#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/07/2010 00:26
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Κι η Ελλάδα, τελευταίος θάμνος στον γκρεμό»

1974: Τουρκική εισβολή στην Κύπρο.Μνήμες και σκέψεις



Του Δρ. Νίκου Ιωάννου

Οι επετειακές δηλώσεις και εκδηλώσεις συνήθως είναι φορτισμένες με το στοιχείο της υπερβολής. Επειδή ακούμε και λέμε συχνά τις λέξεις γιορτή και εορτάζω, θάθελα να μείνω λίγο σ’ αυτές. Και να ψάξουμε να βρούμε κάτι τα τελευταία 50 χρόνια για το οποίο να δικαιούμαστε να γιορτάζουμε.

Μόνο αν πάμε λίγο πιο μακριά θα δούμε την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, την 1η Απριλίου του 1955 και την τετράχρονη πάλη του Κυπριακού Ελληνισμού για Eλευθερία και Ένωση με την Ελλάδα. Γι’ αυτόν τον αγώνα μπορούμε νάμαστε υπερήφανοι. Δεν φτάνουμε όμως στη γιορτή γιατί έληξε άδοξα και αντίθετα με τις προσδοκίες μας.

Τιμούμε λοιπόν τους ήρωες, τους μάρτυρες, τους πεσόντες. Δεν θρηνούμε για τον εκ πρώτης όψεως άδικο χαμό τους. Γονατίζουμε μπροστά στη θυσία τους και ανανεώνουμε το φρόνημά μας και τη διάθεση για νέους αγώνες τιμής-δικαίωσης-ελευθερίας.

Έχουμε σαν χρόνο αναφοράς το 1974. Επειδή όμως τίποτε στη ζωή των ανθρώπων αλλά και στην Ιστορία των Εθνών δεν είναι αυθύπαρκτο και άσχετο με άλλα γεγονότα και καταστάσεις, θα ήθελα να επιχειρήσω μία σύνθεση, με κομβικό σημείο την 20η Ιουλίου του 1974, άλλοτε μεν σαν κατάληξη, άλλοτε δε σαν αφετηρία. Πηγαίνοντας τρεις χιλιάδες χρόνια πίσω βρίσκουμε τις   καταβολές   των Κυπρίων στους αρχαίους  Αρκάδες εποίκους την εποχήν  του Τρωικού   πολέμου. Η   κοινή   μοίρα του   Ελληνισμού   είτε  βρίσκεται στην  Μητροπολιτική  Ελλάδα  είτε  στην  Κύπρο πιστοποιείται και  την  εποχή  των Περσικών πολέμων και στην  συνδρομή  των Κυπρίων στην εκστρατεία του   Μεγάλου  Αλεξάνδρου. Πριν προχωρήσω θα κάνω μια αναφορά στον Κίμωνα, υιό του Μαραθωνομάχου Μιλτιάδους, ο οποίος είχε μια λαμπρή πορεία και το 449 π.Χ. επικεφαλής 200 τριήρων ξεκίνησε να απελευθερώσει από τους Πέρσες την Κύπρο.

Έδειξε τότε ότι η Κύπρος δεν είναι μακριά και κατεναυμάχησε τους Πέρσες ανοικτά της Σαλαμίνος. Στη σημερινή Λάρνακα, περίλαμπρη ανάμνηση και αναγνώριση αποτελεί η ύπαρξη της Ακτής Κίμωνος.

Τον Ιούλιο του 1974 ο κυβερνήτης του «Λέσβος» Λευτέρης Χανδρινός, ΑΥΤΟΒΟΥΛΩΣ και με κίνδυνο να υποστεί κυρώσεις απεβίβασε τους άνδρες της ΕΛ.ΔΥ.Κ που επέστρεφαν στην Ελλάδα, εξουδετέρωσε την οχύρωση των Τούρκων στην Πάφο με τα πυροβόλα του και με επιδέξιους χειρισμούς επροκάλεσε σύγχυση στους Τούρκους, με αποτέλεσμα να βομβαρδίσουν οι ίδιοι δύο αντιτορπιλικά τους εκ των οποίων το ένα εβυθίσθει.



Κάνοντας ένα άλμα στο χρόνο που είναι γεμάτος  με κοινούς αγώνες φτάνουμε στα χρόνια του μεγάλου   ξεσηκωμού για  την αποτίναξη του  επί 400  χρόνια  Τουρκικού ζυγού.  Η συμμετοχή των  Κυπρίων  στη  Φιλική Εταιρεία εστοίχισε την μαζική δολοφονία από τους Τούρκους του Αρχιεπισκόπου των Μητροπολιτών, προυχόντων, πνευματικών  ανθρώπων, ιερέων  και πολλών  άλλων την 9η   Ιουλίου   του 1821. Στους Βαλκανικούς πολέμους η συμμετοχή των Κυπρίων στο  γιγάντιο εκείνο εγχείρημα που μεγάλωσε την Ελλάδα ήταν αθρόα.

Στο Δεύτερο    παγκόσμιο   πόλεμο   εκτός  από   το πάγιο αίσθημα  αγάπης και αλληλεγγύης των Κυπρίων προς την Ελλάδα  υπήρξε εξαπάτηση  από  τους   Άγγλους,  ότι βοηθώντας  τον αγώνα κατά του άξονα θα έφερναν πιο κοντά την Ένωση της Κύπρου  με την Ελλάδα.

Αντ’ αυτού   απήντησαν  με ένα υπεροπτικό «Ουδέποτε» στο  αίτημα  των Κυπρίων για ΕΝΩΣΗ που εσυνοδεύετο από τις υπογραφές του 96% των κατοίκων τον Ιανουάριο του 1950. Κατόπιν τούτου δεν έμενε άλλη  διέξοδος εκτός από τον ένοπλο απελευθερωτικό  αγώνα.

Παρά  τις  μεγαλειώδεις ηθικές και  στρατιωτικές νίκες της ΕΟΚΑ η πονηριά των Άγγλων και η είσοδος της Τουρκίας στα γεγονότα οδήγησαν στις θνησιγενείς συμφωνίες  Ζυρίχης - Λονδίνου  και  την δήθεν  Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Κύπρου.

Τραγική   ειρωνεία, την  ανεξαρτησία  της υπέγραφαν σαν  εγγυήτριες  δυνάμεις εκτός από τη  Ελλάδα  αν είναι δυνατόν η Μεγάλη  Βρετανία και η Τουρκία !!  Το πρώτο ισχυρό πλήγμα  στη  νεαρά  Κυπριακή  Δημοκρατία  εδόθη τον Δεκέμβριο του 1963 οπότε ουσιαστικά  έπεσε το σπέρμα της  διχοτομήσεως   με  τη δημιουργία  των Τουρκικών θυλάκων.

Η  Τουρκία έκτοτε προετοιμάζετο  και καραδοκούσε.  Η αφορμή  για  το έγκλημα της Τουρκικής εισβολής εδόθη με  το πραξικόπημα της  15 Ιουλίου του 1974. Η Ιστορία κάποτε θα αποδώσει ευθύνες σε γνωστούς σήμερα αυτουργούς  αλλά ενδεχομένως και σε κάποιους που τώρα κρύβονται στο  απυρόβλητο ένεκα ποικίλων λόγων και ισορροπιών.

Μεταξύ πολλών άλλων ελέγχθη ότι η επιδίωξη της Ενώσεως έφερε τους Τούρκους στην Κύπρο. Ουδέν αναληθέστερον. Η αγάπη της Ελλάδος και ο πόθος της Ενώσεως ζέσταινε τις ψυχές των Κυπρίων στους παγωμένους αιώνες της σκλαβιάς. Και μπορεί με αδιάσειστα ιστορικά τεκμήρια, χωρίς καμία αμφιβολία να αποδειχθεί ότι είναι η εγκατάλειψη της Ενώσεως που έφερε και εγκατέστησε τους Τούρκους στην Κύπρο.

Ελάχιστοι μας διαβάζουν,

ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας,

μένουμε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοι,

σ’ αυτήν τη μακρινή γωνιά,

όμως αντισταθμίζει που γράφουμε ελληνικά. (Κ. Μόντης)



Η αναμέτρηση  με  την  Τουρκία  ήταν εντελώς  άνιση κι  έτσι  με  την  ανοχή  αν όxι με  την υποστήριξη  της  Μεγάλης  Βρετανίας που ήταν εγγυήτρια δύναμη   της Κυπριακής Δημοκρατίας υπερίσχυσε το δίκαιο του ισχυρού και η Τουρκία κατέλαβε το 38% του Κυπριακού εδάφους, εξετόπισε τον μισό πληθυσμό, πρόσφυγες στον  τόπο τους και  γέμισε την  Κύπρο  με  νεκρούς και  άφησε εκατοντάδες   οικογένειες  με   την   αγωνία   της αναζήτησης του αγνοουμένου …

Αλλά στην  Κύπρο  το καλοκαίρι  του ‘ 74  δεν ενικήθη ο Έλληνας  (Κύπριος και Ελλαδίτης) στρατιώτης. Υστέρησεν η ηγεσία και εχρέωσε  την ήττα αλλού. Είναι πλέον  καιρός  να  μάθουν όλοι  οι  Έλληνες  ότι δικαιούνται  να   είναι  υπερήφανοι   για   τους   γονείς  τα  αδέλφια,  τα  παιδιά τους που πολέμησαν   στην   Κύπρο.  Γιατί πραγματικά πολέμησαν  σαν ημίθεοι,  σε έναν  άνισο απελπισμένο αλλά  συνάμα επικό αγώνα.

Η   επέλασις  της ηρωικής  ΕΛΔΥΚ  (Ελληνική Δύναμις  Κύπρου) στον  ακάλυπτο  κάμπο  της  Μεσαορίας  χωρίς καμία κάλυψη και  υπό τα πυρά υπερτέρων επίγειων αλλά και αεροπορικών δυνάμεων πρέπει να  διδάσκεται  στα  σχολεία.

Υπάρχει μαρτυρία επιζήσαντος μαχητή της ΕΛΔΥΚ ο οποίος ρώτησε τον αξιωματικό του: «τι παριστούμε τώρα εμείς εδώ, τους τριακόσιους του Λεωνίδα;» Και η απάντησις: «ναι, και αν χρειαστεί θα πέσουμε όλοι για να μην αφήσουμε τα άρματα των Τούρκων να περάσουν». Αυτός, έμεινε εκεί, να φυλάει την παράδοση των Θερμοπυλών.

Οι ήρωες της ΕΛΔΥΚ απέδειξαν περίτρανα ότι ο ποιητής Κώστας Μόντης είχε δίκιο όταν έγραψε:

Κι η Ελλάδα, τελευταίος θάμνος στον γκρεμό

Να τον αρπάζει η λευτεριά και να κρατιέται.

Αξίζει τον κόπο να γίνει ευρέως γνωστό ότι χρειάστηκαν πολλά διαβήματα και παραστάσεις για να πειστούν οι πολιτικοί ταγοί να αναγράψουν επιτέλους και το όνομα Κύπρος στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου. Και το κώλυμα ήταν ότι δεν εκηρύχθη πόλεμος Ελλάδος-Τουρκίας.

Νιώθω την ανάγκη να αναφέρω κάποιες από τις προσωπικές μου εμπειρίες εκείνων των ημερών. Έφεδρος αξιωματικός με πολλαπλά και σοβαρά τραύματα παρακαλούσε να τον περιδέσουμε πρόχειρα για να μπορεί να επιστρέψει στην μάχη. Ίσως αυτή η εικόνα συνέτεινε στην απόφασή μου να εγκαταλείψω το νοσοκομείο και να πάω στην πρώτη γραμμή.

Εκεί συνάντησα ένα έφεδρο αξιωματικό ο οποίος είχε κάταγμα και εντούτοις παρέμεινε μέχρι τέλους μαχητής με το χέρι στο γύψο ενώ μπορούσε κάλλιστα να πάει στο σπίτι του. Κάποιον άλλο τον θυμάμαι να βάλλει με το τυφέκιο κάθε φορά που περνούσαν τα αεροπλάνα από πάνω μας και να φωνάζει «θάρρος ρε θάρρος». Μ’ αυτό το όνομα έχει καταγραφεί στη μνήμη μου.

Ειπώθηκαν πολλά για Έλληνες αξιωματικούς που ήταν ανίκανοι, δειλοί ή λιποτάκτες. Ο Διοικητής που είχα τότε, ο Ιωάννης Μοιραλιώτης από το Αίγιο, στάθηκε ακλόνητος ενώ είχε σοβαρό καρδιακό πρόβλημα. Κι έχει χαραχθεί ανεξίτηλα μέσα μου το απόφθεγμά του «Όταν η διαταγή είναι υποχώρηση, έχει χαλάσει ο ασύρματος».

Ακολούθησαν χρόνια δίσεκτα με πολλές υποχωρήσεις και αναδιπλώσεις αλλά και φωτεινές στιγμές. Η πιο εκωφαντική όμως έκρηξη δικαίου ήταν η μεγαλειώδης άρνηση του Κυπριακού Ελληνισμού να αυτοδιαλυθεί τον Απρίλιο του 2004. Αυτός είναι ένας σταθμός που δικαιούμαστε να γιορτάζουμε. Γιατί είναι μια επιβεβαίωση της ελληνικότητάς μας. Γιατί οι Έλληνες είναι ο μόνος λαός που γιορτάζει την επέτειο εκείνου του ΟΧΙ, που πάγωσε τον φασίστα εισβολέα το 1940. Αλλά ο απόηχός του έρχεται από τις Θερμοπύλες και τον Μαραθώνα, το Μεσολόγγι και το Αρκάδι και φτάνει στον Μαχαιρά και το Δίκωμο.

Όμως οι πρώτοι που όρθωσαν το ανάστημά τους και είπαν ΟΧΙ ήταν ο Προμηθέας και η Αντιγόνηׂ ο πρώτος αψηφώντας την απόλυτη εξουσία της Θεοκρατίας με ενέχυρο το φθαρτό του σώμα, για να φωτιστεί η ΕΛΠΙΔΑ. Η δεύτερη  θυσιάζοντας τη ζωή της για να αποδείξει ότι το δίκαιο του ισχυρού δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη και ΗΘΙΚΟ δεδομένο.

Τις μέρες μας, περήφανες εκδηλώσεις όπως το ΟΧΙ της Κύπρου στο δημοψήφισμα για το περιβόητο εκείνο κατασκεύασμα συντάραξαν την αλαζονεία της νέας τάξης πραγμάτων και ενέπνευσαν και άλλους λαούς.

Ομολογουμένως η διατήρηση του προβλήματος της Κύπρου εσωτερικά αλλά και διεθνώς στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητος για τόσες δεκαετίες, είναι πράγματι αξιοσημείωτη.

Η μεθοδευμένη όμως διοχέτευση επιλεγμένων πληροφοριών και θέσεων, συχνά μας παγιδεύει σε ψευδαισθήσεις ότι έχουμε γίνει συνταγματολόγοι, πολιτειολόγοι και δεν ξέρω τι άλλο. Ανάγκη να οριοθετήσουμε την αποστολή μας και να ξέρουμε μέχρι που μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι.

Τον Μάρτιο παρακολούθησα από την τηλεόραση τον ομιλητή στο μνημόσυνο του Γρηγόρη Αυξεντίου να μιλά για την διζωνική Ομοσπονδία και ότι άλλο άσχετο μπορεί να φανταστεί κανείς σε μια τέτοια στιγμή.

Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας την αντίδρασή μου.

Τότε, τον Μάρτιο του 1957, ήμουν πολύ μικρός˙αρκετά μεγάλος όμως, για να φωλιάσει ανεξίτηλα στο μυαλό μου το γελαστό πρόσωπο του Γρηγόρη (Αυξεντίου) με το μουστακάκι και το πηλίκιο του Έλληνα Ανθυπολοχαγού. Και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί χαμογελούσε ενώ τον έζωναν οι φλόγες ολούθε. Μετά κατάλαβα. Αυτές οι φλόγες τον ανέβαζαν στον ουρανό.

Χθες το βράδυ τον είδα στον ύπνο μου και δεν χαμογελούσε πια. Ήταν σκυθρωπός και μαραζωμένος όταν μίλησε.

«Δεν θέλω τέτοια μνημόσυνα. Μου φτάνει ένα πιατάκι με κόλλυβα, χωρίς πολλή ζάχαρη και ασημένιες καραμέλες κι ένα γνήσιο δάκρυ για την Κύπρο που δεν έχει ακόμα λευτερωθεί. Ευτυχώς έζησε ο Ματρόζος (Αυγουστής Ευσταθίου) και το ξέρουν όλοι. Το είπα και το εννοούσα ότι ΕΓΩ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ. Όταν το έλεγα δεν ήταν γιατί δεν αγαπούσα τη ζωή και κάποιους ανθρώπους πάρα πολύ, ήταν γιατί πίστευα ότι έτσι θάδινα Λευτεριά στην Κύπρο.

Ο Κυριάκος (Μάτσης) πρόλαβε και το φώναξε δυνατά και τον άκουσαν οι δολοφόνοι «αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας».

