15/03/2009 15:02
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η κακοδαιμονία της Αριστεράς δεν γιατρεύεται – δυστυχώς


________________________________________________________________________________________________
Πόσες φορές έχουμε προβλέψει από εδώ ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι πάλι εκλογές πόλωσης - δυστυχώς - και ότι ο ΣΥΡΡΙΖΑ - αν θα υπάρχει μέχρι τότε - θα συνθλιβεί μαζί με τον ΛΑΟΣ ανάμεσα στους δυο δεινοσαύρους, με τα μυαλά που κουβαλάει; Και βέβαια για τον κ. Καρατζαφέρη και την παρέα του ποσώς μας ενδιαφέρει. Μέσα όμως σε μια εποχή μεγάλων κοινωνικών ανακατατάξεων και ρήξεων που προκαλεί αναπόφευκτα η οικονομική κρίση, είναι κρίμα η Αριστερά να πέφτει για μια ακόμα φορά θύμα της ιστορικής κακοδαιμονίας της. Που δεν είναι άλλη από την εξουσιαστική νοοτροπία εκείνων που έπρεπε να δίνουν πρώτοι το παράδειγμα ανιδιοτέλειας.

Στο «Αντιπαράθεση των δυο τάσεων στον ΣΥΝ» γράφαμε ότι με πρωτοβουλία του Αλέκου Αλαβάνου ο Αλέξης Τσίπρας και ο Φώτης Κουβέλης είχαν συμφωνήσει την περασμένη Τετάρτη να σταματήσει η διαμάχη «Αριστερού Ρεύματος» και «Ανανεωτικής Πτέρυγας» για το ευρωψηφοδέλτιο, επειδή απειλεί τη συνοχή του ΣΥΝ εν όψεις της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Το κλίμα όμως όχι μόνο δεν εκτονώθηκε, αλλά έγινε χειρότερο. Η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας που ακολούθησε ήταν θυελλώδης και μεσολάβησε και μια παρέμβαση του υποβασταζόμενου Λεωνίδα Κύρκου για να δυναμιτίσει περισσότερο την κατάσταση. Σε συνέντευξη του στα ΝΕΑ (που αλλού) το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς αμφισβήτησε ανοικτά  την κυρίαρχη «αριστερίστικη παρά αριστερή», όπως τη χαρακτήρισε, κατεύθυνση του κόμματος και έστειλε προς τους ομοϊδεάτες του «ανανεωτικούς» μήνυμα «αντίστασης» και αμφισβήτησης των επιλογών της πλειοψηφίας του Αριστερού Ρεύματος. Ο Α. Τσίπρας ετοιμάστηκε να του απαντήσει «εδώ και τώρα» αλλά τον σταμάτησε ο Αλαβάνος για να αποσοβηθεί προς το παρόν η διάσπαση.  

Ο κύκλος της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις εσωκομματικές «φατρίες» άνοιξε με την ανακίνηση του θέματος των δύο θητειών για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, εξέλιξη την οποία παράγοντες της Κουμουνδούρου χρεώνουν στον κ. Α. Αλαβάνο , ο οποίος δεν κρύβει τη δυσφορία του για τα τεκταινόμενα εντός των κομματικών τειχών.
Το θέμα αυτό  αποτελεί casus belli για τις εσωκομματικές πτέρυγες, καθώς, αν ισχύσει, οδηγεί στην αποστρατεία κορυφαίων κοινοβουλευτικών παραγόντων, όπως οι κ. Φ. Κουβέλης , Ι. Δραγασάκης, Αθ. Λεβέντης, αλλά και ο ίδιος ο κ. Αλαβάνος - ο οποίος έχει δηλώσει πάντως ότι θα αποχωρήσει.

Ωστόσο, η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση στο εσωτερικό του ΣΥΝ υποβόσκει από τον περασμένο Δεκέμβριο αναφορικά με την στάση του κόμματος στα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου, αλλά και άλλες αφορμές, όπως η διάσταση που εκδηλώθηκε στη Βουλή ανάμεσα στα μέλη της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την ψήφιση της Συνθήκης της Λισσαβόνας, ή οι προτεινόμενες από τον κ. Τσίπρα ριζικές αλλαγές στα media του χώρου («Αυγή», «Στο κόκκινο»), οι οποίες δεν προχώρησαν λόγω της σθεναρής αντίστασης που προέβαλαν οι «ανανεωτικοί», καθώς και η αντιπαράθεση γύρω από την ψήφιση του προγράμματος του κόμματος στο Διαρκές Συνέδριο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Factorx avatar
    Factorx 15/03/2009 15:03:05

    Τι είπε ο Κύρκος
    Όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά σε σχέση με το μέλλον του ΣΥΝ άφησε ο Λεωνίδας Κύρκος, αφού για πρώτη φορά δεν απέκλεισε «ανησυχητικές εξελίξεις» μετά τη νέα κρίση που εκδηλώθηκε στην Κουμουνδούρου με αφορμή το εσωκομματικό δημοψήφισμα για την Ευρωβουλή, το οποίο ουσιαστικά εξωθεί τον νυν ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη στην τρίτη και επισφαλή θέση της ευρωλίστας.
    Ο κ. Κύρκος, που στηρίζει παραδοσιακά την Ανανεωτική Πτέρυγα του ΣΥΝ, επιτέθηκε με σκληρό τρόπο στην ηγεσία του κόμματος και έκανε λόγο για «προσπάθεια κάποιων να καταληφθεί ο χώρος του ΣΥΝ και να του επιβληθούν κάποιες λύσεις». Επίσης, μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ μαι αναφερόμενος στο επίμαχο δημοψήφισμα, μίλησε ανοιχτά για «κορυφαίο λάθος που επιδιώκεται να έχει και συνέχεια στον καταρτισμό των εθνικών ψηφοδελτίων».
    Το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς συμφώνησε επίσης με την άποψη του Φώτη Κουβέλη ότι δρομολογούνται εκκαθαρίσεις στον Συνασπισμό. «Συμφωνώ απολύτως με την παρατήρηση του Κουβέλη και δεν βρίσκω καμία απολύτως δικαιολογία για τη στάση απέναντι στην υποψηφιότητα Παπαδημούλη», σχολίασε.
    «Αν κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να του επιβάλουν μια ορισμένη πολιτική γραμμή, η οποία περισσότερο αριστερίστικη είναι παρά αριστερή, κάνουν πολύ μεγάλο λάθος. Η αντίσταση που θα υπάρξει μέσα στο σώμα των οπαδών του ΣΥΝ είναι πολύ μεγάλη και δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει και ανησυχητικές εξελίξεις» πρόσθεσε ο κ. Κύρκος.

  2. Factorx avatar
    Factorx 15/03/2009 15:04:10

    Το ιστορικό της σύγκρουσης
    Οι Αλαβάνος Τσίπρας Κουβέλης συναντήθηκαν στη Βουλή, την Τετάρτη, με πρωτοβουλία του Αλέκου Αλαβάνου. Στη διάρκεια της συνάντησης και οι τρεις συμφώνησαν πως πρέπει να πέσουν οι τόνοι, ενώ επήλθε πολιτική συμφωνία ως προς τις κινήσεις που θα πρέπει να γίνουν τουλάχιστον έως τις Ευρωεκλογές.
    Αργότερα, ωστόσο, η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας ήταν θυελλώδης με αποτέλεσμα να ανατραπεί το καλό- όπως περιγράφεται- κλίμα που επιτεύχθηκε μεταξύ των τριών ηγετικών στελεχών.
    Ο Αλ. Τσίπρας εμφανίστηκε στην Πολιτική Γραμματεία με συναινετική διάθεση, αναγνωρίζοντας ότι το θέμα της ανακίνησης των διατάξεων του ΣΥΝ είναι άκαιρο και επομένως όλα τα προβλήματα που θα προκύψουν από την τήρησή του «θα πρέπει να τα δούμε στην ώρα τους».
    Στη διάρκεια της συνεδρίασης, ωστόσο, η Ανανεωτική Πτέρυγα δέχθηκε έντονη κριτική από μέλη του Αριστερού Ρεύματος, ενώ στελέχη που ανήκουν στην πλευρά Τσίπρα, αγνοώντας ουσιαστικά τη γραμμή του προέδρου του ΣΥΝ, επιτέθηκαν φραστικά στους Ανανεωτές.

    Ένταση προκλήθηκε όταν στελέχη του Ρεύματος επιτέθηκαν προσωπικά στον Φώτη Κουβέλη λέγοντας πως τα όσα υποστηρίζει περί «εκκαθαρίσεων» είναι εκτός πραγματικότητας και προκαλεί απορία γιατί δεν αισθάνονται ενόχληση και άλλοι «θιγόμενοι» όπως οι Αλέκος Αλαβάνος και Γιάννης Δραγασάκης.
    Η συνεδρίαση κατέληξε σε απόλυτο αδιέξοδο. Ο Αλέξης Τσίπρας αποχώρησε -λόγω υποχρεώσεων- πριν από την ολοκλήρωσή της, ενώ τα μέλη της Ανανεωτικής Πτέρυγας έφυγαν διαφωνώντας με τη στάση του Αριστερού Ρεύματος. Μετά την αποχώρησή τους εκδόθηκε ανακοίνωση που ουσιαστικά απορρίπτει τις δύο προτάσεις τους για το καταστατικό και τη σειρά κατάταξης στο ευρωψηφοδέλτιο.
    Ο Αλαβάνος, μιλώντας το βράδυ της Πέμπτης στο Mega, επιχείρησε να δώσει μία θετική ερμηνεία στις δηλώσεις Κύρκου, λέγοντας ότι «αναδεικνύει τα υψηλά προσόντα του Παπαδημούλη», προσθέτοντας όμως ότι ισχύει η απόφαση του δημοψηφίσματος. Παράλληλα διαπίστωσε «έλλειψη αυτοελέγχου από κεντρικά στελέχη», ζήτησε ευθύνη και εξέφρασε την ελπίδα πως όλες οι συγκρούσεις αποτελούν απλώς μία παρένθεση.
    Από την πλευρά του, ο κ. Παπαδημούλης, μιλώντας στα Νέα, σημειώνει ότι «τα μέλη του κόμματος ζητούν από την Κουμουνδούρου σύνθεση απόψεων, όχι αποκλεισμούς». «Ο πρόεδρος του κόμματος και ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ οφείλουν να ακούσουν το μήνυμα των μελών μας και με ενωτικές, εκτονωτικές πρωτοβουλίες να τερματιστεί αμέσως [η εσωκομματική αναταραχή]».
    Αναφορικά δε με τις καταγγελίες των Ανανεωτικών για εκκαθαρίσεις, ο κ. Παπαδημούλης τις χαρακτηρίζει «ως επισήμανση ορατών κινδύνων, με στόχο την αποτροπή τους» και σε ερώτηση εν γίνεται τέτοια προσπάθεια απαντά: «Η ηγεσία του κόμματος διαβεβαιώνει πως όχι. Πάντως, ορισμένοι, πιστεύω λίγοι, το επιχειρούν».

