#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
26/12/2012 10:11
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μια κηδεία αλλιώτικη απ’ τις άλλες



Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Υπήρχαν κάποια μυθικά σκυλιά, που έζησαν στην ομιχλώδη εποχή που εγώ ήμουν αγέννητος. Σκυλιά που δεν τα είχα δει ποτέ, δεν τα είχα «βαφτίσει», όπως συνήθως, δεν τα χάϊδεψα.  Όπως τα δυο σκυλιά του παππού μου στο Μαυρομμάτι, τη Φούλα και τον Κουλίση.

Η Φούλα είχε πάρει το όνομα της γυναίκας του μεγαλοεργολάβου Δημήτρη Αθανασόπουλου. Μαζί με την μάνα της, Άρτεμη Κάστρου, έναν ξάδερφο, τον Δημήτρη Μοσκιό και την υπηρέτρια του σπιτιού, το 1931 στου Χαροκόπου τον σκότωσαν στον ύπνο του. Προσπάθησαν να τον κάψουν, τον έκοψαν κομμάτια, τον πακέταραν και τον πέταξαν στον Ιλισσό. Το φοβερό έγκλημα έγινε το 1931 και συγκλόνισε την Ελλάδα της εποχής. Ο ρεμπέτης Ιάκωβος Μοντανάρης από αυτό εμπνεύστηκε το άσμα του «Κακούργα πεθερά», γνωστό περισσότερο από την τελευταία του στροφή και ως «Καημένε Αθανασόπουλε τι ‘σου μελε να πάθεις…», που έγινε παροιμιώδης φράση. Η ωραιότερη εκτέλεση ήταν του Αντώνη Νταλγκά (http://www.youtube.com/watch?v=ZpaqDDPU6Ts).

Λέει κάπου στη μέση για την άκαρδη σύζυγο του φονευθέντος και τεμαχισθέντος:

«Βρε Φούλα δεν εσκέφτηκες, δεν πόνεσε η καρδιά σου

τον άντρα σου, τα νιάτα σου, τα έμορφα παιδιά σου.

Βρε Φούλα πως εβάστηξες και πως βαστάς ακόμα,
εσύ να 'σαι στη φυλακή κι ο άντρας σου στο χώμα;»

Η Φούλα, η αληθινή, όχι η σκύλα, αποφυλακίστηκε από τις Φυλακές Αβέρωφ το 1941 μ’ ένα ευεργετικό διάταγμα του Τσολάκογλου και παντρεύτηκε τον…διευθυντή των φυλακών.

Το τραγούδι του Μοντανάρη έκανε στράκες στα γραμμόφωνα, στα πανηγύρια και στα κέντρα.

Έτσι κι ο παππούς, που είχε χιούμορ, εκεί γύρω στο 1937, που γεννήθηκε κι η μάνα μου, βάφτισε το θηλυκό κουτάβι Φούλα, προς «τιμήν» της πρώην θανατοποινίτισσας.

Η δε Φούλα, που ήταν στούμπος, μαύρη με μπεζ κοιλιά, έτεκε τον Κουλίση.

Κουλίσης θα πει σκυλάκι, κουταβάκι στ’ αρβανίτικα και τον βγάλαν έτσι, γιατί ήταν ο γιόκας της μανούλας του, το κουτάβι της. Αυτός ήταν πιο μεγάλος και όλος κανελλής. Τα σκυλιά αυτά τα είδαν όλα. Μεταξά, Ιταλούς, Γερμανούς, Ελασίτες, Ταγματασφαλίτες, εμφύλιο. Η μάνα μου, νήπιο, κρατούσε αγκαλιά την μικροκαμωμένη Φούλα κι από πίσω ακολουθούσε ο Κουλίσης, όταν οι κατσαπλιάδες Ιταλοί στην Κατοχή ανέβαιναν τον φιδογυριστό δρόμο προς το χωριό, για να πλιατσικολογήσουν στις αυλές καμιά κότα κι αυγά ή οι δυσκοίλιοι κι άκαμπτοι γερμαναράδες για να ψάξουν γι΄ αντάρτες.

Αυτή είναι η ιστορία μιας άλλης μάνας και του γιόκα της. Της Τζίνας και του Ζαν, εκεί στα τέλη του ’50, αρχές ‘60.

Το μέγαρο μας στον Κορυδαλλό ήταν ακόμη μια κάμαρα με τσιμεντόλιθους και κεραμίδια που μπάζανε, τουαλέτα - πλυσταριό έξω και κήπο με κληματαριά, συκιά, λεμονιές, τριανταφυλλιές, γλάστρες με βασιλικούς και δυόσμο, μια καλύβα για την κατσίκα κι ένα κοτέτσι φτιαγμένο με σανίδια και κοτετσόσυρμα.

Τα 88 στρέμματα, ακριβώς απέναντι απ’ το σπίτι, ήταν κανονικό βουνό, έτσι τα λέγαμε, «το βουνό», όπου βόσκανε πρόβατα κι οι Φυλακές Κορυδαλλού δεν είχαν χτιστεί ακόμη. Υπήρχε μόνο το πρώην «Γηροκομείο», ένα παμπάλαιο μεγάλο κτίριο, όπου ζούσανε οικογένειες προσφύγων, στοιβαγμένοι σε μικρές κάμαρες. Πάντρευε κάποιος την κόρη του, χώριζε την κάμαρα στα δύο κρεμώντας μια κουβέρτα και έδινε την μισή για προίκα στην θυγατέρα του. Χλιδή και γκλαμουριά…

Η Πλαταιών κι η Αμοργού ήταν κακοτράχαλοι χωματόδρομοι με πέτρες κι έναν κανονικότατο βράχο επί της Πλαταιών. Τα σπίτια της γειτονιάς, όλα αυθαίρετα, εσωτερικών μεταναστών από την Κρήτη, την Αστυπάλαια, την Αρκαδία, την Καβάλα, μια οικογένεια αρμένηδες, αραιά κι όλα ισόγεια.