Και ο Ευαγόρας (Παλληκαρίδης) το έγραψε έγκαιρα πως «θα πάρει μιαν ανηφοριά, θα πάρει μονοπάτια, να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά».

Ο Ανδρέας (Ζάκος) σιγοσφυρίζει ακόμα την Ηρωική του Μπετόβεν μαζί με τον Εθνικό Ύμνο. Επειδή στο τελευταίο του γράμμα έλεγε «μόνο με την εκτέλεση θα μείνω για πάντα νέος και αθάνατος» ονομάσαμε τη διαμονή μας, οδό Αιωνίας Νιότης και Αθανασίας.

Το ξαναλέω λοιπόν και εκ μέρους τους. Δεν θέλουμε τέτοια μνημόσυνα, που δεν είναι ούτε θρησκευτικά ούτε εθνικά. Δεν θέλουμε να βλέπουμε κάποιους γερασμένους συμπολεμιστές μας να χειροκροτούν την Τουρκοποίηση της Κύπρου. Γι’ αυτό, σας παρακαλούμε, ή να μας θυμάστε όπως είμαστε πραγματικά και γιατί αγωνιστήκαμε, ή να μας αφήσετε ήσυχους».

Ξύπνησα λουσμένος στον ιδρώτα και δεν ησύχασα μέχρι που έβαλα στο χαρτί αυτά τα λόγια.

Θα αναφερθώ τώρα σε κάτι πρωτόγνωρο για την Κύπρο αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα. Με τη βοήθεια του DNA και της μελέτης γενετικού υλικού, γίνεται ταυτοποίηση νεκρών του 1974. Εδώ νιώθω την ανάγκη να υψώσω φωνή διαμαρτυρίας και αγανάκτησης γιατί αποσιωπάται από τους αρμόδιους ότι όλα αυτά τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας εξετελέσθησαν εν ψυχρώ, ευρίσκοντο σε ομαδικούς τάφους και οι απέναντι αρνούνται τόσα χρόνια την ύπαρξή τους.

Και η τελευταία πράξη της τραγωδίας. Την βλέπουμε στις τηλεοράσεις και όπως σερβίρεται μοιάζει με δικαίωση. Εκπρόσωποι της πολιτείας περιφέρουν λογύδρια υποκριτικού σεβασμού και φρούδων υποσχέσεων.

Αλλά εκείνες οι γελαστές φωτογραφίες των νέων του ’74 νιώθω ότι φωνάζουν και απορούν πως γίνεται να τους κηδεύουν τα παιδιά τους που είναι μεγαλύτερα από την ηλικία που είχαν εκείνοι όταν στερήθηκαν την ζωή. Και γιατί τους ξεριζώσαμε από εκεί που έπεσαν και φύλαγαν την εθνική μας κληρονομιά;

Να γίνονται κηδείες, να θάβονται χριστιανικά για να αναπαυτεί η ψυχή τους. Αλλά κάθε ομαδικός τάφος κάθε μεμονωμένος λάκκος που κρατούσαν τόσα χρόνια τους πεσόντες, ας είναι στη συνείδησή μας ένας βωμός, ένα θυσιαστήριο, ένα κομμάτι γης που πρέπει να λευτερωθεί.

Ήταν ωραίο μέρος η Κερύνεια. Συνδύαζε την αρμονία του βουνού και της θάλασσας και εξέθρεψε ανθρώπους που αγαπούσαν τη ζωή, την πατρίδα και την πρόοδο. Παρά τη μικρή της έκταση και τον ολιγάριθμο πληθυσμό, είχε εξαιρετική επίδοση σε όλες τις εκφράσεις της ζωής. Την παιδεία, την τέχνη, τον αθλητισμό και πάνω απ’ όλα τους Εθνικούς αγώνες. Ίσως γι’ αυτό βρέθηκε πρώτη στο στόχαστρο του εισβολέα.

Στα χρόνια της καταχνιάς που ακολούθησαν δεν έλειψαν εκδηλώσεις και αποδείξεις ότι υπάρχει φρόνημα και αγωνιστικότης. Μια ομάδα εφέδρων καταδρομέων επανέλαβε το ταξίδι του Κίμωνα με φουσκωτά και η υποδοχή που τους έγινε στην Κύπρο δεν περιγράφεται. Είδα φωτογραφίες από το επίτευγμα αυτών των λεβεντόπαιδων και πιστέψτε με ένιωσα κάτι περισσότερο από περήφανος. Ήταν στιγμές που τα κύματα σκέπαζαν τα πάντα και δεν φαινόταν σημείο ζωής. Άλλες φορές ξεπρόβαλλε δειλά ένα μέρος από την ελληνική σημαία που είχαν όλα τα σκάφη και άλλες στιγμές ολόκληρο το φουσκωτό με τη γαλανόλευκη να κυματίζει περήφανα, δάμαζε τα κύματα.

Και η πλώρη έδειχνε: πορεία Κύπρος..

Υπήρξε όμως και αντίστοιχη συμβολική και πολυσήμαντη κίνηση από την Κύπρο. Όλοι γνωρίζουν πια το καράβι της Κερύνειας, το ναυάγιο που ευρέθη ανοικτά της πόλης μου και είναι φυλακισμένο στο μεσαιωνικό φρούριο. Τα αντικείμενα φυλακίζονται. Δεν φυλακίζονται όμως οι ιδέες.

Τρανή απόδειξη αυτού είναι το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα που προέκυψε από την απαράδεκτη κίνηση των Άγγλων να φυλακίσουν τις σωρούς των ηρώων της ΕΟΚΑ. Νόμιζαν ότι έτσι θα απέτρεπαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά την διάρκεια της κηδείας τους. Πέτυχαν αντ’ αυτού να δημιουργηθεί ένα μοναδικό Μνημείο στον κόσμο. Τα Φυλακισμένα Μνήματα όπου γονατίζουμε, προσκυνούμε και ανανεώνουμε την αγωνιστική μας διάθεση.

Ένα πιστό αντίγραφο εκείνου του καραβιού, που έγινε από την αγάπη και την αυταπάρνηση κάποιων ανθρώπων διέπλευσε όλο το Αιγαίο φέρνοντας στη Μητέρα Πατρίδα το μήνυμα ότι η ψυχή δαμάζει και τα κύματα και το χρόνο και την τεχνολογία.

Μου έτυχε η μεγάλη τιμή να υποδεχθώ στον Πειραιά αυτούς του αγγελιαφόρους της μαχόμενης ελληνικής ψυχής της Κύπρου. Μου παρέδωσαν συμβολικά φως από το καντήλι στον Άγιο Γεώργιο της Πάνω Κερύνειας, της ενορίας μου που κρατούσε συνεχώς αναμμένο μια εγκλωβισμένη. Το φυλάω ευλαβικά στο εικονοστάσι του σπιτιού μου και περιμένω καρτερικά αλλά με πίστη πότε θα σημάνουν οι καμπάνες για Δοξολογία εκεί….

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 15/07/2010 13:27:42

    Καταπληκτικό κείμενο. Φάκτορα, ίσως θα πρέπει να το ξανανεβάσεις όσο θα πλησιάζει η 20η Ιουλίου, γιατί τώρα μας έχει αποπροσανατολίσει το θέμα της Πειραιώς.

    • Βασίλης avatar
      Βασίλης @ Επώνυμος 20/07/2010 14:42:27

      Επώνυμε γεια σου

      Πριν λίγες μέρες είχαμε ανταλλάξει κάποια «γαλλικά», αναφορικά με την αναφορά μου στην ικανότητα των Ε.Δ. για διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων, που για μένα είναι ξεχασμένα λόγια, που δεν έπρεπε να ειπωθούν και για όπου ξέφυγα ζητώ συγνώμη:

      Επέτρεψέ μου λοιπόν να προσφέρω κάτι ακόμα στη συζήτηση που έγινε τότε, που έχει σχέση και με τη σημερινή θλιβερή επέτειο.

      Στην κυριακάτικη “Real News”, υπήρχε πρωτοσέλιδο για τις αποφλοιώσεις του εσωτερικού των σωλήνων των 170 νεοπαραληφθέντων αρμάτων LEOPARD (LEO 2HEL) και για τα προβλήματα που παρουσιάζουν τα μαχητικά F-16 αναφορικά με την είσοδο υγρασίας σε κρίσιμα μέρη του Α/Φ και το σύστημα αυτοπροστασίας «ΑΣΠΙΣ», που δεν έχει ακόμα εγκατασταθεί. Ας δούμε όμως τα πράγματα λίγο πιο αναλυτικά:

      1) Μαχητικά Α/Φ F-16 (Block 52+): 58 Α/Φ

      Θεωρούνται ότι καλύτερο υπάρχει σήμερα στη δύναμη της Πολεμικής μας Αεροπορίας.

      Στερούνται όμως του σημαντικότερου στοιχείου για να μπορέσουν να ενεργήσουν αποτελεσματικά σε ένα μελλοντικό πόλεμο.

      Από ότι έχει γραφεί , τα συστήματα βρίσκονται στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούν να εγκατασταθούν στα Α/Φ, λόγω προβλημάτων με την εταιρεία. (Πάντοτε τα προβλήματα εντοπίζονται στα πολλά κενά των προβληματικών συμβάσεων που συνάπτονται. – Να είσαι σίγουρος, ότι το μεγαλύτερο μέρος των συστημάτων θα έχει εξοφληθεί)

      Στην ουσία τα υπόψη Α/Φ, δεν έχουν τη δυνατότητα:
      α) Να ανιχνεύσουν τις απειλές. Πχ τον εγκλωβισμό τους από τα ραντάρ της εχθρικής αεράμυνας, τα ραντάρ των εχθρικών Α/Φ, ή τα ραντάρ των Α/Α βλημάτων που έχουν εκτοξευτεί εναντίον τους.
      β) Να αμυνθούν στους παραπάνω εγκλωβισμούς
      γ) Να εκτοξεύσουν αντίμετρα εναντίον των επερχομένων πυραύλων.

      2) Άρματα LEOPARD (LEO 2HEL): 170 άρματα

      Θεωρούνται η αιχμή του δόρατος των Ελληνικών Τεθωρακισμένων και ίσως το καλύτερο άρμα παγκοσμίως, σήμερα. Εξοπλίσουν δύο Τεθωρακισμένες Ταξιαρχίες στη Θράκη.

      Διαθέτουν ένα πανίσχυρο πυροβόλο 120 χιλ, λείου σωλήνα και ένα πολύ εξελιγμένο και αποτελεσματικό σύστημα βολής. Μπορούν να καταστρέψουν τα εχθρικά άρματα, με τη πρώτη βολή σε μεγάλες αποστάσεις.

      Αλίμονο όμως. Δεν έχουν εφοδιαστεί ακόμη με τα αναγκαία βλήματα πυροβόλου. Αυτό σημαίνει ότι οι Μονάδες που έχουν παραλάβει τα άρματα διατηρούν ως επιχειρησιακό και το προηγούμενο άρμα με το οποίο ήταν εξοπλισμένες. Αντιλαμβάνεσαι τα προβλήματα. Εκπαίδευση και συντήρηση σε δύο άρματα. Ποιο από τα δύο θα πρέπει να βρίσκεται στα ειδικά υπόστεγα προστασίας;; Το πρόβλημα το έχω ζήσει επί ένα χρόνο και πίστεψέ με, πρόκειται για εφιάλτη. Διέθετα 57 Μ48Α5 και 41 Μ60Α3. Περισσότερα από μια τεθωρακισμένη Ταξιαρχία.

      Το πρόβλημα επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο, διότι έχουν παραληφθεί και 200 άρματα LEOPARD (LEO 2Α4), από τα Γερμανικά αποθέματα και αυτά με πυροβόλο 120 χιλ.

      Τα άλλα προβλήματα που παρουσίασαν τα άρματα, ήταν τριχοειδείς ρωγμές στο εσωτερικό του πύργου και αποφλοιώσεις στο κοίλο της κάνης.

      Τα παραπάνω δύο πολύ σοβαρά προβλήματα έχουν ανακοινωθεί πολλές φορές σε διάφορα μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά. Χθες έγινε για άλλη μια φορά ερώτηση στη βουλή και ο Βενιζέλος ζήτησε τη σύγκλιση της αρμόδιας επιτροπής εξωτερικών και άμυνας για πληρέστερη ενημέρωση.

      Σαν σήμερα η Τουρκία εισέβαλε στη Κύπρο. Η γενικότερη αδυναμία της τότε Ελληνικής πολιτείας και ειδικότερα των Ε.Δ. να αντιμετωπιστεί η εισβολή, έχει καταγραφεί, όπως έχει καταγραφεί και η αδυναμία στα Ίμια, η υποχώρηση στις απειλές της Τουρκίας σχετικά με την εγκατάσταση των S-300 κ.α. Και οπωσδήποτε οι μεγαλύτερες αδυναμίες δεν είναι θέμα στρατιωτικής ισχύος, είναι περισσότερο ζήτημα πολιτικής βούλησης.

      Όλες οι κατά καιρούς Ελληνικές κυβερνήσεις, κυριαρχούνταν από φοβικά σύνδρομα. Μετά από κάθε κρίση κάλυπταν την αβουλία τους και τις φοβίες τους με μεγάλες παραγγελίες πολεμικού υλικού, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν καταλήξει σε ένα φιάσκο, έχουν καταγγελθεί για μίζες προμήθειες και μαύρο πολιτικό χρήμα, παρουσίασαν μεγάλα προβλήματα και τεράστιες καθυστερήσεις και στη πραγματικότητα ελάχιστα προσέφεραν σε αυτό που αποκαλείται δόγμα αποτροπής.

      Η Ελλάδα θα πρέπει να στηρίζεται σε μια πολιτική αποφυγής του πολέμου, με τη χρησιμοποίηση όμως πολιτικής ισχύος και όχι κατευνασμού. Αυτή η πολιτική μπορεί να υποστηριχτεί από τη πλευρά της στρατιωτικής ισχύος, μόνο από όπλα αποτροπής και όχι από άρματα.

      Να το θέσω λίγο πιο πρακτικά, εξετάζοντας ένα πολύ υποθετικό σενάριο. Αν γινόταν πόλεμος και η Τουρκία επετίθετο μόνο στη Κύπρο και στο Αιγαίο και στον Έβρο τηρούσε αμυντική στάση, δηλαδή δεν περνούσε το ποτάμι….. εμείς τι θα κάναμε για να αντισταθμίσουμε τη κατάσταση;; Θα διαβαίναμε τον Έβρο και θα προελαύναμε στην Αν. Θράκη;; Είναι δυνατό; Εδώ οι Τούρκοι που έχουν σχετική υπεροχή, είναι αμφίβολο αν τολμήσουν να το πραγματοποιήσουν. Αλλά και τόσα χρόνια στο στρατό και μάλιστα στον Έβρο, δεν διαπίστωσα τέτοια σχέδια και τέτοιες δυνατότητες… Άρα τι χρειάζεται η προμήθεια τόσο σύγχρονων αρμάτων και η δαπάνη πολλών δις ευρώ για όπλα που μόνο για επιθετικές επιχειρήσεις ευρείας κλίμακας είναι κατάλληλα. Η Τουρκία, που είναι σίγουρο ότι αυτή θα είναι η επιτιθέμενη, διέθεσε 350 εκατομμύρια ευρώ και αγόρασε 350 μεταχειρισμένα άρματα LEOPARD (LEO 2Α4), προμηθεύτηκε και τα απαιτούμενα πυρομαχικά και έτσι εξουδετέρωσε το οποιοδήποτε πλεονέκτημα της Ελληνικής πλευρά. Μάλλον εμείς δεν έχουμε ακόμα κανένα πλεονέκτημα.

      Τώρα ετοιμαζόμαστε να αγοράσουμε 450 ΤΟΜΑ BMP-3 από τη Ρωσία, κόστους 2 δις ευρώ περίπου, που δεν πρόκειται να προσφέρουν τίποτε στην ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας των Ε.Δ. και ακόμα περισσότερο που την ίδια στιγμή διατίθενται Γερμανικά και Αμερικάνικα μεταχειρισμένα ΤΟΜΑ σε αστείες τιμές, που οπωσδήποτε είναι μικρότερης ηλικίας, πιο ισχυρότερα και περισσότερο θωρακισμένα από τα παμπάλαια, ανίσχυρα και αθωράκιστα κουτιά που λέγονται Μ113. Τα ποσά όμως είναι ιλιγγιώδη και οι μίζες μεγάλες.

      Η Ελληνική αποτρεπτική ικανότητα μπορεί να ενισχυθεί, ΜΟΝΟ με συστήματα διοικήσεως και ελέγχου, δορυφορικά συστήματα, μέσα αναγνώρισης και συλλογής πληροφοριών, μη επανδρωμένα αεροχήματα (UAV) αναγνώρισης και κρούσης, μέσα ηλεκτρονικού πολέμου, μαχητικά Α/Φ, πυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς, ασφαλείς επικοινωνίες, υποβρύχια που δεν γέρνουν, Α/Κ πυροβόλα μεγάλου βεληνεκούς. Σε όλα αυτά, είμαστε πολύ πίσω από την Τουρκία.

