#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
31/07/2010 21:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η επερχόμενη πτώση του «Μπερλοσκουνισμού»



Ο ευρωπαϊκός τύπος είναι πεπεισμένος πως η προχτεσινή κόντρα μεταξύ του Silvio Berlusconi και του κυριότερου συμμάχου του, Gianfranco Fini, θα σηματοδοτήσει μια μεγάλη κρίση στο σύστημα εξουσίας του Cavaliere. Αναστατωμένο από σκάνδαλα και ηθικά ζητήματα που συνεχώς αναδύονται, το κίνημα του Σίλβιο καταρρέει, ενώ η επιρροή της Ιταλίας στην Ευρώπη όλο και εξασθενεί.

Σύμφωνα με την ισπανική El Pais, η πτώση του «Μπερλοσκουνισμού» είναι πλέον αναπόφευκτη. Ο Ιταλός ηγέτης κατάφερε να χαλιναγωγήσει την επιθυμία για σταθερότητα που επιζητούσαν οι Ιταλοί ψηφοφόροι, που κουρασμένοι από δεκαετίες πολιτικής και κυβερνητικής αστάθειας του έδωσαν την εξουσία. Σήμερα όμως, η εξουσία του Σίλβιο απειλείται από τα «ηθικά ζητήματα» που έθεσε ο συνιδρυτής του κόμματος PDL,  Gianfranco Fini. Όπως αναφέρει η εφημερίδα: «Ο Ιταλός ηγέτης δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια πολιτική οντότητα που θα κυβερνούσε  με συνοχή… πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα για την Ιταλία, πολύ πιο σοβαρό από τη κατάσταση της οικονομίας της ή τα σεξουαλικά σκάνδαλα του Σίλβιο».

«Η εξουσία καταρρέει» γράφει σε πρωτοσέλιδο η Die Zeit περιγράφοντας πως το «σύστημα Berlusconi … της απαξίωσης του ιταλικού κράτους και της ανταμοιβής των υποστηρικτών του» στρέφεται τώρα εναντίον του ίδιου του Σίλβιο. «Μέχρι σήμερα» γράφει η εφημερίδα, « η επιτυχία του Berlusconi δομήθηκε επάνω στην αντιπάθεια των πολιτών προς τη κυβέρνηση, και στην υπόσχεση του πως θα προστατεύσει τους ψηφοφόρους από τις κρατικές παρεμβάσεις. Στη Μπερλουσκονική Ιταλία, το κράτος και οι θεσμοί του αντιμετωπίστηκαν ως οι εχθροί ενός χαρισματικού πολιτικού που μόνο σκοπό είχε να προστατεύσει τους πελάτες τους. Σιγά σιγά όμως, ο Berlusconi, που πρόσφερε αμνηστία στους φοροφυγάδες και στα αυθαίρετα κτίσματα,  υποτίθεται πως θα απελευθέρωνε και τους Ιταλούς από την αρπάγη μιας εχθρικής πολιτείας. Όλοι πίστευαν πως θα κέρδιζαν αν απαλλάσσονταν από τη φορολόγηση και τους πολεοδομικούς περιορισμούς». «Σήμερα όμως»,  συνεχίζει η εφημερίδα, «Οι Ιταλοί αντιλήφθηκαν πως όλη αυτή η ελευθερία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο νόμος της ζούγκλας. Στο τέλος τέλος, ελάχιστοι είναι αυτοί που επωφελήθηκαν από το σύστημα Berlusconi. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι χρόνιοι ολιγάρχες του εγκλήματος με διασυνδέσεις στη Μαφία. Τώρα, ένας κίνδυνος είναι πως ο Berlusconi δεν πρέπει να αφήσει να φανεί πως δεν μπορεί να ελέγξει πια αυτούς τους ολιγάρχες. Η Ιταλία βρίσκεται στην αρχή μιας οδυνηρής διαδικασίας η οποία μπορεί να έχει πολύ δυσάρεστες συνέπειες για αυτήν. Ειδικά όταν δεν υπάρχει μια δυνατή αντιπολίτευση…η διάλυση του Μπερλοσκουνισμού γίνεται σε μια εποχή όπου καμία εναλλακτική πρόταση δεν φαίνεται στον ορίζοντα».

Πάντως, η κρίση του ιταλικού κυβερνώντος κόμματος δεν πρόκειται να επιφέρει αλλαγές στη θέση ή τη πολιτική της Ιταλίας σε σχέση με την ΕΕ. Όπως αναφέρει ο  Economist, παρά το γεγονός  ότι η χώρα αποτελεί βασικό και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης, ποτέ δεν είχε ιδιαίτερα μεγάλη επιρροή σε αυτήν, και η όποια επίδραση της  ήταν πάντα μικρότερη από την οικονομική και δημογραφική της κλάση.

Παραδοσιακά, η Ιταλία πάντα ήθελε να παίζει δευτερεύοντα ρόλο. Μαστιζόμενη από διαρκείς εσωτερικές κομματικές κόντρες, που υπονομεύουν οποιαδήποτε συνεκτική και ενιαία πολιτική απέναντι στην ΕΕ, η Ιταλία έδειχνε πάντα μια καλοπροαίρετη αδιαφορία απέναντι στα τεκταινόμενα της Ένωσης. Ως αποτέλεσμα αυτής της διαδρομής, η Ιταλία «είναι ίσως η μοναδική μέσα στην ΕΕ χώρα που στερείται σταθερών συμμάχων, ακόμη και ανάμεσα στις μεσογειακές χώρες…τα δε ιταλικά υπουργεία αμέλησαν συστηματικά να συντονίσουν τις ευρωπαϊκές πολιτικές».