Τα περιπολικά του 16ου της Αστυνομίας Πόλεων, κάτι θηριώδεις αμερικάνικες Πλύμουθ με μυτερά πίσω φτερά, περνούσαν σιγά - σιγά, κάνοντας σλάλομ ανάμεσα σε κοτρώνες και λακκούβες. Όλοι οι πλανόδιοι περνούσαν με κάρα και γαϊδούρια. Τον μανάβη, τον κυρ Κλεόβουλο, τον πρόλαβα κι εγώ πριν πάω σχολείο. Είχε κάρο τσίλικο κι εγώ έτρεχα για να χαζέψω τα’ άλογο του. Είχα από τότε την πετριά.  Ήταν ένας ωραίος και ψηλός ψαρής. Ξυστρισμένος, καλοταϊσμένος και ρωμαλέος, σε αντίθεση με τα ταλαιπωρημένα ψωράλογα και τα κοντοστούπικα γαϊδούρια του ψαρά κι άλλων αγωνιστών της τότε ελευθέρας οικονομίας. Το αγαπούσε το αλογάκι του ο κυρ Κλεόβουλος και φαινόταν στην στολισμένη σαγή του και κυρίως στο πόσο καλοζωϊσμένο το’ χε, με χτενισμένη χαίτη και ουρά. Ο ίδιος  ο αμαξηλάτης, προκατακλυσμιασίος, πρέπει να είχε προλάβει τον Δεληγιάννη πρωθυπουργό κι άφηνε παλιά καφάσια στην μάνα μου, που τα ‘καιγε για το καζάνι, όταν έβαζε μπουγάδα, με λουλάκι, στάχτη κι όλα τα σχετικά.

Πρόλαβα και τους γύφτους, καρεκλά, γανωματή και τροχιστή μαχαιριών, που κουβαλούσε τον τροχό με το τριπόδι στην πλάτη.

Την Τζίνα λοιπόν, την είχε μαζέψει και μας την έφερε αδέσποτο κουτάβι ο Φώτης, ο αδερφός του πατέρα μου. Ήταν μικροκαμωμένη, καφετιά, με μυτερά αυτάκια, λίγο σαν αλεπουδίτσα. Αυτό, που κάποιοι λένε σήμερα «ελληνικός σκύλος συντροφιάς», προσπαθώντας να αναγνωριστεί και ως φυλή αυτός, ο πανάρχαιος τύπος μικροκαμωμένου σκύλου, που υπήρχε κι υπάρχει ακόμη στα χωριά της Ελλάδας.

Η Τζίνα κάποια στιγμή υπέκυψε μετά από ολιγόλεπτες σκυλίσιες κόνξες στο φλερτ άγνωστου μαντρόσκυλου και γέννησε ένα και μοναδικό κουτάβι, τον Ζαν. Ο Ζαν πρέπει να είχε ως μακρινό ή εγγύτερο πρόγονο κάποιον ελληνικό ποιμενικό, γιατί έγινε ένας θηριώδης σκύλαρος, ίδιο χρώμα με την μάνα του αλλά τέσσερις φορές το μπόϊ της.

Παρά το μέγεθος του ήταν αμνός του θεού, ήσυχος και φιλικός με τους πάντες. Είχε μόνο μια αδυναμία, κέντρο του κόσμου του. Την μανούλα του. Δεν την αποχωριζόταν ποτέ. Μαζί τρώγανε, μαζί κοιμόντουσαν κουλουριασμένοι σε μια απάγκια γωνιά στην αυλή. Δεν την είχε αποχωριστεί ποτέ ούτε δευτερόλεπτο, απ’ όταν βύζαινε με κλειστά μάτια και «ζύμωνε» την κοιλιά της με τις πατούσες του, ως τώρα, που ήταν κοτζάμ κρεμανταλάς, με όψη χασαπόσκυλου αλλά πάντα καρδιά κουταβιού. Μαζί κάνανε και τις τσάρκες τους, αφού η αυλή μας δεν ήταν τότε περιφραγμένη. Το παράταιρο ζευγάρι ήταν, ας πούμε, της «προσκολλήσεως». Τα ταΐζαμε, φύλαγαν την ημιαγροτική – ημιαστική έπαυλη μας των είκοσι τετραγωνικών και τα πέριξ αλλά όποτε τους έκανε κέφι, φέρνανε καμιά γυροβολιά στις γειτονιές.

Στα 300 μέτρα, παίρνοντας την κατηφόρα της Αμοργού, υπάρχει σήμερα η «Πλατεία Ειρήνης και Φιλίας των Λαών», από αυτές τις επωνυμίες, που μαζί με δρόμους όπως «Λαμπράκη», «Πολυτεχνείου» κλπ, πήξανε αργότερα τον αστικό χάρτη οι αριστεροί δήμαρχοι. Οι παλιοί ακόμη την ξέρουν απλά ως πλατεία του παλιού νεκροταφείου, γιατί αυτό υπήρχε παλιά εκεί. Το πρόλαβα στα τελευταία του, αφού είχε πάψει να δέχεται «πελάτες»  και θυμάμαι, στην αλάνα μπροστά στον ασβεστωμένο μαντρότοιχο, κάτι γαβριάδες, που παίζανε για πλάκα μπάλα με μια …νεκροκεφαλή, που ‘χαν βουτήξει από το αφύλακτο πια και ερειπιώδες οστεοφυλάκιο!

Τότε, όταν η Τζίνα και ο Ζαν ζούσαν την σκυλίσια ζωή τους, λειτουργούσε κανονικότατα κι εκεί κατέληγαν οι Κορυδαλλιώτες, για να παίρνουν μπόϊ τα μαύρα κυπαρίσσια του.

