#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
08/10/2010 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ιαπωνία και Τουρκία: Δυο διαφορετικές χώρες, με πολλά κοινά σημεία



Στη δεκαετία του 1960, οι Αμερικανοί πολιτικοί επιστήμονες είχαν εντυπωσιαστεί από τις διαδικασίες πολιτικού εκσυγχρονισμού που σημειώνονταν στην Τουρκία και στην Ιαπωνία. Αυτό που έψαχναν να μάθουν ήταν το τι ώθησε δυο εντελώς διαφορετικές κοινωνίες, η μια πρώην πολυεθνική αυτοκρατορία, η άλλη ένα φεουδαρχικό απομονωμένο σύμπλεγμα νησιών, να ξεκόψουν από τις παραδόσεις τους και να επιχειρήσουν ένα ριζοσπαστικό εκσυγχρονισμό σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας τους. Σήμερα, οι πολιτικοί αναλυτές ξαναστρέφουν το ενδιαφέρον τους στις δυο αυτές χώρες, εξετάζοντας το που οδηγούνται.

Στη Τουρκία, οι ψηφοφόροι ενέκριναν τις μεταρρυθμίσεις του Recep Tayyip Erdogan, οι οποίες σύμφωνα με τους αντιπάλους του έχουν στόχο την αποδόμηση του κεμαλικού κράτους και την μετάβαση προς ένα ισλαμικό καθεστώς. Οι πολιτικές του Τούρκου πρωθυπουργού δημιουργούν όμως ανησυχίες  σε κάποιους εξωτερικούς παρατηρητές. Οι εντάσεις μεταξύ Άγκυρας και Ουάσιγκτον καλά κρατούν, εξαιτίας της τουρκικής αντίθεσης σε κυρώσεις του ΟΗΕ εναντίον του Ιράν, τις μεσολαβητικές της προσπάθειες στο ζήτημα των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης, και στο πάγωμα των σχέσεων της με το Ισραήλ, μετά από την αποτυχημένη και αιματηρή απόπειρα διάσπασης του αποκλεισμού της Γάζας. Όλα αυτά έγιναν φέτος, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι διπλωμάτες να περάσουν στην άμυνα, απορρίπτοντας κατηγορίες πως η χώρα τους, η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στους κόλπους του ΝΑΤΟ, άρχισε να στρέφεται όλο και περισσότερο υπέρ των καθεστώτων που είναι σταθερά εναντίον της φιλελεύθερης Δύσης.

Στην άλλη πλευρά του πλανήτη, στην Ιαπωνία, το κυβερνών Δημοκρατικό κόμμα αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει  εσωτερικές διαμάχες. Αυτό που παίζεται είναι το μέλλον της ιαπωνικής οικονομικής αναδιάρθρωσης, καθώς και αυτό της συμμαχίας με τους Αμερικάνους. Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι σχετικά τεταμένες τελευταία, την ίδια ώρα που η χώρα φλερτάρει με την ύφεση και τον αποπληθωρισμό, ενώ και οι σχέσεις της με την Κίνα πλησιάζουν στα πρόθυρα του να χαρακτηριστούν κρίση. Όπως και με την Τουρκία, έτσι και εδώ, οι αναλυτές ανησυχούν για το μέλλον της ιαπωνικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.

Οι εσωτερικές ομοιότητες μεταξύ των δυο αυτών χωρών, σταματούν εδώ. Στη μία χώρα, ένας ισχυρός και γεμάτος ζωντάνια ηγέτης αναμορφώνει το πολιτικό σκηνικό της, ισχυριζόμενος ότι την φέρνει πιο κοντά στα διεθνή πρότυπα. Στην άλλη, μια ατέλειωτη σειρά επαγγελματιών πολιτικών παλεύουν να αναμορφώσουν την οικονομία αλλά και τις σχέσεις με τον καλύτερο σύμμαχό τους.

Για κάποιους Τούρκους, ο Erdogan βιάζεται πολύ, και δεν είναι καθόλου φανερό το κατά πόσο θα τα καταφέρει. Για τους Ιάπωνες, κανένας πολιτικός δεν είναι ικανός να κινηθεί αρκετά γρήγορα ώστε να σώσει τη χώρα από μια ακόμη χαμένη δεκαετία. Το πολιτικό δημοκρατικό δράμα που ζουν οι δύο χώρες είναι πολύ σημαντικό για όσους παρακολουθούν το κύμα του φιλελευθερισμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν η μια πλευρά της Ασίας απομακρυνθεί από τις φιλελεύθερες νόρμες, και η άλλη αποτύχει να τις αναμορφώσει, τότε κινδυνεύει το δημοκρατικό μοντέλο. Όλα αυτά δημιουργούν φόβους, καθώς ο κόσμος παρακολουθεί την ανάδυση ολοκληρωτικών καθεστώτων σε χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν, και η Ρωσία.