Στη διάρκεια των τελευταίων ετών έχει σημειωθεί μια μικρή πρόοδος στο θέμα αυτό, κυρίως εξαιτίας της σταθερότητας που παρείχαν οι διαδοχικές κυβερνήσεις του Berlusconi. Παρόλα αυτά, η βασική θέση της χώρας δεν έχει αλλάξει. «Για τον Ιταλό πρωθυπουργό, η ΕΕ είναι βαρετή… στο ζήτημα των διεθνών σχέσεων, ο Berlusconi κρατάει τον όποιο ενθουσιασμό του για προσωπικές διπλωματικές σχέσεις με τους ηγέτες κρατών όπως η Τουρκία, η Ρωσία, η Λευκορωσία, η Λιβύη, και οι δημοκρατίες της Κεντρικής Αφρικής. Όλα αυτά, είναι κράτη εκτός της ΕΕ, για τα οποία οι Βρυξέλλες είναι επιφυλακτικές.

Presseurop

ΣΧΟΛΙΑ

  1. anonymous avatar
    anonymous 31/07/2010 21:19:07

    Από τότε που εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο δεν έχω διαβάσει ούτε θετικό ένα άρθρο για το Μπερλουσκόνι. Αυτό με κάνει εξαιρετικά επιφυλακτικό στο να δεχτώ πλέον την όποια κριτική του ασκείται.

    Θα πω επίσης κάτι από το Σαρκοζύ τον Κάμερον και τη Μέρκελ είναι πιο νορμάλ. Διαβάστε τα βιογραφικά τους κι ελάτε να συζητήσουμε ποιος έχει πιο υγιή πορεία.

    Όσο για τις γκομενίτσες που έχει μακάρι να έχω κι εγώ όταν θα είμαι στην ηλικία του.

    • chgian avatar
      chgian @ anonymous 31/07/2010 22:17:18

      Ο Μπερλουσκόνι είναι ό,τι θα ήθελε να είναι ο μέσος Ιταλός,
      λεφτάς και γκομενάκιας, για αυτό και κέρδισε την συμπάθεια
      μεγάλου μέρους των Ιταλών ψηφοφόρων.

      Βέβαια απέναντί του είχε μία ασυναγώνιστη και ατελείωτη
      αριστερή παρωδία, κατακερματισμένων κομμάτων (φαντάσου τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ να διεκδικούν την εξουσία!!!).

      Πάντως μην περιμένεις να βρεις κάποιον πολιτικό της προκοπής
      στα μεγάλα κράτη τουλάχιστον. Ο Σαρκοζύ έμπλεξε με το λαιφ σταιλ
      και την Κάρλα, ενώ η Μέρκελ δεν διαθέτει την δυναμική που αρμόζει
      στον επικεφαλής της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης. Ο Κάμερον
      από την άλλη φαίνεται πιο ουσιαστικός αλλά είναι ακόμα νωρίς.

    • Orestios avatar
      Orestios @ anonymous 31/07/2010 22:29:37

      Η Ιταλική "αριστερά" ασχολείται μόνο με τα σεξουαλικά του Μπερλουσκόνι καθώς δεν έχει ούτε μία πρόταση πέραν αυτής της Παγκόσμιας διακυβέρνησης.
      Γι' αυτό και ακούμε μόνο για τις σεξουαλικές του περιπέτειες.
      Με την αποτυχία των αριστερούληδων να συντάξουν μια ολοκληρωμένη πρόταση δεν ασχολούνται τα ΜΜΕ.

  2. O Θείος avatar
    O Θείος 31/07/2010 21:35:57

    Η μεταβολή είναι γενικότερη, στις μεγάλες χώρες της Ευρωζώνης.
    Ίσως έρχεται ανατροπή πολιτικών ισορροπιών, ίσως ισορροπία και "πλησίασμα" των 2 μεγάλων "πολιτικών οικογενειεών" (ΕΛΚ - ΣΚ), με εσωτερική αναδιάταξη των πολιτικών απόψεων που επικρατούν στην καθεμιά τους.
    h**p://www.antinews.gr/?p=54963

  3. Aggelos avatar
    Aggelos 31/07/2010 22:58:26

    "Ο Μπερλουσκόνι είναι ό,τι θα ήθελε να είναι ο μέσος Ιταλός,
    λεφτάς και γκομενάκιας, για αυτό και κέρδισε την συμπάθεια
    μεγάλου μέρους των Ιταλών ψηφοφόρων."
    και ο μουσολινι το ιδιο..τετοιους μονοκρατορες γουσταρανε παντα οι ιταλοι..
    σεξομανεις με γκομενς αρτον και θεαματα.
    αμα διαβασετε τις απιστευτες ομοιοτητες Μπερλουσκονι μουσολινι θα φριξετε..
    τυχαιο?δε νομιζω..
    ο καθε λαος οχι τους ηγετες που του αξιζουν..

  4. nyfitsa avatar
    nyfitsa 01/08/2010 09:40:26

    Κάθε πράγμα στον καιρό του…..και ο Cavaliere!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.