#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
29/12/2009 12:55
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι «θαυματουργές σοδειές» της Κρήτης και οι κοινοτικές επιδοτήσεις

By STEPHEN CASTLE, New York Times



Η μυθοπλασία αποτελεί μέρος της Κρητικής ζωής από τότε η θεά Αθηνά, λέγεται πως φύτεψε το πρώτο ελαιόδεντρο σε αυτό το κακοτράχαλο νησί της Μεσογείου.  Ακόμη όμως και οι ίδιοι οι θεοί δεν θα μπορούσαν να πετύχουν μια τέτοια πλούσια συγκομιδή, σαν αυτή που δήλωσε μια ομάδα ελαιοπαραγωγών ενός μικρού χωριού. Ο μόνος τρόπος για να τα καταφέρουν, όπως αστειεύονται οι γείτονες, είναι αν φυτέψουν μια σειρά από δέντρα μέσα στη θάλασσα, και μέχρι το νησί της Σαντορίνης,  που απέχει περίπου 150 χιλιόμετρα απόσταση.

Η ιστορία γύρω από αυτή τη θαυματουργή σοδειά, προέκυψε το 2007 μέσα από μια αίτηση προς την Ε.Ε. για την είσπραξη αγροτικών επιδοτήσεων. Οι Ευρωπαίοι αρμόδιοι διαπίστωσαν, πως το απαιτούμενο ποσό ήταν κατά πολύ μεγαλύτερο αυτού του οποίου θα μπορούσαν λογικά  να δικαιούνται οι συγκεκριμένοι παραγωγοί. Κάτι άλλο όμως, ενόχλησε τους αρμόδιους πολύ περισσότερο από το ποσό της επιδότησης. Και αυτό ήταν, πως την αίτηση δεν την είχαν κάνει οι πιεσμένοι από τα χρέη αγρότες, αλλά ο συνεταιριστικός τους φορέας. Ένας από τις χιλιάδες  αγροτικούς συνεταιρισμούς της Ευρώπης, με μεγάλη πολιτική ισχύ σε τοπικό επίπεδο, αλλά και πολιτικές διασυνδέσεις παντού. Στις φτωχές, απομονωμένες περιοχές της νότιας Ευρώπης, τα στοιχεία που προκύπτουν είναι, πως αυτό που συνέβη στο συγκεκριμένο χωριό της Κρήτης, όπου η Ε.Ε. απαιτεί την επιστροφή του πληρωθέντος ποσού των €375,000, δεν είναι απλά μια εξαίρεση αλλά κάτι πολύ συχνό, όσον αφορά σε  αγροτικούς συνεταιρισμούς. Οι υπεύθυνοι πιστεύουν, πως δεκάδες εκατομμύρια ευρώ έχουν χαθεί στις λίγες μόνο περιπτώσεις που έχουν ήδη διερευνηθεί, και πως αυτές είναι ένα μικρό μόνο μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας.

Αναφερόμενη σε κάποιες κομπίνες που αφορούσαν συνεταιρισμούς παραγωγών μπανάνας της Πορτογαλίας, η αρμόδια υπηρεσία της Ε.Ε. (OLAF), λέει πως το πρόβλημα συναντάται παντού στην  Ένωση. Όπως λέει η OLAF, στα θύματα συμπεριλαμβάνονται και αρκετοί παραγωγοί, τους οποίους οι συνεταιρισμοί τους θα έπρεπε να προστατεύουν, και οι οποίοι εισπράττουν ελάχιστα από τα παράνομα κέρδη, αν και οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί χρησιμοποιούνται για το ξέπλυμα των χρημάτων. Σύμφωνα με την υπηρεσία : «…οι αγρότες όπως και οι φορολογούμενοι, εξαπατώνται από επιτήδειους, οι οποίοι εκμεταλλεύονται  το σύστημα των αγροτικών επιδοτήσεων».



