Η πατρίδα δεν είναι παιχνιδάκι για να παίζει κανένας
11/11/2014 06:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η πατρίδα δεν είναι παιχνιδάκι για να παίζει κανένας

Σε κρίσιμες περιόδους πρέπει να επικρατεί η λογική, η σύνεση και η πείρα.

Οι εξελίξεις γύρω από τα ελληνοτουρκικά είναι ραγδαίες και ασφαλώς δύσκολα μπορεί κανείς να παρακολουθήσει όλα τα διπλωματικά παιχνίδια που παίζονται.

Αναλυτές των γεωπολιτικών γεγονότων δεν είμαστε, απλά καταγράφουμε τα γεγονότα και επιχειρούμε να δούμε τι κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά. Τι σκέφτονται οι Τούρκοι, πώς αντιδρούν οι Έλληνες, τι θα κάνει ο Σαμαράς και μέχρι που μπορεί να αντέξει η Ελλάδα την ασφυκτική πίεση που ασκεί η Άγκυρα.

Πολεμοκάπηλοι δεν είμαστε, όπως κάποιοι που εμφανίστηκαν τις τελευταίες ώρες στα μέσα ενημέρωσης και κάνουν λεονταρισμούς χωρίς να καταλαβαίνουν τι τους γίνεται. Ούτε πατριδοκάπηλοι για να χρησιμοποιούμε την πατρίδα για αλλότρια συμφέροντα, κι έτσι θα πρέπει να είναι όλοι οι πραγματικοί πατριώτες.

Σε κρίσιμες περιόδους πρέπει να επικρατεί η λογική, η σύνεση και η πείρα. Από ανθρώπους που ξέρουν να διαπραγματεύονται, να χρησιμοποιούν τη διπλωματία για να επικρατεί η ειρήνη και να προετοιμάζουν τη χώρα για τα χειρότερα όταν δεν πάει άλλο με τον εχθρό. Είτε αυτός είναι ο Τούρκος εθνικιστής είτε οποιοσδήποτε άλλος.

Η επιβεβαίωση της συνάντησης Σαμαρά – Νταβούτογλου σε περίπου ένα μήνα είναι μια θετική εξέλιξη για την άρση των διαφορών και παρεξηγήσεων, αν και οι Τούρκοι δεν έχουν ούτε μπέσα ούτε τίποτε. Άλλωστε, ένας μήνας είναι πολύ χρόνος. Τι θα γίνει αν έχουμε εμπλοκή στο Αιγαίο ή αλλού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου;

Σε κάθε περίπτωση η λογική είναι η βάση για να εκτονωθεί η κρίση και τα δεδομένα που πρέπει να προσμετρηθούν είναι τα εξής:

1. Ασφαλώς η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να χαράξει ΑΟΖ στα χωρικά της ύδατα, έστω κι αν ο τουρκικός μπαμπούλας ουρλιάζει. Στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, μπορεί να βρεθεί λύση.

2. Ασφαλώς και έχει κάθε δικαίωμα να προστατέψει τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει χειρότερες προκλήσεις.

3. Πρέπει όμως όλοι να αναρωτηθούμε αν αντέχει η χώρα μια εθνική τραγωδία. Να χάσουμε π.χ. εδάφη ή να υπάρξουν νεκρά παλικάρια. Σαφώς όταν δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια η άμυνα είναι επιβεβλημένη, ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιαστούν κάποιοι. Όμως, πριν φτάσουμε μέχρι εκεί πρέπει να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο διαλόγου και διπλωματικής λύσης. Πρέπει να απομονωθούν όσοι νομίζουν ότι θα πρέπει να κάνουμε πόλεμο κάθε φορά που σκούζει ο Τούρκος. Όχι, η Ελλάδα δεν αντέχει καμιά εθνική τραγωδία, ειδικά στη φάση που βρίσκεται σήμερα.

