#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
11/04/2008 01:47
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι καλοί φίλοι κάνουν καλούς λογαριασμούς

Δημοσιεύουμε το editorial στο τεύχος αυτό του «Αντί», που υπογράφει ο Χρήστος Παπουτσάκης

Oι αποχαιρετισμοί είναι πάντα δύσκολοι και ο υπογράφων εκδότης, σαν έτοιμος από καιρό θέλω να απευθυνθώ σε σας που τόσα χρόνια ζήσατε μαζί με εμένα και τους συνεργάτες μας την περιπέτεια της έκδοσης του Αντί και να σας θυμίσω τις καλές αλλά και τις σκληρές μέρες που διατρέξαμε όλα αυτά τα χρόνια με ένα περιοδικό ανά χείρας κάθε δεκαπενθήμερο ή και πιο συχνά. Να σας θυμίσω τις ζωντανές μας συναντήσεις μέσα από τα συνέδρια, τις εκδηλώσεις και τις γιορτές του περιοδικού, μέσα από την ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας.

Θέλω να σας πω, με την ειλικρίνεια και την αμεσότητα που ήταν το γνώρισμα πάντα της σχέσης μας, ότι η έκδοση του περιοδικού αναστέλλεται. Πως άλλοι πιο νέοι και πιο δραστήριοι από εμάς θα έρθουν ίσως στο μέλλον στη θέση μας και ίσως με αυτό τον τρόπο, με το καινούριο αίμα, το περιοδικό να έρθει ακόμη πιο κοντά στους νέους ανθρώπους και στις νέες εποχές. Aυτή η ώρα έχει έρθει; Το βέβαιο είναι πως από τη θέση αυτή, εδώ και σχεδόν 34 χρόνια, προσπάθησα να κάνω το καλύτερο που μπορούσα με καθαρή καρδιά.

Από τη θέση αυτή θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που πέρασαν από το Αντί στη μακρά διάρκεια των 34 χρόνων της έκδοσής του. Τους συνεργάτες δημοσιογράφους, τους φίλους πανεπιστημιακούς, τους σκιτσογράφους, τους φωτογράφους, τους τεχνικούς, τους τυπογράφους, όλους τους ανεξάρτητους αριστερούς πολίτες που συνέβαλαν στη συγκρότηση της ύλης και βοήθησαν, ο καθένας από τη σκοπιά του, στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του περιοδικού.
Τώρα που πέρασαν τα χρόνια, φαίνεται καθαρότερα η βοήθεια και η συμβολή του καθενός. Αν και το Αντί δεν διατήρησε πάντα τις καλύτερες σχέσεις με πολλούς φίλους και συνεργάτες, ωστόσο οφείλει να αναγνωρίσει ότι όλες οι συμβολές λειτούργησαν εντέλει θετικά.

Οι αποχαιρετισμοί είναι πάντα δύσκολοι, ας μην τους κάνουμε δυσκολότερους με λόγια περιττά και ανούσιες φλυαρίες.
Η αναστολή έκδοσης του περιοδικού αποφασίστηκε οριστικά πριν από έξι μέρες. Τώρα λοιπόν που κλείνουμε και τα λογιστικά μας βιβλία, διαπιστώσαμε ότι πολλοί συνδρομητές έχουν ανανεώσει τη συνδρομή τους. Εμείς έχουμε όλα αυτά τα στοιχεία· δεν έχουμε, όμως, τους λογαριασμούς σας. Γι’ αυτό θα θέλαμε να ζητήσουμε από τους συνδρομητές που έχουν πληρώσει τη συνδρομή τους να μας στείλουν τα στοιχεία τους, για να επιστρέψουμε εμείς πλέον ό,τι χρωστάμε. Σας παρακαλούμε λοιπόν να μας στείλετε με επιστολή (περιοδικό Αντί, Δημοχάρους 60, 115 21 Αθήνα), φαξ (210-7226107) ή ηλεκτρονικό μήνυμα (chpapou@otenet.gr) ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και τραπεζικό λογαριασμό (εάν έχετε). Εναλλακτικά, θα μπορούσατε να πάρετε βιβλία των εκδόσεων «Πολύτυπο» ή τόμους του Αντί. Περιμένουμε το μήνυμά σας.