Η ταπεινωτική απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ από πλευράς της Γαλλίας και της Βρετανίας, αποδεικνύει το πόσο ρόλο παίζει το «καπρίτσιο» στη λέσχη αυτή των αναπτυγμένων χωρών. Και όλα αυτά, την ώρα που η κρίση της ευρωζώνης και η οικονομική επικράτηση της Κίνας επί της Ιαπωνίας, έρχονται να αμφισβητήσουν την δυνατότητα των δημοκρατικών χωρών να διατηρήσουν την οικονομική τους ανάπτυξη και σταθερότητα. Το συμπέρασμα που συνάγεται είναι η αμφισβήτηση της δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού σε μια εποχή που τα δημοκρατικά έθνη θα πρέπει να συνεργαστούν για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις απέναντι στη παγκόσμια τάξη, που έχει οδηγήσει με επιτυχία την διεθνή ανάπτυξη, από τη δεκαετία του `40.

Είναι άδικο και κρίμα, που το κύρος και το μέλλον του φιλελευθερισμού συνδέεται με τα γεγονότα σε λίγες μόνο χώρες. Όμως τόσο η Τουρκία όσο και η Ιαπωνία δεν είναι κάποια συνηθισμένα κράτη. Όπως γνώριζαν οι πολιτικοί επιστήμονες του `60, οι χώρες αυτές επηρέαζαν κάποτε τα δρώμενα, τόσο περιφερειακά όσο και παγκόσμια. Και οι δύο αποτελούσαν βασικούς συνεργάτες των ΗΠΑ, στη χάραξη και διατήρηση του μεταπολεμικού ιστού συμμαχιών. Έτσι, αυτό που  θα αποφασίσουν σήμερα, έχει μεγάλη σημασία, και όχι μόνο για το στενό γεωγραφικό τους περιβάλλον. Οι επιλογές τους θα σημάνουν πολλά για την Αμερική, η οποία θα δυσκολευτεί να διατηρήσει τις ισορροπίες και τις σχέσεις της στην Μέση  και στην Άπω Ανατολή, χωρίς την άμεση συνεργασία τους.

Οι δυο αυτές χώρες βρίσκονται σε αναμονή. Οι Τούρκοι έδωσαν στον Erdogan τη δύναμη να αλλάξει τη νομική βάση της κοινωνίας τους, ελπίζοντας όμως πως δεν θα τους οδηγήσει σε ισλαμικά ή απολυταρχικά μονοπάτια. Οι Ιάπωνες περιμένουν να δουν αν η ηγεσία τους θα καταφέρει να αναζωογονήσει την οικονομική τους ισχύ και να βρει έναν ουσιαστικό ρόλο για την χώρα μέσα στο τρέχον παγκόσμιο σύστημα. Οι αμφισβητήσεις είναι πολλές, και στα δυο κράτη. Αλλά προς το παρόν, οι δημοκρατικές διαδικασίες έχουν τον πρώτο λόγο. Οι Ιαπωνία και Τουρκία βοήθησαν να διαμορφωθεί ο κόσμος του 20ου αιώνα, απομένει να δούμε αν θα κάνουν το ίδιο και στον 21ο.

S.A.

NRO (National Review Online)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Greco avatar
    Greco 08/10/2010 07:47:28

    ενα σχολιο μονο για το "η τουρκια βοηθησε να διαμορφωθει ο κόσμος του 20ου αιώνα"

    πραγματι...το κακο ειναι οτι ποτε δεν τιμωρηθηκε ομως για τις πρακτικες που υιοθετησε για να το πετυχει αυτο(οπως αντιθετως τιμωρηθηκε η γερμανια για παραδειγμα)

    η ιαπωνια οταν τολμησε να τα βαλει με την αμερικη,κατεληξε με δυο πυρηνικα ολοκαυτωματα

    θα ηταν πραγματι θεια δικη για τους τουρκους ,αν μια τετοιου ειδους ομοιοτητα μπορουσε να προστεθει στον καταλογο με τις ομοιοτητες των δυο χωρων...

  2. anetos avatar
    anetos 08/10/2010 08:29:07

    μάλλον ένα ακόμα "πληρωμένο" άρθρο ,από το κρυφό τούρκικο χρήμα .Το στοιχείο της "αντικειμενικότητας" προσπαθεί να το τονίσει η αναφορά της Ιαπωνίας , στην ουσία η χώρα δεν έχει καμιά σχέση με την για αρκετά χρόνια τριτοκοσμική και αναδυόμενη χώρα Τουρκία και οι συγκρίσεις είναι τουλάχιστον αστείες ...