4. Υπάρχουν κάποιοι κάκιστοι σύμβουλοι που πουλάνε εθνικισμό στην Ελλάδα αλλά είναι από τους πρώτους που θα βλέπουν από τον καναπέ μια τραγωδία. Η χώρα και οι Έλληνες είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν οποιονδήποτε επιβουλεύεται την πατρίδα, όμως, αν επικρατήσουν οι ακραίοι τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Στον πόλεμο, μικρό ή μεγάλο, κανείς δεν θα βγει κερδισμένος.

5. Είναι να απορεί κανείς πώς μπορεί να σκέφτεται ο κόσμος να εμπιστευτεί τη χώρα τώρα στα χέρια του Τσίπρα και της παρέας του. Τόσες μέρες και δεν άρθρωσαν ούτε μια σωστή πρόταση για την κρίση στη Μεσόγειο. Είναι οι ίδιοι που το παίζουν πασιφιστές με τον ηρωισμό των άλλων. Είναι οι ίδιοι που μια ζωή έλεγαν «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του». Είναι οι ίδιοι που στήριξαν το σχέδιο Ανάν. Τώρα όλοι αυτοί θα αναλάβουν την εξωτερική πολιτική της χώρας; Έλεος, η πατρίδα δεν είναι παίξε γέλασε.

6. Είναι να απορεί κανείς με τη στάση των ξένων, ειδικά των Ευρωπαίων εταίρων. Εντάξει, το ΝΑΤΟ δεν εμπλέκεται σε διένεξη δύο μελών της. Η ΕΕ γιατί βουβάθηκε; Τι περιμένει να υποστηρίξει ένα μέλος της απέναντι σε μια άθλια και προβοκατόρικη τουρκική πολιτική; Τα σύνορα της Ελλάδας δεν είναι σύνορα της Ευρώπης ή κάνουμε λάθος; Που είναι η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρετανία; Γιατί μας αφήνουν να βγάλουμε εμείς το φίδι από την τρύπα;

Όλα αυτά θα πρέπει να τα σκεφτούν καλά όλοι όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις και αγωνιούν για την επόμενη ημέρα. Είπαμε: Η πατρίδα δεν είναι παιχνιδάκι για να παίζει κανένας. Κυρίως οι άσχετοι, απάτριδες και ψευτόμαγκες της Αριστεράς.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΑΤΕΡΟΣ avatar
    ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΑΤΕΡΟΣ 11/11/2014 13:25:17

    Εμφανής η αντίφαση μεταξύ των παρ. 2 και 3 του συντάκτου, ήτοι η αντιμετώπιση των χειρότερων προκλήσεων δια της ετοιμότητος της Πατρίδος και μιας "ενδεχόμενης εθνικής τραγωδίας δια της πχ. απώλειας εδαφών". Ωφείλουμε να είμεθα καθαροί, αποφασιστικοί και ευθείς στο θέμα προάσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων (έδαφος, θάλασσα, αέρας , ΑΟΖ, χωρικά), ύδατα) πέραν του φοβικού συνδρόμου σης Σημίτειας ντροπής του 1996. Τα αναφερόμενα περί νεκρών παλληκαριών σε περίπτωση προάσπισης της Πατρίδος δια των όπλων, είναι μάλλον ατυχή, καθότι κάθε χρόνο χιλιάδες παλληκάρια αποθνήσκουν ή/και καθίστανται ανάπηρα λόγω τροχαίων "ατυχημάτων". Η ιστορική ευκαιρία να τεθεί η Τουρκία στην θέση που της αρμόζει ιστορικά, γεωγραφικά κλπ είναι τώρα, δια της επέκτασης των χωρικών υδάτων και εναέριου χώρου στα 12 νμ, ούτως ώστε το δήθεν causus belli να ακυρωθεί στην πράξη. Άλλως ας κοπιάσουν αν τολμούν. Λίγη παραπάνω εμπιστοσύνη στις Ε.Δ. απαιτείται, προετοιμασία τάχιστα, εγρήγορση και έμπνευση στους πολίτες δι' άμυνα (παλλαϊκή) μέχρις εσχάτων, ούτως ώστε η όποια σκέψη των γειτόνων να ακυρωθεί. Εκτός και αν στην πολιτική ηγεσία υπάρχουν δεύτερες επικίνδυνες σκέψεις, χειρότερες από το όνειδος της Σημίτειας ντροπής... ( ο νοών νοείτω). Στην τελευταία περίπτωση ο τελικός λογαριασμός θα είναι βαρύς για όλους, καθότι υπάρχει και Θεός, άλλως η Νέμεσις.

