#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
21/11/2007 00:26
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Καραμανλής ανάμεσα σε Μόσχα και Ουάσιγκτον

 Η τελευταία παρτίδα του ενεργειακού πολέμου ανάμεσα στη Μόσχα και την Ουάσιγκτον παίχτηκε το περασμένο διήμερο στην περιοχή μας. Παρεμβαίνοντας απροκάλυπτα στους ενεργειακούς σχεδιασμούς της Ελλάδας και της Ευρώπης,  η Ουάσιγκτον έστειλε τον υπουργού Ενέργειας Σάμιουελ Mπόντμαν να παρευρεθεί απροσκάλεστος από την ελληνική πλευρά στα εγκαίνια του αγωγού φυσικού αερίου που έκαναν την Κυριακή οι Καραμανλής – Ερντογάν. Σαφώς ενοχλημένος ο Καραμανλής ούτε τον προσφώνησε, ούτε τον χαιρέτισε. Σιγά που τον πείραξε αυτό τον Μπόντμαν. Έκανε ότι μπορούσε για να σαμποτάρει τους Ρώσους, οξύνοντας περισσότερο ένα θέμα που έχει αναδειχθεί σε κύριο στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Πήρε από κοντά μερικούς πρόθυμους να πληροφορηθούν δημοσιογράφους και κατέβηκε και στην Αθήνα , όπου συναντήθηκε με τον Αλογοσκούφη, τον Φώλια και τον άλλο εθνικό ηγέτη, τον Σιούφα. Απαντώντας οι Ρώσοι έστειλαν τον πρέσβη τους στην Αθήνα να επισκεφθεί τον υπουργό Ανάπτυξης. Στο μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που χρηματοδοτεί το έργο, κάτω από την πίεση των Αμερικανών μπλοκάρισε ουσιαστικά το ρώσικο αέριο. Αλλά κανείς δεν τόλμησε να το αναφέρει αυτό την Κυριακή στα εγκαίνια για να μην χαλάσει η πανηγυρική ατμόσφαιρα. Έχε γραφτεί στο μεταξύ ότι οι Αμερικανοί μας προσφέρουν ως «δώρο» την προεδρία του ΟΑΣΑ για το 2009, για να χαλάσουν τα σχέδια των Ρώσων.

Επειδή όμως πολλά διαβάζουμε και λίγα καταλαβαίνουμε για τη διπλωματία των αγωγών, ιδού μια σύντομη ανάλυση ειδικευμένου συνεργάτη μας για το θέμα (προηγήθηκε στο προηγούμενο post, ένας χάρτης με τους ρωσικούς αγωγούς): Ο ελληνοτουρκικός αγωγός που εγκαινιάστηκε –για δεύτερη φορά- από Καραμανλή και Ερντογάν, είναι κομμάτι του αμερικανικού σχεδίου για τη μεταφορά αζερικού φυσικού αερίου προς τη Δύση («δια-Κασπιανός αγωγός»). Στη συνέχεια, μέσω της Ελλάδος και του υποθαλάσσιου ελληνο-ιταλικού αγωγού που εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί περί το 2010, το αέριο θα μεταφέρεται στην Δ. Ευρώπη.

Όμως, για να γεμίσει ο αγωγός και να καταστεί κερδοφόρος πρέπει να υπάρξουν ικανές ποσότητες από το Αζερμπαϊτζάν (Κασπία), πράγμα που δεν πρόκειται να γίνει πριν το 2010-2012. Όμως, οι Ρώσοι έχουν ποντίσει από καιρό στη Μαύρη Θάλασσα αγωγό που διοχετεύει αέριο προς την Τουρκία («Blue Stream»). Μέσω λοιπόν του ελληνο-τουρκικού και κατόπιν του ελληνο-ιταλικού θέλουν να προωθήσουν το δικό τους αέριο. Το ρωσικό αέριο λοιπόν μπορεί να καλύψει τα κενά του Αζερμπαϊτζάν, δεδομένου ότι η Ρωσία διαθέτει πολύ μεγαλύτερα αποθέματα από αυτό. Επιπλέον οι Ρώσοι διαθέτουν τεράστια ποσά ρευστού (λόγω των υψηλών τιμών πετρελαίου-αερίου) και εμφανίζονται αποφασισμένοι να φτιάξουν «εδώ και τώρα» τον ελληνο-ιταλικό αγωγό αερίου, Ιδιαίτερα ενδιαφέρονται να συμβάλλουν στο υποθαλάσσιο τμήμα προς την Ιταλία, το οποίο άλλωστε έχει το μεγαλύτερο κόστος και δυσκολίες.

