#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
29/06/2010 16:43
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η αποδόμηση του πολιτικού συστήματος άρχισε



Η κρίση του πολιτικού συστήματος είναι κρίση της παγκοσμιοποίησης

Την πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας μας, μετά το 1974, τη διαχειρίζονται οι πιο άθλιοι κυβερνήτες που παρήγαγε η Ελλάδα στη μεταπολίτευση –σε μια χώρα που δόξα τω Θεώ γνωρίζει από αθλίους–, υποκείμενα τύπου Λοβέρδου και μηδενικά με πατέντα κολεγίων και αμερικανικών πανεπιστημίων που παριστάνουν τους πρωθυπουργούς και τους υπουργούς.

Έτσι, παρ’ όλο τον μιθριδατισμό και την εξοικείωση των Ελλήνων προς το διαρκώς χειρότερο, το πολιτικό σύστημα αρχίζει να καταρρέει μέσα σε μια γενικευμένη –ακόμα στην αρχή της– απαξίωσή του.
Ήδη στη Βουλή των Ελλήνων υπάρχει μια «κοινοβουλευτική ομάδα» (!) εννέα ανεξαρτήτων βουλευτών – δύο προερχόμενοι από τη ΝΔ, τρεις από το ΠΑΣΟΚ και τέσσερις από τον  Σύριζα. Και την επόμενη περίοδο, προφανώς, θα αυξηθούν· από το ΠΑΣΟΚ, διότι η πολιτική αυτού του κόμματος θα παράγει όλο και μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων αποστασιοποιούμενων από το «όραμά» του. Από τη Ν.Δ., διότι η σταδιακή και αναγκαία για την επιβίωσή της απόρριψη των απόνερων της κυβερνητικής της περιόδου, καθώς και η έστω μερική «επανεθνικοποίηση» του κόμματος, θα προκαλέσουν την έξοδο και άλλων, ενώ θα υπάρξει πιθανότητα και προσπάθεια για τη δημιουργία κόμματος· τέλος, στον χώρο του Σύριζα η πολυδιάσπαση θα επιταθεί, γιατί η κρίση της παγκοσμιοποιητικής χαβιαροαριστεράς και των εξαρχειώτικων «επαναστατικών» παραφυάδων της είναι συνέπεια της καθολικής απονομιμοποίησης της παγκοσμιοποίησης. Και κάποια στιγμή δεν αποκλείεται να υπάρξουν και ρήγματα ακόμα και στον λόχο του ΛΑΟΣ εξαιτίας της απόλυτης ταύτισής του με τα κελεύσματα των εντολέων του.

Η κρίση των κομμάτων είναι κατεξοχήν κρίση της παγκοσμιοποίησης, που μέσα σε είκοσι χρόνια διέβρωσε και αποσυνέθεσε μέχρι μυελού οστέων το ήδη εξαντλημένο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης.


Το τέλος του ΠΑΣΟΚ


Ο Γεώργιος Παπανδρέου θα αποδειχθεί ο μοιραίος άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ, ο άνθρωπος που θα τινάξει στον αέρα την κοινωνική συμμαχία πάνω στην οποία στηρίχθηκε αυτό το εφτάψυχο κόμμα.
(Κι αυτό επειδή σε αντίθεση με άλλες κρίσεις του παρελθόντος) σήμερα το κυβερνητικό ΠΑΣΟΚ πλήττει απευθείας την ίδια την κοινωνική του βάση, χωρίς να υπάρχει ο χρόνος ή, δυνατότητα να την υποκαταστήσει με κάποια άλλη. Πλήττει τους δημόσιους υπάλληλους, τους συνταξιούχους, τους ελεύθερους επαγγελματίες, πλήττει τους νέους εργαζόμενους. Βέβαια διαθέτει ένα μεγάλο πλεονέκτημα, ότι όλη αυτή η μακρά περίοδος της μετάλλαξης έχει εξαφανίσει κάθε ουσιαστική εσωτερική αντιπολίτευση. Αυτό μπορεί να του προσφέρει χρόνο στο εσωτερικό του κόμματος, το οποίο όμως κινδυνεύει και να βουλιάξει αύτανδρο. Το ΠΑΣΟΚ  για να επιβιώσει έχει επειγόντως ανάγκη εσωτερικής αντιπολίτευσης. Όσο υπήρχε ο μπαμπούλας του σημιτισμού, διάφοροι ανεγκέφαλοι της «αριστεράς» του ΠΑΣΟΚ, αντί να κατανοήσουν πως ο Γιωργάκης υπερακοντίζει τον Σημίτη και τον Βενιζέλο σε ενδοτισμό, φιλοαμερικανισμό και οθωμανισμό, συντάχθηκαν μαζί του. Και σήμερα βρίσκονται παγιδευμένοι στην έλλειψη οποιασδήποτε εναλλακτικής πρότασης. Τον Άκη τον εξουδετέρωσαν οριστικά. Και τι μένει; Μήπως αρκεί κάποιο εβδομαδιαίο περιοδικό για να κατασκευάσει τη μαγιά ενός μελλοντικού κοινωνικού ΠΑΣΟΚ; Όχι, είναι πολύ αργά και πολύ λίγο για κάτι τέτοιο. Η δημιουργία κάποιου κόμματος που μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα θα εκφράσει τα «προδομένα» κοινωνικά στρώματα του σημερινού ΠΑΣΟΚ αποτελεί ζητούμενο και πιθανότατα δεν θα προέλθει μόνο ή κυρίως από το σημερινό ΠΑΣΟΚ.

Η  Νέα Δημοκρατία και η έξοδος Μπακογιάννη

Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει πριν ένα χρόνο ότι ο μοναδικός δελφίνος της ΝΔ, η εκλεκτή πρεσβειών, επιχειρηματιών και διαπλεκομένων, η Ντόρα Μπακογιάννη, θα ηττούνταν πανηγυρικά από έναν αποσυνάγωγο του κόμματός του, όπως ο Αντώνης Σαμαράς, και ότι θα υποχρεωνόταν να εγκαταλείψει διαγραφείσα, μόνη αυτή, το κόμμα, ενώ μόλις χθες θεωρούσε πως είχε στο τσεπάκι της την κοινοβουλευτική ομάδα και τον μηχανισμό του κόμματός. Βεβαίως, αργά ή γρήγορα, θα την ακολουθήσει η Έλσα, ο Σκυλακάκης και ορισμένοι ακόμα.