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΑΤΕΡΟΣ 11/11/2014 14:12:13

      Αυτο που καταλαβα εγω απο το αρθρο ειναι οτι παντοτε πρεπει να επικρατει η συνεση και η εξαντληση των ειρηνικων μεσων, ειδικοτερα τωρα. Αλλα αν προκληθουμε η ταπεινωθουμε δεν υπαρχει γυρισμος...... Κατα τα αλλα συμφωνω μαζι σας ιδιως στα περι πολιτων που οι πλειστοι κινουνται σε αλλη σφαιρα...Αλλωστε σε προηγουμενο αρθρο και γω ειπα οτι αμα φτασουμε στο απροχωρητο....ορματε τους κι ο Θεος βοηθος.

  2. "Μανώλης Πετράκης" avatar
    "Μανώλης Πετράκης" 11/11/2014 14:14:26

    Τα έχει προφητεύσει όλα ο Γέροντας Παϊσιος και ο Ιωσήφ ο Βατοπεδινός και πιο παλιά ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Τα πάντα εκτυλίσσονται ακριβώς όπως έχουν λεχθεί.

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ "Μανώλης Πετράκης" 11/11/2014 14:54:43

      Εχεις δικιο Μανωλη Πετρακη!!!Ακομα και αυτοι που δεν ειχαν ασχοληθει μεχρι τωρα, εχουν πληροφορηθει τα λεχθεντα και εχουν μεινει εκπληκτοι απο τις ακριβεις προβλεψεις....Εκεινο ομως που κανει εντυπωση ειναι οτι περισσοτερο απο τον Ελληνικο λαο, ασχολουνται μ αυτα-λογω και της Αγ. Σοφιας-οι Τουρκοι, οι οποιοι δεν περιοριζονται στα θαυμαστα των προβλεψεων, αλλα εχουν και φοβο, επειδη κατανοουν απολυτα οτι ειναι οι κλεφτες της Ιστοριας......Εκεινο δε που τους τρομαζει πιο πολυ ειναι το λεχθεν υπο του Αγιου γεροντα Παϊσιου πολλες φορες οτι "οι Τουρκοι εχουν τα κολλυβα στο ζωναρι τους"! Παρ ολα αυτα εμεις σαν Ελληνες πατριωτες θα κανουμε το καθηκον μας σε ολες τις φασεις και δεν εφησυχαζουμε γιατι και ο Θεος θελει να δει τον "κοπο μας" για να βοηθησει στο τελος.

  3. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 11/11/2014 16:09:36

    Οι πολεμοκάπηλοι τη δουλειά τους κάνουν. Δουλεύουν για τις αποτυχημένες ελίτ. Μια τρικυμια σε ένα ποτήρι νερό θα ήταν ότι πρέπει για να ξεχάσει ο κόσμος ποιοί μεγαλόσχημοι και ευκατάστατοι "συμπολίτες μας" ναυάγησαν το "Ελληνικό σκάφος", ποιοί πολιτικοί φορείς και ποιές κοινωνικές τάξεις μας έφεραν εδώ που είμαστε, "πού είναι θαμμένο το άτυχο σκυλί" - αυτό που σκότωσαν οι Έλληνες μεγαλοαστοί. Το θέμα είναι "να μη μασάμε" εμέις οι πολίτες. Σε κάθε πολεμοκάπηλη ψευτοπατριωτική κραυγή - που μας καλεί να γίνουμε συνένοχοι στης πατρίδας το χαμό - η απάντησή μας άς είναι: "Όξω λαμόγια και ανίκανοι από την παράγκα!"