Οι ειδικοί αποδίδουν το πρόβλημα στη γεωγραφική διαφοροποίηση της αγροτικής οργάνωσης από χώρα σε χώρα. Όπως λέει ο Brian Gardner, συγγραφέας του βιβλίου European Agriculture: Policies, Production and Trade, «Όσο πιο νότια πάει κανείς, τόσο πιο θολή φαίνεται να είναι η διαχείριση εκ μέρους των συνεταιρισμών… συχνά ο δήμαρχος και ο πρόεδρος του τοπικού συνεταιρισμού, είναι ένα και το αυτό πρόσωπο…». Ο αγρότες στη βόρεια Ευρώπη είναι συνήθως και επιχειρηματίες, λέει, και έτσι παρακολουθούν τις δραστηριότητες των συνεταιριστικών τους ενώσεων πιο στενά, ενώ οι παραγωγοί του Νότου, τείνουν να είναι λιγότερο διερευνητικοί όσον αφορά στις ενώσεις τους. Η ανάλυσή του προκύπτει από υποθέσεις όπως οι εξής:

Στην Ιταλία, 45 άτομα συνελήφθησαν το 2007, σε μια απάτη, όπου μια φάρμα κίτρων λειτουργούσε μέσω ενός συνεταιρισμού. Διεκδικήθηκαν επιδοτήσεις ύψους περίπου €50 εκατομμυρίων, ενώ τελικά πληρώθηκαν περίπου €20 εκατομμύρια. Τα φρούτα υποτίθεται ότι είχαν βγει από την αγορά και μετατράπηκαν σε χυμό, που πουλήθηκε στην Ισπανία ή στη Γαλλία. Στη πραγματικότητα, η εν λόγω σοδιά δεν υπήρχε καν. Όταν αναζητήθηκαν οι διευθύνσεις όπου ο «χυμός φάντασμα» είχε σταλεί, αυτές βρέθηκε να ανήκουν  σε μουσεία, πολυκατοικίες, και χώρους στάθμευσης.

Το 2008, οι αρμόδιοι ξεσκέπασαν μια απάτη ύψους €3 εκατομμυρίων που είχε σχέση με διεκδικήσεις αποζημιώσεων για υποτιθέμενα καπνά, και στην οποία πρωταγωνίστησε τουλάχιστον μια συνεταιρική ένωση, ενώ συνελήφθησαν 80 άτομα.

Εν τω μεταξύ, στο μικρό νησί Madeira που ανήκει στη Πορτογαλία, δυο συνεταιρισμοί μπανανοπαραγωγών κέρδισαν περίπου €1 εκατομμύριο σε παράνομες επιδοτήσεις ή μη πληρωμή τελών, που διήρκεσε μια ολόκληρη δεκαετία. Στη πιο σκληρή από πλευράς κυρώσεων αυτή υπόθεση, ο πρόεδρος ενός συνεταιρισμού τιμωρήθηκε με 5ετή φυλάκιση και πρόστιμο χιλίων Ευρώ, όταν καταδικάστηκε για την υφαρπαγή ποσού €316,000 σε επιδοτήσεις. Μερικές από τις αιτήσεις για χρήματα είχαν γίνει στο όνομα αγροτών που είχαν πεθάνει από καιρό. Σύμφωνα με την OLAF, η χρήση ψεύτικων στοιχείων ταυτότητας στη Madeira, «…γίνεται οργανωμένα και συστηματικά για πολύ καιρό τώρα».

Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τις καλοπροαίρετες απαρχές του συνεταιρισμού των αγροτών που έλαβαν χώρα τον 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα, με σκοπό τη παροχή μιας ομοιόμορφης και πιο ισχυρής φωνής σε μεμονωμένους  αγρότες που ζούσαν και δούλευαν κάτω από σκληρές συνθήκες. Ο Γ.Γ. της δευτεροβάθμιας ευρωπαϊκής οργάνωσης που εκπροσωπεί τους συνεταιρισμούς Pekka Pesonen, υπερασπίζεται το ρόλο τους λέγοντας πως «Παρά τα λίγα προβλήματα που έχουν παρουσιασθεί στο παρελθόν, ο ρόλος, η σημαντικότητα και η ανάγκη των συνεταιρισμών της ευρωπαϊκής γεωργίας, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Δεν μπορούμε να γενικεύουμε…».