  3. hd avatar
    hd 15/03/2009 15:51:42

    Δυσανάλογη, με το μέγεθος και απήχηση , φασαρία.
    Κρίμα. Τρικυμία σε...ποτήρι!!!
    Ό ένας με τον Στάλιν, ο άλλος με "παιδιαρίσματα" .....ισχυροποιούν την θέση της Αριστεράς....στις κερκίδες!

  4. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 15/03/2009 16:42:30

    Εσείς που τα ξέρετε καλύτερα, ο Λαφαζάνης είναι του Ρεύματος ή Ανανεωτικός;

  5. Σπύρος avatar
    Σπύρος 15/03/2009 16:55:15

    Ρεύμα.

  6. donaE avatar
    donaE 15/03/2009 17:02:06

    Μπορει απλως ο Τσιπρας να θελει να το παιξει Ολιβιέ Μπεζανσενό κατα τον συρμο.Αλλο ομως Συριζα ,αλλο τροτσκιστες.

  7. αντί avatar
    αντί 15/03/2009 17:24:35

    Είπαμε, όταν μαζεύονται περισσότεροι από 3 αρειστεροί, διασπόνται!

  8. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 15/03/2009 17:34:18

    Ρώτησα πριν για το Λαφαζάνη γιατί ήθελα να ήξερα αν οι "συμπάθειές" μου σε αυτό το κόμμα είναι όλες από τη μια μεριά ή από την άλλη. Εννοείται ότι ο Λαφαζάνης ανήκει στις συμπάθειες, μαζί με Κουβέλη και κάνα-δυο άλλους, στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνονται ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας.

    Ο Κουβέλης είναι τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο για τη χώρα. Από τους σπάνιους ανθρώπους που έχουμε στην πολιτική. Δεν ξέρω αν θα πάει με το ΠΑΣΟΚ αν το διαλύσουν το μαγαζί, όπως φαίνεται, πάντως θα ήταν καλύτερα να παραμείνει μια ανεξάρτητη και σοβαρή φωνή όπως είναι σήμερα. Θα προτιμούσα, αν έφευγαν οι ανανεωτικοί, να κάνουν δικό τους κόμμα παρά να πάνε στο ΠΑΣΟΚ. Όχι τίποτε άλλο, για να αναδειχθεί η γύμνια του Αλαβανισμού.

  9. tasternametrantaprvta avatar
    tasternametrantaprvta 15/03/2009 18:30:39

    Ο κ. Τσίπρας είναι το μέλλον της Αριστεράς.

    Ο κύριος αυτός ,όπως δήλωσε σε μια από τις συνεντευξεις του, "σκουντήχθηκε" με αστυνομικούς το 91 "Τότε που παραιτήθηκε ο υπουργός της ΝΔ" ,όπως είπε...(Θυμίζω τότε :Νόμος Κοντογιαννόπουλου για Ιδιωτικά ΑΕΙ , Θάνατος Τεμπονέρα,καπέλωμα από όλο το σύστημα των κινητοποιήσεων κλπ).
    Τη θητεία του την έκανε στην ΕΛΔΥΚ (Ελληνικές Δυνάμεις Κατεχάκη) βάζοντας MEGAΒΥΣΜΑ ...καποιον ΠΑΣΟΚΟ.(Χωρίς βύσμα σ'αυτή τη χώρα δεν κάνεις τίποτα ρε παιδί μου)
    Τα γράφω αυτά ,ετεροχρονισμένα είναι η αλήθεια, γιατί σε κάποιον που τον έσπασαν στο ξύλο τα ΜΑΤ το 91 και μετά τον καπέλωσαν οι κοινοβουλευτικοί και οι κολαουζοι τους, που έκανε τη θητεία του στα σύνορα χωρίς βύσμα (να είσουνα ρε Τσίπρα στο χανι δελβινάκι το 95 θα είχες γίνει άντρας)
    , που στη ζωή του τα έχει καταφέρει μια χαρα με τις δυνάμεις του, ο κ. Τσίπρας εξ' αρχής δεν είχε να πει τίποτα.
    Είναι κρίμα η Αριστερά να είναι στα χέρια τέτοιων κρετίνων (ο πληθυντικός τους αφορά όλους)μπουρζουάδων σαλονόβιων.

  10. Keep Talking avatar
    Keep Talking 15/03/2009 18:43:34

    Ρευμα και Αντι-ρευμα ... ηδη πηραν τουμπα απο το 18%, αντε να πιασουν κανενα πενταρι στις εκλογες. Κριμα, ειχα ελπιδες, αλλα δεν το βλεπω να προχωραει το πραγμα. Οι ψηφοφοροι (νυν και μελλοντικοι) εχουν ΤΑ προβληματα εν μεσω κρισης και αυτοι δημιουργουν ειδησεις λογω φατριακης και εσωκομματικης κοντρας. Εμ πως να παει μπροστα το κομμα;

  11. donaE avatar
    donaE 15/03/2009 19:05:36

    Η μηπως καπιοι βλεπουν οτι δεν εχει μελλον και την κανουν για αλλου?

  12. Robin Hood avatar
    Robin Hood 15/03/2009 20:48:35

    O Κουβέλης και οι ανανεωτικοί δεν θα πάνε ποτέ στο Πασοκ. Ο Παπαγιαννάκης (που είναι από τις πιό σταθερές και έντιμες φωνές της πολιτικής μας) είχε πεί, "άν ποτέ κλείσει ο ΣΥΝ, εγώ θα κλειδώσω το μαγαζί και θα πάρω μαζί τα κλειδιά".
    Αλλά μπροστά σε τόσο οξύ πρόβλημα διακυβέρνησης κανείς πολίτης δεν μπορεί να είναι αδιάφορος (ή να σφυρίζει το "δεν με νοιάζει"), πόσο μάλλον η συνεπής Ανανεωτική Αριστερά.
    Ακόμα κι άν το σημερινό δίλημμα είναι μεταξύ των "Βουρβώνων" (που έχουμε) και των "Βοναπάρτη" (που έρχονται πάλι), η Αριστερά, πρέπει να μένει πολιτικά και ιδεολογικά απόλυτα αυτόνομη, αλλά όχι ανεύθυνη: Πρέπει επιτέλους να υπάρξει κυβέρνηση, ειδικά την εποχή αυτή. Αυτοδύναμη ή όχι, είναι μάλλον δευτερέυον ζήτημα.

  13. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 15/03/2009 21:42:34

    Αντιγράφω άρθρο του Παναγιώτη Τραιανού (ΕΑΜ Β`)

    "Ο μεγαλύτερος πολιτικός "σκουπιδότοπος"

    Παρατηρώντας κάποιος τους πρωταγωνιστές του πολιτικού μας συστήματος, δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος στο φαινόμενο που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί το αποκαλούμε φαινόμενο; Γιατί, παρ' όλο που έχει μια σχεδόν "επαγγελματική" εμμονή με την κοινωνική "ευαισθησία", δεν καταφέρνει να αποσπάσει τη λαϊκή συμπάθεια ,παραμένοντας μόνιμα αντιπαθές στον κόσμο.
    Όσο και να τον βοηθήσουν τα γνωστά κέντρα και παράκεντρα της πολιτικής εξουσίας, δεν μπορεί αυτό να το "εισπράξει" σε πολιτική δύναμη. Ένα κόμμα ισχνότατου ποσοστού ψηφοφόρων προβάλλεται στα ΜΜΕ όσο τα μεγάλα κόμματα εξουσίας και παρ' όλ' αυτά δεν μπορεί να ισχυροποιηθεί. Μετά βίας μπαίνει στη Βουλή και άρα στα κρατικά ταμεία και εκεί εξαντλεί τον ρόλο του. Το ερώτημα που θέτουμε εμείς είναι το εξής: Μήπως αυτός είναι ο μοναδικός του στόχος; Μήπως αυτός ο κρατικός "μισθός" είναι και ο μοναδικός στόχος αυτού του "υπαλλήλου";