      Και οπωσδήποτε, μέρα που είναι και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, χρειαζόμαστε μαχητικά Α/Φ που να φθάνουν στην Κύπρο και να μπορούν να παραμείνουν όσο χρόνο χρειάζονται για να εκτελέσουν την αποστολή τους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη συγκίνηση και τα δάκρυα των Κυπρίων αδελφών μας και ιδιαίτερα του Γλαύκου Κληρίδη, πάνω στο παρατηρητήριο του «ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ 1996», όταν τα F-16 και τα Α-7 κατέστρεφαν τους στόχους τους.

      Ακόμα χρειαζόμαστε οι μονάδες που είναι μπροστά να διαθέτουν πολύ καλή επάνδρωση, η ΕΛΔΥΚ να εξελιχθεί σε πραγματική Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία με επάνδρωση 100% και μάλιστα ενισχυμένης σύνθεσης και ας σταματήσουμε να συνεχίζουμε τη βλακώδη προσήλωση μας στη συνθήκη εγγυήσεως, όταν οι απέναντι διαθέτουν 40.000. Ας μη ξεχνάμε ότι σαν σήμερα:

      * Την αποβατική δύναμη της Τουρκίας αντιμετώπισε ΜΟΝΟ του το ηρωικό 251 τάγμα πεζικού, υπό τη διοίκηση του αείμνηστου και αγνοούμενου Αντισυνταγματάρχη Κουρουπή, μειωμένης σύνθεσης και χωρίς να λάβει καμιά ουσιαστική ενίσχυση στον τριήμερο αγώνα του.
      * Η ΕΛΔΥΚ εκτέλεσε την αντεπίθεσή της προς Κιόνελι, με μειωμένη σύνθεση, με τη μισή δύναμή της αποτελούμενη από νεοσύλλεκτους που είχαν αφιχθεί την προηγουμένη ημέρα, στην ουσία χωρίς άρματα και χωρίς υποστήριξη. Παρά τον ηρωισμό των ανδρών της, η αντεπίθεση απέτυχε.

      Όπως αντιλαμβάνεσαι όλα τα σχετικά με τα εξοπλιστικά είναι γνωστά, γράφονται παντού, όλοι γνωρίζουν ότι κάθε χρόνο κατατάσσονται περίπου 25.000 κληρωτοί που υπηρετούν 9 μήνες θητεία, ότι πολλοί τη κάνουν με ψιλά πηδηματάκια και ακόμη περισσότερο, όλοι οι σχετικοί με τα θέματα άμυνας, γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό.

      Δυστυχώς 36 χρόνια μετά τη Κυπριακή τραγωδία και με υπαρκτή και ιδιαίτερα έντονη σήμερα, την απειλή από την Τουρκία, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την κακή μας μοίρα. Και για του λόγου το αληθές, μπορείτε να θαυμάσετε την «ολύμπια γαλήνη» με την οποία αποδεχόμαστε τις απανωτές και ιταμές προκλήσεις της Τουρκίας, όπως την είσοδο του Πίρι Ρέις στη Ελληνική υφαλοκρηπίδα, την με χίλια ερωτηματικά δήλωση ότι είμαστε κράτος μειωμένης κυριαρχίας ή ακόμα πόσο γρήγορα έχουμε λησμονήσει, το δάκρυ του αείμνηστου Τάσου Παπαδόπουλου …...

      «εγώ παρέλαβα κράτος και δεν θα παραδώσω κοινότητα»

  2. Ιωάννης ο Μεσσήνιος avatar
    Ιωάννης ο Μεσσήνιος 15/07/2010 13:56:28

    ΔΕΝ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΖΩ, ΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΒΑΘΟΥΣ ΚΑΡΔΙΑΣ....

  3. GSV avatar
    GSV 15/07/2010 15:10:59

    Συγχαρητηρια κυριε Ιωαννου. Πραγματικα συγκλονιστικο και συγκινητικο το κειμενο σας. Να ειστε παντα καλα και οι καμπανες θα σημανουν παλι.

    Οσο και αν προσπαθησουν καποιοι να μας κανουν να ξεχασουμε, δεν θα το καταφερουν. Ειναι πολυ βαρια η κληρονομια για να διαγραφει τοσο ευκολα.

  4. Hydra4ever avatar
    Hydra4ever 15/07/2010 15:23:00

    Εζησα τα γεγονότα της επιστράτευσης ως απλός στρατιώτης (με είχαν καθαιρέσει απο έφεδρο αξιωματικό).Για δεύτερη φορά ντράπηκα σαν Ελληνας.
    Δεν φθάσαμε τυχαία σήμερα στην πλήρη παρακμή (λαικισμός ,διαφθορά,πολιτιστική κατάντια).
    Είχαν προηγηθεί δύο γεγονότα καθοριστικά ¨"
    Η δειλία μας σαν λαός να αντισταθούμε στην ξενοκίνητη Χούντα και
    η προδοσία μας απεναντι στούς αδελφούς μας Κυπρίους ,αφήνοντας τους μόνους στόν Αττίλα χωρίς βοήθεια.
    Οσα επακολούθησαν και αυτά που θα βρούμε μπροστά μας είναι το τίμημα
    της δειλίας και προδοσίας μας

  5. αντισταση avatar
    αντισταση 15/07/2010 16:35:59

    Η πολυ ομορφη εκπομπή αφιέρωμα για τη σημερινή μέρα απ την Ελληνοφρένεια
    http://www.youtube.com/watch?v=tNWD7jgsnDQ

  6. apis22 avatar
    apis22 15/07/2010 21:48:42

    Εύγε. Σας ευχαριστώ.

  7. αναρχοδεξιός avatar
    αναρχοδεξιός 16/07/2010 07:43:55

    επισκέφθηκα το κρυσφήγετο όπου θυσιάστηκε ο Αυξεντίου. (βέβαια η φωτιά είναι πύλη για άλλους κόσμους στον ουρανό, όπως λέει και ο συγγραφέας του πολύ συγκινητικού αυτού κειμένου). το έχουν χτίσει με πλάκες και έχουν φτιάξει ένα μνημείο. ένας μικρός ναός λατρείας του ημίθεου αυτού. έσκυψα να μπω μέσα γεμάτος περηφάνεια και ίσως αλαζονία (που δεν είχε να κάνει φυσικά με τον Αυξεντίου, αλλά με τον χαρακτήρα μου, ήμουν πολύ αλαζονικός τύπος.) ένιωθα ότι έσκυψα να μπω σε έναν χώρο που είναι δικός μου, γιατί είμαι έλληνας και ο Αυξεντίου είναι ένας από εμάς. Ήμουν εγώ ο Αυξεντίου για μερικές στιγμές! έσκυβα με μεγαλοπρέπεια (ναι είναι χαμηλή η είσοδος κι όσο μεγαλοπρεπής κι αν είσαι πρέπει να σκύψεις για να μπεις). δυστυχώς παραήμουν μεγαλοπρεπής και δεν έσκυψα όσο έπρεπε. κουτούλησα με δύναμη στο επάνω μέρος της μικρής εισόδου και ζαλίστηκα. τελικά δεν μπήκα μέσα. φοβήθηκα. ένιωσα ότι βεβήλωνα ένα ιερό μέρος και το καρούμπαλο έμεινε αρκετές μέρες στο μέτωπό μου για να μου θυμίζει και τελικά να με διδάξει πόσο μικρός και λίγος είμαι μπροστά στον Γρηγόρη Αυξεντίου. Ίσως μια μέρα ο Γρηγόρης να με αφήσει να μπω μέσα χωρίς τον κίνδυνο να βεβηλώσω το μνήμα του.
    Γρηγόρη Σε ευχαριστώ για αυτό το σημαντικό μάθημα που με δίδαξες.

  8. aurora3363 avatar
    aurora3363 20/07/2010 00:44:22

    Ασχετο~κιαργε ναρθει εκεινη η ωρα
    κ'ηταν ολα σκοτεινα γιατι τασκιαζε η φοβερα
    και τα πλακωνε η σκλαβια..
    ολα θα λυθουν με πολεμο...τωρα ειναι η πιο σκοτεινη ωρα,πριν την αυγη

  9. eleni avatar
    eleni 20/07/2010 01:18:02

    Σας ευχαριστούμε, γιατρέ

  10. Dimi avatar
    Dimi 20/07/2010 02:35:22

    «Όταν η διαταγή είναι υποχώρηση, έχει χαλάσει ο ασύρματος».

    Aυτό το εξαίσιο απόφθεγμα, του ακλόνητου Διοικητή κ. Ιωάννη Μοιραλιώτη από το Αίγιο, έχει καταγραφεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου.

    36 χρόνια πέρασαν από την αποφράδα ημέρα της 20ης Ιουλίου 1974. Κι όμως, οι χαίνουσες πληγές του πραξικοπήματος της χούντας των Απριλιανών κι η τουρκική εισβολή και βίαιη κατοχή (fake state) του 37% του νησιού της Αφροδίτης, παραμένουν ακόμα ανοικτές.

    Η προδοσία, οι θηριωδίες και τα εγκλήματα κατά του Κυπριακού λαού, αποτελούν μιά τραγωδία, που μόνον ο Ελληνισμός μπορεί να καταλάβει, επειδή την έχει νιώσει κι ίδιος βαθειά μεσ’ το πετσί του. Και όπως γιά την Ελλάδα, έτσι και γιά την Κύπρο, η σημαντική γεωστρατηγική της θέση, είναι η ευχή και η κατάρα της!

    Επειδή, επί 10ετίες, η χολερική νέα τάξη την κακομεταχειρίζεται και την αδικει γιά την επίτευξη των ιδικών της επεκτατικών σχεδίων στη Μεσόγειο και στα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής.

    Η «πολιτισμένη» Δύση οφείλει άμεσα να συνέλθει από το κώμα το βαθύ της απληστίας και της ψευδεπίγραφης οικονομικής δυσπραγίας. Και να βοηθήσει το μέλος της Ε.Ε., τη μαρτυρική Κύπρο, η οποία αναμένει μ'αγωνία την ημέρα που θα πέσει και το τελευταίο Ευρωπαϊκό τείχος του αίσχους, στην Λευκωσία.

    Δεν Ξεχνούμε. Σάς Τιμούμε. Είμαστε Μαζί σας, Δρα Νίκο Ιωάννου.

    Με Σεβασμό,
    η Dimi

    **

    Κύπρος: 36 Χρόνια Τουρκικής Κατοχής
    Ανδρούλα Τουμάζου
    (Εις Ευδοκίαν, Συλλογή Κορυθαλία, Αθήνα 2002)


    Τούτος ο φούρνος πότε θα χορτάσει!
    Τούτος ο φούρνος πότε θα πυρώσει!
    Πότε θ’ ασπρίσει το φρύδι του!
    Πότε θα βρέξει στάχτη ο ουρανός!

    Να πιαστώ ξανά σε άρτιο κύκλο
    Να χορέψω το ύψωμα των άρτων
    Να νίψω το ρόδινο πρόσωπό τους
    Με τριανταφυλλόνερο του Μάρτη

    Κι ύστερα να σκουπίσω των κοριτσιών μου
    Τα μάγουλα

    Ολόφωτη, ολόγελη κι ολόπετη ν’ ανθίσω!
    Μάρτυρές μου οι τόποι κι οι μήνες!
    Η Καντάρα κατάρα!

    Προστασία από στόματος αλλοπίστων
    Ο Άγιος των Χριστιανών
    Διώκτης του άλογου ο Εξορινός!

    Να ξαναμάθουν οι γιοι μου το μέγα και το άπειρο
    Κι οι κόρες μου να μάχονται τον θάνατο

    Από το χάος να πλάσουν με σχήμα και μέτρο
    Τον Κόσμο – στεφάνι

    Μάρτυρες οι νεκροί μου!
    Και έσονται εις Ευδοκίαν τα λόγια μου.

    ***

    • Πολίτης Χώρας Περιωρισμένης Εθνικής Κυριαρχίας avatar
      Πολίτης Χώρας Περιωρισμένης Εθνικής Κυριαρχίας @ Dimi 20/07/2010 03:12:44

      @Dimi:

      Γράφετε: "Η προδοσία, οι θηριωδίες και τα εγκλήματα κατά του Κυπριακού λαού, αποτελούν μιά τραγωδία, που μόνον ο Ελληνισμός μπορεί να καταλάβει, επειδή την έχει νιώσει κι ίδιος βαθειά μεσ’ το πετσί του".

      Ο Κυπριακός ελληνισμός είναι προφανώς μέρος του Ελληνισμού.

      • neotera avatar
        neotera @ Πολίτης Χώρας Περιωρισμένης Εθνικής Κυριαρχίας 20/07/2010 06:04:21

        !!

  11. αναρχοδεξιός avatar
    αναρχοδεξιός 20/07/2010 08:04:58

    <>


    αν έλεγες στο Λεωνίδα "πήγαινε στους Φρύγες (ή κάποιο άλλο λαό της εποχής) και πες τους να βοηθήσουν την ελλάδα εναντίον των περσών", μάλλον θα σε κλωτσούσε, όπως στην ταινία, στο βαθύ πηγάδι. δις ιζ σπάρτα ρεεεεεε

    κανείς δε θα μας βοηθήσει.ξεφτίλα. αν και όταν γεννηθούν άξιες γεννιές θα ελευθερώσουν τα ελληνικά υπο κατοχή εδάφη. μέχρι τότε, τουλούμπα.

    • αναρχοδεξιός avatar
      αναρχοδεξιός @ αναρχοδεξιός 20/07/2010 08:05:45

      απάντησα σε αυτό

      Η «πολιτισμένη» Δύση οφείλει άμεσα να συνέλθει από το κώμα το βαθύ της απληστίας και της ψευδεπίγραφης οικονομικής δυσπραγίας. Και να βοηθήσει το μέλος της Ε.Ε., τη μαρτυρική Κύπρο, η οποία αναμένει μ’αγωνία την ημέρα που θα πέσει και το τελευταίο Ευρωπαϊκό τείχος του αίσχους, στην Λευκωσία.

    • Dimi avatar
      Dimi @ αναρχοδεξιός 20/07/2010 10:50:27

      ???????!!!!!!!!!

  12. Βασίλης avatar
    Βασίλης 20/07/2010 13:50:13

    Τι άλλο να πω, πέρα από ένα μεγάλο ευχαριστώ.

    Σας ευχαριστώ θερμά κύριε Ιωάννου.

  13. victoria avatar
    victoria 20/07/2010 14:04:11

    Αυτή τη στιγμή δύο (2) τουρκικά πλοία κάνουν ..τις δουλειές τους στο Αιγαίο. Και το Πίρι Ρέις και το Τσεσμέ.

    Την ίδια ώρα στην Κωνσταντινούπολη συζητούν για την υφαλοκρηπίδα (καταπληκτικό). Και τέλος, η Αθήνα παρακολουθεί με το λιμενικό και όχι το πολεμικό ναυτικό για να μην ..προκαλέσει (καταπληκτικό *2).

    Μήπως να τους θυμίσουμε στο υπεξ τι μέρα είναι σήμερα?

    • armatistis avatar
      armatistis @ victoria 20/07/2010 16:47:32

      Να συμπηρώσω ακόμα

      Πριν λίγο γύρισα σπίτι και άκουσα κατά τις "1530" στη ΝΕΤ (δηλαδή στο μέσο του δελτίου για να καταλάβουμε τη σημασία που δίνουν), τις σχετικές ανακοινώσεις της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας, για την θλιβερή επέτειο. Κάτι για δήθεν καταδίκες, αυστηρό μήνυμα(!!!) του πρωθυπουργού προς τη Τουρκία και οι γνωστές μπουρδολόγίες.

      * Βλέπω ελάχιστα τηλεόραση και δεν γνωρίζω. Τρισάγιο και κατάθεση στον Άγνωστο έγινε, για να τιμήσουμε τους νεκρούς και τους λοιπούς ήρωες της εισβολής;;
      * Επετειακό αφιέρωμα στη ΝΕΤ; Στα υπόλοιπα κανάλια άστα!
      * Κάτι άλλο που θα μπορούσε να γίνει για να μη "ξεχαστούμε" είδατε; Αλλά τι λέω τώρα. Ήμουν στη Κύπρο πέρισυ τέτοια εποχή .... και εκεί το "δεν ξεχνώ", είναι σχεδόν παρελθόν.

      Από την άλλη:
      * Ο πρωθυπουργός και ο Κυπριανού ανταλλάξανε φωτογραφίες.
      * Συνεχίζουμε τις συζητήσεις με τους Τούρκους. Πάντοσε στη βάση χειρότερης προοπτικής από τη τελευταία.
      * Ο Ρεαλισμός αποτελεί έννοια άγνωστη, αλλά τα χρόνια περνάνε γρήγορα. Κανένας δεν θέλει να καταλάβει και στη Κύπρο και εδώ, ότι η οποιαδήποτε λύση του προβλήματος στη βάση κάποιου συνεταιρισμού, θα είναι είναι η ταφόπετρα του Κυπριακού Ελληνισμού.
      * Η Ελλάδα συζητά με τη Τουρκία για "μερίσματα ειρήνης!!!", ενώ η Τουρκία υπερεξοπλίζεται.
      * Οι κυβερνώντες στην Αθήνα, κυριαρχούμενοι από τις γνωστές φοβίες τους απέναντι στο σουλτάνο, δεν έχουν τολμήσει να εμποδίσουν το άνοιγμα έστω και ενός κεφαλαίου των ενταξιακών διαπρααγματεύσεων της Τουρκίας!!
      * Ο αφοπλισμός και η αποστρατικοποίηση του έθνους συνεχίζεται, σε Ελλάδα και Κύπρο.