Η ενθάρρυνση των συνεταιρισμών αποτελεί πάγια πολιτική της Ε.Ε. διότι αυτοί μπορούν λόγω μεγέθους, να πετύχουν καλύτερες τιμές εκ μέρους των μεγάλων αλυσίδων σούπερ-μάρκετ. Στη βόρεια Ευρώπη, οι συνεταιρισμοί έχουν τη τάση να συνενώνονται δημιουργώντας τεράστιες αγροτικές οικονομικές οντότητες με πραγματική δύναμη στην αγορά. Στο Νότο όμως παραμένουν μικροί, πουλώντας τα προϊόντα τους μέσω μεσαζόντων, και συχνά βασιζόμενοι για την όποια ταυτότητα ή ισχύ,  στις σχέσεις εξάρτησης που έχουν με  τους τοπικούς πολιτικούς ή και τις τράπεζες.

Στη Κρήτη, όπου τα ελαιόδεντρα βρίσκονται κυριολεκτικά παντού, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί των Σφακίων και του Αποκόρωνου μπήκαν στο μικροσκόπιο των ελέγχων μετά το «κάρφωμα» ενός αγρότη, του Γιάννη Ματσαμάκη. Σε μικρή απόσταση από το κτήμα του έξω από τα Χανιά, βρήκε μια μέρα αντίγραφα ενός  καταλόγου αιτήσεων επιδότησης, που είχε πεταχτεί εκεί με σκοπό μάλλον να δημιουργήσει αμηχανία στο τοπικό συνεταιρισμό. Το μέσο ελαιόδεντρο παράγει τόσες ελιές ώστε να βγει μια ποσότητα λαδιού μεταξύ 1-5 λίτρων. Σύμφωνα με το κατάλογο που βρέθηκε, τα ελαιόδεντρα του χωριού Βάμμος και μερικών κοντινών του χωριών, παρήγαγαν πενταπλάσιες ποσότητες ελιών! Αν και όλοι σχεδόν οι κάτοικοι παραπονέθηκαν, κανένας δεν πήγε τη λίστα στον εισαγγελέα, παρά μόνο ο Ματσαμάκης. Ο ίδιος, που είναι και περιστασιακός καλλιεργητής, με 150 λιόδεντρα, ισχυρίστηκε πως δεν ήθελε να βλάψει κανέναν, «… το έκανα διότι δεν είναι σωστό κάποιοι να κλέβουν λεφτά με αυτό το τρελό τρόπο» λέει. Τα περισσότερα ονόματα από τα 57 που υπήρχαν στο κατάλογο, ανήκαν σε εργαζόμενους στο συνεταιρισμό, σε συγγενείς τους, ή συγγενείς τοπικών πολιτικών παραγόντων, σύμφωνα με τον Ματσαμάκη, αν και όπως λέει,  μια γυναίκα που το όνομα της αναφέρεται στο κατάλογο των παράνομα επιδοτούμενων,  έγραψε σε τοπική εφημερίδα, διαψεύδοντας οποιαδήποτε σχέση της με την υπόθεση.

Οι ερευνητές της υπόθεσης ανακάλυψαν και άλλες καταχρήσεις, που έχουν να κάνουν με τις τράπεζες. Επειδή οι συνεταιρισμοί χορηγούν αγροτικά μηχανήματα και εξοπλισμό στα μέλη τους, οι αγρότες πολλές φορές υπογράφουν εξουσιοδοτήσεις, ώστε οι συνεταιρισμοί να μπορούν να αποσύρουν χρήματα από τους προσωπικούς τους λογαριασμούς. Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως οι εκταμιεύσεις χρημάτων  από πλευράς συνεταιρισμών, γίνονταν και από λογαριασμούς αγροτών που όμως ουδέποτε υπέγραψαν τέτοιες εξουσιοδοτήσεις. Στο χωριό Δουλιανά, ο Αντρέας Λουράκης μας δείχνει το βιβλιάριο του της Αγροτικής Τράπεζας, για το Δεκέμβριο του 2005. Την 28/12  του κατατέθηκε ποσό ύψους €3,012 από επιδοτήσεις ελαιόλαδου, αν και διατηρεί μόλις 150 δέντρα και συνεπώς θα εδικαιούτο μερικές εκατοντάδες μόνο ευρώ. Την ίδια μέρα παρουσιάζεται μια ανεξήγητη ανάληψη για το ποσό των €2,397. «Κανένας δεν μπορεί να μου εξηγήσει αυτή την ανάληψη» λέει, «…ούτε η τράπεζα ούτε ο συνεταιρισμός δεν μπορεί να μου πει πως αυτά τα χρήματα κατατέθηκαν στο λογαριασμό μου και ποιος  τα πήρε…». Σε δήλωση της Αγροτικής Τράπεζας, αναφέρεται πως «…η Τράπεζα συνεργάζεται με το τοπικό υποκατάστημα του χωριού Βάμμος ώστε να διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση». Στο χωριό Σπύλος, ο συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος Μανώλης Χαριτάκης που εργάζονταν στο συγκεκριμένο υποκατάστημα, θυμάται τόσο αυτή τη περίπτωση όσο και άλλες παρόμοιες. «Πολλοί ερχόντουσαν και μας ρωτούσαν γιατί πήραμε τα λεφτά τους… τους παρέπεμπα στο συνεταιρισμό τους…» λέει.

