#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
19/11/2012 11:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η μεζονέτα, η BMW και τα αρμάνι



Μετά τον 2ο Παγκόσμιο  Πόλεμο και αφού και οι τελευταίες ξεζουμισμένες αποικίες απέκτησαν την «ανεξαρτησία» τους – στην ουσία τα πρώην αφεντικά τις άφησαν «ελεύθερες» να διαχειριστούν τη φτώχεια στην οποία οι ίδιοι τις οδήγησαν – το τοπίο στις αρχές της δεκαετίας του 70 είχε σχεδόν ξεκαθαρίσει και ο κόσμος είχε χωριστεί σε τρία κατά βάση κομμάτια με κριτήριο την οικονομική ανάπτυξη των λαών.

Υπήρχαν οι ανεπτυγμένες οικονομικά κοινωνίες του Δυτικού Κόσμου, οι οποίες πολιτικά είχαν σχεδόν όλες κατακτήσει ένα μίνιμουμ αναλογικής αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας ή αλλιώς «ο Πρώτος Κόσμος».

Υπήρχαν οι αναπτυσσόμενες χώρες, όπου υιοθετήθηκε ένα είδος οικονομίας της αγοράς και σιγά – σιγά αναπτύχθηκαν οι δομές που θα την εξυπηρετούσαν, πολιτικά όμως παρουσίαζαν μια πανσπερμία καταστάσεων που εκτεινόταν από τη στυγνή δικτατορία έως τον δυτικού τύπου κοινοβουλευτισμό.

Υπήρχε τέλος και ο «Τρίτος Κόσμος», ένα σύνολο οικονομικά αδυνάτων έως εξαθλιωμένων κοινωνιών με πολιτικές δομές που ποικίλαν από την ανωριμότητα ως τον πρωτογονισμό.

Ανάμεσα στις ανεπτυγμένες Δημοκρατίες και στις χώρες του αναπτυσσόμενου Κόσμου, όπου η οικονομία της αγοράς είχε ήδη επικρατήσει, στριμώχνονταν έως τα τέλη της δεκαετίας του 80 ένα πλήθος χωρών,  που συλλήβδην ονομάζονταν «ανατολικές» ή «χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού», οι οποίες παρουσίαζαν μια ποικιλία οικονομικής ανάπτυξης με μεγέθη που πλησίαζαν αυτά του αναπτυσσόμενου κόσμου, ενώ πολιτικά εμφάνιζαν την ιδιαιτερότητα της λειτουργίας ενός μοντέλου διοίκησης συγκεντρωτικού και γραφειοκρατικού , όπου οι αποφάσεις λαμβάνονταν κεντρικά, η ιδιοκτησία ήταν περιορισμένη και ο έλεγχος ασφυκτικός μέσω της κυρίαρχης Ελίτ του κομμουνιστικού κόμματος.

Μετά το 90 σχεδόν όλες αυτές οι χώρες με την εξαίρεση της Κούβας και της Βόρειας Κορέας, ανοίχτηκαν στην οικονομία της αγοράς, ανέπτυξαν πολιτικά τις δομές του αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτισμού, εκτός της Κίνας και του Βιετνάμ, και μάλλον πήραν θέση στα ανώτερα και τα ανώτατα στρώματα του αναπτυσσόμενου Κόσμου.

Ας δούμε πως αυτή η δομή του σύγχρονου Κόσμου βοήθησε στην εξάπλωση του παγκόσμιου Καπιταλισμού που τελικά εξελίχθηκε στον Αναρχο-καπιταλισμό που βιώσαμε την τελευταία κυρίως δεκαετία.



Οι αναπτυγμένοι λαοί της Δύσης, με την εφαρμογή του «Θατσερισμού» και των «Ρηγκανόμικς» άρχισαν να μετατρέπονται από παραγωγοί αγαθών, σε διαχειριστές κεφαλαίων. Η συγκέντρωση τεράστιων ελεύθερων κεφαλαίων στα χέρια λίγων παγκόσμιων τραπεζών και Hedge Funds υπήρξε η αρχή αυτής της χιονοστιβάδας  των εξελίξεων.

Στην αρχή και ως ένα σημείο, η αγορά λειτούργησε και τα κεφάλαια αυτά επενδύθηκαν σε παραγωγικές μονάδες στον αναπτυσσόμενο Κόσμο, όπου οι υποδομές ήταν ανεκτές και η εργασία ακόμη φτηνή και «ευέλικτη».

