#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
28/09/2009 21:10
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Καλώς ήρθατε στη Νέα Γερμανία



Μετά τις χθεσινές εκλογές το πολιτικό τοπίο της Γερμανίας ανακατεύτηκε έντονα, ίσως και για πάντα. Οι συντηρητικοί της Άγκελα Μέρκελ θα μπορέσουν να σχηματίσουν μία κυβέρνηση συνασπισμού με το φιλικό για τις επιχειρήσεις FDP, ωστόσο οι ισορροπίες δυνάμεων ανάμεσα στα δύο κόμματα έχουν αλλάξει ριζικά. Και οι άλλοτε ισχυροί Σοσιαλδημοκράτες είναι πιθανό να μην ανακάμψουν ποτέ από αυτή την ήττα.

 Η Άγκελα Μέρκελ κατάφερε, όπως όλα δείχνουν να σώσει την καγκελαρία της, αλλά το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσουν οι συντηρητικοί της είναι αρκετά υψηλό. Το εκλογικό ποσοστό για το κόμμα της κεντροδεξιάς Χριστιανικής Δημοκρατικής Ένωσης (CDU) και το βαυαρικό αδελφό του κόμμα την Χριστιανική Κοινωνική Ένωση (CSU), είναι συνολικά χαμηλότερο από εκείνο του 2005. Παρόλα αυτά η Άγκελα μπορεί να σχηματίσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό με το Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP), αφού η υποστήριξη προς αυτό αυξήθηκε με τέτοιο τρόπο που μέχρι πρόσφατα οι δημοσκόποι μετά βίας θα μπορούσαν να διανοηθούν.

 Ωστόσο, η εσωτερική αρχιτεκτονική της νέας συμμαχίας υπό τη Μέρκελ θα είναι ριζικά διαφορετική από τους «μαυροκίτρινους» συνασπισμούς-όνομα εμπνευσμένο από τα επίσημα χρώματα των κομμάτων- του παρελθόντος. Στις κυβερνήσεις του πρώην καγκελάριου Χέλμουτ Κολ ήταν πάντα σαφές ποιος έκανε κουμάντο, επειδή οι Χριστιανοδημοκράτες είχαν 4 έως 5 φορές περισσότερες έδρες σε σχέση με τους νεαρούς τότε, φιλελεύθερους συντρόφους τους. Αυτό άλλαξε πλέον, ίσως μια και καλή.

Στο νέο αυτό αστερισμό, η Μέρκελ δύσκολα θα μπορέσει να κρατήσει την υπόσχεση που έδωσε πριν τις εκλογές, ότι δηλαδή σε έναν συνασπισμό CDU/CSU και FDP, θα απάλυνε οποιαδήποτε ριζοσπαστικά αιτήματα των Φιλελευθέρων, οι οποίοι επιθυμούν μία υπερ-ελεύθερη αγορά. Δεδομένης της ισχυρής πλειοψηφίας Χριστιανοδημοκρατών και Φιλελευθέρων στο ανώτατο νομοθετικό σώμα το Bundesrat, φαίνεται πως η προσπάθεια διακυβέρνησης για τη Μέρκελ θα εξελιχθεί ομαλά, ωστόσο φαίνεται αμφίβολο το εάν θα μπορέσουν οι αποδυναμωμένοι Χριστιανοδημοκράτες να χαράξουν πορεία. Ο ηγέτης του FDP Guido Westerwelle φαίνεται πως θα αναλάβει πρωτοβουλίες στη μελλοντική κυβέρνηση. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι εάν θα καταφέρει να κάνει κάτι με την υποστήριξη που του παρείχαν οι ψηφοφόροι.

Εσωτερική Διαμάχη για την εξουσία

 Η κατηγορία ότι η Μέρκελ έδωσε τη νίκη στους ανταγωνιστές λόγω του χαμηλού προφίλ που διατηρούσε αν και ήταν καγκελάριος και ηγέτιδα των Χριστιανοδημοκρατών δε θα αργήσει να έρθει από τις τάξεις του κόμματός της. Η επίθεση εναντίον της και η αμφισβήτηση της θέσης της στην ηγεσία του κόμματος δε χρειάζεται να συμβεί άμεσα αλλά είναι όμως ασφαλές να υποθέσουμε ότι οι τοπικοί κυβερνήτες του CDU σύντομα θα τη συζητήσουν και θα την προετοιμάσουν. Φυσικά και δεν υπάρχει έλλειψη υποψηφίων για την ηγεσία του CDU, συμπεριλαμβανομένων των ισχυρών κυβερνητών των κρατιδίων της Έσσης, της Κάτω Σαξονίας και της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Αυτό σημαίνει πως στους ερχόμενους μήνες η Άγκελα Μέρκελ θα μάχεται σε δύο μέτωπα: σε έναν συνασπισμό που θα προσπαθεί να ενισχύσει την επιρροή της και μέσα στο ίδιο της το κόμμα.

