#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
24/06/2010 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μήπως η Κίνα οδεύει προς πτώση;



Η ικανότητα της Κίνας να διατηρεί διψήφιους αριθμούς στο ρυθμό ανάπτυξης της εδώ και τρεις δεκαετίες, την έχει καταστήσει αναμφισβήτητο μέλος του  κλαμπ των ισχυρότερων οικονομιών στο πλανήτη.

Η πρώτη θέση ανήκει δικαιωματικά στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1880, οπότε και ξεπέρασε τη Μεγάλη Βρετανία. Αν η Κίνα συνεχίσει τη παρούσα ανοδική της πορεία, είναι πολύ πιθανό να προσπεράσει την Αμερική το αργότερο έως τα μέσα του τρέχοντος αιώνα. Οι συνέπειες κάτι τέτοιου θα είναι απρόβλεπτες. Ακόμη και αν η Κίνα διατηρήσει το μεγαλύτερο από κάθε άλλο κράτος ΑΕΠ της, η ύπαρξη ενός τεράστιου πληθυσμού σημαίνει πως, αν μη τι άλλο, η χώρα θα παραμείνει φτωχή. Βέβαια, όπως μας δείχνουν τα αντίστοιχα παραδείγματα του παρελθόντος, η αυξημένη οικονομική ευμάρεια συνήθως συνοδεύεται και από αυξημένη στρατιωτική και πολιτική ισχύ, καθώς και από μεγάλη διπλωματική επιρροή στα διεθνή τεκταινόμενα. Αν η Κίνα διατηρήσει τους  σημερινούς ρυθμούς  ανάπτυξης, τότε σίγουρα θα καταφέρει να πετύχει (όπως προέβλεψε πρόσφατα ένας νομπελίστας οικονομολόγος) το 40% του παγκόσμιου προϊόντος. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι καθόλου παράλογο να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πως η Κίνα θα κυβερνήσει τον πλανήτη.

Η διαχείριση της πρόσφατης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης εκ μέρους του Πεκίνου, κάνει την παραπάνω πρόβλεψη ακόμη πιο πιστευτή. Την ώρα που οι ΗΠΑ και οι λοιπές αναπτυγμένες χώρες προσπαθούν να επανέλθουν στους ρυθμούς τους, η Κίνα μοιάζει σχεδόν αλώβητη. Αυτό έχει οδηγήσει τους Κινέζους σε μια μεγάλη αυτοπεποίθηση η οποία αγγίζει τα όρια της αλαζονείας. Πολλοί είναι πλέον οι Κινέζοι σχολιαστές, δημοσιογράφοι κλπ που μιλούν ανοιχτά για μοιρασιά (μαζί με την Αμερική) του πλανήτη, ή ακόμη και για πλήρη κινεζική κυριαρχία.

Μπορεί όμως να υπάρξει κάποιος απρόβλεπτος παράγοντας ο οποίος και θα ανατρέψει τα κινεζικά όνειρα; Μερικοί επενδυτές πιστεύουν πως ναι. Μέσα στο πάθος τους για αποφυγή μιας οικονομικής επιβράδυνσης, και μιας επακόλουθης κοινωνικής αναταραχής, οι Κινέζοι ηγέτες ρίχνουν τεράστιες ποσότητες χρήματος σε κρατικές επιχειρήσεις ή τις διοχετεύουν μέσω του τραπεζικού συστήματος στις τοπικές κοινωνίες. Αυτές, με τη σειρά τους, τα χρησιμοποιούν για τη κατασκευή όλο και περισσοτέρων εμπορικών κέντρων, δρόμων, αερολιμένων, κλπ. Και ενώ αυτές οι κατασκευές μπορεί να είναι ιδιαίτερα κερδοφόρες, τόσο για αυτούς που τις κατασκευάζουν όσο και για τους δημόσιους λειτουργούς που εισπράττουν μίζες για να υπογράψουν τα συμβόλαια, η αλήθεια παραμένει πως όλα αυτά τα κατασκευάσματα είναι συνήθως περιττά, και δεν διορθώνουν το υπαρκτό πανεθνικό πρόβλημα των δυσανάλογων επενδύσεων σε σχέση με τη κατανάλωση. Επιπλέον, η  διάθεση άφθονης πίστωσης, πυροδοτεί μια «φούσκα» στο τομέα του κινεζικού real estate, που αρχίζει να μοιάζει πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη αμερικανική πριν από κάποια χρόνια. Εν ολίγοις, η παγκόσμια οικονομική κρίση μοιάζει να τονίζει τις αντιθέσεις που υφίστανται στο σύγχρονο κινεζικό μοντέλο ανάπτυξης, και μάλλον θα επισπεύσουν τη πτώση του.

