#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
19/04/2010 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μαύρος, από δική του επιλογή



Ο πρόεδρος Ομπάμα προκάλεσε μεγάλη αίσθηση πριν μερικές ημέρες, όταν συμπλήρωσε το απογραφικό του δελτίο. Σε απάντηση του ερωτήματος αναφορικά με τη φυλετική του ταυτότητα, ο πρόεδρος διευκρίνισε πως είναι «Μαύρος, Αφροαμερικανός ή Νέγρος». Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε από λευκή μητέρα και ανατράφηκε εν μέρει από λευκούς παππούδες, ο Ομπάμα επέλεξε να χαρακτηρίσει τον εαυτό του αποκλειστικά ως μαύρο, αν και η απογραφή επιτρέπει στους πολίτες να επιλέξουν πολλαπλές απαντήσεις για τη φυλετική τους ταυτότητα.

Η επιλογή αυτή του προέδρου δυσαρέστησε αρκετούς από όσους έχουν αγωνιστεί για να πετύχουν το δικαίωμα τα πολυφυλετικά άτομα να μπορούν να επιδεικνύουν την σύνθετη φυλετική τους κληρονομιά. Μερικοί μάλιστα μπερδεύτηκαν, που ο Ομπάμα  δεν επέλεξε να αναγνωρίσει και επίσημα, τη λευκή του κληρονομιά. Η επιλογή του αυτή προκάλεσε θύελλα συζητήσεων, που επιβεβαιώνουν πως ο Ομπάμα είναι πράγματι ο πρώτος Αφρο-Αμερικανός πρόεδρος.

Με τη συμπλήρωση του απογραφικού του δελτίου, ο πρόεδρος μας πρόσφερε ένα ακόμη μάθημα στο γενικότερο σεμινάριο της δομής της φυλής. Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, δεκαετίες φυλετικών σχηματισμών προβλήθηκαν επάνω του με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Είναι σαν κάτι ντοκιμαντέρ της φύσης, που δείχνουν την ανάπτυξη μιας μηλιάς, ξεκινώντας από το σπόρο, μέσα σε 30 δευτερόλεπτα. Όταν στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η Hillary Clinton ήταν μπροστά στις προτιμήσεις των μαύρων ψηφοφόρων, τα ΜΜΕ συνεχώς έθεταν το ερώτημα του κατά πόσο είναι «αρκετά μαύρος» ο Ομπάμα, ώστε να κερδίσει την υποστήριξη των Αφρο-Αμερικανών. Όταν ο ιερέας Jeremiah Wright κυριαρχούσε στην ειδησεογραφία, το ερώτημα μετατράπηκε στο μήπως ο Ομπάμα «παραείναι» μαύρος ώστε να προσελκύσει τις λευκές ψήφους. Στα τέλη της προεκλογικής περιόδου, οι πολέμιοι του Ομπάμα τον κατηγορούσαν ως «μη πολίτη», μουσουλμάνο, ακόμη και τρομοκράτη. Μέσα σε λιγότερο από δυο χρόνια, ένα μόνο άτομο, υποβλήθηκε σε χαρακτηρισμούς που ξεκινούσαν από ανεπαρκώς μαύρος, πολύ μαύρος, έως το ξένος και τρομακτικός.

Όμως ο Ομπάμα έκανε κάτι περισσότερο από το να ανατρέψει τους κλασικούς ορισμούς της «μαυρότητας». Δημιούργησε μια κρίση ορισμού για την έννοια της «λευκότητας». Φανταστείτε για λίγο πως κάποιος νεαρός Αμερικανός πέφτει για ύπνο το 1960. Ξαφνικά ξυπνάει το 2008 και μαθαίνει πως βρισκόμαστε στη μέση μιας ιστορικής εκλογής προέδρου μεταξύ ενός λευκού και ενός μαύρου υποψηφίου. Μαθαίνει επίσης πως ένας από τους υποψήφιους είναι Δημοκρατικός, απόφοιτος της νομικής σχολής του Χάρβαρντ, και λέκτορας στη συντηρητική νομική σχολή του πανεπιστημίου του Σικάγου. Μαθαίνει πως ο υποψήφιος αυτός είναι ακόμη παντρεμένος με τη πρώτη του σύζυγο, και έχουν δυο παιδάκια που είναι γραμμένα σε ακριβό ιδιωτικό σχολείο. Η επιλογή του για αντιπρόεδρο είναι ένας Ιρλανδός καθολικός. Ο άλλος υποψήφιος είναι Ρεπουμπλικάνος. Ήταν κάποτε ένας μέτριος μαθητής που έκανε καριέρα στο στρατό. Έχει παντρευτεί δυο φορές και η πρότασή του για αντιπρόεδρο, είναι μια γυναίκα της οποίας η έφηβη κόρη είναι έγκυος και ανύπαντρη.

