#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/04/2013 16:54
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού: Είναι θέμα ηλικίας τελικά;



Οι περισσότεροι ομνύουν στην περίφημη «ανανέωση του πολιτικού προσωπικού». Και ο γράφων μαζί τους! Ας δούμε όμως τι εννοεί ακριβώς ο καθένας μας όταν αναφερόμαστε σε αυτό το ζήτημα; Είναι η ανανέωση του πολιτικού κόσμου απλώς θέμα ηλικίας;

Αφορμή γι' αυτό το σημείωμα ήταν μια αποστροφή του λόγου ενός από τους καλύτερους σύγχρονους ποιητές μας, του Μιχάλη Γκανά. Φιλοξενούμενος της κ. Φλέσσα στην εκπομπή «στα άκρα» –  παρεμπιπτόντως μια από εκείνες τις εκπομπές όπου αναδεικνύεται ο ρόλος και η παιδευτική σημασία που θα μπορούσε να έχει η κρατική τηλεόραση – ο ποιητής ισχυρίστηκε πως η άμετρη κολακεία που επιδαψιλεύουμε στους νέους, ιδίως όταν είναι μια κολακεία που βασίζεται μονάχα στο νεαρό της ηλικίας τους  και πουθενά αλλού, δεν είναι σωστό πράγμα. Υποψιάζομαι πως αυτή η πρόταση του ποιητή ισχύει ακόμη περισσότερο όταν αναφερόμαστε στην Πολιτική.

Προχθές, νέος σχετικά (48 ετών) πρωτοεκλεγμένος βουλευτής της περιφέρειάς μας, σε μια επί παντός επιστητού ομιλία του, έκανε ρελάνς στην γενική απαίτηση του κόσμου για ανανέωση, καλώντας όλους τους «γηραιούς» συναδέλφους του (περιλαμβανομένου του εαυτού του!) να αποσυρθούν από το προσκήνιο κάνοντας τόπο στους νέους, τους τριαντάρηδες και τους σαραντάρηδες πολιτικούς, που θα σαρώσουν κάθε τι παλιό και θα αλλάξουν τα πάντα. Είναι τελικά πανάκεια η νεότης; Κουβαλάει πάντα μαζί της την φρεσκάδα των ιδεών και την καινοτομία των πράξεων;

Δεν είμαι απόλυτα βέβαιος γι' αυτό! Ζώντας καθημερινά την κοινωνία, οι εμπειρίες που αποκομίζει κανείς συνήθως ανατρέπουν μια τέτοια απλουστευτική θεώρηση των πραγμάτων. Στην πραγματική ζωή, δεν είναι λίγες εκείνες οι περιπτώσεις που γίνεται κανείς μάρτυρας εντυπωσιακά καινοτόμων «γερόντων» και πεισματικά οπισθοδρομικών «νεανιών». Η έκφραση πως αυτός «γεννήθηκε γέρος» δεν είναι σπάνια και αφορά νέους σε ηλικία ανθρώπους με ιδέες, συμπεριφορές και αντιλήψεις που θα περίμενε κανείς από ανθρώπους πολύ μεγαλύτερης ηλικίας. Στην εποχή δε που ζούμε, πολλές φορές ένας νέος άνθρωπος τριάντα ετών, είναι από άποψης εμπειριών ζωής στο ίδιο επίπεδο που ήταν ο εικοσάρης πριν από μερικές δεκαετίες. Ένας σχεδόν μετ-έφηβος, που παίζει στα δάκτυλα των χεριών του τα γκάτζετ, την αργκό και τις ιδέες της εποχής του αλλά ακόμη δεν έχει επιτύχει τίποτε με τις δικές του δυνάμεις στον κοινωνικό και εργασιακό στίβο.