Kι όπως λέγαν οι παλιοί,
Σας ευχαριστώ και σας σφίγγω το χέρι.
 

Χρήστος Γ. Παπουτσάκης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. rs avatar
    rs 11/04/2008 06:04:21

    Το οτι κάποιος μεγαλώνει το καταλαβαίνει απο τις αλλαγές, μικρές ή μεγάλες, που συντελούνται ερήμην γύρω του και τις οποίες απλά κοιτάζει, χωρίς δυνατότητα επέμβασης ή συμμετοχής.

    30+ χρόνια αναγνώστης,ένοιωσα οτι μεγάλωσα ξαφνικά.
    Λυπάμαι πολύ για την απόφαση αλλά την κατανοώ.
    Σας ευχαριστώ και εύχομαι να είστε καλά.

  2. endeaneos avatar
    endeaneos 11/04/2008 07:37:43

    Για το «αντί» που φεύγει….

    Μεγάλωσα με το αντί.

    Έγραψα για το αντί.

    Διαφώνησα με το αντί.

    Και…

    Όταν πριν λίγη ώρα, στην ΑΥΓΗ, διάβασα πως το «αντί» αναστέλλει την έντυπη έκδοσή του, τότε…

    Κατάλαβα, για άλλη μια φορά, ότι ο χρόνος είναι ένα μεγάλο αιμοβόρο τέρας…

  3. ptyx avatar
    ptyx 11/04/2008 08:34:02

    Για μας που είμαστε έξω και σας διαβάζουμε διαδικτυακά, ήταν ένα σοκ, αναμενόμενο ίσως, αλλά σοκ.

    Μεγάλωσα, έγραψα, διαφώνησα, που λέει και ο παραπάνω, και διάβασα, εκτίμησα, σεβάστηκα το Αντί.

    Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος...

  4. συνταξιούχος avatar
    συνταξιούχος 11/04/2008 08:49:17

    ΑΝΤΙ να μας ζεις ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

  5. engineer avatar
    engineer 11/04/2008 09:20:03

    Ελπίζω να βρούμε κάτι ανάλογο γιά να συγκινούμαστε , να διαφωνούμε , να ονειρευόμαστε

  6. GADAM avatar
    GADAM 11/04/2008 10:54:15

    Ο κ. Χρήστος Παπουτσάκης είναι από αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις Ελλήνων, που υπεραναπληρώνουν τα τραγικά ελλείμματα της κοινωνίας μας (όλων μας…) σε θάρρος, σε δύναμη, σε αξιοπρέπεια, σε έμπνευση, σε ικανότητα, σε πείσμα, σε γνώση, σε πνεύμα.

    Η αναστολή της έκδοσης δείχνει, φοβάμαι, ακριβώς πόσο δυσαναπλήρωτη είναι η παρουσία του στην πρώτη γραμμή… Του εύχομαι να είναι σιδερένιος και τον ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για όσα δημιούργησε μας πρόσφερε…

  7. GADAM avatar
    GADAM 11/04/2008 10:56:08

    Ο κ. Χρήστος Παπουτσάκης είναι από αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις Ελλήνων, που υπεραναπληρώνουν τα τραγικά ελλείμματα της κοινωνίας μας (όλων μας…) σε θάρρος, σε δύναμη, σε αξιοπρέπεια, σε έμπνευση, σε ικανότητα, σε πείσμα, σε γνώση, σε πνεύμα.

    Η αναστολή της έκδοσης δείχνει, φοβάμαι, ακριβώς πόσο δυσαναπλήρωτη είναι η παρουσία του στην πρώτη γραμμή… Του εύχομαι να είναι σιδερένιος και τον ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για όσα δημιούργησε και μας πρόσφερε…

  8. fantomas avatar
    fantomas 11/04/2008 12:11:56

    ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΑΣ ΑΥΤΗ.
    ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΩΡΙΣΕΙ !!

  9. Γιανκαλ avatar
    Γιανκαλ 11/04/2008 12:41:34

    Αυτό ήταν λοιπόν... Πραγματικά τελειώνει η Μεταπολίτευση... και τα "ακριβά" μας νιάτα μαζί.
    "Διαφορετικοί" χαίρετε. Κάποιοι άλλοι ίσως συνεχίσουν. Ίσως.

  10. Μανώλης Χαιρετάκης avatar
    Μανώλης Χαιρετάκης 11/04/2008 12:51:31

    Γιά τόν Χρήστο Παπουτσάκη
    Εύχομαι τό καλύτερο γιά τά προβλήματα τής υγείας σου.Θά ήθελα νά σού
    εκμηστυρευτώ ότι τό ΑΝΤΙ είταν γιά μένα μία καλή(καί απαραίτητη) συνήθεια,
    καί ώς γνωστόν οί καλές συνήθειες κόβονται πάρα πολύ δύσκολα, μαζί μέ τό
    γεγονός ότι είταν ο καλύτερος δυνατός τρόπος νά μού θυμίζει, απτά, τά
    δεκαπενθήμερα πού πέρναγαν, μαζί μέ μία οξυδερκή (τουλάχιστον) ανάλυση
    αλλά καί καταγραφή όλων αυτών πού έχουμε περάσει.Θά επιθυμούσα νά
    προσθέσεις καί τά δικά μου φτωχά συγχαρητήρια στό μετα-νεωτερικό ΑΝΤΙ τού
    διαδικτύου , τό αϋλο ΑΝΤΙ, πού αντικαθιστά (τουλάχιστον επάξια) τήν
    παλαιότερη, χάρτινη έκδοσή του, δίνοντας τροφή σέ έναν διάλογο, πού
    δθστυχώς είναι ένα είδος εν ανεπαρκεία στήν ίδια τήν χώρα πού δημιούργησε
    τίς προϋποθέσεις γιά τόν διάλογο.Σού σφίγγω τό χέρι (όπως καί εσύ γράφεις
    στό τεύχος) φιλικά καί μέ ευγνωμοσύνη.
    Μανώλης Χαιρετάκης

  11. ΔΗΜ. ΑΛΕΥΡΟΜΑΓΕΙΡΟΣ avatar
    ΔΗΜ. ΑΛΕΥΡΟΜΑΓΕΙΡΟΣ 11/04/2008 14:07:14

    Εχω τους 5 πρωτους τόμους του ΑΝΤΙ[1974-1976]
    Τους θεωρούσα πάντα πολύτιμους, Σ αυτους κατεφευγε η κόρη μου[γεννηση 1975] οταν στο Λυκειο και Πανεπιστήμιο ήθελε να γράψει κάτι για τη χούντα, τον Αλέκο Παναγούλη ή την εξέγερση στο Πολυτεχνείο. Τώρα τους θεωρω ακομη πιο πολυτιμους.
    Ευχαριστουμε το ΑΝΤΙ απλα οπως του αρμόζει, Θα μεινει στην πιο σημαντικη γωνια του θυμητικού μας,
    Δ.Αλευρομαγειρος,
    Αντιστρατηγος ε.α,Επιτιμος Γενικος Επιθεωρητης Στρατου

  12. Swell avatar
    Swell 11/04/2008 14:13:48

    Κρίμα, πολύ κρίμα. Εύχομαι να σας ξαναδούμε "κρεμασμένο" στα περίπτερα, δυνατότερο!

  13. ΑΜΑΛΙΑ ΡΟΥΒΑΛΗ avatar
    ΑΜΑΛΙΑ ΡΟΥΒΑΛΗ 11/04/2008 14:56:46

    ΕΔΩ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΤΙ-ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΑΝΤΙΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΟΥΣ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ, ΣΤΑ 35 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ΄ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΜΑΣ. ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΑΛΛΑΞΑΝ΄ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΑΝΤΙ΄ΕΜΕΙΣ ΑΛΛΑΞΑΜΕ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΑΝΤΙ. Η ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΠΕΜΕΝΕ ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕ ΠΟΤΕ-ΠΟΤΕ ΠΟΣΟ ΑΝΤΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ, ΣΙΔΕΡΕΝΙΟΣ.