  4. alex avatar
    alex 11/11/2014 16:18:54

    Με την λογικη του διαλογου συμφωνοι, με την απωλεια παλικαριων και εδαφων??? Δηλαδη θα μιλαμε καλη ωρα οπως μιλουσαμε στα Ιμια,και θα χασουμε και εδαφος και παλικαρια,και θα ευχαριστησουμε και τους αμερικανους μεσα στη Βουλη,δεν θυμαμαι τοτε να ειχαμε κριση στην οικονομια. Και μονο το φοβικο που βγαζει το αρθρο,δειχνει την καταντια μας. Η Χωρα επειδη εχει χασει παρα πολλα τα τελευταια χρονια και κυριως την αξιοπρεπεια της,καλο θα ηταν να συμφωνησουμε οτι μεχρι εδω,και να το κρατησουμε. Ο Βενιζελος (οχι ο σημερινός) ελεγε οτι στους τουρκους οταν δειχνεις τα πισινα σου σου δειχνουν τα μπροστινα τους,και το αντιθετο,ας συμφωνησουμε σαν κρατος οτι δεν θα υποστουμε και αλλη φαπα. Στο κατω κατω της γραφης μπορει και τα παλικαρια να θελουν να πεθανουν με αξιοπρεπεια,δεν θυμαμαι κανενα πολεμο που οι Ελληνες να βαρυγκομησαν για την πατριδα τους. Ας μην αδικουμε τους εαυτους μας και την Ιστορια μας,και κατι κακο να συμβει θα μαζεψουμε τα συντριμμια μας και θα συνεχισουμε,αυτο δεν κανουμε τα τελευταια χρονια καθημερινα?

    • JayGatsby avatar
      JayGatsby @ alex 12/11/2014 12:55:56

      "Ο Βενιζελος (οχι ο σημερινός) ελεγε οτι στους τουρκους οταν δειχνεις τα πισινα σου σου δειχνουν τα μπροστινα τους,και το αντιθετο" Συμφωνείστε πρώτα ποιός έλεγε αυτή την φοβερή φιλοσοφία γιατί εγώ διάβασα οτι το είπε ο Πλαστήρας. Που ούτε και αυτός πιστεύω οτι το είπε διότι, όπως και ο Βενιζέλος, δεν έλεγε μαλακίες.

  5. kosvag avatar
    kosvag 11/11/2014 17:06:08

    Κατά την άποψή μου: η κυβέρνηση πάει χάλια-χάλια στο εσωτερικό μέτωπο (κ στα οικονομικά) αλλά πάντως πάει πολύ καλά στα εθνικά. Τουλάχιστον η αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ δλδ) κάνει μόκο στα εθνικά. Μην το ζορίζουμε το πράμα γιατί σήμερα είμαστε αύριο δεν είμαστε.

