22/08/2009 13:43
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι ισχυρές οικονομίες της Ασίας είναι ένας μύθος



Σε σχέση με την κρίση την οποία διέρχονται τόσο οι Ευρωπαϊκές όσο και η Αμερικανική οικονομία, οι αντίστοιχες της Ασίας, που αποκαλούνται και «τίγρεις», φαίνεται σαν να διάγουν περίοδο ευημερίας. Υπάρχουν μάλιστα ενδείξεις πως η ιδιότυπη ασιατική μορφή καπιταλισμού, η οποία συνδυάζει κρατικές παρεμβάσεις, μακροχρόνιους σχεδιασμούς και κυρίως λαϊκή θέληση για υλική ευμάρεια, θα μπορέσει να ανταγωνιστεί και στο τέλος να κερδίσει στα σημεία, τις αντίστοιχες δυτικές οικονομίες.

Όσο όμως και να φαίνεται, με εξαίρεση την Ιαπωνία, πως οι ασιατικές οικονομίες είναι από τις πιο ταχέως αναπτυσσόμενες του κόσμου, η ανάπτυξη αυτή δεν φαίνεται να πηγάζει από μια μυστηριώδη ιδιομορφία του ασιατικού μοντέλου. Τουναντίον, η αλήθεια είναι μάλλον πολύ πιο απλή. Ο οικονομικός δυναμισμός της όλης περιοχής οφείλεται κυρίως στα ισχυρά θεμέλια του που είναι: οι καταθέσεις, η αστικοποίηση, τα δημογραφικά δεδομένα και τα αγαθά της ελεύθερης αγοράς και των μεταρρυθμίσεων. Πέραν αυτών, η σχετική οπισθοδρομικότητα της Ασίας είναι κατά κάποιο τρόπο και μια ευλογία! Τα κράτη της θα πρέπει να αναπτύσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα διότι ξεκινούν από το μηδέν.

Ο ασιατικός καπιταλισμός έχει τρεις μοναδικές ιδιότητες αλλά αυτές δεν σημαίνουν απαραίτητα και κάποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Πρώτον, οι κυβερνήσεις επεμβαίνουν πιο συχνά στην οικονομία μέσω βιομηχανικής πολιτικής, επενδύσεις υποδομής και προώθηση των εξαγωγών. Το αν αυτά τα στοιχεία βοηθούν την οικονομία παραμένει άγνωστο. Η κλασική μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας το 1993 «The East Asian Miracle», δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν πως η άνοδος των ασιατικών οικονομιών οφειλόταν σε στρατηγικές παρεμβάσεις της πολιτείας.

Δεύτερον, στην Ασία κυριαρχούν δυο είδη εταιρειών: οι οικογενειακά ελεγχόμενες κα οι μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις. Αυτό τις βοηθάει να αποφεύγουν τις πιέσεις της αγοράς και των μετόχων αλλά τις κάνει και λιγότερο ευέλικτες ή διάφανες.

Τέλος, ο τεράστιος ρυθμός καταθέσεων στην Ασία που προμηθεύει ντόπιο κεφάλαιο, παίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη της ηπείρου. Οι καταθέτες όμως είναι κανονικά για λύπηση. Οι περισσότεροι προτιμούν την αποταμίευση διότι οι κοινωνικές παροχές της πολιτείας είναι ανύπαρκτες.

Εξάλλου, η κυβερνητική πολιτική στις ασιατικές χώρες «τιμωρεί» τους αποταμιευτές- καταθέτες με το να προσφέρει χαμηλούς τόκους ενώ επιδοτεί τους παραγωγούς με το να επιδοτεί την δανειοδότηση μέσω χαμηλών επιτοκίων. Ακόμη και η στήριξη των εξαγωγών που θεωρείται ασιατική ιδιομορφία, είναι σχετικά υπερτιμημένη. Οι κεντρικές τράπεζες των χωρών της Ασίας έχουν επενδύσει τα κέρδη τους σε χαμηλής απόδοσης κεφάλαια βασισμένα στο δολάριο τα οποία και θα χάσουν μεγάλο μέρος της αξίας τους λόγω των μακροπρόθεσμων πληθωριστικών πιέσεων που ασκούν γενικά οι ΗΠΑ μέσω των οικονομικών και συναλλαγματικών τους πολιτικών.