Το πληγωμένο CSU δεν αναμένεται να μπορέσει να προσφέρει βοήθεια στη Μέρκελ στην προσπάθειά της να διατηρήσει την εξουσία της στον συνασπισμό και αντιθέτως μάλλον θα είναι ένα εμπόδιο. Το FDP φαίνεται πως θα πάρει τουλάχιστον το διπλάσιο αριθμό εδρών στην Bundestag από το CSU, το οποίο έλαβε μόλις το 41% των ψήφων στην Βαυαρία, το χειρότερο ποσοστό του εδώ και δεκαετίες. Επί των ημερών του Κολ, το FDP και το CSU είτε ήταν εξίσουν ισχυρά είτε οι Βαυαροί ήταν κυρίαρχοι. Το γεγονός αυτό επίσης σηματοδοτεί μια ιστορική καμπή στην γερμανική πολιτική σκηνή. Και εδώ οι σχέσεις εξουσίας CDU/CSU και FDP μετατοπίζονται υπέρ των Φιλελεύθερων.

Όπως και να έχει πάντως οι μεγάλοι χαμένοι των χθεσινών εκλογών είναι αναμφισβήτητα οι κεντροαριστεροί Σοσιαλδημοκράτες. Το ποσοστό τους είναι ακόμη χαμηλότερο και από το ιστορικό χειρότερό τους, του 1953, όταν το κόμμα χρειάστηκε χρόνια για να ανακτήσει τις δυνάμεις του. Ύστερα από 11 χρόνια στην κυβέρνηση, πηγαίνει στην αντιπολίτευση το κόμμα, του οποίου πλέον το στάτους ως ένα από τα δύο μεγαλύτερα γερμανικά κόμματα τίθεται υπό εξέταση. Το κόμμα βρίσκεται μόλις 10 ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από το νεαρότερο ακροαριστερό αντίπαλό του, το Αριστερό Κόμμα. Το Αριστερό Κόμμα είναι το αποτέλεσμα μιας συγχώνευσης ανάμεσα στο Κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS)-διάδοχος του κομμουνιστικού κόμματος που κυβερνούσε την Ανατολική Γερμανία- και του WASG, μία ομάδα συνδικαλιστών και δυσαρεστημένων και πρώην μελών του SPD από τη Δυτική Γερμανία, που κατάφεραν τελικά να αρπάξουν σημαντικό ποσοστό του SPD από την ημέρα της ίδρυσής τους το 2007.

Στον αέρα

 Ο ένας εκ των δύο προέδρων του Αριστερού Κόμματο, ο Όσκαρ Λαφοντέν, υπήρξε κάποτε πρόεδρος του SPD. Αν ο σκοπός του ήταν να γελοιοποιήσει το κόμμα που εγκατέλειψε το 1999, τότε το κατάφερε. Είναι επίσης ασφαλές να συμπεράνουμε ότι θα ξεσπάσει διαμάχη εντός του SPD για την «υποδουλωμένη ψυχή» της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας. Όλα τα υπόλοιπα, είναι στον αέρα.

Ο υποψήφιος καγκελάριος του SPD Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ, απέτυχε στην προσπάθειά του να εξαναγκάσει τουλάχιστον σε μία συνέχιση του τρέχοντος μεγάλου συνασπισμού με το CDU, με απώτερο στόχο να κερδίσει χρόνο. Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πλέον ότι σχεδόν όλα είναι υπό διαπραγμάτευση, όπως για παράδειγμα ο ρόλος των δύο ηγετών, Στάινμαγερ και του πρόεδρου του κόμματος Φρανς Μουντεφέρινγκ.