  6. Θόδωρος 17.06.201? avatar
    Θόδωρος 17.06.201? 11/11/2014 22:03:06

    Ο Ματρόζος Ἕνας Σπετσιώτης γέροντας, σκυφτὸς ἀπὸ τὰ χρόνια,
    μὲ κάτασπρα μακριὰ μαλλιά, μὲ πύρινη ματιά,
    σὰν πλάτανος θεόρατος γυρμένος ἀπ᾿ τὰ χιόνια,
    περνοῦσε πάντα στὸ νησὶ τὰ μαῦρα γηρατειά.
    Εἶναι ἀπὸ κείνη τὴ γενιὰ κι ὁ γερο-καπετάνος
    ποὺ ἀκόμα καὶ στὸν ὕπνο του τὴν ἔτρεμε ὁ Σουλτάνος. Εἶναι ἀπὸ κείνους ποὺ ἔχυσαν τὸ ἀθάνατό τους αἷμα,
    ἀπὸ τοὺς χίλιους ποὺ ἔβγαλες, πατρίδα μου χρυσή,
    εἶναι ἀπὸ κείνους ποὺ ἔβαλαν στὴν κεφαλή σου στέμμα
    καὶ ἄγνωστοι σβηστήκανε στὸ δοξαστὸ νησί.
    Εἶχες ἀστέρια ὁλόλαμπρα στὸν οὐρανό σου κι ἄλλα,
    μὰ ἐκεῖνα ποὺ δὲν ἔλαμψαν ἤσανε πιὸ μεγάλα. Σὰν ἔγραψαν μὲ τὸ δαυλὸ τῆς ἱστορίας μόνοι,
    χωρὶς γι᾿ αὐτοὺς τοὺς ἥρωες μία λέξη αὐτὴ νὰ πεῖ,
    μὲ τὴν πληγή τους γιὰ σταυρὸ κι ἀτίμητο γαλόνι,
    ἄλλοι στὰ δίχτυα ἐγύριζαν καὶ ἄλλοι στὸ κουπί.
    Κι οἱ στολοκάφτες τῶν Σπετσῶν, τ᾿ ἀτρόμητα λιοντάρια,
    μὲ τὶς βαρκοῦλες ἔπιαναν στὸ περιγιάλι ψάρια. Ὁ γέρος μας παράπονο ποτὲ δὲ λέει κανένα,
    μὰ καπετάνους σὰν ἰδεῖ μὲς στὰ βασιλικά,
    ἐκείνους πού ῾χε ναῦτες του μὲ μάτια βουρκωμένα
    στὰ περασμένα ἐγύριζε καὶ στὰ πυρπολικά,
    καὶ ξαπλωμένος δίπλα μου, μοῦ ῾λεγε ἐκεῖ στὴν ἄμμο
    πόσα καράβια ἐκάψανε στὴν Τένεδο, στὴ Σάμο. «Παιδί μου, τώρα ἐγέρασα, παιδί μου θ᾿ ἀποθάνω»,
    στὸ τέλος πάντα μοῦ ῾λεγε μ᾿ ἕν᾿ ἀναστεναγμό,
    «Ἕνας Ματρόζος δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τὸ ζητιάνο,
    μὰ νὰ βαστάξω δὲν μπορῶ τῆς πείνας τὸν καημό.
    Κλαίω ποὺ ἀφήνω τὸ νησί, θὰ πάω στὴν Ἀθήνα,
    πρὶν πεθαμένο μ᾿ εὕρετε μία μέρα ἀπὸ τὴν πεῖνα... Μοῦ λέν, ὁ καπετὰν Κωνσταντῆς, ἀπ᾿ τὰ Ψαρὰ κεῖ πέρα,
    πὼς ὑπουργὸς ἐγίνηκε μεγάλος καὶ τρανός,
    κι ἂν θυμηθῇ πὼς τὴ ζωή του ἔσωσα μία μέρα
    ἀπ᾿ ἔξω ἀπὸ τὴν Τένεδο, μποροῦσε ὁ Ψαριανὸς
    νὰ κάνει τίποτε γιὰ μὲ κι ἴσως νὰ δώσουν κάτι
    σ᾿ ἐκεῖνον πού ῾χε τάλαρα τὴ στέρνα του γεμάτη». Πέντε ἕξι ἡμέρες ὕστερα ἐμπῆκε στὸ βαπόρι
    κι ἀκουμπιστὸς περίλυπος ἐπάνω στὸ ραβδί,