Σιγά – σιγά σχηματίστηκαν εκεί οι οικονομικές οντότητες που το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα χρειάζεται για να δουλέψει – χρηματιστήρια, τράπεζες, επενδυτικές εταιρείες, καθώς και λογής εταιρείες οικονομικών συμβούλων, διαφήμισης, διαχείρισης, holding, real estate, private banking, κλπ.

Μετά, ήταν που η έλλειψη ελέγχου και κανόνων οδήγησε μέσω της άμετρης απληστίας στην Καπιταλιστική Αναρχία. Τα υπερκέρδη από τις επενδύσεις αυτές, όχι μόνον δεν επανεπενδύθηκαν  όπως έπρεπε για παραγωγικούς σκοπούς, πράγμα που θα δημιουργούσε μεγαλύτερη ανάπτυξη και ευημερία στις κοινωνίες που με το μόχθο τους παρήγαγαν τον επιπλέον πλούτο, αλλά χρησιμοποιήθηκαν αδίστακτα για να υποκλέψουν ακόμη και τα ψίχουλα που κέρδισαν αυτοί που δούλεψαν φτηνά.

Μέσα από χρηματιστηριακά «κόλπα» και δανειστικά «παιχνίδια» των παγκόσμιων κολοσσών, τα διάφορα FUNDS επέπεσαν στις αναπτυσσόμενες αγορές και τις κατασπάραξαν «εν μία νυκτί» (η άνοδος και η πτώση των «τίγρεων» της Ασίας) στα τέλη της δεκαετίας του 90, αρχές του 2000. Μονάχα η Κίνα αντιστάθηκε σθεναρά στην οικονομική πειρατεία των κερδοσκόπων. Οι Κινέζοι, υιοθετώντας όσες ιδέες και δομές της ελεύθερης αγοράς τους βόλευαν, προσέλκυσαν επενδύσεις, εκμεταλλεύτηκαν την εισαγόμενη τεχνογνωσία και άρχισαν να αναπτύσσονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Οικονόμοι, πειθαρχικοί, εργατικοί και ολιγαρκείς, όπως είχαν μάθει τόσα χρόνια επί Μάο, αλλά και κεντρικά ελεγχόμενοι από ένα συγκεντρωτικό σύστημα διοίκησης, κατάφεραν να «μαζέψουν» το ζεστό χρήμα σε σκληρό νόμισμα, με το οποίο άρχισαν συστηματικά να αγοράζουν το Δημόσιο χρέος των «ανεπτυγμένων» κρατών - και κυρίως των Η.Π.Α. – καθώς αυτοί είχαν αρχίσει ήδη να κινούνται σε γαλαξίες καταναλωτικής φρενίτιδας με δανεικό χρήμα.

Ποιος θα βγει κερδισμένος από αυτές τις κινήσεις που τελικά έφεραν και την Κίνα στο στόμα της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, μένει να δείξει ο Χρόνος και η Ιστορία.

Όταν οι «τίγρεις» μετατράπηκαν σε «μαδημένες αλεπούδες» και δεν υπήρχε τίποτε άλλο να λεηλατηθεί εκεί έξω, τότε οι «κεφαλαιούχοι» και οι «επενδυτές» άρχισαν να κατατρώγουν τις ίδιες τις σάρκες τους.



Άπληστοι μάνατζερ με δέλεαρ το κέρδος και οδηγό τα ανήθικα bonus, άρχισαν να στοιχηματίζουν τα ξένα χρήματα, δημιουργώντας τα «τοξικά ομόλογα», τα παράγωγα των παραγώγων, τις φανταστικές υπέρ-αποδοτικές υποθετικές επενδύσεις και τις τράπεζες υψηλού ρίσκου των καταναλωτικών και στεγαστικών «θαλασσοδανείων».

Με αυτόν τον τρόπο, έβαλαν χέρι και στους «νοικοκυραίους», κλόνισαν την  ισορροπία τεράστιων και ιστορικών οικονομικών οργανισμών οδηγώντας πολλούς στη χρεοκοπία και κυρίως, «τσάκισαν» οικονομικά το πιο αδύναμο κομμάτι των ανεπτυγμένων κοινωνιών της Δύσης με απρόβλεπτες ακόμη συνέπειες, οδηγώντας τον Κόσμο ολόκληρο στη δίνη της οικονομικής αστάθειας.

