#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
17/01/2012 15:49
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κι αν αρχίζαμε τις περικοπές από τις τράπεζες;



‘’Ο τραπεζικός τομέας έχει ένα προσόν.  Μπορεί να λειτουργήσει με ίδια αποτελέσματα είτε ιδιωτικά είτε κρατικά.  Γι’ αυτό ίσως και οι περισσότεροι να μην πολυνοιάζονται.  Ξέρουν ότι είναι ένας από τους βασικότερους πυλώνες του συστήματος και θα υπάρχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Αυτό που λέω επιβεβαιώνεται κι από την ιστορία του 08′ όπου πτωχεύσανε ομαδικά αλλά με ένα ταρατατζούμ μετά από 2 χρόνια ζουν και βασιλεύουν.’’

Το παραπάνω σχόλιο ανήκει στον undercover gpr, συνεπή συμμέτοχο του antinews, με αιχμηρό σχολιασμό και έντονα κριτική σκέψη.

Το διάλεξα γιατί κατά τη γνώμη μου αποτελεί τον πυρήνα του εφιάλτη που βιώνουμε, καθώς πρόκειται για την ουσία της σκέψης κάθε εμπλεκόμενου στο πρόβλημα, είτε ηγέτη κράτους, είτε επιφανούς τεχνοκράτη οικονομολόγου.

Ωστόσο μια μεγάλη μερίδα αναλυτών ακολούθησε μια ανάδρομη προσέγγιση και μάλιστα φαίνεται να δικαιώνεται από τις εξελίξεις.

Γιατί η κρίση του 2008, αυτό που ονομάζουμε The Lehman Effect, μπορεί να αναχαιτίστηκε, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο σχολιαστής, αλλά ουδέποτε αντιμετωπίστηκε ουσιαστικά και από τότε βασανίζει με το μαρτύριο της σταγόνας κράτη, τράπεζες και πολίτες, με ιδιαίτερη προτίμηση τους Έλληνες.

Πως μας επηρεάζει;

Η κατάρρευση των αμερικανικών τραπεζών φανέρωσε την κεφαλαιακή γύμνια του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος.  Για το ήδη σαθρό (κεφαλαιακά) ελληνικό σύστημα επρόκειτο για εκτέλεση από τα 11 βήματα.   Μπορεί οι συνεχείς ενέσεις ρευστότητας, ουσιαστικά δηλαδή η μεταφορά κεφαλαίων από το κοινωνικό κράτος στην τραπεζική φούσκα, να έδωσε την απαραίτητη παράταση, ωστόσο δημιούργησε μια σειρά ζωτικών προβλημάτων στην οικονομία, τα οποία βρίσκουμε μπροστά μας σε κάθε προσπάθεια επίλυσης ενός προβλήματος που θυμίζει Λερναία Ύδρα.

Καθώς λοιπόν για τις τράπεζες διεκόπη βίαια η ανεξέλεγκτη επέκταση και καθώς η εύρεση μετρητών περιορίστηκε στη δημόσια ζητιανιά, ξεκίνησε το πρώτο στάδιο του Lehman Effect:  Η βίαιη διακράτηση κεφαλαίων με κάθε θεμιτό ή αθέμιτο τρόπο.

Για παράδειγμα ένας προσφιλής τρόπος να γίνει αυτό είναι ο περιορισμός των πιστωτικών ορίων (των δανείων βρε).  Την ώρα που οι επιχειρήσεις περισσότερο από ποτέ έχουν ανάγκη επιπρόσθετων κεφαλαίων για να αντιμετωπίσουν την επιπτώσεις της ύφεσης, οι τράπεζες περιορίζουν ακόμα και αυτά που έχουν δώσει, στραγγαλίζοντας την αγορά.  Θα έχετε ασφαλώς παρατηρήσει ότι η ανανεωμένη σας πιστωτική εκδόθηκε με μειωμένο όριο, ενώ αν αιτηθείτε στεγαστικό, οι όροι που σας θέτουν είναι απλά απαγορευτικοί, σα να σας λένε, περάστε κάποια άλλη φορά.  Ο λόγος που γίνεται αυτό δεν είναι ότι ξαφνικά χάσαμε το αξιόχρεό μας, αλλά απλούστατα ότι, όταν οι τράπεζες καταγράφουν μικρότερο δανειακό χαρτοφυλάκιο, διακρατούν μικρότερο ποσοστό κεφαλαίων.