    ὡς ποὺ στὴν Ὕδρα ἔφθασε, ἐγύριζε στὴν πλώρη
    τὸ λατρευτό του τὸ νησὶ ὁ γέροντας νὰ δεῖ.
    Καὶ σκύβοντας τὰ κύματα δακρύβρεχτος ἐρῶτα,
    πῶς φεύγει τώρ᾿ ἀπ᾿ τὸ νησὶ καὶ πῶς ἐρχόταν πρῶτα. «Ἐδῶ τί θέλεις, γέροντα;» ρωτᾷ τὸν καπετάνο
    στὸ ὑπουργεῖον ἐμπροστὰ κάποιος θαλασσινὸς
    ντυμένος στὰ χρυσά. «Παιδί μου, εἶναι πάνω
    ὁ Κωνσταντής;». «Ποιὸς Κωνσταντής;». «Αὐτός... ὁ Ψαριανός».
    «Δὲ λὲν κανένα Ψαριανό, ἐδῶ εἶναι Ὑπουργεῖο,
    νὰ ζητιανέψῃς πήγαινε μὲς στὸ φτωχοκομεῖο!». Ὁ γέρος ἀνασήκωσε τὸ κάτασπρο κεφάλι
    καὶ τὰ μαλλιά του ἐσάλεψαν σὰν χαίτη λιονταριοῦ
    καὶ μὲ σπιθόβολη ματιὰ μὲς ἀπ᾿ τὰ στήθια βγάνει
    μὲ στεναγμὸ βαρύγνωμο φωνὴ παλληκαριοῦ:
    «Ἂν οἱ ζητιάνοι σὰν κι ἐμὲ δὲν ἔχυναν τὸ αἷμα,
    οἱ καπετάνοι σὰν καὶ σὲ δὲν θὰ φοροῦσαν στέμμα!» Τότε ὁ Κανάρης ποὺ ἄκουσε φιλονικία κάτου,
    στὸ παραθύρι πρόβαλε νὰ δεῖ ποιὸς τὸν ζητεῖ
    καὶ τὸ νησιώτη βλέποντας λαχτάρησε ἡ καρδιά του
    καὶ νά ῾ρθει ἐπάνω διέταξε μὲ τὸν ὑπασπιστή.
    Κάτι ἡ φωνὴ τοῦ γέροντα τοῦ ἐξύπνησε στὰ στήθη,
    κάτι ποὺ μοιάζει μὲ ὄνειρο μαζὶ καὶ παραμύθι. Τὸν κοίταξε, τὰ μάτια του μὲς στὰ μακριά του φρύδια,
    Ποὺ μοιάζανε σὰν ἀετοὺς κρυμμένους στὴ φωλιά,
    στὸν καπετάνο ἐφάνηκαν μὲ τὴν φωτιὰ τὴν ἴδια,
    ὅταν τὰ ἐφώτιζε ὁ δαυλὸς τὰ χρόνια τὰ παλιά.
    Κι ἕνας τὸν ἄλλο κοίταζε κατάματα οἱ δυὸ γέροι,
    ὁ ἡμίθεος τὸν γίγαντα, ὁ ἥλιος τὸ ἀστέρι. «Δὲν μὲ θυμᾶσαι, Κωνσταντή;» σὲ λίγο τοῦ φωνάζει,
    «γρήγορα σὺ μὲ ξέχασες, μὰ σὲ θυμᾶμαι ἐγώ!...».
    «Ποιὸς τό ῾λπιζε νὰ δεῖ ποτές», ὁ γέροντας στενάζει,
    «τὸν καπετάνο ζήτουλα, τὸ ναύτη ὑπουργό!...».
    Καὶ σκύβοντας τὴν κεφαλὴ στὰ διάπλατά του στήθη,
    τὴ φτώχεια του ἐλησμόνησε, τὴ δόξα του ἐθυμήθη. «Ποιὸς εἶσαι, καπετάνο μου; Καὶ ποιό ῾ναι τὸ νησί σου;»,
    ὁ Ψαριανὸς τὸν ἐρωτᾷ μὲ πόνο θλιβερό,
    «πενήντα χρόνια, μιὰ ζωή, περάσανε, θυμήσου
    ἀπ᾿ τῆς καλῆς μου ἐποχῆς, ἐκείνης τὸν καιρό.
    Μήπως στὴν Σάμο ἤσουνα τὴν ἐποχὴ ἐκείνη;
    Στὴν Κῶ, στὴν Ἀλεξάνδρεια, στὴ Χῖο, στὴ Μυτιλήνη;» Ἀπ᾿ ἔξω ἀπ᾿ τὴν Τένεδο ...πενήντα πέντε χρόνια
