#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/05/2010 13:47
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η μεγάλη οικολογική καταστροφή της ΒΡ και οι επιπτώσεις της



Οι επιπτώσεις της τεράστιας διαρροής πετρελαίου στο Κόλπο του Μεξικού είναι μεγάλες. Πολλοί την παρομοιάζουν με τη καταστροφή στο  Chernobyl. Οι υπεύθυνοι όχι μόνο της ΒΡ, αλλά όλων των μεγάλων πετρελαϊκών εταιριών κάθονται πλέον σε αναμμένα κάρβουνα. Οι φόβοι τους εστιάζονται στο ενδεχόμενο της επιβολής αυστηρών περιορισμών ή ακόμη και της απαγόρευσης άντλησης στη συγκεκριμένη περιοχή, η οποία είναι μια από τις ελάχιστες στο πλανήτη όπου οι «πετρελαιάδες» έχουν σχετικά απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Exxon, Shell, και  Chevron συμμετέχουν με τεχνική βοήθεια στη προσπάθεια καθαρισμού της κηλίδας. Όλες τους  έχουν μεγάλο οικονομικό συμφέρον στην εκμετάλλευση της περιοχής του Κόλπου, και  οι φόβοι τους δεν είναι  καθόλου αβάσιμοι.

Για να αντιληφθεί κανείς το τι ακριβώς παίζεται στο Κόλπο του Μεξικού, θα πρέπει να ανατρέξει στις δραματικές αλλαγές της αμερικανικής πολιτικής που σημειώθηκαν μετά την εκδήλωση παρόμοιων περιβαλλοντικών καταστροφών. Το πιο πρόσφατο συμβάν ήταν αυτό του 1989 όταν το supertanker Exxon Valdez εξόκειλε στα ανοιχτά της Αλάσκας, διαρρέοντας 11 εκατομμύρια γαλόνια πετρελαίου στο νερό, και σκοτώνοντας περισσότερα από 100.000 πουλιά και άλλα ζώα. Ήταν από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην ιστορία του κόσμου. Από πλευράς όμως πολιτικού αντίκτυπου, η καταστροφή της πηγής Unocal το 1969 στη θαλάσσια περιοχή της Καλιφόρνια, ήταν αυτή που «γέννησε» το σύγχρονο οικολογικό κίνημα και που οδήγησε στην σχεδόν ολοκληρωτική απαγόρευση άντλησης πετρελαίου στις αμερικανικές θάλασσες. Είναι επίσης ο λόγος που ενώ ο πρόεδρος Ομπάμα την 31/3/10, χαλάρωσε κάπως τους περιορισμούς στην άντληση στις ΗΠΑ, δεν τόλμησε να αγγίξει τις αυστηρότατες προϋποθέσεις που διέπουν τις εργασίες αυτές στη Καλιφόρνια.

Εντωμεταξύ, οι πετρελαϊκές εταιρίες δίνουν την εντύπωση πως η πρόσφατη καταστροφή τις έπιασε εξ απήνης. Επειδή τις τελευταίες δεκαετίες οι εταιρίες έχουν εστιάσει πάρα πολύ στα θέματα ασφάλειας, υπήρχε η εντύπωση πως το να συμβεί κάτι παρόμοιο είναι απίθανο. Πολλά υψηλόβαθμα στελέχη τους, αναρωτιούνται ειλικρινά πως είναι δυνατόν να συνέβη κάτι τέτοιο. Η απάντηση έχει να κάνει με την ΒΡ. Οι διαδικασίες που ακολουθούσε δεν ήταν και οι πιο κατάλληλες για τέτοιου είδους αντλήσεις σε πολύ μεγάλο βάθος. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η εταιρία δεν ήταν καν προετοιμασμένη για μια τέτοια κρίση σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων, τομέας που θεωρείται βασικός μετά το περιστατικό του Exxon Valdez. Όπως λέει ένας ειδικός αναλυτής, «Γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι θα δημοσιευτούν άσχημες εικόνες και βίντεο…συνεπώς είναι σημαντικό η εταιρία να προλάβει να βγάλει στη δημοσιότητα δικό της οπτικό υλικό πριν βγει υλικό με νεκρά πουλιά…και θα πρέπει η εταιρία να δεχτεί αδιαμαρτύρητα, χωρίς περιορισμούς και υπεκφυγές, την σκληρή επίθεση των δημοσιογράφων».