    Μήπως μόνον με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετεί τα αφεντικά του; Έχει αφεντικά και αν έχει ποιοι είναι αυτοί;
    Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά. Το πλεονέκτημα του Συνασπισμού είναι ότι δεν ανήκει στα κόμματα εξουσίας και ως εκ τούτου έχει μονίμως εξασφαλισμένο το "άλλοθι" που χρειάζεται σαν "αριστερό" κόμμα της κοινωνικής "ευαισθησίας" και "αντίστασης". Ένα κόμμα, το οποίο ποτέ δεν θα κριθεί για την ανέξοδη μπουρδολογία του, εφόσον ποτέ δεν θα βρεθεί με εξουσία στα χέρια του, ώστε αυτήν τη μπουρδολογία να τη μετουσιώσει σε πρακτική εφαρμογή. Αυτό το κόμμα, παρ' όλη την αδυναμία του να γίνει συμπαθές στον κόσμο, έχει μια ιδιομορφία πολύ περίεργη. "Παράγει" πολιτικά στελέχη. Το κόμμα, δηλαδή, που δεν έχει ανθρώπους για να βοηθήσει τον εαυτό του, "παράγει" στελέχη, που βοηθούν τα κόμματα εξουσίας. Το κόμμα, που λειτουργεί ως πολιτικό "ιπποφορβείο", λειτουργεί υπό την ηγεσία ενός "κουτσάλογου".
    Ως κόμμα παραγωγής στελεχών, ευνόητο είναι ότι θα έχει μεγάλη επιρροή στη νεολαία. Αυτό πράγματι συμβαίνει. Το θέμα είναι ο λόγος που αυτό συμβαίνει. Γιατί έχει τόση δύναμη κυρίως στον πανεπιστημιακό χώρο; Η εξήγηση είναι απλή. Ο Συνασπισμός είναι ένα κόμμα, το οποίο αποτελεί ένα καλό "εφαλτήριο" για όποιον θέλει να κάνει τον εκ του ασφαλούς αγωνιστή, χωρίς να συνδέεται με τα κόμματα εξουσίας και στο τέλος να εισπράττει τα "ένσημά" του από αυτά τα κόμματα. Να παραστήσει τον κοινωνικά "ευαίσθητο" κομμουνιστή, όταν "χτίζει" την εικόνα του και μετά να υπηρετεί τη διαπλοκή χωρίς αμφισβήτηση. Να παριστάνει για παράδειγμα τον κομμουνιστή Ρουσόπουλο, για να διακριθεί ως έγκυρος και έγκριτος δημοσιογράφος, αλλά ν' αποκτήσει βίλες ως εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας.
    Είναι λογικό λοιπόν με αυτές τις πολιτικές "παροχές" ο ΣΥΡΙΖΑ ν' αποτελεί "στρατόπεδο" για τους πιο μεγάλους τυχοδιώκτες και οπορτουνιστές της πολιτικής σκηνής. Είναι λογικό οι πιο πονηροί από τους φοιτητές να ξεκινάνε την "πορεία" τους από τον Συνασπισμό. Μόνον οι αφελέστεροι των φοιτητών ξεκινάνε την πολιτική τους "πορεία" από τα φοιτητικά τμήματα των κομμάτων εξουσίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το φοιτητικό "κίνημα" του Συνασπισμού είναι "χωράφι" ξέφραγο. Δεν σημαίνει ότι οι πονηροί φοιτητές μπορούν να διακριθούν εκεί μέσα χωρίς κριτήρια. Υπάρχει "ιεραρχία" απαραβίαστη. Υπάρχουν "τζάκια" πρώην ΚΚΕδων αγωνιστών. Υπάρχουν "τζάκια" μετανοησάντων δεξιών φασιστών. "Τζάκια", που διατηρούν άριστες σχέσεις με όλα τα ευαγή ιδρύματα του φασισμού.
    Αυτοί, που κατηγορούν τα κόμματα εξουσίας για νεποτισμό, δεν αφήνουν τα πράγματα ανεξέλεγκτα. Οι καταγγελίες είναι για τις συμπεριφορές των "άλλων" και όχι για τις δικές τους. Μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ προηγούνται τα παιδιά των "στελεχών". Τα παιδιά των "ηρώων". Τα παιδιά των "Ρηγάδων", οι οποίοι βέβαια μέσω τις διαπλοκής και των κρατικών μισθών μετεξελίχθηκαν σε "Βαλέδες". Εδώ βέβαια είναι και το μυστήριο του ΣΥΡΙΖΑ. Σ' αυτό το κόμμα συνυπάρχουν ως ισότιμα "τζάκια" όλα τα άκρα. Εκεί μέσα μπορείς να βρεις από σταλινικούς μέχρι ακροδεξιούς. Ανάμεσα στους Ρηγάδες συμπεριλαμβάνονται από ΚΚΕεδες, που έριξαν "νερό" στο επαναστατικό "κρασί" τους, μέχρι παιδιά αυθεντικών ακροδεξιών, που στο Πανεπιστήμιο είδαν το "φως το αληθινό" και έκαναν "επανάσταση" απέναντι στις οικογένειές τους, χωρίς όμως να μειώσουν τα κέρδη τους.
    Ασήμαντοι ακροδεξιοί, οι οποίοι, βλέποντας ότι δεν μπορούν να διακριθούν στον φυσικό τους χώρο, πήραν την απόφαση να περιοριστούν στα "εκτός έδρας" κέρδη. Όλοι αυτοί οι πρώην ΚΚΕδες και ακροδεξιοί είναι έμπειροι στις πολιτικές των αποκλεισμών με ρατσιστικά κριτήρια. Μια πραγματική συμμορία κρατικοδίαιτων επαγγελματιών "αριστερών", η οποία έχει αναπτύξει μια υποκριτική ψευδοελιτίστικη συμπεριφορά και η οποία έχει εκπαιδευτεί στο να "καλεί" τον λαό, χωρίς στην πραγματικότητα να τον θέλει. Μια συμπεριφορά, η οποία απωθεί τον φτωχό πολίτη, εφόσον τον κάνει να αισθάνεται μειονεκτικά μπροστά στους "πραιτοριανούς" της αριστερής ευαισθησίας με το κληρονομικό χάρισμα και τον υψηλό κρατικό μισθό. Μια συμπεριφορά, η οποία κάνει ακόμα και το υποτιθέμενο κόμμα του κεφαλαίου να φαίνεται ένα φιλολαϊκό κόμμα.
    Μας απασχολεί ο ρόλος του Συνασπισμού, γιατί θεωρούμε ότι αυτός είναι το απαραίτητο εργαλείο για να λειτουργήσει ο δικομματισμός της μεταπολίτευσης. Χωρίς αυτό δεν αντέχει η "παράσταση" της μεταπολίτευσης. Έτσι εξηγείται και η μεγάλη "αγωνία" όλων των κομμάτων για την επιβίωση του Συνασπισμού στις τελευταίες εκλογές. Χωρίς τη βοήθεια του Συνασπισμού θα "ξεφουσκώσει" το σκηνικό. Θα "βυθιστούν" οι κομματικοί ογκόλιθοι του δικομματισμού. Θα διαφύγουν οι ψηφοφόροι από το ανοχύρωτο αριστερό μέρος του κέντρου και θα γίνουν διεκδικίσημοι από νέες δυνάμεις νέων ανθρώπων.
    Μόνον ο Συνασπισμός εξασφαλίζει τη "στεγανότητα" που επιτρέπει στα δύο μεγάλα κόμματα του φασισμού να "επιπλέουν". Γιατί; Γιατί δεν επιτρέπει στον κόσμο να μετακινηθεί προς τα αριστερά και άρα να τα παρακάμψει. Γιατί λειτουργεί ως "δίχτυ", που ενώνει το ΠΑΣΟΚ με το ΚΚΕ. Αυτός είναι ο ρόλος ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αρκούντως κομμουνιστικό, για να είναι απωθητικό στη μεγάλη δημοκρατική μάζα και είναι αρκούντως ταξικό, για να μην είναι αρεστό στις μεγάλες παραγωγικές κοινωνικές τάξεις. Τα στελέχη του, δηλαδή, ως ΚΚΕδες –έστω και τέως–, λειτουργούν απωθητικά για τη μεγάλη μάζα των δημοκρατών πολιτών και ως αστοί είναι πολύ δεξιοί, για να προτείνουν κάτι περισσότερο από αυτά που ευχαριστούν και ικανοποιούν αποκλειστικά τη δική τους κοινωνική τάξη.
    "Αριστερότερα" δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, εξαιτίας του Συνασπισμού, δεν υπάρχει λύση. Από τον Συνασπισμό πηγαίνουμε κατευθείαν στο ΚΚΕ και εκεί είναι βέβαιον ότι δεν υπάρχει λύση. Αυτόν τον ρόλο εύκολα μπορεί να τον εξυπηρετήσει, γιατί απλούστατα δεν κάνει και κάτι το διαφορετικό ή ξένο από αυτό που πιστεύουν τα στελέχη του. Κρατικοδίαιτοι μεγαλοαστοί είναι οι περισσότεροι από αυτούς. Αυξήσεις από το κράτος ζητάνε για τους δημόσιους υπαλλήλους. Νέες θέσεις δημοσίων υπαλλήλων προτείνουν, σαν την απόλυτη λύση των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων. Δεν είναι δύσκολο δηλαδή γι' αυτούς να στοχεύουν και να "κολακεύουν" την νέα γενιά, που φρόντισε το ΠΑΣΟΚ με τη διάλυση του συστήματος παιδείας να έχει χαρακτηριστικά ώστε να δέχεται την "κολακεία". Αυτοί "συμβουλεύουν" την νέα γενιά για το πώς πρέπει να λύσει τα προβλήματά της. Αυτοί είναι οι βασικοί εκφραστές της πολιτικής των "ψιψινιών" και των "κοκοψόψαρων".
    Ο Συνασπισμός δηλαδή είναι ο ιδεολογικός "καθοδηγητής" της σημερινής στοχευμένης αντιαστυνομικής "αντίστασης", εφόσον τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας αναγκαστικά χρεώνονται ως τέτοια και την αστυνομία. Ο Συνασπισμός των μεγαλοαστών είναι αυτός που στοχοποιεί την αστυνομία. Αυτός είναι που περιθωριοποιεί τους νεαρούς αστυνομικούς, ενώ γνωρίζει ότι όλοι αυτοί δεν είναι πλέον εκλεκτά παιδιά της Δεξιάς, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Οι σημερινοί αστυνομικοί είναι παιδιά του κόσμου χωρίς ιδιαίτερα έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά και τα οποία μπήκαν στο σώμα, για να μπορέσουν με τον μισθό τους να ζήσουν αξιοπρεπώς και όχι να δολοφονούν ομοίους τους στους δρόμους. Φτωχόπαιδα οι περισσότεροι, που τους έλειπε ακόμα και αυτός ο μισθός των 700 ευρώ. Παιδιά, τα οποία δεν διαφέρουν από τον Αλέξη, που δολοφονήθηκε πρόσφατα και απλά ακολούθησαν διαφορετικό επαγγελματικό προσανατολισμό
    Επειδή στην ιστορία αρέσει να κάνει "πλάκες", σήμερα "παίζει" με τον Συνασπισμό. Σήμερα –και στην πιο κρίσιμη ώρα της μεταπολίτευσης– "έδωσε" στον Συνασπισμό την ηγεσία που του αξίζει. Ηγέτης του είναι ο θλιβερός "ήρωας" Αλαβάνος. Ο επαγγελματίας αριστερός. Ο αριστερός από "τζάκι". Αναφερόμαστε στον Αλαβάνο, όχι τόσο γιατί πρωταγωνίστησε στα τελευταία γεγονότα όσο για το ότι ως πρόσωπο αποτελεί την πιο αντιπροσωπευτική περίπτωση της αριστερής "τζάμπα μαγκιάς" της μεταπολίτευσης. Αντιπροσωπεύει την πιο χαρακτηριστική περίπτωση "κατασκευής" αριστερού ηγέτη μέσα από τα "ρετάλια" της δεξιάς. Αν καταλάβει ο αναγνώστης το φαινόμενο Αλαβάνος, μπορεί να καταλάβει και να ερμηνεύσει πλήθος φαινομένων, που αφορούν τον Συνασπισμό ως κόμμα.
    Ο Αλαβάνος αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν υπάρχουν αριστεροί ηγέτες στην Ελλάδα. Υπάρχουν δεξιοί φασίστες, οι οποίοι παριστάνουν έπ’ αμοιβή τους αριστερούς "δημοκράτες". Με πρώτο διδάξαντα τον υπάλληλο του Σκόμπυ, που κηδεύτηκε σαν "γέρος της δημοκρατίας", όλοι τους είναι ίδιοι. Επιλογές των φασιστών, για να "καπελώνουν" το σύνολο του δημοκρατικού χώρου. Αυτοί ηγούνται μόνιμα του χώρου της αριστεράς και επιλέγονται από τους φασίστες, για να τον "καπελώνουν".