Το ζήτημα αυτό είναι τόσο ευαίσθητο εδώ στη Κρήτη, που ο κύριος Χαριτάκης προτίμησε να συναντηθούμε στο χωράφι του δίπλα στο ποτάμι, παρά στο καφενείο του χωριού. Όπως μας λέει,  όταν ρωτήθηκε ο συνεταιρισμός, απάντησε πως έχει εξουσιοδοτήσεις υπογεγραμμένες από τους αγρότες για ανάληψη χρημάτων από τους λογαριασμούς τους. Για το Λουράκη όμως δεν βρέθηκε κάποια εξουσιοδότηση. Σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις, οι πιστοποιήσεις των εξουσιοδοτήσεων έπασχαν από αξιοπιστία, καθώς οι υπογραφές δεν ήταν πάντα όμοιες.

Κανένας δεν έχει διωχτεί ποινικά μέχρι σήμερα, και όπως λέει ο Ματσαμάκης, ο εισαγγελέας μάλλον θεωρεί πως η υπόθεση είναι αστική προτείνοντάς του να προχωρήσει σε αγωγή. Ο Σπύρος Βουτσαδάκης, πρόεδρος του συνεταιρισμού, αρνήθηκε να μας μιλήσει ισχυριζόμενος ότι ανέλαβε καθήκοντα πολύ μετά το σκάνδαλο. Ο προκάτοχός του Κωστής Κοτζαμπασάκης, μας ζήτησε γραπτές ερωτήσεις (e-mail), στις οποίες όμως δεν απάντησε ποτέ. Το 2007, ο συνεταιρισμός εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει πως δεν έχει γίνει καμία απάτη, καθώς δεν έχουν γίνει οποιεσδήποτε πληρωμές.

Η ευρωπαϊκή Κομισιόν τονίζει πως έως το 2012, οι περισσότερες επιδοτήσεις που συνδέονται με συγκεκριμένες παραγωγές θα απαλειφθούν σταδιακά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει έδαφος για περαιτέρω εξαπάτηση. Όπως λέει ο εκπρόσωπος της Κομισιόν για αγροτικά θέματα Michael Mann, «Οι μηχανισμοί ελέγχου που διαθέτουμε συνεχώς βελτιώνονται». Πάντως η αλλαγή των κανόνων με σκοπό να καταργηθεί η σχέση μεταξύ πληρωμών και ποσότητας της συγκομιδής, μπορεί βραχυπρόθεσμα να έχει δυναμώσει το ρόλο των συνεταιρισμών. Συνήθως, οι συνεταιρισμοί είναι αυτοί που πιστοποιούσαν  τη ποσότητα της παραγωγής των αγροτών στο παρελθόν, που αποτελεί και το βαρόμετρο για τη διαπίστωση του ποσού που θα λαμβάνουν και στο μέλλον.

Published: December 27, 2009

http://www.nytimes.com/2009/12/28/world/europe/28olives.html?pagewanted=1&_r=2&ref=global-home

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΜΗΤΣΟΣ avatar
    ΜΗΤΣΟΣ 29/12/2009 14:43:14

    Στην Κρήτη υπάρχουν συγκεκριμμένες ποικιλίες που αποδίδουν 1/4,5(1kg λάδι από 4,5kg ελιές.Δεν υπάρχουν πολλές ποικιλίες .
    Και καλύτερα διάβασε όλο το άρθρο.