Ειδικά στο πεδίο της Πολιτικής, η αβεβαιότητά μου πολλαπλασιάζεται, για δύο κυρίως λόγους:

Ο ένας λόγος αφορά την ίδια την λειτουργία της. Όντας στην χώρα μας ένα πεδίο πρόσφορο σε κάθε είδους φαβοριτισμό, ευεπίφορο στον άκρατο νεποτισμό και  εύφορο για κάθε είδους θερμοκηπιακό κομματικό εκβλάστημα, η Πολιτική είναι ικανή να ευτελίσει και να ακυρώσει εν τη γενέσει κάθε απόπειρα ανανέωσης του προσωπικού της που δεν στηρίζεται σε ανοιχτή κοινωνική συμμετοχή και στοιχειώδη ζητούμενα αξιοκρατίας και ικανότητας. Η σύνθεση της σημερινής Βουλής, με όλα τα ευτράπελα και τα απαξιωτικά για την πολιτική ζωή, που καθημερινώς λαμβάνουν χώρα στις τάξεις της, είναι ένα απτό παράδειγμα των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω. Μια Βουλή με πολλούς νέους (και σε ηλικία) βουλευτές, που δεν πετυχαίνει να βελτιώσει την λειτουργία της αλλά αντιθέτως, κινδυνεύει να σπαταλήσει και τις τελευταίες  εφεδρείες σοβαρότητας και κύρους που της απέμειναν.

Ο άλλος λόγος αφορά την φύση της. Η Πολιτική εκ της ίδιας της αποστολής της, απαιτεί ένα ελάχιστο εμπειρίας και κοινωνικών δεξιοτήτων, που σπανίως πια βρίσκονται στην προσωπική σκευή ατόμων τριάντα ή ακόμη και σαράντα ετών. Ιδίως όταν αυτά τα άτομα προέρχονται κυρίως από εκφυλισμένους οικογενειακούς «μπαξέδες»  ή προστατευμένα κομματικά θερμοκήπια. Ένα τρανταχτό παράδειγμα συνολικής αποτυχίας και απαξίωσης, ζήσαμε με την ομάδα των «κηπουρών του ΓΑΠ», οι περισσότεροι των οποίων ήταν νέοι σε ηλικία, φερέλπιδες και καλά μορφωμένοι καινούριοι πολιτικοί, που είχαν όμως ένα τεράστιο έλλειμμα πείρας, κοινωνικής τριβής και προσωπικής ικανότητας. Κακά τα ψέματα, η Πολιτική ΔΕΝ είναι επάγγελμα και δεν μπορεί να την μάθει κανείς από τον μπαμπά του ή από τον μπάρμπα του. Όσοι το λένε αυτό, είναι μακριά νυχτωμένοι ή περίκλειστοι στον μικρόκοσμο της ελλαδικής κομματικής και οικογενειακής νομενκλατούρας.

Συμπερασματικά, η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού, δεν φαίνεται να είναι μονάχα θέμα ηλικίας. Εκείνο που είναι απόλυτα επιθυμητό για έναν νέο πολιτικό του ΑΥΡΙΟ για την χώρα μας, δεν είναι μονάχα η ημερολογιακή νεότητα. Έχουμε ανάγκη από νέους πολιτικούς αυτό είναι αλήθεια. Έχουμε ανάγκη από πολιτικούς τίμιους, ικανούς, με κοινωνικές δεξιότητες, με ιδέες, με όραμα αλλά και δύναμη, κρίση και την ανάλογη εμπειρία να τις υλοποιήσουν. Πιστεύω πως αυτοί οι πολιτικοί δεν είναι δυνατόν να είναι «αμούστακα παιδαρέλια» των τριάντα ετών στην πλειοψηφία τους. Θα μπορούσαν να υπάρχουν στις τάξεις τους όμως και τέτοιοι αν είχαν αναδειχθεί μέσα από την ίδια την κοινωνία με ανοιχτές διαδικασίες αξιολόγησης και επιλογής. Η κύρια πηγή ανανέωσης του πολιτικού προσωπικού, εξακολουθώ όμως να πιστεύω πως θα πρέπει να είναι η δεξαμενή των έμπειρων, ικανών και επιτυχημένων επαγγελματικά ανθρώπων που αυτή την στιγμή στην πλειοψηφία τους απέχουν συνειδητά από τα πολιτικά δρώμενα. Ο τρόπος να προσελκύσει η Πολιτική τέτοιους «ιερωμένους» στην εκκλησιά της είναι γνωστός και πολύ-συζητημένος. Θα πρέπει να αλλάξει «σκοπό» και «τρόπο» η ίδια. Αυτό δεν είναι εύκολο και μάλιστα «εν λειτουργία». Είναι αδύνατον όμως να γίνει «εν στάση» για ευνόητους λόγους. Ο Πρωθυπουργός, ανάμεσα στα άλλα σοβαρά που καλείται να διαχειριστεί, θα πρέπει να επιλύσει και το πολύ σημαντικό ζήτημα της ανανέωσης του πολιτικού κόσμου. Είναι ο μόνος που έχει κάθε λόγο να το επιθυμεί. Μένει να δούμε και αν θα καταφέρει να το επιτύχει.