      Θλίψη και τίποτε άλλο.

      Και αγαπητέ κύριε Ιωάννου, μπορείτε να δείτε την ανταπόκριση του άρθρου σας, σε αυτό εδώ το μπλογκ, που η ευαισθησία του για τα εθνικά θέματα είναι δεδομένη.... και μάλιστα κάτω από τη φωτογραφία των παληκαριών, που αφού τα αιχμαλώτισαν, τα φ τογράφισαν και στη συνέχεια τα εκτέλεσαν. Εκτέλεση αιχμαλώτων από τακτικό στρατό... Μόλις 18 σχόλια, αν αυτό λέει κάτι, όταν μια ανάρτηση για την εθνική μας π...η, σε κάποιο άλλο μπλογκ, θα συγκέντρωνε εκατοντάδες σχόλια.

      Για να μπορέσουν οι σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες, που κυβερνούν αυτό το τόπο, να "λύσουν" τα "προβλήματα" (;;) με τη Τουρκία, σύμφωνα με τις επιταγές των κηδεμόνων τους, έπρεπε να βάλουν στο ψυγείο τα εθνικά ανακλαστικά του έθνους. Και δυστυχώς το πέτυχαν απόλυτα.

      Καληνύκτα σας και ο τελευταίος να σβύσει τα φώτα.

      Βασίλης ο Αρματιστής

      • Paranoia avatar
        Paranoia @ armatistis 20/07/2010 16:53:04

        Τι ψάχνεις να βρεις τώρα. Εδώ είναι εμφανέστατο ότι η Θράκη και το μισό αιγαίο είναι δοσμένο, ποιο 74 και ποια Κύπρο ψάχνεις εσύ.

        Σε λίγο θα το εμφανίζουν και σαν επιτυχία ότι απωλέσαμε το 30% των εδαφών μας χωρίς να χαθεί καμμια ζωή...

      • Dimi avatar
        Dimi @ armatistis 20/07/2010 21:33:16

        @ Paranoia

        Aυτη η θλιβερή αναπαραγωγή μηνυμάτων ηττοπάθειας και ραγιαδισμού, ρίχνει νερό στον μύλο και βουτυρώνει και μελώνει τα πράσινα καρβέλια των νεοταξιτών τουρκολάγνων.

        Μ'αυτά τα μηνύματα υποτέλειας, οι μουτσουνάτοι μογγόλοι αποθρασύνονται έχοντας την ψευδαίσθηση ότι, σ'αυτούς τους δύσκολους καιρούς, η Ελλάδα είναι γι'αυτούς, η εύκολη μπουκιά να την καταβροχθήσουν. Ομως, κάνουν το τραγικό λάθος να υποτιμούν το απρόβλεπτο της Ελληνικής ιδιοσυγκρασίας..

        Σε πείσμα των καιρών λοιπόν, άς καταλάβουν όλοι οι εντός κι εκτός Ελλάδος αποδομητές ότι, η Ελλάδα, ΔΕΝ είναι η εύκολη μπουκιά γιά τα δόντια τους. Αντίθετα, και θα τους στραβοκαθήσει στον λαιμό και θα τους προκαλέσει ασφυξία. You get the idea..

  14. Δρ. Νίκος Ιωάννου avatar
    Δρ. Νίκος Ιωάννου 21/07/2010 16:42:06

    Έχουμε μια ιστορία για την οποία μπορούμε να υπερηφανευόμαστε.
    Μπροστά μας κυλάει ένα μανιασμένος χείμμαρος -παγκοσμοιοποίηση, καταναλωτισμός, κλπ- που αν πέσουμε μέσα θα πνιγούμε.
    Πιστεύω ότι υπάρχει αντίπερα όχθη ελπίδας και προκοπής.
    Ευχαριστώ όσους διάβασαν το κείμενό μου και για τα σχόλιά σας.
    Χρειάζονται κάποιες σανίδες να στρώσουν τη γέφυρα για το μέλλον.
    Ας στρωθούμε για την Ελλάδα.

  15. 6vimata avatar
    6vimata 27/07/2010 13:56:11

    Σας ευχαριστούμε. Την ώρα που οι ηγέτες μας μας ξεπουλούν, την ώρα που οι υπουργοί μας είναι λαθρομετανάστες, την ώρα που μας αφελληνίζουν τα παιδιά μας σχεδιάζοντας μελλοντικά τάγματα γενιτσάρων, φωνές σαν την δική σας είναι η μόνη μας ελπίδα...

  16. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 21/08/2010 03:02:22

    του Δημήτρη Στεργιούλη

    Επίτιμου Διευθυντή

    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου

    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»



    Το Φεβρουάριο του 1957, το κακουργιοδικείο των Άγγλων αποικιοκρατών στη Λευκωσία καταδίκασε σε θάνατο τον έφηβο αγωνιστή της ΕΟΚΑ Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

    Το παράπτωμα στο οποίο υπέπεσε ο Παλληκαρίδης ήταν η συνειδητή άρνησή του να αναγνωρίσει τη δεσποτεία των Άγγλων στο νησί του, την οποία και πολέμησε με τη γραφίδα και το όπλο.

    ΄Οσον αφορά στο ότι ο Παλληκαρίδης κατά τη σύλληψή του μετέφερε ένα γρασαρισμένο οπλοπολυβόλο Μπρεν , γύρω από το οποίο στοιχειοθετήθηκε το σε βάρος του κατηγορητήριο από τους αποικιοκράτες , είναι θέμα που δεν αντέχει στη βάσανο της κριτικής και είναι καταγέλαστο το γεγονός ότι αυτό στάθηκε αφορμή και αιτία για να σταλεί στο θάνατο ένας έφηβος, που δεν πρόλαβε καν να λογιστεί νέος.

    Και ο μεν νόμος –παρά την παγκόσμια κατακραυγή-"ακολούθησε την πορεία του" και ο Παλληκαρίδης απαγχονίστηκε τα μεσάνυχτα της 13ης προς την 14η Μαρτίου του 1957 στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας.
    Σημαιοφόρος της παγκόσμιας κατακραυγής για την καταδίκη του Παλληκαρίδη σε θάνατο, αλλά και της οικουμενικής εκστρατείας για να δοθεί χάρη στον έφηβο επαναστάτη ήταν ο Αμερικανός Βουλευτής της πολιτείας Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. Foulton .

    Δυστυχώς τις εκκλήσεις της Βουλής των Ελλήνων, αλλά και προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους από όλο τον κόσμο, καθώς και την έκκληση σαράντα βουλευτών του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας, η βασίλισσα Ελισάβετ τις προσπέρασε ασυγκίνητη . Και για να φανταστείτε το μέγεθος της αναλγησίας , όχι μόνο αρνήθηκε να δώσει χάρη στον έφηβο αγωνιστή , αλλά αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα του πατέρα του εθνομάρτυρα ΕΥΑΓΟΡΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ, να του παραδοθεί η σορός του παιδιού του , για να ταφεί σύμφωνα με τις παραδόσεις του λαού μας και της πίστης μας.

    Και αφού ο «άνομος νόμος» της αγγλοκρατίας έπρεπε να πάρει το δρόμο του ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ τον βάδισε όρθιος και περήφανος, ανυποχώρητος και αταλάντευτος από τις αρχές του πατριωτικού του καθήκοντος. Στάθηκε απτόητος κι ατάραχος κάτω από το ικρίωμα. Κοίταξε κατάματα το θάνατο κι εκείνος χαμήλωσε το βλέμμα του. Ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ πέρασε στο πάνθεο των ηρώων, των αθανάτων του Έθνους των Ελλήνων ψάλλοντας τον Εθνικό μας Ύμνο και έκτοτε παραμένει και θα παραμείνει στο διηνεκές παγκόσμιο σύμβολο λευτεριάς. Σύμβολο κάθε ελευθερόφρονα ανθρώπου και κάθε καταπιεζόμενου λαού.

    Η αγχόνη του Παλληκαρίδη έγινε σταυρός και σημάδι που θα καθοδηγεί όχι μόνο την ελληνική, αλλά την παγκόσμια νεολαία στο δρόμο του καθήκοντος, στο δρόμο του χρέους προς την Πατρίδα.

    Κι αν οι Άγγλοι αποικιοκράτες έχουν τη σφαλερή εντύπωση ότι με τη φυσική εξόντωση του ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ πέτυχαν και το θάνατό του «πλανώνται πλάνην οικτράν». Ο ΈΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ ζει και θα ζει στον αιώνα τον άπαντα στην καρδιά κάθε Έλληνα, στην καρδιά κάθε πατριώτη όπου γης.

    Συμπληρώθηκαν κιόλας πενήντα τρία ολόκληρα χρόνια από τον απαγχονισμό του Παλληκαρίδη. Κι όμως ο μεγάλος στην ψυχή και στο φρόνημα ΕΚΕΙΝΟΣ έφηβος, ο οραματιστής και τραγουδιστής της λευτεριάς της Κύπρου, ζει ανάμεσά μας . Πολλά από τα επαναστατικά και λυρικά του ποιήματα έχουν μελοποιηθεί, έγιναν τραγούδια, έγιναν πατριωτικά θούρια. Σχολεία, Στρατόπεδα, Πολιτιστικοί Σύλλογοι, Αθλητικά Σωματεία, Δρόμοι, Πλατείες, , σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και σε ελληνικές παροικίες του εξωτερικού φέρουν το όνομά του. Για την προσωπικότητά του έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες . Ο Παλληκαρίδης πέρασε στην αθανασία. Αποτελεί το σέμνωμα ενός ολόκληρου λαού. Παρέμεινε για πάντα έφηβος. Τι λένε λοιπόν πέθανε; Ο Παλληκαρίδης δεν πέθανε. Δεν πέθανε ο αετός. ΖΕΙ, ΖΕΙ, και θα ΖΕΙ για να μας καθοδηγεί .
    ΄ Τα χρόνια πέρασαν. Και ως αδυσώπητος που είναι ο χρόνος άφησε τα χνάρια του αυλακώνοντας και το πρόσωπο της «μεγάλης άνασσας», της Ελισάβετ, η οποία διάγει ήδη την όγδοη δεκαετία της ζωής της και οσονούπω θα κληθεί και η ίδια από τον Παντεπόπτη Κύριο να πληρώσει " το κοινόν για όλους τους ανθρώπους χρέος".

    Πώς θα παρουσιαστεί ενώπιον του Θεού και τι είδους απολογία θα δώσει, για το πώς και γιατί δεν έστερξε να δοθεί χάρη στον Παλληκαρίδη, αλλά συναίνεσε να κοπεί το νήμα της ζωής του πάνω στο άνθος της ηλικίας του, είναι δική της υπόθεση. Και ούτε γράφεται τούτο το άρθρο γι' αυτό το λόγο. Αλλού αποσκοπεί και καταγράφω το πού.
    Σύμφωνα με την ειδησεογραφία των ημερών μας, που δεν έχω λόγους να πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, το φετινό καλοκαίρι θα γίνουν στο Πόρτο Χέλι οι γάμοι του Νικόλαου, γιου του έκπτωτου βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου, και σ΄ αυτούς θα παραβρεθεί και η βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ.
    Το γεγονός ότι η Βασίλισσα των Άγγλων αρνήθηκε να χαρίσει τη ζωή σε ένα δεκαεννιάχρονο παιδί του Λαού μας ( κομμάτι του λαού μας είναι ο Κυπριακός Ελληνισμός), που αγωνιζόταν "παντί σθένει" για τη λευτεριά της Πατρίδας του, και λαμβανομένου υπόψη ότι ο θάνατος αυτού του παιδιού στέρησε από τα Ελληνικά Γράμματα, αλλά και την παγκόσμια λογοτεχνία , μια πολλά υποσχόμενη ποιητική προσωπικότητα, γνωστού δε όντως ότι το Πόρτο Χέλι, αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Ερμιονίδας συγκαταλέγεται στις περιοχές της Πατρίδας μας με ανεκτίμητη προσφορά στον υπέρ της Ελευθερίας της Ελλάδας Αγώνα και αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, θα πρέπει να οδηγήσει τον κ. Δήμαρχο Κρανιδίου, Δημοτικό Διαμέρισμα του οποίου αποτελεί το Πόρτο Χέλι, στην άμεση σύγκληση του Δημοτικού Συμβουλίου του και για τους ανωτέρω λόγους να κηρύξει τη βασίλισσα των Άγγλων ανεπιθύμητο πρόσωπο στο Δήμο Κρανιδίου. Ειρήσθω εν παρόδω ότι στην ανωτέρω απόφαση θα πρέπει να δοθεί ευρεία δημοσιότητα για να καταδειχτεί για μια ακόμα φορά ότι "ο πολύπαθος λαός μας ακουμπά με δέος και σεβασμό στα κόκαλα και τα δάκρυα των εθνομαρτύρων μας και των ηρώων μας" και σε καμία των περιπτώσεων δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα σε βέβηλους λεηλάτες των Ιερών και Οσίων της Φυλής μας , όποιοι κι αν είναι αυτοί, να οδηγούν στην αγχόνη αμούστακα παλικάρια μας, που το μόνο τους έγκλημα ήταν ο αγώνας για την αποτίναξη του δυνάστη «για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά»