    ἐπέρασαν ἀπ᾿ τὴν στιγμὴν ἐκείνη, σὰν φτερό.
    Σὰν νὰ σὲ βλέπω Κωνσταντή, δὲ θὰ ξεχάσω αἰώνια...
    Ἀκόμα στὸ μπουρλότο σου καβάλα σὲ θωρῶ...
    Χρόνος δὲν ἦταν πού ῾καψες στὴ Χιὸ τὴ ναυαρχίδα
    κι ἦταν ἡ πρώτη μου φορὰ ἐκείνη ποὺ σὲ εἶδα... Ἀπ᾿ ἔξω ἀπ᾿ τὴν Τένεδο, θυμᾶσαι; Μιὰ φρεγάδα
    σ᾿ ἔβαλε ἐμπρὸς μ᾿ ἀράπικου ἀλόγου γληγοράδα
    μ᾿ ὀχτὼ βατσέλα πίσω της ἐμοιᾶζαν περιστέρια
    κι ἐσὺ γεράκι γύρω τους... ἐπάνω στὸ μπουρλότο,
    ποὺ τὴν κορβέτα τίναξες πρωτύτερα στ᾿ ἀστέρια,
    σὰν δαίμονας μὲς στὸν καπνὸ γλυστροῦσες καὶ στὸν κρότο. Σὲ καμαρώνω ἀπὸ μακριά... κι οἱ ναῦτες κι ὁ λοστρόμος
    μ᾿ ἐξώρκιζαν νὰ φύγουμε τοὺς εἶχε πιάσει τρόμος,
    γιατὶ ἡ ἁρμάδα ζύγωνε ἐπάνω στὸ τιμόνι
    θάρρος στοὺς ναῦτες σου ἔδινες... δὲν βάσταξε ἡ καρδιά μου,
    σὲ μιὰ στιγμὴ χανόσουνα, σὲ μιὰ στιγμὴ καὶ μόνη
    καὶ «ὄρτσα! μάϊνα τὰ πανιά!» φωνάζω στὰ παιδιά μου. Στὸ στρίψιμο τοῦ τιμονιοῦ μᾶς σίμωσες... μ᾿ ἀντάρα,
    ὁ Τοῦρκος κοντοζύγωνε ἡ μαύρη μου καμπάρα
    ἀστροπελέκια καὶ φωτιὲς καὶ κεραυνοὺς πετοῦσε,
    μὰ σὰν δελφίνι γρήγορα κι ἐκεῖνος ἐγλιστροῦσε.
    Οἱ ναῦτες μου φωνάζανε: «Τί κάνεις καπετάνο;»
    Κι ἐγὼ τοὺς λέω: «Τὸν Ψαριανὸ νὰ σώσω κι ἂς πεθάνω...». Καὶ σοῦ πετῶ τὴ γούμενα... καὶ δένεις τὸ μπουρλότο...
    κάνω τιμόνι δεξιά... τὸ φλογερὸ τὸ χνῶτο
    τοῦ Τούρκου θὰ σὲ βούλιαζε - θυμᾶσαι; Σοῦ φωνάζω,
    «Πρῶτος ἀπ᾿ ὅλους ν᾿ ἀνεβεῖς», μὰ δὲν μ᾿ ἀκοῦς κι ἀφήνεις
    ἄλλοι ν᾿ ἀνέβουν... ἔσκυψα κι ἀπ᾿ τὰ μαλλιὰ σ᾿ ἀδράζω,
    καὶ σ᾿ ἔσωσα κι ἐφύγαμε... μὰ δάκρυα βλέπω χύνεις!...». «Ματρόζε μου!» δακρύβρεχτος ὁ Κωνσταντὴς φωνάζει
    καὶ μὲς στὰ στήθη τὰ πλατιὰ σφιχτὰ τὸν ἀγκαλιάζει.
    Κι ἐνῷ οἱ δυὸ γίγαντες μὲ τὰ λευκὰ κεφάλια
    στ᾿ ἄσπρα τους γένεια δάκρυα κυλοῦσαν σὰν κρυστάλλια,
    δυὸ κορφοβούνια μοιάζανε γεμάτα ἀπὸ τὸ χιόνι,
    ὅταν τοῦ ἥλιου τὸ φιλὶ τὴν ἄνοιξη τὸ λειώνει.- Γεώργιος Στρατήγης (Σπέτσες 1860 – Πειραιᾶς 1938): Ποιητὴς καὶ θεατρικὸς συγγραφέας μὲ καταγωγὴ ἀπὸ τὴν Καστάνιτσα Κυνουρίας.