  14. Ελπίδα avatar
    Ελπίδα 11/04/2008 15:32:00

    Μεγάλωσα μαζί σου.

    Θυμάμαι τότε που σε έκρυβα κάτω απο το στρατιωτικό -της μόδας τότε- τζάκετ μου.

    Θυμάμαι τότε που σε ξεφύλιζα και καρδιοκτυπούσα, τότε που σε διάβαζα και "εκανα αντίσταση".

    Θυμάμαι την εποχή που είχαμε όνειρα και τη σιγουριά ότι ο κόσμος είναι όλος δικός μας.

    Σε εγκατέλειψα για χρόνια, ομως συχνά πυκνά σου έκλεινα το μάτι, συνένοχοι της αφέλειας των αντιδιχτατορικών μας χρόνων.

    Θα είσαι για πάντα στη καρδιά μου ένα κομμάτι, το πιο ειλικρινές, μπορεί και το πιο αφελές, της νιότης μου.

    Τώρα στη δεύερη νιότη μας, εκσυγχρονιστήκαμε, τι να κάνουμε! Θα σε βρίσκω εδω , ανάμεσα στα Blogs . Εδω που συναντήθηκε το δικό μας "τότε" με το σημερινό "τώρα" της νέας γενιάς.

    Αντίο δεν σου λέω. Αντίο δεν θα υπάρξει ποτέ ανάμεσά μας!

  15. nas avatar
    nas 11/04/2008 17:05:58

    νομίζω πως δεν είναι αναγκαίοι χαιρετισμοί δίκην...μνημοσύνων για περιοδικά που χάραξαν δρόμους κάποτε, πλήν όμως οι δρόμοι τους δεν συνάντησαν τα καινούρια ρεύματα των ανθρώπων που δεν πέρασαν ντε και καλά απο την ΚΝΕ τον ΡΗΓΑ ή την ΠΑΣΠ (των πρώιμων χρόνων). Το αντι έζησε τόσα χρόνια απο μας τους γηραλέους επαναστάτες, τα... "σκουπίδια" που επιμένουν να "τραγουδούν" ακόμα. το αντι έζησε γιατί ΤΟΤΕ δεν υπήρχαν ΤΥΠΟκτόνοι νόμοι...και μπορούσε να γράφει όσα οι άλλοι κουκούλωναν... το αντι έζησε τόσα χρόνια επειδή η αριστερά είχε κάτι να πεί... το αντι θα μπορούσε να συνεχίσει αν ο Παπουτσάκης σκέφτονταν σαν τον Παπαϊωάννου... (του ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ σύντροφε Factorxα...όχι του ρεμπέτικου...). το αντι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί στην αγορά γιατί δεν υπάρχουν πλέον αριστεροί για αριστερές ιδέες...γίναμε όλοι "λαμόγια"...τίμια ή ανέντιμα...μικρά ή μεγάλα...κρυφά ή ξεφωνημένα...ΑΝΤΙο και εις το επανιδείν... στην άλλη ζωή...αν υπάρχει...

  16. Vlaxos avatar
    Vlaxos 11/04/2008 17:30:54

    Όπως και άλλοι έγραψαν πιο πάνω, με συντροφέψατε για πολύ καιρό σε διάφορες φάσεις της ζωής μου.
    Θλίψη και αίσθημα απώλειας.
    Εύχομαι ειλικρινά τα καλύτερα.

