26/07/2009 16:11
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μπορούμε να πάμε παρακάτω;



Το πρόβλημα του πολιτικού συστήματος είναι ότι αναπαράγει μόνο την «ελίτ»,  παραπαίοντας ανάμεσα στην μεταπολιτευτική παρακμή, και την προ-μεταπολιτευτική ιδεολογικο/τζακική αγκύλωση.

Η «αλλαγή», η «μετα – μεταπολίτευση» δεν υπάρχει καν ως όραμα στην κοινωνία.

Γι αυτό έχει δημιουργηθεί ιστορικό κενό, και αναρωτιόμαστε γιατί κάποιοι πλακώνονται να το καλύψουν….

Σε αυτό που αποκαλείται «μεταπολίτευση» κρατήσαμε όλα τα δομικά μειονεκτήματα του παρελθόντος και προσθέσαμε την απαξίωση και την παρακμή…

Ο Καραμανλής ήταν η τελευταία ελπίδα να φτιαχτεί ομελέτα χωρίς να σπάσουμε αυγά. Όλοι αυτό θέλαμε, αριστεροί, δεξιοί, πλούσιοι, φτωχοί, έξυπνοι, χαζοί. Να βγει καλός και να μας ξελασπώσει, για να μην ασχοληθούμε σοβαρά, και να συνεχίσουμε την χλίδα μας. Τελικά, δεν αντελήφθη που μπήκε, και δεν έκανε τίποτε για αυτό όταν το είδε. Νόμιζε ότι θα κάνει βελούδινη επανάσταση χωρίς να σπάσει αυγά. «Μεσαίος χώρος», «ήπια προσαρμογή» κλπ τρίχες. Και έσκασαν όλα στην μούρη του, και κατάλαβε (;;;) ότι δεν γίνεται έτσι η δουλειά. Απλά η επιλογή του ήταν αντί για την «μετά-μεταπολίτευση», η «καλύτερη διαχείριση». Εκεί φάνηκε ότι ήταν χωρίς όραμα….

Φάγαμε την σφαλιάρα μας και έφαγε κι αυτός την σφαλιάρα του..

Τί μας λέει τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου;

Ότι απλά θέλει να συνεχίσει την ίδια πορεία, ποντάροντας στα ίδια πανώ, στα ίδια συνθήματα, παρουσιάζοντας μια εναλλακτική επιλογή στο ίδιο παλιό παιχνίδι… «Μια χαρά είναι ο κόσμος, απλά επιλέξτε άλλη εναλλακτική». Δεν έχει αντιληφθεί την κατάσταση, αλλά δεν μπορούμε να τον κατηγορήσουμε για αυτό. Είχε όμως την τύχη να ηγείται μαγαζιού με μεγάλη ιστορία, αλλά και μεγάλα αλάνια, ανάλογα των ιστορικοϊδεολογικών συνθηκών. Μεγάλο σχολείο το ΠΑΣΟΚ.

Ελπίζω ότι αντιληφθήκαμε όλοι ότι πια δεν μας παίρνει. Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε τις ίδιες παρλαπίπες κάνοντας τους Κινέζους. Δεν μπορούμε ακόμη να το παίζουμε κληρονόμοι και εισοδηματίες…

Μοίρα κακιά… Σε εμάς έπεσε ο κλήρος να προσπαθήσουμε, να δημιουργήσουμε, να χτίσουμε. Αν θέλουμε, ας ξεκινήσουμε, δεν έχουμε χρόνο. Αν δεν θέλουμε, ας το παραδεχτούμε, ας αράξουμε να υποστούμε τα αποτελέσματα των επιλογών μας, και ας μην γκρινιάζουμε σαν γελοία ανθρωπάρια.

Ας πάμε παρακάτω. Μπορούμε; Αξίζουμε; Θέλουμε; Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν…

Αλλιώς ας παραδεχτούμε ότι δεν θέλουμε και/ή δεν μπορούμε, και ας αποδεχτούμε ότι ο ιστορικός νόμος θα μας αντικαταστήσει με άλλους (Σκοπιανούς, Τούρκους, Αλβανούς, τυχαίους πληθυσμούς) που θέλουν και μπορούν.