Ποιος ήταν όμως ο μηχανισμός μέσω του οποίου ολόκληρες Κοινωνίες που υπήρξαν για δεκαετίες πρότυπο σωστής ανάπτυξης και διαχείρισης, κατέληξαν να μεταβληθούν σε ορδές πυρεσσόντων «επενδυτών» και σπεκουλαδόρων;

Εκτός από την έλλειψη κανόνων και κεντρικού ελέγχου, τι ήταν εκείνο που σε ατομικό επίπεδο βασικά, έκανε ομάδες ολόκληρες πρώην συνετών τεχνοκρατών να μεταβληθούν σε λίγα χρόνια σε συνειδητούς τζογαδόρους που πόνταραν πια και την ίδια την ύπαρξή τους στο βωμό ενός φανταστικού κέρδους;

Πού πήγαν οι Οικονομολόγοι με τα business plan υπομάλης που εξέταζαν μια επένδυση με μάτι γερακιού και την περνούσαν από σαράντα κύματα πριν εκταμιεύσουν το ζεστό χρήμα;

Ποιος τους αντικατέστησε με άπληστους, σχεδόν άξεστους και τελικά εύπιστους και μωρούς χαρτοπαίχτες, που «έχωσαν» ανενδοίαστα δισεκατομμύρια ευρώ και δολάρια – όλα ξένα ή φανταστικά λεφτά – σε «επενδύσεις» και «προϊόντα» που η νομιμότητα τους ήταν τουλάχιστον ύποπτη και η αποτελεσματικότητά τους καταφανώς  αμφισβητούμενη;

Εδώ είναι που αρχίζει ο ρόλος των κυβερνήσεων που δεν επέβαλλαν ελέγχους και δεν ακολούθησαν αρχές, των οικονομολόγων που δεν μίλησαν παρόλο που έβλεπαν και καταλάβαιναν, των επιχειρηματιών που ενέδωσαν στους μάνατζερ κι έβαλαν το κεφάλι τους στον τορβά, των τραπεζιτών που δεν κατάφεραν να ελέγξουν την απληστία τους, αλλά και των Κοινωνιών των ίδιων, των πολιτών δηλαδή, καθενός ξεχωριστά και όλων μαζί, που αφέθηκαν να παρασυρθούν στην εκμαυλιστική γοητεία μιας ζωής συνεχούς υπερκατανάλωσης και «ανόδου» χωρίς να αναλογισθούν ποιος θα πληρώσει τελικά το «μάρμαρο».



Πώς συνέβη αυτό; Γιατί όλος αυτός ο κόσμος των κατά τεκμήριο πιο ενημερωμένων, πιο έξυπνων, πιο δραστήριων και αποδοτικών ανθρώπων οδηγήθηκε σαν κοπάδι προβάτων στο σφαγείο της ύφεσης; Γιατί αφέθηκαν όλοι αυτοί να παρασυρθούν στα πλάνα μονοπάτια της άφρονης κατανάλωσης;

Δεν έγινε αυτό σε μια νύχτα, δεν ήρθε από το πουθενά. Ήταν μια αργή και μη αναστρέψιμη διεργασία, που ξεκίνησε αμέσως μετά το μεγάλο πόλεμο και στηρίχτηκε στη λαχτάρα των ανθρώπων που έβγαιναν ταλαιπωρημένοι από τη μεγάλη συμφορά για καλύτερη ζωή, για περισσότερα αγαθά, για πλούτο και ευημερία επιτέλους.

Ήταν το αμερικάνικο όνειρο, που άρχισε να γίνεται πραγματικότητα όλο και για περισσότερους, που άρχισε να διασπείρεται και να υιοθετείται και από άλλες κοινωνίες με διαφορετικές ως τότε κουλτούρες και στάσεις απέναντι στην «επιτυχία», όπως η ιαπωνική και οι ευρωπαϊκές.