Akenaton 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νιόβη avatar
    Νιόβη 09/04/2013 18:26:47

    Η ίδια η φύση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, η οποία είναι αρρωστημένη. Η πολιτική καριέρα στην Ελλάδα, ακόμα κι όταν φαινομενικά δεν διατηρεί δεσμούς με ορισμένες και συγκεκριμένες οικογένειες που έχουν μακρά πολιτική παρουσία (και, βεβαίως, μακρά διασύνδεση σε τμήματα της κοινωνίας), είναι υποχρεωμένη να συνάψει μη πολιτικούς δεσμούς με πλήθος άλλων «συμμάχων»: από πρεσβείες μέχρι κονδυλοφόρους, πάντα στα πλαίσια της ανταλλαγής εξυπηρετήσεων. Αλλά και πολλά τμήματα της κοινωνίας συντηρούνται με σκοπό να ανδρώνουν πολιτικές καριέρες, προσώπων ή κομμάτων (κάποτε με το αζημίωτο) και σ᾽ αυτά νομίζω ότι πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλους τους ορκισμένους κομματικούς οπαδούς που πιστεύουν ότι «θα τους κοπεί το χέρι» αν ψηφίσουν κατά παρέκκλιση της ιδεολογίας τους, η οποία πολύ συχνά είναι και κληρονομική. Εν ολίγοις, είτε από παράδοση είτε από φανατισμό είτε από μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι «διεφθαρμένο» και, όχι τυχαία, βαθιά εσωστρεφές. Όσοι ελπίζουν να εισχωρήσουν και να παραμείνουν σ᾽ αυτό, θα πρέπει πρώτα να «διαφθαρούν» (αν δεν έχουν ήδη). Θα πρέπει εκ των προτέρων να αλιευτούν από τις γνωστές δεξαμενές που συντηρούν το σύστημα και κατόπιν να δημιουργήσουν τις συμμαχίες τους και να βρουν προστάτες. Η αλίευση ήδη προϋποθέτει ότι το πουλέν έχει τα βασικά, έχει τη μαγιά: τον χαρακτήρα, την παράδοση, την προθυμία να παίξει, και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Από κει και πέρα, κάθε συμμαχία ισούται με ένα γραμμάτιο που θα πρέπει να ξεπληρωθεί και κάθε προστάτης ισούται με δέκα - κι αυτά πρέπει να εξοφληθούν. Κοντολογίς, το σύστημα είναι στρεβλό. Σ᾽ αυτό το στρεβλό σύστημα, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή ηλικίας, οι μετέχοντες είναι ή θα είναι πάντα ακατάλληλοι και προβληματικοί. Όποιος εκτρέφεται μ᾽ αυτούς τους όρους είναι από την αρχή «υποθηκευμένος» και, ακόμα κι αν μέσα στην όλη στρεβλότητα είχε και τίποτα όνειρα και οράματα, στο τέλος τα γραμμάτια θα αποδειχθούν πια ακριβά από τις ιδέες ή τις προθέσεις του. Την αλλαγή μπορεί να τη φέρει μόνο όποιος είναι εντελώς «άθικτος» (ποιός είναι αυτός;) ή όποιος δεν έχει απωλέσει ακόμα τις καλές του προθέσεις (αν ποτέ τις είχε) και με απεριόριστη παρρησία αποφασίσει να κόψει τους δεσμούς του με τα γραμμάτια. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει πρώτα να ενημερώσει τους ψηφοφόρους για τα γραμμάτιά του προκειμένου να τους έχει συμμάχους (αν τον συγχωρήσουν) όταν αρχίσει να εκτοξεύεται η λάσπη που θα του ρίξουν οι φέροντες τα γραμμάτια επειδή τους πετάει στην άκρη. Φυσικά, δεν αποκλείεται να συμβεί το θαύμα, αλλά οι πιθανότητες είναι ισχνές.

