27/10/2007 16:43
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Κώστας, ο Γιώργος, ο Βαρδής, ο Σωκράτης και η «Ε»

Λέγονται πολλά για τους λόγους που η «Ελευθεροτυπία» άρχισε πάλι να επιτίθεται στον Σωκράτη Κόκκαλη, ύστερα από μεγάλη σιωπή. Πολλοί ψάχνουν να βρουν τον πολιτικό ή επιχειρηματικό «δάκτυλο» που κρύβεται από πίσω. Εμείς πιστεύουμε, προς το παρόν το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν υπάρχει κανένας δάκτυλος και η επίθεση εντάσσεται στις προσπάθειες της εφημερίδας να ξαναβρεί τον παλιό εαυτό της.

Κανείς πάντως δεν μπορεί να αγνοήσει ότι η σύμβαση της Intralot με τον ΟΠΑΠ ξαναφέρνει στο προσκήνιο την …αρχέγονη διένεξη Κόκκαλη – Βαρδινογιάννη και το ρόλο της στη διαμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Πριν από το 2004, η εκστρατεία του Κ. Καραμανλή εναντίον της «διαπλοκής» είχε προσωποποιηθεί στον Σ. Κόκκαλη και υποστηριζόταν ανοικτά μεν από το συγκρότημα Αλαφούζου και την «Ε», διακριτικά δε από τον όμιλο Βαρδινογιάννη. Ύστερα όμως από την άνοδο της ΝΔ στην εξουσία η εικόνα αντιστράφηκε τελείως. Οι δυο προαιώνιοι αντίπαλοι τα βρήκαν μεταξύ τους, ο Αλαφούζος σταμάτησε τις επιθέσεις εναντίον του Κόκκαλη και το ίδιο έκανε και η «Ε», μέχρι τώρα. Η εικόνα άλλαξε τελείως και αιτία ήταν το ατέλειωτο χρήμα του κρατικού τζόγου, το ποδόσφαιρο και ο ΟΠΑΠ.

Στην αρχή φάνηκε ότι οι δυο «αιώνιοι» θα κονταροχτυπιόταν και για το «Στοίχημα». Τον Ιούλιο του 2006, όμως, γράφτηκε ότι «οι δύο κολοσσοί του επιχειρηματικού κόσμου», οι Σωκράτης Κόκκαλης και Βαρδής Βαρδινογιάννης, «τα είπαν από κοντά» και μάλιστα μέσα από τη συζήτηση προέκυψε «ταύτιση απόψεων πάνω στα ζητήματα που έθεσαν και ανέπτυξαν». Ο ΟΠΑΠ και το «Πάμε Στοίχημα» ήταν, όπως εγράφη τότε, στο επίκεντρο της συζήτησης. Σε ορισμένους φαινόταν άλλωστε «λογικό»: «Οι Βαρδινογιάννηδες έχουν άριστες σχέσεις με την κυβέρνηση και ο Κόκκαλης γνωρίζει από πρώτο χέρι το κερδοφόρο του πράγματος». Συνεπώς γιατί να συνεχίσουν να σφάζονται και να ρισκάρουν έτσι να μπει μία ξένη εταιρεία στον ΟΠΑΠ; Δεν θα ήταν καλύτερα «να ενώσουν τις δυνάμεις τους, μοιράζοντας τα κέρδη στη μέση;».

Έτσι, με αυτά και με άλλα, βούλιαξε και ο πολυδιαφημισμένος από την κυβέρνηση Καραμανλή διαγωνισμός, για το πληροφοριακό σύστημα του ΟΠΑΠ. Ύστερα από παλινωδίες 18 μηνών και μια επιδημία παραιτήσεων μελών της επιτροπής αξιολόγησης των προσφορών (που είχαν διορισθεί όλοι από το Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών) οι ξένοι κολοσσοί που διεκδικούσαν τα φιλέτα του ΟΠΑΠ (G-tech και Scientific Games) έμειναν με την όρεξη στο χέρι και τα κέρδη έμειναν στη Ελλάδα.

Αν δεν ζούσαμε στην Ελλάδα, θα μπορούσαμε να αναφωνήσουμε κι εμείς ότι , επιτέλους, υπάρχει μια κυβέρνηση που νοιάζεται για τις επιχειρήσεις του τόπου και δεν ξεπουλάει τα πάντα στους «ξένους». Δυστυχώς, όμως, ζούμε εδώ, όπου κανείς δεν νοιάζεται για το δημόσιο συμφέρον. Όλα γίνονται για άλλους λόγους. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει (βλ.εδώ), νέες οικονομικές δυνάμεις με ατέλειωτο ρευστό (πχ εφοπλιστές και χρηματιστές) διεκδικούν αποφασιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας. Οι "παλαιοί" μόνο με συμμαχίες μπορούν πλέον να τους αντιμετωπίσουν. Ποιος όμως μπορεί να σταματήσει την φυσική φορά των πραγμάτων; Ο ασθενέστερος πάντα υποκύπτει στον ισχυρότερο.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.