Ρωτήστε τώρα το φίλο μας που μόλις ξύπνησε, να μαντέψει αν μπορεί, ποιος από τους δυο υποψήφιους είναι λευκός και ποιος μαύρος. Θυμηθείτε όμως πως η κατανόηση εκ μέρους του των πολιτικών και φυλετικών πραγμάτων έχουν παγώσει στο 1960, όταν μεγάλος αριθμός των μαύρων ήταν ταυτισμένοι με τους Ρεπουμπλικάνους, μια καλή πανεπιστημιακή πορεία ήταν ένδειξη «λευκότητας», και η στρατιωτική σταδιοδρομία ήταν η συνήθης διαδρομή για πολλούς νεαρούς μαύρους. Να θυμάστε επίσης πως ο τύπος θα ταύτιζε την γαμήλια σταθερότητα με τους λευκούς και τη σεξουαλική ανηθικότητα με τους μαύρους. Έτσι, είναι πολύ πιθανό πως ο φανταστικός μας ήρωας, θα μάντευε πως ο Ομπάμα είναι ο λευκός υποψήφιος και ο ΜακΚέϊν ο μαύρος.

Επιδεικνύοντας όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της παραδοσιακής «λευκότητας», η υποψηφιότητα του Ομπάμα ανέτρεψε την ίδια την έννοια της «λευκότητας». Ξαφνικά, το να είσαι λευκός δεν σήμαινε πως έχεις πετύχει ακαδημαϊκά, έχεις οικογενειακή σταθερότητα ή τα καταφέρνεις με την αγγλική γλώσσα. Θα μπορούσαμε μάλιστα να ισχυριστούμε πως οι «λαϊκίστικες» παρεμβάσεις και τοποθετήσεις της Sarah Palin, ήταν σαν μια απέλπιδα προσπάθεια να επαναπροσδιοριστεί η «λευκότητα» σαν μια κραυγαλέα μετριότητα, που απορρίπτει τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά της επιτυχίας.

Υπ`αυτήν την έννοια, η λευκότητα του Ομπάμα είναι τρομακτική και παράξενη για αυτούς που επένδυσαν επάνω στη πίστη ότι οι φυλετικοί διαχωρισμοί είναι σταθεροί, ουσιώδεις, και πως  έχουν κάποιο νόημα. Όλοι όσοι πόνταραν στον Ομπάμα πιστεύοντας πως είχε ξεπεράσει τη «μαυρότητα»,  ελπίζοντας πως θα δημιουργηθεί επιτέλους μια μετά-φυλετική Αμερική, συνειδητοποίησαν πως η παρουσία του απειλεί την αμερικανική φυλετική τάξη, αφού αναστατώνει τη «λευκότητα» που μέχρι σήμερα ταυτίζονταν με την πρόσβαση στα προνόμια και στη  πολιτική ισχύ που ορίζουν την εθνική ιστορία των ΗΠΑ.

Το 1998, ο Toni Morrison έγραψε πως ο Μπίλ Κλίντον ήταν ο πρώτος «μαύρος πρόεδρος» επειδή κουβαλούσε επάνω του όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη «μαυρότητα»: προέρχονταν από μονογονεϊκή οικογένεια, που ήταν  φτωχή και ανήκε στην εργατική τάξη, έπαιζε σαξόφωνο, προτιμούσε τα φαστφουντάδικα, και ήταν από το… Αρκάνσας. Δέκα χρόνια αργότερα, ο πραγματικά μαύρος πρόεδρος, είχε ελάχιστα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Αντιθέτως, ήταν ένας πολυδιαβασμένος, κοσμοπολίτης, που έτρωγε υγιεινά, και κατάγονταν από τη Χαβάη. Μέσα από αυτό το πρίσμα, ο Ομπάμα ήταν ο λευκός υποψήφιος το 2008, και έτσι ένα σημαντικό ποσοστό των λευκών ψηφοφόρων προτίμησε τη δική του «λευκότητα» από την αντίστοιχη των ΜακΚέϊν και Palin.