  7. Σπαθάριος avatar
    Σπαθάριος 12/11/2014 12:55:37

    Είναι βέβαιο ότι κανένας λογικός άνθρωπος δεν επιδιώκει τον πόλεμο . Είναι βέβαιο ότι η πατρίδα , άριστα πράττοντας, δεν έχει αναθεωρητική τακτική και δεν θαπρέπει να προβαίνει σε ενέργειες που θα προκαλούν και θα δημιουργούν εντάσεις . Από αυτά όμως μέχρι του σημείου να μην διεκδικεί όσα από το διεθνές δίκαιο δικαιούται, να μην αντιδρά σε κατάφορες παραβιάσειςεθνικού χώρου, και να συζητά προς άρση παρεξηγήσεων, τι ακριβώς έχουμε παρεξηγήσει στην συμπεριφορά της Τουρκίας δεν ξέρω, υπάρχει μεγάλη διαφορά. Ξεχνάτε μερικοί ότι εμείς δεν έχουμε κανένα θέμα μαζί τους αν σέβονται το διεθνές δίκαιο. Άρα δεν τίθεται θέμα συζήτησης αλλά εφαρμογής εκατέρωθεν των παγκοσμίως συμφωνηθέντων. Ζητάει το άρθρο να εξαντλήσουμε “κάθε περιθώριο διαλόγου και διπλωματικής λύσης” . Στη θεωρία σωστό, υπάρχει όμως ένα παράδειγμα που να λειτούργησε έτσι η Τουρκία; Ένα πρόβλημα με την Ελλάδα ή άλλη χώρα που έλυσε με διάλογο και διπλωματικό τρόπο; Το εδάφιο 3 τι μας λέει; Σκύψτε το σβέρκο να τρώτε σφαλιάρες, απλά ψελλίζοντας μια διαμαρτυρία, γιατί αν αντιδράσετε δυναμικότερα μπορεί να φάτε ξύλο και να πονέσετε. Οι σφαλιάρες , βλέπε Ίμια, δεν είναι εθνική τραγωδία; Καλά κάναμε και περιμέναμε ο αέρας να πάρει την σημαία; Και χωρίς αντίδραση χάσαμε παλικάρια. Μήπως τα χάσαμε γιατί η Τουρκία ήταν σίγουρη ότι σε καμία περίπτωση δεν θα αντιμετώπιζαν δυναμική αντίδραση; Αυτό προπαγανδίζει το άρθρο; Η Τουρκία καταλαβαίνει μόνο από φόβο, μόνο αν ξέρει ότι είσαι τόσο δυνατός και αποδείξειςότι είσαι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣγια όλα, μπορεί να λειτουργήσει λογικά. Και μόνο τότε μπορείς να είσαι ήσυχος ότι δεν θα κινδυνεύσει ούτε η εδαφική ακεραιότητα, ούτε η ζωή κανενός παλικαριού.

    • in medias res avatar
      in medias res @ Σπαθάριος 12/11/2014 21:23:18

      +1.000.000!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.