Σιγά – σιγά, οι αρχές που είχαν στηρίξει ολόκληρα πολιτικά και κοινωνικά οικοδομήματα άρχισαν να υποσκάπτονται και να αναθεωρούνται, τα κόμματα και οι πολιτικές οργανώσεις έβαλαν νερό στο κρασί τους καθώς οι αγορές τραβούσαν μπροστά και οι πολίτες τους  γύριζαν την πλάτη,  τα πανεπιστήμια ενέδωσαν με τη σειρά τους, καθώς τεράστιες χορηγίες και επιδοτήσεις εκατομμυρίων ζέσταιναν τις τσέπες των κορυφαίων ερευνητών, η κατανάλωση και η ανάπτυξη θεοποιήθηκαν πρώτα από τους αρχηγούς και την «ιντελιγκέντσια», τις λεγόμενες και «ελίτ» και μετά από τους απλούς πολίτες που έβλεπαν τη ζωή τους να αλλάζει ραγδαία προς το καλύτερο.

Ολόκληρες κοινωνίες έκαναν στροφή «δεξιά» όχι με πολιτικούς όρους μιλώντας, αλλά με οικονομικούς. Οι φτωχοί έπαψαν να είναι άξιοι φροντίδας και κοινωνικών παροχών αλλά στιγματίστηκαν ως αποτυχημένοι και τεμπέληδες, άξιοι κατά κάποιον τρόπο της μοίρας τους, οι πλούσιοι έγιναν άστρα  φωτεινά, οδηγοί και σημεία αναφοράς, φάροι εξυπνάδας και ικανότητας από τους μικρομεσαίους και τους νέους, που κοιμόταν και ξυπνούσαν πια με το όραμα της επιτυχίας και την «ανάγκη» να παρκάρουν τη Μερτσέντες στο γκαράζ της μεζονέτας με την πισίνα και τον κήπο φενγκ – σούι.

Ήταν μια διαδοχική, σκαλί το σκαλί κοινωνική μεταστροφή που σαν χιονοστιβάδα παρέσυρε στο διάβα της, τις παλιές αξίες, τις ιδεολογίες, την τέχνη, την επιστήμη και όλους αυτούς τους ρομαντικούς και «αποτυχημένους – losers» που αρνούμενοι να ενταχτούν στο γαϊτανάκι του πλούτου και της κατανάλωσης, είχαν αρχίσει από χρόνια με αδύναμες όλο και πιο ύποπτες και στο τέλος γραφικές φωνές να προειδοποιούν για την επερχόμενη κατάρρευση.

Όταν η μάζα αρχίζει να κινείται δυναμικά προς μια κατεύθυνση, έστω και λανθασμένη, μοιάζει με φουσκωμένο ποτάμι που παρασύρει τα πάντα στο διάβα του και κανένα φράγμα, κανένα ανάχωμα, κανείς μεμονωμένος βράχος δε μπορεί να ανακόψει  την ορμή της.

Μετά τον πόλεμο, ο Κόσμος κινήθηκε δυναμικά προς την ηδονική υπερκατανάλωση υλικών και πόρων και σαν φουσκωμένο ποτάμι παρέσυρε σοσιαλιστές, κομμουνιστές, οικολόγους, προφήτες, ηθικολόγους, ρεαλιστές, κινδυνολόγους, «σωτήρες»  και παράκλητους, τους χώνεψε, τους έφτυσε, τους ζάλισε στα γυρίσματά του και τελικά τους έπνιξε.

Το ποτάμι αυτό φτάνει πια στο τέλος της διαδρομής του, ήρθε η ώρα να εκβάλλει στον ωκεανό της ύφεσης. Πριν από αυτό όμως, αυτήν ακριβώς τη στιγμή, καταποντίζεται στον καταρράκτη της κρίσης και όλοι εγκαταλείπουν άρον – άρον τα σκάφη τους.

Κυβερνήσεις, χρηματιστήρια, εταιρείες, τράπεζες, επιχειρήσεις, μικρομεσαίοι, μεσαίοι και μικροεπενδυτές, μεζονέτες, γιοτ και κρούϊζερ, Μερτσέντες, BMW και Jeep, μπόνους, μισθοί εκατομμυρίων και μίζες δισεκατομμυρίων, αρμάνι, καρτιέ και πράντα, ακριβές σουίτες, ταξίδια σε εξωτικούς προορισμούς και καζίνα, δάνεια, κάρτες και ομόλογα, ακάλυπτες επιταγές, διαμαρτυρημένα γραμμάτια, άδεια μαγαζιά και κλειστά εργοστάσια, στροβιλίζονται στα βρώμικα νερά για τελευταία φορά πριν από το λυτρωτικό γκρεμοτσάκισμα.