Και έτσι επανερχόμαστε στην επιλογή του Ομπάμα στο απογραφικό του δελτίο. Παρά τα έντονα  χαρακτηριστικά της λευκότητάς του, επέλεξε να αυτοπροσδιοριστεί ως μαύρος. Η Αμερικανίδα ιστορικός Nell Painter, καταγράφει στο νέο της βιβλίο The History of White People, ότι στη διάρκεια της αμερικανικής ιστορίας, η λευκή ταυτότητα ήταν ένα αυστηρά αστυνομευμένο και προστατευμένο σύνορο. Έως το 1865, κάποιος ο οποίος είχε γεννηθεί από λευκό και μαύρο γονέα, θα μπορούσε να είναι νόμιμα δούλος. Από το 1877 έως το 1965, το άτομο αυτό θα υπόκειτο σε φυλετικό  διαχωρισμό σε όλους τους δημόσιους χώρους, στα σχολεία, στη κατοικία, και στην εργασία.

Ο αυτοπροσδιορισμός του προέδρου Ομπάμα ως μαύρου, ήταν μια στιγμή αλληλεγγύης προς όλους αυτούς τους ανθρώπους και μια αναγνώριση του ότι αν οι νομικές και ιστορικές αντιλήψεις περί φυλής ήταν απόλυτες, τότε και ο ίδιος θα υφίστατο όλους αυτούς τους περιορισμούς, αν είχε γεννηθεί σε κάποια άλλη προγενέστερη εποχή. Έτσι λοιπόν ο Ομπάμα έκανε αυτό που κάνει σε όλη του τη ζωή: αγκάλιασε τη «μαυρότητα», με όλη τη δυστυχία, και το σκληρό  παρελθόν που αυτή συμβολίζει. Δεν απαρνήθηκε τη λευκή του κληρονομιά, αλλά αναγνώρισε πως στην Αμερική, όλοι όσοι είναι αφρικανικής καταγωγής, ακόμη και αν έχουν έναν λευκό γονιό, δεν σημαίνει ότι θεωρούνται λευκοί.

S.A.   The Nation

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Σιωπηλός avatar
    Σιωπηλός 19/04/2010 07:12:05

    Η Toni Morrison.

    (Το μήνυμα αυτό δεν το στέλνω για δημοσίευση)

  2. boanerges avatar
    boanerges 19/04/2010 08:21:08

    O συγγραφέας προσπαθεί να κάνει τον μαύρο άσπρο.

  3. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ avatar
    ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ 19/04/2010 08:48:09

    Είμαι μαύρη,αλλά είμαι ωραία(από τις 'θυγατέρες της Ιερουσαλήμ').

  4. rage avatar
    rage 19/04/2010 09:17:49

    Το ότι υπάρχει ένας μαυρος πρόεδρος δε σημαίνει ότι η εξαθλίωση των μαυρων και των ισπανόφωνων έχει σταματήσει. Ο ρατσισμός εναντίον τους συνεχίζει να υφίσταται, όσο υπάρχουν νοητικά υποβαθμισμένοι λευκοί.
    Απο κει και πέρα, στην ουσία τέτοια θέματα έχουν κλείσει. Εφ όσον κάποιος μπορεί να ωφελήσει με οποιοδήποτε τρόπο το τέρας, άσπρος, μαύρος, κίτρινος, κόκκινος, το τέρας δεν έχει κανένα πρόβλημα. Μπορεί να τον φάει, να τον κάνει διευθυντή πολυεθνικής ή κρέας για κανόνια, να τον κάνει πρόεδρο ή εργάτη, πολεμιστή, ανθρώπινη ασπίδα ή κινούμενη βόμβα.
    Το τέρας σήμερα δεν έχει κόμπλεξ με το χρώμα των ανθρώπων, όλοι του κάνουν, αρκεί να το βοηθάνε να πραγματοποιεί τους στόχους του.

  5. Lalakis avatar
    Lalakis 19/04/2010 09:25:34

    Η Σαρρή παντρεύτηκε τον μαύρο της τελικά;

  6. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 19/04/2010 09:27:05

    Κατ' αρχήν ποιος είπε ότι οι μαύροι της Αμερικής ΔΕΝ είναι φυλετιστές?
    Hey bro

    • Fotini avatar
      Fotini @ αλλενάκι 19/04/2010 18:10:03

      Γεια σου Αλλενακι!