www.foreignpolicy.com

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 22/08/2009 13:55:52

    Απο το σχολιο δεν προκυπτει καθολου οτι δεν ειναι ισχυρες οι οικονομιες της Ασιας.Αντιθετα προκυπτει οτι ειναι πανισχυρες οχι γιατι ακολουθουν καποιο αλλο οικονομικο μοντελο αλλά άλλα ηθη και εθιμα παραπλησια με αυτα που υπηρχαν στη Δυση πριν τη δεκαετια του 60.
    Ειναι καπιταλισμος του τυπου "πατρις - θρησκεια - οικογενεια" και οχι αυτο που υπαρχει εδω μετα το 1970.Και φυσικα ειναι παραγωγικοτερος.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ ψυχραιμια 22/08/2009 14:00:00

      Μάλλον εννοεί πως στηρίζονται σε σαθρά θεμέλια ή πήλινα πόδια.

      • ψυχραιμια avatar
        ψυχραιμια @ Strange Attractor 22/08/2009 14:10:21

        Τα θεμελια θα ειναι σαθρα εφ οσον οι πολιτιστικες βασεις των κοινωνιων αυτων αποδειχθουν ευαλωτες στα κηρυγματα που επιασαν στη Δυση το 68 και αργοτερα.
        Δε γνωριζω και πολλα περι του βουδισμου για να αποφανθω.
        Μεχρι στιγμης ομως μου φαινονται ακλονητοι.Οχι μονο αυτο αλλα εχουν καταλαβει και το μηχανισμο της παρακμης που επικρατησε στην Ευρωπη και εξουδετερωνουν αμεσως τις αντιστοιχες τασεις οταν εμφανιζονται.

      • ambrosiac avatar
        ambrosiac @ Strange Attractor 22/08/2009 14:40:16

        Ασχετο, αλλα οποτε ακουω "πηλινα ποδια" μουρχεται στο μυαλο το καλαμπουρι του Τσωρτσιλ για τον Πλαστηρα: "-- We are going to find out now whether Plastiras [cf. PLASTER - ASS} has feet of clay". :)

  2. αχβαχ avatar
    αχβαχ 22/08/2009 14:53:04

    Καλά τα λέει ο ψυχραιμία. Επίσης, δεν είναι μόνο οι πολιτιστικές βάσεις των ασιατικών κοινωνιών που υποβοηθούν την αλματώδη οικονομική ανάπτυξη. Πριν και πάνω απ' όλα είναι η μαζικότητά τους, που είναι και το σημαντικότερο υπόβαθρο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Ας φανταστούμε την Κίνα ή την Ινδία με τον μισό τους πληθυσμό αστικό (ή κάτι ανάλογο).

    Σε τελική ανάλυση, οι ασιατικές χώρες ανακτούν τώρα το μερίδιο στην παγκόσμια παραγωγή που είχαν πριν την αποικιοκρατία.

  3. chgian avatar
    chgian 22/08/2009 18:42:21

    Το άρθρο θέλει να επισημάνει (ίσως όχι τόσο ευκρινώς) ότι
    υπάρχουν δομικές αδυναμίες στις ασιατικές οικονομίες που δεν
    θα τους επιτρέψουν να ανταγωνιστούν μακροπόθεσμα τις οικονομίες της δύσης
    που διαθέτουν πιο σταθερές κοινωνικές και οικονομικές βάσεις.

    Συμφωνώ με το πνεύμα του άρθρου.
    Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα ενδιαφέρον βιβίο (Η στρατηγική της
    Κίνας, εκδόσεις Σταμούλης). Οι συγγραφείς συνέκριναν την οικονομία της
    Κίνας τώρας με τις οικονομίες των ΗΠΑ, Ευρώπης και Ιαπωνίας τώρα και
    όπως ήταν πριν από μισό αιώνα. Τα συμπεράσματά τους είναι χρήσιμα.