Thouthou

ΣΧΟΛΙΑ

  1. donaE avatar
    donaE 26/07/2009 17:38:33

    Αναγκαστικα θα παμε.Υπαρχουν τοσοι συντελεστες παραγωγης χαμενοι δεν μπορουν να πανε.Το τι θα δημιουργησουμε ειναι το ζητουμενο.
    Αν προσγειωθουμε απο αυτο που θελουμε σε αυτο που ειμαστε-αφου το ανακαλυψουμε.
    Και αν μεγαλωσουμε και χειραφετηθουμε κανοντας τις αναγκαιες ρηξεις με οσα ετοιμα βρηκαμε.

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 26/07/2009 18:48:16

    Γενικά, δεν αισιοδοξώ, αλλά και μόνο που ο νοσταλγός του Καραμανλή που "δεν τα κατάφερε" (γιατί να τα καταφέρει; τους ίδιους άχρηστους και μια νέα γενιά λίγο πιό άσχετων κουβάλησε) και του ΓΑΠ που "δεν θα τα καταφέρει γιατί το ίδιο είναι")... και μόνο που λέει για "Αλλαγή", φτάνει, εγώ τα μαζεύω και φεύγω. Είδαμε "Νεα" Δημοκρατία (ή παλιά δηλαδή πως ήταν; Χορτάσαμε Αλλαγή (η αλήθεια είναι ότι με υπέρογκο κόστος και διαφθορά στην παιδεία, μεγάλωσε προσ στιγμήν η μεσαία τάξη), και τώρα, φαίνεται ήρθε, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η ώρα του λογαριασμού.

    Δεν θα πάμε παρακάτω, θα μας πάνε παραδίπλα, παραπέρα, ή κυριολεκτικά παραΚΑΤΩ. Ακόμα κι αν ανακάμψει το διεθνές μαγαζί το 2010 (χλωμό το βλέπω) η Ελλάς θα γίνει Αλβανία όπου όμως δουλεύουν οι Αλβανοί. Συν τους εφοπλιστές (όσο επιτρέπεται το tax haven), συν το πλυντήριο μεταξή Ανατολή και Δύση.

    Ρήξεις DonaE; Σε φαντάζεσαι με 12 αντί 14 μισθούς; Με 10; Και φόρο στο αλάτι ή τα κινητά ('η το internet) υπέρ του ταμείου;

    Πόσων εδω πέρα οι παππούδες ήταν φτωχοί μεροκαματιάρηδες (εμένα π.χ.); Τι άλλαξε έκτοτε; Καν'τε ο καθένας τον λογαριασμό και το μέλλον θα φανεί. Ίσως χωρίς πολιτικούς όπως τους ξέρουμε γιατί αυτή η εκδοχή ειναι ακριβή και όχι μόνο δεν παράγει, αλλά καταστρέφει.

    (πω πω είμαι αισιόδοξος απόψε...)

    • donaE avatar
      donaE @ archaeopteryx 26/07/2009 19:02:35

      Α,δεν ενοουσα στην τσεπη μας,εδω δεν χωραει παρακατω.
      Κυριως πρεπει να αλλαξουμε νοοτροπια σχετικα με την πολιτικη,την οικογενεια,τα γουστα.
      Αυτο θα αλλαξει και την συμπεριφορα μας σαν ψηφοφορους και τους πολιτικους μας.

  3. kinezos avatar
    kinezos 26/07/2009 19:12:43

    Κυριοι ας αντιληφθουμε το εξης.

    Εδω και 30 χρονια εκπαιδευονται γενιες ολοκληρες στη λαμογια, στο να ζουνε πουλωντας αερα, στη ζωη χωρις προσπαθεια. Και αυτο συνεχιζεται συστηματικα. Κι αυτο για να αρθουν ολοι οι ηθικοι περιορισμοι, και να ανοιξει ο δρομος της αποψιλωσης αυτου του τοπου απο τα συμφεροντα. Με λιγα λογια: αν εχουμε το λαουτζικο ψιλο-φτιαγμενο, χαλαρο και τον μαθουμε να μην του φαινεται τιποτα ανηθικο και να μην αντιδρα, κανουμε οτι γουσταρουμε.

