#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/04/2011 23:44
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η προσφυγή της Πορτογαλίας στο μηχανισμό στήριξης επιταχύνει την «ομαδική αναδιάρθρωση»

[caption id="attachment_95279" align="alignnone" width="600" caption="Ο υπηρεσιακός Πορτογάλος πρωθυπουργός Ζ.Σόκρατες με τον υπουργό Οικονομικών "][/caption]

Θέμα χρόνου ήταν η προσφυγή της Πορτογαλίας στο Μηχανισμό Στήριξης και η ουσιαστική παράδοσή της στην τρόικα για οικονομική βοήθεια. Εδώ και αρκετές εβδομάδες οι αγορές έπαιζαν το ίδιο παιχνίδι που παίχτηκε και στην περίπτωση της Ελλάδας. Υψηλά επιτόκια, ακριβός δανεισμός και τελικά στις αγκαλιές των προθύμων. «Η προσφυγή είναι ένα βήμα υπευθυνότητας για την εξασφάλιση της οικονομικής σταθερότητας στην Ευρωζώνη», δήλωσε ο Ολι Ρεν θυμίζοντας σε όλους το καλό κουράγιο που είχε πει σε εμάς.

Κατώτερη των περιστάσεων η Ευρώπη αφήνει τις αγορές να διαλύουν χώρες αντί να βρίσκει λύσεις. Έτσι έχουμε πλέον την ομάδα των τριών (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ελλάδα) και απομένει στην ουσία ένα ακόμη «γουρουνάκι», η Ισπανία, για να αναβιώσουν τα PIGS.

Αν και αναμενόμενη η προσφυγή των Πορτογάλων, θα πρέπει να δούμε με ιδιαίτερη σοβαρότητα τι σημαίνει αυτό για το ελληνικό ζήτημα.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το οικονομικό επιτελείο, φαίνεται ότι οι ραγδαίες εξελίξεις επιταχύνουν ένα σενάριο που επεξεργαζόταν εδώ και μερικές εβδομάδες στις Βρυξέλλες, με τη συναίνεση της Αθήνας.

Το σχέδιο λέγεται «ομαδική αναδιάρθρωση», δηλαδή και οι τρεις χώρες που έχουν μπει στο Μηχανισμό θα προχωρήσουν με κοινούς όρους σε «κούρεμα» και σε διαπραγματεύσεις με τους δανειστές τους.

Μ’ αυτό τον τρόπο θα προσπαθήσουν οι κυβερνήσεις των χωρών αυτών να ξεπεράσουν το όνειδος της χρεοκοπίας. Για παράδειγμα, επικοινωνιακά, άλλο είναι να υπογράφει μόνος του ο Γ. Παπανδρέου τη χρεοκοπία της οικονομίας κι άλλο να «πλασάρεται» ως ένα ακόμη Μνημόνιο που θα ισχύσει και για τους τρεις, ή όποιον άλλο χρειαστεί.

Πιθανότατα να είναι και καλύτερο σενάριο σε ότι αφορά τον διαπραγματευτικό τομέα και τα μέτρα που θα ζητηθούν να ληφθούν από τις χώρες. Ωστόσο, αντί η Ευρώπη να δει ότι το πρόβλημα της κρίσης χρέους είναι παγκόσμιο (διαβάστε τις δηλώσεις του αμερικανού υπουργού Οικονομικών, Γκάιτνερ που προειδοποίησε για μεγάλη κρίση χρέους και πιθανή αδυναμία στάσης πληρωμών στις ΗΠΑ), έχει περιχαρακωθεί στις γερμανικές απαιτήσεις. Αν και το σχέδιο Μέρκελ για δημοσιονομική τάξη δε βγαίνει, εντούτοις επιμένουν να οδηγούν τις χώρες στη χρεοκοπία. Εκτός κι αν την ύστατη ώρα αποφασίσουν να προχωρήσουν σε ευρωπαϊκή λύση διαφορετική από τη σημερινή.