Στη βάση του καταρράκτη, όλα θα ομογενοποιηθούν, και θα αλλάξουν μορφή. Αυτοί που θα επιζήσουν και θα σταθούν στα πόδια τους, θα κάνουν καινούριες βάρκες, σχεδίες και μονόξυλα και με ότι καταφέρουν να σώσουν από όλο αυτό τον επιβλητικό μα εφήμερο πλούτο, θα ξεκινήσουν μια καινούρια πορεία μέσα στην ύφεση, με την ελπίδα κάποτε να φτάσουν στην πολυπόθητη ανάκαμψη.

Ας ευχηθούμε οι οδυνηρές αυτές εμπειρίες να τους οδηγήσουν σε νέα γνώση, που θα τους βοηθήσει ν’ αλλάξουν πορεία, να μετριάσουν τις σπατάλες και να αποκτήσουν μια πιο λογική και συνεπή καταναλωτική συνείδηση, μιας και η κατανάλωση είναι απαραίτητη όπως το οξυγόνο για να κινηθεί ξανά η οικονομία και να αρχίσουν και πάλι οι λαοί να αισθάνονται σιγουριά κι ελπίδα για το μέλλον.

Ηλίας Ι. Τσιαμήτρος 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 19/11/2012 11:47:24

    Δεν ειναι μονο η Κινα.Ολες οι τιγρεις της Ασιας μια χαρα στη θεση τους ειναι.
    Ν.Κορεα,Ταιβαν,Σιγκαπουρη κλπ χαιρουν ακρας υγειας.
    Στη Λ. Αμερικη υπαρχει αναπτυξη,το ιδιο και στην Ινδια ή τη Ρωσια.Γενικα το ΑΕΠ παγκοσμιως αναπτυσσεται με ρυθμους 3-4% ,φυσιολογικα δηλαδη.Υποφερει ο ηδη ανεπτυγμενος κοσμος αλλα οχι πολυ.Οι ΗΠΑ θα αναπτυχθουν 2% φετος και πολλες χωρες της Β.Ευρωπης το ιδιο.
    Το πιο μεγαλο προβλημα ειναι στη Μεσογειο λογω του ευρω και αιχμη του η Ελλαδα.Χωρα με μειωση 25% του ΑΕΠ τα τελευταια χρονια δεν υπαρχει άλλη.

    • akenaton avatar
      akenaton @ ψυχραιμια 19/11/2012 13:36:47

      Η συνολική ανάπτυξη της ευρωζώνης μπήκε ήδη σε αρνητικό πρόσημο. Οι ΗΠΑ "αναπτύσσονται" αλλά το χρέος τους φτάνει αισίως στο ύψος το ΑΕΠ τους (15 τρις!!!). Αυτά είναι ανησυχητικά σημάδια και πιστεύω κι εγώ πως σε παγκόσμιο επίπεδο τα πράγματα δεν έχουν ακόμη καθαρίσει. Αντίθετα, όλα κρέμονται από μια κλωστή και αν σπάσει κάπου (Ελλάδα;) το φαινόμενο του "ντόμινο" θα είναι κυριολεκτικά ασυγκράτητο. Όλοι χρωστάνε αλλά δεν μας λένε σε ποιον!

  2. Διηνεκης avatar
    Διηνεκης 19/11/2012 12:05:38

    Με φοβισες θα αρχίσω να μαζεύω κονσέρβες

    • Lakis avatar
      Lakis @ Διηνεκης 19/11/2012 16:31:47

      Η ειρωνεία δικαιολογείται με δυο τρόπους:

      1) είτε έχεις λεφτά έξω, διάφορα σπίτια, οικόπεδα και άλλα μέσα, οπότε στα @@ τι εξελίξεις θα έχουμε.

      2) είτε δεν παίρνεις χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω μας, οπότε στα @@ σου και πάλι.

      Σε κάθε περίπτωση, δηλαδή, δεν δικαιολογείται...

  3. Θόδωρος XVII-VI-MMXII avatar
    Θόδωρος XVII-VI-MMXII 19/11/2012 12:18:05

    Αμήν!

  4. Nik avatar
    Nik 19/11/2012 12:44:54

    Στην Ευρώπη επιτρέψαμε την γερμανική ιδεοληψία που μπλέκει την ηθική με την οικονομία να θεριέψει και να παραγκωνίσει την λογική. Η καταδίκη του καταναλωτισμού είναι χαρακτηριστική αυτής της ιδεοληψίας. Ειδικά όταν προέρχται από τους κατ'εξοχήν παραγωγούς αγαθών, τους Γερμανούς.