  17. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 27/04/2011 00:46:37

    ΜΑΤΑΙΩΣΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

    Του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Γεννήθηκα και έζησα τα παιδικά μου χρόνια στα Βραγκιανά των Θεσσαλικών Αγράφων, χωριό κακοτράχαλο και άγονο , δύσβατο και δυσπρόσιτο με τα σπίτια του σκορπισμένα σε πλαγιές και γούπατα, σε ραχούλες και ισιώματα, σε λαγκαδιές και ξέφωτα, σε λογγές και διάσελα.
    Στο Σχολείο του χωριού μου έμαθα και τα πρώτα γράμματα σε καιρούς δύσκολους και χαλεπούς. Όταν γράφτηκα στην Πρώτη Δημοτικού , το Σεπτέμβρη του 1952, δεν είχαν συμπληρωθεί ούτε δύο χρόνια από τη λήξη του εμφύλιου σπαραγμού. Η φτώχεια και η δυστυχία μάστιζε το χωριό μου.
    Κι όμως εκείνα τα δύσκολα , αλλά όμορφα μαθητικά χρόνια, τα αναπολώ με βαθιά συγκίνηση σήμερα. Νοσταλγικά θυμάμαι τη σχολική χρονιά 1956-1957, που ήμουν μαθητής της Πέμπτης τάξης στο Σχολείο της γενέτειράς μου. Ήταν η χρονιά που ήρθε νεοδιόριστος δάσκαλος στο χωριό μας, νεαρός στην ηλικία, λιγνός , καλοσυνάτος με βλέμμα σπινθηροβόλο και διαπεραστικό.
    Εκείνος ο δάσκαλος μάς συνέπαιρνε με τη διδασκαλία του. Μιλούσε κατ’ ευθείαν στην ψυχή μας.. Κάθε ημέρα εύρισκε το χρόνο να μας κάνει Ιστορία και μας μιλούσε για τους προγόνους μας , τους ήρωες και τους μάρτυρες του έθνους μας. Μας μιλούσε με πάθος για τον Ελληνικό Κυπριακό Λαό που αγωνιζόταν ηρωικά την εποχή εκείνη μέσα από τις τάξεις της θρυλικής Ε.Ο.Κ.Α. για να αποτινάξει το ζυγό της αγγλοκρατίας.
    Μας μιλούσε για το Μακάριο και τον Κυπριανό και τα μάτια του σπίθιζαν Τους προσομοίαζε με τον Παπαφλέσσα , τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και το Γερμανό Καραβαγγέλη. Μας έκανε λόγο για το Διγενή και τα στήθη του φούσκωναν από περηφάνια. Ανδρούτσο της Κύπρου τον αποκαλούσε. Τα παλληκάρια της Ε.Ο.Κ.Α. τα παρομοίαζε με εκείνα του Κατσαντώνη, του Καραϊσκάκη και του Μπουκουβάλα, περίσημων και θρασυκάρδιων κλεφτών, που στα χρόνια της τουρκοκρατίας έδρασαν και στην περιοχή του χωριού μας.
    Εκείνος ο δάσκαλος έφερε και το πρώτο ραδιόφωνο στο χωριό μας, που λειτουργούσε με μια μεγάλη μπαταρία . Το ραδιόφωνο το είχε εγκατεστημένο στο δωματιάκι που είχε το διδακτήριο του Σχολείου μας από κατασκευής προορισμένου για κατοικία του δασκάλου.
    Το ραδιόφωνο εκείνο έσπασε την απομόνωση του χωριού μου. Μαθαίναμε τι γινόταν στον «έξω κόσμο», όπως έλεγαν οι συγχωριανοί μου. Αλλά δεν ήταν και λίγες οι φορές που χρησιμοποιήθηκε το ραδιόφωνο και ως ψυχαγωγικό μέσο για εμάς τα σχολιαρούδια.
    Ο δάσκαλός μας γνώριζε τις ημέρες της εβδομάδας, αλλά και τις ώρες που το ραδιόφωνο θα έβαζε δημοτικά τραγούδια .Τότε άνοιγε το παράθυρο του δωματίου του, μεγάλωνε την ένταση του ραδιόφωνου , βγαίναμε στο προαύλιο πιανόμασταν χέρι-χέρι κι ο δάσκαλος μας μάθαινε να χορεύουμε στους ρυθμούς του Τσάμικου, του Καλαματιανού και του Συρτού.
    Τα κλέφτικα τραγούδια συνέπαιρναν το δάσκαλό μας. «Είναι τραγούδια της λεβεντιάς και της παλικαριάς» μας έλεγε ∙ «είναι τραγούδια ηρωικά». Και δεν παρέλειπε να μας τονίζει κάθε φορά ότι ο τόπος μας γέννησε πολλούς ήρωες κι αν χρειαστεί θα ξαναγεννήσει άλλους τόσους κι ακόμα περισσότερους . .
    Κάθε φορά που μιλούσε ο δάσκαλός για την Ιστορία μας, τους ήρωές μας και τους μάρτυρες της πίστης μας κρεμόμουν από τα χείλη του. Τα πατριωτικά του κηρύγματα με έθελγαν, τα απομνημόνευα με καταπληκτική ευχέρεια και εβδομάδες αργότερα ήμουν σε θέση να τα ανασύρω αυτολεξεί από τη μνήμη μου.
    Και σήμερα ακόμη θυμάμαι αυτούσια ολόκληρα κομμάτια από τα πατριωτικά κηρύγματα του δασκάλου μου. Φαίνεται ότι η παρέλευση πενήντα δυο χρόνων δεν μπόρεσε να τα εξαλείψει από τη μνήμη μου.
    Στις αρχές του Δεκέμβρη του ΄56 ο δάσκαλος μάς ανακοίνωσε ότι θα πρέπει το Σχολείο μας να γιορτάσει τη φετινή χρονιά την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 μεγαλοπρεπώς. Γι’ αυτό επιβάλλεται από τώρα να αρχίσουμε την προετοιμασία.
    Θα ανεβάσουμε επί σκηνής δύο πατριωτικά θεατρικά έργα Το ένα έχει σχέση με τη μάχη της Αλαμάνας και το άλλο με το αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Και χωρίς να χάσει χρόνο κάλεσε στην έδρα του το μαθητή της Στ΄ τάξης Σ.Μ. και του είπε. «Πάρε αυτό το βιβλίο και όπου συναντάς το όνομα «Διάκος» θα γράφεις στο τετράδιό σου το κείμενο που ακολουθεί. Θα σταματάς το γράψιμο όταν συναντάς άλλο όνομα και θα ξαναρχίζεις να γράφεις όταν συναντάς πάλι το όνομα «Διάκος» . Αυτόν τον τρόπο γραψίματος θα ακολουθήσεις από την αρχή μέχρι το τέλος του βιβλίου. Κάθισε τώρα και μέχρι αύριο το πρωί θα πρέπει να έχεις τελειώσει το γράψιμο και να φέρεις το βιβλίο στο Σχολείο».
    Μετά ο δάσκαλος φώναξε το όνομά μου. Σηκώθηκα από το θρανίο και τον πλησίασα. « Εσύ θα υποδυθείς το Χάρτιγκ. Ό,τι είπα στο Σωτήρη. ισχύουν και για σένα . Εξηγήσεις και διευκρινίσεις δε χρειάζεσαι. Πάρε τώρα το βιβλίο και κάθισε»..
    Σε δυο εβδομάδες είχαμε γράψει τους ρόλους μας. Στους μαθητές της Ε΄ και Στ΄ τάξης που δεν θα συμμετείχαν στα θεατρικά έργα ο δάσκαλος ανάθεσε ποιήματα. Η εντολή που μας έδωσε ρητή , άγραφος νόμος θα μπορούσε να πει κανείς. Θα έπρεπε μέσα στις διακοπές των Χριστουγέννων να μάθουμε «απ’ έξω και ανακατωτά» τους ρόλους μας.
    Οι χριστουγεννιάτικες διακοπές τελείωσαν, το σχολείο άρχισε την επαναλειτουργία του, ο δάσκαλος μάς ανακοίνωσε ότι κάθε Δευτέρα-Τετάρτη και Παρασκευή και με το πέρας των μαθημάτων οι μαθητές της Ε΄ τάξης θα παραμένουν στο διδακτήριο για να κάνουμε τις πρόβα. Τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας θα παρέμειναν για πρόβα οι μαθητές της Στ΄.
    Οι ημέρες περνούσαν. Φθάσαμε στα τέλη Φεβρουαρίου και με το δάσκαλό μας σε θέση σκηνοθέτη η θεατρική μας απόδοση ήταν καταπληκτική. Μπήκαμε στο Μάρτη και στην όλη διαδικασία είχαν εμπλακεί και οι γονείς μας, που έπρεπε να φροντίσουν για τις στολές που θα φορέσουμε.
    Ξημέρωσε η 14η Μαρτίου 1957. Ξύπνησα πρωί και ετοιμάστηκα για το Σχολείο. Το σπίτι μου ήταν έξω από το χωριό στην τοποθεσία Μάντζερες και για να φτάσω στο Σχολείο χρειαζόμουν μισή και πλέον ώρα.
    Πέρασα από την τοποθεσία Σταυρός κι εκεί περίμενα τα παιδιά που έμειναν στο συνοικισμό Ραΐνιστα. Κι όταν αυτά κατέφθασαν συνεχίσαμε την πεζοπορία μας για το Σχολείο. Σε λίγα λεπτά βρισκόμασταν στο εξωκλήσι του Αϊ-Νικόλα, ακριβώς απέναντι από το χωριό, οπότε άρχισε να χτυπά πένθιμα η καμπάνα του Αϊ-Δημήτρη.
    Κοντοσταθήκαμε για λίγο για να σκεφτούμε ποιος χωριανός μας πέθανε . Επειδή ο καθένας μας έλεγε όποιο όνομα του κατέβαινε αντιληφθήκαμε ότι κάθε περαιτέρω σκέψη θα επιμήκυνε το χρόνο μετάβασής μας στο Σχολείο και υπήρχε πιθανότητα να φτάσουμε σ’ αυτό καθυστερημένα. Κι αν θα άρχιζε το μάθημα ο δάσκαλος θα μας μάλωνε.
    Γι’ αυτό επιταχύναμε το βηματισμό μας και βρισκόμασταν στο σχολικό προαύλιο την ώρα που χτυπούσε το κουδούνι .
    Παραταχθήκαμε κατά τάξη και τριάδες, έγινε η πρωινή προσευχή και με την ολοκλήρωσή της ο δάσκαλός μας δεν έδωσε εντολή να περάσουμε στην αίθουσα, αλλά μας ανακοίνωσε ότι «εν παρατάξει» θα πάμε στον Αϊ- Δημήτρη, καθεδρικό Ναό του χωριού μας .Η απόσταση του Ναού από το Σχολείο μικρή, γι’ αυτό φθάσαμε εκεί πολύ γρήγορα.
    Ο Ιερέας του χωριού μας, ο σεβάσμιος παπα-Ματθαίος και η γιαγιά η Σαββούλα η εκκλησάρισσα (νεωκόρος) μας περίμεναν έξωθεν του Ναού στα πέτρινα πεζούλια καθισμένοι.
    Εισήλθαμε στο Ναό. Ο δάσκαλος ανέβηκε στο στασίδι του ψάλτη και ο παπα-Ματθαίος μπήκε στο Ιερό. Φόρεσε το πετραχήλι του, είπε το «Ευλογητός ο Θεός ημών…», πήρε το θυμιατό , στάθηκε στο μέσον της Ωραίας Πύλης και άρχισε να αναπέμπει επιμνημόσυνη δέηση για ανάπαυση της ψυχής «του δούλου του Θεού Ευαγόρα».
    Αντιλήφθηκα αμέσως ότι ο άνθρωπος που πέθανε λεγόταν Ευαγόρας. Για τον Ευαγόρα λοιπόν χτυπούσε πένθιμα η καμπάνα του χωριού μου. Πρώτη φορά άκουγα τέτοιο όνομα. Όσο όμως κι αν βασάνιζα το μυαλό μου δε μπορούσα να εντοπίσω συγχωριανό μου με αυτό το όνομα.
    Η απορία μου έμελλε να λυθεί σε μικρό χρονικό διάστημα. Αφού λοιπόν ολοκληρώθηκε η επιμνημόσυνη δέηση και πριν ο Ιερέας πει το «Δι’ ευχών» ο δάσκαλος, σκυθρωπός και φανερά στενοχωρημένος , ανέβηκε μέχρι το δεύτερο ξύλινο σκαλοπάτι του δεσποτικού θρόνου, όπου και στάθηκε. Για δευτερόλεπτα αγκάλιασε με το βλέμμα του όλους τους μαθητές του και ύστερα άρχισε το λόγο του.
    Πύρινος ο λόγος του φλογερού εκείνου δάσκαλου. Θυμάμαι, λες και ήταν χθες , πως άρχισε την ομιλία του.
    « Αγαπητά μου παιδιά,
    Συγκεντρωθήκαμε σήμερα στον ιερό τούτο χώρο για να προσευχηθούμε υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του 18/χρονου μαθητή του Ελληνικού Γυμνασίου της Πάφου Ευαγόρα Παλληκαρίδη., που κρέμασαν οι δόλιοι και καταχθόνιοι ‘ Αγγλοι αποικιοκράτες τα μεσάνυχτα της χθες προς σήμερον στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας , της πρωτεύουσας της Κύπρου μας, με εντολή του αιμοσταγούς τυράννου , του ξετσίπωτου εγκληματία Χάρτιγκ..
    Την εκτέλεση του μαθητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη γνωστοποίησε στο Πανελλήνιο σήμερα το πρωί ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών»
    Όταν άκουσα από το στόμα του δασκάλου μου ότι ο Χάρτιγκ είναι ξετσίπωτος εγκληματίας και ότι αυτός έδωσε εντολή για να κρεμάσουν το μαθητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη κρύος ιδρώτας με περιέλουσε. Τα γόνατά μου λύθηκαν, οι αρμοί του σώματός μου παρέλυσαν . Ένιωσα να χάνω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου.
    Ο δάσκαλός μας συνέχιζε τον πύρινο λόγο του, αλλά εγώ δεν είχα το κουράγιο να τον παρακολουθήσω. Αποτραβήχτηκα σ΄ ένα στασίδι . Κάθισα, έσκυψα το κεφάλι , κάλυψα με τις παλάμες των χεριών μου το πρόσωπό μου και ξέσπασα σε κλάμα βουβό.
    Τα συναισθήματα που πλημμύριζαν το είναι μου ανάμεικτα. Ένιωθα μεγάλο πόνο για το θάνατο του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και ταυτόχρονα απέραντη αγάπη για το πρόσωπό του, μίσος απύθμενο για το Χάρτιγκ και τους ΄Αγγλους αποικιοκράτες, ενοχές και αηδία για τον εαυτό μου , που αβασάνιστα, χωρίς προηγούμενη πληροφόρηση και περίσκεψη, δέχτηκα να υποδυθώ το ρόλο ενός ξετσίπωτου εγκληματία.
    Αυτές οι ενοχές με οδηγούσαν να σκέφτομαι πράξεις τολμηρές, αλλά δίσταζα να τις θέσω σε εφαρμογή, γιατί δεν μπορούσα να προβλέψω το είδος κα το μέγεθος των συνεπειών που θα επακολουθούσαν. Πίστευα όμως ότι αν το αποτολμούσα να υλοποιήσω τις σκέψεις, ανεξαρτήτως των όποιων συνεπειών, θα εύρισκα και πάλι την ψυχική μου ηρεμία.
    Από τις σκέψεις αυτές με απάλλαξε η αλλαγή του τόνου της φωνής του δασκάλου μου, «που στεντορεία τη φωνή», έκλεινε την ομιλία του με τούτα τα λόγια:
    «Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης δεν πέθανε. Ζει. Και θα ζει για πάντα στις καρδιές των Ελλήνων». Ο Ιερέας είπε το «Δι’ ευχών των Αγίων πατέρων…» και επακολούθησε το ψάλσιμο του Εθνικού μας Ύμνου..
    Τέλος βγήκαμε από την εκκλησία και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το Σχολείο, όπου θα συνεχιζόταν κανονικά το μάθημα Μετά βίας τα πόδια μου άντεχαν τη μεταφορά του σαρκίου μου το οποίο «δίκην σορού» εναπέθεσα στο θρανίο μου.. Ο δάσκαλος με πλησίασε και με τακτ με ρώτησε γιατί είμαι πελιδνός.. Πρώτη φορά άκουγα αυτή τη λέξη ∙ δεν γνώριζα τη σημασία της και ούτε ζήτησα να τη μάθω εκείνη τη στιγμή. Προφασίστηκα , όμως, ότι είμαι άρρωστος και ζήτησα την άδεια να φύγω για το σπίτι μου , η οποία μου χορηγήθηκε χωρίς περιστροφές.
    Η μάνα μου παραξενεύτηκε που με είδε να επιστρέφω τόσο νωρίς από το Σχολείο και ζήτησε να μάθει το λόγο. Δεν ξέρω τι μου ήρθε και της είπα ότι ήμουν αδιάβαστος και με έδιωξε ο δάσκαλος. Θυμωμένη μου απάντησε ότι καλά με έκανε.
    Πήγα και κάθισα στην κουζίνα μας . Εκεί πήρα τη μεγάλη απόφαση και την κράτησα μυστικό επτασφράγιστο..
    Οι ημέρες περνούσαν και χωρίς καλά-καλά να το καταλάβω φθάσαμε στην παραμονή της 25ης Μαρτίου. Αυτή την ημέρα δεν κάναμε μάθημα. Ασχοληθήκαμε με το σημαιοστολισμό του διδακτηρίου μας, καθαρίσαμε τα μονοπάτια του χωριού μας , ασβεστώσαμε τις τουαλέτες , φορέσαμε τις στολές εμείς που θα παίζαμε τα σκετς, να μας δει ντυμένους ο δάσκαλός μας , για να επισημάνει πιθανές ατέλειες στις φορεσιές μας , οι οποίες έπρεπε να διορθωθούν στην ώρα τους.
    Στο σχολείο μας ήταν και καμιά δεκαριά νοικοκυρές. . Άλλες σφουγγάριζαν, άλλες καθάριζαν τα τζάμια, άλλες σκούπιζαν , άλλες κρεμούσαν κουρτινάκια στα παράθυρα. Αργά το μεσημέρι τα πάντα είχαν τακτοποιηθεί.
    Ξημέρωσε η 25η Μαρτίου. Όλοι οι μαθητές είχαμε συγκεντρωθεί στο προαύλιο του Σχολείου την «κεκανονισμένην ώραν ». Χτύπησε το κουδούνι,. παραταχθήκαμε κατά τάξεις και σε τριάδες. Οι μαθητές της Στ΄ ξεκρέμασαν από τους τοίχους του διδακτηρίου τις εικόνες των ηρώων του 1821 . Έπρεπε να τις πάρουμε και αυτές στην εκκλησία για να λειτουργηθούνε, καθώς είπε ο δάσκαλος. Αυτό πρώτη φορά γινόταν στο χωριό μας και έκτοτε συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
    Προέκυψε όμως ένα πρόβλημα. Ο αριθμός των εικόνων των ηρώων ήταν μικρότερος από τον αριθμό των μαθητών της Στ. Το πρόβλημα λύθηκε δίκαια και αυτοστιγμεί από το δάσκαλό μας. Τις εικόνες θα τις έπαιρναν οι μαθητές της Στ που δεν είχαν συμμετοχή στο σκετς.
    Όταν φθάσαμε στην εκκλησία μείναμε κατάπληκτοι. Τέτοια κοσμοσυρροή δεν ξαναγνώρισε το χωριό μας. Ήρθαν άνθρωποι και από τα γειτονικά χωριά, έστω και αν χρειάστηκαν δυο ώρες ποδαρόδρομο.
    Όταν τελείωσε η Θεία λειτουργία ο δάσκαλός μας μίλησε στον κόσμο για την επανάσταση του 21 και έπλεξε το εγκώμιο των ηρώων μας.
    Κατά τις 11.30΄ τα πάντα ήταν έτοιμα για την έναρξη της σχολικής μας γιορτής. Ο κόσμος στις θέσεις του, η αυλαία της σκηνής κλειστή, οι μαθητές της Ε΄ και Στ΄ τάξης, που θα παρουσιάζαμε τα σκετς, ντυμένοι και στα παρασκήνια.
    Πέντε- έξι αγόρια , που αποφοίτησαν πριν από τρία χρόνια από το Σχολείο μας - τώρα βοσκούσαν τα κοπάδια των γονιών τους- « επιστρατεύτηκαν» από το δάσκαλό μας για βοηθητικές δουλειές ήταν κι αυτά στα πόστα τους. (δύο θα άνοιγαν την αυλαία τραβώντας κάτι σχοινιά και χωρίς να φαίνονται από τους θεατές και οι υπόλοιποι θα ανέβαζαν ή θα κατέβαζαν από τη σκηνή τα απαραίτητα κάθε φορά έπιπλα ή άλλα υλικά)
    Ανακοινώθηκε στον κόσμο ότι εντός ολίγων λεπτών οι μαθητές της Ε΄ τάξης θα παρουσιάσουν ένα θεατρικό πατριωτικό δράμα για την Κύπρο και την Ε.Ο.Κ.Α..
    Τα λεπτά περνούσαν και η αυλαία δεν άνοιγε παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των συμμαθητών μου να ανέβω στη σκηνή.
    Ο ρόλος μου ήταν πρωταγωνιστικός . Συμμετείχα σχεδόν σε όλες τις σκηνές του έργου. Χωρίς τη δική μου παρουσία το έργο δεν μπορούσε να παιχθεί.
    Βλέποντας ο δάσκαλος ότι καθυστερεί το άνοιγμα της αυλαίας ήρθε στα παρασκήνια κι εκεί πληροφορήθηκε ότι υπαίτιος για την καθυστέρηση ήμουν εγώ. Με κοίταξε με ύφος αυστηρά και μου έδωσε εντολή να ανέβω αμέσως στη σκηνή Αφού αρνήθηκα να υπακούσω στην εντολή του, ο δάσκαλος άλλαξε τακτική. Το έριξε στα παρακάλια. Δυστυχώς όμως ήμουν αμετάπειστος.
    Στα παρασκήνια ήρθε και η μάνα μου «ευθύς ως επληροφορήθη τα καθέκαστα» και άρχισε τα παρακάλια. Μόνο μετάνοιες δεν μου έκανε. η καημένη.
    Με τα πολλά πείστηκα κι ανέβηκα στη σκηνή. Κάθισα στην πολυθρόνα που είχαν εκεί τοποθετήσει και για να ταιριάζει και στο βαθμό του «στρατάρχη» που έφερα την είχαν επενδύσει με μια φλοκάτη κατακίτρινη.
    Η αυλαία άνοιξε. Χωρίς κανένα δισταγμό σηκώθηκα από την πολυθρόνα έκανα μερικά βήματα, προχώρησα στο μπροστινό μέρος της σκηνής και με φωνή σταθερή είπα:
    «Εγώ ξετσίπωτος εγκληματίας σαν το Χάρτιγκ δε γίνομαι. Δεν θέλω να παίξω το ρόλο του Χάρτιγκ. Ο Χάρτιγκ είναι εγκληματίας. Το ακούτε; Είναι ξετσίπωτος εγκληματίας. Σκότωσε τον Κύπριο μαθητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη».’Εκανα στροφή επί τόπου και έφυγα από τη σκηνή προς τα παρασκήνια.
    Η μάνα μου και ο δάσκαλος με ακολούθησαν κατά πόδας . Ο παπα-Ματθαίος άρχισε να χειροκροτεί και κοντά σ’ αυτόν και οι συγχωριανοί μου, χωρίς να γνωρίζουν γιατί χειροκροτούν. Αγράμματοι άνθρωποι ήταν. Ίσως να σκέφτηκαν ότι αφού χειροκροτεί ο παπάς κάτι θα ξέρει αυτός .Γιατί λοιπόν να μη χειροκροτήσουμε κι εμείς;
    Κι ενώ το χειροκρότημα συνεχιζόταν ακούστηκε η βραχνή φωνή του παπα-Ματθαίου που έλεγε στη μάνα μου να με αφήσει ήσυχο. ‘Υστερα από την παρέμβαση του παπά ο δάσκαλος ανέβηκε στη σκηνή και εξήγησε στους χωριανούς μου ποιος ήταν ο Χάρτιγκ. και ποιος ο Παλληκαρίδης. Στη συνέχεια ανακοίνωσε ότι η θεατρική παράσταση που θα παρουσίαζαν οι μαθητές της Ε΄ τάξης ματαιώνεται και ότι θα παρουσιασθεί μόνο το πατριωτικό δράμα «Αθανάσιος Διάκος».
    Τότε ήταν που σηκώθηκε θύελλα χειροκροτημάτων. Έτσι βρήκα την ευκαιρία να φύγω από το Σχολείο , χωρίς να γίνω αντιληπτός και ντυμένος Χάρτιγκ κατευθύνθηκα στο σπίτι του μπάρμπα-Αποστόλη αναζητώντας καταφύγιο. Την αλλαξιά των ρούχων μου τη γιορτινή την εγκατέλειψα στο Σχολείο.
    Επειδή το σπίτι ήταν κλειστό κατάλαβα ότι θα ήταν στο Σχολείο ο μπάρμπα-Αποστόλης και η γυναίκα του η θεια-Διαμάντω. Περίμενα στην αυλή αρκετή ώρα μέχρι που ήρθαν. Σαν με είδε η θεία μου ντυμένο στρατηγό έσκασε στα γέλια. Της είπα να αφήσει τα αστεία , γιατί εγώ πεινούσα. Με συμπόνεσε και μου έφερε ψωμί και τυρί για φαγητό. Σαν νύχτωσε ήρθε ο πατέρας μου και με πήρε στο σπίτι.
    Την άλλη ημέρα παρέα με τον πατέρα μου πήγα στο Σχολείο. Ο πατέρας μου και ο δάσκαλος συζήτησαν για λίγο κατ’ ιδίαν , ενώ εγώ κάθισα στο θρανίο μου. Φεύγοντας ο πατέρας μου άρχισε κανονικά το μάθημα, χωρίς να μου κάνει καμία παρατήρηση ο δάσκαλος..
    Τα χρόνια πέρασαν. ΄Εγινα και ο ίδιος δάσκαλος .Υπηρέτησα στη δημόσια εκπαίδευση για τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια . Πέρασαν από τα χέρια μου εκατοντάδες ελληνόπουλα. Εργάστηκα σκληρά για να τα μάθω να ακουμπάνε με σεβασμό κι ανατριχίλα στα δάκρυα και τα κόκαλα των προγόνων τους. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι θα πρέπει τα παιδιά μας να αποκτήσουν αίσθηση ιθαγένειας και αίσθηση συνέχειας . Να ξέρουν από πού έρχονται και πού πηγαίνουν .
    Κάθε ημέρα και για 36 ολόκληρα χρόνια , μιμούμενος το δάσκαλό μου, μιλούσα στους μαθητές μου για την Κύπρο και την Ιστορία της. . Τους μιλούσα για τον Παλληκαρίδη, το Μάτση, το Λένα, το Μαυρομάτη , τον Κουτσόφτα, τον Παναγίδη, τον Αυξεντίου, τον Καραολή, το Δημητρίου, το Μάρκο Δράκο , το Ζάκο, το Μιχαήλ, τον Πατάτσο, το Μακάριο, το Διγενή,
    Ως Διευθυντής του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου κίνησα τη διαδικασία και δόθηκε σ’ αυτό το όνομα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη ..Στο δε προαύλιο του Σχολείου, με ενέργειές μου, η Βουλή των Ελλήνων έστησε την προτομή του
    Τον Παλληκαρίδη τον ευγνωμονώ , γιατί από το περιστατικό που καταγράφω συνάγεται ότι αυτός ήταν ο υπαίτιος που αγάπησα το νησί του με όλη τη δύναμη της ψυχής μου
    Ο Παλληκαρίδης με παρώθησε να επισκεφτώ την Κύπρο πολλές φορές. Αυτός οδήγησε τα βήματά μου στα σπιτικά των αδελφών του και στη γενέθλια γη του την Τσάδα.. Αυτός με παρώθησε να γνωρίσω συμμαθητές και φίλους του, συναγωνιστές και συντρόφους του. Ο Ευαγόρας με παρακίνησε να επισκεφτώ τα κρησφύγετα και τα λημέρια του. στα βουνά της Πάφο. Αυτός μου υπαγόρευσε να καταγράψω το περιστατικό της πρώτης γνωριμίας μας. Μιας γνωριμίας οπωσδήποτε φανταστικής, αλλά για μένα βιωματικής
    Ευαγόρα ! , Αδελφέ μου Ευαγόρα, σε ευγνωμονώ. Σε διαβεβαιώνω ότι όσο οι δυνάμεις μου, φυσικές και πνευματικές, το επιτρέπουν θα αγωνίζομαι για να παραμείνει άσβεστο το καντήλι της μνήμης σου.-