Είχε πεθάνει κάποιος συγγενής κάποιου γνωστού, κανείς δεν θυμάται ποιος. Τρέχα γύρευε. Η μάνα μου άφησε την ραπτομηχανή στην οποία δούλευε φασόν νύχτα με νύχτα και με την κυρά Δέσποινα, την νονά μου, που μένει ακόμη απέναντι μας, ξεκίνησαν να πάνε στην κηδεία. Η Τζίνα και ο Ζαν πήραν χαρούμενοι στο κατόπι την μάνα μου. Σταματούσε και τα ‘διωχνε για να γυρίσουν πίσω. Αυτά εκεί, κολαούζοι. Φτάσανε απέξω από το νεκροταφείο κι εκεί ξανά τα χούγιαξε, που λένε οι παλιοί, «ξου, σπίτι γρήγορα» κλπ. Κωλώσανε αμήχανα η μανούλα με το μαντρόσκυλο – σκιά της και πήγαν προς τα πίσω την ανηφοριά. Η μάνα μου θεωρώντας πως απαλλάχτηκε από την απρεπή για κηδεία σκυλίσια συνοδεία, μπήκαν με τη νονά μου στο νεκροταφείο και πήγαν στο παρεκλήσσι όπου ετελούντο αι εξόδιαι ακολουθίαι.

Η κάσα του μακαρίτη στη μέση. Γύρω η χήρα, οι τεθλιμμένοι συγγενείς που μοιρολογούσανε, ο παπάς κι οι ψαλτάδες ψέλνανε τα δέοντα και διάφοροι φίλοι, που ‘χανε πάει να πουν στον τελευτήσαντα το «αντίο Γλαρέντζα», τηρούσαν την σιωπή του πένθους με σταυρωμένα χέρια. Πιάσανε μια γωνιά κι η μάνα μου με την κυρά Δέσποινα για να αποδώσουν τας νενομισμένας τιμάς.

Τα πράγματα έβαιναν καλώς, όσο μπορούν σε μια κηδεία. Εκεί όμως που το δάκρυ πήγαινε κορόμηλο μέσα από τις ψαλμωδίες, έγινε ένα περίεργο σούσουρο. Με φρίκη η μάνα μου βλέπει την Τζίνα και τον μαντρόσκυλο γιόκα της που μπούκαραν μέσα στην μικρή εκκλησία, για να της κάνουν «τζα»! Χαρούμενοι κι οι δυο, κουνώντας τις ουρές τους πήγαν προς το μέρος της, ενώ το μικρό μαυροφορεμένο πλήθος αναστατώθηκε και κάτι θείτσες και πιτσιρίκια φοβήθηκαν βλέποντας ειδικά τον θηριώδη Ζαν να πλησιάζει χοροπηδηχτά!  Η μάνα μου στα όρια της αποπληξίας από την ντροπή κι η νονά μου, τι να κάνουν, κάνανε κι αυτές ότι φοβόντουσαν, πως δεν ξέρανε τους δυο τετράποδους κι απρόσκλητους μουστερήδες. Ο παπάς είχε μείνει κάγκελο κι ο καντηλανάφτης μ’ έναν ψάλτη σπεύσανε να διώξουν τους ανεπιθύμητους. Η Τζίνα κι ο Ζαν αμήχανα πια κοίταζαν με απορία την μάνα μου κουνώντας πιο αργά την ουρά τους. Δεν καταλάβαιναν γιατί αυτή που τα τάιζε και τα χάιδευε δεν ανταποκρινόταν σε όλες τις γαλιφιές τους και στην ωραία έκπληξη που της έκαναν. «Κοίτα αφεντικό, δεν σε εγκαταλείψαμε! Ακολουθήσαμε την μυρωδιά και σε βρήκαμε»! Χαρά η μάνα μου…

Ο καντηλανάφτης κι ο ψάλτης αρχίσανε να κυνηγούν τα σκυλιά γύρω από την κάσα φωνάζοντας ξουτ, έξω, ενώ οι τεθλιμμένοι συγγενείς οπισθοχωρούσαν, πέσανε και κάτι καρέκλες, χαμός. Εκεί τότε έγινε το μοιραίο. Έγινε το μέγα σφάλμα, το βαρύ. Ο καντηλανάφτης κλώτσησε τσαντισμένος την Τζίνα. Την κλώτσησε γερά κι άνοιξαν οι πυρωμένες πύλες της κόλασης. Κλώτσησε την μανούλα του Ζαν, την λατρεία του, την κορώνα της σκυλίσιας ζωής του, την πηγή και τον κύριο λόγο της ύπαρξης του, την επί γης Θεά του. Τόλμησε να χτυπήσει την μανούλα του και μάνα είναι μόνο μία!

Η πονεμένη κραυγή της ακούστηκε πάνω από τις φωνές των συγγενών και των φίλων του νεκρού. Τότε αναδύθηκε από τον Άδη ο βρυχηθμός του κέρβερου, το μουγκρητό του εκδικητή γιου! Ο αμνός του θεού έγινε θηρίο ανήμερο και μ’ ένα σάλτο βούτηξε από το πόδι τον καντηλανάφτη και τον έριξε κάτω. Ο ψάλτης τα ‘κανε πάνω του, πήγε ο έρμος παπάς να σώσει τον έντρομο καντηλανάφτη και ο Ζαν τον μούνταρε κι αυτόν. Ευτυχώς οι δαγκωματιές πιάσανε μόνο ράσα, μπουρδουκλώθηκε κι ο παπάς, πάρτον κάτω. Μπαίνει κι η Τζίνα αναθαρρημένη στον καυγά, κυνηγητό γύρω από την κάσα, ένα κουβάρι σκυλιά κι άνθρωποι, μόνο που τώρα οι σκύλοι κυνηγούσαν τους ανθρώπους. Άλλοι κλαίγανε, άλλοι φωνάζανε και στριμωχνόντουσαν να βγουν έξω, πέσανε και κανά δυο λιπόθυμες, το φέρετρο κλονίστηκε από το σπρωξίδι και παρά λίγο να έρθει τούμπα! Η μάνα μου κι η νονά μου την κοπανήσανε αλά γαλλικά, χωρίς να κοιτάξουν πίσω. Λούης. Ντροπή! Γάμησε τα κι άφησε τα. Μην σου λάχει! Κι ύστερα από λίγη ώρα οι δυο αθεόφοβοι κι ιερόσυλοι ταραξίες σκάσανε μύτη στην αυλή, σαν να μην έτρεξε τίποτα.

