29/06/2008 22:13
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Καράβια χάνονται βαρκούλες αρμενίζουν

Διόρθωσα μόλις πριν κάτι ανάλογο που έγραφε ο Theodore (δεν με λυπάσαι;) και θυμήθηκα τι διάβασα για τον George, η «Τζέφρυ», όπως συνεχίζει να τον αναφέρει απαξιωτικά ο δώσε και μένα μπάρμπα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, στη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε την περασμένη Πέμπτη τόνισε πως δεν προτίθεται να προχωρήσει στην «επανίδρυση» του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όμως, σύμφωνα με «εξ απορρήτων» συνεργάτη του, η ανωτέρω δέσμευση ισχύει μόνον εάν οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Ζήμενς περιοριστούν στην εμπλοκή του κ. Θ. Τσουκάτου. Στην περίπτωση που η δικαστική έρευνα οδηγήσει στη συνολική απαξίωση του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να κάνει το επόμενο βήμα και να προχωρήσει στη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα. Δηλαδή, πιστεύει ο αρχηγός ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ακόμα απαξιωθεί εντελώς;

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ataktos avatar
    ataktos 30/06/2008 12:49:42

    ο καθενας στον κοσμακοι του
    ετσι και αυτος

  2. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 30/06/2008 13:15:21

    «Θα μας πάρουν με τις πέτρες, … κύριε Καραμανλή» (Γιώργος Παπανδρέου),


    "Είναι η έκφραση αυτή του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κάποιας μορφής συνειδητοποίηση του αδιεξόδου στο οποίο έχουν περιέλθει οι εν ενεργεία πολιτικοί μας; Του αδιεξόδου της πολιτικής που εφαρμόζουν αυτοί οι πολιτικοί; Της μιζέριας στην οποία έχουν οδηγήσει το πολιτικό σύστημα αυτοί οι πολιτικοί;

    Διότι η πολιτική ασκείται από πολιτικούς, φυσικά πρόσωπα. Δε λειτουργεί εν κενώ και ερήμην των πολιτικών. Ας αφήσουν λοιπόν τα υποκριτικά περί κρίσης του πολιτικού συστήματος. Κρίση διέρχονται οι φθαρμένοι πολιτικοί.

    Να είναι το «θα μας πάρουν με τις πέτρες», φόβος πως, πια, οι πολίτες, ακόμη και οι πιο κοντόφθαλμοι ή και απελπιστικά κομματόφρονες, κρατικοδίαιτοι (υπάρχουν και τέτοιοι), έχουν φθάσει στο όριο της αντοχής και της ανοχής των, με τις ενέργειες και τις πράξεις αυτών των πολιτικών; Και κάποτε, αμήν και πότε, θα εξεγερθούν; Θα ξυπνήσουν;

    Διάφοροι εκφράζουν φόβους για την τύχη της Δημοκρατίας μας. Και με κροκοδείλια δάκρυα αναλογίζονται ζοφερό το μέλλον της αν δεν…
    Μα ποιος στυγνά και στεγνά έλεγε «ας πρόσεχαν», οι κατεστραμμένοι από το πουσαρισμένο εντέχνως χρηματιστήριο; Ποιοι διαπίστωναν «αυτή είναι η Ελλάδα»;

    Ποιοι ξεβράκωτοι επεδίωξαν και επέτυχαν μέσω της κομματοφροσύνης των να φορέσουν βελάδες, να αποκτήσουν βιλάρες, να στήσουν βιλαέτι εξουσίας;

    Ποιοι ανεβοκατέβαιναν στα κότερα σικάτοι και σήμερα, Τσουκάτοι, ομολογούν ότι άνομο χρήμα έρεε στα κομματικά τους ταμεία;

    Ποιοι περιέφεραν με χειροπέδες τους κουμπάρους τους, (για να δείξουν γελοιωδώς ότι έτσι πατάσσουν τη διαφθορά);

    Ποιοι μιλούσαν για πέντε νταβατζήδες που ακόμη τους ψάχνουν;

    Ποιοι μιλούσαν για φιλανθρωπία πρώην Υπουργού προς αναξιοπαθούντες Ινδούς;

    Ποιοι έκαναν γαργάρα τα δομημένα ομόλογα;

    Και ποιοι τις αλήστου μνήμης υποκλοπές;

    .. Πολύ το ξυνεστηκός (οι συνωμότες): Πολυάριθμη η συμμορία (Θουκυδίδης).

    Η συμμορία των νταβατζήδων, των κουμπάρων, των δομημένων, των διαπλεκομένων, των προμηθευτών του δημοσίου και των «μιζωμένων» (οι λαμβάνοντες μίζα) από αυτούς πολιτικών (ολίγοι, αλλά εκλεκτοί και με σημαντική δύναμη ου μην αλλά και χαμαιλεοντισμό).

    «Οι ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίες επιδιώκουν οποιαδήποτε κρατική παραγγελία, προβλέπουν ένα ποσοστό μέχρι το 5% επί του τζίρου για ανεπίσημα «έξοδα διαμεσολάβησης»» (Κωνσταντίνος Τσουκαλάς). Βλέπε και Siemens. Ασφαλώς και τα ποσά αυτά δεν εγγράφονται σε λογιστικά βιβλία. Μαύρα και αόρατα μέσα στη μαύρη νύχτα της διαπλοκής είναι.

    Τα κόμματα για τις εκλογικές τους εκστρατείες χρειάζονται πακτωλό χρημάτων. Προφανώς και δε φτάνει η κρατική (δηλαδή, η δική μας) χρηματική συνδρομή. Η πρόσβαση στις κρυφές νερομάνες μαύρου χρήματος καθίσταται ζωτική ανάγκη. Φυσικά με την υποχρέωση της ανταπόδοσης άμα τη ανόδω στην εξουσία. Αυτό είναι το λεγόμενο πολιτικό χρήμα, το οποίο οδηγεί στην αυξημένη πιθανότητα εκλογικής νίκης και επομένως απόκτηση εξουσίας.

    «Δεδιώς… Ησυχίαν είχεν ο δήμος και αντέλεγε ουδείς: Φοβισμένος… Αδρανούσε ο λαός και κανείς πια δεν μιλούσε» (Θουκυδίδης).

    Αλλά το ποτήρι ξεχείλισε. Κάποιοι ένοιωσαν τη βουβή οργή του λαού.

    «Τάνοιωσαν πια τα βήματα των Εριννύων» (Καβάφης).

    «Θα μας πάρουν με τις πέτρες Κύριε Καραμανλή» (Γιώργος Παπανδρέου).

    Άκου λοιπόν:

    "Είτε φταις είτε όχι
    Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις
    Θα πεθάνεις".

    (Μπέρτολτ Μπρεχτ)",

    Ελευθέριος Ανευλαβής, στο "zougla".

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.