    Στην αποκάλυψη αυτής της θλιβερής αλήθειας είναι χρήσιμη η περίπτωση του Αλαβάνου. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι, όταν οι Αλαβάνοι μετρούσαν τα κέρδη τους από τη διαπλοκή, οι Ρουσοπουλαίοι και οι Μπομπολαίοι ήταν τόσο ξυπόλυτοι, που μόνον οι μύκητες ζέσταιναν τα πόδια τους. Όταν οι Αλαβάνοι έκλεβαν εκκλησιαστική περιουσία, οι Ρουσοπουλαίοι και οι Μπομπολαίοι στην καλύτερη περίπτωση να έκλεβαν λίγο λαδάκι από τα καντήλια, προκειμένου να ξεγελάσουν την πείνα τους. Όταν οι Αλαβάνοι "διορίζονταν" πολιτικοί με "κουκιά" του χριστεπώνυμου πληρώματος, το οποίο καβαλούσαν σαν "γαϊδούρι", οι Ρουσοπουλαίοι και οι Μπομπολαίοι κουβαλούσαν πραγματικά κουκιά σε πραγματικά γαϊδούρια.
    Όταν λοιπόν μιλάμε για μια οικογένεια, η οποία είχε ιδιαίτερες "σχέσεις" με την εκκλησία, την πολιτική σκηνή της πιο σκοτεινής περιόδου της Δεξιάς και βέβαια το δημόσιο χρήμα, ευνόητο είναι ότι μιλάμε για μια οικογένεια, η οποία ήταν "εκλεκτή" του Παλατιού. Άρα για τι μιλάμε; Για το πιο "βαθύ" μέρος του Δεξιού κράτους και παρακράτους. Σ' αυτήν τη "βαθιά" Δεξιά ανήκει ο Αλαβάνος. Σ' αυτό το μεγάλο "βάθος" γεννήθηκε ο "αριστερός" Αλαβάνος με τη δεξιά περιουσία και τα αριστερά "αισθήματα".
    Ο Αλαβάνος είναι μια καθαρή "κατασκευή" του κράτους της Δεξιάς. Του κράτους, στο οποίο ανήκε η οικογένειά του. Από τους πρώτους που "παράχθηκαν" στο οργανωμένο "θερμοκήπιο" των "αντιστασιακών" της μεταπολίτευσης. Όπως συνέβη δεκαετίες μετά με τον "ήρωα" Τσίπρα. Κάποιος χωροφύλακας, κάπου, κάποτε, συνέλαβε τον Αλαβάνο και με μερικές καρπαζιές "κατασκεύασε" τον "ήρωα" της αριστεράς και της κοινωνικής αντίστασης. Κάποιος χωροφύλακας, "κολλητός" της οικογένειάς του, του έβαλε τα "ένσημα" της αντίστασης και από τότε ο ελληνικός λαός έχει αναλάβει τα έξοδα της πολυτελούς διαβίωσης του "ήρωα".
    Εργάτες, αγρότες, μικροεπαγγελματίες, που μάτωσαν πραγματικά στους κοινωνικούς αγώνες, πέθαναν στην αφάνεια και "επέπλευσε" ο "ήρωας" Αλαβάνος. Ρήτορες δεν ακούστηκαν και ακούγεται ο "τραυλός". Μιλάμε για έναν πραγματικό "κηφήνα" του κοινωνικού "αγώνα". Αφού επί χρόνια διέπρεψε στο πολυτελές "σταυροπόδι" των Βρυξελών, στη συνέχεια γύρισε στην πατρίδα, για να τη "σώσει". Η πορεία του θα ήταν ακόμα καλύτερη, αν βοηθούσε στοιχειωδώς και ο Θεός, ο οποίος είναι φανερό ότι στην περίπτωσή του δεν βοήθησε καθόλου. Προφανώς ο Μεγαλοδύναμος έλειπε σε διακοπές, όταν έπαιρνε "τάλαντα" ο Αλαβάνος.
    Μιλάμε για τον πρώτο "Γιωργάκη" της μεταπολιτευτικής πολιτικής σκηνής. Ένας κληρονόμος με αδύναμο DNA. Παντελώς ατάλαντος είναι ο άνθρωπος. Δεν μπορείς να τον "σπρώξεις", ακόμα κι αν το θέλεις. Δεν "σπρώχνεται" η λάσπη. Δεν έχει τα χαρακτηριστικά να σπρωχθεί. Δεν έχει από κάπου να την πιάσεις. Ο άνθρωπος είναι "υπνωτικό". Μιλά σαν μεθυσμένος και όταν ακούς αυτά που λέει σε κάνει να ήθελες να είναι πραγματικά μεθυσμένος, γιατί, αν δεν είναι, θα πρέπει να κλάψεις, αναλογιζόμενος ότι αυτόν τον άνθρωπο τον πληρώνεις με εκατομμύρια κάθε μήνα επί τριάντα χρόνια. Τον πληρώνεις, για να ακούς τα περί "ψιψινιών" και "κοκοψόψαρων".
    Με αυτά τα ατομικά προσόντα περιορίστηκε στη χαμηλή πολιτική "πτήση" που βλέπουμε. Αναγκαστικά πήρε μόνον αυτά τα οποία "δικαιούταν" και όχι αυτά που θα ήθελε. Πήγε στο "αγροτικό" της Αριστεράς και όχι σε κάποιο από τα μεγάλα κόμματα εξουσίας του χώρου καταγωγής του. Πήρε "δικαιωματικά" την ηγεσία του Συνασπισμού, όπως ο Γιωργάκης πήρε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, επειδή τη "δικαιούταν". Αυτός ο Αλαβάνος, που πήρε ό,τι "δικαιούταν" με "δημοκρατικά" μέσα, έδωσε με τα ίδια μέσα και τον ίδιο τρόπο και στον Τσίπρα αυτό το οποίο προφανώς ο ίδιος έκρινε ότι "δικαιούταν". Να μην φύγει το "μαγαζί" από τα χέρια αυτών που για τον οποιονδήποτε λόγο είχαν "δικαιώματα". Να μην φύγει το αριστερό "μαγαζί" από τα χέρια των φασιστών της Δεξιάς.
    Γιατί τον αποκαλούμε θλιβερό; Γιατί, παρ' όλο που γνωρίζει ότι έχει αλλάξει πλέον ο σχεδιασμός του συστήματος, εξακολουθεί και φέρεται σαν να έχει απέναντί του την αστυνομία της Χούντας. Μια αστυνομία, που, αν κρίνουμε από την καταγωγή και εν συνεχεία από την πορεία του, μάλλον τη γνωρίζει πιο καλά απ' ό,τι νομίζουμε. Γνωρίζει πολύ καλά τους "διαδρόμους" της και αυτά δεν μπορεί να τα έμαθε με την ελάχιστη "αντίστασή" του. Μάλλον με άλλη ιδιότητα θα περιφερόταν στους "διαδρόμους" της. Γιος πλούσιου βουλευτή κάνει την αντιστασιακή του "πλάκα" εδώ και μισό αιώνα. Εγγονός πλούσιου βουλευτή "πολεμά" τον φασισμό από τον καναπέ του σπιτιού του. Βαθύτατα πλούσιος, εξαιτίας της παλιάς διαπλοκής, καταγγέλλει εκ του ασφαλούς τη σύγχρονη.
    Εκ του ασφαλούς δηλαδή "μάγκας". Κατηγορεί την αστυνομία για την ίδια της την ύπαρξη, ενώ γνωρίζει –καλύτερα από τον καθένα, ως κεφαλαιούχος– ότι η αστυνομία είναι απαραίτητο στοιχείο για τη λειτουργία της κοινωνίας. Δαιμονοποεί την αστυνομία, ενώ γνωρίζει πλέον ότι η αστυνομία μπορεί να ελεγχθεί. "Απελευθερώνει" κρατούμενους τη στιγμή που δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη. Ενθαρρύνει τη δήθεν βίαιη αντίσταση εναντίον της, τη στιγμή που δεν τίθεται τέτοιο θέμα, εφόσον σήμερα υπάρχει η ελευθερία να χρησιμοποιηθούν νομικά μέσα εναντίον της.
    Με τη στάση του κάνει το μεγαλύτερο κακό στην κοινωνία, γιατί δημιουργεί συνθήκες, οι οποίες θα δημιουργήσουν εκ νέου νέα θύματα. Μια πραγματική "βιομηχανία" θυμάτων, που του επιτρέπει να επωφελείται και ταυτόχρονα να ελέγχει την πραγματική κοινωνική αντίσταση. Ενθαρρύνει "Γρηγορόπουλους" στη βλακεία και προωθεί "Τσίπρες". Το κόμμα του λειτουργεί σαν "αντλία", ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα "πώμα". Θεωρητικά έλκει τους ευαίσθητους ανθρώπους προς την αντίδραση, ενώ πρακτικά "φιλτράρει" και προωθεί μόνον τους δικούς του ανθρώπους.
    Αυτός είναι ο ρόλος του Συνασπισμού. Εξουδετερώνει την κοινωνική αντίσταση και "καπελώνει" οτιδήποτε μπορεί να "ανθίσει" μέσα στην ελληνική κοινωνία και άρα να απειλήσει τα κόμματα εξουσίας. Γι' αυτόν τον λόγο αγωνιούσαν τα κόμματα εξουσίας για τον κίνδυνο της μη εισόδου του Συνασπισμού στη Βουλή. Ο Συνασπισμός είναι το "πιρούνι", το οποίο "τσιμπά" τους ήρωες που "παράγει" ο φασισμός μέσα στην παπανδρεϊκή "σούπα" της μεταπολίτευσης. Παριστάνει την "αντλία", η οποία απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας, αλλά έχει ένα περιοριστικό "φίλτρο", που επιτρέπει να περνάνε σαν "ήρωες" μόνον συγκεκριμένοι άνθρωποι.
    Ένας μηχανισμός, που έχει και ο ίδιος παράγει πολλούς από τους επαναστάτες της "πορδής" της μεταπολίτευσης και οι οποίοι στη συνέχεια διακρίθηκαν στα κόμματα εξουσίας και της λεηλασίας. Γι' αυτό είναι απαραίτητος για τη λειτουργία του σημερινού σαθρού πολιτικού σκηνικού. Είναι ο μηχανισμός, ο οποίος αποφασίζει ποιος καραγκιόζης θα εμφανιστεί σαν ήρωας και ποιος ήρωας θα περιθωριοποιηθεί σαν καραγκιόζης. Αυτός είναι ο ρόλος του στο πολιτικό σκηνικό. Είναι οι επαγγελματίες αριστεροί. Είναι οι κατά κύριο λόγο δεξιάς προελεύσεως ηγέτες της "Αριστεράς". Οι επαγγελματίες "ευαίσθητοι" όλων των τύπων και ειδών, όταν, λόγω της κοινωνικής εξέλιξης, ακόμα ο αριστερισμός δεν φτάνει από μόνος του για να δώσει την "επιτυχία".
    Δουλειά όλων αυτών είναι να μην αφήνουν "άκρες" στην κοινωνία, ώστε να διακριθούν κάποιοι "κοινοί" Έλληνες με βάση την αξιοκρατία και την πραγματική ευαισθησία. Οι "μανδαρίνοι" του ΣΥΡΙΖΑ, ελέω ντόπιων και ξένων φασιστών, έχουν τα αποκλειστικά "δικαιώματα" σε όποια ευαισθησία υπάρχει ή πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον. Έχουν τα δικαιώματα στην οικολογία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην κοινωνική ευαισθησία, στη ζωοφιλία και όπου μπορεί να προκύψει πολιτικό κέρδος για τον εκφραστή του. Ο συνασπισμός δίνει "πιστοποιητικά" για τα πάντα. Γι' αυτό και προσπαθεί να τα περιλάβει όλα στον τίτλο του. Να συμπεριλάβει σ' αυτόν τον τίτλο ό,τι υπάρχει και μπορεί να το εισπράξει όχι σε επίπεδο ψήφων, αλλά σε επίπεδο πόστων για τα στελέχη του.
    Αυτά τα υψηλόμισθα πόστα τον ενδιαφέρουν και όχι οι ψήφοι. Η απόδειξη αυτού του οποίου λέμε είναι ό,τι πιο εύκολο. Συμμετέχει πολιτικά στο σύνολο του χρόνου της μεταπολίτευσης και δεν έχει καν πολιτικό πρόγραμμα. Με εμπνεύσεις του καφέ κάνει πολιτική. Από τα "πρωϊνάδικα" σχηματίζει την πολιτική του αντζέντα. Σήμερα είναι ο συνασπισμός της αριστεράς, της προόδου και της οικολογίας. Αύριο μπορεί να προσθέσει στο τίτλο του …"ο συνασπισμός και της καθαριότητας και άρα των φίλων της μπουγάδας και των φίλων των απλανών αστέρων".
    Αυτό, παρ' όλη τη γελοιότητά του είναι επικίνδυνο. Κοινωνικά και εθνικά επικίνδυνο. Γιατί; Γιατί μετατρέπουν τον παραμικρό "θύλακα" ελπίδας της ελληνικής κοινωνίας σε "θύλακα" αποστήματος. Γιατί ο Συνασπισμός λειτουργεί με έναν τρόπο τέτοιο, ο οποίος εξυπηρετεί αυτούς που θέλουν την ελληνική κοινωνία σε "νάρθηκα". Μέσα σε ένα ασαφές και ομιχλώδες τοπίο "αριστερίστικου" τυχοδιωκτισμού ο καθένας περνά στην ελληνική κοινωνία ό,τι μήνυμα συμφέρει τον ίδιο ή το αφεντικό του. Πίσω από μια περίεργη άποψη περί ελευθερίας, η οποία συχνά μετατρέπεται σε ασυδοσία, κάποιοι κάνουν "παιχ