    Ο φιλόσοφος Μπέτραντ Ράσσελ παρομοίασε την παραγωγή και την κατάναλωση με το κλειδί και την κλειδαριά, είναι παράλογο, είπε, να επιβραβεύεις το ένα και να καταδικάζεις το άλλο.

    Οσο για την κατανάλωση με δανεικά, αυτό γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Δεν υπάρχει πουθενά νοικοκυριό, αν εξαιρέσουμε μια μικρή και πλούσια μειοψηφία, που μπορεί να αγοράσει σημαντικά αγαθά τοις μετρητοίς.

    Στην δική μας περίπτωση το πρόβλημα είναι η απουσία κρατικής μηχανής. Εχουμε μια χώρα χωρίς νευρικό σύστημα, δηλαδή σύστημα συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών για τον ίδιο της τον εαυτό. Επιπλέον δεν έχει ούτε μυικό ιστό, μια ικανή κρατική μηχανή που μπορεί να εφαρμόσει πολιτικές. Αυτά ανακαλύπτουν οι εμπειρογνώμονες του Ράιχενμπαχ κάπως αργά. Αυτά τα προβλήματα τα έχουν λύσει άλλες χώρες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η πιο δικτυωμένη χώρα του κόσμου δεν είναι οι ΗΠΑ, είαι η Νότια Κορέα. Χωρίς σύστημα πληροφορικής στην διοίκηση δεν υπάρχει πιθανότητα προόδου.

    • Χαζούλης avatar
      Χαζούλης @ Nik 19/11/2012 17:21:49

      Οσο για την κατανάλωση με δανεικά, αυτό γίνεται σε όλο τον πλανήτη
      Αυτό ακριβώς ήταν το επιχείρημα των τραπεζών όταν μου τηλεφωνούσαν και με παρακαλούσαν να πάρω δάνειο.

  5. ΓΣ avatar
    ΓΣ 19/11/2012 14:58:29

    Όπως σωστά γράφει ο Νικ το πρόβλημα της Ελλάδος είναι διαφορετικό από τις υπόλοιπες χώρες. Είναι η απουσία κράτους, εδώ και 185 χρόνια! Δυστυχώς δεν το καταλαβαίνουμε. Και όσο δεν το καταλαβαίνουμε, δεν πρόκειται να αλλάξουν τα πράγματα για τη χώρα μας.

    • Tsol avatar
      Tsol @ ΓΣ 19/11/2012 18:40:47

      Έχω την εντύπωση ότι κράτος πάντα υπήρχε, απλά όποιος εκλεγόταν το καταλάμβανε και το λεηλατούσε.

  6. alpha avatar
    alpha 19/11/2012 19:07:46

    Αγαπητέ Ηλία Ι. Τσιαμήτρο, υποκλίνομαι και πάλι στην άριστη και απόλυτα ακριβή ανάλυση και διαλευκανση των αιτίων και των αποτελεσμάτων της κρίσης. Αυτό το άρθρο μαζί με το προηγούμενό σου, "Το πέταγμα της πεταλούδας" θα έπρεπε να είναι η βίβλος κάθε Πολιτικού ανδρός εφ' εξής, αν βέβαια ανήκει σ' αυτούς που σκέφτονται κάπου κάπου και την Πατρίδα...

    • Ηλίας Ι. Τσιαμήτρος avatar
      Ηλίας Ι. Τσιαμήτρος @ alpha 20/11/2012 00:51:13

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια.

  7. ΑΡΚΑΣ avatar
    ΑΡΚΑΣ 19/11/2012 22:09:29

    Εξαιρετικό άρθρο!
    Το μόνο που θα συμπληρώσω είναι ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά τί θα γίνει όταν σκάσει η φούσκα. Το παγκόσμιο ΑΕγχΠ κυμαίνεται γύρω στα 30-35 τρισεκατομμύρια δολάρια. Το χρήμα που "κυκλοφορεί" σε όλες του τις μορφές - ομόλογα, μετοχές, χρήμα, κλπ.κλπ. αγγίζει το ιλλιγιωδώς το αστρονικό σημείο των 300 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
    Όπως καταλαβαίνετε ζούμε σε ένα όνειρο.
    Απαιτείται λοιπόν ένα γενναίο κούρεμα για να ξαναπάρει η μηχανή σωστά εμπρός.
    Δημιουργία ρυθμιστικών αρχών κεφαλαιαγοράς. Βαθύς έλεγχος στο σπεκουλάρισμα των "καλόπαιδων" με μόνο σκοπό ένα καλό μπόνους, κλπ.κλπ.

