#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/07/2010 08:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οι Κινέζοι τελικά… δεν έρχονται



Ο ψυχρός πόλεμος έλαβε επίσημο τέλος πριν από μερικές μόλις εβδομάδες, με την ιστορικής σημασίας εμπορική συμφωνία μεταξύ της Κίνας και της Ταϊβάν. Μιας συμφωνίας που θα «δέσει» τις οικονομίες των δύο χωρών. Η ειρήνη κατάφερε τελικά και έφτασε σε μια γεωγραφική περιοχή η οποία θεωρούνταν ως εν δυνάμει πυριτιδαποθήκη, εδώ και έξι δεκαετίες. Οι μόνοι που δεν χαίρονται είναι τα στελέχη του αμερικανικού πενταγώνου, και οι εργολάβοι των οπλικών συστημάτων. Ο λόγος ύπαρξης του προϋπολογισμού αξίας $700 δισ. που χαίρονταν μέχρι σήμερα, έπαψε να υπάρχει. Και μαζί με αυτόν, κατέρρευσαν επίσης τα προσδοκόμενα τεράστια οικονομικά τους οφέλη, αλλά και ίσως και κάποιες ψηλές καριέρες.


Ο κύριος όγκος αυτών των χρημάτων, δαπανάται σε οπλικά συστήματα με σκοπό να αντιμετωπιστεί ένας εξελιγμένος ψυχροπολεμικός αντίπαλος που όμως εξαφανίστηκε με τη πτώση της ΕΣΣΔ. Ο δε πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας δεν επαρκεί πλέον ως δικαιολογία, προκειμένου να διατηρηθεί η απύθμενη όρεξη της στρατιωτικής βιομηχανίας. Αποτελεί αστειότητα το να θεωρούμε πως χρειάζεται όλη αυτή η εξελιγμένη οπλική τεχνολογία για να νικηθεί ένας εχθρός με μόνο όπλο του τα ψαλίδια που χρησιμοποίησαν οι αεροπειρατές της 9/11, η τις νάρκες που τοποθετούν δίπλα στους δρόμους οι αντάρτες στο Ιράκ.

Όταν ο γερουσιαστής Joe Lieberman υπερασπιστεί και πάλι την ανάγκη κατασκευής των υποβρυχίων αξίας $2.5 δισ. (στη πολιτεία που εκλέγεται), ο βασικός του ισχυρισμός θα είναι όπως ήταν ανέκαθεν, πως οι Κινέζοι φτιάχνουν παρόμοια υποβρύχια και με αυτά απειλούν τις ΗΠΑ. Όπως είχε δηλώσει επίσημα και με έμφαση: «Αν δεν αρχίσουμε να κατασκευάζουμε δυο υποβρύχια ετησίως, κινδυνεύουμε να μείνουμε πίσω από τη Κίνα». Σίγουρα τώρα δεν μπορεί να προωθήσει την ανάγκη κατασκευής των πανάκριβων αυτών υποβρυχίων, λέγοντας πως χρειάζονται για να συλληφθούν οι τρομοκράτες της Al Qaeda σε κάποια ορεινή σπηλιά.

Η φράση πως «Οι Κινέζοι έρχονται», ήταν το τελευταίο καταφύγιο όλων των κερδοσκόπων μπαγαπόντηδων, από την εποχή που η Ρωσία σταμάτησε να εξοπλίζεται με φρενήρεις ρυθμούς όπως έκανε στο παρελθόν. Η απειλή αυτή ποτέ δεν ευσταθούσε. Οι πάντα αξιόπιστες αναφορές του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας καθιστούσαν σαφές ότι η Κίνα θα μπορούσε να αποτελεί μια περιφερειακή μόνο δύναμη, με την Ταϊβάν ως βασικό της στόχο. Και όμως το αμερικανικό κογκρέσο συνέχιζε να εγκρίνει στρατιωτικές δαπάνες όσες όλα μαζί τα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη! Την ίδια ώρα που η Αμερική αναγκάζονταν να δανείζεται χρήμα από τους Κινέζους για να καλυφτεί το έλλειμμά της.

Και τι έκαναν αυτοί οι «προδότες» οι Κινέζοι; Τόσο οι κομμουνιστές όσο και οι άλλοι στη Ταϊβάν; Χάλασαν τη πιάτσα, συνεργαζόμενοι μεταξύ τους. Ακόμη και όταν αντάλλασσαν προφορικές απειλές, συνεργαζόντουσαν οικονομικά. Ήδη το εμπόριο μεταξύ των δυο χωρών αγγίζει τα $110 δισεκατομμύρια, και το 41% των εξαγωγών της Ταϊβάν. Η νέα συμφωνία που επιτεύχθηκε πρόσφατα θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο αυτά τα νούμερα, καταργώντας τους δασμούς σε προϊόντα κλειδιά, και ανοίγοντας τη βιομηχανία οικονομικών υπηρεσιών σε επενδυτές που άλλοτε δεν μπορούσαν να εισέλθουν σε αυτήν. Οι επιχειρηματικές επενδύσεις των Ταϊβανέζων στη Κίνα είναι ήδη αρκετά σημαντικές, αλλά τώρα προβλέπεται να επεκταθούν και σε τομείς υψηλής οικονομίας, με ολόκληρο πλέον το πλανήτη ως «γήπεδο».