    Η ελλαδα αντι να δημιουργησει γενιες παραγωγικες, βιομηχανια, αγροτικη παραγωγη, εξαγωγιμα προιοντα, αναπτυχθηκε στην "παροχη υπηρεσιων". Στον αερα κοπανιστο. Μυριστηκαν τους "κουτο-φραγκους" και τις επιδοτησεις τους (οπου ναναι ερχεται η σφαλιαρα κι απο κει) και μασησαν με χρυσα κουταλια (οσοι ηταν στο κολπο δηλαδη). Για να μην κλαιει ο κοσμακης, μοιραστηκαν χιλιαδες αργομισθιες στο δημοσιο, επιδοτησεις αγυριστες. Αυτο ομως σιγα-σιγα χαλαρωσε την κοινωνια, τη μαλθακεψε, της αφαιρεσε το κινητρο. Ετσι λοιπον, οι γενιες απο τις οποιες τωρα ζητειται η ανατροπη, ειναι αυτες που εχουν ξεσυνηθισει να "πονανε", να δουλευουν, να παραγουν. Για αναρωτηθειτε, ποσοι απο μας τα μαζευουμε αυριο το πρωι για το χωριο? Κανενας. Κι ομως, εκει πρεπει να ξαναγυρισουμε για να αρχισουμε να χτιζουμε. Πρεπει να αποκεντροθουμε, να αναπτυχθει η ελλαδα παραγωγικα και ισορροπα. Τωρα, τρωμε τα ετοιμα, κι οταν τελειωσουν αυτα θα τρωμε ο ενας τον αλλο.

    Οι μεταναστες (οσοι απ'αυτους θελουν) προχωρανε γιατι ειναι σαν τους ελληνες του 50. Ερχονται δηλαδη απο μια κατεστραμενη χωρα, και το μονο που τους μενει ειναι να δουλεψουν σκληρα, αγογγιστα για ενα καλυτερο μελλον. Δεν υπαρχει περιπτωση να τους ανταγωνιστουμε. Εμεις χορτασαμε, δεν εχουμε κινητρο. Ακομα και εν μεσω κρισης, ο ελληνας συνεχιζει την αλογιστη σπαταλη του και τη "φλου" ζωη του. Για να αλλαξει αυτη η χωρα πρεπει πρωτα να αλλαξουν νοοτροπια οι κατοικοι της. Και αυτο ειναι το δυσκολοτερο κομματι στη διαδικασια που λεγεται management of change.

    Απο την αλλη, ειναι τοσα πολλα αυτα τα οποια πρεπει να αλλαξουν, που δεν ξερω αν θα μπορεσει και ο πιο φιλοτιμος πολιτικος να βρει ακρη. Ολα διαλυμενα. Κρατικος μηχανισμος, Κοινωνικες υπηρεσιες, Δικαστηρια, Σωματα Ασφαλειας, Εργασιακα Δικαιωματα, Βιομηχανια, Αγροτικη Παραγωγη, κλπ. Χαος. Η δε επαρχια ειναι ερημωμενη. Καταντησε το 90% της ελλαδας τοπος παραθερισμου. Ειμαστε για κλαματα.

    Εδω δεν εχουμε παρει χαμπαρι ακομα ποιες ειναι οι πλουτοπαραγωγικες πηγες αυτου του τοπου για να μπορεσουμε να τις εκμεταλλευτουμε. Η Ολλανδια, μια χωρα με το 1/4 της ελλαδας σε εκταση και περιπου τον ιδιο πληθυσμο, ειναι η τριτη χωρα στον κοσμο σε εξαγωγη αγροτικων προιοντων. Παραλληλα με ενα λιμανι (Rotterdam) στη βορεια θαλλασα, εχει γινει το κεντρο εμποριου της ευρωπης. Εμεις με την τετραπλασια εκταση εδαφων και δεν φυτρωνουμε ουτε γαιδουραγκαθα, παραλληλα με τη σημαντικοτερη θεση στην ανατολικη μεσογειο (απεναντι απο Suez και Βοσπορο) κι αναγκαστηκαμε να πουλησουμε τον ΟΛΠ στους κινεζους γιατι ειμασταν αχρηστοι να τον εκμεταλλευτουμε. Απο την αλλη η ελλαδα θα μπορουσε, με το κλιμα και τη τοπομορφια της, να ειναι η "καραϊβικη" της ευρωπης, με ενα ποιοτικο και σοβαρο τουριστικο προιον, με σεβασμο στις παραδοσεις του τοπου μας (οχι να τα γαμ... ολα για να ερθουν οι ξενοι να χαρουν) και με σεβασμο στο περιβαλλον μας. Αλλα εχουμε μεινει στο rooms to let και στα σαπιο-βαπορα της γραμμης.