Το μόνο κόμμα το οποίο συμπλέει μαζί της είναι εκείνο του παρ’ ολίγον φύρερ της ελληνικής ακροδεξιάς, επιβεβαιώνοντας αυτό που αναρίθμητες φορές έχουμε τονίσει για την ελληνική ακροδεξιά, ότι η πρόσδεσή της στις μεγάλες δυνάμεις, τις πρεσβείες και τις μυστικές υπηρεσίες είναι γενετικού χαρακτήρα.

Ωστόσο η διάσπαση που ευαγγελίζεται η Ντόρα έχει μέλλον. Χωρίς όμως να είναι βέβαιο πως έχει η ίδια μέλλον ως ο εκφραστής του χώρου της φιλοαμερικανικής και φιλοπαγκοσμιοποιητικής κεντροδεξιάς, διότι έχει φθαρεί αρκετά και φέρει και ένα βαρύ οικογενειακό παρελθόν.

Αυτή η διάσπαση, καθώς  και η εγκατάλειψη από το κόμμα του Καρατζαφέρη της «λαϊκής δεξιάς», ωθούν a contrario τη Νέα Δημοκρατία προς τον χώρο της «λαϊκής δεξιάς» και την απομάκρυνσή της από τον φιλελευθερισμό τμημάτων της, όπως εκείνων του Αβραμόπουλου ή του Σπηλιωτόπουλου, οι οποίοι μπορούσαν να έχουν κάποιον εξισορροπητικό ρόλο όσο βρισκόταν και η Μπακογιάννη στο κόμμα. Εξ ου και ο «κοινωνικός φιλελευθερισμός» του Σαμαρά. Η Νέα Δημοκρατία, που στις συνθήκες της μεταπολίτευσης ξεκίνησε με τη «σοσιαλμανία» του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος επιχείρησε να ξεπλύνει τη χουντική παρέκβαση της ελληνικής δεξιάς, για να φθάσει με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις πιο ακραίες νεο-φιλελεύθερες απόψεις, μοιάζει σήμερα να έχει κλείσει τον μεταπολιτευτικό κύκλο της παγκοσμιοποίησης και να επιστρέφει προς μια περισσότερο εθνοκεντρική οπτική.Όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αβρόχοις ποσίν. Διότι, στο μεταξύ, έχουν συγκροτηθεί ιδεολογικές σταθερές, συμπεριφορές, πολιτισμικά πρότυπα, συμφέροντα, διαπλοκές.

Παράλληλα το κόμμα είναι σε κρίση, διότι έχει μόλις χάσει την εξουσία με ατιμωτικό τρόπο. Κατά συνέπεια, οι φυγόκεντρες τάσεις θα επιταθούν.  Το σύστημα χρειάζεται, μετά από ένα ορισμένο διάστημα, αφού και το ΠΑΣΟΚ θα έχει αποσυντεθεί, να δημιουργηθεί ένα «φιλελεύθερο» παγκοσμιοποιητικό κόμμα, που θα περιλαμβάνει δυνάμεις και από τη σημερινή ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ. Επειδή όμως στην Ελλάδα ένα τέτοιο εγχείρημα είναι εξαιρετικά δύσκολο, οι «φιλελεύθεροι», οι φιλοαμερικανοί, οι νεο-οθωμανοί, είναι συνήθως υποχρεωμένοι να κρύβονται στο εσωτερικό των λεγόμενων πολυσυλλεκτικών κομμάτων. Θα δούμε λοιπόν εάν η κρίση θα προσφέρει τη δυνατότητα για ένα ξεκαθάρισμα, στο εσωτερικό της κεντροδεξιάς, μεταξύ παγκοσμιοποιητικών και εθνοτικών τάσεων.


Ο Σύριζα και η «επαναστατική συμμαχία»


Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει πριν δύο χρόνια πως η συμμαχία Κολωνακίου/Βορείων Προαστίων και Εξαρχείων, και το μπλοκ δυνάμεων που είχε διαμορφωθεί γύρω από αυτή, θα διαρρηγνυόταν με τόσο παταγώδη και κωμικοτραγικό τρόπο, με τη διάσπαση του Συνασπισμού, την αλαβάνειο όπερα μπούφα του Σύριζα και τη φαγοκύτωση του αντιεξουσιαστικού χώρου από την τρομοκρατία. Και το έργο δεν έχει ακόμα τελειώσει. Οι επόμενες σεκάνς θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη πολυδιάσπαση και αναδιάταξη αυτού του χώρου. Κατ’ αρχάς ο Τσίπρας και η «ηγετική ομάδα» (!)  του Συνασπισμού είχαν λόγο ύπαρξης όσο οι ανανεωτικοί βρισκόταν εντός του κόμματος, ώστε  αυτός να μπορεί να εκπροσωπεί το «κέντρο». Η έξοδος των ανανεωτικών οδηγεί σε αναπόφευκτη μετωπική σύγκρουση στον Σύριζα, από πολύ χειρότερες θέσεις. Η δε συγκολλητική ουσία της κρατικής χρηματοδότησης δεν θα επαρκεί εσαεί, δεδομένου μάλιστα ότι είναι όλο και πιο πιθανό το σενάριο εκλογών και επομένως οι λογαριασμοί θα πρέπει να έχουν ξεκαθαριστεί πριν απ’ αυτές.
Ακόμα και όσοι είχαμε προβλέψει πριν τρία χρόνια, την αναπόφευκτη διάρρηξη αυτής της συμμαχίας, δεν περιμέναμε να έρθει τόσο σύντομα και να είναι τόσο σαρωτική και εκθεμελιωτική. Διότι εν τω μεταξύ μεσολάβησαν δύο μείζονα γεγονότα, ο Δεκέμβρης του 2008 και η οικονομική κατάρρευση του 2010. Και όμως, πολλοί σε αυτό τον χώρο, ιδιαίτερα οι «ανένταχτοι», οι αριστεριστές και αρκετοί καλοπληρωμένοι «επαναστάτες» στα πανεπιστήμια και τα δημοσιογραφικά σαλόνια, φαντάζονταν και φαντάζονται ακόμα πως η οικονομική και κοινωνική κρίση που έρχεται  θα ξαναστήσει στα πόδια της, και ίσως με ευρύτερες διαστάσεις, τη χαμένη συμμαχία του «Δεκεμβρίου 2008», και πως ίσως ο Αλέκος Αλαβάνος θα κατορθώσει να εκφράσει εκείνη την «κοινωνική δυναμική». Και όμως το πιθανότερο είναι πως θα συμβεί το ακριβώς αντίστροφο, η κρίση θα την καταστήσει αδύνατη. Διότι ούτως ή άλλως ανταποκρινόταν σε μια μοναδική ιστορική στιγμή. Ο Δεκέμβρης του 2008 δεν ήταν η απαρχή μιας νέας ιστορικής φάσης, αλλά η ακροτελεύτια στιγμή, το κύκνειο άσμα της περιόδου της παρασιτικής παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα. Αυτό που τόσοι και τόσοι «αναλυτές» εξέλαβαν ως έκφραση μιας ριζικής και μεταμοντέρνας επαναστατικότητας, δηλαδή η έλλειψη αιτημάτων, ήταν ακριβώς η έκφραση μιας κοινωνίας χωρίς οράματα, που παράγει ένα «κίνημα» το οποίο δεν διεκδικεί την ανατροπή της, διότι μόνο σε αυτή την κοινωνία μπορεί να υπάρχει, ως το ψευδοανατρεπτικό της παράρτημα.