Υπάρχει, πάντα και το σενάριο της δημιουργίας των ζωνών στην Ευρώπη, με τις χρεοκοπημένες χώρες να είναι στη σκιά των ισχυρών ακόμη και στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/04/2011 23:53:11

    Το να συμπεριφέρεται η Αμερική σαν "μία" χώρα, το βλέπω λογικό. Το να συμεπριφέρεται η Γερμανία σαν "μία" χώρα, επίσης. Το να παριστάνουμε εμείς τους Ευρωπαίους... Αυτό δεν το συλλαμβάνω. ΧΡΩΣΤΑΜΕ σε Ευρωπαίους. Αυτό ξέρω.

    Το προβλημα το έχουν οι μέγαλοι. Το δικό μας μέλλον είναι νομοτελειακά προδιαγεγραμμένο (με άγνωστο μόνο κανένα συστημικό)

    Δεν ζούμε κάτι καινούργιο... Την συνέχεια του κραχ του 2008 ζούμε. Με παρεμβολή της τρομερής ρευστότητας. Οι Γερμανοί στην διετία μάζεψαν νόμισμα και το θέλουν σκληρό. Έχουν την πολυτέλεια να μας στίβουν. Ο Γκάϊτνερ δεν έχει την πολυτέλεια να στίψει την Καλιφόρνια ή το Μισισίπι...

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ archaeopteryx 07/04/2011 11:06:12

      Να παριστάνουμε τους Ευρωπαίους, εμείς οι Αboriginal από την Κεντρική Αυστραλία είναι όντως μέγα σκάνδαλο, φίλε archaeopteryx!

  2. Αυριανιστής avatar
    Αυριανιστής 06/04/2011 23:55:58

    Οι (ευρωπαϊκές) Συνθήκες αποδεικνύονται τόσο κουρελόχαρτα, που αλλάζουν και περνάνε σε μια νύχτα σαν τις (ν)τροπολογίες. Το κατ' ευφημισμόν "Σύμφωνο για το Ευρώ", δηλαδή η υνθήκη κυριαρχίας της Wehrmacht επί των ευρωπαϊκών χωρών, μην ξεχνάμε ότι προβλέπεται να περάσει χωρίς καν δημοψηφίσματα, με μια απλή ψηφοφορία στα επί μέρους κυνοβούλια.

  3. Εnzo avatar
    Εnzo 07/04/2011 00:12:18

    γεια σου αρχοντα γαπ!
    καταφερες να διαλυσεις ολη την ΕΕ! χαρη σου χρωσταμε!

    • Ηλίας Πιερίδης avatar
      Ηλίας Πιερίδης @ Εnzo 07/04/2011 00:50:44

      ε....ναι....ολα ο GAP τα έκανε...με τέτοια λογική θα ξαναφτιαχτεί η Ελλάδα; προτείνω εντατικά deptocracy

  4. loretta avatar
    loretta 07/04/2011 00:18:16

    Μαλιστα...και μετα σιγουρα ακολουθει η Ισπανια...!! και μετα?

    • Αυριανιστής avatar
      Αυριανιστής @ loretta 07/04/2011 00:24:15

      Μετά, απλώς περιμένουμε να δούμε τι μορφή θα πάρει η διχοτόμηση της Ε"Ε". Σε βαθμό που με κάνει να πιστεύω ότι μπορεί και να... προηγηθεί της διχοτόμησης της Λιβύης.