    Θελει πολυ δουλεια να φτιαξει ρε παιδια και αμφιβαλλω αν εχει ο νεο-ελληνας το τσαγανο πλεον. Οι παπουδες μας κι οι πατεραδες μας, ναι. Εμεις αμφιβαλλω.

    • Swell avatar
      Swell @ kinezos 26/07/2009 19:29:45

      Ενώ γενικά συμφωνώ μ' αυτά που γράφεις, οι πατέρες μας με το τσαγανό που λες ότι είχαν, δημιούργησαν τον Τριανταφυλλίδη και τον Ανδρέα. Τους δυο ανθρώπους που έκαναν τεράστια ζημιά στην πατρίδα. Ζημιά που συνεχίζουν οι κλώνοι τους.

    • ΠΕΑ ΚΥΑΝΕΑ avatar
      ΠΕΑ ΚΥΑΝΕΑ @ kinezos 27/07/2009 06:06:18

      Το σημαντικότερο κίνητρο που μας έχει απομείνει είναι αυτό της αυτοσυντήρησης. στην κατάσταση που είμαστε, είναι καθάρα θέμα επιβίωσης της πατρίδας μας και των ίδιων μας των εαυτών. Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε, τόσο το καλύτερο.

  4. ΑΧΙΛΛΕΑΣ avatar
    ΑΧΙΛΛΕΑΣ 26/07/2009 22:01:28

    ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΟΣΑ ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΙ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ Ο "ΚΙΝΕΖΟΣ", ΑΛΛΑ ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΙΣΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΜΟΝΟΣ, ΑΝΤΕ ΝΑ ΣΕ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΩ ΕΓΩ. !!!!!!!!

    ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΥΣΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΤΑΙΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!!!!!! ΦΥΣΙΚΑ, ΟΧΙ Η ΑΝΑΡΧΗ,ΑΜΟΡΦΩΤΗ, ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΗ,ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΗ,ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

    ΜΟΝΟ ΤΟ 30% ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

  5. bananaRepublic avatar
    bananaRepublic 27/07/2009 13:04:42

    Σας παραθέτω, χωρίς δικά μου σχόλια, ένα εξαιρετικό άρθρο του Ανδρέα Δρυμιώτη που δημοσιεύτηκε στον Ε.Τ. στις 5/9/2008.

    Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΡΗΜΗΝ
    Θέλω σήμερα να σας περιγράψω μια φανταστική δίκη. Τη Δίκη του Κράτους.
    Και μάλιστα: Ερήμην. Γιατί ερήμην; Απλούστατα, γιατί η ανίκανη Αστυνομία δεν μπόρεσε να συλλάβει το Κράτος και να το οδηγήσει στη Δικαιοσύνη!
    Η Δίκη διεξάγεται σε έναν τεράστιο χώρο. Το κοινό έχει καταλάβει όλες τις θέσεις. Στην Εδρα δεν υπάρχουν σταθεροί δικαστές ή εισαγγελείς αλλά εναλλάσσονται με τηλεοπτική ταχύτητα δημοσιογράφοι, πολιτικοί (κατά πλειοψηφία πρώην υπουργοί), συνδικαλιστές και το ευρύ κοινό.
    Αυτή η πρωτοτυπία (της εναλλαγής των ρόλων) αποφασίστηκε με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες (δηλαδή από μια δυναμική μειοψηφία) λόγω της ιδιομορφίας της Δίκης. Το πλέον, όμως, αξιοπερίεργο της Δίκης είναι ότι ενώ υπάρχουν εκατομμύρια μάρτυρες κατηγορίας, εντούτοις δεν υπάρχουν μάρτυρες υπερασπίσεως. Μάταια αναζητήθηκαν οι υπουργοί και βουλευτές της κυβέρνησης, αλλά και υπεύθυνοι των δημόσιων υπηρεσιών. Σχεδόν όλοι δήλωσαν ότι είναι απασχολημένοι με τα σοβαρά καθήκοντά τους. Μάλιστα, δεν παρουσιάστηκε ούτε ο συνήγορος υπεράσπισης, φοβούμενος, ίσως, την οργή του Λαού!
    Το κατηγορητήριο ήταν εξαιρετικά απλό. Το Κράτος κατηγορείται ότι «δεν υπάρχει» και στις ελάχιστες περιπτώσεις όπου συμπτωματικά διαπιστώθηκε η ύπαρξή του ότι «εν λειτουργεί»
    Οι μαρτυρίες είναι ατελείωτες. Σταχυολογώ μόνο λίγες για να αποτυπώσω το κλίμα: Ένας πολίτης παραπονιέται για την έλλειψη της αστυνόμευσης. Ενας αστυνομικός ότι δεν πληρώνεται καλά και αναγκάζεται να δουλεύει σεκιουριτάς για συμπλήρωμα. Ενας άλλος γιατί το ΕΚΑΒ άργησε να έλθει και του ζήτησε και 300 ευρώ για τη μεταφορά. Ενας εργαζόμενος στο ΕΚΑΒ γιατί δουλεύει εξαντλητικά αλλά παίρνει μισθό πείνας και αναγκάζεται να μεταφέρει σανό με το ασθενοφόρο για συμπλήρωμα. Κάποια στοργική μητέρα παραπονέθηκε γιατί απέβαλαν το παιδί της από το σχολείο για απρεπή ενδυμασία, ενώ μια άλλη γιατί τα παιδιά κατέλαβαν το σχολείο και τα έκαναν γυαλιά καρφιά. Κάποιος άλλος παραπονείται γιατί δεν γκρεμίζουν το αυθαίρετο που ξεπετάχτηκε σε μια νύχτα, ακριβώς δίπλα από το δικό του αυθαίρετο! Πολλοί μιλούν για τα «φακελάκια» στους γιατρούς, το «λάδωμα» των εφοριακών και το «γρηγορόσημο» των υπηρεσιών.
    Για όλα φταίει το Κράτος! Οι τέως υπουργοί αναφέρονται σε μεγάλα προβλήματα. Για παράδειγμα, την ανυπαρξία του κράτους στις πυρκαγιές και στις εν γένει κρίσεις. Την αφερεγγυότητά του στις συναλλαγές. Την αναλγησία του για τις ευαίσθητες κοινωνικές τάξεις. Την έλλειψη προστασίας από την αισχροκέρδεια κ.ο.κ.
    Η έκβαση της Δίκης είναι δεδομένη. Όλοι αναμένουν την καταδίκη και την παραδειγματική τιμωρία του Κράτους.
    Ξαφνικά μια κυρία μεγάλης ηλικίας και με σοβαρό παρουσιαστικό ζητά να καταθέσει. Λέει λοιπόν η κυρία: «Λέγομαι Margaret Thatcher και θέλω να σας μεταφέρω αυτά που είπα σε κάποια συνέντευξή μου στις 23 Σεπτεμβρίου 1987, γιατί νομίζω ότι αντιμετωπίζετε τα ίδια προβλήματα που είχαμε εμείς τότε. Νομίζω ότι περνάμε μια περίοδο όπου πάρα πολλοί άνθρωποι αφέθηκαν να πιστέψουν ότι αν έχουν κάποιο πρόβλημα είναι υποχρέωση της κυβέρνησης να το αντιμετωπίσει... Εναποθέτουν τα προβλήματά τους στην κοινωνία. Και ξέρετε, αυτό το πράγμα (δηλαδή η κοινωνία) δεν υπάρχει. Υπάρχουν άτομα, άνδρες και γυναίκες και οικογένειες. Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει τίποτα παρά μόνο μέσω ανθρώπων και οι άνθρωποι πρέπει πρώτα να φροντίσουν τους εαυτούς τους».
    Μετά την παρέμβαση αυτή κάποιος αναθάρρησε και ανέβηκε στο βήμα λέγοντας: Μήπως το Κράτος είμαστε εμείς και ουσιαστικά το έχουμε δημιουργήσει κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας; Μήπως ο καθένας από μας έχει συνεισφέρει με το δικό του τρόπο στην κατάρρευση του Κράτους; Μήπως ο καθένας από μας, για τους δικούς του λόγους, δεν θέλει να υπάρχει ευνομούμενο και αυστηρό κράτος; Πριν κατέβει από το βήμα ο ομιλητής, η αίθουσα είχε αδειάσει.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.