#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
13/05/2010 11:13
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μια νέα αρχή για τη Βρετανία



Οι δυο νέοι φρέσκοι και πολλά υποσχόμενοι ηγέτες της Βρετανίας χαράσσουν μια ιστορική πορεία, ενώνοντας την αριστερά με τη δεξιά. Ο Συντηρητικός πρωθυπουργός David Cameron, και ο Φιλελεύθερος Nick Clegg, προσφέρουν στη χώρα τους μια ιδεολογική γέφυρα εν μέσω οικονομικής αναμπουμπούλας. Η ασυνήθιστη συμμαχία τους μπορεί να μην είναι του βεληνεκούς αυτής του Churchill, όμως ενστικτωδώς, όλοι επιθυμούν  την επιτυχία της.

Η κατάσταση στη Βρετανία θυμίζει κάπως την ιστορικότητα της στιγμής που ο Barack Obama έγινε ο πρώτος Αφρο-Αμερικανός πρόεδρος, φέρνοντας μαζί του μια υπόσχεση συναίνεσης, αλλαγής, και ελπίδας. Η καθημερινή πολιτική πραγματικότητα όμως, δεν τον βοήθησε πολύ. Σε πολλά ζητήματα, η ομάδα του κινείται πλέον από μόνη της. Η πολιτική πόλωση επανήλθε.

Ο Cameron και ο Clegg έχουν την ευκαιρία να αποδείξουν πως πολιτικοί διαφορετικών αποχρώσεων, μπορούν να συνεργαστούν στην επίλυση των προβλημάτων. Την τελευταία φορά που είδαμε κάτι παρόμοιο στη Βρετανία, ήταν επί εποχής Β`ΠΠ, όταν η χώρα αντιμετώπισε έναν εξωτερικό εχθρό. Στην Αμερική το είδαμε αμέσως μετά την 11/9.

Αυτές όμως οι περιπτώσεις αποτελούσαν αντίδραση σε άμεσες απειλές εναντίον της ζωής των πολιτών. Τι γίνεται όταν οι απειλές στρέφονται εναντίον του κρατικού προϋπολογισμού, και τελικά εναντίον ενός τρόπου ζωής στηριγμένου στις υπερβολικές δαπάνες και στον υπέρμετρο δανεισμό; Οι αγορές απέδειξαν πως μπορούν πολύ εύκολα να ταρακουνήσουν ένα καταχρεωμένο κράτος όπως η Ελλάδα, και να οδηγήσουν τον κόσμο στους δρόμους. Μπορούν άραγε να ταρακουνήσουν και την Βρετανία; Αρκεί μια τέτοια απειλή για να γεφυρωθούν οι πολιτικές διαφορές;

Τα ελλείμματα και τα χρέη δεν έχουν φοβίσει ακόμη τους Αμερικανούς πολιτικούς, ώστε να ξεπεράσουν τις διαφορές τους και να τα βρουν πολιτικά. Στην Αγγλία όμως, η κατάσταση της οικονομίας , σε συνδυασμό με το φόβο ακυβερνησίας που προέκυψε από τις εκλογές της 6ης Μαΐου, μοιάζουν να αποτελούν  ικανό κίνητρο για πολιτικές συνεργασίες. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, τα τρία μεγάλα κόμματα της Βρετανίας υποστηρίζουν μια σημαντική μείωση του ελλείμματος, που σήμερα είναι 12% του εθνικού ΑΕΠ, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Ως εταίροι πλέον, οι Cameron και  Clegg έχουν συμφωνήσει σε άμεσες περικοπές δαπανών, με το κάθε κόμμα να κάνει συμβιβασμούς στο ζήτημα της φορολόγησης.

Συμφώνησαν και σε πολλά άλλα, όπως στη διατήρηση των πυρηνικών πυραύλων Trident που εκτοξεύονται από υποβρύχια, ικανοποιώντας τον Λευκό Οίκο. Αποφάσισαν μάλιστα να θέσουν σε δημοψήφισμα και το κρίσιμο  ζήτημα του πολιτικού συστήματος της Βρετανίας, αλλά και του μελλοντικού της ρόλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η πολιτική σύμπραξη των δυο ανδρών ενισχύεται περαιτέρω και από το γεγονός της ύπαρξης μιας αμοιβαίας συμπάθειας μεταξύ τους, όπως επίσης και μιας καλής διαπροσωπικής «χημείας». Ο Cameron έχει μετακινήσει το θατσερικό κόμμα του προς το κέντρο, τουλάχιστον όσον αφορά στο στυλ. Και η άμεση πρόσκληση εκ μέρους του Obama, για επίσημη επίσκεψη του στη Ουάσιγκτον, αποδεικνύει την επαναθέρμανση των σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών, και σβήνει τη ψυχρότητα που διέκρινε τον Obama απέναντι στον πρώην πλέον Gordon Brown.

Αυτοί είναι κάποιοι από τους παράγοντες που ευνοούν τη νέα πολιτική συνεργασία που προέκυψε στη Βρετανία. Άλλοι παράγοντες μπορεί να σταθούν εμπόδιο, όπως οι διαφορές που θα προκύψουν σχετικά με το πώς θα συμμαζευτεί ένα κράτος το οποίο από το 2001 έχει διπλασιάσει τις δαπάνες του στη πρόνοια, την εκπαίδευση, και την υγεία. Θα υπάρξουν ασφαλώς και κάποιοι εσωκομματικοί κλυδωνισμοί που πιθανόν να δυσκολέψουν τη κατάσταση. Ο Obama το γνωρίζει το θέμα πολύ καλά.

Σε αυτές τις δύσκολες χρονικές συγκυρίες, όπου οι συμβιβασμοί και η προς τα εμπρός πορεία μοιάζουν κάτι το αδύνατο, οι ειδικοί, οι κομματικοί, και τα ΜΜΕ θα παίξουν το ρόλο του ρεαλιστή, εστιάζοντας σε κάθε πιθανή εστία κατάρρευσης. Τότε είναι που οι πολιτικοί ηγέτες θα πρέπει να θυμηθούν την ελπίδα που έδωσαν για μια νέα αρχή, και που ενώ για τη πολιτική είναι κάτι το ασυνήθιστο, για τους ψηφοφόρους είναι όνειρο που πρέπει να εκπληρωθεί. Χρειάζονται ηγέτες που λύνουν προβλήματα αντί να τα δημιουργούν.

The Christian Science Monitor

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.