Με τον ίδιο τρόπο το Lehman Effect επηρεάζει το ΕΣΠΑ, όπου οι τράπεζες είναι εξαφανισμένες ως προς τη δική τους συμμετοχή, τα δημόσια έσοδα και κάθε έκφανση της οικονομικής μας καθημερινότητας.  Ουσιαστικά καλούμαστε να επιπλεύσουμε σε ένα ναυάγιο χωρίς σωστικά μέσα, να εξέλθουμε μιας καταστροφικής κρίσης με ανυπαρξία τραπεζικού συστήματος.  Πόθεν θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη;  Δεν αρκεί η μείωση της φορολογίας.  Όταν ένας στεγνός, από τα αποτελέσματα της κρίσης, επιχειρηματίας θελήσει να επενδύσει, θα χρειαστεί οπωσδήποτε τραπεζικά κεφάλαια, πιθανότατα στο 100%.

Η κρατικοποίηση θα έλυνε το πρόβλημα;

Κατηγορηματικά όχι.  Η κρατικοποίηση το μόνο που θα κατάφερνε είναι ακόμα περισσότερη μετάθεση κεφαλαίων από το κοινωνικό κράτος στην τραπεζική φούσκα, καθώς το κράτος ως ο νέος μέτοχος, θα έπρεπε, εκτός από τα δικά του ελλείμματα, να φορτωθεί και αυτά των τραπεζών.  Το πρόβλημα με τις τράπεζες δεν είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αλλά τα άσωτα ανοίγματά τους.  Άλλωστε τυχόν κρατικοποίηση πιθανότατα θα γίνει με τα ίδια πρόσωπα στο τιμόνι και κατ’ επέκτασιν με τις ίδιες αναγκαστικές περιοριστικές πολιτικές.

Κομμουνιστικός Καπιταλισμός

Στην Κίνα εφηύραν  τον καπιταλιστικό κομμουνισμό και στην Ευρώπη φαίνεται ότι ζούμε έναν κομμουνιστικό καπιταλισμό.  Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η διαπλοκή ηγετών – τραπεζιτών (θυμάστε το πρόσφατο ξεκατίνιασμα με το δάνειο ΔΟΛ από την Εθνική;) και αυτή η εμμονή να ταΐζουμε το θηρίο με πολύτιμο ρευστό.  Αντί να αφήσουμε τις τράπεζες στη μοίρα τους, θελήσαμε άτσαλα να παρέμβουμε, υποεκτιμώντας τον κίνδυνο, και συνεχίζουμε αμετανόητοι το ίδιο λάθος.    Μέχρι το μοιραίο να έλθει από μόνο του, είτε επειδή κάποια Παρασκευή απόγευμα δεν θα υπάρχει άλλο ρευστό, είτε επειδή ένα hard default στην ευρωζώνη θα σπείρει το χάος.

Το σίγουρο είναι, ότι για όσο καιρό η οικονομία υποχρηματοδοτείται, δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα, καθώς η ενέργεια αυτή θα πριμοδοτεί την ύφεση μέχρι εξαντλήσεως.  Και βέβαια μετά την εξάντληση οι λύσεις ποτέ δεν είναι αστικές.  Αυτό ας το έχουμε καλά ριζωμένο μέσα μας.

Κάποιοι αισιόδοξοι πιστεύουν ότι με έναν μαγικό τρόπο, με τα ίδια μέσα, χωρίς ανατροπή, με το ίδιο πολιτικοτραπεζικό σύστημα του κομμουνιστικού καπιταλισμού, η ύφεση θα ανασχεθεί και θα επιστρέψουμε πίσω στο 2007, σαν να ξυπνήσαμε από έναν εφιάλτη.  Θα ξυπνήσουμε σε ένα ντιζαινάτο διαμέρισμα, θα φορέσουμε το καινούριο ιταλικό συνολάκι μας, θα ξεκλειδώσουμε το γερμανικό κάμπριο και θα βγούμε για φαγητό σε γκουρμέ εστιατόριο με τον γκλαμουράτο μας έρωτα.