Γι’ αυτό ήδη μετά τον Δεκέμβρη άρχισε η διάρρηξη της συμμαχίας. Το Κολωνάκι, οι δημοσιογράφοι του Ντα Κάπο και οι πανεπιστημιακοί των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, που με το αζημίωτο μπορούσαν να χρησιμοποιούν τα Εξάρχεια, τους αντιεξουσιαστές, τον φοιτητικό αριστερισμό, ως πολιορκητικό κριό της εθνοαποδόμησης και είχαν συσπειρωθεί γύρω από τον Σύριζα, τον Αλαβάνο και το «πουλέν»  του, κατάλαβαν πως το παιγνίδι άρχισε να σοβαρεύει. Στις λεηλασίες του Δεκέμβρη συμμετείχαν όχι μόνο τα παιδιά τους, αλλά όλο και περισσότερο νεαροί μετανάστες, ανεξέλεγκτα λούμπεν στοιχεία και χούλιγκαν, ενώ ο αντιεξουσιαστικός χώρος έπαιρνε κεφάλι στο εσωτερικό της συμμαχίας. Γι’ αυτό, όπως έχουμε ήδη τονίσει, αμέσως μετά τον Δεκέμβρη άρχισε η αποδόμηση του μπλοκ και τα όσα κωμικά ακολούθησαν με τον Σύριζα, τον Αλαβάνο κ.λπ. Και μόνο ο Καραμανλής… διέσωσε το σχήμα με τις πρόωρες εκλογές που κάλυψαν τις αντιθέσεις, για να τις κάνουν βέβαια οξύτερες στις νέες συνθήκες της μεγάλης κρίσης. ..

Ο  πειρασμός του βοναπαρτισμού της «κυβέρνησης εθνικής ενότητας»

Τι άραγε πρόκειται να συμβεί στο πολιτικό επίπεδο, μιας και προβλέπουμε τη βαθύτατη διάβρωση του πολιτικού συστήματος και την αποδόμηση των κομμάτων; Θα δημιουργηθούν οι όροι για την άμεση και βραχυπρόθεσμη ανάδειξη συνεκτικών εναλλακτικών προτάσεων, που θα επαναλάβουν το εγχείρημα Παπανδρέου μετά το 1974; Όχι, δεν υπάρχουν ακόμα οι προϋποθέσεις –κοινωνικές, ιδεολογικές πολιτικές– για μια συγκρότηση. Η κυρίαρχη κατεύθυνση για την αμέσως επόμενη περίοδο θα είναι η αποδόμηση. Η αποδόμηση των κυρίαρχων πολιτικών, των κυρίαρχων ιδεολογιών, της κυρίαρχης ηθικής. Κατά συνέπεια αντιμετωπίζουμε κλασικές συνθήκες βοναπαρτισμού. Ένα πολιτικό και ιδεολογικό σύστημα καταρρέει χωρίς να υπάρχει κάποιο άλλο για να το αντικαταστήσει, εξ ού και ο πειρασμός του Βοναπάρτη ή έστω μιας «κυβέρνησης εθνικής ενότητας», που θα λειτουργήσει ως το υποκατάστατο του μάλλον ελλείποντος Βοναπάρτη.

Γι’ αυτό λοιπόν χρειάζεται η Ντόρα, ο Καρατζαφέρης, ίσως ίσως και η ανανεωτική αριστερά. Για να προσφέρουν την υποδομή γι’ αυτό το νέο, πιθανότερο και από εκλογές, εγχείρημα. Διότι οι εκλογές είναι πολύ επικίνδυνη υπόθεση για το ΠΑΣΟΚ και το σύστημα. Επομένως, κατακερματισμός των κομμάτων και σταδιακή διαμόρφωση των όρων για  μια «κυβέρνηση εθνικής ενότητας». Αυτό είναι το πιθανότερο σενάριο.
Όσοι οραματίζονται άλλες, ουσιαστικότερες πολιτικές λύσεις και συγκροτήσεις, θα πρέπει να εργαστούν στην κατεύθυνση της διαμόρφωσης  της ιδεολογικής, οργανωτικής, υλικής υποδομής για την επόμενη περίοδο πολιτικών συγκροτήσεων και ανακατατάξεων που θα ακολουθήσουν τη φάση της αποδόμησης. Και γι’ αυτό θα πρέπει να εργαζόμαστε. Χωρίς βέβαια να αποκλείονται  και οι οποιεσδήποτε  –απίθανες σήμερα– συγκροτήσεις.

(Αποσπάσμα από το εισαγωγικό κείμενο  στο νέο τεύχος του περιοδικού ΑΡΔΗΝ: www.ardin.gr)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Orestios avatar
    Orestios 29/06/2010 16:49:39

    Go green
    Recycle GAP.

  2. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 29/06/2010 16:50:36

    Όλα καλά κι όλα ωραία στο άρθρο αλλά αυτό το "Τον Άκη τον εξουδετέρωσαν οριστικά. Και τι μένει;" τι το ήθελε; Με το ζόρι τον έβαλαν να αποκτήσει 26 σπίτια; Τον έδερναν για να γίνει ζάπλουτος; Και εν πάση περιπτώσει, αυτός ήταν η χρυσή εφεδρεία του ΠΑΣΟΚ; Ο Άκης; Έλεος.