Στην ουσία το κλίμα που αρχίζει να επικρατεί αυτή τη στιγμή στους Σοσιαλδημοκράτες θα μπορούσε εύκολα να περιγραφεί με τη λέξη πανικός. Ήδη από χθες ο Στάινμαγερ εξέφρασε το αίτημά του να είναι ο βασικός ηγέτης του κόμματος στη Βουλή, στέλνοντας το μήνυμα παραμονής στη θέση του αυτές τις δύσκολες ώρες. Ωστόσο οι χθεσινές εξελίξεις θα κάνουν τους γερμανούς να βιώσουν το τέλος του SPD, όπως το ήξεραν από τη δεκαετία του '60. Ήταν ένα κόμμα που είχε ενσωματωθεί στο αριστερό ρεύμα της Δυτικής Γερμανίας, αλλά υποστήριζε επίσης και τους δεσμούς με τους δυτικούς συμμάχους, ένα κόμμα που ανέπτυξε πολιτικές όχι μόνο για την πολιτική του βάση, αλλά και για ολόκληρη τη χώρα. Αλλά όσον αφορά στο μερίδιο του από τα ποσοστά των εκλογών, το SPD έχει πλέον περισσότερα κοινά με ένα ειδικού ενδιαφέροντος κόμμα παρά με μια μεγάλη πολιτική δύναμη. Το τι σημαίνει αυτό σε πολιτικό επίπεδο θα είναι πλέον το επίκεντρο πικρών εσωτερικών αγώνων.

Όταν η σφαγή θα έχει τελειώσει

 Μέχρι τώρα είχε θεωρηθεί σίγουρο ότι το Αριστερό Κόμμα και το SDP θα έπρεπε να βρεθούν σε προσέγγιση, αν οποιοσδήποτε από τους δύο ήθελε να έχει μία πραγματική ευκαιρία διακυβέρνησης σε εθνικό επίπεδο. Όμως, μετά την Κυριακή, οι ηγέτες του Αριστερού Κόμματος, Gregor Gysi και Oskar Lafontaine, θα αμφισβητήσουν αυτή την πεποίθηση. Με ένα αποτελέσματα που είναι μόλις 10 μονάδες κάτω των Σοσιαλδημοκρατών και ακόμη καλύτερο από το Κόμμα των Πρασίνων, το Κόμμα της Αριστεράς δεν θα χρειαστεί να προβεί σε γρήγορες αποφάσεις. Η ηγεσία του Αριστερού Κόμματος να έρθει το SPD σε αυτό, εφόσον ολοκληρωθεί η εσωτερική σφαγή στους Σοσιαλδημοκράτες. Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, των Πρασίνων και το SPD, θα πρέπει τώρα να συμφιλιωθούν με το νέο ρόλο του Αριστερού Κόμματος ως η ηγετική δύναμη στο στρατόπεδο της αριστερής πτέρυγας.

Μετά τις εκλογές της Κυριακής, η παλιά Δυτική Γερμανία, με την πρωτεύουσά της την κοιμισμένη πόλη της Βόννης και τα σαφή πολιτικά στρατόπεδα και κέντρα εξουσίας, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια θολή ανάμνηση.

 M.A.

http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,651672,00.html

ΣΧΟΛΙΑ

  1. M.A. avatar
    M.A. 28/09/2009 21:35:59

    Και οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν το άρθρο: Οι αλλαγές προοιωνίζονται ραγδαίες, σύμφωνα με το γερμανικό Spiegel, ο πρόεδρος του κόμματος Φραντς Μύντεφερινγκ δηλώνει ουσιαστικά έτοιμος προς αποχώρηση.

    «Έχω καταστήσει σαφές πως γνωρίζω τις ευθύνες μου ως πρόεδρος του κόμματος» ανέφερε, συμπληρώνοντας όμως ότι θα ήταν «λάθος απλά να το βάλουμε στα πόδια».

    Μέχρι την μεθεπόμενη εβδομάδα, το κόμμα θα παρουσιάσει ένα οριστικό «ταμπλό ονομάτων», αλλά πιθανής αποχώρησης του Μύντεφερινγκ θα προηγηθεί έντονος εσωκομματικός διάλογος για τα αίτια της ήττας.

    Ο υποψήφιος του SPD για την καγκελαρία και τέως υπουργός Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ, θα ηγείται της αντιπολίτευσης στο γερμανικό κοινοβούλιο. «Αν θεωρηθεί αναγκαίο ο ηγέτης της κοινοβουλευτικής ομάδας να ηγείται και του κόμματος, δεν θα σταθώ εμπόδιο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Μύντεφερινγκ.