Λυπάμαι, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβεί.

Πιστεύω πως ο χρόνος τελειώνει και πως έρχεται η ώρα κρίσιμων περικοπών.  Και πιστεύω ακράδαντα πως ωρίμασε ο καιρός, ώστε να συζητήσουμε σοβαρά, μήπως αντί να αρχίσουμε από τις συντάξεις και ότι απέμεινε από κράτος και ιδιωτικό τομέα, αρχίζαμε από τις λιπαρές τράπεζες.

Κακοφωνίξ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. anonymous avatar
    anonymous 17/01/2012 16:39:29

    Θα διαφωνήσω με το άρθρο. Οι τράπεζες στην Ελλάδα έχουν δανειστεί ποσά από Ευρωπαϊκές τράπεζες τα οποία υπερέβαιναν προ της κρίσης κατά 30% τις καταθέσεις. Με το ξέσπασμα της κρίσης και τον εκφοβισμό κι εκδίωξη του κόσμου οι καταθέσεις έπεσαν κατά 30%. Οι τράπεζες λοιπόν βρίσκονται μπροστά στην εξής κατάσταση.
    1) Έχουν δανείσει περισσότερα από όσα θα μπορούσαν με βάση τις καταθέσεις τους
    2) Έχουν μειωθεί οι καταθέσεις τους.
    Τα παραπάνω σημαίνουν ότι:
    1) Πρέπει, μέσω των τοκοχρεολυτικών δόσεων, να μαζέψουν πίσω τα λεφτά που δάνεισαν.
    2) Πρέπει να καλύψουν τις ζημίες από τα δάνεια που έσκασαν, σκάνε ή θα σκάσουν ανεξαρτήτως του αν το σκάσιμο οφείλεται σε θαλασσοδάνεια προς ΜΜΕ ή στην οικονομική κρίση αυτή καθεαυτή.
    3) Λόγω των ανωτέρω δεν έχουν λεφτά για να προβούν σε νέες χορηγήσεις δανείων. Θα πάρει 10 χρόνια για να ξαναβρούν λεφτά και βλέπουμε.

  2. ΝΤΙΝΟΣ avatar
    ΝΤΙΝΟΣ 17/01/2012 18:01:54

    Ο κακοφωνιξ εχει δικιο, τα προηγουμενα χρονια οι Τραπεζες ειχαν προκλητικα τεραστια κερδη. Πως τα αποκτησαν το ξερουμε, που πηγαν ομως; Η διερευνηση αυτη μπορει να μας οδηγησει στο να ανασυρουμε το ... λιπος των Τραπεζων!!

  3. Σωκράτης avatar
    Σωκράτης 17/01/2012 18:08:54

    Ας κλεισει και καμια τράπεζα βρε αδελφέ. Η πίτα είναι μικρή δεν φθάνει για όλες.
    Θα την πληρώσουν βέβαια οι καταθέτες τους. Μήπως όμως τώρα δεν την πληρώνουμε όλοι;

  4. ΝΑΥΤΗΣ avatar
    ΝΑΥΤΗΣ 17/01/2012 18:18:08

    Δεν είμαι ειδικός περι τα ειδικά οικονομικά, αλλά μιλώντας με στελέχη τραπεζών τους ακούω να διαμαρτύρωνται ότι το κράτος φταίει γιατί δεν διαθέτει φερεγγυότητα κι έτσι τα ομόλογα που έχουν οι τράπεζες δεν έχουν πιά αξία.
    Ερωτώ λοιπόν γιατί οι τράπεζες, τόσα χρόνια, αγόραζαν τα κρατικά ομόλογα ενός κράτους που ΗΞΕΡΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ότι είναι αναξιοπιστο, φαύλο και σπάταλο και κερδοσκοπούσαν με αυτά, αντί να τραβήξουν κυριολεκτικά το αυτί της κάθε κυβέρνησης, αρνούμενες να αγοράσουν ομόλογα, με τα χρήματα των καταθετών, αν δεν ελαμβάνοντο τα μέτρα που λαμβάνονται σήμερα, με πολλαπλή ένταση ;
    Γιατί πρέπει ο λαός να πληρώσει τα πρίμ και τα μπόνους των τραπεζιτών και των τραπεζιτικών στελεχών, που τώρα είναι στις τράπεζες του εξωτερικού, μαζί με αυτά των πολιτικών της διαπλοκής και των νταβατζίδων ;
    Αλλά αυτός είναι ο καπιταλισμός στην ευτελέστερη μορφή του και τώρα μας παρασύρει όλους στην άβυσσο...