    • Ηλίας Ι. Τσιαμήτρος avatar
      Ηλίας Ι. Τσιαμήτρος @ ΑΡΚΑΣ 20/11/2012 00:52:17

      Ευχαριστώ πολύ! Έτσι είναι αλλά λίγοι το λένε. Οι αγορές βλέπετε .....

      • alpha avatar
        alpha @ Ηλίας Ι. Τσιαμήτρος 20/11/2012 09:46:13

        Σύμφωνα με την μελέτη εγκύρων Γάλλων οικονομολόγων με επι κεφαλής των τέως σύμβουλο του Λιονέλ Ζοσπέν για την οικονομία καθηγητή οικονομίας σε Πανεπιστήμιο της Τουλούζ, κ. Φρανσουά Μορέν (Προς έναν κόσμο χωρίς Γουόλλ Στρήτ?) τό συνολικό εικονικό+πραγματικό ΑΕΠ της γής ανέρχεται περίπου σε 4 τετράκις εκατομύρια δολλάρια, ενώ το Πραγματικό ΑΕΠ που παράγουν όλοι οι άνθρωποι κάθε χρόνο είναι 60 τρις. Ητοι η αναλογία πραγματικού πρός Εικονικό χρήμα που πρίν τα Ρηγκανόμικς και τον Θατσερισμό ήταν περίπου 10/100, τώρα έφτασε μόλις στο 1,5%!!! Πώς να μην σκάνε οι Υπερτράπεζες-καζίνα σαν φούσκες και να μην πανικοβάλλεται ο Μέγας Πώλσον και να ζητάει εσπευσμένα γονατιστός ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ? Και πώς να μην ορμήξουν τα κοράκια οι Υπερτραπεζίτες μετά την Αφρική την Ασία και τη Λατινική Αμερική στα παχουλά γουρουνόπουλα (PIIGS) της Ευρώπης?
        Κύριε Σαμαρά αν δεν μπεί βαθύ χέρι εκλέγχου στις τρέπεζες όπως ακριβώς λέει ο κ. Τσίπρας και μην υποτιμέτε ποτέ τον αντίπαλο, καμμία Ανάπτυξη δεν θα έχει μέλλον. ΟΙ ΜΟΝΕΣ "ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ"ε[ιχειρήσεις με κέρδη σήμερα είναι οι καζινοτραπεζοχρηματιστηριακές.
        Οι άλλες χρησιμεύουν στους Τραπεζίτες ως "πλυντήρια" χρήματος, αν είναι βέβαια πετυχημένες και κτισμένες με πολύ κόπο και μεράκι. Ερχονται και τις αγοράζουν "Cash" μέ τις άπειρες ποσόπτητες χρήματος που διαθέτουν. Ο μόνος λόγος για να κάνεις πλέον ανταγωνιστική επιχείρηση, είναι να ελπίσεις οτι θα προκαλέσεις τον "μεγάλο"να σε προσέξει και να σε αγοράσει...

  8. Zame avatar
    Zame 20/11/2012 01:42:15

    πολυ σωστα ετσι ακριβως φτασαμε στην Μεζονετα - BMW - Αρμανι.. και να λεμε.. Μπραβο το αλανι ! αφου
    οι- ευλογίες της αβάσταχτης γοητείας του χρήματος-..πιασανε & οδηγήσανε -τα πλάνα μονοπάτια της άφρονης κατανάλωσης- που
    μεχρι και τον Τεσλα είχαν επικηρύξει απο το επιστημονικό κατεστημένο που φρόντισε να αγνοήσει αυτόν τον μεγάλο εφευρέτη & να περιθωριοποιήσει το έργο του και να το καταδικάσει στη λήθη...
    επειδή ήθελε να προσφέρει στον καθένα ελεύθερη πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια..κλπ.