      Ελατε στην Alabama--εχετε ακουσει για το reverse discrimination; Το ζω καθε μερα!

      • Στέργιος avatar
        Στέργιος @ Fotini 19/04/2010 20:09:12

        Υπάρχει λόγος που το ζεις, Φωτεινή.

        Ο λόγος; Μέχρι πριν από 40 χρόνια, στην Αλαμπάμα φύονταν δέντρα με περίεργους καρπούς, τα οποία δεν ενοχλούσαν κανένα Λευκό, ούτε τους "δεύτερης κατηγορίας" ντεμί-Λευκούς όπως είναι οι Έλληνες της Αμερικής:

        http://www.youtube.com/watch?v=h4ZyuULy9zs

        Δεν ξεχνιέται αυτό το πράγμα, Φωτεινή.

  7. diasapollon avatar
    diasapollon 19/04/2010 09:30:19

    εγώ δεν είμαι ρατσιστής,αλλά αυτός είναι μαύρος.

  8. Απόστολος Αθηναίος avatar
    Απόστολος Αθηναίος 19/04/2010 09:59:59

    Ο συγγραφέας πάσχει από τρικυμμία εν κρανίω... Καλή μπουνάτσα του εύχομαι.

  9. donaE avatar
    donaE 19/04/2010 10:10:07

    Το ηταν μαυρος τον βοηθησε πολυ.Καλα κανει και το υποστηριζει.

  10. Kὀριννα avatar
    Kὀριννα 19/04/2010 10:10:44

    Γενικῶς οἱ μαῦροι εἶναι φυλετιστές,ὄχι μόνο τῆς Ἀμερικῆς.

    • ΑΡΚΑΣ avatar
      ΑΡΚΑΣ @ Kὀριννα 19/04/2010 10:41:09

      Πολυτονικό, μπράβο Κορίννα...

  11. Lalakis avatar
    Lalakis 19/04/2010 11:26:12

    Εγώ δεν ειμαι ρατσιστής. Ίσα ίσα. Πιστεύων πως οι μαύροι είναι οι καλύτεροι φιλοι του ανθρώπου.

    • ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ avatar
      ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ @ Lalakis 19/04/2010 11:30:39

      Κι ο Χατζηλαλάκης δικέ μου,την ίδια άποψη έχει.

  12. Κάποιος. avatar
    Κάποιος. 19/04/2010 12:04:54

    Οι κατηγοριοποίησεις με βάση φυλετικά,θρησκευτικά,κοινωνικά ή πολιτιστικά χαρακτηριστικά, απ'όποια πλευρά κι αν προέρχονται, είναι ρατσιστικές.
    Ο ρατσισμός έχει δογματικά χαρακτηριστικά και βασίζεται περισσότερο σε σε ψυχολογικά παρά σε επιστημονικά(ανθρωπολογικά,κοινωνιολογικά,θρησκειολογικά,ιστορικά) δεδομένα.
    Κατά βάση ο ρατσισμός είναι φαινόμενο ατομικής ψυχολογίας (φόβος ή ανασφάλεια προς το διαφορετικό ή το άγνωστο) αλλά πολύ συχνά αποκτά συνειδητά χαρακτηριστικά συλλογικής ταυτότητας και μετατρέπεται σε ιδεολογία (πχ θεωρίες Ναζισμού για την Αρεία φυλή κτλ).

    Από την εμπειρία μου άνθρωποι που διακατέχονται από έντονες ρατσιστικές εμμονές ή ιδέες, είναι κατά βάθος φοβισμένοι, ανασφαλείς και ημιμαθείς.

    • Lalakis avatar
      Lalakis @ Κάποιος. 19/04/2010 12:55:00

      Ωραίες οι θεωρίες, αλλά αν τολμάς πάνε να κυκλοφορήσεις νύχτα σε κανενα Ντιτρόιτ ή Σικάγο και έλα μετά πεσμου για ισότητα των φυλών.

      • Κάποιος. avatar
        Κάποιος. @ Lalakis 19/04/2010 13:42:50

        Το ίδιο και αν είσαι μαύρος και ζεις σε κάποιο "ΑπαρχάΪντ" ή μουσουλμάνος στο Τέξας ή Τεξανός σε κάποια θεοκρατική μουσουλμανική χώρα τύπου Ιράν και πάει λέγοντας...