  5. undercover gpr avatar
    undercover gpr 17/01/2012 19:14:28

    Αρχικά να πω πως μάλλον δεν με κατάλαβες ακριβώς τι εννοούσα με αυτό το σχόλιο.Το νόημα του σχολίου ήταν ιστορικής και όχι τεχνοκρατικής υφής.Τράπεζες στην οικονομική ιστορία υπήρξαν από μοναστήρια και κράτη μέχρι ιδιώτες και τοκογλύφοι.Το νόημα του σχολίου ήταν πως οι εμπορικές ,κατά βάση, τράπεζες είναι ένα στοιχείο του παγκόσμιου συστήματος που ιστορικά δεν γίνεται να μην υπάρχει.

    Αυτή η σκέψη δεν έχει επηρρεάσει κανέναν ηγέτη ή τεχνοκράτη ως προς τις στρατηγικές τους για την συγκεκριμένη κρίση.Είναι μια ιστορική αλήθεια και τίποτα άλλο.

    Νομίζω (αν σε πιάνω σωστά) πως αυτό που ήθελες να πεις ότι επηρρεάζει την παγκόσμια κοινότητα και αποτελεί τον πυρήνα του εφιάλτη της παγκόσμιας σκέψης είναι η συνειδητοποίηση του επενδυτικού κοινού της έννοιας "too big to fail"

    Αυτό , φυσικά επηρρεάζει.Και είναι απλό να καταλάβεις την επιρροή εάν σκεφτείς γιατί τα τραπεζικά ομόλογα δεν έχουν παγκοσμίως καταποντηθεί (αν και θα έπρεπε).Από τη στιγμή που οι επενδυτές κατάλαβαν πως οι πολιτικοί θα κάνουν τα πάντα για να στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα διότι το υποσύστημα αυτό είναι δομικό ως προς την λειτουργία του παγκόσμιου συστήματος δεν χρειαζόταν τίποτα άλλο γιατί το επόμενο στάδιο από τις τράπεζες είναι τα κράτη.Το πρόβλημα είναι ότι μετά από αυτά δεν υπάρχει τίποτα άλλο.

    Για το κείμενό σου να πω πως συμφωνώ με τα πολιτικά σου συμπεράσματα.
    Όπως έχει πει κι ο αρχαίος η Ευρώπη έχει τη πιο αρχαία ελίτ και αυτό μάλλον δεν είναι τυχαίο.

    Διαφωνώ βέβαια με κάποια συμπεράσματα (αυτά περί ΕΣΠΑ/εσόδων και Lehman) αλλά το σημαντικότερο που γράφεις είναι αυτό : "η μεταφορά κεφαλαίων από το κοινωνικό κράτος στην τραπεζική φούσκα".Κάτι που είναι μεν σωστό αλλά έχει δυο μόνο λύσεις : τύπωμα/κρατικοποίηση για να αποφύγεις τη μεταφορά ή αν δεν τυπώνεις εσύ ο ίδιος αναγκαστικά μεταφορά από έναν τομέα σε κάποιο άλλο φυσικά με συνέπεια την μερική κρατικοποίηση.

    Ερώτηση : Πιστεύεις ότι εμείς ως χώρα δεν έχουμε περιθώρια μεταφοράς κεφαλαίων από "κάποιους πράσινους πόρους" σε άλλους?