  17. nestorius avatar
    nestorius 11/04/2008 17:43:58

    Πάνω που είχα συνηθήσει να περιμένω, εδώ και ένα χρόνο συνδρομητής, να περιμένω δυο τρεις μέρες παραπάνω για να πάρω το Αντί στα χέρια μου και να το μυρίσω πρώτ' απ' όλα... Θα μου λείψεις Αντί γιατί σαν αναγνώστης προσδιοριζόμουν από την ανάγνωσή σου, γιατί σε κρατούσα με καμάρι στο λεωφορείο έστω κι αν πολλές φορές διαφωνούσα. Θα μου λείψεις ίσως ακριβώς γι΄αυτό: επειδή με θεωρούσες αναγνώστη σου σεβόμενος τη διαφωνία μου και την άποψη των άλλων. Μπορεί να φανεί μελοδραματικό, άλλωστε κανείς αναντικατάστατος, αλλά για μένα είναι ένα σοκ. Μέσα στον ωκεανό της έντυπης και ηλεκτρονικής ανοησίας βρίσκαμε κάπου να ξαποστάσουμε. Ας είναι.
    Περαστικά στον εκδότη του κι ένα μεγάλο ευχαριστώ για την παρέα τόσα χρόνια (πάνω από είκοσι σε ό,τι με αφορά)
    Πάμε γι' άλλα λοιπόν

  18. Σπύρος avatar
    Σπύρος 11/04/2008 19:05:00

    Eίμαστε νιοί και γεράσαμε...
    30 χρόνια σχέσης είναι παρα πολλά..
    Το ΑΝΤΙ ήταν πάντα παρόν στούς αγώνες μιάς αληθινής ανανεωτική αριστεράς αλλά ταυτόχρονα αγωνιζόταν μέ όλες του τίς δυνάμεις γιά την ενότητα τής ευρύτερης αριστεράς..
    Πολλά άλλαξαν απο τότε αρκετοί ανανεωτές ΄έγιναν΄διάσημοι στά Nitro και αρκετοί ΄δογματικοί΄είτε εξώκειλαν σε αμερικανόφερτους είτε παρέμειναν στίς αγκυλώσεις τους...
    Ομως το ταξίδι ήταν μεγάλο,πολυτάραχο και με πολλές φουρτούνες...
    Είναι σαν να χάνω μερικούς ακόμα φίλους τής γενιάς μου...Και μάλιστα φίλους πού δέν Μηδισαν...
    Καλή δύναμη και ένα ευχαριστώ στον Κύριο Παπουτσάκη....
    Κρίμα να σιωπούν τέτοιες φωνές,ειδικά μάλιστα γιά ανθρώπους πού απαξιούν να πιάσουν στά χέρια τους τά κομματικά όργανα τής ΄επίσημης αριστεράς΄.
    Μακάρι να ξανασυναντηθούμε.

  19. Κρίτων Σαλπιγκτής avatar
    Κρίτων Σαλπιγκτής 11/04/2008 20:52:52

    Το κλείσιμο του αντί είναι αφ’ εαυτού ένας οδυνηρός θάνατος. Ένας συλλογικός θάνατος, που μας αφορά όλους.
    Χρήστο,
    πορεύομαι πολλά χρόνια μαζί σου. Συναντηθήκαμε διά μέσω του περιοδικού, αλλά και στο επίπεδο της συγκεκριμένης σοβαρής ασθένειας παλαιότερα - παράλληλα σχεδόν βιώσαμε την πρώτη αντιμετώπισή της πριν από μερικά χρόνια εάν θυμάσαι.
    Η συγκίνηση είναι άφατη, το ίδιο κι ο πόνος, αντιμέτωπος της ιδέας ότι ξεφυλλίζω το τελευταίο τεύχος του δημιουργήματός σου, του αντί, ως έργου δικού σου των άξιων συνεργατών σου,.
    Ως όλο και πιο παλαιός των ημερών, που γέρασα μακριά σου και – παρά τη μία και μοναδική συνάντησή μας – απολύτως δίπλα σου, θέλω να σου πω ότι το αντί υπήρξε το περιοδικό της ζωής μου και να θυμηθώ με την ευκαιρία τα λόγια του John Donne (1), απ’ τα οποία άντλησε ο Ernest Hemingway τον τίτλο του πασίγνωστου μυθιστορήματός του «Για ποιον χτυπά η καμπάνα», ώστε να μπορώ να πω τηρουμένων των αναλογιών ότι ο θάνατος του περιοδικού αποτελεί το χτύπημα της καμπάνας για όλους μας.
    Με την πιο βαθιά εκτίμησή μου για την διαδρομή σου και για την ύπαρξή σου και τις καλύτερες ευχές μου για την επιτυχή αντιμετώπιση του θέματος της υγείας σου

