#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
02/07/2011 07:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η κοινωνική έκρηξη στην Ελλάδα ανοίγει τα μάτια στην Ευρώπη



H κοινωνική έκρηξη στην Ελλάδα, με αποκορύφωμα τα βίαια επεισόδια της περασμένης Τετάρτης στο Σύνταγμα, που έκαναν το γύρο του κόσμου, έχουν θορυβήσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και κυρίως τις Βρυξέλλες, που συνειδητοποιούν πλέον ότι η σκληρή λιτότητα έχει όρια και όταν οι πολίτες είναι απελπισμένοι η κατάσταση μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτη.

«Πρέπει να δώσουμε ελπίδα στους Ελληνες», είπε πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. «Πρέπει να εισακουστούν οι προτάσεις που γίνονται από διάφορες πλευρές της ελληνικής κοινωνίας», είπε ο επίτροπος Ολι Ρεν. «Να υιοθετήσουμε το συντομότερο την πέμπτη δόση των δανείων και τη νέα στήριξη της Ελλάδας», δήλωσαν οι πρόεδροι της Ε.Ε. Χέρμαν βαν Ρομπέι και της Κομισιόν Ζοζέ-Μανουέλ Μπαρόζο. «Η Ελλάδα κινδυνεύει να πεθάνει αναρρώνοντας», προειδοποίησε ο Βέλγος υπουργός Οικονομικών Ντιντιέ Ρέιντερς.    Για πρώτη φορά μετά από 14 μήνες κορυφαίοι κοινοτικοί αξιωματούχοι και εκπρόσωποι ευρωπαϊκών κυβερνήσεων χρησιμοποιούν αυτού του τύπου τη φρασεολογία. Μέχρι τώρα το μόνο που έλεγαν ήταν: «μέτρα, μέτρα, μέτρα». Τώρα διαπιστώνουν πως τα συνεχή πακέτα λιτότητας έχουν εξοντώσει τα νοικοκυριά, βυθίζοντας ταυτόχρονα την ελληνική οικονομία στη μεγαλύτερη ύφεση των τελευταίων δεκαετιών. Συνειδητοποιούν ότι, χωρίς ανάπτυξη, το έλλειμμα και το χρέος θα αυξάνονται και οι πολίτες θα εξαθλιώνονται.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες βλέποντας την κοινωνική έκρηξη στην Ελλάδα συνειδητοποιούν με τη σειρά τους πως αύριο μπορεί να έρθει και η δική τους σειρά και αντιδρούν. Και οι αντιδράσεις αυτές έχουν θορυβήσει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και τις Βρυξέλλες. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί νέα δεδομένα που υποχρεώνουν τους εταίρους και τους κοινοτικούς αξιωματούχους να αλλάξουν φρασεολογία σε πρώτη φάση και στη συνέχεια να τροποποιήσουν την αποτυχημένη «συνταγή» του Μνημονίου.

Αλλαγή στάσης από τα ΜΜΕ

Στροφή καταγράφεται και στα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης, τα οποία ασχολούνται πλέον όλο και περισσότερο με την κοινωνική διάσταση του ελληνικού προβλήματος.

Η έγκυρη γαλλική εφημερίδα «Le Monde» καλούσε μέσω της ιστοσελίδας της τους Ελληνες, εργαζόμενους, φοιτητές και γενικά όσους πλήττονται από την κρίση να καταθέσουν τις μαρτυρίες τους. Μέσα σε λίγες ώρες κατακλύσθηκε από κείμενα Ελλήνων πολιτών που κατέγραφαν τον καθημερινό γολγοθά που ανεβαίνουν. Ζευγάρι με δύο μικρά παιδιά που διαθέτει μόλις 400 ευρώ για να περάσει το μήνα μετά την αφαίρεση του ενοικίου και των κοινοχρήστων, νέοι άνεργοι χωρίς κανένα επίδομα, πτυχιούχοι Πολυτεχνείου και άλλων ανώτατων σχολών που κερδίζουν 800-1.000 ευρώ. Ολα αυτά δεν τα γνώριζαν οι Ευρωπαίοι πολίτες, που παρακολουθούν με δέος τον καθημερινό αγώνα των Ελλήνων πολιτών.