  2. M.A. avatar
    M.A. 28/09/2009 21:36:56

    Νέες δυσκολίες περιμένουν τα τουρκικά ΜΜΕ στα σχέδια ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση μετά τη νίκη του κεντροδεξιού συνασπισμού της Αγγελα Μέρκελ στις γερμανικές εκλογές. "Η αντίδραση κατά της Τουρκίας νίκησε στη Γερμανία", γράφει η εφημερίδα Μιλιέτ, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει τώρα να περιμένει κανείς ότι θα ενισχυθεί η ρητορική κατά της τουρκικής ένταξης. Σύμφωνα με την εφημερίδα Ζαμάν, "το εκλογικό αποτέλεσμα είναι κίνδυνος για την Τουρκία". "Θα έχει αρνητικές συνέπειες για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας", προσθέτει η εφημερίδα, ενώ σύμφωνα με το τουρκικό τηλεοπτικό ενημερωτικό δίκτυο CNN Turk "το χειρότερο σενάριο" έγινε τώρα πραγματικότητα. Σύμφωνα με πολιτικούς σχολιαστές, η Μέρκελ και ο γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί θα υψώσουν ακόμα περισσότερο τη φωνή τους κατά της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.
    Από ΑΠΕ

  3. ataktos avatar
    ataktos 28/09/2009 21:52:08

    Ναι αλλά αυτοί είναι σε άλλων θεώ της Ε.Ε. όχι όπως εμείς σε κληρονομική δημοκρατία της χριστιανικής ορθοδοξίας !!!

  4. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 28/09/2009 22:17:40

    Συμφωνώ με την εκτίμηση που εκφράζει η πρώτη πρόταση του κειμένου της ανάρτησης. Το Spiegel αναφέρει, χωρίς όμως να υπογραμμίζει, την ουσιαστική αλλαγή που επήλθε, εστιάζοντας μονόπλευρα την προσοχή στις απώλειες ψήφων που κατέγραψαν οι εκλογές σε βάρος του SPD.
    Αυτό που στάθηκε κύριο χαρακτηριστικό των Γερμανικών εκλογών, πιστεύω ότι θα σφραγίσει και την εξέλιξη που θα δρομολογήσουν οι εκλογές την επόμενη Κυριακή στην Ελλάδα. Πρόκειται ουσιαστικά για ρευστοποίηση του πολιτικού τοπίου με την κατάργηση των ισχυρών κομμάτων εξουσίας, περικόβοντας σε σημαντικό βαθμό την εκλογική τους δύναμη. Με την ανάδειξη των μικρότερων κομμάτων σε δυνάμεις μεσαίου μεγέθους, εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος κυβερνήσεων συνασπισμού, στις οποίες αποκτούν ενισχυμένη βαρύτητα οι μικρότεροι εταίροι.
    Αυτή η πραγματικότητα δεν ισχύει μόνο για τους σοσιαλδημοκράτες. Και οι χριστιανοδημοκράτες με το ποσοστό του 33% υπολοίπονται σημαντικά της ισχύος που είχε καθιερωθεί τις προηγούμενες δεκαετίες ως πάγιο χαρακτηριστικό του Γερμανικού δικομματισμού, έστω και εάν στο παρελθόν οι κυβερνήσεις συνασπισμού αποτέλεσαν συχνό δεδομένο.
    Από την άλλη μεριά υπάρχει μια επί πλέον ρευστότητα, που χαρακτηρίζει τις πολιτικές εξελίξεις στην Γερμανία που έχει δυο σκέλη:
    Το πρώτο αφορά τον συγκεκριμένο τρόπο της συμμετοχής της Γερμανίας στην παγκοσμιοποίηση. Αυτή υπήρξε μεν συμφέρουσα, όσο αφορά την νομή που απόλαβαν οι Γερμανοί στα πλαίσια του παγκόσμιου καταμερισμού για την άρχουσα ελίτ, επέφερε όμως το τίμημα της ριζικής αποβιομηχανοποίησης στο εσωτερικό και την επιβολή κοινωνίας του 50%, ρίχνοντας μεγάλο τμήμα των κατοίκων στην επιβίωση μέσω των κρατικών επιδομάτων. Ήδη με τις μεταρρυθμίσεις του Schröder με την ονομαζόμενη "Agenda 2010" καταργήθηκε η παραδοσιακή έννοια της εργασίας. Αυτό σηματοδοτήθηκε με την μετονομασία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εργασίας, που αποτελούσε τον πυλώνα εξασφάλισης κοινωνικής πολιτικής, σε "Job-center".
    Η δεύτερη ρευστοποίηση των πάλαι ποτέ πάγιων δεδομένων επήλθε με την χρηματοπιστωτική κρίση, που δεν αποτελεί οπωσδήποτε αποκλειστικό γερμανικό φαινόμενο. Αυτός όμως ο χαρακτήρας, ως διεθνής, είναι που δημιουργεί τεράστιους κινδύνους μακροπρόθεσμα για μια οικονομία εντονότατα εξαρτημένη από την διεθνή αγορά.
    Η εκτίμησή μου είναι ότι πάμε και εδώ για μπάχαλο. Τόσο με την συνεχή διολίσθηση σε μια όλο και εντονότερη πολιτική της φτώχειας για πλατιά κοινωνικά στρώματα, όσο και με το αναμενόμενο από τους πεσιμιστές (αλλά κατ' εμένα ρεαλιστές) δεύτερο χρηματοπιστωτικό ταρακούνημα.
    Δεν ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα της λαϊκής ψήφου, αλλά στα εκλογικά αποκαλούμενα "μαγειρέματα". Δεν κρίνω σκόπιμο να επιμείνω στους μηχανισμούς του εν λόγω φαινομένου εδώ, διότι είναι γενικής υφής και ξεφεύγει από την αναφορά της ανάρτησης. Από αυτό όμως την προσωπική οπτική εκτιμώ το εκλογικό αποτέλεσμα με βάση τις εξής σκοπιμότητες που κυριάρχησαν:
    1. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική πέρασε με τον Schröder, διότι μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση ήταν ευκολότερο να την περάσει χωρίς ουσιαστικές διαμαρτυρίες. Στο ποσοστό που επρόκειτο και για μια νέα πραγματικότητα, δεν είχε υπάρξει μέχρι τότε μια αντίστοιχη εμπειρία, που θα αποτελούσε προηγούμενο όξυνσης για τα κοινωνικά ανακλαστικά.
    2. Αυτή η πολιτική εμπεδώθηκε με την κυβερνητική σύμπραξη "σοσιαλ""δημοκρατών" και "χριστιανο""δημοκρατών" στην συνέχεια.
    3. Για να έχει το σύστημα κυβερνητικές εφεδρείες έπρεπε το Εσπεντέ να περάσει στην αντιπολίτευση. Ανά πάσα στιγμή η γνωστή τρόμπα είναι σε θέση να το ξαναφουσκώσει.
    4. Οι πράσινοι αποτελούν μακρύ χέρι της πολιτικής των ΗΠΑ. Φιλονατοϊκό, φιλοπόλεμο κόμμα με μηδενικές οικολογικές ευαισθησίες.
    5. Το κόμμα της αριστεράς πέραν του ότι αναδύει χονεκερική δυσοσμία, ελέγχεται από τους κλόουν του συστήματος Γκύζη και Λαφονταίν. Οι στόχοι που προπαγανδίζουν είναι μελλοντική συγκυβέρνηση με τους "σοσιάλ""δημοκράτες". Τέτοιου είδους συγκυβέρνηση είδαμε και βλέπουμε σε επίπεδο ομοσπονδιακών κρατιδίων και γνωρίζουμε περί τινός φρούτου πρόκειται.
    Να ευχηθώ "καλή νύχτα Γερμανία"; Έτσι κι αλλιώς ολόκληρος ο πλανήτης οδεύει προς το αφήλιο. Και η ελπίδα, ότι την νύχτα επικρατούν όνειρα, είναι επικίνδυνη. Διότι συχνά πρόκειται για εφιάλτες.
    Έζησα στην Γερμανία αρκετές φορές ανθρώπους με ευαισθησίες και συνέπεια. Σήμερα τους ψάχνω μέσα στο απολιτίκ σκότος.

