12/07/2010 07:43
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η υπόθεση «Άλεξ» στο Ε.Δ.Δ.Α.

Δύο ήταν όλοι κι όλοι οι θεράποντες της Θέμιδας στην έδρα. Άκουσαν 101 μάρτυρες σε 48 συνεδριάσεις, ανέγνωσαν περισσότερες από 9.000 σελίδες κι όταν έφθασε η ώρα να καταλήξουν, διαφώνησαν μετωπικά : Δεν αποδείχθηκε θάνατος, αγόρευσε ο Εισαγγελικός λειτουργός. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος αποφάνθηκε αυθεντικά η έδρα.

Ας υποθέσουμε πάντως ότι το Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων Θεσσαλονίκης δεν έσφαλλε όταν εξέδιδε την 233/2009 απόφασή του. Κρίθηκε λοιπόν ότι 5 υποδεκατριετείς ανήλικοι τέλεσαν πλημμεληματικώς κατά συναυτουργία βαριά σωματική βλάβη από αμέλεια και προσέβαλαν αμέσως μετά τη μνήμη του τεθνεώτος καθώς εξαφανίζοντάς τον στέρησαν τους οικείους του από τα επικήδεια χρέη. Ένας 6ος ανήλικος καταδικάστηκε πως γνώριζε αλλά δεν αποκάλυψε τους εγκληματίες. Δύο εξ αυτών οδηγήθηκαν σε Ίδρυμα Αγωγής Νέων, ενώ όλοι τους υποχρεώθηκαν σε κοινωνιολογική, ψυχολογική και ψυχιατρική, επιβοηθητική της προσωπικότητάς τους, παρακολούθηση.

Όπως και να ‘χει όμως, οι μικρές ή μικρότερες αμφιβολίες όσων πήγαν σπίτι εκείνο το μεσημέρι, δεν διαλύθηκαν εν ακαρεί σε ανέφελο ουρανό. Σε πολλούς έμεινε μια γεύση από άγουρο ακτινίδιο στον ουρανίσκο, δεν τα καλοβάλαμε τα νύχια στον τύπο των ήλων.

Οι δύο που με τη δικαστική απόφαση απομακρύνθηκαν από την οικία τους κραύγαζαν αθώοι και άσχετοι, μέχρι σήμερα αρνούνται τα πάντα, δεν συνάντησαν ποτέ λένε εκείνο το μοιραίο βράδυ το άφαντο παιδί. Τα ίδια κι ο 6ος, ο αδερφός τους, ο «συγκαλύψας». Ίσως να λένε αλήθεια, ίσως ψέμματα, ίσως το πράγμα να κρύβει ακόμη πολλές αφώτιστες γωνιές. Άλλοι δύο ορκίζονται (φιλούν σταυρό και δένουν νοητά σχοινί από τα μάγουλα και πάνω στα μαλλιά, σαν οδοντόπονος…) πως όλα είναι μια ανοησία. Κόντρα σε όλες τις πρέσες και τις διαδικασίες επιμένουν στυλωμένα πως κακώς τους μπλέξανε, πως κι αν το πρώτο βράδυ τους αρπάχτηκε μια δήλωση, εντούτοις πριν ξημερώσει τ’ αρνήθηκαν όλα, πως όλοι τους είναι αμέτοχοι. Κι ο πέμπτος, ο ομολογήσας τα όσα δικαστικώς (με τεκμήρια ή έγγραφα ή μαρτυρίες) δεν αποδείχθηκαν ποτέ, δεν ξαναμίλησε από τότε…

Το νομικό γέννημα στάθηκε αλλόκοτο, απρόσμενο κενό βρέθηκε μπρος στις σελίδες των κωδίκων μας. Στην εκκίνηση της περιπέτειας ήταν δικονομικώς ασύμβατο οι πέντε ανήλικοι να προφυλακιστούν κι ας τους βάραινε η κακουργηματική κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση. Κοινωνική εκτόνωση μηδέν, γενικοπροληπτικές αλλά και ατομικότερες προστασίες ανύπαρκτες. Η αλήθεια είναι πως δεν υπήρχαν τέτοιες προβλέψεις, πού να τα κατεβάσει η κούτρα του νομοθέτη τέτοια διαστροφικά σενάρια.

Ύστερα, μέσα από θεσμούς επιπόλαια αναδειχθέντες ως δήθεν ποινικοσοβαρούς, πήραν την τράπουλα στα χέρια οι ψυχίατροι κι οι παιδοψυχολόγοι μήπως αλιεύσουν κάτι από του χαρακτήρα τους την άβυσσο, κι από των παραληρημάτων τους τα μισόλογα, μπας και ξεφύγει καμιά αποκάλυψη της προκοπής. Εκεί που ο ανακριτικός προβολέας έφθινε σαν καντηλάκι από αμηχανία μπρος στην παιδική άρνηση συνεργασίας, στρώθηκε πρόχειρα το χαλί της ιατρικής φάκας. Όμως να που οι πιτσιρίκοι είτε δεν είχαν τίποτε να πουν, είτε έκρυψαν τα αίματα στων ψυχών των τα ανείπωτα.

Τέλος δε, το δικανικό μοντέλο μας σαν ντροπιασμένο τρένο που δεν σφύριξε καθόλου, έμεινε στάσιμο στον ένα και μοναδικό σταθμό: Δεν τους επιτράπηκε ούτε έφεση, ούτε αναίρεση, άνθρωπος δεν βρέθηκε να τους δώσει μιαν νομική υπηρεσία επανάκρισης. Κρίθηκαν απαράδεκτα τα παραπονετικά δικόγραφα και απορρίφθηκαν άνευ ετέρου. Πρόκειται είπαν οι ύπατοι μελανοτηβεννοφόροι νομομαθείς για sui generis ποινικό αποτέλεσμα, όπου η αφαίρεση της γονεϊκής επιμέλειας από τη μάνα σου δεν είναι ποινή αλλά αναμορφωτικό μέτρο και άρα στα διοικητικά χωράφια δεν συγχωρείται άλλος βαθμός δικαιοδοσίας. Ο εγκλεισμός στο ίδρυμα δεν είναι τιμωρητική απαξία ούτε στίγμα αλλά διδακτικής νουθεσίας υπόδειγμα, και συνεπώς αρκούσε η μία και καταλυτική σφραγίδα.