  2. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 29/12/2009 15:31:07

    Τελικά κλέβουν ή δεν κλέβουν οι συνεταιρισμοί;

  3. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 29/12/2009 16:16:06

    Για την Κρήτη δεν ξέρω, ξέρω όμως για άλλους συνεταιρισμούς. Ήταν αυτός ο συνεταιρισμός στην πόλη Χ και μάζευαν χουρμάδες και έκαναν χουρμαδόζουμο. Τους βρήκε το πασόκ του ΑΓΠ λεφτά και έκαναν το ωραιότερο ακριβότερο εργοστάσιο χουρμαδόζουμου. Βέβαια, η περιοχή δεν ήταν η καλύτερη γιατί 7 φορές στις 10 οι χουρμάδες δεν γλυκιζαν. Αλλά το εργοστάσιο πολύ όμορφο.

    Τα μέλη του συνεταιρισμού, όταν οι χουρμάδες ήταν ξυνοί τους έδιναν στο δικό τους εργοστάσιο. Όταν γλύκιζαν, του πουλούσαν για πάρτη του στην Γιουνάϊτεντ Χουρμάντες ΕλΤιΝτι. Τα χρέη δικά σας και δικά μου.

  4. Orestios avatar
    Orestios 29/12/2009 17:15:49

    Να ήταν μόνο στο λάδι οι παρανομίες. Που να δείτε "απαλλοτριώσεις" σε φρούτα από "συναιτερισμούς" και "γεωργικές ενώσεις" σε άλλους νομούς. Προ καιρού σας είχα αναφέρει περίπτωση όπου "γεωργική ένωση" (στα χαρτιά) άφησε απλήρωτους χιλιάδες παραγωγούς, έχοντας ήδη παραλάβει την εσοδία, με το πρόσχημα της καταστροφής των φρούτων, σε δικά της ψυγεία παρακαλώ. Ο εισαγγελέας της περιοχής βέβαια αδιάφορος.

  5. neos agrotis avatar
    neos agrotis 29/12/2009 17:56:00

    To Καλό είναι οτι αυτοί που εκλεβαν τις επιδοτήσεις και οχι μονο στην Κρήτη, ειναι και οι κερδισμένοι της ιστορίας. Με την αλλαγή του τρόπου υπολογισμου των επιδοτήσεων (μέσος ορος 5ετιας) και την αποσυνδεση τους απο την παραγωγή οι κλέφτες επιβραβευονται με τις ευλογίες του Ελληνικού κρατους. Και δεν ειναι μόνο στο λάδι αλλα και σε αλλα προιοντα. Τελευταία τα χυμοποιησημα πορτοκάλια για τα οποια αποσυνδέεται η επιδοτηση τους πληρως απο την παραγωγή και πεφτει πολύ κλάμα στην αργολίδα απο συνεταιριστες και χυμοποιους.Εχουν το θράσος και ζητουν εθνική επιδότηση για να συνεχίζουν να κλέβουν. Αλλα στο μπουρδέλλο που ζούμε δεν υπάρχει εισαγγελέας. Υπάρχει???????

  6. http://vasiliostsamis.wordpress.com/ avatar
    http://vasiliostsamis.wordpress.com/ 29/12/2009 18:24:42

    Η ελαιοκαλλιέργεια στη χώρα μας είναι αρκετά διαδεδομένη, ειδικά στη νότια Ελλάδα αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά και είναι σημαντική τόσο για την αγροτική οικονομία όσο και για το περιβάλλον, επίσης, η κατανάλωση του ελαιόλαδου είναι το κλειδί για την σωστή διατροφή και υγεία
    Eδω και πολλά χρόνια η πολιτική που εφαρμόζει η χώρα μας στον τομέα του ελαιόλαδου χαρακτηρίζεται από έλλειψη σαφήνειας, δεν έχει σαφείς στόχους, από το αποτέλεσμα φαίνεται ότι δεν υπάρχει διαμορφωμένη πρόταση που θα βγάλει τον κλάδο από το αδιέξοδο. Συνεπώς, υπάρχει πρόβλημα.
    Η έλλειψη πολιτικής έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την τρέχουσα περίοδο οι ελαιοπαραγωγοί να αναγκάζονται να πουλούν σε αρκετά χαμηλές τιμές ( 2,25ευρω τιμή παραγωγού), από οικονομική άποψη στις μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις η τιμή δεν καλύπτει ούτε τα έξοδα παραγωγής.
    Γιατί όμως η τιμή παραγωγού βρίσκεται σε τόσο χαμηλά επίπεδα όταν η λιανική τιμή του προϊόντος είναι διπλάσια;