    1. Οι ΗΠΑ, Ευρώπη, Ιαπωνία μπόρεσαν και αναπτύχθηκαν διότι βρήκαν
    ανοικτές αγορές σε όλο τον κόσμο. Ενώ η Κίνα θα πρέπει να αγωνιστεί
    σκληρά για να πάρει μερίδιο από τις δυτικές οικονομίες ενώ το μόνο
    ελεύθερο πεδίο που υπάρχει τώρα είναι η Αφρική (όπου όντως έχει κάνει
    πολλές κινήσεις).

    2. Όλα τα καινοτόμα προϊόντα στις δεκαετίες του 50, 60, 70 είχαν μια
    ανοδική τιμή, κάθε νέο προϊόν προς πώληση ήταν πιο ακριβό από τον
    προκάτοχό του. Φυσικά δεν συμβαίνει τώρα το ίδιο, γιατί ότι
    αγγίζει η Κίνα γίνεται "κάρβουνο" με την κατάρρευση της τιμής του.

    3. Οι πολλές δημοτικές και οικογενειακές επιχειρήσεις της Κίνας λειτουργουν
    ως δεξαμενές απασχόλησης ανέργων και όχι τόσο ως παραγωγοί
    ανταγωνιστικών προϊόντων.

    4. Αμφισβητείται η ικανότητα της Κίνας να παράγει καινοτόμα προϊόντα
    (πρωτοπόρος εδώ είναι οι ΗΠΑ με μεγάλη διαφορά).

    Φυσικά υπάρχουν άλλοι συγγραφείς που θαυμάζουν την κινέζικη οικονομία
    όπως και κάποιοι άλλοι που την βάζουν σε δεύτερη μοίρα πίσω από αυτή
    της Ινδίας.

    Σημαντικό είναι αυτό που λέει ο αχβαχ πως οι ασιατικές χώρες
    διεκδικούν το μερίδιό τους στην παγκόσμια οικονομία. Και δυστυχώς
    ο πλανήτης δεν αντεχει 6 δισεκατομμύρια άνθρωποι να έχουν
    επίπεδο ευημερίας ίσο με αυτό του αμερικανού ή ευρωπαίου.

    • ambrosiac avatar
      ambrosiac @ chgian 22/08/2009 19:51:01

      Το #4 ειναι σωστο, προς το παρον τουλαχιστον -- οι ασιατικες οικονομιες αρχιζουν με αντιγραφη. Ιδε και γιαπωνεζικα αυτοκινητα.

      Το #2 απαντα στο #1. Η Κινα εχει εισβαλει εδω και καιρο στην Αμερικανικη αγορα, με τροπο οχι αμεσως ορατο. Αντικειμενα οπως πακετα μπαταριες, εργαλεια, κρεμα ξυρισματος, εσωρρουχα, φακους, ραδιοφωνακια, ειδη κουζινας και αμετρητα αλλα τα βλεπω σε σουπερμαρκετ των ΗΠΑ $4 εως $6 [και στην Αθηνα 5 εως 7 Ευρω :) ] αλλα μονο $1 σε μαγαζακια και "99cent stores" (τεραστια "σιωπηλη" αλυσσιδα στις ΗΠΑ) -- ολα made in China.

      Στην αρχη δεν τα αγοραζα, υπεθετα οτι μαλλον θα ειναι κακη η ποιοτητα. Τα δοκιμασα ομως και το γενικο συμπερασμα ειναι οτι η ποιοτητα χωρις να ειναι εξοχη ειναι ικανοποιητικη, και η τιμη ασυναγωνιστη.

      Γυαλια για διαβασμα, $14 εως $20 σε σουπερμαρκετ, τα βρηκα, τα ιδια ακριβως, $1 βεβαια. Σε σουπερμαρκετ της Αθηνας δεν τα ειδα πουθενα, τα πηρε ομως το ματι μου σε καροτσια λαϊκης αγορας...