Ευτυχώς ο αποβιώσας ήταν μακρινός κάτι, κάποιου. Κανείς δεν πήρε χαμπάρι πως οι ιερόσυλοι σκύλοι ήταν δικοί μας.

Πενήντα χρόνια μετά, όταν όπως κάθε πρωί έρχεται η νονά μου και πίνουν τον καφέ τους και το θυμούνται, η μάνα μου, που πάντα δείχνει σεβασμό σε αυτά που πρέπει, λέει «πω πω τι ρεζιλίκι, ντροπή, ντροπή! Οι άνθρωποι είχαν τον πόνο τους και τα παλιόσκυλα τι έκαναν, ήθελα ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί» κι η νονά μου την κοιτάει, πέφτει λίγη σιωπή και ύστερα τους έρχονται δάκρυα από τα γέλια, προσπαθούν να συγκρατηθούν και λένε κι οι δυο ένοχα, «ντροπή, ντροπή»…

 

Υπάρχει μια πολυκαιρισμένη φωτογραφία της αυλής. Κάπου στην άκρη φαίνονται τα πίσω πόδια κι η γυριστή ουρά της πέτρας του σκανδάλου. Δίπλα, εκτός κάδρου σίγουρα είναι κι ο γιόκας της, κοιτώντας με αφοσίωση την μανούλα του…

ΣΧΟΛΙΑ

  1. trooper avatar
    trooper 26/12/2012 10:25:55

    καλημέρα και χρόνια πολλά!απλά... έξοχο!!!

  2. usound avatar
    usound 26/12/2012 10:28:33

    Έγραψες πάλι!

  3. Ραβινος avatar
    Ραβινος 26/12/2012 10:34:21

    Μερες που'νε μνημων επαναφορα απο το βαθος του χρονου απολαυστικη αναγνωση βιρτουοζου της γραφης !Χρονια Πολλα και Καλα με Υγεια Φαηλο !

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Ραβινος 26/12/2012 17:52:07

      Χρόνια Πολλά, Ραβίνε! "Και του χρόνου στην Ιερουσαλήμ"!

  4. Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
    Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης 26/12/2012 10:47:51

    Αφιερωμένο στην Αγγελική, για την ωραία συζήτηση που είχαμε προχθές.Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι με γνώση και καθαρό μυαλό εκεί που το χρειάζεται περισσότερο η Ελλάδα...

  5. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 26/12/2012 10:58:47

    Χρόνια πολλά Φαήλο,νά 'σαι καλά,μᾶς ἔφτιαξες τή διάθεση μέ μιά κηδεία!
    Ἄν δέ,τά σκυλιά ρίχνανε καί τό φέρετρο κι ἔφερνε ὁ μακαρίτης δυό τρεῖς στροφές,θά μιλοῦσαμε γιά τραγωδία...Νά μήν σ' ἀφήνουν οὔτε μέσα στήν κάσα νά ἠσυχάσεις...

  6. Αρμάντος avatar
    Αρμάντος 26/12/2012 10:59:09

    Γέρασαν τα Mappet show και τοριξαν στις αναμνήσεις και μας λεν τι ωραία που ήταν τότε που ψωμολυσούσαν άνθρωποι και ζώα, αρα και τώρα μια χαρά θα είναι που θα ψωμολυσάξουμε, μην παραπονιέστε.
    Αμ δε!

    • usound avatar
      usound @ Αρμάντος 26/12/2012 11:07:50

      Άμα την έχεις την πετριά,υπάρχουν πολλές πιθανότητες να σε λεν Αρμάντο............

    • BLACKQUEEN avatar
      BLACKQUEEN @ Αρμάντος 26/12/2012 11:42:48

      Σίγουρα ο καθένας τελικά κατανοεί, όσα οι ψυχικές και διανοητικές του δυνάμεις του επιτρέπουν, να κατανοήσει......
      Αναπόφευκτον!!!!
      Εξόχως απογοητευτικό, σχεδόν τρομακτικό ωστόσο .....

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Αρμάντος 26/12/2012 12:35:20

      Get a life.

  7. LamprosM avatar
    LamprosM 26/12/2012 11:15:37

    Φαηλο να εισαι καλα που με ταξιδευεις πίσω στο -όχι και τοσο μακρυνο πια- παρελθόν και αισθανομαι σαν να βλέπω κάπου τον Παππου μου να μου χαμογελάει απο την αυλίτσα με τη κληματαρια. Να εισαι καλα, άγιες μερες που ειναι...!

  8. KA-BAR avatar
    KA-BAR 26/12/2012 11:30:57

    Εξαιρετικό το άρθρο. Μου έφτιαξες τη μέρα. Χρόνια πολλά και καλά Φαήλο

  9. BLACKQUEEN avatar
    BLACKQUEEN 26/12/2012 11:36:12

    ...Έτσι ζωντανά που το περιγράφετε, είναι σα να βρισκόμασταν κι όλοι εμείς παρόντες στα δρώμενα και να δακρύζουμε σήμερα που τα θυμόμαστε, απ΄ τα γέλια :-) !!!
    Ευαισθησία, τρυφερότητα και χιούμορ, ενώ ταυτόχρονα φωτογραφίζετε έντονα την εποχή.
    Θαυμάσιος. Ευχαριστούμε για το ποιοτικό σας σχόλιο.
    Καλημέρα.

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ BLACKQUEEN 26/12/2012 12:05:32

      Χρονια Πολλα Φαηλε και γω γελασα μεχρι δακρυων κι ακομα γελαω, νασαι καλα, γραφεις τοσο παραστατικα...

      • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
        Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Ρηνα 26/12/2012 18:07:30

        Χρόνια Πολλά, κορίτσια!