    • Σοσιαληστής avatar
      Σοσιαληστής @ anetos 08/10/2010 09:25:35

      +1000

  3. lypon avatar
    lypon 08/10/2010 12:08:02

    Wishful thinking...

    Οι Αμερικάνοι έχουν καταφέρει να κάνουν το φανατικό Ισλαμ να φαίνεται "εκσυγχρονιστικό" και δημοκρατικό, προσπαθώντας να εξάγουν με αγοραίο τρόπο το δημικρατικό τους πολίτευμα, ότι τέλος πάντων θεωρούν ως δημοκρατία.

    Και αν στην Ιαπωνία λειτούργησε, στο Ιράν τη φάγανε, πιθανό να τη φάνε και στην Τουρκία. Δυστυχώς για εμάς!

    Ή νομίζετε πως ο Ερντογκάν (ή Ερντοάν, που είναι το σωστό) δεν είναι επεκτατικός; Ή μηπως τον θεωρείτε δημοκράτη; ΧΑ!

    Α, στα ολοκληρωτικά βάζει και τη Ρωσία. Λάθος του. Ο Πούτιν μπορεί κανονικότατα να ξηλωθεί με εκλογές, άλλο το άν δύσκολα πραγματοποιείται αυτό.

  4. δαιμονάκι avatar
    δαιμονάκι 08/10/2010 12:25:22

    Ποια ακριβώς από τις διαδικασίες πολιτικού εκσυγχρονισμού εντυπωσίασε τους Αμερικάνους επιστήμονες την δεκαετία του 1960?
    Ο απαγχονισμός του Μεντερές?
    Ή η συνεχής εμπλοκή του στρατού στην πολιτική ζωή της Τουρκίας?

    • Μακκις Friss Τσιαβόλο avatar
      Μακκις Friss Τσιαβόλο @ δαιμονάκι 09/10/2010 04:17:29

      Οι Αμερικανοί συνηθίζουν να λένε ευχάριστες κολακείες οπως

      — “Wowww I’m impressed” !!!!

      ή το άλλο ωραίο

      -- "This is fascinating !!!! "

      -- "You have done great progress !!! "

  5. 3birdssitting avatar
    3birdssitting 08/10/2010 15:56:29

    Καλά ρε παιδί μου..... το τι κλάμα κάνει στο κείμενο ειναι απίστευτο....

    ουτε τουρκικό δακρύβρεχτο σήριαλ να έβλεπε ......

  6. Κοντη Λιζα avatar
    Κοντη Λιζα 08/10/2010 16:34:30

    ...Στη δεκαετία του 1960, οι Αμερικανοί πολιτικοί επιστήμονες είχαν εντυπωσιαστεί από τις διαδικασίες πολιτικού εκσυγχρονισμού που σημειώνονταν στην Τουρκία και στην Ιαπωνία....

    Κάτι πίνει και δεν μας δίνει ο συγγραφέας. Εντυπωσιάστηκαν οι Αμερικάνοι; Γιατί; Οι ίδιοι δεν ήταν πίσω από την αλλαγή αυτή; Κάποιος συγγραφέας είπε για την Ιαπωνία ότι είναι ως αμερικανική πολιτεία (State) με όλα τα πλεονεκτήματα αλλά καμμία υποχρέωση. Από το 45 ως το 50 ήταν υπό Αμερικανική στρατιωτική κατοχή. Το σύνταγμα της συντάχθηκε από αμερικανοεβραίους. Από τότε μέχρι σήμερα λειτουργεί ως αποικία τρόπον τινά ενώ διατηρεί πυρηνικά όπλα παρά την αποστροφή και αντίθεση του Ιαπωνικού λαού γι αυτά, ενώ πληρώνει όλα τα έξοδα στάθμευσης των Αμερικανικών βάσεων στην Οκινάβα αλλά και αλλού παρά το γεγονός ότι η Οκινάβα (Ρυου Κυου) είναι περίπου κινεζικό έδαφος (η χώρα ήταν ανεξάρτητο κράτος με συγγενικούς δεσμούς με την Κίνα) που τελεί υπό Ιαπωνική κατοχή από τον 17ο αιώνα. Αλλά μοιάζει με την Τουρκία πολύ σε θέματα γενοκτονίας. Έλκουν κοινή καταγωγή από τα Ουράλια και είναι έποικοι στο αρχιπέλαγος διότι ο αυτόχθων πλυθησμός είναι λευκοί. Αυτό που ονομάζουμε βιολογικό πόλεμο αναπτύχθηκε και δοκιμάστηκε από τον Ιαπωνικό στρατό στην υπό στρατιωτική κατοχή Κίνα και στην συνέχεια όλες οι λεπτομερείς αναφορές παραδόθηκαν από τον Ιάπωνα Ισιι της μονάδας 837 στον Αμερικανικό στρατό.