    Κρίτων Σαλπιγκτής
    Θεσσαλονίκη

    (1) : «Κανένας άνθρωπος δεν αποτελεί μόνος του ένα ολόκληρο, ανεξάρτητο νησί• κάθε άνθρωπος είναι κομμάτι της Ηπείρου, κομμάτι της ενδοχώρας• εάν η θάλασσα πάρει μαζί της έναν σβόλο χώματος, η Ευρώπη θα λιγοστέψει σαν να ήταν Ακρωτήρι ή ένας Πύργος φίλων σου ή δικός σου• ο θάνατος κάθε ανθρώπου λιγοστεύει εμένα τον ίδιο, διότι ανήκω στην Ανθρωπότητα. Γι’ αυτό, μη στέλνεις ποτέ να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα• για σένα χτυπάει. (John Donne)

  20. Φαφλατάκος avatar
    Φαφλατάκος 12/04/2008 04:18:48

    Είδα που κάτι γράφτηκε για επιστροφή συνδρομών.

    Είναι δυνατόν να σας γυρίσω κάποια τεύχη του 85... που μου έχουν ξεμείνει στο πατάρι και να μου δώσετε πίσω τα χρήματα που έδωσα για να τα αγοράσω;

    Ξέρω ότι θα χάσω από τη διαφορά στην ονομαστική αξία... 20 δραχμές το 1985= 5 λεπτά σημερινά.
    Κι ακόμα χάνω και την όποια μουσειακή αξία τους...

    Αλλά το ζήτημα είναι ηθικής τάξης.


    Τώρα που ξέρω, δεν θα το αγόραζα.

  21. Wolf avatar
    Wolf 15/04/2008 22:16:35

    Αντίο, 'Αντί' ...

    Θα σε έχω πάντα στη σκέψη μου, όταν
    θα θυμάμαι που και πότε, άρχισα να σκέφτομαι...

  22. lotuseater2310 avatar
    lotuseater2310 20/04/2008 01:24:24

    Πριν από είκοσι χρόνια πρωτογνώρισα το Αντί. Απόφοιτος του λυκείου που έψαχνα τη δεύτερη ευκαιρία για το πολυτεχνείο, νέος πολίτης που άρχισε τότε δειλά δειλά να στρίβει αριστερά. Τα χρόνια περάσαν η σχέση μου με το περιοδικό διακυμάνθηκε ώσπου να κατασταλαχθεί σε σταθερή επαφή κοντά μια δεκαετία τώρα.
    Σε όλα αυτά τα χρόνια το Αντί αποτέλεσε κάτι παραπάνω από ένα περιοδικό, θα έλεγα καλύτερα ήταν πολλά μαζί που η συγκίνηση της στιγμής δε μ'αφήνει να τα εκφράσω νηφάλια.
    Η είδηση της αναστολής της έκδοσης, πόνεσε, στεναχώρησε και προβλημάτισε.
    Ακριβώς δε μπορώ να ξέρω τα αίτια σίγουρα υπάρχουν και άλλα εκτός από τα προφανή.
    Με πιάνει και κάποιο παράπονο μήπως θα μπορούσαμε να ξαναβοηθήσουμε , υπάρχει κάτι που θα μπορούσαμε να κάνουμε το οποίο δεν μας ζητήθηκε ?
    Αισθάνομαι οργή για όσους και όσα κακοπροαίρετα συντέλεσαν σε αυτό που έγινε.
    Από την άλλη από τα βάθη της ψυχής νιώθω ευγνωμοσύνη για όλους όσους συντέλεσαν να γίνει το Αντί αυτό που έγινε : το σημαντικότερο έντυπο της μεταπολιτευτικής πολιτικής μας ιστορίας.
    Ή είδηση της επανακυκλοφορίας θα είναι από τις πιο χαρμόσυνες στιγμές.
    Τις καλύτερες ευχές , κουράγιο και δύναμη στον κύριο Παπουτσάκη. Είθε να περάσει γρήγορα η περιπέτεια.

    Στο επανιδείν.

  23. varia 26 avatar
    varia 26 04/09/2009 14:48:13

    Σας ευχαριστούμε και νάστε καλά!...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.