  6. kapoios avatar
    kapoios 17/01/2012 19:33:32

    Τόσα χρόνια, οι τράπεζες έβγαλαν πολλά λεφτά, σε απόλυτη και αγαστή συνεργασία με την εκάστοτε κυβέρνηση. Η εκάστοτε κυβέρνηση "έδειχνε" το ενδιαφέρον της για την ομαλή χρηματοδότηση/δανειοδότηση κάποιων επιχειρήσεων (και κομμάτων) και ταυτόχρονα "κατανοούσε" τις παράνομες πρακτικές των τραπεζών, σε μικρά ή μεγάλα θέματα. π.χ. η παράνομη χρέωση για κατάθεση σε λογαριασμο τρίτου, διατηρήθηκε για πολλά χρόνια -χωρίς συνέπειες για τις τράπεζες- και αντιστοιχούσε σε περισσότερα από 1,5 δις ευρώ.
    Η λαϊκή ρήση λέε: "το 'να χερι νίβει τ' άλλο και τα δύο το πρόσωπο"

  7. franc avatar
    franc 17/01/2012 20:15:33

    Aγαπητέ Κακοφωνίξ,
    Το καλύτερο άρθρο σου απ όσα διάβασα μέχρι σήμερα!
    Θέτεις τον δάκτυλον επι τον τύπον των ήλων. Ξεχωρίζω 3 παραγράφους που τα λένε όλα:
    1. H ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ: "Oυσιαστικά δηλαδή η μεταφορά κεφαλαίων από το κοινωνικό κράτος στην τραπεζική φούσκα",
    2.ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ: "Ουσιαστικά καλούμαστε να επιπλεύσουμε σε ένα ναυάγιο χωρίς σωστικά μέσα, να εξέλθουμε μιας καταστροφικής κρίσης με ανυπαρξία τραπεζικού συστήματος. Πόθεν θα έρθει η πολυπόθητη ανάπτυξη; Δεν αρκεί η μείωση της φορολογίας. Όταν ένας στεγνός, από τα αποτελέσματα της κρίσης, επιχειρηματίας θελήσει να επενδύσει, θα χρειαστεί οπωσδήποτε τραπεζικά κεφάλαια, πιθανότατα στο 100%."
    3.ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: "Mήπως αντί να αρχίσουμε από τις συντάξεις και ότι απέμεινε από κράτος και ιδιωτικό τομέα, αρχίζαμε από τις λιπαρές τράπεζες.

    Περιέργως αυτό ήταν και το συμπέρασμα του G20 μετά την κατάρρευση της Lehman. Ξέρουν πολύ καλά τι έπρεπε να γίνει.
    Οι 20 υποσχέθηκαν: 1. Φορολόγηση τραπεζών. 2. Φόρο Τόμπιν στις χρηματιστηριακές συναλλαγες. 3. Σταδιακή κατάργηση Παραγώγων στις Τράπεζες. 4. Επίθεση στους φορολογικούς παραδείσους. 5 Δημιουργία Ευρωπαικών "οίκων αξιολόγησης".
    ΕΚΤΟΤΕ ΟΥΔΕΝ.
    Χειρότεροι και απο πολιτικούς του Ελλαδιστάν...Είναι δυνατό το σκυλί να δαγκώσει το χέρι που το ταίζει?
    Και εμείς συνεχίζουμε σαν τα ζώα να ταίζουμε το θηρίο με τους κόπους και τα βάσανα μιας ζωής, ισορροπώντας πάνω απ' την άβυσσο...
    Δυστυχώς έχουμε εξουδετερώσει την μόνη αντίθετη δύναμη σ' αυτό το σύστημα είτε εξαγοράζοντας είτε περιθωριοποιώντας την Αριστερά...

  8. Prometheus avatar
    Prometheus 18/01/2012 03:10:12

    ...καλά όλα αυτά, γιατι όμως δε θίγει κανείς σας το πώς γεννάται το χρήμα στο υπάρχον σύστημα και το γιατί οι τράπεζες ειναι εξ ορισμού φούσκες ??