  10. Kimon avatar
    Kimon 26/12/2012 12:56:14

    Να είστε καλά κ. Κρανιδιώτη!Τι μου θυμίσατε σήμερα... την σπηλιά του Νταβέλη στο βουνό με τα πρώτα τσιγαρλίκια που τα στρίβαμε πιτσιρίκια με εφημερίδα και πευκοβελόνες μαζί με τον γιό του Χαμηλωθώρη πουχε το νταμάρι στον Κορυδαλλό, τους γύφτους με την μυρωδιά της σαπουνάδας στις γειτονιές τους, τους ομηρικούς καυγάδες τους εκατό, εκατό από δαύτους, νταφ κε μουλε μουλέ και ντακι μίτσι έβριζαν και έσπαγαν τους τσιμεντόλιθους ο ένας στο κεφάλι του άλλου, σιντριβάνι το αίμα, και τους χωροφύλακες με τις πράσινες στολές να γίνονται ένα κουβάρι με αυτούς. Το βράδι γλένταγαν πάλι όλοι μαζί !. Την μάντρα του Δρομοκαϊτεου στην Αγία Βαρβάρα που πηδάγαμε να παίξουμε. Πρώτα σπρώχναμε όλοι μαζί απάνω τον χοντρό της παρέας βρίζοντας τον «βρωμόχοντρε πάλι έφαγες», ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, ποτέ του δεν θύμωσε. Το κυνήγι με τους φύλακες και τις αλατόσφαιρες που φοβόμασταν, αλλά ποτέ δεν «έφαγε» κανένας. Εικοστή πρώτη Απριλίου 1967, οι φύλακες μαζί με τους χωροφύλακες μας έπιασαν για πρώτη φορά, μας έβαλαν στο καμιόνι και μας πήγαν στο άσυλο στον Κορυδαλλό. Γιουχάϊσμα και βρίσιμο από τους «φιλοξενούμενους» και εμείς… κλάμα γοερό με λυγμούς αυτό το αυθεντικό το φοβισμένο των δεκάχρονων παιδιών. Δεν ξανάκλαψα ποτέ στην ζωή μου από τότε , ούτε όταν πέθανε η μακαρίτισσα η μάνα μου. Το απόγευμα προς το βράδυ μόλις μας έβγαλαν, απέξω μας περίμεναν οι μανάδες με τις βίτσες και τα ξύλα, να μας κυνηγούν στα στενά και να μας χτυπούν όλες μαζί με λύσσα . Τι μου θυμίσατε σήμερα...Την πλατεία Ελευθερίας, την Βενετία το σινεμά, τις αυλές, το βράδυ που κοιμόμασταν όλοι μαζί οι γείτονες έξω, τους μεγαλύτερους να λένε ιστορίες από την κατοχή, τον Γιώργο Θαλάση σε μια αποστολή στο Κάιρο... Να είστε πάντα καλά, χαρούμενος και ευτυχισμένος και χρόνια πολλά.

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Kimon 26/12/2012 17:50:26

      Για μας που ζούσαμε στις γειτονιές πάνω από τον Ταξιάρχη, η μεγάλη περιπέτεια ήταν να ανεβαίνουμε ολόϊσια το βουνό και να βγαίνουμε στα "πολυβολεία"¨. Μας έβγαινε η γλώσσα αλλά το θεωρούσαμε μεγάλη μαγκιά και μακρινής εμβέλειας! Βλέπαμε ταψί όλο το λεκανοπέδιο, την Αθήνα και τον Πειραιά ως την θάλασσα και τις "ακτίνες" των φυλακών.
      Μια φορά στην Αγία Βαρβάρα, μένανε κάτι γύφτοι, καλοί άνθρωποι, πλανόδιοι έμποροι (τί άλλο;) δίπλα από έναν συμμαθητή μου στο Λύκειο. Παντρέψανε την κόρη τους.... Στο γλέντι επί δύο (2) ημέρες και νύχτες παίζανε ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ το "Μελαχροινάκι" για να δουν ποια γυφτοπούλα θα το χορέψει καλύτερα!!
      Χρόνια Πολλά, φίλε Κίμωνα!

  11. litsa avatar
    litsa 26/12/2012 13:01:25

    Είστε άξιος επαίνου κύριε Κρανιδιώτη που αν και νέος άνθρωπος, γράφετε υπέροχες αληθινές ιστορίες που μας μεταφέρουν πολλά χρόνια πίσω.

  12. kapar13 avatar
    kapar13 26/12/2012 13:02:54

    Χρόνια Πολλά!
    Και μία πρόταση/παράκληση: Μήπως να περιορίζατε λίγο τις υπόλοιπες ασχολίες και να στρωνόσασταν να γράφατε και κανένα βιβλίο;

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ kapar13 26/12/2012 13:56:09

      Ετοιμάζεται ήδη...

  13. roadrunner avatar
    roadrunner 26/12/2012 13:29:29

    Χρόνια Πολλά!
    Το κείμενο είναι τέλειο, αλλά ειδικά η αναμπουμπούλα του Ζαν μέσα στην κηδεία είναι το κάτι άλλο, όπως και τα πιτσιρίκια που έπαιζαν ποδόσφαιρο, με μπάλα μια νεκροκεφαλή έξω από το νεκροταφείο!! Κι εδώ θα εκφράσω και την απορία μου, που ποτέ δεν έλυσα, γιατί τόσα πολλά πιτσιρίκια (της αφεντιάς μου συμπεριλαμβανομένης ως παιδί), το καταδιασκεδάζουν με τέτοια μακάβρια παιχνίδια ;; :)
    Αλλά η σοβαρή μου απορία είναι: γιατί δεν υπάρχουν πια αρκετοί γιοί, της «προσκολλήσεως», όπως λέτε, που να μπορούν να αναποδογυρίσουν και «φέρετρα» αν χρειαστεί, να δαγκώσουν και έναν «καντηλανάφτη», αν τους πειράξουν τη «μανούλα» τους ;
    (όπου «μανούλα», θέτουμε την ευρύτερη οικογένεια, και αντί «φέρετρου» και «καντηλανάφτη» μια απειλητική για την «οικογένεια» κατάσταση και τον υπεύθυνο για αυτήν, αντίστοιχα )

    • BLACKQUEEN avatar
      BLACKQUEEN @ roadrunner 26/12/2012 15:12:20

      ....Πολύ μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεστε (εκεί πήγε κι εμένα το μυαλό μου), γιατί πιστεύω κατά βάθος, αυτό ήταν και το μήνυμα που θέλει να περάσει ο συγγραφέας. Συνειδητά ή ασυνείδητα......

      • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
        Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ BLACKQUEEN 26/12/2012 17:41:07

        Τα μηνύματα είναι σαφή αλλά σας διαβεβαιώ πως όλα όσα γράφω είναι λέξη προς λέξη αλήθεια κι όχι "ποιητική αδεία"!

      • roadrunner avatar
        roadrunner @ BLACKQUEEN 26/12/2012 20:33:09

        Αγαπητή Μαύρη Βασίλισσα χαίρομαι που σκεφτήκαμε με τον ίδιο τρόπο. Αλλά γιατί πληθυντικός ;
        (τα έχω τα χρονάκια μου και τα γκριζωπά μαλλάκια μου, δεν λέω, αλλά δεν είμαι και ...για το μουσείο ... :)

  14. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 26/12/2012 13:47:51

    Στήν κηδεία πού ἀναφέρεις Φαήλο τή ζημιά τήν ἔκαναν τά σκυλιά,ἐδῶ ὅμως τήν ἔκανε ἄλλος,λιγάκι μερακλωμένος:http://www.youtube.com/watch?v=DAiXSUZ3WhI

  15. ΧΑΡΗΣ avatar
    ΧΑΡΗΣ 26/12/2012 14:26:28

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΑΗΛΟ !!!!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ ΧΑΡΗΣ 26/12/2012 17:43:07

      Αντεύχομαι, φίλε Χάρη. Έτη Πολλά!

  16. Dionisis avatar
    Dionisis 26/12/2012 14:27:41

    Εικόνες μιας άλλης εποχής , αποτυπωμένες πολυχρωμικά με το φακό του Φαήλου !! Όμως αλήθεια Φαήλο , το επεισόδιο αυτό , πόσο πολύ θυμίζει την τωρινή πολιτική σκηνή :-)

  17. Δώρα Γκανούλη avatar
    Δώρα Γκανούλη 26/12/2012 15:17:55

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Φαήλο!!
    Απολαυστικός όπως πάντα...
    Νάσαι καλά γερός, δυνατός για να μας ταρακουνάς λιγάκι!!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Δώρα Γκανούλη 26/12/2012 17:42:29

      Χρόνια Πολλά, Δώρα! Υγεία και καλή καρδιά.

  18. δημητρης μαυρομματαιος avatar
    δημητρης μαυρομματαιος 26/12/2012 15:27:31

    Χρονια πολλα ξαδερφε!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ δημητρης μαυρομματαιος 26/12/2012 17:41:47

      Χρόνια Πολλά ξάδερφε!

  19. ΚΜ avatar
    ΚΜ 26/12/2012 16:59:19

    Κύριε Κρανιδιώτη, μου έχει τύχει κάτι παρόμοιο. Στον στρατό, ένα σκυλάκι που συχνά μας συντρόφευε στα περίπολα, παραλίγο να σταθεί αιτία για γερή καμπάνα, σε ένα μνημόσυνο.

    Ευχαριστούμε για ένα ακόμη ωραίο κείμενο. Χρόνια πολλά και καλή δύναμη για τη νέα χρονιά σας εύχομαι.

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ ΚΜ 26/12/2012 18:08:42

      Χρόνια Πολλά, φίλε!

  20. Θανάσης Παπαδόπουλος, Windsor, Ontario, Canada avatar
    Θανάσης Παπαδόπουλος, Windsor, Ontario, Canada 26/12/2012 17:09:56

    Φαήλο,
    Πάλι μίλησες στην καρδιά μας, πάλι μας έκανες να δακρύσουμε. Είσαι πράγματι ένας μεγάλος ΕΛΛΗΝΑΣ. Ο θεός να σου δίνει υγεία και δύναμη. Εύχομαι να μπορούσα να γράφω στο επίπεδο που σου αξίζει.

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Θανάσης Παπαδόπουλος, Windsor, Ontario, Canada 26/12/2012 23:11:05

      Θανάση ευχαριστώ.
      Ένα δώρο από μένα για τις γιορτές, μαζί με τα Χρόνια Πολλά:
      http://www.youtube.com/watch?v=Pl4k4cPy6zU

  21. Ανυποψίαστος avatar
    Ανυποψίαστος 26/12/2012 18:07:15

    Kάτι σαν το εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί.....σαν τα σεναρια με τον Βασιλάκη Καίλα.

    Οπως λέει ευστοχα και ο Σαβόπουλος ...κάτι σαν τους τριγυρω σκηνοθέτες που οδηγήσαν μια γενιά στα ποιο βαθιά χασμουρητά!!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Ανυποψίαστος 26/12/2012 18:11:00

      Μπα. Από αυτούς έχει ντουζίνες σαν τα μανταλάκια η αριστεράντζα.