Ξέχωρα από τις άμεσες οικονομικές της επιπτώσεις, μια βαθιά και μακροχρόνια ύφεση θα μπορούσε να προκαλέσει πολλούς τριγμούς στο κινεζικό πολιτικό και στρατηγικό οικοδόμημα. Η γενικευμένη ανεργία, η απώλεια των οικονομιών και των καταθέσεων των απλών εργαζομένων, σε συνδυασμό με πικρία εναντίον των διεφθαρμένων κρατικών αξιωματούχων που θα συνεχίζουν να απολαμβάνουν ενώ οι ίδιοι υποφέρουν… όλα αυτά έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν διαμαρτυρίες και ταραχές άνευ προηγουμένου, που δύσκολα θα μπορούσαν να συγκρατηθούν. Η διάθεση των υπευθύνων να ρίξουν το φταίξιμο κάπου, θα μπορούσε να οδηγήσει σε εσωκομματικές και ενδοκυβερνητικές διαφωνίες με καταφυγή σε υπερεθνικιστικές και ξενοφοβικές φωνές, που ήδη άρχισαν να ακούγονται σιγά σιγά. Και μέσα στην απόγνωσή τους να δημιουργήσουν «ζήτηση», οι Κινέζοι κυβερνητικοί μπορεί κάλλιστα να στραφούν προς τον «στρατιωτικό Κεϋνσενιασμό» επιταχύνοντας και διογκώνοντας το ήδη φιλόδοξο εξοπλιστικό τους πρόγραμμα.

Όλα τα παραπάνω μπορεί σήμερα να θεωρούνται έως και απίθανα, όμως θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ όψη. Η ιστορία σπάνια κινείται σε ευθεία γραμμή για μεγάλο χρονικό διάστημα.

S.A. (The New Republic)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. καπελωμα τζι αρ avatar
    καπελωμα τζι αρ 24/06/2010 07:17:16

    Ενδιαφέρων άρθρο.
    Σκέπτομαι πως όποιος θα ήθελε να αποτρέψει την Κινεζική επιρροή προς τα δυσμάς θα ανακάλυπτε πάλι την Οθωμανική Αυτοκρατορία...

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ καπελωμα τζι αρ 24/06/2010 08:57:20

      Ο Ταμερλάνος σταμάτησε στην Άγκυρα.
      Ήταν ΔΥΣΤΥΧΩΣ ο τελευταίος, στην Ιστορία, που έφτιαχνε πυραμίδες με κεφάλια Τούρκων.

  2. Giorgos_T avatar
    Giorgos_T 24/06/2010 09:06:05

    @ Προφήτης

    Δύο ερωτήσεις:

    1. Να υποθέσουμε ότι αν γυρνούσαμε πίσω το χρόνο θα τον συμβουλεύατε να κάνει ψηλότερες τις πυραμίδες του;

    2. Εάν κάποιος εμφανιζόταν σήμερα για να κάνει πυραμίδες με "το ίδιο ανθρώπινο υλικό", όπως π.χ. έκανε ο Χίτλερ με τους Εβραίους, θα ήσασταν σύμφωνος;

    Οι ερωτήσεις είναι σοβαρές και θα σας παρακαλούσα για μια απάντηση. Οι δικές μου απαντήσεις είναι ¨Όχι" και στα δυο ερωτήματα χωρίς να είμαι μειοδότης.