    - ΓΙΑΤΙ? πρεπει ντέ και καλα την αξία που παραγουμε να την μεταφράσουμε σε τιμή μέσω την τράπεζας και αυτή να εισπράτει τόκο (=κέρδος) επειδή απλά τυπώνει το χρήμα (κεντρική τράπεζα) και ελέγχει την κυκλοφορία του? απο πότε ενας ελενκτής (στο τραίνο ας πούμε) παίρνει ποσοστά και μαλιστα καθορίζει και το πόσα εισητήρια γουστάρει αυτός να κόψει?? και απο που κι ως που αυτός που τυπώνει και ελέγχει τη ροή του χρήματος μπορεί να είναι ιδιώτης??
    - τι είδους δουλικότητα σε συστημα νταβατζίδων ειναι αυτη?
    - και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν γινεται χωρίς τις εμπορικές τράπεζες ????
    δηλαδή για να καταλάβω... το νταβατζιλίκι της Κεντρικής Τράπεζας δεν μας είναι αρκετό -και επειδή ειμαστε και κουβαρντάδες απο πάνω-, ειπαμε να βάλουμε κι άλλον εναν μεσάζοντα μέχρι να φτάσει η αξία που ΕΜΕΙΣ δημιουργήσαμε, σε μορφή χρήματος πίσω στα χέρια μας.
    - ποιό αξίωμα ή ποιά φυσική σταθερά είναι αυτή που ορίζει οτι κάποια τράπεζα θα μπορεί και θα πρέπει να πληθωρίζει και να τοκίζει (= να καρπώνεται κέρδος) στην αξία που ΕΓΩ κι ΕΣΥ παράγουμε ??? τι είδους νταβατζιλίκι ειναι αυτό και γιατί πρέπει να το δεχθούμε δογματικά και αξιωματικά?

  9. Bob ο μάστορας avatar
    Bob ο μάστορας 18/01/2012 05:16:47

    Πολλές οι ερωτήσεις με αυτό το παιχνιδάκι...
    Η πολιτεία, με τις εντολές του κυβερνήτη, εξέδιδε ομόλογα αδιαφορώντας για την αποπληρωμή.

    Τι σκατά τα κάναμε αυτά τα δις του ομολόγου, που λήγουν το Μάρτη ξέρει κανείς;
    Μάλλον έχουμε χάσει το μπούσουλα από τα φέσια – ούτε τι πληρώνουμε δεν ξέρουμε!
    Πληρώνουμε το ένα τρίτο από τα δημόσια έσοδα (46,3 εκ. ευρώ) κάθε μέρα, σε ΤΟΚΟΥΣ! (www.eurocapital.gr/index.php/permalink/32369.html)

    Οι δε ζαβές εγχώριες τράπεζες έχουν παίξει ρόλο κλειδί στο να πτωχεύσουμε, συλλογικά και ατομικά., Αγόραζαν κρατικά ομόλογα ζαβής διοίκησης, έναντι ασυλίας σε όργια αυθαιρεσίας, καπέλων, αντιεπαγγελματικού ρίσκου, ομιχλωδών προϊόντων.

    Τι σκατά τα έκαναν τόσα κέρδη, τόσα χρόνια;
    Και η Τ.τ.Ε. κουφή ήταν στις καμπάνες που κτυπούσαν;

    Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας:
    (www.bankofgreece.gr/BoGDocuments/%CE%91%CE%93%CE%9F%CE%A1%CE%91_%CE%91%CE%9A%CE%99%CE%9D%CE%97%CE%A4%CE%A9%CE%9D.pdf)

    Αγοράστηκαν 3,3 εκ. καινούργια αυτοκίνητα σε 12 χρόνια (1997-2009).
    Αγοράστηκαν 1 εκ. σπίτια σε 5 χρόνια (2002-2007).
    Τα στεγαστικά δάνεια από το 8,2% του ΑΕΠ το 2000, έφτασαν το 32% το 2008.
    Τα καταναλωτικά δάνεια αποτελούν το 15% του ΑΕΠ!

    Ο ρόλος των τραπεζών στην εξέλιξη ιδιωτικού και δημόσιου χρέους είναι κομβικός μια που ελέγχουν τη ροή του χρήματος. Και αντί για θεσμική παρουσία, είχαν επί χρόνια ξαμολήσει 25χρονους να πουλάνε χρηματοπιστωτικά προϊόντα, παράγωγα, διακοποδάνεια, μετοχές, άυλους τίτλους και λοιπά μη φαγώσιμα.
    Και αφού είχαν προμήθεια σε κάθε ευρώ που διακίνησαν, πολύ απλά δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους και μάλιστα εις βάρος της κοινωνίας.

    Είναι αναγκαίο για μια πολιτική ανάπτυξης, το χρήμα να υπηρετεί την κοινωνία, να αποτελεί το μέσο -όχι το στόχο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.