  2. αργατεία avatar
    αργατεία 09/04/2013 18:39:05

    έχετε απόλυτο δίκιο, πολλοί 30ρηδες και 40ρηδες, ακόμα και 50ρηδες πολλές φορές διακατέχονται από άκρατο καρριερισμό και διάθεση για κοινωνικη άνοδο και χρηματικά οφέλη, είναι ακατάλληλες αυτές οι περιπτώσεις για την πολιτική. Η πολιτική κατ'εμέ θέλει ανθρώπους με εμπειρία και μεστή άποψη, έντιμους, με πολιτική σκέψη, πατριωτισμό και διάθεση προσφοράς, αλλά και ανθρώπους που να έχουν πλέον απαλλαγεί από το άγχος της αναγνώρισης και καταξίωσης γιατί θα το έχουν ήδη πετύχει, και βέβαια ανθρώπους που δεν θα είναι ματαιόδοξοι (δύσκολο για τους νεότερους). Πολλά ζητάμε? Ωριμότητα και σοφια την οποία σε καμμιά περίπτωση δεν διαθέτουν οι νεότερες ηλικίες, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, ειδικά στη σημερινή γενιά των φλώρων, κακομαθημένων, υλιστών και μαμάκηδων "νέων", των κατζετάκηδω όπως πολυ σωστά αναφέρατε!

    • αργατεία avatar
      αργατεία @ αργατεία 09/04/2013 18:41:12

      αααα και να λείπουν τα ψώνια! θυμήθηκα εκείνον τον αστείο τον Δρούζα πως τον λέγανε του γιωργάρα το πρωτοπαληκαρο, τι αίσχος αισθητικό, διανοητικό και πολιτικό ήταν εκεινο και τον ειχαμε και υπεξ! θεούλη μου μπρρρρρ!

  3. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 09/04/2013 19:00:48

    Αγαπητέ Ακένατε,
    το άρθρο διακατέχεται από ηθική αρχή η οποία με βρίσκει σύμφωνο.
    Και βέβαια δεν είναι θέμα ηλικίας.
    Η χώρα μας τελεί υπό καθεστώς κατοχής από την ντόπια παρασιτική οικονομικοπολιτική ελίτ. Και το εννοώ στην κυριολεξία των λέξεων.

    Οι καθεστηκύες πολιτικές δυνάμεις έχοντας καπελώσει την κοινωνία σε σύμπραξη με την οικονομική ελίτ είναι και οι ίδιες σε καθεστώς αιχμαλωσίας, αφού είναι μέρος του πλέγματος αυτού που αποκαλούμε διαπλοκή.

    Για λόγους ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς εξηγεί επαρκώς ως προς την ουσία του το Κράτος και οι πολιτικές ελίτ είχαν το πάνω χέρι στη διαμόρφωση των οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας μας. Οι αναδεικνυόμενες οικονομικές δυνάμεις συνέπρατταν με το Κράτος/πολιτική ελίτ, χωρίς, όμως, να έχουν την ικανότητα να καταλάβουν ηγεμονική θέση στο εθνικό γίγνεσθαι, όπως συνέβη εν πολλοίς στις βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης.
    Είναι παράδοξο με τα ευρωπαϊκά δεδομένα το γεγονός το πόσο εύκολα αρχές της δεκαετίας του 1980 διαλύθηκαν πολλά παλιά τζάκια για να αναδείξει ο Αρσένης τα νέα πασοκικά τζάκια. Όμως, αυτό δεν είναι παράδοξο για τα δεδομένα της Ελλάδος.
    Γιατί τα κόμματα εξουσίας αρνούνται τη δημοκρατική εξουσία;
    Κι μη κάποιος πως τα κομματικά πανηγύρια έχουν σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες. Η μόνη "δημοκρατική" διαδικασία είναι οι συγκρούσεις των ηγετικών καστών.
    Αγωνίζονται ή τους δικούς τους να τοποθετήσουν ή του κηπουρούς τους.

    Εν ολίγοις, Αν δεν σπάσουν οι δεσμοί διαπλοκής και δεν διαλυθούν οι καθεστηκύες κάστες θα είμαστε θεατές στο ίδιο τσίρκο. Και οι γράφοντες και μελετητές θα εκτονώνονται στην ίδια φρασεολογία.

    Ανανέωση πήγε κι ο ΓΑΠ να κάνει. Γνωστό το αποτέλεσμα.
    Χωρίς θεσμοποιημένες διαδικασίες, οργανικά συνδεδεμένες με τις παραγωγικές κοινωνικές και οικονομικές δομές της κοινωνίας δεν μπορούμε να έχουμε ικανό πολιτικό προσωπικό, εκτός των εξαιρέσεων.