      Αναλογο φαινομενο ειναι και το outsourcing, δουλειες υπολογιστων και λογισμικου π.χ. που εφυγαν απο τις ΗΠΑ και πηγαν στην Ανατολη, κυριως Ινδια, για κλασμα του αρχικου τους κοστους.

      Δυσκολο να αποτιμησει κανεις ποσο μεταβατικο ειναι αυτο το φαινομενο και ποσο θα κρατησει. Ποτε δλδ θα εχει χτισει αρκετα η Ανατολη τις οικονομιες της ωστε να δουμε το επομενο σταδιο.

      • chgian avatar
        chgian @ ambrosiac 23/08/2009 10:06:54

        Θα δώσω ένα παράδειγμα για να δείξω τι εννοώ με τον όρο
        κατάρρευση τιμών και πόσο διαφορετικά είναι τώρα για την
        Κίνα από ό,τι για την Ιαπωνία πριν 30-40 χρόνια.

        Την δεκαετία του 80 ένα βίντεο κόστιζε στην Ελλάδα
        200.000 δρχ δηλαδή περίπου 2 μηνιάτικα ενός
        μέσοαστού υπαλλήλου. Τώρα ένα DVD κοστίζει
        100 ευρώ, δηλαδή 3 μέρες του μισθού ενός Έλληνα
        μεσοαστού ή λιγότερο από 1 εβδομάδα ενός κινέζου μεσοαστού
        (μιλάμε για την μεσαία αστική τάξη).

        Χονδρικά αυτό σημαίνει ότι η Ιαπωνία την δεκαετία του 80
        αν ήθελε να φτιάξει ένα δρόμο χρειαζόταν να πουλήσει
        λιγότερες τηλεοράσεις από ότι η Κίνα για να φτιάξει τον ίδιο δρόμο
        τώρα. Το παράδειγμα είναι ποιοτικό και δεν λαμβάνει υπ'όψιν
        την διαφορά στο κόστος κατασκευής του δρόμου, στο μεροκάματο του εργάτη ή ότι
        ο ευρωπαίος θα αγοράσει το homecinema και όχι ένα ταπεινό DVDplayer.

        Θέλω να καταλήξω στο ό,τι το κέρδος ανά συσκευή που πουλιόταν πριν 30 χρόνια
        ήταν μεγαλύτερο από το αντίστοιχο κέρδος σήμερα και μπορούσε να χρηματοδοτήσει
        την ανάπτυξη της εταιρίας και της χώρας γενικότερα. Δυστυχώς ανάπτυξη στις υποδομές
        μιας χώρας δεν γίνεται με τα φραγκοδίφραγκα, πρέπει να υπάρχουν σοβαρές
        επιχειρήσεις που να πουλάνε καινοτόμα προϊόντα με υψηλό ποσοστό κέρδους.

        Στις δυτικές κοινωνίες υπάρχουν υψηλού επιπέδου υποδομές και στο
        τελευταίο χωριό, όπως δρόμοι, ύδρευση, ηλεκτρισμός.
        Στην Κίνα μόνο μια λωρίδα στα ανατολικά έχει κάποιες υποδομές,
        το μεγαλύτερο κομμάτι της Κίνας στερείται και των βασικών αγαθών και για
        να γεφυρωθεί το χάσμα χρειάζεται χρήμα, που δεν βγαίνει πουλώντας
        παντελόνια και παιχνίδια

  4. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 23/08/2009 10:41:15

    Το 1977 ένα καινούργιο ΦΙΑΤ 124 κόστιζε περίπου 320.000- 350.000 δρχ.
    Σήμερα κοστίζει το ίδιο. Περίπου 800-1.000 Ευρώ, δηλ. 300.000 - 340.000 δρχ.
    (Αν μπορέσεις να το βρεις διότι θάναι ήδη 33 ετών....)
    Βεβαίως αστειεύομαι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.