    Στο Νανκίν το 1937 περίπου 300000 κινέζοι πολίτες και αφοπλισμένοι στρατιώτες εσφάγησαν από τους Ιάπωνες είτε για πλάκα ή ως εξάσκηση στην χρήση της σπάθας (κατάνα) ή της ξιφολόγχης μετά από ένα γενικευμένο πλιάτσικο. Λέγεται ότι το αεροπλάνο του Σασακάβα, εγκληματία πολέμου Α τάξεως και στην συνέχεια φίλο του πρ. Κάρτερ έχασε το πάτωμα του από το βάρος του χρυσού που μετέφερε. Σήμερα το βραβείο Σασακάβα είναι βραβείο ειρήνης ενώ οι πόροι του ιδρύματος χρησιμοποιούνται για την χρηματοδότηση υποτροφιών στις ιΑΠΩΝΙΚΈς ΣΠΟΥΔΈς.

    Επίσης τον στρατό ακολουθούσε ένα σώμα δια της βίας στρατολογημένων γυναικών (Ιανφου-Ianfu) για τις σεξουαλικές ανάγκες των στρατιωτών. Πολλές από αυτές τις γυναίκες κατά κανόνα Κορεάτισσες (η Κορέα τελούσε ήδη υπό κατοχή από το 1880) εξαπατήθηκαν με παραπλανητικές αγγελίες να μπουν στο σώμα αλλά στην συνέχεια άρχισε η δια της βίας στρατολόγηση. Εννοείται πως μέχρι σήμερα η Ιαπωνία δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη από τους κατώτερους λαούς αλλά εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να κουβαλά την ιδέα της φυλετικής της ανωτερώτητας. Λίγο δύσκολο για ένα λαό που χρωστά την πρόο΄δο του αφενός στην αυτοκρατορική Κίνα όσο και την καπιταλιστική δύση.

    Το αστείο είναι ότι όλοι αυτοί οι Σαμουράι που λοιδωρούσαν τους αιχμαλώτους πολέμου, (δηλ. όσους δεν εκτέλεσαν επί τόπου) γιατί δεν αυτοκτονούν επειδή ατιμάστηκαν λόγω σύλληψης, αποτέλεσαν υποδείγματα αιχμαλώτων πολέμου που δεν σκέφτηκαν ποτέ να αυτοκτονήσουν.

    Για να γίνει ευκολότερα κατανοητό το τι πέρασαν αυτοί οι αιχμάλωτοι βετεράνοι οι στατιστικές λένε ότι τα επίπεδα θνησιμότητα στα Ιαπωνικά στρτόπεδα ήταν της τάξης του 36% σε σχέση με το 10% στα Χιτλερικά. Εν τούτοις η κρατούσα μυθολογία θέλει την Χιτλερική Γερμανία ως ενσάρκωση του απόλυτου κακού. Βεβαίως χωρίς αυτό το μυθο δεν θα μπορούσε να στηθεί η μικρή δημοκρατική χώρα στο μέσο των Αραβικών κρατών...

    Κατά συνέπεια η τιμωρία που έπληξε την Ιαπωνία θεωρείται ως καλώς γενομένη πέρα από το γεγονός ότι ο Σαμ την χρησιμοποίησε ως φόβητρο για τον Τζουγκασβίλι.

    • Μακκις Friss Τσιαβόλο avatar
      Μακκις Friss Τσιαβόλο @ Κοντη Λιζα 09/10/2010 04:09:59

      Οπως λένε οι Αμερικανοί -- "Wowww I'm impressed" !!!!

      Μόνο που οι Γιαπωνέζοι που γνωρισα θελουν να αποκτήσουν πυραυλους και ατομικές βόμβες, τους την σπάει που εφαγαν ατομικες βομβες, να ξαναπάρουν την Οκινάουα, να "τα δώσουν χοντρά" στην Κινα, να κάνουν "την μούρη του Κιμ Γιονγκ Ιλ κιμά" στην Βορειο Κορεα.

      Κατω απο το υπόβαθρο τους την δίνει αφάνταστα να ειναι υποτακτικοί των Αμερικανων και να καλοπιάνουν την Κινα.


      Τα αισθήματα ειναι πολύ βαθυτερα και πιο εντονα απο οτι δειχνουν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.