13/10/2009 21:38
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η ασπιρίνη, αιτία θανάτου στη πανδημία γρίπης του 1918;



Η επιδημία της γρίπης του 1918, ήταν ίσως η πλέον θανατηφόρα σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία. Οι νεκροί ήταν πάνω από 50 εκατομμύρια σε παγκόσμιο επίπεδο. Σήμερα, νέα στοιχεία που βγαίνουν στην επιφάνεια, δείχνουν πως ένα μέρος από αυτούς τους θανάτους μπορεί να μην οφείλεται στη γρίπη αυτή καθ` αυτή, αλλά στο φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε για να αντιμετωπισθεί: την ασπιρίνη. Η Dr. Karen M. Starko,  συνέγραψε  ένα  από τα πρώτα άρθρα που υπονοούσαν τη σχέση μεταξύ της ασπιρίνης  και των  θανάτων. Αυτό που την έβαλε αρχικά σε υποψίες, είναι η διαπίστωση πως οι σημερινές δοσολογίες της ασπιρίνης που θεωρούνται ανασφαλείς, ήταν τότε καθιερωμένες.  Τα δε συμπτώματα της υπερδόσης ασπιρίνης, δεν θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν από αυτά της γρίπης, ειδικά αν ο θάνατος επέρχονταν σύντομα.

Κάποιες ανησυχίες είχαν διατυπωθεί από τότε. Ένας παθολόγος της εποχής, είχε αναρωτηθεί για τις πραγματικές αιτίες θανάτου, καθώς στη διάρκεια των νεκροψιών είχε διαπιστώσει την παρουσία ποσότητας αίματος και υγρών στους πνεύμονες που δεν δικαιολογούνταν από την επίσημη διάγνωση της πνευμονίας. Έπρεπε δηλαδή να υπάρχει κάποια άλλη αιτία θανάτου.  Η  Dr. Starko, αν και δεν έχει πρόσβαση στα αρχεία της εποχής, λόγω του χάους που επικρατούσε, πιστεύει πως η υπερδοσολογία της ασπιρίνης πρέπει να έπαιξε σημαντικό ρόλο στους πολλούς θανάτους.

Το Φεβρουάριο του 1917, η Bayer έχασε την αμερικανική της πατέντα, και έτσι άνοιξε ο δρόμος σε πολλούς τοπικούς φαρμακοβιομηχάνους να ξεκινήσουν τη παραγωγή ασπιρίνης στις ΗΠΑ. Η Bayer αντέδρασε μέσω διαφημιστικής εκστρατείας στην οποία τόνιζε τη γνησιότητα του προϊόντος της την ίδια στιγμή που η γρίπη έφθανε στο αποκορύφωμά της. Τα πακέτα της ασπιρίνης που κυκλοφορούσαν, δεν περιείχαν προειδοποιήσεις σχετικά με τη τοξικότητά της, και καθόλου οδηγίες για την ενδεικνυόμενη δοσολογία. Το φθινόπωρο του 1918, έχοντας να αντιμετωπίσουν την έξαρση της θανατηφόρας ασθένειας και χωρίς καμιά γνωστή μέθοδο θεραπείας, οι υγειονομικές αρχές της Αμερικής άρχισαν να συστήνουν ανεπιφύλακτα τη χρήση της ασπιρίνης, ενώ και οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας, προμηθεύθηκαν τεράστιες ποσότητες του φαρμάκου.

Το ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, σύστηνε δοσολογία 1.000 milligram κάθε 3 ώρες, που αντιστοιχεί στη λήψη 25 τυπικών σημερινών χαπιών ασπιρίνης (325 milligram) μέσα σε 24 ώρες. Η δοσολογία αυτή είναι η διπλάσια αυτής που σήμερα θεωρούμε ως ασφαλή. Η φαρμακολογία της ασπιρίνης είναι σύνθετη και δεν ήταν πλήρως κατανοητή μέχρι τη δεκαετία του 1960. Η δοσολογία όμως είναι πολύ κρίσιμος παράγοντας. Διπλασιάζοντας τη δόση που δίνεται με 6ωρα διαλείμματα, μπορεί να προκληθεί  αύξηση έως και 400% της ποσότητας του φαρμάκου που παραμένει στον ανθρώπινο οργανισμό. Ακόμη και σχετικά μικρές δόσεις (6-9 χάπια την ημέρα για κάποιες ημέρες), μπορεί να οδηγήσουν σε επικίνδυνη αύξηση της πίεσης σε κάποιους ανθρώπους. Οι γιατροί των αρχών του 20ου αιώνα δεν γνώριζαν πολλά πράγματα όσον αφορά στις ασφαλείς δοσολογίες και απλά ανέβαζαν τη ποσότητα που χορηγούσαν, μέχρι να διαπιστωθούν τα πρώτα συμπτώματα τοξικότητας.

Η Dr. Starko δεν  μπορεί να υπολογίσει πόσοι από τους τότε θανάτους οφείλονται στην ασπιρίνη,  αλλά προτείνει το άνοιγμα των στρατιωτικών φακέλων,  που σαν πιο οργανωμένοι θα μπορούσαν να δώσουν μια πιο ασφαλή απάντηση στο ερώτημα.

 www.nytimes.com

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.