    • Μανιάτης avatar
      Μανιάτης @ Μανιάτης 09/04/2013 20:38:43

      Διόρθωση:
      "Για λόγους ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς εξηγεί επαρκώς ως προς την ουσία του το Κράτος και οι πολιτικές ελίτ είχαν το πάνω χέρι στη διαμόρφωση των οικονομικών...."

      Το σωστό:
      Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσουκαά εξηγεί επαρκώς ως προς την ουσία του στο βιβλίο του ¨Κράτος και Κοινωνία: εκδ. Θεμέλιο 1980 γιατί το Κράτος και οι πολιτικές ελίτ είχαν το πάνω χέρι στη διαμόρφωση των οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας μας.

  4. Βούλα Ελευθεριάδου avatar
    Βούλα Ελευθεριάδου 09/04/2013 19:03:23

    όσοι από αυτούς που περιγράφεις κάνουν την τόλμη να ασχοληθούν με την πολιτική γίνονται οι γαρνιτούρες των πολιτικάντηδων και τους μένει η αίσθηση της χρησημοποίησης και αποχωρούν αηδιασμένοι... εκτος αν έχουν γερά έντερα...

  5. MAYRO XABIARI avatar
    MAYRO XABIARI 09/04/2013 20:54:22

    Είναι καταδικαστικό για την κοινωνία και την παιδεία μας ότι η (πολύ φοβάμαι) συντριπτική πλειοψηφία των νέων ηλικιακά πολιτικών, είναι φελλοί κενοί περιεχομένου, μάλλον χειρότεροι από τους παλιότερους. Ανάμεσα στους (αρκετά) παλιότερους, τουλάχιστον έβρισκες και μερικούς που άξιζαν. Η κοινωνική ανάδειξη και αναρρίχηση όμως φαίνεται να έχει αντικαταστήσει την καλώς εννοούμενη πολιτική φιλοδοξία. Συμπέρασμα (δικό μου): Καμία σημασία η ηλικία.

    ΥΓ: Κάποιος να στείλει το απόσπασμα της εκπομπής που μιλάει για κολακεία που βασίζεται μονάχα στο νεαρό της ηλικίας τους και πουθενά αλλού, στον Λαζόπουλο. Ίσως μάθει κάτι.

  6. Συριζαλβανία του Χότζα avatar
    Συριζαλβανία του Χότζα 09/04/2013 21:03:02

    Το πρόβλημα ουσιαστικής ανανέωσης του πολιτικού σκηνικού είναι η θαλπωρή που νιώθει η πλειοψηφία της κοινωνίας σε χρεοκοπημένες και ξεπερασμένες ιδέες και φυσικά όχι η έλλειψη ηλικιακής ανανέωσης. Αν οι -κομματικά ανέκφραστες- μεταρρυθμιστικές δυνάμεις δεν αποκτήσουν την ιδεολογική ηγεμονία στην κοινωνία, το πολιτικό υπόδειγμα δύσκολα θα αλλάξει, όσοι νέοι και να ενταχθούν στο υπάρχον.

  7. MCA avatar
    MCA 09/04/2013 22:13:23

    Η πραγματική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού έχει ένα μεγάλο ΕΜΠΟΔΙΟ,το ΧΡΗΜΑ.Για να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική πρέπει να έχει λεφτά ή να τον υποστηρίζει κάποιος με λεφτά. Η αλλαγή νομοθεσίας λύνει το πρόβλημα. Απαγόρευση οποιαδήποτε πολιτικής διαφήμισης, κόμματος ή υποψηφίου, στα ΜΜΕ, διαδίκτυο, αφισοκόλληση. Δύο μήνες πριν τις εκλογές, οι υποψήφιοι τα κόμματα και οι εκδηλώσεις τους, να παρουσιάζονται με καθορισμένα χρονικά όρια και άρθρα στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, ανάλογα με τα ποσοστά στις προηγούμενες εκλογές. Τα γραφεία των υποψήφιων βουλευτών, δημάρχων να βρίσκονται υποχρεωτικά στα κεντρικά γραφεία του κόμματος του κάθε νομού. Όλες οι προσλήψεις, συμβασιούχων ή μονίμων στο Δημόσιο, Δήμους να γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια κεντρικά μέσω ΑΣΕΠ, χωρίς την δυνατότητα επέμβασης του πολιτικού προσωπικού.