    • aengus avatar
      aengus @ Strange Attractor 29/06/2010 17:13:27

      Έχεις απόλυτο δίκιο σ΄αυτό το σημείο. Κι εμένα με ξένισε, αν και το άρθρο στο σύνολό του είναι εξαιρετικό.

  3. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 29/06/2010 17:33:03

    Το πρόβλημα των κομμάτων της Βουλής δεν είναι ότι είναι αποστασιοποιημένα από τα πράματα και τις διακηρύξεις τους, αλλά από την κοινωνία. Τα κόμματα είναι κλειστά κλαμπ στελεχών με κληρονομική διαδοχή βολευτικών εδρών που οι συνθήκες της κοινωνίας τους είναι όχι άγνωστες αλλά ...εξωγήινες. Ακουσα πρόσφατα πχ τον Παπακωνσταντίνου να μιλάει ότι ο Δ/ντης ενός Υπουργείου παίρνει διπλάσια από έναν άλλον που να του πεις κιόλας ότι υπάρχουν κλητήρες και καθαρίστριες που παίρνουν διπλάσια από Δ/ντες ή τον Λοβέρδο να μιλά ότι με την μείωση των μισθών και την ευελιξία στις απολύσεις θα τονωθεί η ανταγωνιστικότητα και η οικονομία.
    Οι βολευτές μας δεν γνωρίζουν τι γίνεται στην κοινωνία καθώς η επαφή που έχουν με τμήμα της αφορά την εξυπηρέτηση/ ρουσφέτι. Δεν γνωρίζουν την κατάσταση στην υγεία ή την παιδεία καθώς έχουν ιδιωτική παιδεία και ασφαλιστικά προγράμματα. Πιστεύουν ότι ο μέσος όρος είναι οι αποδοχές των υπαλλήλων της Βουλής ή του οικονομικών και απορούν για την συσσωρευμένη οργή. Από το Κολέγιο Αθηνών και το Γείτονα βρίσκονται στο Λονδίνο και στις ΗΠΑ για μεταπτυχιακά και μετά έρχονται να μας σώσουν. Ταυτόχρονα έχει οικοδομηθεί γύρω τους ένα τείχος παρασίτων (συνδικαλιστών κομματάνθρωπων πολιτικών γραφείων οργανώσεων δικαιοσύνης προαγωγών και επιδομάτων) και ζουν στον εικονικό κόσμο της αλληλοϋποστήριξης και αλληλοεξυπηρέτησης πιστεύοντας ότι αυτοί αντιπροσωπεύουν την κοινωνία οποία είναι δομημένη ως εικόνα με ότι αυτοί συναναστρέφονται.
    Υπουργοί και διοικητές δεν γνωρίζουν τι έχουν υπό τη διοίκησή τους αλλά χαράζουν πολιτικές στρατηγικές και λύσεις που αναιρούνται στον πρώτο ανασχηματισμό ή στην εκλογική αλλαγή. Αυτός ο αέναος κύκλος βλακείας ο οποίος συντηρήθηκε από επιχορηγήσεις επιδοτήσεις και δανεικά έφτασε στο τέλος γιατί το κράτος στην χώρα είναι η διαχείριση του εφήμερου αφού αύριο θα διοικεί κάποιος άλλος.
    Οταν όμως ο λουφές τελειώνει η γύμνια αποκαλύπτεται και τα προβλήματα σκάνε γιατί δεν υπάρχει πλέον η βαλβίδα της εκτόνωσης μέσο της διεκπεραίωσης.
    Αν ήταν να κάνουμε ένα ιστορικό παραλληλισμό είναι το τέλος της ευδαιμονίας του άρτου και θεάματος γιατί όχι μόνο λιγοστεύει ο άρτος αλλά τα θεάματα έχουν δημιουργήσει μια μαλθακότητα και ιλαρότητα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, όπως λοιπόν ο Αγης και ο Κλεομένης ονειρευόταν τον Λυκούργο και απέτυχαν γιατί οι Σπαρτιάτες είχαν γευτεί τον Περσικό χρυσό έτσι και τα κόμματα μιλούν για θυσίες στον στρατό που οι ίδιοι ανέθρεψαν: στις μαϊμού αναπηρικές, στα όλα τα κιλά όλα τα λεφτά, στις προαγωγές και αυξήσεις στους δικούς μας κλπ.
    Σε αυτή τη Συβαρίτισσα κοινωνία μιλούν για θυσίες και πάρτυ που τελείωσαν, χωρίς καταλογισμούς ενόχους και ποινές.
    Το μόνο που απομένει είναι η έκρηξη του καζανιού καθώς η βαλβίδα πλέον αφορά σε πολλές περιπτώσεις την επιβίωση και όχι το πάρτυ...και εκεί βρίσκεται το πρόβλημα στη πλειοψηφία ης μεσαίας τάξης που υποβιβάζεται στην κατώτερη αλλά λειτουργούσε ως ασπίδα προστασίας των βολεμένων και στο κάλεσμα να ζήσουν με 550 € και 40 χρόνια εργασίας τα παιδιά τους και στην Ελληνική κοινωνία μπορείς να παίζεις με λεφτά και να σε συγχωρούν αλλά όχι με ζωές και οικογένειες...
    Τον Οκτώβριο λοιπόν που θα έχει απορροφηθεί το μνημόνιο από την καθημερινότητα τα ξανά λέμε με τους ΛοβερδοΠεταλωτήδες που πρόβλημα και λύση είναι ο μισθός και ο περιορισμός του, των εργαζομένων, καθώς σπάνια οι υπογραφές μνημονίων και συμφωνιών συμβαδίζουν με ζωές και όνειρα...

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Ο Ιθαγενής 29/06/2010 19:06:30

      Πόσο δίκιο έχεις... Οι πολιτικοί μας ζουν σε καθεστώς εικονικής πραγματικότητας περικυκλωμένοι από κομματόσκυλα γλύφτες που προκειμένου να γίνουν αρεστοί διαστρεβλώνουν τα πράγματα. Η κομματοκρατία και το πολιτικό ρουσφέτιείναι ίσως τα μεγαλύτερα δεινά της χώρας μας.
      Και άλλες χώρες έχουν κόμματα, αλλά δεν κάνουν έτσι.