  14. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 15/03/2009 21:43:33

    Αντιγράφω άρθρο του Παναγιώτη Τραιανού (ΕΑΜ Β`)

    "Ο μεγαλύτερος πολιτικός "σκουπιδότοπος"

    Παρατηρώντας κάποιος τους πρωταγωνιστές του πολιτικού μας συστήματος, δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος στο φαινόμενο που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί το αποκαλούμε φαινόμενο; Γιατί, παρ' όλο που έχει μια σχεδόν "επαγγελματική" εμμονή με την κοινωνική "ευαισθησία", δεν καταφέρνει να αποσπάσει τη λαϊκή συμπάθεια ,παραμένοντας μόνιμα αντιπαθές στον κόσμο.
    Όσο και να τον βοηθήσουν τα γνωστά κέντρα και παράκεντρα της πολιτικής εξουσίας, δεν μπορεί αυτό να το "εισπράξει" σε πολιτική δύναμη. Ένα κόμμα ισχνότατου ποσοστού ψηφοφόρων προβάλλεται στα ΜΜΕ όσο τα μεγάλα κόμματα εξουσίας και παρ' όλ' αυτά δεν μπορεί να ισχυροποιηθεί. Μετά βίας μπαίνει στη Βουλή και άρα στα κρατικά ταμεία και εκεί εξαντλεί τον ρόλο του. Το ερώτημα που θέτουμε εμείς είναι το εξής: Μήπως αυτός είναι ο μοναδικός του στόχος; Μήπως αυτός ο κρατικός "μισθός" είναι και ο μοναδικός στόχος αυτού του "υπαλλήλου";