  18. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 04/09/2011 17:24:58

    « Εδραίοι στα μετερίζια του χρέους προς την Πατρίδα»

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διεθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Ο όπου γης Ελληνισμός επικροτεί και χειροκροτεί την απόφαση της Κυβέρνησης της Κύπρου για εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της. Μια απόφαση που γεμίζει τον ψυχικό κόσμο κάθε Έλληνα με αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας, γιατί αυτή προκάλεσε αλλεργικό σοκ στους Τούρκους και ψυχικό άλγος στους Άγγλους.
    Και οι μεν Τούρκοι «πνέουν μένεα και βυσσοδομούν» κατά της «Ελληνοκυπριακής Διοίκησης», όπως αποκαλούν τη Κυπριακή Κυβέρνηση, και χαρακτηρίζουν την απόφασή της «παράνομη ενέργεια», οι δε « πεπολιτισμένοι» Άγγλοι, «οι Ηρακλείς της διεθνούς νομιμότητας», όπως θέλουν να παρουσιάζονται , «εν τη ουσία όμως οι κατ’ εξοχήν καταπατητές των διεθνών θεσμίων», διεκήρυξαν ότι σε απόσταση 9 ναυτικών μιλίων από τις ακτές των βάσεών τους στην Κύπρο δεν μπορούν να γίνουν έρευνες και κατ’ ακολουθία εργασίες ανόρυξης του υποθαλάσσιου πλούτου.
    Τώρα από πού και ως πού οι Άγγλοι θεωρούν το κυπριακό έδαφος επί του οποίου εδράζονται οι βάσεις τους ως αμπελοχώραφό τους είναι θέμα που πρέπει να απασχολήσει τους διεθνείς οργανισμούς .
    Και όμως, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες που υπάρχουν , θέλω να πιστεύω, ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση , που εκπροσωπεί και διαχειρίζεται τις τύχες του υπερήφανου και αδούλωτου Κυπριακού Ελληνισμού, θα αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και θα παραμείνει εδραία και αταλάντευτη στην απόφασή της και στις αρχές του προσεχούς Οκτωβρίου (Οκτώβριος 2011) θα αρχίσει τις εργασίες για την ανόρυξη του φυσικού αερίου από το οικόπεδο 12 της ΑΟΖ , την οποία καθόρισε, ως είχε δικαίωμα άλλωστε, με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου της θαλάσσης.
    Στην υλοποίηση της απόφασής της η Κυπριακή Κυβέρνηση θα έχει συμπαραστάτη, αρωγό και συμμαχητή σύσσωμο τον όπου γης Ελληνισμό . Στις ενστάσεις που προβάλλουν οι Τούρκοι ότι , δήθεν, το όλο εγχείρημα των Ελληνοκυπρίων είναι παράνομο , αντενιστάμεθα διακηρύσσοντες ότι : Η Κυπριακή Δημοκρατία ενήργησε και ενεργεί με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου της θαλάσσης, το οποίο η Τουρκία δεν υπέγραψε. Κατά συνέπεια με βάση ποίων αρχών και κανόνων δικαίου χαρακτηρίζει παράνομη την ενέργεια των Ελληνοκυπρίων; Το οθωμανικό δίκαιο, είναι τοις πάσι γνωστό, ότι δεν είναι αποδεκτό ουδαμού της υφηλίου παρά μόνο η εφαρμογή του εξαντλείται εντός των ορίων της τουρκικής επικράτειας.
    Τέλος φαντάζει παράταιρο να κόπτονται «υπέρ της νομιμότητος» εκείνοι που καταδικάστηκαν , με επανειλημμένα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, για παράνομη εισβολή στην Κύπρο, κράτος ανεξάρτητο και μέλος του Ο.Η.Ε.∙ για επί σειρά ετών διατήρηση κατοχικών στρατευμάτων στο Βόρειο μέρος της νήσου , για παράνομη κατοχή του 38% του κυπριακού εδάφους, για αλλοίωση του δημογραφικού χαρακτήρα της Μεγαλονήσου, για καταστροφή των μνημείων και κλοπή των κειμηλίων της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της Κύπρου.
    Επιπρόσθετα δεν δικαιούνται να ομιλούν για παρανομία εκείνοι που στο στον Βόρειο μέρος της Κύπρου εκτύλιξαν όλα τα υφάδια της βαρβαρότητάς τους και κατέδειξαν τα κτηνώδη ένστικτά τους «σε όλο τους το μεγαλείο». Δεν δικαιούνται ούτε νομιμοποιούνται να ομιλούν περί «παρανόμου ενεργείας» των Ελληνοκυπρίων εκείνοι που δεν άφησαν λίθον επί λίθου στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου. Δεν δικαιούνται να ομιλούν «περί παρανόμου ενεργείας» εκείνοι που ακόμα και τάφους νεκρών ανέσκαψαν , ιερούς ναούς βεβήλωσαν και μνημεία τέχνης , που οι αιώνες σεβάστηκαν, εσύλησαν». Η ιστορία καταμαρτυρεί ότι οι Τούρκοι, όπου πέρασαν, δια μέσου των αιώνων , σκόρπισαν τον όλεθρο και την καταστροφή. Δεν σεβάστηκαν τίποτε. Ένα έχουν να επιδείξουν, οι Τούρκοι , καθόλη τη διάρκεια της ιστορικής τους διαδρομής . Τη βαρβαρότητα. ΄Ετερον ουδέν. Αν κάποιος έχει αντίρρηση δεν έχει παρά να απαριθμήσει την προσφορά των Τούρκων στα γράμματα, τις τέχνες και τον πολιτισμό και ο υπογράφων άρδην θα αλλάξει άποψη.
    Τέλος δεν δικαιούνται να ομιλούν περί νομιμότητας αυτοί που βαρύνονται με, ιστορικά τεκμηριωμένες, γενοκτονίες λαών όπως των Αρμενίων, των Ποντίων και των Ελλήνων της Μ. Ασίας.
    Είναι δε τόσο επηρμένη η πολιτική ηγεσία των Τούρκων που , εν τέλει , έχει χάσει την αίσθηση του μέτρου και εξαπολύει απειλές και βολές , «συγκεκαλυμένω τω τρόπω», διακηρύσσοντας δια στόματος Νταβούτογλου ότι δεν πρέπει να τίθεται σε δοκιμασία η αποφασιστικότητα της Τουρκίας.
    Αντίλογος του υπογράφοντα στην επισήμανση Νταβούτογλου: «Σιγά μη στάξει η ουρά του γάιδαρου».
    .Αλλά ας εξετάσουμε με ψυχρούς υπολογισμούς τι «είναι εις θέσιν» να πράξουν εν τη προκειμένη περιπτώσει οι Τούρκοι.
    Αν και το επιθυμούν, εν τούτοις αδυνατούν να πράξουν οτιδήποτε για ματαίωση των όποιων εργασιών ανόρυξης φυσικού αερίου. Ο λόγος προφανής. Τις εργασίες θα τις κάνει αμερικανική εταιρεία και στην όλη υπόθεση ενεργώς εμπλέκεται και το Ισραήλ. Τούτο σημαίνει ότι καθίσταται εκ των πραγμάτων αδύνατη η εκ μέρους της Τουρκίας επίδειξη «πολεμικής πυγμής» μιας και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι θέσεις των Αμερικάνων και των Ισραηλινών είναι εκπεφρασμένες , οπότε οι τουρκικοί λεονταρισμοί πάνε περίπατο. Άλλωστε η φορά των πραγμάτων , αλλά και η συγκυρία είναι τέτοια που, τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οικονομικής υφής βέβαια, συμπίπτουν με τα συμφέροντα των Αμερικάνων και των Ισραηλινών. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο στις φωνασκίες των Τούρκων δεν σπεύδουν να κλίνουν (το ι με γιώτα) «ώτα ευήκοα» .
    Ούτως εχόντων των πραγμάτων οι Τούρκοι άλλαξαν βιολί. Ζητούν από τους Αμερικάνους , αλλά και τον Ο.Η.Ε., να πιέσουν τη Λευκωσία να αναβάλει τις εργασίες μέχρις ότου λυθεί το Κυπριακό. Μάλιστα ισχυρίζονται ότι, αν αρχίσουν οι εργασίες, αυτές θα περιπλέξουν και θα πλήξουν τις ενδοκοινοτικές διαπραγματεύσεις Χριστόφια-Έρογλου .
    Επισημαίνω εν παρόδω ότι οι Τούρκοι αυταπατώνται. Επίλυση του Κυπριακού κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της Άγκυρας δεν πρόκειται να γίνει. Αυτό να το βάλλουν καλά στο μυαλό τους . Η Ελληνοκυπριακή πλευρά αρκετές παραχωρήσεις έκανε. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν, επιτέλους, ότι δεν θα βρεθεί Κύπριος Πρόεδρος για να ξεπουλήσει την Κύπρο στους Τούρκους. Τελεία και παύλα.
    Και ας επανέλθουμε στο κυρίως θέμα μας. Τι δέον γενέσθαι λοιπόν εν προκειμένω;
    Εν πρώτοις η Λευκωσία σε καμία των περιπτώσεων δεν πρέπει να δεχθεί αναβολή των εργασιών για εκμετάλλευση του φυσικού της πλούτου. Μια τέτοια ενέργεια , εκτός του ότι είναι καθαρή «αυτοκτονία» , συν τοις άλλοις καλλιεργεί φοβικά σύνδρομα και ταυτόχρονα εκπέμπει και λάθος μηνύματα προς την Άγκυρα. Δηλαδή οι όποιες αποφάσεις και ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας τελούν υπό τουρκική αίρεση.
    Πάντως ένα είναι πλέον ή βέβαιον. Οι Τούρκοι δεν «εμωράνθησαν εις βαθμόν τοιούτον» , ώστε να παρεμποδίσουν τις όλες εργασίες ανόρυξης φυσικού αερίου. Μακάρι να το πράξουν, για να «σπάσει ο τσαμπουκάς τους. Τις τους εναπομένει λοιπόν;
    Κατά την προσωπική μου άποψη οι ηγήτορες της Τουρκίας θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν επεισόδιο μέσα στην Κύπρο με τη χρησιμοποίηση των στρατευμάτων του Αττίλα. Σε τι θα αποσκοπεί αυτό το επεισόδιο; Σφόδρα πιθανόν στην κατάληψη ενός Ελληνοκυπριακού χωριού , ευελπιστώντας ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ασκήσει πίεση στη Λευκωσία ώστε η ίδια να ζητήσει αναβολή των όλων εργασιών εκμετάλλευσης του ορυκτού της πλούτου,
    Καθόλου απίθανο το τουρκικό εγχείρημα επί κυπριακού εδάφους να συνδυασθεί με θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο και με απόπειρα κατάληψης ελληνικού νησιού.
    Τα ανωτέρω δεν αποτελούν προϊόν νοσηρής φαντασίας του γράφοντος. Οι Τούρκοι είναι γνωστοί. Αφού οι απειλές τους δεν έπιασαν τόπο, οι προσπάθειές τους για αναβολή των εργασιών, κατά πως δείχνουν τα πράγματα , είναι ατελέσφορες, δεν αποκλείεται να καταφύγουν στην ωμή βία . Κατ’ αυτόν τον τρόπο , πιστεύουν, ότι ματαιώνουν και την ανάληψη της Προεδρίας της Ε,Ε. από την Κυπριακή Δημοκρατία, γεγονός που αποτελεί « κάρφος στους οφθαλμούς τους.
    Και γεννάται το ερώτημα :Τι πράττομεν εν προκειμένω;
    Πρώτα και πάνω απ’ απ’ όλα δεν χρειάζεται πανικός. Οι Τούρκοι είναι θρασύδειλοι και θα τραπούν σε άτακτη φυγή αν αντιληφθούν ότι και η «Ελληνική και Ελληνοκυπριακή υπομονή έχει τα όριά της».
    Όσο είναι καιρός ακόμα Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι εν ομονοία , ομογνωμία και ομοθυμία να συγκροτήσουμε ένα αρραγές εθνικό μέτωπο και να αποδυθούμε σε μια διεθνή σταυροφορία αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο των Τούρκων και τι απεργάζονται σε βάρος του Ελληνισμού.
    Παράλληλα η εθνική φρουρά της Κύπρου , αλλά και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να λάβουν τα μέτρα που εκείνες γνωρίζουν και τα οποία θα δρουν αποτρεπτικά στις όποιες βλέψεις και σχεδιασμούς των Αγαρηνών.
    Ο υπογράφων είναι δάσκαλος . Επομένως ούτε την απαιτούμενη τεχνογνωσία κατέχει , αλλά και άμοιρος και άγευστος της διπλωματικής , της πολιτικής , πολλώ δε μάλλον της στρατιωτικής τέχνης είναι για να καταγράψει συγκεκριμένες ενέργειες για την προκείμενη περίσταση.
    Δεν μπορώ όμως να μη σημειώσω, και μάλιστα με υπερηφάνεια, τη δήλωση του Έλληνα Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Π. Μπεγλίτη : « Η Ελλάδα είναι σε θέση να υπερασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου».
    Η ανωτέρω δήλωση μίλησε στη ψυχή κάθε Έλληνα, στην ψυχή κάθε Πατριώτη.-