  13. Kὀριννα avatar
    Kὀριννα 19/04/2010 12:27:43

    ΑΡΚΑ,
    Ἐπαναστατῶ πολυτονικῶς.Κατάλαβες;

  14. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 19/04/2010 14:32:18

    Ακόμη ένα εξαιρετικό κείμενο που μας προσφέρει ο strange. Και πάλι ευχαριστούμε!

    Αναρωτιέμαι ώρες – ώρες γιατί η απελευθέρωσή μας από προκαταλήψεις δεν είναι απλώς θέμα ευφυϊας. Η περίπτωση Ομπάμα δίνει νομίζω μιαν απάντηση, αποκαλύπτοντας ότι τα όρια της ευφυϊας ταυτίζονται με την ισχύ (υπό τη διπλή έννοια της λέξης: ως εγκυρότητας και ως κυριαρχίας) του κοινωνικού «παραδείγματος» στο οποίο είναι εγγεγραμμένα. Ένας μαύρος, απόλυτα ενταγμένος στο σύστημα, ανατρέπει την ιδέα λευκών και μαύρων για τη «λευκότητα» ως το σύνολο των προνομίων μόνο των μεν.

    Η επιτυχία αυτής της ανατροπής δεν είναι ασφαλώς προδιαγεγραμμένη και για την μετα – Ομπάμα εποχή. Γιατί (όπως συμβαίνει και στις «επιστήμες») για την υιοθέτηση του νέου «Παραδείγματος» δεν αρκεί η αρχική αλά Γαλιλαίο ή Αϊνστάϊν «κήρυξη» της επανάστασης. Θα πρέπει αυτή να υιοθετηθεί και από την πλειονότητα της κοινότητας. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπερπηδηθούν τα δύο μεγάλα «εμπόδια», όπως εύστοχα παρατηρεί το άρθρο του Nation – τόσο, δηλαδή, της επένδυσης επάνω στην πίστη «ότι οι φυλετικοί διαχωρισμοί είναι σταθεροί, ουσιώδεις, και πως έχουν κάποιο νόημα», όσο και η αίσθηση της απειλής «της αμερικανικής φυλετικής τάξης» - που εμφανίζουν εξαιρετική ανθεκτικότητα. Θα πρέπει μ΄άλλα λόγια να αρθούν εκτός από την ιστορικά διαμορφωμένη βάση των στερεοτύπων ΚΑΙ οι όροι της αναπαραγωγής τους. Επειδή, λοιπόν, η ουτοπία μιας «μεταφυλετικής» Αμερικής αποτελεί φενάκη διότι η άρση των (φυλετικών εν προκειμένω) διαφορών είναι ακριβώς αδύνατη, το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αποκλειστικά και μόνο στο επίπεδο των δικαιωμάτων.

    Ούτε η «μαυρότητα» ούτε η «λευκότητα» ξεπερνιούνται ως τέτοιες, εκείνο που είναι εφικτό και δέον είναι η αμοιβαία αναγνώριση των χαρακτηριστικών τους - έτσι όπως αυτά εξελίσσονται ιστορικά – μαζί με τη θεσμική της κατοχύρωση.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ antiathlitikos 19/04/2010 15:15:59

      Ευχαριστώ αντιαθλητικέ, και ευχαριστώ επίσης τον "σιωπηλό" για τη διόρθωση. Η Toni Morrison και όχι ο Toni Morrison.

  15. Στέργιος avatar
    Στέργιος 19/04/2010 20:12:13

    Οι ανθρώπινες φυλές είναι πολιτικά κατασκευάσματα.

    Τι κι αν ο Ομπάμα είχε λευκή μητέρα; Ας τολμούσε να πάει να μείνει σε κάνα χωριό τού Νότου όταν ήταν ένας φτωχός και άσημος Μαυρούλης, θα σού'λεγα εγώ για πόσο Λευκό θα τον περνούσαν.

    Στις ΗΠΑ, ακόμη και μια στάλα μαύρου αίματος είναι αρκετή για να σε κάνει να ανήκεις στη "μαύρη φυλή", ενώ στη Βραζιλία όποιος δεν είναι εντελώς Λευκός ή εντελώς Μαύρος είναι απλώς Μιγάς (Μουλάτο).

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.