    Μήπως μόνον με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετεί τα αφεντικά του; Έχει αφεντικά και αν έχει ποιοι είναι αυτοί;
    Ας δούμε λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά. Το πλεονέκτημα του Συνασπισμού είναι ότι δεν ανήκει στα κόμματα εξουσίας και ως εκ τούτου έχει μονίμως εξασφαλισμένο το "άλλοθι" που χρειάζεται σαν "αριστερό" κόμμα της κοινωνικής "ευαισθησίας" και "αντίστασης". Ένα κόμμα, το οποίο ποτέ δεν θα κριθεί για την ανέξοδη μπουρδολογία του, εφόσον ποτέ δεν θα βρεθεί με εξουσία στα χέρια του, ώστε αυτήν τη μπουρδολογία να τη μετουσιώσει σε πρακτική εφαρμογή. Αυτό το κόμμα, παρ' όλη την αδυναμία του να γίνει συμπαθές στον κόσμο, έχει μια ιδιομορφία πολύ περίεργη. "Παράγει" πολιτικά στελέχη. Το κόμμα, δηλαδή, που δεν έχει ανθρώπους για να βοηθήσει τον εαυτό του, "παράγει" στελέχη, που βοηθούν τα κόμματα εξουσίας. Το κόμμα, που λειτουργεί ως πολιτικό "ιπποφορβείο", λειτουργεί υπό την ηγεσία ενός "κουτσάλογου".
    Ως κόμμα παραγωγής στελεχών, ευνόητο είναι ότι θα έχει μεγάλη επιρροή στη νεολαία. Αυτό πράγματι συμβαίνει. Το θέμα είναι ο λόγος που αυτό συμβαίνει. Γιατί έχει τόση δύναμη κυρίως στον πανεπιστημιακό χώρο; Η εξήγηση είναι απλή. Ο Συνασπισμός είναι ένα κόμμα, το οποίο αποτελεί ένα καλό "εφαλτήριο" για όποιον θέλει να κάνει τον εκ του ασφαλούς αγωνιστή, χωρίς να συνδέεται με τα κόμματα εξουσίας και στο τέλος να εισπράττει τα "ένσημά" του από αυτά τα κόμματα. Να παραστήσει τον κοινωνικά "ευαίσθητο" κομμουνιστή, όταν "χτίζει" την εικόνα του και μετά να υπηρετεί τη διαπλοκή χωρίς αμφισβήτηση. Να παριστάνει για παράδειγμα τον κομμουνιστή Ρουσόπουλο, για να διακριθεί ως έγκυρος και έγκριτος δημοσιογράφος, αλλά ν' αποκτήσει βίλες ως εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας.
    Είναι λογικό λοιπόν με αυτές τις πολιτικές "παροχές" ο ΣΥΡΙΖΑ ν' αποτελεί "στρατόπεδο" για τους πιο μεγάλους τυχοδιώκτες και οπορτουνιστές της πολιτικής σκηνής. Είναι λογικό οι πιο πονηροί από τους φοιτητές να ξεκινάνε την "πορεία" τους από τον Συνασπισμό. Μόνον οι αφελέστεροι των φοιτητών ξεκινάνε την πολιτική τους "πορεία" από τα φοιτητικά τμήματα των κομμάτων εξουσίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το φοιτητικό "κίνημα" του Συνασπισμού είναι "χωράφι" ξέφραγο. Δεν σημαίνει ότι οι πονηροί φοιτητές μπορούν να διακριθούν εκεί μέσα χωρίς κριτήρια. Υπάρχει "ιεραρχία" απαραβίαστη. Υπάρχουν "τζάκια" πρώην ΚΚΕδων αγωνιστών. Υπάρχουν "τζάκια" μετανοησάντων δεξιών φασιστών. "Τζάκια", που διατηρούν άριστες σχέσεις με όλα τα ευαγή ιδρύματα του φασισμού.
    Αυτοί, που κατηγορούν τα κόμματα εξουσίας για νεποτισμό, δεν αφήνουν τα πράγματα ανεξέλεγκτα. Οι καταγγελίες είναι για τις συμπεριφορές των "άλλων" και όχι για τις δικές τους. Μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ προηγούνται τα παιδιά των "στελεχών". Τα παιδιά των "ηρώων". Τα παιδιά των "Ρηγάδων", οι οποίοι βέβαια μέσω τις διαπλοκής και των κρατικών μισθών μετεξελίχθηκαν σε "Βαλέδες". Εδώ βέβαια είναι και το μυστήριο του ΣΥΡΙΖΑ. Σ' αυτό το κόμμα συνυπάρχουν ως ισότιμα "τζάκια" όλα τα άκρα. Εκεί μέσα μπορείς να βρεις από σταλινικούς μέχρι ακροδεξιούς. Ανάμεσα στους Ρηγάδες συμπεριλαμβάνονται από ΚΚΕεδες, που έριξαν "νερό" στο επαναστατικό "κρασί" τους, μέχρι παιδιά αυθεντικών ακροδεξιών, που στο Πανεπιστήμιο είδαν το "φως το αληθινό" και έκαναν "επανάσταση" απέναντι στις οικογένειές τους, χωρίς όμως να μειώσουν τα κέρδη τους.
    Ασήμαντοι ακροδεξιοί, οι οποίοι, βλέποντας ότι δεν μπορούν να διακριθούν στον φυσικό τους χώρο, πήραν την απόφαση να περιοριστούν στα "εκτός έδρας" κέρδη. Όλοι αυτοί οι πρώην ΚΚΕδες και ακροδεξιοί είναι έμπειροι στις πολιτικές των αποκλεισμών με ρατσιστικά κριτήρια. Μια πραγματική συμμορία κρατικοδίαιτων επαγγελματιών "αριστερών", η οποία έχει αναπτύξει μια υποκριτική ψευδοελιτίστικη συμπεριφορά και η οποία έχει εκπαιδευτεί στο να "καλεί" τον λαό, χωρίς στην πραγματικότητα να τον θέλει. Μια συμπεριφορά, η οποία απωθεί τον φτωχό πολίτη, εφόσον τον κάνει να αισθάνεται μειονεκτικά μπροστά στους "πραιτοριανούς" της αριστερής ευαισθησίας με το κληρονομικό χάρισμα και τον υψηλό κρατικό μισθό. Μια συμπεριφορά, η οποία κάνει ακόμα και το υποτιθέμενο κόμμα του κεφαλαίου να φαίνεται ένα φιλολαϊκό κόμμα.
    Μας απασχολεί ο ρόλος του Συνασπισμού, γιατί θεωρούμε ότι αυτός είναι το απαραίτητο εργαλείο για να λειτουργήσει ο δικομματισμός της μεταπολίτευσης. Χωρίς αυτό δεν αντέχει η "παράσταση" της μεταπολίτευσης. Έτσι εξηγείται και η μεγάλη "αγωνία" όλων των κομμάτων για την επιβίωση του Συνασπισμού στις τελευταίες εκλογές. Χωρίς τη βοήθεια του Συνασπισμού θα "ξεφουσκώσει" το σκηνικό. Θα "βυθιστούν" οι κομματικοί ογκόλιθοι του δικομματισμού. Θα διαφύγουν οι ψηφοφόροι από το ανοχύρωτο αριστερό μέρος του κέντρου και θα γίνουν διεκδικίσημοι από νέες δυνάμεις νέων ανθρώπων.
    Μόνον ο Συνασπισμός εξασφαλίζει τη "στεγανότητα" που επιτρέπει στα δύο μεγάλα κόμματα του φασισμού να "επιπλέουν". Γιατί; Γιατί δεν επιτρέπει στον κόσμο να μετακινηθεί προς τα αριστερά και άρα να τα παρακάμψει. Γιατί λειτουργεί ως "δίχτυ", που ενώνει το ΠΑΣΟΚ με το ΚΚΕ. Αυτός είναι ο ρόλος ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αρκούντως κομμουνιστικό, για να είναι απωθητικό στη μεγάλη δημοκρατική μάζα και είναι αρκούντως ταξικό, για να μην είναι αρεστό στις μεγάλες παραγωγικές κοινωνικές τάξεις. Τα στελέχη του, δηλαδή, ως ΚΚΕδες –έστω και τέως–, λειτουργούν απωθητικά για τη μεγάλη μάζα των δημοκρατών πολιτών και ως αστοί είναι πολύ δεξιοί, για να προτείνουν κάτι περισσότερο από αυτά που ευχαριστούν και ικανοποιούν αποκλειστικά τη δική τους κοινωνική τάξη.
    "Αριστερότερα" δηλαδή του ΠΑΣΟΚ, εξαιτίας του Συνασπισμού, δεν υπάρχει λύση. Από τον Συνασπισμό πηγαίνουμε κατευθείαν στο ΚΚΕ και εκεί είναι βέβαιον ότι δεν υπάρχει λύση. Αυτόν τον ρόλο εύκολα μπορεί να τον εξυπηρετήσει, γιατί απλούστατα δεν κάνει και κάτι το διαφορετικό ή ξένο από αυτό που πιστεύουν τα στελέχη του. Κρατικοδίαιτοι μεγαλοαστοί είναι οι περισσότεροι από αυτούς. Αυξήσεις από το κράτος ζητάνε για τους δημόσιους υπαλλήλους. Νέες θέσεις δημοσίων υπαλλήλων προτείνουν, σαν την απόλυτη λύση των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων. Δεν είναι δύσκολο δηλαδή γι' αυτούς να στοχεύουν και να "κολακεύουν" την νέα γενιά, που φρόντισε το ΠΑΣΟΚ με τη διάλυση του συστήματος παιδείας να έχει χαρακτηριστικά ώστε να δέχεται την "κολακεία". Αυτοί "συμβουλεύουν" την νέα γενιά για το πώς πρέπει να λύσει τα προβλήματά της. Αυτοί είναι οι βασικοί εκφραστές της πολιτικής των "ψιψινιών" και των "κοκοψόψαρων".
    Ο Συνασπισμός δηλαδή είναι ο ιδεολογικός "καθοδηγητής" της σημερινής στοχευμένης αντιαστυνομικής "αντίστασης", εφόσον τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας αναγκαστικά χρεώνονται ως τέτοια και την αστυνομία. Ο Συνασπισμός των μεγαλοαστών είναι αυτός που στοχοποιεί την αστυνομία. Αυτός είναι που περιθωριοποιεί τους νεαρούς αστυνομικούς, ενώ γνωρίζει ότι όλοι αυτοί δεν είναι πλέον εκλεκτά παιδιά της Δεξιάς, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Οι σημερινοί αστυνομικοί είναι παιδιά του κόσμου χωρίς ιδιαίτερα έντονα πολιτικά χαρακτηριστικά και τα οποία μπήκαν στο σώμα, για να μπορέσουν με τον μισθό τους να ζήσουν αξιοπρεπώς και όχι να δολοφονούν ομοίους τους στους δρόμους. Φτωχόπαιδα οι περισσότεροι, που τους έλειπε ακόμα και αυτός ο μισθός των 700 ευρώ. Παιδιά, τα οποία δεν διαφέρουν από τον Αλέξη, που δολοφονήθηκε πρόσφατα και απλά ακολούθησαν διαφορετικό επαγγελματικό προσανατολισμό
    Επειδή στην ιστορία αρέσει να κάνει "πλάκες", σήμερα "παίζει" με τον Συνασπισμό. Σήμερα –και στην πιο κρίσιμη ώρα της μεταπολίτευσης– "έδωσε" στον Συνασπισμό την ηγεσία που του αξίζει. Ηγέτης του είναι ο θλιβερός "ήρωας" Αλαβάνος. Ο επαγγελματίας αριστερός. Ο αριστερός από "τζάκι". Αναφερόμαστε στον Αλαβάνο, όχι τόσο γιατί πρωταγωνίστησε στα τελευταία γεγονότα όσο για το ότι ως πρόσωπο αποτελεί την πιο αντιπροσωπευτική περίπτωση της αριστερής "τζάμπα μαγκιάς" της μεταπολίτευσης. Αντιπροσωπεύει την πιο χαρακτηριστική περίπτωση "κατασκευής" αριστερού ηγέτη μέσα από τα "ρετάλια" της δεξιάς. Αν καταλάβει ο αναγνώστης το φαινόμενο Αλαβάνος, μπορεί να καταλάβει και να ερμηνεύσει πλήθος φαινομένων, που αφορούν τον Συνασπισμό ως κόμμα.
    Ο Αλαβάνος αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν υπάρχουν αριστεροί ηγέτες στην Ελλάδα. Υπάρχουν δεξιοί φασίστες, οι οποίοι παριστάνουν έπ’ αμοιβή τους αριστερούς "δημοκράτες". Με πρώτο διδάξαντα τον υπάλληλο του Σκόμπυ, που κηδεύτηκε σαν "γέρος της δημοκρατίας", όλοι τους είναι ίδιοι. Επιλογές των φασιστών, για να "καπελώνουν" το σύνολο του δημοκρατικού χώρου. Αυτοί ηγούνται μόνιμα του χώρου της αριστεράς και επιλέγονται από τους φασίστες, για να τον "καπελώνουν".