  4. Il marinero avatar
    Il marinero 29/06/2010 17:35:14

    "...Παράλληλα το κόμμα είναι σε κρίση, διότι έχει μόλις χάσει την εξουσία με ατιμωτικό τρόπο..."

    Δεν υπήρξα ποτέ ούτε καν υποστηρικτής της ΝΔ αλλά,
    Το κόμμα της ΝΔ (και το οποιοδήποτε κόμμα) δεν χρωστά καμία απολογία σε αυτούς που το ατίμασαν, και επι του προκειμένου, σε αυτούς οι οποίοι αφού βόλεψαν εαυτούς και υιούς, εξέδραμον εις τας παραλίας εκμεταλευόνεμοι ακόμη της διήμερης άδεις ψήφου!
    Ομελέτα χωρίς να σπάσουν αυγά δεν φτιάχνεται!
    Αντώνη ή τα σπάς η τα παρατάς!
    Αν θες να παραμένεις "όμηρος" φρόντισε να μην αποκτήσης το Σύνδρομο της Στοκχόλμης και βρεθεί η φοραΝτόρα αντιπρόεδρος!!!
    Με το συμπάθειο!

  5. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 29/06/2010 17:36:54

    Ο κόκκινος γίγαντας της νεοελληνικής φαυλοκρατίας.

    «Είναι απίστευτο! Οι Έλληνες πολιτικοί είναι διατεθειμένοι να ξεπουλήσουν την ίδια τους την πατρίδα, προκειμένου να μείνει το κόμμα τους στην εξουσία έστω και μια βδομάδα παραπάνω»

    Αυτά έγραφε μα έκπληξη ο Τζώρτζ Χόρτον, Αμερικάνος πρόξενος στη Σμύρνη το 1922. Απεικόνισε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο το πολιτικό σύστημα της νεώτερης Ελλάδος. Τη νεοελληνική φαυλοκρατία. Όπως πολύ εύστοχα αναλύει στο ομότιλο βιβλίο του ο Β. Κοροβίνης, η πολιτική λειτουργία του νεοελληνικού κράτος συνίσταται στην απόκτηση, κατοχή και νομή του κρατικού μηχανισμού από διαγκωνιζόμενες φατρίες επαγγελματιών πολιτικών. Κάθε κομματάρχης διεκδικεί για τη φατρία του την αποκλειστικότητα διανομής των «λουφέδων» της κρατικής περιουσίας και αυτό το αποκαλεί άσκηση πολιτικής.

    Ο καυστικός Ροϊδης έγραφε:
    «Εις μεν τας άλλας χώρας η δύναμις του βουλευτού έγκειται εις το να ανατρέπει κυβερνήσεις, ενώ εν Ελλάδι ουδείς υπάρχει της παντοδυναμίας του περιορισμός. Εκ του βουλευτού εξαρτάται όχι μόνο της κυβερνήσεως ο βίος, αλλά και η τιμή, η περιουσία, η ασφάλεια, η απονομή της δικαιοσύνης και ο επιούσιος άρτος ή τουλάχιστον η πλήρωσις πόθου τινός των πλείστων Ελλήνων. Ο κύκλος αρμοδιότητος και ενεργείας του είναι δεκάκις ευρύτερος παρά εις πάσαν άλλην χώραν. Περί όλων των ζητημάτων διά τα οποία εις άλλας χώρας αποφασίζει ο νόμος, η προτίμηση της ικανότητας και το κοινόν συμφέρον παρ’ ημίν εκ μόνο του θελήματος του βουλευτού εξαρτώνται. Τα πάντα τα απορροφά και τα εκμηδενίζει η πολιτική διά τον λόγον ότι ουδέν ημπορεί να υπάρξει ανεξάρτητον απ’ αυτής. Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουν διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδα συμβαίνει το ανάπαλιν, αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμάσια συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφονται δαπάνη του δημοσίου»

    Η οθνεία οργάνωση του νέου ελλαδικού κράτους, αποξενωμένη από την ελληνική πολιτική εμπειρία αιώνων της κοινοτικής παράδοσης, αποτέλεσε το βασικό παράγοντα ανάπτυξης αυτής της νοοτροπίας. Έτσι ο πολίτης από πολιτικός εντολέας μετατράπηκε σε ιδιώτη – πελάτη ο οποίος εκχώρησε στον πολιτικό του πάτρωνα την αρμοδιότητα της πολιτικής. Και αν η πατρωνία στη διάρκεια της τουρκοκρατίας λειτουργούσε μέσα στις ελληνικές κοινότητες για να γίνει κάποια διαχείριση της αυθαιρεσίας της οθωμανικής δεσποτείας, οι πρακτικές της συνεχίστηκαν και μετά την απελευθέρωση μέσα στο νεωτερικό ελληνικό κράτος. Μόνο που τώρα το ρόλο του Τούρκου τον είχε ο δημόσιος υπάλληλος.
    Οι διάφορες απόπειρες εκσυγχρονισμού αυτού του συστήματος κατάφεραν να αλλάξουν τη μορφή και τις πρακτικές του αλλά δεν αλλοίωσαν καθόλου τον πυρήνα του.
    Τα τελευταία 30 χρόνια αυτό το σύστημα διαφθοράς «κοινωνικοποιήθηκε» και διαχύθηκε μέσω του πασοκισμού σε όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας. Έτσι πραγματοποιήθηκε μια μετάλλαξη. Η πατρωνία ηττήθηκε. Ο πολίτης έγινε πάλι «εντολέας» (κατά το σύνθημα ο Λαός στην εξουσία) αλλά ένας παρασιτικός εντολέας δυνάστης του πολιτικού συστήματος και των πατρώνων του. Αυτό συνέβη γιατί έγινε ένας αταίριαστος γάμος μεταξύ της νεοελληνικής φαυλοκρατίας και του «προοδευτικού» μετανεωτερικού μηδενισμού. Έτσι δημιουργήθηκε ένας εκτρωματικός τύπος υπερκαταναλωτικού ανθρώπου ο οποίος δεν πιστεύει σε τίποτα, αποζητά τον εύκολο πλουτισμό και ζει με δανεικά για να εκπληρώσει το μικροαστικό του ψευδεπίγραφο όνειρο. Ουσιαστικά εκβιάζει τον πολιτικό για να επιτύχει το στόχο του αυτό. Έτσι ο πολιτικός μετατρέπεται από προστάτη σε δούλο.
    Το αποτέλεσμα όμως δεν άλλαξε. Η χώρα λεηλατήθηκε και υλικά και πνευματικά. Επειδή όμως αυτό το παίγνιο είναι μάλλον παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, το τελικό αποτέλεσμα ήταν η ουσιαστική υποδούλωση της χώρας στους δανειστές της και στους ξένους «προστάτες» της.
    Τώρα όμως παρουσιάζεται η ευκαιρία να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη αυτό το σύστημα. Εντούτοις η διάλυση παρόλα αυτά δεν μπορεί να γίνει με μεγάλη ταχύτητα. Αρχικά απαιτείται η αφύπνιση ενός κοιμώμενου λαού και η απαραίτητη ιδεολογική ζύμωση. Η νέα πολιτική πρόταση οφείλει να λάβει υπόψη της και κοινωνικούς και εθνικούς/γεωπολιτικούς και οικονομικούς αλλά και οικολογικούς παράγοντες, προτείνοντας ουσιαστικά έναν νέο τύπο ανθρώπου και ένα νέο πρότυπο ζωής το οποίο θα αποτελεί συνέχεια και εξέλιξη της συλλογικής ιστορικοπολιτικής μνήμης των Ελλήνων που ξεκινά από την ανθρωποκεντρική πόλη κράτος και φτάνει μέχρι τη βυζαντινή κοσμόπολη. Από εκεί πρέπει να πιαστεί το νήμα. Όλα αυτά συνιστούν αυτό που θα λέγαμε αναζήτηση ενός νέου οράματος για την Ελλάδα.
    Όλα τα άστρα στα τελευταία στάδια της ζωής τους μετατρέπονται σε κόκκινους γίγαντες. Έτσι και ο ήλιος της νεοελληνικής φαυλοκρατίας φτάνει στο τέλος του. Η τεράστια μάζα φαυλότητας που έχει συσσωρευτεί εντός του θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην εκκωφαντική του έκρηξη. Το τέλος αυτού του άστρου θα είναι σίγουρα αργό. Μας έλαχε να ζήσουμε τα τελευταία επεισόδια της ύπαρξής του με σκληρό τρόπο και βίαιο τρόπο. Όμως ο θάνατός του θα είναι ταυτόχρονα και μια καινούργια αρχή. Για το ίδιο δε μένει άλλη οδός, αφού καταπιεί τα πολιτικά παράσιτα τα οποία περιστρέφονταν γύρω του, παρά να μετατραπεί σε μια θλιβερή περιπλανώμενη μαύρη τρύπα στην ιστορία του πολιτικού μας σύμπαντος…