Οι Αμερικανοί, ωστόσο, οι οποίοι βρίσκονται βήματα πίσω από τους Ρώσους στο θέμα αυτό, προσπαθούν να καθυστερήσουν τα σχέδια του Πούτιν και να εξαναγκάσουν την ΕΕ να βγάλει έξω τη Ρωσία από τους αγωγούς. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, η Μόσχα σκοπεύει να προχωρήσει στην κατασκευή ενός άλλου αγωγού φυσικού αερίου, παράλληλου με τον πετρελαιαγωγό, Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Πάντως, η ρωσική πλευρά έχει κλείσει συμμαχίες με μεγάλες ιταλικές εταιρείες για να διοχετεύσει αέριό της μέσω και του τουρκικού – ελληνικού – ιταλικού αγωγού και μέσω του βουλγαρικού – ελληνικού - αλβανικού-ιταλικού. Γι’ αυτό, άλλωστε, οι Ιταλοί απέφυγαν να παραβρεθούν στην προχτεσινή φιέστα Καραμανλή - Ερντογάν, όταν έμαθαν ότι αυτή θα «καπελωθεί» από τους Αμερικανούς.  

ΣΧΟΛΙΑ

  1. syntaxiouxos avatar
    syntaxiouxos 21/11/2007 14:22:51

    File Factor se avton alla ke se kanenan kosmo kaneis den dinei tipota tzampa.Etsi ke edo .Pote EPITELOUS tha aniksi i sizitisi gia tin simfonia me tous rosous pou o Simitis tin stragalise me tin desmewsi mono ton 2,5 dis.kiv.f.a.ke ta 3.5-4 dis ta harisame ston kratiko agogo stin GAZPROM -Kopelouzo?(ethnik evergetis) To hrisoplirosame apo tote me ta 150 ek.ligniti pou spatalisame ta 10 televtea hronia stin Periohi.Se avto prosthese ta 70 dis.dr.gia tin ahristi Florina pou kseplirosame to f.a. pou den kavsame .Avta ta eglimata ine sta plesia pias "ethnikis"energiakis politikis

  2. Panteion avatar
    Panteion 22/11/2007 15:28:46

    Μια εκτίμηση του Κέντρου Ασίας-Ευρασίας του Παντείου για το ενεργειακό «παιχνίδι» στην περιοχή μας.



    Ο αγωγός φυσικού αερίου Τουρκίας-Ελλάδας-Ιταλίας (TGI) που εγκαινίασαν Καραμανλής-Ερντογκάν, «θα αποτελέσει γέφυρα καλύτερης κατανόησης Αθήνας-Άγκυρας. Πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που δεσμεύει τις δυο χώρες τουλάχιστον απέναντι στην Ευρώπη. Εντούτοις και παρά το ότι αναμένεται οι διμερείς σχέσεις μας να καταστούν περισσότερο προβλέψιμες, ενδεχομένως και να αναπτυχθούν σε κάποιους τομείς (ζητήματα χαμηλής πολιτικής) τα ακανθώδη ζητήματα σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να ξεπεραστούν.

    Σε ότι αφορά τη βιωσιμότητα και τη λειτουργικότητα μελλοντικών project αλλά και του αγωγού TGI, εάν και εφόσον επιθυμούμε να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστικός λειτουργώντας μεσοπρόθεσμα σε πλήρη χωρητικότητα ρεαλιστικά υπάρχουν τρεις πιθανές εναλλακτικές λύσεις: αυτές του Τουρκμενιστάν, της Ρωσίας και του Ιράν.

    Στην πρώτη επιλογή –του Τουρκμενιστάν- το θετικό για τη Δύση είναι ότι πιθανές ενεργειακές συμφωνίες με την εν λόγω χώρα (προφανώς συνεπικουρούμενες από αντίστοιχες επενδύσεις) θα συνέβαλλαν στην απεμπλοκή της χώρας από την Ρωσία, ενώ παράλληλα η τελευταία θα παρακάμπτονταν κάτι που αποτελεί και το διακαή πόθο τόσο των ΗΠΑ όσο και των Βρυξελλών. Βέβαια μια τέτοια συμφωνία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό κράτος και τον ενεργειακό κολοσσό Gazprom, ο οποίος έχει το μονοπώλιο εκμετάλλευσης κατά 80% των τωρινών κοιτασμάτων του Τουρκμενιστάν αλλά και έχει συνάψει σχετικές συμφωνίες για την εξεύρεση νέων πεδίων φυσικού αερίου. Επιπλεόν η Μόσχα ελέγχει και το δίκτυο αγωγών από το οποίο το Τουρκμενιστάν εξαρτά, επί του παρόντος, τις εξαγωγές φυσικού του αερίου προς τη Δύση. Συνεπώς με ένα πολιτικό καθεστώς σχετικά απρόβλεπτο, με τα νομικό καθεστώς της Κασπίας να μην έχει διευθετηθεί ακόμα, τις όμορες χώρες να εγείρουν περιβαλλοντικά ζητήματα γύρω από τις επιπτώσεις του υποθαλάσσιου αγωγού προς το Αζερμπαϊτζάν και τα πιθανά αποθέματα της χώρας να είναι υπό αμφισβήτηση, το Τουρκμενιστάν δεν φαντάζει ως η καλύτερη δυνατή επιλογή.