    Στην αποκάλυψη αυτής της θλιβερής αλήθειας είναι χρήσιμη η περίπτωση του Αλαβάνου. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι, όταν οι Αλαβάνοι μετρούσαν τα κέρδη τους από τη διαπλοκή, οι Ρουσοπουλαίοι και οι Μπομπολαίοι ήταν τόσο ξυπόλυτοι, που μόνον οι μύκητες ζέσταιναν τα πόδια τους. Όταν οι Αλαβάνοι έκλεβαν εκκλησιαστική περιουσία, οι Ρουσοπουλαίοι και οι Μπομπολαίοι στην καλύτερη περίπτωση να έκλεβαν λίγο λαδάκι από τα καντήλια, προκειμένου να ξεγελάσουν την πείνα τους. Όταν οι Αλαβάνοι "διορίζονταν" πολιτικοί με "κουκιά" του χριστεπώνυμου πληρώματος, το οποίο καβαλούσαν σαν "γαϊδούρι", οι Ρουσοπουλαίοι και οι Μπομπολαίοι κουβαλούσαν πραγματικά κουκιά σε πραγματικά γαϊδούρια.
    Όταν λοιπόν μιλάμε για μια οικογένεια, η οποία είχε ιδιαίτερες "σχέσεις" με την εκκλησία, την πολιτική σκηνή της πιο σκοτεινής περιόδου της Δεξιάς και βέβαια το δημόσιο χρήμα, ευνόητο είναι ότι μιλάμε για μια οικογένεια, η οποία ήταν "εκλεκτή" του Παλατιού. Άρα για τι μιλάμε; Για το πιο "βαθύ" μέρος του Δεξιού κράτους και παρακράτους. Σ' αυτήν τη "βαθιά" Δεξιά ανήκει ο Αλαβάνος. Σ' αυτό το μεγάλο "βάθος" γεννήθηκε ο "αριστερός" Αλαβάνος με τη δεξιά περιουσία και τα αριστερά "αισθήματα".
    Ο Αλαβάνος είναι μια καθαρή "κατασκευή" του κράτους της Δεξιάς. Του κράτους, στο οποίο ανήκε η οικογένειά του. Από τους πρώτους που "παράχθηκαν" στο οργανωμένο "θερμοκήπιο" των "αντιστασιακών" της μεταπολίτευσης. Όπως συνέβη δεκαετίες μετά με τον "ήρωα" Τσίπρα. Κάποιος χωροφύλακας, κάπου, κάποτε, συνέλαβε τον Αλαβάνο και με μερικές καρπαζιές "κατασκεύασε" τον "ήρωα" της αριστεράς και της κοινωνικής αντίστασης. Κάποιος χωροφύλακας, "κολλητός" της οικογένειάς του, του έβαλε τα "ένσημα" της αντίστασης και από τότε ο ελληνικός λαός έχει αναλάβει τα έξοδα της πολυτελούς διαβίωσης του "ήρωα".
    Εργάτες, αγρότες, μικροεπαγγελματίες, που μάτωσαν πραγματικά στους κοινωνικούς αγώνες, πέθαναν στην αφάνεια και "επέπλευσε" ο "ήρωας" Αλαβάνος. Ρήτορες δεν ακούστηκαν και ακούγεται ο "τραυλός". Μιλάμε για έναν πραγματικό "κηφήνα" του κοινωνικού "αγώνα". Αφού επί χρόνια διέπρεψε στο πολυτελές "σταυροπόδι" των Βρυξελών, στη συνέχεια γύρισε στην πατρίδα, για να τη "σώσει". Η πορεία του θα ήταν ακόμα καλύτερη, αν βοηθούσε στοιχειωδώς και ο Θεός, ο οποίος είναι φανερό ότι στην περίπτωσή του δεν βοήθησε καθόλου. Προφανώς ο Μεγαλοδύναμος έλειπε σε διακοπές, όταν έπαιρνε "τάλαντα" ο Αλαβάνος.
    Μιλάμε για τον πρώτο "Γιωργάκη" της μεταπολιτευτικής πολιτικής σκηνής. Ένας κληρονόμος με αδύναμο DNA. Παντελώς ατάλαντος είναι ο άνθρωπος. Δεν μπορείς να τον "σπρώξεις", ακόμα κι αν το θέλεις. Δεν "σπρώχνεται" η λάσπη. Δεν έχει τα χαρακτηριστικά να σπρωχθεί. Δεν έχει από κάπου να την πιάσεις. Ο άνθρωπος είναι "υπνωτικό". Μιλά σαν μεθυσμένος και όταν ακούς αυτά που λέει σε κάνει να ήθελες να είναι πραγματικά μεθυσμένος, γιατί, αν δεν είναι, θα πρέπει να κλάψεις, αναλογιζόμενος ότι αυτόν τον άνθρωπο τον πληρώνεις με εκατομμύρια κάθε μήνα επί τριάντα χρόνια. Τον πληρώνεις, για να ακούς τα περί "ψιψινιών" και "κοκοψόψαρων".
    Με αυτά τα ατομικά προσόντα περιορίστηκε στη χαμηλή πολιτική "πτήση" που βλέπουμε. Αναγκαστικά πήρε μόνον αυτά τα οποία "δικαιούταν" και όχι αυτά που θα ήθελε. Πήγε στο "αγροτικό" της Αριστεράς και όχι σε κάποιο από τα μεγάλα κόμματα εξουσίας του χώρου καταγωγής του. Πήρε "δικαιωματικά" την ηγεσία του Συνασπισμού, όπως ο Γιωργάκης πήρε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, επειδή τη "δικαιούταν". Αυτός ο Αλαβάνος, που πήρε ό,τι "δικαιούταν" με "δημοκρατικά" μέσα, έδωσε με τα ίδια μέσα και τον ίδιο τρόπο και στον Τσίπρα αυτό το οποίο προφανώς ο ίδιος έκρινε ότι "δικαιούταν". Να μην φύγει το "μαγαζί" από τα χέρια αυτών που για τον οποιονδήποτε λόγο είχαν "δικαιώματα". Να μην φύγει το αριστερό "μαγαζί" από τα χέρια των φασιστών της Δεξιάς.
    Γιατί τον αποκαλούμε θλιβερό; Γιατί, παρ' όλο που γνωρίζει ότι έχει αλλάξει πλέον ο σχεδιασμός του συστήματος, εξακολουθεί και φέρεται σαν να έχει απέναντί του την αστυνομία της Χούντας. Μια αστυνομία, που, αν κρίνουμε από την καταγωγή και εν συνεχεία από την πορεία του, μάλλον τη γνωρίζει πιο καλά απ' ό,τι νομίζουμε. Γνωρίζει πολύ καλά τους "διαδρόμους" της και αυτά δεν μπορεί να τα έμαθε με την ελάχιστη "αντίστασή" του. Μάλλον με άλλη ιδιότητα θα περιφερόταν στους "διαδρόμους" της. Γιος πλούσιου βουλευτή κάνει την αντιστασιακή του "πλάκα" εδώ και μισό αιώνα. Εγγονός πλούσιου βουλευτή "πολεμά" τον φασισμό από τον καναπέ του σπιτιού του. Βαθύτατα πλούσιος, εξαιτίας της παλιάς διαπλοκής, καταγγέλλει εκ του ασφαλούς τη σύγχρονη.
    Εκ του ασφαλούς δηλαδή "μάγκας". Κατηγορεί την αστυνομία για την ίδια της την ύπαρξη, ενώ γνωρίζει –καλύτερα από τον καθένα, ως κεφαλαιούχος– ότι η αστυνομία είναι απαραίτητο στοιχείο για τη λειτουργία της κοινωνίας. Δαιμονοποεί την αστυνομία, ενώ γνωρίζει πλέον ότι η αστυνομία μπορεί να ελεγχθεί. "Απελευθερώνει" κρατούμενους τη στιγμή που δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη. Ενθαρρύνει τη δήθεν βίαιη αντίσταση εναντίον της, τη στιγμή που δεν τίθεται τέτοιο θέμα, εφόσον σήμερα υπάρχει η ελευθερία να χρησιμοποιηθούν νομικά μέσα εναντίον της.
    Με τη στάση του κάνει το μεγαλύτερο κακό στην κοινωνία, γιατί δημιουργεί συνθήκες, οι οποίες θα δημιουργήσουν εκ νέου νέα θύματα. Μια πραγματική "βιομηχανία" θυμάτων, που του επιτρέπει να επωφελείται και ταυτόχρονα να ελέγχει την πραγματική κοινωνική αντίσταση. Ενθαρρύνει "Γρηγορόπουλους" στη βλακεία και προωθεί "Τσίπρες". Το κόμμα του λειτουργεί σαν "αντλία", ενώ στην πραγματικότητα είναι ένα "πώμα". Θεωρητικά έλκει τους ευαίσθητους ανθρώπους προς την αντίδραση, ενώ πρακτικά "φιλτράρει" και προωθεί μόνον τους δικούς του ανθρώπους.
    Αυτός είναι ο ρόλος του Συνασπισμού. Εξουδετερώνει την κοινωνική αντίσταση και "καπελώνει" οτιδήποτε μπορεί να "ανθίσει" μέσα στην ελληνική κοινωνία και άρα να απειλήσει τα κόμματα εξουσίας. Γι' αυτόν τον λόγο αγωνιούσαν τα κόμματα εξουσίας για τον κίνδυνο της μη εισόδου του Συνασπισμού στη Βουλή. Ο Συνασπισμός είναι το "πιρούνι", το οποίο "τσιμπά" τους ήρωες που "παράγει" ο φασισμός μέσα στην παπανδρεϊκή "σούπα" της μεταπολίτευσης. Παριστάνει την "αντλία", η οποία απευθύνεται στο σύνολο της κοινωνίας, αλλά έχει ένα περιοριστικό "φίλτρο", που επιτρέπει να περνάνε σαν "ήρωες" μόνον συγκεκριμένοι άνθρωποι.
    Ένας μηχανισμός, που έχει και ο ίδιος παράγει πολλούς από τους επαναστάτες της "πορδής" της μεταπολίτευσης και οι οποίοι στη συνέχεια διακρίθηκαν στα κόμματα εξουσίας και της λεηλασίας. Γι' αυτό είναι απαραίτητος για τη λειτουργία του σημερινού σαθρού πολιτικού σκηνικού. Είναι ο μηχανισμός, ο οποίος αποφασίζει ποιος καραγκιόζης θα εμφανιστεί σαν ήρωας και ποιος ήρωας θα περιθωριοποιηθεί σαν καραγκιόζης. Αυτός είναι ο ρόλος του στο πολιτικό σκηνικό. Είναι οι επαγγελματίες αριστεροί. Είναι οι κατά κύριο λόγο δεξιάς προελεύσεως ηγέτες της "Αριστεράς". Οι επαγγελματίες "ευαίσθητοι" όλων των τύπων και ειδών, όταν, λόγω της κοινωνικής εξέλιξης, ακόμα ο αριστερισμός δεν φτάνει από μόνος του για να δώσει την "επιτυχία".
    Δουλειά όλων αυτών είναι να μην αφήνουν "άκρες" στην κοινωνία, ώστε να διακριθούν κάποιοι "κοινοί" Έλληνες με βάση την αξιοκρατία και την πραγματική ευαισθησία. Οι "μανδαρίνοι" του ΣΥΡΙΖΑ, ελέω ντόπιων και ξένων φασιστών, έχουν τα αποκλειστικά "δικαιώματα" σε όποια ευαισθησία υπάρχει ή πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον. Έχουν τα δικαιώματα στην οικολογία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην κοινωνική ευαισθησία, στη ζωοφιλία και όπου μπορεί να προκύψει πολιτικό κέρδος για τον εκφραστή του. Ο συνασπισμός δίνει "πιστοποιητικά" για τα πάντα. Γι' αυτό και προσπαθεί να τα περιλάβει όλα στον τίτλο του. Να συμπεριλάβει σ' αυτόν τον τίτλο ό,τι υπάρχει και μπορεί να το εισπράξει όχι σε επίπεδο ψήφων, αλλά σε επίπεδο πόστων για τα στελέχη του.
    Αυτά τα υψηλόμισθα πόστα τον ενδιαφέρουν και όχι οι ψήφοι. Η απόδειξη αυτού του οποίου λέμε είναι ό,τι πιο εύκολο. Συμμετέχει πολιτικά στο σύνολο του χρόνου της μεταπολίτευσης και δεν έχει καν πολιτικό πρόγραμμα. Με εμπνεύσεις του καφέ κάνει πολιτική. Από τα "πρωϊνάδικα" σχηματίζει την πολιτική του αντζέντα. Σήμερα είναι ο συνασπισμός της αριστεράς, της προόδου και της οικολογίας. Αύριο μπορεί να προσθέσει στο τίτλο του …"ο συνασπισμός και της καθαριότητας και άρα των φίλων της μπουγάδας και των φίλων των απλανών αστέρων".
    Αυτό, παρ' όλη τη γελοιότητά του είναι επικίνδυνο. Κοινωνικά και εθνικά επικίνδυνο. Γιατί; Γιατί μετατρέπουν τον παραμικρό "θύλακα" ελπίδας της ελληνικής κοινωνίας σε "θύλακα" αποστήματος. Γιατί ο Συνασπισμός λειτουργεί με έναν τρόπο τέτοιο, ο οποίος εξυπηρετεί αυτούς που θέλουν την ελληνική κοινωνία σε "νάρθηκα". Μέσα σε ένα ασαφές και ομιχλώδες τοπίο "αριστερίστικου" τυχοδιωκτισμού ο καθένας περνά στην ελληνική κοινωνία ό,τι μήνυμα συμφέρει τον ίδιο ή το αφεντικό του. Πίσω από μια περίεργη άποψη περί ελευθερίας, η οποία συχνά μετατρέπεται σε ασυδοσία, κάποιοι κάνουν "παιχ