  22. Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
    Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης 26/12/2012 18:21:15

    Δύο, απ' όσους σχολιάσανε, είδα ότι "ξινίσανε".
    Σας υπόσχομαι την άλλη φορά, για να ικανοποιηθούν κι οι "αντιφρονούντες", να γράψω μια Ιστορία μ' έναν ψεκασμένο σκύλο από τα Εξάρχεια, που τον είχε ένας διανοούμενος, γιος αντάρτη του ΕΛΑΣ, πληγωμένος ψυχολογικά από τη Βάρκιζα και το Γράμμο, ο οποίος πήγε για μεταπτυχιακά στη Σορβόννη, εκεί γνώρισε έναν νεοφιλεύθερο, που ήταν συμμαθητής του Τατσόπουλου και ξάδεφος του Χωμενίδη, γυρίσανε μαζί στην Ελλάδα κι ένα βράδυ μετά από εκδήλωση στο "Στέκι Μεταναστών" γνώρισαν έναν Πακιστανό, πολύ μπάνικο, τον κέρδισε ο διανοούμενος, αφού μονομάχησαν με λουκουμόσκονη, κι ύστερα πήγε στην Καζαμπλάνκα, έκοψε τα κάκκαλα του και πήγαν με τον Αμπντουλχαλήμ στην Λαχώρη, τους πάντρεψε η Αλ Σαλέχ σ'ενα τζαμί και ζήσανε ευτυχισμένοι με τον σκύλο και δυο γίδες.

    • τηλέμαχος αναγνώστου avatar
      τηλέμαχος αναγνώστου @ Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης 27/12/2012 01:01:23

      Εγώ που πέρναγα καθημερινά και το ρέμα που υπήρχε δίπλα "στο παλιό", όπως το λένε ακόμη και σήμερα οι πιτσιρικάδες για να πάω στο έκτο, να σου θυμίσω ότι ο Χωμενίδης ανήκει στους συναγωνιστές και συγκυβερνήτες σου της ΔΗΜΑΡ, και η Αλ Σάλεχ μας προέκυψε ως σύμβουλος του Βούγια, του ΠΑΣΟΚ ντε ... Γιατί λερώνεις το κατά τα άλλα έξοχο πόνημα με τέτοιες φτήνειες, όταν μάλιστα υπάρχει και ο Κανέλλος;

      • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
        Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ τηλέμαχος αναγνώστου 27/12/2012 13:34:59

        Εγώ δεν συγκυβερνώ και ενώ προσπαθώ να τους ικανοποιήσω όλους, μου το χαλάς! Φτήνεια η σημερινή διανόησις; Σε πα ποσσίμπλ!

  23. Δαναός avatar
    Δαναός 26/12/2012 18:22:59

    Χρόνια Πολλά Φαήλε! Όλα τα αυθεντικά είναι ζωή ζώσα!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Δαναός 26/12/2012 18:24:25

      Χρόνια Πολλά φίλε!

  24. Άννα avatar
    Άννα 26/12/2012 18:26:03

    Χρόνια πολλά Φαηλο διάβαζα την ανάμνηση σου και το μυαλό μου έτρεχε σε δικές μου μνήμες στο Θησείο που γεννήθηκα και μεγάλωσα ,στον Αγιο Φιλιππα και στην στοά του Αταλου .Τι θα λέγατε αν καθιερωναμε μια φορά την εβδομάδα να γράφαμε και να περιγράψαμε παλιές θύμησες ;

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Άννα 26/12/2012 18:49:41

      Ο Φάκτορας, νομίζω, πως δεν θα πει ποτέ όχι σε καλογραμμένες ιστορίες.

  25. Mike avatar
    Mike 26/12/2012 18:32:16

    Φανταστικο συγχαρητηρια...χρονια πολλα με υγεια κ περιμενω το βιβλιο...

  26. without flaps avatar
    without flaps 26/12/2012 18:39:39

    http://youtu.be/beioZyX0nw8

    Καλή Χρονιά Κε Κρανιδιώτη σας ευχαριστώ για το χριστουγεννιάτικο χαμόγελο

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ without flaps 26/12/2012 23:17:40

      Φοβερό βίντεο!! Χρόνια Πολλά!

  27. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 26/12/2012 19:18:04

    Χρόνια πολλά,καλές γιορτές φίλοι.
    Είναι μεγάλες οι στιγμές,όταν ένας αντρας θυμάται γειτονιές,φίλους,τσάρκες και ζαβολιές.

  28. Αλέκος avatar
    Αλέκος 26/12/2012 19:58:21

    Εδώ ο κόσμος καίγεται...

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Αλέκος 26/12/2012 22:07:21

      ...χτενίσου

      • Αλέκος avatar
        Αλέκος @ Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης 26/12/2012 23:49:12

        "Εδώ ο κόσμος καίγεται, βαρκούλες αρμενίζουν".
        Αλλά φυσικά μας έρχεται πρώτα στο μυαλό ό,τι μας λείπει...

        • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
          Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Αλέκος 27/12/2012 13:32:11

          Χτενίσου εσύ και κάτι θα βρεις.

  29. Γιάννης Χριστόπουλος ΤΝΣ avatar
    Γιάννης Χριστόπουλος ΤΝΣ 26/12/2012 20:31:20

    Χρόνια πολλά Φαήλε!!!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Γιάννης Χριστόπουλος ΤΝΣ 26/12/2012 22:08:10

      Χρόνια Πολλά, αδερφέ!

  30. ΓΒ avatar
    ΓΒ 26/12/2012 20:59:38

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
    ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙ΄ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΓΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ, ΜΑΚΡΙΑ (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ) ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΥΤΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ.
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ ΓΒ 26/12/2012 23:04:09

      Ευχαριστώ. Υγεία κι ό,τι ποθείς.

  31. Παύλος avatar
    Παύλος 26/12/2012 21:05:48

    Χρόνια πολλά Φαήλο.
    Αριστοτεχνική "φόρτιση" με δόσεις από το ρομαντικό παρελθόν !
    Αυτή είναι η ....καταξίωση του χρονογραφήματος !
    Ας είσαι καλά !

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Παύλος 27/12/2012 13:36:08

      Χαίρε, γενναίε του Βορρά!

  32. However avatar
    However 26/12/2012 22:23:02

    ...... έξοχο...!!!
    Να γράψεις .... πέρα από άρθρα....
    χρόνια πολλά

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ However 26/12/2012 23:03:28

      Έτη Πολλά, αδερφέ!