Ακόμη κι έτσι να είναι όμως, στους νεαρούς πρωτόδικους «δράστες» ίσως οφείλαμε το δικαίωμα να αντιπαλαίψουν δευτεροβαθμίως, τουλάχιστον το «Τέλεσαν». Είναι που ακούγεται κι η παιδική φωνή του καθενός τους “…αθώος ειμί από του αίματος του δικαίου τούτου…” να ζητά τα ίσα, χωρίς κάμερες και μπουλντόζες απέναντί τους, δίχως εθνικές τηλεψάχτρες και τις κατάρες όλων μας. Με το πλήθος να βοά για τη δικαίωση του απολεσθέντος ακόμη και στα σκαλοπάτια του Δικαστηρίου, υπήρξαν φορές που νόμιζες πως “δικάζονταν” οι οκτώ/έξι στρατηγοί των Αργινουσών, έτσι πειραματικά που η νομική επιστήμη εγκλωβίστηκε αφεαυτής σε αδιέξοδα. Το είχαμε το χρέος τούτο, ακόμη κι αν είναι γόνοι του Hannibal Lecter, εδώ διακρίνονται οι ώριμες δικαιοδοτικά δημοκρατίες.

Ο φάκελος της υπόθεσης φθάνει πια στο γαλλικό Στρασβούργο, κατάφωρτος από σελίδες (700 περίπου είναι της απόφασης μόνον, μόνον που δεν υπάρχει ούτε μια συλλαβή εκεί για το τι μπορεί να απέγινε το ευγενικό γαλάζιο βλέμμα). Παραπονούνται στο ΕΔΔΑ οι προσφεύγοντες, έφηβοι πια, και ψάχνουν τις χαμένες τους ευκαιρίες. Τώρα που όλα καταλάγιασαν (όχι όλα, όχι της μάνας το ουρλιαχτό) αυτοί επιμένουν να ξαναδικαστούν, εμμένουν να τους γίνει ακόμη και ορός της αλήθειας, τι υπάρχει πίσω από αυτά τα παιδικά πείσματα ? Ποιος ξέρει αν επαληθευτεί η απόφαση… Ποιος ξέρει αν νομικά τουλάχιστον θα βρεθεί καμία πειστικότερη χαραμάδα να συνεχίσουν (όσοι ενδιαφέρονται χωρίς φώτα της ράμπας) να ερευνούν την ιστορία που μάτωσε την αγιότητα της νέας γενιάς.

Ο Άλεξ όμως δεν εξαϋλώθηκε άμπρα κατάμπρα, ούτε τον ρούφηξε το κήτος. Κάποιος ή κάποιοι ξέρουν πολύ καλά την απόλυτη αλήθεια, και θα την απολαμβάνουν όσο δεν σπάει ο διάολος το ποδάρι του…

Χαρτογράφος

ΣΧΟΛΙΑ

  1. lpap avatar
    lpap 12/07/2010 08:52:18

    Νομίζω πως η αλήθεια σε αυτό το θέμα δεν θα αποκαλυφθεί ποτέ. Κι αν εξαιρέσει κανείς την τηλεθέαση, τη διαφήμιση, τα κέρδη που εισέπραξαν μέσα από αυτή την υπόθεση μένει πάντα να διερευνηθεί ο ρόλος κάποιων σε αυτή την υπόθεση. Πχ. μεγάλα δικηγορικά γραφεία ανέλαβαν υπεράσπιση ανθρώπων που φαινομενικά δεν είχαν μία. Για διαφήμιση; Για ματαιοδοξία; Πως ανέλαβαν μια δύσκολη υπόθεση; Δεν ξέρω αλλά έχω την απορία. Κρίμα στο παιδάκι, πολύ κρίμα. Και σίγουρα κάποιοι ξέρουν την αλήθεια. Και σε δύσκολες υποθέσεις θέλει προσοχή για να μπορέσεις να διακρίνεις τη φήμη από την πραγματικότητα. Μακάρι να φανερωθεί αλλά δεν το πιστεύω γιατί από πίσω μάλλον υπάρχουν πολλά.

    • anonymous avatar
      anonymous @ lpap 12/07/2010 11:58:03

      Έχει κυκλοφορήσει ότι πίσω από αυτή την υπόθεση κρύβεται κύκλωμα παιδεραστίας και ότι το κύριο κίνητρο ήταν η συγκάλυψη.

  2. sawas avatar
    sawas 12/07/2010 13:24:08

    και η κραυγη της μανας στο:

    http://natela-veria-gr.blogspot.com/

  3. mnk avatar
    mnk 14/07/2010 05:48:04

    Έχω δυο άλυτες απορίες:

    α)Η "κυρία" ιατροδικαστής που υπέγραψε την "ιατροδικαστική έκθεση" για ένα πτώμα που δεν βρέθηκε ποτέ, ΔΙΩΧΘΗΚΕ;

    β) Οι καταγγελίες της πρώην Εφέτου, κυρίας Μαρίας Μαργαρίτη, για την λειτουργία πορνείου ανηλίκων, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΤΗΡΙΟ ΓΡΕΒΕΝΩΝ, ερευνήθηκαν ποτέ;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.