    (Βασική πηγή για το παραπάνω κείμενο αποτέλεσε το βιβλίο του Βαγγέλη Κοροβίνη «Η νεοελληνική Φαυλοκρατία», εκδόσεις Αρμός 2008)

  6. Βερενίκη avatar
    Βερενίκη 29/06/2010 17:40:10

    Μήπως θάπρεπε να μιλήσει και ο ποιητής;

    Από το "Κατά Μάρκον" του ΝΙΚΟΥ ΓΚΑΤΣΟΥ το ποιήμα που ακολουθεί:

    ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ ΕΓΕΡΘΗΤΙ

    -Άκου κατηγορουμένη
    είσαι άσχημα μπλεγμένη.
    Βάλ’ το χέρι στο Βαγγέλιο
    Κι άσε το σαρδόνιο γέλιο.

    -Βάλ’το χέρι στο Βαγγέλιο
    κι άσε το σαρδόνιο γέλιο.
    Θα την καταπιείς τη φόλα
    και θα τα ξεράσεις όλα.

    -Βλέπω το ’ριξες και πάλι
    στη σπατάλη στην κραιπάλη.
    Έχεις τα παιδιά σου σκόρπια
    κι αγριέψανε τα Σκόπια.

    -Έχεις τα παιδιά σου σκόρπια
    κι αγριέψανε τα Σκόπια.
    Κι αν δε βγεις από το βούρκο
    Χαιρετίσματα στο Τούρκο

    -Μουσουλμάνοι και Πομάκοι
    θα σου πάρουνε τη Θράκη.
    Και με τέτοιους κυβερνήτες
    Θα σε φάν οι Αρβανίτες

    -Αχ με τέτοιους κυβερνήτες
    θα σε φαν οι Αρβανίτες.
    Και με γείτονα χυδαίο
    Θα το χάσεις το Αιγαίο.

    -Θα σε θάψουν με κοτρώνια
    γι’άλλα τετρακόσια χρόνια

    -Τι να κάνω η κακομοίρα
    έτσι τά ’φερε η μοίρα.

    -Σα δε ντρέπεσαι βρε γκιόσα
    που’ μαθες να βγάζεις γλώσσα.

    -Τι να κάνω τι να κάνω
    μη με δώστε στο σουλτάνο.

    -Κάνε μόκο ξεκωλιάρα
    να μη φάς καμιά σφαλιάρα
    που’ γινες αντί για φως μου
    ο περίγελος του κόσμου

    Νίκος Γκάτσος «Το κατά Μάρκο»

  7. xmm avatar
    xmm 29/06/2010 17:40:35

    πολυ καλο το αρθρο!

  8. donaE avatar
    donaE 29/06/2010 17:46:03

    Σκεφτομαι πως το πλαισιο που συμβαινουν αυτες οι ρηξεις-αλλαγες ειναι το τελος της δυνατοτητας του πολιτικου συστηματος να εχει πελατειακες σχεσεις με τον κοσμο.Πρωτη φορα δεν εχουν να ταξουν για να εξαγορασουν την σιωπη και την αποδοχη του κοσμου.Αν αυτο συνεχιστει,σωθηκαμε σαν εθνος.Σαν κρατος δεν ξερω.

    • Orestios avatar
      Orestios @ donaE 29/06/2010 19:07:49

      Το θέμα για τους Σοσιαλιστές είναι το Κράτος. Το Έθνος το έχουν......

      • donaE avatar
        donaE @ Orestios 29/06/2010 19:26:49

        Ορεστιε,οι σαν-σοσιαλιστες μας,τελειωσαν.Αυτοκτονησανε.

      • Orestios avatar
        Orestios @ Orestios 29/06/2010 19:28:45

        Σαν σοσιαλιστές? Πιο σοσιαλιστές θέλεις να πεις.

  9. zap-zap avatar
    zap-zap 29/06/2010 18:31:35

    ένα άρθρο που θα διαψευτεί σε όλη του την ανάλυση...