    • καπελωμα τζι αρ avatar
      καπελωμα τζι αρ @ Giorgos_T 24/06/2010 11:17:01

      Δε θα ήταν καλύτερα να τα ρώταγες αυτά στους Τούρκους?
      Μάλλον οχι γιατί θα ήξερες απο πριν τη απάντηση, ενω εμείς είμαστε οι πολιτισμένοι και υποτίθεται οτι θα ψαρώσουμε.

      Πόσους νεκρούς στοίχισαν μαγκιές του Ερντογάν στο Ισραήλ?
      Φυσικά συμπεριλαμβανόμενων και του Τουρκικού στρατού απο το PKK εφόσον το έλαβαν ως πράσινο φως για να επιτίθενται οι μεν στους δε και το ανάποδο?
      Πόσους θα στοιχίσουν συνολικά? Μήπως ενα βουνό το φτιάχνει άνετα μόνος του Νταγίπ?

      • Giorgos_T avatar
        Giorgos_T @ καπελωμα τζι αρ 24/06/2010 14:42:28

        @ καπελωμα τζι αρ @ Προφήτης


        Ο Προφήτης δεν μου έχει απαντήσει, ακόμα. Η δική του απάντηση προφανώς ενδιαφέρει, όχι των Τούρκων.

        Επίσης, ποιοί είστε "εσείς οι πολιτισμένοι που υποτίθεται ότι θα ψαρώσετε"; Απαντάς και εξ ονόματος κάποιας συλλογικής οντότητας;

        Τέλος, και τριάντα χιλιάδες και πενήντα χιλιάδες να χάσουν οι Τούρκοι, ούτε πυραμίδες θα γίνουν, ούτε το κράτος τους θα πέσει.

        Υ.Γ.: Οι πυραμίδες του Ταμερλάνου είχαν 70.000 κρανία η κάθε μία. Προς το παρόν, προηγείται μακράν, προς λύπην των εγχωρίων συγχρόνων θαυμαστών του/τους.

  3. etsi_kai_allios avatar
    etsi_kai_allios 24/06/2010 11:40:49

    Το κλειδί στην παραπάνω "αρλουμπολογία" είναι η τελευταία παράγραφος:

    Όλα τα παραπάνω μπορεί σήμερα να θεωρούνται έως και απίθανα, όμως θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ όψη.... S.A. (The New Republic)

    Είναι ένα φανταστικό σενάριο. Στα μέσα του αιώνα θα είναι η Κίνα το αντίπαλο δέος? Εγώ λεω σε 5 χρόνια. Και μάλιστα προβλέπω ότι Τούρκοι και Κινέζοι θα σφαχτούν γύρω από τα πετρέλαια. Τους χωρίζει το Θιβέτ και μόνο το Θιβέτ. Βρίσκονται σε άμεση πληθυσμιακή αντιπαράθεση: Τουρκόφωνοι πληθυσμοί από τις παρυφές της Ανατολίας μέχρι τις παρυφές της Κίνας.

    Και φυσικά ξέρουμε και την κατάληξη.. Ευτυχώς :)

    • κikos avatar
      κikos @ etsi_kai_allios 25/06/2010 05:12:37

      Ξεχνάς ομως οτι υπάρχει μια Ινδία που στρατιωτικά τουλάχιστον,ειναι κλάσεις ανώτερη της Κίνας(καλά για τουρκια εντάξει ειναι ανέκδοτο απο μόνο του).
      Το πλέον πιθανό είναι οτι η κινα είτε θα καταστραφεί μονη της απο την πεινά,μόλυνση κλπ(εχουν διαλύσει το σύμπαν κυριολεκτικά),είτε λόγω αυτής της,της πρακτικής θα κανει κάποιον επεκτατικό πόλεμο.Στα επόμενα 20 χρόνια αν τολμήσει να κάνει κατι στρατιωτικά,απλά θα την σβήσουν από το χάρτη.

  4. hotdog avatar
    hotdog 24/06/2010 13:11:23

    Άραγε τι θα συμβεί αν οι κάτοχοι στο μεγαλύτερο ποσοστό του Αμερικανικού χρέους πάψουν να δέχονται ομόλογα & ζητήσουν κάτι με πραγματικό αντίκρυσμα;;;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.