  5. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 07/04/2011 11:04:30

    "Η προσφυγή της Πορτογαλίας στο μηχανισμό στήριξης επιταχύνει την «ομαδική αναδιάρθρωση";
    Χα χα, την BNP Paribas, την Commerzbank και κάτι "μαγαζιά" στη Ζυρίχη και στη Γενεύη τα ρωτήσατε;

  6. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 07/04/2011 11:22:11

    Η Ευρώπη σε δίληµµα - Τρισέ: Αν δεν µπορούµε έτσι, τότε πολιτική οµοσπονδία
    (Ελίζα Παπαδάκη, Τα Νέα, 06/04/2011)

    Βυθισµένοι καθώς είµαστε στα άµεσα προβλήµατά µας, στην αγωνία αν θα τα καταφέρουµε µε το Μνηµόνιο – µήπως ανασταλεί µια δόση χρηµατοδότησης και βρεθεί το κράτος µας ξαφνικά χωρίς λεφτά, σε αδυναµία να πληρώνει όπου χρωστάει; – λίγο παρακολουθούµε πώς διαµορφώνονται οι αποφάσεις στην Ευρώπη. Ακόµα και αυτές από τις οποίες άµεσα εξαρτώµαστε δεν τις πολυµελετάµε. Μετά το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συµβούλιο, τη Σύνοδο Κορυφής στις 24-25 Μαρτίου, καταγράψαµε µεν τη βελτίωση των ρυθµίσεων για την αποπληρωµή του δανείου από τον ευρωπαϊκό µηχανισµό (µείωση επιτοκίου, επιµήκυνση χρόνου εξόφλησης). Αλλά προπάντων µας ανησύχησε η εµπλοκή του ιδιωτικού τοµέα, οι ρήτρες που θα την προβλέπουν σε όλες τις εκδόσεις οµολόγων κρατών - µελών του ευρώ από το 2013 και µετά. Γιατί πολλοί εδώ την είδαµε σαν προοίµιο επερχόµενης χρεοκοπίας, όπως ακούραστα την προπαγανδίζουν ποικίλοι αναλυτές στον διεθνή Τύπο.
    Ακριβώς αντίστροφα την αντιλήφθηκαν ωστόσο οι υποστηρικτές της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους στη Γερµανία και αλλού, γι’ αυτό και προσήψαν υποχωρητικότητα στην καγκελάριο Μέρκελ, υπαναχώρηση από τις δεσµεύσεις που είχε αναλάβει. Οχι µόνο δεν διέκριναν ισχυρές πιθανότητες αναδιάρθρωσης στο νέο πλαίσιο αλλά προβλέπουν, αντίθετα, ότι το µέρος του χρέους µας που κρατούν ιδιωτικοί φορείς, τράπεζες κ.λπ., βαθµιαία θα «κρατικοποιηθεί», θα περιέλθει στον µόνιµο, προς ίδρυση, Ευρωπαϊκό Μηχανισµό Σταθερότητας, µε τη βοήθεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Το επιχείρηµα συνόψιζε προχθές στους «Financial Times» ο Βόλφγκανγκ Μίνχαου, εκκινώντας από την αντίθεση των κυβερνήσεων της ευρωζώνης σε ενδεχόµενες αναδιαρθρώσεις δηµοσίων χρεών καθώς φοβούνται τη µεταδοτικότητα: ότι καµία χρεοκοπία δεν εξασφαλίζεται «ελεγχόµενη», εφόσον δεν µπορεί να ελεγχθεί, ούτε να προβλεφθεί, η συµπεριφορά των αγορών απέναντι σε άλλες ευάλωτες χώρες, εφόσον διασυνοριακά εκτεθειµένες τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες µπορεί να χρειάζονταν ξαφνικά τεράστια ανακεφαλαιοποίηση για να σταθούν στα πόδια τους. Ο γνωστός αρθρογράφος αναµένει έτσι η Ελλάδα, η Ιρλανδία, ενδεχοµένως και η Πορτογαλία, να παραµείνουν κάτω από την «οµπρέλα σωτηρίας» για µακρύ διάστηµα, µε διαρκώς νέα δανειακά προγράµµατα, επιµηκύνσεις και µειώσεις επιτοκίων, ώσπου ο Μηχανισµός