  10. anonymous avatar
    anonymous 29/06/2010 18:42:09

    Το άρθρο θέτει ένα και μόνο ένα θέμα.

    Ή είμαστε υπέρ της παγκοσμιοποίησης ή είμαστε υπέρ του εθνικού κράτους.
    Μετά προβαίνει στην ορθή διαπίστωση ότι στα δυο μεγάλα κόμματα υπάρχουν άτομα που είναι υπέρ της παγκοσμιοποίησης και άλλα που είναι υπέρ του εθνικού κράτους. Ο περαιτέρω στόχος είναι η δημιουργία ενός κόμματος που θα εκφράζει ακριβώς την παγκοσμιοποίηση.

    Εγώ είμαι υπέρ του εθνικού κράτους όπως είναι και το 60-70% των Ελλήνων. Πιστεύω ότι για να αντιμετωπίσουμε τους παγκοσμιοποιητές πρέπει να συνασπιστούμε και να σηκώσουμε γραμμές άμυνας διαφορετικά θα μας διαλύσουν.

  11. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 29/06/2010 18:54:20

    Συνηθως οι προβλκεψεις του Καραμαπελια πεφτουν εξω.Περιγραφουν καλα την επιφανειακη κατασταση της στιγμης και την προεκτεινουν στο μελλον που ομως ειναι απροβλεπτο.
    Εκεινο που θα μετρησει ειναι αυτο που εγραψε το Stratfor : για πρωτη φορα μετα το 1820 καμμια μεγαλη δυναμη δεν ενδιαφερεται για την Ελλαδα.

  12. αφισοκολλητης avatar
    αφισοκολλητης 29/06/2010 18:58:26

    2 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: ' κοινωνικη συμμαχια του ΠΑΣΟΚ=ΣΕ ΨΗΦΙΖΩ ΝΑ ΜΕ ΔΙΟΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΣ ΚΛΕΒΕΙΣ "η εκλεκτη των πρεσβειων και των διαπλεκομενων ΝΤΟΡΑ"...και μη ξεχνας αρθογραφε οτι ηταν και η εκλεκτη του συνολου των νεοδημοκρατων στο δημο αθηναιων και ο πατερας της ,εκφραστης της ιδιας πολιτικης, πηρε 47% και ολοι οι νεοδημοκρατες ηταν στο μαντρι......αιντε αλτσχαϊμερ παθατε?

  13. Νίκος avatar
    Νίκος 29/06/2010 20:10:03

    "για πρωτη φορα μετα το 1820 καμμια μεγαλη δυναμη δεν ενδιαφερεται για την Ελλαδα".

    Ουδεν αναληθεστερον.

    • anonymous avatar
      anonymous @ Νίκος 29/06/2010 20:16:06

      Μην το λες. Η Ελλάδα έπαιζε ένα ρόλο, ανάσχεσης της Ρωσίας και μείωσης της επιρροής της Οθ. Αυτοκρατορίας για να είναι εξασφαλισμένη η οδός προς ανατολάς των Άγγλων.

      Η ανάγκη αυτή δεν υφίσταται σήμερα. Οι προσπάθειες-ζώνη ανάσχεσης της Ρωσίας έχουν προχωρήσει προς τα βόρεια ενώ η ανάσχεση της Τουρκίας δεν ενδιαφέρει κανένα.

      Ένα πράγμα θα μας σώσει. Ο έλεγχος του Αιγαίου. Αν κρατάμε τις πόρτες στα χέρια μας μπορούμε να έχουμε κάποιο ρόλο. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν έχουμε την ισχύ που θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να κρατάμε το Αιγαίο.

      • Misha avatar
        Misha @ anonymous 29/06/2010 21:22:53

        Μη το πεις πουθενά, αλλά...αν τα Αμερικανά θελήσουν δεν πετάει ούτε ηλεκτρονική κατσαρίδα στο Αιγαίο.
        Kαι τα δικά μας αεροπλάνα και τα τουρκικά αυτοί τα φτιάχνουν, οπότε τα παίζουν για πλάκα με τα τηλεχειριστήρια.
        Μας αφήνουν να παίζουμε κλεφτες κι αστυνόμους γιατί έτσι πουλάνε πιο εύκολα την πραμάτια τους.

      • anonymous avatar
        anonymous @ anonymous 29/06/2010 21:31:17

        Misha, τα αμερικανα ή τα ισραηλινα...;

      • ΒΡΑΧΟΣ avatar
        ΒΡΑΧΟΣ @ anonymous 29/06/2010 21:32:27

        Καλή μου δεν υπάρχουν αυτά. Μην αναπαράγεις ανοησίες.
        Ότι υπάρχουν συμφέροντα, για τις αγορές συμφωνούμε απολύτως.

      • anonymous avatar
        anonymous @ anonymous 30/06/2010 00:53:40

        ΒΡΑΧΟΣ

        αυτό που λέει η Misha έχει μια βάση. Στον πόλεμο των Φωκλαντς οι Αργεντινοί έχασαν διότι οι Γάλλοι έδωσαν τους κωδικούς των exocet, που οι ίδιοι είχαν πουλήσει στους Αργεντινούς, στους Άγγλους με αποτέλεσμα οι πύραυλοι να αχρηστευτούν. Αλλού σημάδευαν οι Αργεντινοί κι αλλού πήγαιναν.

  14. arslonga avatar
    arslonga 29/06/2010 21:02:21

    Η ελληνική κοινωνία, αποπροσανατολισμένη από το 1981 και μετά, αναγκάζεται σήμερα να αλλάξει βίαια και σχεδόν απρόοπτα ρότα χωρίς να συντρέχει λόγος πραξικοπήματος η πολέμου.

    Η πραγματικότητα έσπασε με πάταγο την πόρτα, που σιγανά χτυπούσε επί 30 χρόνια η επιμονή σε αξίες και η εγρήγορση όσων αφανών- και κάποιων επιφανών- ελλήνων, ηρώων της καθημερινότητας, προσπαθούσαν να κρατήσουν σταθερά και ανιδιοτελώς την προσωπική τους αξιοπρέπεια, μια θέση στη ζωή και τη χώρα που τους γέννησε.

