24/06/2008 02:31
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η ετυμηγορία των Ιρλανδών και μερικές σκέψεις

Βρέθηκα τις μέρες που πέρασαν στην Ιρλανδία για κάποια δουλειά και με αυτήν την ευκαιρία και όσο μπορούσα προσπάθησα να ψυχολογήσω τους Ιρλανδούς με γνωστό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος πλέον. Είχα την ευκαιρία λοιπόν να συζητήσω με μερικούς, εκ των οποίων δύο φίλοι από τα φοιτητικά μου χρόνια. Οι άνθρωποι ενδιαφέρονταν όπως και όλοι οι Ευρωπαίοι για ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ και ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ευρωσύνταγμα, αποδεκτό ΜΟΝΟ με δημοψήφισμα σε κάθε χώρα και εν πλήρη γνώσει του περιεχομένου του με παράλληλη ενημέρωση και κριτική επάνω σε κάθε άρθρο. Αυτό μάλλον δεν έγινε ούτε και εκεί.

Αντίθετα ήταν σχεδόν ανήσυχοι έως έξαλλοι με τις αντιφάσκουσες απόψεις και θέσεις των κρατών της Ε.Ε., που διατυπώνονται, αλλά και εν πολλοίς εφαρμόζονται μεμονωμένα και όχι κάτω από τον μανδύα της «ευρωεταιρείας». Και γνωρίζοντας ότι είμαι Έλληνας και Βαλκάνιος μου είπαν με διάφορους τόπους ότι, κάθε άλλο από έπαινο αποτελεί για την Ε.Ε. να αναγνωρίζει το Κόσοβο, μία επαρχία της ταλαιπωρημένης Σερβίας, σαν νέο κράτος και όχι σύσσωμη, αλλά μία χώρα με το ΝΑΙ και μία άλλη με το ΟΧΙ.

Μου είπαν ακόμα ότι, εκείνες τις μέρες είχαν την είδηση ότι, το Βελιγράδι δήλωσε ότι, όχι μόνο δεν θα αναγνωρίσει το Κόσοβο σαν νόμιμη κρατική και εθνική υπόσταση, αλλά θα δημιουργήσει εκεί και το σερβικό κοινοβούλιο, που και για τους μακρινούς Ιρλανδούς σημαίνει «αλλαγή συνόρων = πόλεμος», όπως έτσι περίπου γίνονταν στα Βαλκάνια από παλιά. Μετά από αυτό θυμήθηκα την υποστήριξη των Ρώσων στους Σέρβους και σκέφθηκα ότι, για να τολμούν οι τελευταίοι να δηλώνουν κάτι σαν το «μολών λαβέ» έχουν ήδη δεόντως εξασφαλίσει σύγχρονο ρωσικό οπλοστάσιο.

Και στην συνέχεια «κοντά στον νού και η γνώση», γιατί στο Στρασβούργο ή όπου αλλού συνεδριάζουν οι εταίροι μας, προβληματιζόμενοι, όχι μόνο για την φτώχεια, που θα μπορούσε να μην αγγίζει την Ε.Ε., αν είχε φροντίσει εγκαίρως για την σύμπνοια και την αυτοδυναμία της με όλες τις ευκαιρίες που δεν εκμεταλλεύεται, αλλά και για την πραγματική ενοποίησή της μέσα από ένα Σύνταγμα, που δένει όλους τους λαούς μαζί, μέσα σε έναν ΣΑΦΩΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΜΕΝΟ ΧΩΡΟ με σύνορα, που δεν θα μπορεί χωρίς έλεγχο να διέρχεται ο οποιοσδήποτε, όπως συμβαίνει σήμερα. Μιλάνε για ευρωπαϊκή εσωστρέφεια, αλλά κανείς δεν τολμά να θίξει και να αναπτύξει την υποχρεωτική ευρωπαϊκή πολιτική, ανεπηρέαστη και ανεξάρτητη από την υπερατλαντική πολιτική, η οποία κόβει και ράβει σε μερικές χώρες, που δεν την ξέρουν ακόμα και την αποδέχονται τυφλοίς όμμασιν, επειδή μόλις απαλλάχθηκαν από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας αλλά όχι και από τις παρωπίδες τους.

Μέσα στο σκηνικό αυτό βρίσκεται και η δική μας υπόθεση με τους γείτονες σλάβους των Σκοπίων, που άλλοι Ευρωπαίοι τους δέχονται σαν Μακεδόνες και άλλοι όχι. Και εμείς, που σε πείσμα του Ομπάμα δηλώνουμε ότι, έχουμε ακόμα καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ, έχουμε ακόμα ανοιχτή την πόρτα μας στον κύριο Νίμιτς, που θα μας φέρει και πάλι το ραβασάκι της κυρίας Κοντολίζας (ταιριάζουν πολύ ο κοντός Νίμιτς με την κοντή Λίζα) όπου θα μας αποκαλεί «παιδιά του Γκρούεφσκυ» σύμφωνα με τα νεότερα σχέδια των υπερατλαντικών γερακιών για κοσοβοποίηση των καθʼ ημάς Θράκης και Μακεδονίας και με την ανοχή της υπόλοιπης Ε.Ε., της οποίας το νέο Σύνταγμα ψηφίζουμε και με τα δύο μας χέρια.
Ζέστη νωρίτερα, αλλαγή κλίματος, ξηρασία και ερημοποίηση, αλλαγή πολιτικού κλίματος, αλλαγή συνόρων, κοσοβοποίηση . . . Τι άλλο καλό μπορούν να φέρουν;

ΠΕΛΙΑΣ

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.