να έχει υποκαταστήσει όλους τους ιδιώτες πιστωτές, συσσωρεύοντας ολόκληρο το χρέος των χωρών που έχουν υπαχθεί σε αυτόν. Αλλά το βάρος θα γίνει πολύ µεγάλο για το σύστηµα, κάποια στιγµή οι µέτοχοι του ΕΜΣ, τα κράτη - µέλη, θα πρέπει να πληρώσουν τον λογαριασµό. Οπότε, λέει ο Μίνχαου, θα τεθεί το σκληρό δίληµµα: διάλυση της ευρωζώνης ή δηµοσιονοµική ένωση µε ένα ενιαίο ευρωοµόλογο; Γι’ αυτό φρόντισαν, γράφει, Γερµανοί και Φινλανδοί, απορρίπτοντας ενδιάµεσες λύσεις, όπως η αγορά οµολόγων από τη δευτερογενή αγορά.
    Η πολιτική προοπτική που συνάγει ο αρθρογράφος από τις τελευταίες ευρωπαϊκές αποφάσεις, ότι το δηµόσιο χρέος το δικό µας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, γίνεται τελικά αποκλειστικά δηµόσια υπόθεση όλων των ευρωπαίων εταίρων, φαίνεται να διαφέρει ριζικά από τον «νεοφιλελευθερισµό», την εκχώρηση της τύχης των κοινωνιών στην κερδοσκοπία των αγορών, που βλέπει εκεί σηµαντική µερίδα της κοινής γνώµης στη χώρα µας. Αυτό που τον ανησυχεί είναι η άνοδος αντι-ευρωπαϊκών κινηµάτων, όπως της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, όχι ότι κινδυνεύουν να επικρατήσουν, αλλά στον βαθµό που επηρεάζουν την όλη συζήτηση.
    ∆εν µας υποχρεώνει κανείς να συµµεριστούµε την ανάγνωση του Μίνχαου, όσο µελετηµένος και αν είναι, όσο κι αν παραπλήσιες απόψεις διατυπώνουν και άλλοι, ο διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών Πολιτικών Μελετών (CEPS) των Βρυξελλών Ντάνιελ Γκρος π.χ. Ενα πιο καθαρό δίληµµα θέτει όµως, µέσα από διαφορετικούς συλλογισµούς, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν-Κλοντ Τρισέ: Μιλώντας προχθές σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο όµιλος Notre Europe στη µνήµη του σπουδαίου Ευρωπαίου Τοµάζο Πάντοα - Σιόπα, ανακεφαλαίωσε τις θέσεις του για την οικονοµική διακυβέρνηση, επιµένοντας ξανά σε αυστηρότερες ρυθµίσεις από εκείνες που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο και προσβλέποντας σε βελτιώσεις µέσω του Κοινοβουλίου, για να καταλήξει εντυπωσιακά: «Το ιστορικό διακύβευµα είναι σηµαντικό. Είτε θα αποδείξουµε ότι είµαστε ικανοί να βρούµε το ισχυρό σχέδιο ενισχυµένης οικονοµικής διακυβέρνησης που θα ταιριάζει σε έναν αστερισµό κυρίαρχων κρατών και θα επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Ενωση να αντιµετωπίσει τον νέο παγκοσµιοποιηµένο κόσµο, είτε δεν επιτυγχάνουµε πειστικά στην κατεύθυνση αυτή, και τότε θα φανεί αναγκαίο ένα νέο άλµα στο θεσµικό πλαίσιο της Ευρώπης, προς την πολιτική οµοσπονδία».
    Καλύτερη για εµάς είναι η δεύτερη εκδοχή, µάλλον και για την Ευρώπη ολόκληρη, µε πιο δυνατή αλληλεγγύη. Μη φανταστούµε ότι θα απαιτούσε λιγότερη προσπάθεια. Θα εδραίωνε όµως,σαν αποτέλεσµα της προσπάθειας,µια προοπτική ευηµερίας, που µοιάζει τώρα εκτεθειµένη στους πέντε ανέµους.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.