Σήμερα, και όπως έχει εξελιχτεί η κατάσταση, ολόκληρη η βιομηχανία πετρελαίου είναι έξω φρενών. Οι εταιρίες μοιάζουν σαν να μην έχουν κανέναν έλεγχο επί των εξελίξεων, και σαν να μη γνωρίζουν τι πρέπει να γίνει. Πάντως για να υπάρχει και κάποιο μέτρο σύγκρισης, θα πρέπει να γνωρίζουμε πως τα τελευταία 50 χρόνια, τόσο η Shell όσο και άλλες εταιρίες έχουν διαρρεύσει περίπου 1.5 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου στο Δέλτα του ποταμού Νίγηρα, στην ουσία καταστρέφοντας το οικοσύστημά του. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί σε ένα ατύχημα τύπου Exxon Valdez το χρόνο, κάθε χρόνο, εδώ και πέντε δεκαετίες. Και δεν πρόκειται για κάποιο παλιό πρόβλημα που έχει πάψει να υπάρχει. Μόλις πέρσι η Shell ανακοίνωσε πως χύθηκαν 14.000 τόνοι αργού πετρελαίου στον Νίγηρα, η διπλή δηλαδή ποσότητα της αντίστοιχης του 2008. Οι λόγοι των διαρροών είναι πολλοί, μεταξύ των οποίων η καταστροφή των πηγών από κλέφτες και η ανατίναξή τους από αντάρτες. Όποιος όμως και να είναι ο λόγος, η βλάβη είναι τρομακτική και ανεπανόρθωτη. Και τονίζει το υπάρχον πρόβλημα στις ΗΠΑ, όπου παρά τις όποιες απαγορεύσεις και τους περιορισμούς, δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς η εξάρτηση του πλανήτη από το πετρέλαιο. Μπορεί με την επιβολή αυστηρής νομοθεσίας να προστατεύεται η Αμερική, όμως το πρόβλημα παραμένει και απλά μετατίθεται σε άλλες περιοχές όπως τη Νιγηρία, εκεί όπου οι περιβαλλοντικές καταστροφές αποτελούν εδώ και δεκαετίες καθημερινότητα.
The New Republic
Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Greg avatar
    Greg 18/05/2010 14:21:03

    Πρέπει να γίνει μάθημα και για όσους ονειρεύονται τέτοια μεγαλεία για την Ελλαδίτσα. Τι πετρέλαια, λέει, στο Αιγαίο, τι αγωγοί Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, χαμός, θα πάρουμε, λέει, όλο το χαρτί. Αιδώς κάφροι. Όχι στον αγωγό, που θα φέρει υπερ-πετρελαιοφόρα 200 χιλιάδων τόνων στο Αιγαίο, τα οποία σήμερα δεν μπορούν να περάσουν από τα Στενά. Όχι στον αγωγό, όχι στις έρευνες για πετρέλαια. Όλοι μπορούν να φανταστούν ότι ένα ατύχημα μεγάλης κλίμακας στο Αιγαίο, θα σήμαινε το ΤΕΛΟΣ της Ελλάδας.

    Υ.Γ. Μου έλεγε κάποιος στην Τυνησία πριν από χρόνια για την ευλογία της χώρας του να μην έχει πετρέλαιο και να μπορεί να απολαμβάνει ειρήνη για χρόνια -έστω με φτώχεια- και έναν μόνιμο πρωθυπουργό που μοιάζει με τον Μπέζο.

  2. Γλαύκωψ avatar
    Γλαύκωψ 18/07/2010 21:02:06

    Στην εποχή μας κάθε επιχείρηση και κάθε φορέας που προκαλεί καταστροφή στο περιβάλον πρεπει να κλείνει για παραδειγματισμό και να μην επιτρέπεται στα μέλη της να επεδύσουν ή να ξαναφτιάξουν οτιδήποτε πουθενα στον πλανήτη ή έξω από αυτόν. Δεν υπαρχουν αλλες δικαιολογίες πια. Ας μην έχουμε ενεργεια και αυτοκίνητα. Μας είναι τελειώς αδιάφορο πια. Κάθε φορά βρίσκουν δικαιολογίες και τελικά δεν θα μείνει τίποτε όρθιο. Να σταματήσουν οι εξορύξεις πετρελαίου και να πηγαίνουμε με κάρο. Να πεζοδρομηθούν οι πόλεις και να φυτέψουμε δένδρα. -αυτοί όλοι ας γίνουν ρακοσυλλέκτες αυτών που άφησαν!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.