    Υπάρχει πάντα, βέβαια, και η πλουτοπαραγωγός Ρωσία η οποία όχι μόνο μπορεί να καλύψει της ποσοτικές ανάγκες του αγωγού, αλλά το επιθυμεί κιόλας. Μόλις το περασμένο χρόνο, άλλωστε, ο αγωγός βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της Ρωσίας, για την μεταφορά φυσικού αερίου της Gazprom. Η ρωσική πλευρά είχε προσφερθεί, μάλιστα, να κατασκευάσει η ίδια τον αγωγό Ελλάδας-Ιταλίας, υποστηρίζοντας ότι είναι η μόνη χώρα που διαθέτει τις αναγκαίες ποσότητες για να τον γεμίσει. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την έντονη αντίδραση τόσο των ΗΠΑ, όσο και των Βρυξελλών οι οποίες επιθυμούν την λεγόμενη διαφοροποίηση των ενεργειακών προμηθειών (Diversification of energy supplies) της Ευρώπης και τον περιορισμό της εξάρτησης από την Gazprom. Η Ρωσία μπορεί, λοιπόν, φαινομενικά να είναι η ιδανική λύση, ουσιαστικά, όμως και αυτή η επιλογή αντιμετωπίζει δυο σημαντικά προβλήματα• τη σφοδρότητα αντίδρασης του ισχυρού αμερικανικού παράγοντα –χωρίς αυτό να αποτελεί το κρίσιμο στοιχείο- και πολύ περισσότερο την ανησυχία πως η Ευρώπη και εν γένει η Δύση θα εξακολουθήσουν να είναι «όμηροι» των ενεργειακών αλλά και στρατηγικών ορέξεων της Μόσχας.

    Το Ιράν από την άλλη έχει αυτές τις ποσότητες φυσικού αερίου, οι οποίες είναι αναγκαίες για τον εφοδιασμό του αγωγού. Είναι αλήθεια, πώς μια πιθανή επιλογή του Ιράν θα ενίσχυε την διαφοροποίηση, τόσο των προμηθευτών, όσο και των οδών μεταφοράς, ενώ ταυτόχρονα θα συνέβαλλε στο «παραγκωνισμό» της Ρωσίας, καθώς σε ρεαλιστική βάση το Ιράν είναι η μόνη χώρα που έχει την δυνατότητα να συναγωνιστεί σε κάποιο βαθμό και να «απειλήσει» την κυριαρχία της Ρωσίας. Επιπρόσθετα, η Τεχεράνη επίγεται να διαθέσει το φυσικό της αέριο στην παγκόσμια αγορά (τη δυτική εν προκειμένω) και μάλιστα σε ανταγωνιστική τιμή προκειμένου να ενισχύσει την οικονομία της με ρευστό. Παρόλα αυτά όμως, το εμπάργκο των ΗΠΑ στο Ιράν, το απρόβλεπτο καθεστώς των μουλάδων και του Αχμαντινετζάντ καθώς και το πυρηνικό πρόγραμμα του τελευταίου αποτελούν αγκάθι στο ενδεχόμενο το Ιράν να προμηθεύσει όχι μόνο τον εν λόγω αγωγό αλλά και άλλα ενεργειακά projects που θα κατευθύνονται προς τις αγορές της Δύσης.

    Κλείνοντας, είναι δύσκολο να προβλεφθούν η εθνικότητα του αερίου που θα «γεμίσει» τον αγωγό, όπως άλλωστε και η πολυπόθητη για κάποιους κύκλους ενεργειακή απεξάρτηση της Δύσης από την Ρωσία αλλά και οι από εδώ και πέρα εξελίξεις στο παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη».

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.