  8. MCA avatar
    MCA 09/04/2013 23:05:13

    Η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού δεν είναι θέμα ηλικίας. Για να προσελκύσει η Πολιτική νέους πολιτικούς με τα στοιχεία που αναφέρατε απαιτείται κατά την γνώμη μου αλλαγή νομοθεσίας ως εξής:. Απαγόρευση οποιασδήποτε πολιτικής διαφήμισης, κόμματος ή υποψηφίου, στα ΜΜΕ, διαδίκτυο, αφισοκόλληση. Δύο μήνες πριν τις εκλογές, οι υποψήφιοι τα κόμματα και οι εκδηλώσεις τους, να παρουσιάζονται με καθορισμένα χρονικά όρια και άρθρα στα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, ανάλογα με τα ποσοστά στις προηγούμενες εκλογές. Τα γραφεία των υποψήφιων βουλευτών, δημάρχων να βρίσκονται υποχρεωτικά στα κεντρικά γραφεία του κόμματος του κάθε νομού. Όλες οι προσλήψεις, συμβασιούχων ή μονίμων στο Δημόσιο, Δήμους να γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια κεντρικά μέσω ΑΣΕΠ χωρίς την δυνατότητα επέμβασης του πολιτικού προσωπικού.

  9. panas avatar
    panas 09/04/2013 23:14:56

    "... Όντας στην χώρα μας ένα πεδίο πρόσφορο σε κάθε είδους φαβοριτισμό, ευεπίφορο στον άκρατο νεποτισμό και εύφορο για κάθε είδους θερμοκηπιακό κομματικό εκβλάστημα, η Πολιτική είναι ικανή να ευτελίσει και να ακυρώσει εν τη γενέσει κάθε απόπειρα ανανέωσης του προσωπικού της που δεν στηρίζεται σε ανοιχτή κοινωνική συμμετοχή και στοιχειώδη ζητούμενα αξιοκρατίας και ικανότητας. ..."

    Μια πρόταση διατυπωμένη με εύστοχα επιλεγμένες λέξεις. Ειδικά αυτά τα: "κάθε είδους θερμοκηπιακά κομματικά εμβλαστήματα..." τα βρίσκεις σε όλο το κομματικό φάσμα. Στα κόμματα έξουσίας είναι μάλιστα λιγότερα, γιατί αυτά όλο και κάποιον τεχνοκράτη θα χρειαστούν.
    Το πως θα ενεργοποιηθούν οι υγιείς πολίτες -με όλη τη σημασία του όρου "πολίτης"και όχι τυχάρπαστοι ιδιώτες ή μέλη των δυναστειών- παραμένει το μεγάλο ζητούμενο...

  10. Δρόλαπας avatar
    Δρόλαπας 11/04/2013 07:52:58

    Πρέπει να γίνει κατανοητό πως μια απο τις βασικές αιτίες της καχεκτικότητας της Δημοκρατίας μας είναι και το εκλογικό της σύστημα.Ενα σύστημα που δυστυχώς ποτέ μέχρι-για λόγους που δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν- σήμερα δεν επίτρεψε την πραγματική αποτύπωση της λαϊκής εντολής.Σε ότι αφορά την ανανέωση του πολιτικού κόσμου -με όποιον τρόπο κιαν επιλεχθεί αυτή να γίνει- θα αποτελέσει γράμμα κενό αν δεν συνοδευθεί και με έναν σύγχρονο πολιτικό λόγο.Με την χρήση αυτή της λογικής μεθόδου ορίζεται και ο χώρος που θα αποτελέσει την δεξαμενή άντληση νέων στελεχών.Ο Νέος πολιτικός λόγος δεν θα πρέπει να βρίσκεται σε διάσταση με την προσωπική πορεία του κάθε ανθρώπου, απαραίτητη δηλαδή προϋπόθεση αποτελεί η συνέπεια λόγου και έργου , παράλληλα δε απαρέγκλιτη θέση αποτελεί η στάση αυτη διαχρονικά να διακρίνεται απο συνέπεια και συνέχεια