Οι ίδιοι οι Ελληνες πολίτες αλλάζουν σήμερα το κλίμα για τη χώρα μας στην Ευρώπη και όχι η κυβέρνηση, η οποία επί 14 μήνες απλώς εκτελεί εντολές, χωρίς διεκδικήσεις και με μηδενικά αιτήματα.

Οι πολίτες με τις αντιδράσεις τους υποχρέωσαν τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ-Μανουέλ Μπαρόζο και τον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ να ξεκινήσουν τη διαδικασία για την αποδέσμευση των κοινοτικών κονδυλίων των 15 δισ. ευρω που παραμένουν «εγκλωβισμένα» στα διαρθρωτικά ταμεία γιατί δεν έχουμε να πληρώσουμε τη συμμετοχή μας, δηλαδή χάνουμε το 79% γιατί δεν έχουμε να βάλουμε το 21%... Γιατί δεν τα διεκδίκησε η κυβέρνηση επί 14 μήνες που ζούμε τη σκληρή λιτότητα; Γιατί δεν ζήτησε να μας καλύψουν και τη δική μας συμμετοχή και να τα παρακρατήσουν αργότερα, όταν θα βγούμε από την κρίση; Δεν το έκανε γιατί απλούστατα ήταν από την αρχή ανύπαρκτη. Δεν πρόκειται για διαπραγματευτική αδυναμία, αλλά για ανυπαρξία, γιατί δεν θα ζητούσαμε κάτι παράλογο, ούτε κάποιο δώρο, αλλά το αυτονόητο που δεν έχει και κανένα κόστος για τους ίδιους.

Ο κ. Ρεν, από την πλευρά του, δήλωσε στα μέσα της εβδομάδας ότι θα ξεκινήσουν οι προετοιμασίες για ένα αναπτυξιακό σχέδιο στην Ελλάδα. Συζητάει πλέον και την αλλαγή του φορολογικού συστήματος, είναι έτοιμος να δεχθεί φορολογικά μέτρα φιλικά προς τις επενδύσεις από το φθινόπωρο. Χρειάστηκε να ξεσηκωθούν οι πολίτες, να καταψηφίσει η Ν.Δ. το Μεσοπρόθεσμο, για να κάνουν στροφή οι Βρυξέλλες προς την ανάπτυξη. Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα όλο αυτό το διάστημα, γιατί εάν έκανε κάτι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν θα ήταν τόσο τραγικό.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ για τον Τύπο της Κυριακής

ΣΧΟΛΙΑ

  1. spiros avatar
    spiros 02/07/2011 09:03:56

    Δεν πιστεύω ότι η αλλαγή φρασεολογίας αλλάζει την κατάσταση . Ο χειμώνας είναι πολύ βαρύς και τα λόγια να γίνουν πράξη θελει δουλειά πολύ . Είναι επικύνδινο παιχνίδι η παροχή ελπίδας δια λόγων που πολύ σύντομα διαψεύδονται... Όλοι των Βρυξελών θέλουν να καλύψουν την λάθος πολιτική επικοινωνιακά και μόνο.

  2. xenios avatar
    xenios 02/07/2011 09:09:40

    Οι Ευρωπαίοι ξεστραβώθηκαν, οι της κυβερνήσεις είναι εκ γενετής τυφλοί.

    Φανταστείτε που φτάσαμε, η κυβέρνηση να μην καταλαβαίνει τίποτα και να φιλοτιμούνται οι Ευρωπαίοι.

    O tempora, o mores!