  5. Bone Collector avatar
    Bone Collector 28/09/2009 23:32:18

    Κυριακή βράδυ, στο Μετρό. Μια παρέα από 5 20χρονες Γερμανίδες, γύριζε από διακοπές και πήγαινε προς το Βενιζέλος. Κάπου στη μέση της διαδρομής, όταν άρχισαν να βγαίνουν τα πρώτα νέα στη Γερμανία, πήραν απανωτά μηνύματα στα κινητά τους. Τους έστελναν τα προβλεπόμενα ποσοστά και τις εκτιμήσεις για τη νέα κυβέρνηση. Όλες ήταν κατάπληκτες, δίχως να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν, αλλά με προσμονή για ό,τι διαφορετικό μπορεί να γίνει.

    Αυτή είναι η πολιτική διαφορά μας με την υπόλοιπη Ευρώπη.

  6. mesas avatar
    mesas 29/09/2009 09:27:26

    κάντε και μια σημείωση (γιατί όχι ένα ποστ) για το προφίλ του Γκουίντο Βέστερβελε, απολιτικ δηλωμένου ομοφυλόφυλου που μισεί τους φόρους - προεκλογικό σύνθημα "μείωση των φόρων"
    με αυτόν θα κυβερνήσει η Αγγέλα

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.