    Μου προκαλεί δε αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι πολιτικά στελέχη-απο όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου- έχουν άποψη επι παντός επιστητού χωρίς καν να προβάλλεται η οποία εξειδίκευση τους.Αποτελεί παγίδα η οποία συμπαρασύρει όλο το πολιτικό σύστημα.Ακόμα πιο αλγεινή εντύπωση ότι ελάχιστοι μπαίνουν στο κόπο να διαβάσουν, να ενημερωθούν, να μελετήσουν και απλά εκφέρουν έναν επιφανειακό λόγο αναμασώντας συγκεκριμένα επιχειρήματα προσκολλημένοι σε ψευτοδιλήμματα ,λεκτικές και ιδεοληψίες.Παρά δε το επικοινωνιακό χάρισμα που διαθέτουν είναι αδύνατον να επικοινωνήσουν με το λαό σε γλώσσα κατανοητή σε αυτόν .Τούτο δε συμβαίνει απλούστατα γιατί ο λόγος που εκφέρουν δεν αποτελεί παράγωγο και της δικής τους προσπάθειας αλλά κονσερβοποιημένο προϊόν που τους παραδόθηκε απο κομματικά φροντιστήρια .

    Ο Κομματικός λόγος είναι και ξύλινος λόγος υποταγμένος και με την σειρά του καθιστά και την σκέψη δουλική-τόσο αυτού που τον εκφέρει όσο και αυτών που είανι αποδέκτες-, πολύ λυπηρό φαινόμενο ιδιαίτερα όταν η προσπάθεια εισαγωγής προβληματισμών και όποιου νέου στοιχείου μεταφράζεται σε «έθεσες εαυτό εκτός ...».Η χρήση δε λεκτικών ανακατατάξεων και επινοήσεων χρησιμοποιείται κατά το δοκούν ως η μέθοδος εκείνη που στοχεύει στο να επιβληθεί και να επιβεβαιωθεί ο πολιτικός που τις επινοεί ή τις χρησιμοποιεί με έναν ψεύτικο μανδύα κύρους και σοβαρότητας.

    Ετσι η πειθώ έρχεται σε δεύτερη μοίρα ως στρατηγική μέθοδος .Η συνθηματολογία προσφέρει ασφαλή πολιτική δίοδο όμως δεν είναι η μέθοδος που παράγει υπεύθυνους, κριτικά σκεπτόμενους, ευαίσθητους και συνειδητοποιημένους πολίτες.Παράγει μόνο οπαδούς και φανατισμό και εγκλωβίζει τον πολιτικό σε έναν φαύλο κύκλο και μαζί με αυτόν και την κοινωνία ολάκερη

    Ισως φανούν όλα αυτά ως μια ονειρική κατάσταση, όμως η πραγματικότητα τους διαψεύδει, η Ελληνική Ιστορία έχει να προσφέρει πολλά παραδείγματα πολιτικών ανδρών με μεστό και λιτό πολιτικό λόγο τον οποίον και χρησιμοποιούσαν σε όλο το φάσμα της επικοινωνίας τους.

    Καλό θα ήταν λοιπόν τα κόμματα να αφήσουν στην άκρη τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, ως επίσης και τους τίτλους με τα οποία αυτά συνοδεύονται και να επικεντρωθούν σε όσα πρέπει να φέρουν και τα οποία σωστά επισημαίνει ο αρθρογράφος δηλ. τιμιότητα, ηθική, ικανότητα και επιδεξιότητα σε όλα τα επίπεδα, ιδέες, όραμα και ανάλογη εμπειρία για την υλοποίηση τους.

    Πολιτικούς δεν θεωρώ μόνο όσους ασχολούνται με την πολιτική και έχουν επιλέγει ή αντίθετα απορριφθεί απο την λαική εντολή μέσω εκλογικής διαδικασίας τους βουλευτές ή υπουργούς ή πολιτευτές θεωρώ όλα τα στελέχη που εμπλέκονται με τον α' ή β΄τρόπο στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης δίνω μια πολύ ευρεία ένοια στον όρο

  11. akenaton avatar
    akenaton 11/04/2013 23:50:23

    Ευχαριστώ όλους τους φίλους για τα μεστά τους σχόλια. Λόγοι ανεξάρτητοι της θέλησής μου με κράτησαν για δύο μέρες μακριά από το αγαπημένο Αντινιούζ. Χαίρομαι πολύ που σας ξαναβρίσκω όλους/όλες και σας εύχομαι προς το παρόν καληνύχτα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.