    Ο θόρυβος από τα σπασμένα ξυπνάει τώρα το αποβλακωμένο εκλογικό σώμα που αρχίζει να ψάχνει τις τσέπες του. Από "το στομάχι στο κεφάλι" η αλλιώς "πείνασα και κατάλαβα", είναι η εκδίκηση της ιστορίας στη διαδικασία που κάθισε κάποιον Γιωργάκη Παπανδρέου σε πρωθυπουργική καρέκλα.

    Για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση του Μεγάλου ΄Εργου "Η Νέα Ελλάδα την Εποχή της Παγκοσμιοποίησης", ο Κάποιος Γιωργάκης συντονίστηκε και συνεχίζει να συντονίζεται με Κάποιους στο κόμμα του πατέρα του, στα άλλα κόμματα, στα ΜΜΕ, στους επιχειρηματικούς κύκλους. Πριν από δύο περίπου χρόνια άρχισε με επιμονή η κουβέντα για το τέλος του δικομματισμού. Η πρόβλεψη προσαρμογής της ελληνικής κοινωνίας στα νέα δεδομένα της οικονομικής και ιδεολογικής παγκοσμιοποίησης αναγκαστικά θα έπρεπε να περάσει και από την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Οι άνθρωποι είχαν βρεθεί, οι πολιτικές διαθέσεις είχαν διαμορφωθεί, οι συνειδήσεις είχαν διαβρωθεί, απόμενε η κατάλληλη στιγμή.

    Επειδή η ευκαιρία δόθηκε νομοτύπως με τις εκλογές, θεωρήθηκε ότι η μετάβαση στη Νέα Παγκοσμιοποιημένη Ελλάδα θα γινόταν σχετικά εύκολα. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε όμως λόγω ανηκέστου ανικανότητας του Γιωργάκη και της παρέας του. Κάθε διάγγελμα και κίνηση Γιωργάκη και παρέας είναι ένα ρήγμα για να μπει στον λαό το ανεπιθύμητο ερωτηματικό: Μας βουλιάζει; Τι έγινε;

    Οι πιο έξυπνοι έτρεξαν να βοηθήσουν την εκτέλεση του ΄Εργου και να επωφεληθούν. Ο Μητσοτάκης πολύ γρήγορα πέταξε το σύνθημα περί κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Τα ΜΜΕ καλλιεργούν το κλίμα: ο κόσμος χρειάζεται κάτι νέο. Οι αναλύσεις δίνουν και παίρνουν. Οι πολιτικές συνήθειες αγωνίζονται να πιάσουν θέση στο σκηνικό. Η σούπα έχει χαλάσει και η αγωνία είναι να μην αλλάξει πολύ το σενάριο.

    Αλλά..... Είμαστε πολλοί και γινόμαστε συνεχώς περισσότεροι που οραματιζόμαστε και εργαζόμαστε για ουσιαστικές πολιτικές ενέργειες και συγκροτήσεις, απαλείφουμε τον κυνισμό από την πολιτική πρακτική: αυτή είναι η απάντηση στο σενάριο. Είναι δύσκολο; και λοιπόν; Ποιός θα περίμενε τον Σαμαρά ηγέτη ενός κόμματος που έκανε τα πάντα για να τον σβήσει από προσώπου γης!

    Για πρώτο βήμα να λυθούν οι γλώσσες. Ονόματα και γεγονότα. Από το 1981 μέχρι σήμερα. Κανάλια, διαπλεκόμενοι, πολιτικοί, θεωρητικοί. Τι έκαναν, πως τα έκαναν, πως τους λένε. Φως και επεξήγηση. ΄Εχουμε τη μέθοδο. ΄Εχουν τη φωλιά τους πολύ λερωμένη.

    Για δεύτερο βήμα να εμπεδώσουμε τα συμφέροντά μας: η Ελλάδα είναι η χώρα μας και τα συμφέροντά μας είναι εδώ. Το εθνικό συμφέρον είναι το δικό μας συμφέρον.

  15. fitsulas avatar
    fitsulas 29/06/2010 21:40:17

    Κάποτε είχα διαβάσει ένα άρθρο για μια ιταλική ιδέα για την κατάργηση της κομματοκρατίας και την ανάδειξη της πραγματικής δημοκρατίας. Δύο μόνο ψηφοδέλτια σε κάθε περιφέρεια, ένα με τα κόμματα και ένα με τους υποψηφίους όλων των κομμάτων. Ο ψηφοφόρος θα μπορούσε να σταυρώσει το κόμμα της αρεσκείας του και υποψήφιο άλλου κόμματος. Έτσι καταργούνταν αυτόματα οι κομματικοί "εκλεκτοί" γλύφτες και ανθυπομετριότητες. Μάλιστα οι συζητήσεις επί του θέματος είχαν προχωρήσει αρκετά. Φυσικά οι Ιταλοί κομματόσκυλοι παραλίγο να πάθουν εγκεφαλικό και το θέμα πνήγικε.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ fitsulas 29/06/2010 23:48:44

      Καλόοοοοο...

  16. Δον Κιχώτης avatar
    Δον Κιχώτης 29/06/2010 22:18:33

    Μήπως θα έπρεπε να δούμε κάτι ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικο;
    Αντί ας πούμε να είμαστε δεμένοι συνέχεια (με φοβερές απώλειες και δυσοίωνο μέλλον)στο άρμα των ΗΠΑ,ΕΕ (με όσα συνεπάγονται πια:ΔΝΤ,μνημόνιο κλπ)μήπως λοιπόν θα έπρεπε να επαναπροσδιορίσουμε τις συμμαχίες μας π.χ να δεθούμε στο άρμα της Ρωσίας γινόμενοι στην ουσία σύμμαχοί της,επιτρέποντας στο Ρώσικο στόλο να βγει στη Μεσόγειο,παρέχοντάς τους τις πολυπόθητες εδώ και αιώνες διευκολύνσεις (λιμάνια,βάσεις κλπ) με αντάλλαγμα όπλα,προστασία,οικονομική βοήθεια κλπ;;;;;
    Ξέρω,ακούγεται κουφό και περίεργο...αλλά μήπως αυτή είναι τελικά Η λύση;

  17. Δημήτρης avatar
    Δημήτρης 29/06/2010 23:29:03

    Αυτό που έχει αρχίσει είναι η αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας, που θα διαρκέσει για πολλά χρόνια. Απλά η μυρωδιά του πτώματος φτάνει προς το παρόν μόνο στις ευαίσθητες μύτες. Οι περισσότεροι έχουν μείνει με την εντύπωση ότι πρόκειται για παροδική κρίση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.