  3. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 02/07/2011 10:24:12

    "ειμαι περηφανος που ειμ' απ' την Χωρα σου Σωκρατη,
    κ ας εχω τσιμπλα στο 'να ματι "

    ΠΠ

  4. deldio avatar
    deldio 02/07/2011 11:13:34

    Μην ακούτε απολύτως τίποτε. Είμαστε μόνοι μας σε όλα, ουδείς ευρωπαίος ασχολείται μ' εμάς, μόνοι μας θα αντισταθούμε στη λαίλαπα του ευρώ με οργάνωση του αγώνα μας και αλληλεγγύη. Αυτά τα γράφουν σε ευρωπαϊκές εφημερίδες οι ευρωπαίοι "δημοσιογράφοι" Παπαχελάδες, Παπαχρήστοι, Κάτιες Μακρή, Πολίτηδες και Ζούλες κατ' εντολήν των αφεντικών τους προς αποπροσανατολισμό, αφού οι ίδιοι "δημοσιογράφοι" πριν από λίγο καιρό (πάλι σε διατεταγμένη υπηρεσία) αλλά και πολλοί ευρωπαίοι (Γερμανοί ως επί το πλείστον αλλά και Αγγλογαλλοισπανοί κλπ) κατηγορούσαν τους Έλληνες ως "μαύρα πρόβατα" της Ευρώπης για τα υποτιθέμενα ελλείμματα και χρέη, την υποτιθέμενη χαμηλή ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα, την δήθεν τεμπελιά, την τάχα μου υπερκατανάλωση και άλλα τέτοια φαιδρά.

  5. δρόμος avatar
    δρόμος 02/07/2011 12:40:12

    πόσο λάθος βλέπεις ... διάβασε λοιπόν:

    THE NEW YORK TIMES
    Democracy’s Cradle, Rocking the World
    By MARK MAZOWER
    Published: June 29, 2011


    YESTERDAY, the whole world was watching Greece as its Parliament voted to pass a divisive package of austerity measures that could have critical ramifications for the global financial system. It may come as a surprise that this tiny tip of the Balkan Peninsula could command such attention. We usually think of Greece as the home of Plato and Pericles, its real importance lying deep in antiquity. But this is hardly the first time that to understand Europe’s future, you need to turn away from the big powers at the center of the continent and look closely at what is happening in Athens. For the past 200 years, Greece has been at the forefront of Europe’s evolution.



    In the 1820s, as it waged a war of independence against the Ottoman Empire, Greece became an early symbol of escape from the prison house of empire. For philhellenes, its resurrection represented the noblest of causes. “In the great morning of the world,” Shelley wrote in “Hellas,” his poem about the country’s struggle for independence, “Freedom’s splendor burst and shone!” Victory would mean liberty’s triumph not only over the Turks but also over all those dynasts who had kept so many Europeans enslaved. Germans, Italians, Poles and Americans flocked to fight under the Greek blue and white for the sake of democracy. And within a decade, the country won its freedom.



    Over the next century, the radically new combination of constitutional democracy and ethnic nationalism that Greece embodied spread across the continent, culminating in “the peace to end all peace” at the end of the First World War, when the Ottoman, Hapsburg and Russian empires disintegrated and were replaced by nation-states.



    In the aftermath of the First World War, Greece again paved the way for Europe’s future. Only now it was democracy’s dark side that came to the fore. In a world of nation-states, ethnic minorities like Greece’s Muslim population and the Orthodox Christians of Asia Minor were a recipe for international instability. In the early 1920s, Greek and Turkish leaders decided to swap their minority populations, expelling some two million Christians and Muslims in the interest of national homogeneity. The Greco-Turkish population exchange was the largest such organized refugee movement in history to that point and a model that the Nazis and others would point to later for displacing peoples in Eastern Europe, the Middle East and India.



