06/06/2009 13:39
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Με το βλέμμα στη επόμενη ημέρα

Στην Ευρώπη υπάρχουν 196 δισεκατομμυριούχοι και απέναντι τους 20 εκατομμύρια άνεργοι και 80 εκατομμύρια φτωχοί, ένα συνεχώς  «ψαλιδιζόμενο» κοινωνικό κράτος και έναν μέλλον που εδράζεται σε συνθήκες μιας ολοένα μειούμενης ανάπτυξης.
Με αυτήν την πραγματικότητα «υπό μάλης» καλούνται οι Ευρωπαίοι να προσέλθουν στις κάλπες για να πουν -άραγε σε ποιον- το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο φόβος που ήδη ψελλίζουν οι «μεγάλοι» της Κοινότητας, ότι η διογκούμενη αυτή δυσαρέσκεια «θα μεταφερθεί στα άκρα του πολιτικού συστήματος». Μην ξεχνάμε ότι ήδη ένας στους πέντε νέους ευρωπαίους είναι άνεργος.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat το ΑΕΠ της Κοινότητας μειώθηκε κατά 4,5% το τελευταίο τρίμηνο, ενώ η γερμανική οικονομία -η πάλαι ποτέ «ατμομηχανή» της Ευρώπης παρουσιάζει μείωση της τάξης του 6,9%. Στην ίδια χώρα, περίπου 2 εκατομμύρια  εργαζόμενοι απασχολούνται με καθεστώς μερικής απασχόλησης, ενώ από την άλλη πλευρά το 1% των Γερμανών κατέχει  το 23% του εθνικού πλούτου.
Στη Γαλλία η οικονομική ύφεση έχει ήδη δρομολογήσει μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις, στη Μεγάλη Βρετανία οι ανεργία  έχει «αγγίξει» 1,5 εκ. πολίτες και στην Ισπανία  φοβούνται ότι σύντομα θα ξεπεράσει το 20% .

Ίδια κατάσταση και δραματικά χειρότερη η οικονομική κατάσταση  στις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ. Στην Τσεχία το ΑΕΠ μειώθηκε  κατά 4,7%, στη Ρουμανία κατά 6,4%στη Λιθουανία κατά 11,78% στη Λετονία κατά 18,6% .

*Στις κάλπες, προσέρχονται σήμερα οι Κύπριοι και οι Σλοβάκοι, ενώ η εκλογική διαδικασία ολοκληρώθηκε χθες σε Τσεχία και Ιρλανδία -τα αποτελέσματα, όπως και των άλλων χωρών της ΕΕ, θα γίνουν γνωστά το βράδυ της Κυριακής.
 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΛΥΝΓΞ avatar
    ΛΥΝΓΞ 06/06/2009 14:17:25

    ΓΙΑΤΙ ΨΕΥΔΟΝΤΑΙ;;;


    Αύριο, 7 Ιουνίου, από τις 7 το πρωί έως τις 7 το βράδυ θα είναι ανοιχτές οι οι κάλπες για την εκλογή 22 μελών του Ευρωκοινοβουλίου, καθώς η ελληνική επικράτεια αποτελεί μια ενιαία εκλογική περιφέρεια με 22 έδρες. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική. Ψηφίζουμε με αστυνομική ταυτότητα ή διαβατήριο.

    Η ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ.
    ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΦΟΒΗΘΕΙ ΤΙΠΟΤΕ.

    ΑΠΟΡΩ ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΝΑ ΔΙΑΤΥΜΠΑΝΙΖΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ.
    ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΠΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ.
    ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΤΟΧΥΡΩΜΕΝΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.

  2. estoni avatar
    estoni 06/06/2009 14:23:01

    Πότε οι φτωχοί θα καταλάβουν ποιός φταίει που είναι φτωχοί και θα πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους;

  3. panteios avatar
    panteios 06/06/2009 14:41:56

    ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΑΙΜ .ΜΕΤΞΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ....ΕΝΤΙΜΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΑΝ'?????