Η πιθανότητα πολέμου μεταξύ των δύο έχει σημαντικά μειωθεί, ενώ σε λίγο καιρό δεν θα μπορεί να υπάρχει ούτε καν ως σκέψη, καθώς οποιαδήποτε σύγκρουση θα βλάψει τα συμφέροντα και των δυο. Και αυτό ακριβώς αποτελεί τον βασικό κορμό της νέας παγκόσμιας τάξης που ευαγγελίζονται κάποιοι Αμερικανοί ηγέτες, με προεξάρχοντα τον πρώτο πρόεδρο Bush. Το ερώτημα που τώρα τίθεται είναι αν οι Αμερικανοί πραγματικά πιστεύουν ότι μπορούν να βγουν νικητές σε έναν κόσμο δομημένο με βάση το εμπόριο αντί για τις στρατιωτικές εντάσεις;

Οι Αμερικανοί θα πρέπει να αναρωτηθούν σε σχέση με τις προτεραιότητες τους, αφού το Κογκρέσο δεν μπορεί να βρει τα $34 δισ. που χρειάζονται προκειμένου να συνεχισθούν οι πληρωμές των επιδομάτων ανεργίας για 6 μήνες προς τους 1.7 εκατομμύρια ανέργους. Την ίδια ώρα που καμιά στρατιωτική δαπάνη, ασχέτως κόστους ή χρησιμότητας, δεν αμφισβητείται. Η περήφανη διαχρονική υπόσχεση του αμερικανικού καπιταλισμού, που συνήθως έρχονταν σε αντίθεση με τη σκληρή πραγματικότητα, ήταν πως η αμερικανική οικονομία δεν χρειάζεται στρατιωτικές κατακτήσεις για να ευημερεί. Σήμερα όμως, έρχονται οι διαφορετικής ιδεολογίας Κινέζοι, οι διάδοχοι του Μάο και του Τσιαγκ Κάϊ Σεκ, που αμφισβητούν την αμερικανική δέσμευση στην αρχή της ευημερίας χωρίς πόλεμο. Οι δυο πρώην αντίπαλοι κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η δύναμη και η ισχύς στη σύγχρονη παγκόσμια οικονομία, δεν ξεπηδά από τη κάνη του όπλου, ούτε καν από αυτήν ενός πολύ μεγάλου και συγχρόνως πανάκριβου όπλου.

Η συμφωνία μεταξύ των δυο πρώην αντιπάλων γεννά μερικά κρίσιμα ερωτήματα για την Αμερική. Πως μπορεί ένα σύγχρονο κράτος να πετύχει την εθνική του ασφάλεια; Υπάρχει πλέον ασφάλεια μέσω μιας «πολεμικής» οικονομίας, ή μήπως αυτή θα πρέπει να αναζητηθεί μέσω του εμπορίου και της διπλωματίας, όπως αποδεικνύουν επιτυχώς στη πράξη οι Κινέζοι;

The Nation


Απόδοση:S.A.


ΣΧΟΛΙΑ

  1. ataktos avatar
    ataktos 18/07/2010 13:04:47

    καλά είναι ακόμα δυνατών ο Κάρολος με την παρέα του ..να το ονειρεύονται χιχχι

  2. lornion avatar
    lornion 18/07/2010 21:02:14

    η υφέρπουσα αναρχία την οποια ενέτεινε η παγκοσμιοποίηση των αγορών, και η ακατάσχετη μετανάστευση του ανθρώπου, συνάδει με την σμίξη και την αλλοίωση των πάντων,σε μια εποχή που δεν είναι δυνατον να χαρακτηριστεί επακριβώς, γιατί προστέθηκε σ'αυτήν, η τεχνολογική πρόοδος και η εύκολη επικοινωνία. Ολο τούτο το μίγμα, οσο κι'αν προσπαθεί να διαβουλεύτεί ο άνθρωπος και οι κυβερνήσεις του, είναι αδύνατο να ελεγχθεί ,να μπει σε καλούπια ζωής ορθολογισμένης, γιατί αντίρροπες δυνάμεις και συμφέροντα εχουν την δυνατότητα παρεμβάσεως η και της μεταβολής μιας οιασδήποτε πολιτικής. Νομίζω ζούμε την ζωή που το χρήμμα δυναμικά επιβάλει,και που νομίζω η λέξη δυναμικά έπρεπε να λείπει από τον νου των ανθρώπων που λαμβάνουν αποφάσεις.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.