    & αν κανείς δεν ξέρει πραγματικά τί θα γίνει..
    τότε σύμφωνα με τον νόμο του Μερφη ,
    -ότι είναι δυνατόν να πάει στραβά.. θα πάει-..
    & τότε είναι χρήσιμη μία
    -προσομοίωση-ανάδρασης-ιατρικός ο όρος- της ανάδρασης ..
    οπου οφείλουμε ελεγχόμενα να επιταχύνουμε το αδιέξοδο..
    (στην λογική τεχνικών των πολεμικών τεχνών που θέλει την ορμή του αντιπάλου είναι καλύτερα να την κατευθύνεις.. παρα να την κοντράρεις)
    .. μπας & συμβεί κανένα θαύμα..οπως
    (πχ.-λογική και συνεπή καταναλωτική συνείδηση-)
    & όχι μόνον γιατί οι εποχές που έρχονται φοβάμαι ΔΕΝ θα έχουν & πολλά κοινά με τις προαναφερθέντες εποχές..και αυτό θα οφείλετε αποκλειστικά & πολύ σοβαρά στην τεχνολογία & τις ασύλληπτες ταχύτητες πού ίσως ούτε τα ποιό ευφάνταστα μυαλά της διανόησης προλάβουν τις σκέψεις πριν τα γεγονότα.
    (πχ.εκτος απο την αναποφευκτη συμμετοχη της στην εργασια..με ολες τις ασύμμετρος συνέπειες..της ανεργιας. κλπ. )

    *Η τεχνολογία έχει δύο όψεις.
    Από τη μία, χάριν σ’ αυτή έχει αυξηθεί το βιοτικό μας επίπεδο και η ζωή μας είναι πιο άνετη,
    από την άλλη, όμως η χρήση της μας έχει οδηγήσει στον εφησυχασμό και στην μη αξιοποίηση των δικών μας ικανοτήτων.
    Σύμφωνα με μία έρευνα στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό
    «Trends in Genetics», οι σύγχρονοι άνθρωποι είναι λιγότεροι έξυπνοι σε σχέση με τους προγόνους μας…
    οι νοητικές του ικανότητες φθίνουν, αφού οι ευκολίες που μας παρέχει η τεχνολογία αυξάνονται διαρκώς.

    Ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής, κ. Gerald Crabtree υποστηρίζει ότι
    «οι προϊστορικοί άνθρωποι αναγκαστικά ήταν εξυπνότεροι γιατί έπρεπε να επιβιώσουν, να μάθουν να κυνηγούν, να προστατεύονται από τους εχθρούς τους…».

    Σήμερα όμως παρόμοιοι λόγοι δεν συντρέχουν, οπότε η εξυπνάδα που μας διέκρινε κάποτε σιγά σιγά χάνεται.
    Οι επιστήμονες, μάλιστα, διαπίστωσαν ότι αρχίζουν να εμφανίζονται & μεταλλάξεις στα γονίδια που επηρεάζουν τη νοημοσύνη με αποτέλεσμα να μην γεννιόμαστε με το μυαλό των προγόνων μας.
    αλλά επίσης μαθαίνουμε ότι από το Σεπτέμβριο του 2014, μετά από απόφαση του Υπουργείου Παιδείας της συγκεκριμένης χώρας, τα Αρχαία Ελληνικά θα διδάσκονται ως ξένη γλώσσα στα σχολεία της Μεγάλης Βρετανίας.
    και για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις αρχαιολατρείας ή προγονοπληξίας ο λόγος αυτού του "ξαφνικού" έρωτα των Βρετανών, είναι οι δυνατότητες που αποκτάει ο ανθρώπινος εγκέφαλος όταν μαθαίνει τις λεγόμενες "νεκρές γλώσσες".(αρχαια Ελληνικα & λατινικα)

    και να που Σημερα ενω εχουμε πολυ προηγμενες τεχνολογιες αλλα το κοινωνικο και οικονομικο μας συστημα δεν μπορει να συμβαδιζει με τις τεχνολογικες μας δυνατοτητες. οπως λεει εδω ο J.Fresco http://www.thevenusproject.com

    οι οποιες θα μπορουσαν ευκολα να δημιουργησουν εναν κοσμο αφθονιας -εχθρος αφου εξαλειφει την απληστια- για ολους ελευθερο απο δουλεια & χρεος..σε μια κοινωνια αχρηματη.. & εδω αυτο με που τρομαζει ειναι η προκληθείσα πνευματικη αφυπνηση..τελειως αντιθετα δηλαδη.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.