  33. ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ avatar
    ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ 26/12/2012 22:27:40

    Αγαπητέ Φαήλο .
    Τι μου θύμησες χρονιάρες μέρες ! Λίγο πιο πέρα από το δικό σου χωριό της Βοιωτίας , στο σπίτι του παππού μου στη Λιβαδειά εκεί στη δεκαετία του '50 , που παίζαμε στην αυλή του με τη γάτα του σπιτιού ...
    Σήμερα ζω σ' άλλη πόλη , έχω στην αυλή μου μια ντουζίνα γάτες , ευπρόσδεκτες για "τον επιούσιον" κι' οι αδέσποτες , καθώς και οι σκύλοι .
    Για το Βιβλίο που γράφεις παραπάνω , φρόντισε σε παρακαλώ να μας το κοινοποιήσεις σχετικά , διότι πιστεύω ότι θα είναι εξαιρετικό , κρίνοντας από τα μέχρι σήμερα γραφόμενά σου .
    Νάσαι καλά , Χρόνια Πολλά και κυρίως Δημιουργικά ...

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ ΤΡΟΦΩΝΙΟΣ 26/12/2012 23:01:34

      Χρόνια Πολλά, πατριώτη!

  34. billi smart avatar
    billi smart 26/12/2012 23:13:09

    χρονια πολλα στην ομηγυρη....παντως ο πληθυσμος των σκυλιων αυξανεται συνεχως ,,,δημιουργειται σιγα σιγα ειδικα στους νεους ανθρωπους μια φιλοζωικη κουλτουρα που ομως εχει μια πιο βαθια αιτια...ερχεται να αναπληρωσει το πετρικο και το μητρικο ενστικτο που θα αργησει να εκπληρωθει...το αιτιο κακο το αποτελεσμα καλο...γιατι η αγαπη του ζωου ειναι ανιδιοτελης και ερχεται κατευθειαν απο την ουσια της ζωης...τα παρομοπια κυτταρα αγαπιουνται....

  35. Νικηφορος Φωκας avatar
    Νικηφορος Φωκας 27/12/2012 00:07:17

    Εξοχο δωρο αγαπητε Φαηλο, οτι επρεπε για Χριστουγεννιατικες μερες, να ξεκολησουμε λιγο απο την αθλια λασπη της πολιτικης και την ασχημια γυρω μας, νασαι καλα ! Χρονια πολλα φιλε .

  36. Darki avatar
    Darki 27/12/2012 08:06:18

    Xρονια πολλα κυριε Φαηλο.Οπως παντα συγκινητικος.(Το darki ειναι το ονομα του πρωην-μαυρου-σκυλου μου).Καλη χρονια να εχετε.

  37. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 27/12/2012 17:38:07

    ¨Εξοχο, συγκινητικό, ότι πρέπει για χρονιάρες μέρες. Χρόνια Πολλά.
    Να θυμηθώ με την σειρά μου τον Πειναλέοντα και την άγρυπνη φύλακα μητέρα του την Σπίθα, τον Μπόμπυ, την Νταίζη...
    Και από την "εχθρική" επικράτεια, τον Τίγρη, τον Μελίτο και την κόρη του Μελίττα...
    "Θεοί" των σκύλων και των γάτων, εκεί τον καλύτερο κόσμο όπου βρίσκονται, χαρίστε τους Πρωτοχρονιά υπέροχα λουκάνικα και εκλεκτά ψάρια, στη μια παρέα κόκκαλο να το πετούν ψηλά, πάνω από το ουράνιο τόξο, στους άλλους μάλλινη μπάλλα για όμορφο ποδόσφαιρο...
    Και προπαντός, αφήστε να τους αγγίξει για λίγο ξανά, ένας αέρας σαν δικό μου χάδι.

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ Ο Θείος 27/12/2012 23:37:30

      Θειούλη, είσαι ωραίος!

  38. M.O. avatar
    M.O. 28/12/2012 00:16:35

    Έξοχο, εξαιρετικά ανθρώπινο. Μήπως να πάρεις αντιβίωση για το μικρόβιο της πολιτικής και να το ρίξεις στη συγγραφή;
    Χρόνια πολλά Φαήλο και επιτυχίες σε ότι κι αν κάνεις...

    • Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης avatar
      Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης @ M.O. 28/12/2012 00:23:26

      Χρόνια Πολλά Μικρέ που γράφεις σαν ΄μεγάλος!
      Έχουμε μια εκκρεμότητα, δεν την ξέχασα! Αύριο!

  39. Μαθηματικός avatar
    Μαθηματικός 28/12/2012 01:22:17

    Κάτι τέτοια κείμενα σας, διαβάζουμε κύριε Κρανιδιώτη και περιμένουμε με μεγαλύτερη ανυπομονησία το βιβλίο που προαναγγείλατε !!!
    Να είστε καλά, χρόνια πολλά, χρόνια ΚΑΛΑ!!!!!

  40. Μικρασιάτης avatar
    Μικρασιάτης 28/12/2012 05:06:37

    Λεει πολλα το κειμενο αυτο, ειδικα σε οσους περασαμε τα πρωτα παιδικα μας χρονια στη δεκαετιες του 70 (καλη ωρα εγω) ή ακομη περισσοτερο του 60. (δεν ξερω αν καποιοι σχολιαστες στο σαιτ ειναι ακομα πιο παλιοι).
    Αναμενουμε το βιβλιο.
    Χρονια πολλα σε ολους, και να στηριξουμε οσο μπορουμε αυτες τις μερες, ειδικα τους Ελληνες που εχουν γονατισει αυτη τη εποχη, και εχουν μεγαλη αναγκη.

  41. popaia avatar
    popaia 30/12/2012 11:42:09

    Κι η μεγάλη πλάκα κύριε Φαήλο είναι ότι γράφετε απείρως καλύτερα από τον Τατσόπουλο και το Χωμενίδη. Εσείς είσαστε ο ορίτζιναλ διανοούμενος, αυτοί και η φάρα τους θα μείνουν πάντα κακέκτυπα ήτοι κουλτουρια(ρου)ραίοι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.