  19. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 05/09/2013 09:34:57

    «Η οικονομική εξαθλίωση του λαού μας δεν συνεπάγεται οικονομική ανάπτυξη του τόπου μας»

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες των απαιτήσεων της τρόικα , προκειμένου να στέρξει στην εκταμίευση των δόσεων της δανειοδότησής μας.
    Εν τοις πράγμασι το Υπουργείο Οικονομικών της δόλιας της Πατρίδας μας τροϊκοκρατείται. Τελεί υπό ξένη επιτροπεία που επιτάσσει και αξιώνει , δίκην επικυρίαρχου, λήψη μέτρων , όχι απλώς δυσβάστακτων για το λαό μας, αλλά και εν πολλοίς αναποτελεσματικών για την ανόρθωση της εθνικής μας οικονομίας. Ο δε επί των οικονομικών μας υπουργός, εκών-άκων, εισάγει στο Εθνικό μας Κοινοβούλιο για ψήφιση νομοθετήματα , που οδήγησαν σε εξαθλίωση το λαό μας.
    Δεν έχω να επιδείξω, ούτε χρειάζονται άλλωστε , περγαμηνές οικονομολόγου για να βροντοφωνάξω το αυτονόητο., ότι δηλαδή ένας εξαθλιωμένος και πενόμενος λαός δεν μπορεί να ανορθώσει την οικονομία .
    Αντιπαρέρχομαι , βέβαια, την τακτική των κυβερνώντων τον τόπο μας, τωρινών και προηγούμενων, που εναπέθεσαν την οικονομική μας ανάπτυξη στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Δεν αναφέρομαι στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα , γιατί στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι άνεργοι.
    Και εύλογα διερωτάται κάθε καλόπιστος άνθρωπος. Οι περικοπές μισθών και συντάξεων , συνεπικουρούμενες από ένα ποσοστό ανέργων που ξεπερνά το 27% του ενεργού εργατικού δυναμικού της Πατρίδας μας , είναι ποτέ δυνατόν να οδηγήσουν τη χώρα μας σε οικονομική ανάταση και πρόοδο; Αναντίλεκτα όχι.
    Πιθανολογώ ότι υπάρχουν και ελάχιστοι «οικονομολογούντες» , το τονίζω «οικονομολογούντες» και όχι οικονομολόγοι, που πιστεύουν το αντίθετο. Αυτοί συναριθμούνται, κυρίως , μεταξύ εκείνων των Ευρωπαίων και υπερατλαντικών φωστήρων που ηλιθίως σκεπτόμενοι πιστεύουν ότι η οικονομική ανάκαμψη και ανάπτυξη ενός τόπου δύναται να συντελεσθεί όταν το μεγαλύτερο μέρος του ενεργού πληθυσμού του τεθεί σε ανεργία, όταν η αγορά του νεκρώσει και οι όποιες πλουτοπαραγωγικές πηγές του , καθώς και κάθε δημόσια επιχείρηση, που προσπορίζει έσοδα στον κρατικό κορβανά ξεπουληθούν.
    Δυστυχώς οι εξωφρενικές αυτές απόψεις των «οικονομολογούντων» , επειδή τις ασπάζονται καταλεπτώς εκείνοι που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται ακόμα και σήμερα τον ιδρώτα του λαού μας, μας οδήγησε στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα.
    Οι νυν κυβερνώντες ισχυρίζονται ότι όποια μέτρα παίρνονται σήμερα απορρέουν από τα μνημόνια που υπέγραψαν οι προκάτοχοί τους με τους οποίους σήμερα συγκυβερνούν.
    Οι προκάτοχοι των νυν κυβερνώντων, αν και σήμερα συγκυβερνούν με εκείνους που τα ανωτέρω ισχυρίζονται , διατείνονται ότι υπογράφοντας τα μνημόνια 1 και 2 έσωσαν τον τόπο από τη χρεοκοπία.
    Και να ήταν μονάχα αυτό ! Εδώ παρατηρείται το αξιοπερίεργο , και εκτός λογικής φαινόμενο , ο νυν αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης να καυχάται ότι , ως υπουργός οικονομικών στην κυβέρνηση του κόμματός του , πέτυχε «κούρεμα» του χρέους μας κατά 100 δις ευρώ . Κι αν , τω όντι , αυτό συνέβη πώς εξηγείται το γεγονός ότι ταυτόχρονα αυξήθηκε το δημόσιο χρέος μας πάνω από 110 δις ευρώ , αν θυμάμαι καλά ;
    Ειρήσθω εν παρόδω ότι έκτοτε και μέχρι σήμερα είχαμε δραστικό περιορισμό των δαπανών του κράτους σ’ όλους τους τομείς της δραστηριότητάς του, εισροή δανείων της τάξης των 300 δις ευρώ και πάρα ταύτα σήμερα το δημόσιο χρέος μας είναι κατά πολύ μεγαλύτερο εκείνου που είχαμε το 2009 , πριν δηλαδή μπούμε στους μνημονιακούς μηχανισμούς οικονομικής στήριξης. Πώς ερμηνεύεται τούτο; Τι λένε , εν προκειμένω, ο κ. Στουρνάρας και οι περί αυτόν;
    Με τους κανόνες των μέχρι τούδε γνωστών οικονομικών θεωριών το ανωτέρω φαινόμενο είναι δυσεξήγητο. Βέβαια αυτό το αντιλήφθηκε και το ΔΝΤ , σημαίνοντες εκπρόσωποι του οποίου επανειλημμένα αποφάνθηκαν ότι «στην περίπτωση της Ελλάδας εφαρμόστηκε λάθος συνταγή», παρά ταύτα , όμως , το πρόγραμμα πρέπει να συνεχισθεί να εφαρμόζεται απαρέγκλιτα ‘
    Βρε θεομπαίχτες ! Αφού η συνταγή είναι λάθος και το πρόγραμμα θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται απαρέγκλιτα είναι ποτέ να τελεσφορήσει , να έχει δηλαδή ευτυχή κατάληξη;
    Και ασφαλώς όχι. Αυτό το γνωρίζετε πολύ καλά. Για να επιμένετε όμως στην πιστή εφαρμογή ενός λανθασμένου προγράμματος καθίσταται πλέον ολοφάνερο ότι αλλού αποσκοπείτε. Και ηλίου φαεινότεροι είναι ότι στους άμεσους σκοπούς και στόχους σας συμπεριλαμβάνεται η διάλυση του ελληνικού κράτους και ο διασκορπισμός του πληθυσμού του στους τέσσερις ανέμους.
    Και το ύψος της αναισχυντίας και της παλιανθρωπιάς σας έφτασε σε ύψη δυσθεώρητα όταν με e-mail οι εκπρόσωποί σας της τρόικα απαίτησαν από την ελληνική κυβέρνηση το άμεσο κλείσιμο των ΕΑΣ, ΕΛΒΟ και ΛΑΡΚΟ με την επισήμανση στους εργαζόμενους .που θα απολυθούν από τις εταιρείες αυτές , να μη δοθεί αποζημίωση . Σε περίπτωση δε που υπάρχει νομικό κώλυμα για αποστέρηση της αποζημίωσης και προκειμένου να παρακαμφθεί ο νομικός σκόπελος ας κηρύξει για την προκείμενη περίπτωση πτώχευση το ελληνικό κράτος.
    Επίσης και άλλες «ρετσέτες» της τρόικα είδαν το φως της δημοσιότητας., Ούτε λίγο, ούτε πολύ απαιτούν και την πώληση των εκκλησιών μας , προκειμένου να εξυπηρετηθεί το χρέος .
    Προσωπικά δεν θα παραξενευτώ αν αυτά τα υποκείμενα απαιτήσουν να παραδώσουμε και τα νησιά μας σε γειτονικούς λαούς , προκειμένου να ελαττωθούν τα έξοδα της Κυβέρνησης και να αυξηθούν οι πιθανότητες να καταστεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος.
    Εκείνο που προξενεί μεγάλη εντύπωση στο λαό μας είναι το γεγονός ότι η Κυβέρνησή μας σπεύδει και υιοθετεί τις απαιτήσεις της τρόικα με το αιτιολογικό ότι αυτό είναι υποχρέωσή μας , που απορρέει από την υπογραφή των μνημονίων.
    Και τώρα τίθεται το μεγάλο ερώτημα. Ποιοι ακριβώς ήταν εκείνοι οι φωστήρες μας που υπέγραψαν «τυφλοις όμμασι» τέτοια μνημόνια αποικιακού χαρακτήρα; Είχαν επίγνωση το τι υπέγραφαν ή είχαν άγνοια σε τι είδους κείμενα έβαζαν την υπογραφή τους; Ποιος τους εξουσιοδότησε να υποθηκεύουν το μέλλον ολόκληρων γενεών και να εκχωρήσουν την εθνική μας κυριαρχία στους διεθνείς τοκογλύφους;
    Από πού και ως πού εισήγαγαν την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου στην επίλυση των όποιων διαφορών μας με τους δανειστές μας ;
    Πώς δέχτηκαν την υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Πατρίδας μας και από πού και ως πού μας έβαλαν ως γκεσέμια τους εκπροσώπους των δανειστών μας;
    Αγνοούσαν , εκείνοι που υπέγραψαν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, ότι ο τόπος που υποθήκευσαν δεν ήταν χωράφι του πατέρα τους, αλλά τόπος αγιασμένος και ποτισμένος από το αίμα και σπαρμένος απ’ τα κόκαλα εκείνων που τον ελευθέρωσαν από αιώνων σκλαβιά;.
    Αγνοούσαν εκείνοι που υποθήκευσαν τον τόπο μας ότι στα σπλάχνα του έχουν θεμελιωθεί μνημεία τέχνης, απείρου κάλλους και ομορφιάς των προγόνων μας και ενώπιον τους υποκλίνονται οι αιώνες και οι ελευθερόφρονες λαοί της υφηλίου;
    Ποιος πληροφόρησε την τρόικα ότι οι Εκκλησίες μας και τα Μοναστήρια μας αποτελούν δημόσια περιουσία και απαιτούν την εκποίησή τους ένεκεν της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους μας;
    Πληροφορούμε τους διεθνείς τοκογλύφους ότι Εκκλησίες και Μοναστήρια είναι κτισμένα από τον οβολό των Ελλήνων και στο λαό ανήκουν. Τίτλους ιδιοκτησίας των εκκλησιών και μοναστηριών δεν διαθέτει το ελληνικό δημόσιο.
    Αν η τρόικα προσδοκά ότι ασκώντας πίεση στους εδώ υποτακτικούς της , θα τους εξαναγκάσει να πιέσουν κι αυτοί με τη σειρά τους –τους κατά τόπους Μητροπολίτες και αυτοί κατ’ ακολουθία τα εκκλησιαστικά συμβούλια για εκχώρηση στους δανειστές μας της εκκλησιαστικής περιουσίας, πλανάται πλάνην οικτράν,
    Αν πάλι , κύριοι της τρόικα , αναθαρρήσατε με το ολίσθημα του Αρχιεπισκόπου μας Ιερωνύμου, που δέχτηκε από κοινού αξιοποίηση της περιουσίας της Αρχιεπισκοπής με το ελληνικό δημόσιο είσθε μακριά νυχτωμένοι.
    Θέλουμε να πιστεύουμε ότι και ο Αρχιεπίσκοπος θα αναθεωρήσει την απόφασή του ευθύς ως συναισθανθεί το μεγάλο του ολίσθημα., γιατί η απλή λογική επιβάλλει συνεταιρισμό για εκμετάλλευση περιουσίας όταν τα συνεταιριζόμενα μέλη συνεισφέρουν από κοινού κεφάλαια για πραγμάτωση του όποιου σκοπού. Στην προκείμενη περίπτωση η Αρχιεπισκοπή προσφέρει την περιουσία της. Το ελληνικό δημόσιο τι προσφέρει;
    Επειδή μακρηγόρησα πρέπει να κλείσω το άρθρο μου επισημαίνοντας ότι : Αν η κυβέρνησή μας δεν απαλλαχθεί από τους ανοικονόμητους οικονομολογούντες που οικονομολογούν αυτός ο τόπος θα βαδίζει σύντομα και σταθερά στον όλεθρο.
    Φημολογείται ότι η Κυβέρνησή μας έκλεισε το στρατόπεδό στο Αμύνταιο της Φλώρινας , γιατί , λέει, η λειτουργία του στοίχιζε 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.
    Και ο υπογράφων αντιλέγει. Το ποσό είναι μηδαμινό, τη στιγμή που η λειτουργία του Γραφείου του κ. Καψή στοιχίζει, σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας , πάνω 450.000 ευρώ ετησίως.
    Ε, όχι λοιπόν. Δεν είναι δυνατόν σ’ αυτόν τον τόπο να είμαστε φτηνοί στο αλεύρι και ακριβοί στη στάχτη.
    Δυστυχώς αυτά συμβαίνουν , γιατί οι εκπρόσωποί μας ουδέποτε υπήρξαν πιστοί οικονόμοι της λαϊκής εντολής και αρκετοί από αυτούς θεωρούσαν το κράτος μας τιμάριό τους και μερικοί επιδόθηκαν , μετερχόμενοι μέσα και μεθόδους αθέμιτες, σε λαφυραγωγία του εθνικού μας πλούτου.-