    It is ironic, then, that Greece was in the vanguard of resistance to the Nazis, too. In the winter of 1940-41, it was the first country to fight back effectively against the Axis powers, humiliating Mussolini in the Greco-Italian war while the rest of Europe cheered. And many cheered again a few months later when a young left-wing resistance fighter named Manolis Glezos climbed the Acropolis one night with a friend and pulled down a swastika flag that the Germans had recently unfurled. (Almost 70 years later, Mr. Glezos would be tear-gassed by the Greek police while protesting the austerity program.) Ultimately, however, Greece succumbed to German occupation. Nazi rule brought with it political disintegration, mass starvation and, after liberation, the descent of the country into outright civil war between Communist and anti-Communist forces.



    Only a few years after Hitler’s defeat, Greece found itself in the center of history again, as a front line in the cold war. In 1947, President Harry S. Truman used the intensifying civil war there to galvanize Congress behind the Truman Doctrine and his sweeping peacetime commitment of American resources to fight Communism and rebuild Europe. Suddenly elevated into a trans-Atlantic cause, Greece now stood for a very different Europe — one that had crippled itself by tearing itself apart, whose only path out of the destitution of the mid-1940s was as a junior partner with Washington. As the dollars poured in, American advisers sat in Athens telling Greek policy makers what to do and American napalm scorched the Greek mountains as the Communists were put to flight.



    European political and economic integration was supposed to end the weakness and dependency of the divided continent, and here, too, Greece was an emblem of a new phase in its history. The fall of its military dictatorship in 1974 not only brought the country full membership in what would become the European Union; it also (along with the transitions in Spain and Portugal at the same time) prefigured the global democratization wave of the 1980s and ’90s, first in South America and Southeast Asia and then in Eastern Europe. And it gave the European Union the taste for enlargement and the ambition to turn itself from a small club of wealthy Western European states into a voice for the newly democratic continent as a whole, extending far to the south and east.



    And now today, after the euphoria of the ’90s has faded and a new modesty sets in among the Europeans, it falls again to Greece to challenge the mandarins of the European Union and to ask what lies ahead for the continent. The European Union was supposed to shore up a fragmented Europe, to consolidate its democratic potential and to transform the continent into a force capable of competing on the global stage. It is perhaps fitting that one of Europe’s oldest and most democratic nation-states should be on the new front line, throwing all these achievements into question. For we are all small powers now, and once again Greece is in the forefront of the fight for the future.

    Mark Mazower is a professor of history at Columbia University.

  6. δρόμος avatar
    δρόμος 02/07/2011 12:44:41

    πολύ πεσσιμιστική άποψη. Σου έβαλα μόλις σε σχόλιο άρθρο στα αγγλικά (ΝΥΤ), που ελπίζω να εμφανιστεί οσονούπω - διάβασέ το, μπας και χαρείς!

    (λυπάμαι, αλλά δεν έχω χρόνο να το μεταφράσω - ίσως ο Strange να είχε την ευγενή καλωσύνη να το κάνει, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον).

  7. daughter of mercy avatar
    daughter of mercy 02/07/2011 14:09:52

    Να μας λείπει το βύσσινο.
    Ο βασιλιάς είναι γυμνός
    Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΑΙΩΝ

  8. of8almos avatar
    of8almos 03/07/2011 01:44:51

    Αφου πήρσν το ναι για το ξεπούλημα και απο τους δύο με την τελευταίας ώρας αλλαγή για υπογραφή χωρίς συμφωνια της βουλής τώρα μας αγάπησαν στα λόγια.
    Και εγώ αν αγόραζα το σπίτι των 150 τετραγωνικών του γείτονα για 50000 ευρω τα καλύτερα λόγια θα έλεγα μετά, αφού πρώτα ανεπρόκοπο θα τον ανέβαζα, χαραμοφάει της περιουσίας του πατέρα του (προγονων του) θα τον κατέβαζα!

  9. Θωμάς avatar
    Θωμάς 03/07/2011 14:59:58

    Τώρα είναι πια αργά για δάκρυα Στέλλα. Τώρα θα τους μαμήσουμε.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.