  15. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 15/03/2009 21:50:38

    Προσπάθησα να ανεβάσω άρθρο του Π.Τραιανού (ΕΑΜ Β`) για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά απέτυχα. Σόρρυ.

  16. somis avatar
    somis 15/03/2009 22:20:26

    Χωρίς λόγο, με πληροφόρησαν, ότι υπήρξε αντιπαράθεση - έστω κόσμια, μεταξύ Δραγασάκη και Κουβέλη στο Ναύπλιο, στο τριήμερο συμπόσιο για τον Φαράκο.
    Αληθεύει ; Γιατί και οι δυό είναι από τους πλέον σοβαρούς στο ΣΥΡΙΖΑ.

  17. ianos avatar
    ianos 15/03/2009 23:04:29

    Keer talking,Ποιό κόμμα;Σε λίγο θα είναι..τελεία.Δυστυχώς1

  18. Απόκομμα avatar
    Απόκομμα 16/03/2009 00:27:47

    Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα στην Κουμουνδούρου

  19. Σπύρος avatar
    Σπύρος 16/03/2009 01:45:22

    Οι συνιστώσες τού ΣΥΡΙΖΑ που γιά μερικους αποτελούν εναλλακτική λύση για την Κοινωνία είναι Σταλινικά-Αριστερίστικα υπολειμματα που βρήκαν θέση στον ΣΥΝ και δεν έχουν καμιά σχέση με τις Παραδόσεις τού.

    Και στο Αριστερό ρευμα αλλά και στο ανανεωτικό υπάρχουν αξιόλογα στελέχη πού΄όμως ιδεολογικά δεν έχουν καμιά σχέση μέ τούς διάφορους ΄αυτόνομους΄που είδαν φώς και μπηκαν...
    Θυμαμαι την αλαζονεια με την οποιαν έγραφαν μερικοί,ακομα και εδώ μέσα πριν 8-9 μήνες οταν τά γκάλοπ έδιναν 16%..
    Τώρα πέσανε τα φτερά..
    Οσο ο ΣΥΝ δεν πετάει τά βαρίδια Συριζο-συνιστωσών εκτός θα έχει πρόβλημα.
    Ακομα και εάν κρατήσει στις εκλογές ενα 7% θα καταρρεύσει μετά .
    Να εύχονται μερικοί να παρει αυτοδυναμια το ΠΑΣΟΚ στις πρωτες εκλογές που θα γίνουν γιατί εάν υπάρξουν επαναληπτικες θα πέσει μεγάλο κλάμα.
    Και είναι αδιανόητο να ρίχνουν λάσπη στον Κουβέλη μερικοί ψευτοεπαναστατες της δεκάρας του κάποιων συνιστωσών............

  20. νικος avatar
    νικος 16/03/2009 08:58:32

    ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΑΙΣΕΙ!

  21. leon avatar
    leon 16/03/2009 09:59:57

    @ 23
    Καλυτερα. Το συστημα φαινεται διαισθανεται...

  22. Robin Hood avatar
    Robin Hood 16/03/2009 15:59:07

    @ 28
    Σωστός 100%. Για τον ΣΥΝ (ίσως και για την Ελληνική πολιτική συνολικά, εδώ σ' αυτό τον πάτο που φθάσαμε), η αυτοδυναμία ΠΑΣΟΚ είναι η ευνοικότερη περίπτωση: Κάθαρση του δράματος.
    Και ένα 6-7% θα του επιτρέψει να κάνει μετά μια καλή νέα αρχή, χωρίς βαρίδια και ασύμβατους συμμάχους, ως αυτόνομη Ανανεωτική Αριστερά.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.