  20. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 06/09/2013 01:05:58

    « Η ανοικονόμητη οικονομική πολιτική μας έφερε στο σημερινό μας κατάντημα. Ας όψονται οι υπαίτιοι»

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    «ΕΤΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ»

    Γι΄αυτό μας πήρε ο διάβολος και μας σήκωσε. Αλήθεια σε ευνομούμενη και χρηστώς διοικούμενη Πολιτεία ζούμε εδώ και αρκετά χρόνια ή σε κράτος που προσμοιάζει με το παλάτι του Οδυσσέα επί εποχής μνηστήρων; Άλλως πως δεν εξηγείται πώς διασκορπίστηκε τόσος πακτωλός χρημάτων που εισέρρευσε την Πατρίδα μας από τα μέσα της δεκαετίας του 85 ίσαμε σήμερα χωρίς να αλλάξει μορφή ο τόπος μας και μοίρα ο λαός μας.
    Απαριθμώ λοιπόν;
    Πακέτο Ντελόρ Ι
    Πακέτο Ντελόρ ΙΙ
    Πακέτο Ντελόροι ΙΙΙ
    Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα
    Πακέτο Πρόντι 1
    Πακέτο Πρόντι ΙΙ
    Αν θυμάμαι καλά και Πακέτο Πρόντι ΙΙΙ

    Άραγε τα χρήματα που αντιπροσωπεύουν τα ανωτέρω πακέτα σε πόσα δις ΕΥΡΩ ανέρχονται ; Κύριος οίδεν.
    Αν σκεφθεί κανείς το ύψος των χρηματικών εισροών στην Πατρίδα μας και την οικονομική κρίση που βιώνει ο λαός μας σήμερα μένει ενεός. Είναι ένα φαινόμενο δυσεξήγητο και ως οικονομικό πρόβλημα δυσεπίλυτο για τα μεγάλα λαϊκά στρώματα , βέβαια, γιατί οι ειδήμονες και οι επιτήδειοι λεηλάτες των χρημάτων του κρατικού κορβανά , γνωρίζουν πολύ καλά , γιατί η χώρα μας έφτασε στη σημερινή της κατάντια.
    Και καλά αυτοί οι επιτήδειοι και οι ειδήμονες στην εκμετάλλευση του ιδρώτα του λαού μας. Εκείνοι όμως που τάχθηκαν από το λαό μας ως πιστοί οικονόμοι, φύλακες και διαχειριστές του κρατικού θησαυροφυλακίου τι έκαναν ; Σίγουρα ανήγαγαν σε οικονομικό δόγμα « Το πάρτε διαβόλοι βάγια» ;
    Ίσως αυτός ο χαρακτηρισμός της οικονομικής πολιτικής- αναφέρομαι στην οικονομική πολιτική της τελευταίας τριακονταετίας - θεωρηθεί υπερβολικός και σπεύσετε να ρίψετε εναντίον μου τον λίθον του αναθέματος.
    Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να καταβάλλω προσπάθεια για να εδραιώσω το χαρακτηρισμό μου. Επιγραμματικά αναφέρω τον εσμό των «επιτήδειων ευγενών απατεώνων , που άλλοι κυκλοφορούσαν ως ντίλερς προώθησης και εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων σε βάρος της πατρίδας μας, άλλοι ως μεσάζοντες, έτεροι ως μιζαδόροι, αρκετοί ως εκμαυλιστές συνειδήσεων, ουκ ολίγοι ως χρηματιστηριακοί σπεκουλάντες, άλλοι ως τοκογλύφοι αισχίστου είδους, άλλοι ως λαθρέμποροι , ευάριθμοι ως ελεεινοί κομματάρχες, άλλοι πάλι ως ανάλγητοι έμποροι ελπίδας στους άνεργους νέους, άλλοι ως στυγνοί εκμεταλλευτές του ανθρώπινου πόνου και της ανθρώπινης δυστυχίας.
    ‘Ολοι τους , ως όρνεα σαρκοβόρα , επέπεσαν στο σώμα της Πατρίδας μας, χωρίς ο λαός μας να τους λιθοβολήσει , απομύζησαν ό,τι μπορούσαν να απομυζήσουν μέχρι που την κατάντησαν σκέλεθρο.
    Βεβαίως μεγάλη ευθύνη, εν προκειμένω , έχουν, άλλος πολύ άλλος λίγο, και όσοι κυβέρνησαν αυτό τον τόπο την τελευταία τριακονταετία. Ένιοι , οσάκις ο λαός μας τους εμπιστευόταν την διακυβέρνηση του τόπου μας , θεωρούσαν την Πατρίδα μας ως τιμάριό τους με ό, τι επιπτώσεις είχε αυτή η αντίληψή τους «εις το χρηστώς διακυβερνάν».
    Διαχειρίστηκαν τις τύχες του τόπου μας και τη μοίρα μας με τρόπο που επέτρεψε στις παντοειδείς συνομοταξίες των τρωκτικών, τις οποίες προανέφερα , χωρίς βέβαια να εξαντλήσω το ρεπερτόριό τους, να βρουν έδαφος πρόσφορο για να αναπτύξουν την άνομη δραστηριότητά τους.
    Υπήρξαν δε και περιπτώσεις που μερικοί θεωρούσαν εαυτούς ανέκκλητους οικονόμους της εμπιστοσύνης του λαού μας, με φυσικό επακόλουθο την έπαρση και την οίηση , δηλαδή ό, τι χειρότερο για έναν πολιτικό, γιατί το δίδυμο «έπαρση-οίηση» καθορίζει , για τους ειδήμονες του είδους, τις συντεταγμένες του πεδίου εκδούλευσης του επηρμένου και οιηματία πολιτικού. Στο πεδίο αυτό συνωθούνται οι αυλοκόλακες και οι σφουγγοκoλάριοι και εντός αυτού του πεδίου, κατά κύριο και πρώτιστο λόγο , σχηματίζονται τα «περιβάλλοντα» , τα οποία ευτελίζουν , ξευτελίζουν και τελικά «θάβουν» πολιτικά τα αφεντικά τους.
    Και ασφαλώς και υπήρξαν και υπάρχουν πολιτικές προσωπικότητες που αποτελούν το σέμνωμα του τόπου μας. Ευχής έργο να αποτελέσουν τη ζύμη για την αναγέννηση της πολιτικής ζωής της Πατρίδας μας.-

  21. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 24/10/2013 21:01:37

    " Όταν η ίδια η ζωή ξεσκεπάζει τα καταχθόνια σχέδια της Άγκυρας"

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    "ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ"

    Oι Πομάκοι πρέπει να το χωνέψουν καλά ότι η πλαστογράφηση της Ιστορίας είναι αδύνατη, από οιονδήποτε και αν επιχειρείται . Οι καλύτεροι προπαγανδιστές και παραχαράκτες και αν επιστρατευτούν και πακτωλός χρημάτων κι αν διατεθεί προς αυτή την κατεύθυνση η ιστορική αλήθεια θα λάμψει.
    Εν προκειμένω ποια είναι η ιστορική αλήθεια σε ότι αφορά στους Πομάκους; Οι Πομάκοι είναι αρχαιοελληνικό θρακικό φύλο. Είναι οι αρχαίο Αγριάνες, οι οποίοι και πολέμησαν στο πλευρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν ο Μεγάλος Εκείνος Στρατηλάτης "επορεύθη στα πέρατα του γνωστού τότε κόσμου" ευαγγελιζόμενος την Ελληνική Γλώσσα και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Αυτοί είναι οι Αγριάνες.
    Αυτά από ιστορικής άποψης, την οποία και επαληθεύει και η ανθρωπολογική επιστήμη.
    Οι φίλοι μας οι Πομάκοι , για να διαπιστώσουν την καταγωγή τους , ας κοιτάξουν « ευατούς» στον καθρέφτη. Κατά κανόνα είναι ξανθοί.
    Τους τουρκογενείς μουσουλμάνους της Θράκης , με τους οποίους μερικοί μπορεί να έχουν και αλισβερίσι , τους γνωρίζουν καλά. Είναι κατά κανόνα μελαψοί . Κι αν υπάρχει και κανείς τουρκογενής μουσουλμάνος που να είναι ξανθός , αυτός θα αποτελεί εξαίρεση , όπως σε κάθε κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις, οι οποίο τον επιβεβαιώνουν.
    Επίσης οι Πομάκοι πρέπει να ψάξουν καλά «ευατούς» και θα διαπιστώσουν ότι οι πρόγονοί τους , κάτω από την πίεση των τουρκογενών μουσουλμάνων, είχαν εξισλαμιστεί, φαινόμενο που καθόλου απίθανο να παρατηρείται και σήμερα.
    Δεν αρνούμαι ότι η επίσημη ελληνική πολιτεία , διαχρονικά, άφησε τους Πομάκους έρμαιο στις ορέξεις των τουρκογενών και ότι δεν παρενέβη έγκαιρα και δυναμικά για να τους προστατεύσει από την καταπίεση. Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια η Πολιτεία μας αφυπνίστηκε και θέλω να πιστεύω ότι άρχισαν να ανατέλλουν καλύτερες μέρες και για τους Πομάκους, συγκριτικά με το παρελθόν.
    Αδέλφια μας Πομάκοι,
    Δεν είναι δυνατόν εσείς, οι απόγονοι των συμπολεμιστών του Μεγάλου Στρατηλάτη, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, να υποβιβάζετε εαυτούς και να αυτοκατατάσεσθε στις τάξεις ενός λαού , ο οποίος στη μέχρι τώρα διαδρομή του είναι υπόλογος έναντι της Ιστορίας για τρεις γενοκτονίες διαφορετικών λαών. Ήτοι : των Ελλήνων του Πόντου , της Κωνσταντινούπολης και της Μικράς Ασίας, των Αρμενίων και των Κούρδων.
    Το επεισόδιο που διαδραματίστηκε το φετινό καλοκαίρι , και συγκεκριμένα στις 31 Αυγούστου 2013 , στο εκτουρκισμένο πανηγύρι του Ακρίτα , στην ορεινή Ροδόπη , είναι μια τρανταχτή και αδιάσειστη απόδειξη ότι οι αγκάλες που ανοίγουν οι τουρκογενείς μουσουλμάνοι της Θράκης στην πραγματικότητα είναι δαγκάνες που θα σας συνθλίψουν και τελικά θα σας αφανίσουν..
    Αυτή την αλήθεια όσο το συντομότερα την αντιληφθείτε τόσο το καλύτερο για εσάς.
    Όσο παραμένετε αδρανείς και « κύπτετε οσφήν και κεφαλήν» στα κελεύσματα των τουρκογενών και των αποστόλων και ιεροκηρύκων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής , αλλά και των γυρολόγων της Άγκυρας , που τακτικά σας επισκέπτονται , δεν υπάρχει καμία περίπτωση να διατηρήσετε την ιδιοπροσωπία σας.
    Κυνηγήστε , λοιπόν , τους τουρκογενείς μουσουλμάνους, που σας πλησιάζουν και σας υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια. Τα συνθήματά σας , εναντίον των τουρκογενών, στο πανηγύρι του Ακρίτα, κάνετέ τα παιάνα, ιαχή βροντερή, που θα ματαιώσει κάθε προσπάθεια της Άγκυρας να σας αφομοιώσει με την τουρκόφρονη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
    Ένα το σύνθημά σας. Είμαστε απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τιμή μας και καμάρι μας.-

  22. Δημήτρης Στεργιούλης avatar
    Δημήτρης Στεργιούλης 24/11/2013 14:57:14

    « Ούτως εχόντων των πραγμάτων άραγε υπάρχει λόγος να συνομιλούμε με τους Τουρκοκύπριους»

    του Δημήτρη Στεργιούλη
    Επίτιμου Διευθυντή
    2ου Δημοτικού Σχολείου Κιάτου
    ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ

    Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες των τελευταίων ημερών (εφημερίδα της Κύπρου Χαραυγή) τα στρατεύματα του Αττίλα στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου κατέλαβαν είκοσι τέσσερα (24) τετραγωνικά χιλιόμετρα από τη νεκρή ζώνη , που ελέγχεται από την ειρηνευτική δύναμη του Ο.Η.Ε.
    Απορίας άξιο το γεγονός ότι η ειρηνευτική δύναμη ουδόλως αντέδρασε, αν δεν συγκατένευσε κιόλας, σ΄ αυτή την ενέργεια του Αττίλα.
    Η εκ μέρους μας ακολουθητέα τακτική και εν προκειμένω θα είναι οι άνευ σημασίες διαμαρτυρίες μας και τα έντονα διαβήματά μας , που θα προστεθούν στο μακρύ «διαμαρτυρολόγιο» των Ελλήνων που είναι αρχειοθετημένο στον Ο.Η.Ε.
    Όμως τα διαβήματα και οι διαμαρτυρίες δεν κατοχυρώνουν την εδαφική ακεραιότητα των κρατών και την ανεξαρτησία των λαών, αν δεν συντρέχει προς τούτο η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική αφ΄ενός και η αποτρεπτική ισχύς των ενόπλων δυνάμεων αφ΄ετέρου.
    Ως Έλληνες πρέπει να κατανοήσουμε μια αλήθεια. Ότι δηλαδή ο Τούρκος είναι άρπαγας. Η αρπαγή, η λεηλασία και ο βανδαλισμός συνθέτουν τον ψυχικό του κόσμο. Δεν είναι δική μου άποψη αυτή. Είναι διαχρονική αλήθεια ιστορικά τεκμηριωμένη και καταγεγραμμένη..
    Επομένως δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο Αττίλας κατέλαβε είκοσι τέσσερα τετραγωνικά χιλιόμετρα της νεκρής ζώνης στην Κύπρο. Όσο Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι αδυνατούμε ή δεν θέλουμε να εξοικειωθούμε με την ωμή πραγματικότητα και να λάβουμε όλα εκείνα τα μέτρα που θα "στομώνουν" την τουρκική βουλιμία , προϊόντος του χρόνου , θα καταγράφουμε απώλειες.
    Αλήθεια τι προσδοκούμε από τις συνομιλίες μας με τους Τουρκοκύπριους , ενώ είναι γνωστό και δημοσιοποιημένο από τους Τούρκους ότι δεν θα επιστρέψουν στους Ελληνοκύπριους σπιθαμή από τα κατεχόμενα εδάφη του κυπριακού βορά, ότι η στρατιωτική τουρκική παρουσία στην Κύπρο και οι τουρκικές εγγυήσεις δεν είναι θέμα προς διαπραγμάτευση και ότι σε κάθε περίπτωση στις όποιες συνομιλίες δεν μπορούν παρά να ληφθούν υπόψη οι πραγματικότητες.
    Ουδέποτε οι Τούρκοι και συνακόλουθα και τα φερέφωνά τους στην κατεχόμενη Κύπρο δεν έκανα λόγο για πρόνοιες του διεθνούς δικαίου , για ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. για την Κύπρο, για ευρωπαϊκό δίκαιο, που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων.
    Είναι πασιφανές ότι οι Τούρκοι και οι πάτρωνές τους με τις συνομιλίες Ελληνοκυπρίων_- Τουρκοκυπρίων στοχεύουν να νομιμοποιήσουν την παράνομη στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας σε ανεξάρτητο κράτος-μέλος του Ο.Η.Ε. , όπως είναι η Κύπρος, την παράνομη κατοχή και εποίκιση του 40% σχεδόν του εδάφους της Μεγαλονήσου και συνακόλουθα την άρση κάθε εμποδίου στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε.
    Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός περιωπής για να αντιληφθεί
    τα " κεκραγότα" και προφανή.
    Ανεξάρτητα από τα ανωτέρω εμείς οι Ελλαδίτες, αν δεν ενισχύσουμε την αποτρεπτική δύναμη των ενόπλων μας δυνάμεων με όλα τα απαραίτητα και υψηλής τεχνολογίας εξοπλιστικά μέσα , ενισχύοντας προς αυτή την κατεύθυνση και τους αδελφούς μας της Κυπριακής Δημοκρατίας , και αν δεν συστρατευτούμε όλοι ανεξαίρετα στη σύμπηξη ενός αρραγούς εθνικού πατριωτικού μετώπου , είναι πλέον η βέβαιο ότι η γενιά μας θα καταγράψει στην ιστορία μας σελίδες, που δεν θα μας τιμούν ιδιαίτερα και δεν θα είναι αντάξιες του ένδοξου ιστορικού μας παρελθόντος.-

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.