    ►Ένα βασικό πρόβλημα είναι ότι στην διαδικασία παραγωγής και εμπορίας εμπλέκονται πολλοί, υπάρχουν οι παραγωγοί με κλήρο, οι καλλιεργητές χωρίς ιδιόκτητο κλήρο, τα ελαιοτριβεία, οι μεταποιητές, οι έμποροι και οι εξαγωγείς. Στο κανονιστικό πλαίσιο και σε συνδυασμό με την αυξημένη απελευθέρωση του εμπορίου δημιουργηθήκαν καταστάσεις αδιαφάνειας στην αγορά.
    ► Ένα άλλο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι η αγορά του ελαιόλαδου παρουσιάζει χαμηλό επίπεδο διεθνοποίησης κρατώντας έτσι μακριά τους καταναλωτές τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και εκτός της εσωτερικής αγοράς. Το ποσοστό του ελαιολάδου που καταναλώνεται σε σύγκριση με τη συνολική κατανάλωση φυτικών λιπαρών ουσιών εξακολουθεί να είναι πολύ μικρή.

    ► Ως κύριοι παραγωγοί έχουν εδραιωθεί η Ισπανία μαζί με την Ιταλία, αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απορροφούν σε χύμα μορφή τη μεγαλύτερη ποσότητα του ελληνικού ελαιόλαδου, τη στιγμή μάλιστα που ποιοτικά το ελληνικό ελαιόλαδο (εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο) υπερέχει των υπολοίπων.

    ► Στη χώρα μας δεν υπάρχουν υποδομές συλλογής μεταποίησης, εμπορίας με βάση τον παραγωγό (δλδη σε κάθε χωριό). Γι’ αυτό το λόγο δεν υπάρχει στην παραγωγική βάση παραγωγή και διάθεση ελαιόλαδου με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, δλδη ελαιόλαδο που προέρχεται από μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Κύρια αιτία της αδυναμίας αυτόοργάνωσης των αγροτών είναι η έλλειψη ενημέρωσης και η κεφαλαιακή ανεπάρκεια.
    Κατόπιν αυτών, ποιο είναι το μελλοντικό σενάριο, τι πρέπει να χαρακτηρίζει το μέλλον της παραγωγής- αγοράς για το ελαιόλαδο;
    ●Κατά τη γνώμη μου ο κλάδος της ελαιοπαραγωγής χρειάζεται νέα οργανωτική δομή με ουσιαστική συμμετοχή του παραγωγού ( πολυμετοχικό σχήμα) με σκοπό την πρακτικότερη ομαδοποίηση και τη δημιουργία ενός ευέλικτου και προσαρμοσμένου στην επιχειρηματική πρακτική συνεταιρισμού. Μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργήσει υποδομές συλλογής, μεταποίησης& εμπορίας, με βάση τον παραγωγό ( με εθνικούς και κοινοτικούς πόρους), θα κάνει το ελαιόλαδο πιο ανταγωνιστικό, θα εξασφαλιστεί υψηλή ποιότητα των προϊόντων, η παρουσίαση και διαφήμιση που απαιτούνται για την εμπορία του ελαιολάδου θα εξελιχθεί σε νέα πρότυπα και νέες αγορές. Σε μια τέτοια περίπτωση το εμπορικό σήμα και η εικόνα της περιοχής θα είναι στοιχεία που θα διαφοροποιούν το προϊόν από τις ανταγωνίστριες περιοχές- χώρες, έτσι ο παραγωγός θα παίρνει τα μέγιστα οφέλη.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.