  4. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 06/06/2009 18:47:46

    Ένα καλό ποστ, που θέτει το βασικό θέμα που αφορά τις εκλογές για την ανάδειξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και που θα έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να έχει κυριαρχήσει στην συνείδηση των εκλογέων. Για μια ακόμη φορά όμως τα κριτήρια των επιλογών θα γίνουν σις πλείστες των περιπτώσεων αποκλειστικά με εθνικά κριτήρια. Οι θεσμοί όμως αδυνατούν να λειτουργήσουν αποδοτικά, έστω σε μια μακροπρόθεσμη προοπτική, εάν δεν συνοδεύονται από ορθή συνειδητοποίηση του ρόλου τους. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι ρόλοι δεν εξαντλούνται σε όσα σήμερα διεκπεραιώνουν, αλλά θα έπρεπε να μας απασχολούν και ως προς αυτά, τα οποία εν δυνάμει θα μπορούσαν μολλοντικά να επιτελούν.
    Προσωπικά είμαι ενάντια στην ΕΕ. Όχι διότι δεν αναγνωρίζω την αξία που μπορεί να έχει η πολιτική ολοκλήρωση, ή διότι προτιμώ την προσκόληση στους επί μέρους εθνικούς ορίζοντες. Η αρμονία στο πολιτικό γίγνεσθαι όμως, προϋποθέτει το ισοβαρές όχι μόνο στην διανομή, αλλά κύρια στην αλληλουχία των αρμοδιοτήτων.
    Μια διαδικασία ολοκλήρωσης καθίσταται αποδοτική, μόνο όταν αυτή ταυτόχρονα συνοδεύεται από ένα μοντέλο συνεπούς λειτουργικής αποκέντρωσης. Φυσικά υπάρχουν σοβαρά ζητήματα, που για να προωθηθούν απαιτούν την συνεργασία σε ανώτερο επίπεδο. Αυτό όμως δεν προϋποθέτει σώνει και καλά ένα μονόδρομο της υπέρσυγκέντρωσης των εξουσιών σε κάποια γραφειοκρατική κορυφή. Ούτε και η κορυφή είναι σε θέση να κάνει αποτελεσματικά "περιφερειακή" πολιτική, όταν λείπουν οι λειτουργικές προϋποθέσεις μιας αποδοτικά οργανωμένης αποκέντρωσης.
    Έτσι, η ολοκλήρωση της που επέφερε η ΕΕ., αντί να συμβάλει σε μια σκοπιμότερη διάθεση και αξιοποίηση των υπαρχόντων πόρων, απελευθερόνοντας το δημιουργικό δυναμικό των λαών της Ευρώπης, οδήγησε μέσα από επανειλημμένες στρεβλώσεις στα αδιέξοδα, ένα μέρος των οποίων περιγράφει αυτή η ανάρτηση, αλλά που όλα έχουν βρει σχετικά πλήρη καταγραφή στα όσα αποτέλεσαν το περιεχόμενο των αναρτήσεων και των συζητήσεων κατά καιρούς εδώ.
    Οι θεσμικές επιλογές που έγιναν, πριμοδότησαν τελικά τα κάθε είδους κατεστημένα και όχι την έννοια του πολίτη. Με τον συγκεκριμένο τρόπο ανάδειξης των Ευρωβουλευτών είναι τα κόμματα που αποφασίζουν κύρια ποιος θα πάει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και όχι οι τοπικές κοινωνίες. Για παράδειγμα από τους 99 Γερμανούς εκπροσώπους οι 75 καθορίζονται από τις κενρικές λίστες των κομμάτων και μόνο 24 περιφερειακά. Και αυτός ο σχετικά μικρός αριθμός των κατ' ευθείαν εκπροσώπων της περιφέρειας δεν θα υπήρχε, εάν δεν είχαν προηγηθεί ισχυρές συγκρούσεις με πρωτοβουλία τελικά συντηρητικών πολιτικών, σε μια χώρα όπου η ομοσπονδιακή συνείδηση έχει συγκεκριμένη ιστορία.
    Αυτή η διαδικασία οδήγησε στην γνωστή κατάσταση, που θυμίζει περισσότερο επίφαση και λιγότερο Δημοκρατία. Στο Ευρωκοινοβούλιο κυριαρχούν οι δυο μεγάλες παρατάξεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Σοσιάλδημοκρατών, που καθορίζουν με μια εκ των προτέρων γνωστή πολιτική σχεδόν τα πάντα.
    Πάρα πολλές σημαντικές αποφάσεις παραχωρήθηκαν στην γραφειοκρατία. Αλλά ακόμη και η μεταχείρηση των Ευρωβουλευτών τους μετατρέπει σε μια ισχυρή γραφειοκρατική κάστα με σχετικά αυτόνομα συμφέροντα. Εάν εξετάσουμε τις απολαβές τους, αυτές είναι τελείως δυσανάλογες από τα εθνικά επίπεδα. Η αποζημίωση των 7.550 Ευρώ, οι παροχές για τα έξοδα κίνησης και διαμονής με 298 Ευρώ ημερησίως και επιπλέον 4.202 Ευρώ μηνιαίως, το δικαίωμα να απασχολεί κάθε Ευρωβουλευτής συνεργάτες με συνολιικό μηνιαίο κόστος 17.540 Ευρώ δημιουργούν στην κυριολεξία μια στρατιά καλοταϊσμένων ανθρώπων, που βλέπουν πλέον τα συμφέροντά τους να εκκινούν και να απολήγουν στις Βρυξέλες.
    Τα αποτελέσματα των οικονομικών εισροών από την ΕΕ. στην Ελλάδα είναι γνωστά. Καταστροφή της αγροτικής παραγωγής με την επιβολή μονοκαλλιεργειών και ταυτόχρονη επιδότηση σε όσους καλλιεργούν και όσους ΔΕΝ καλλιεργούν. Εγκατάσταση της κάστας των νταβατζήδων με δαπάνη των πόρων για αμφόβολης ποιότητας έργων υποδομής, που έτσι κι αλλιώς πληρώνουν χρυσά οι χρήστες εκ των υστέρων. Καλλιέργεια πνεύματος οκνηρίας και παρασιτισμού, σε μια χώρα που η δημοσοϋπαλληλία αποτελεί τον μόνομο κορσέ της όποιας αναπτυξιακής πολιτικής. Και επειδή οι επιδοτήσεις κάποτε τελειώνουν, επιβλήθηκε η οδός του αναγκαστικού κρατικού δανεισμού.
    Όσο εννοούνται έτσι οι Ευρωπαίοι πολίτες και το Ευρωπαϊκό Πνεύμα με τέτοιο τρόπο, θα δηλώνω την αντίθεση μου.
    Και κατανοώ πλήρως γιατί η ΕΕ. αποφεύγει να θέσει το Ευρωπαϊκό σύνταγμα στην κρίση των Ευρωπαίων Πολιτών.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.