02/10/2009 04:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Μέση Ανατολή με τα «μάτια» της Ρωσίας



Με τον κόσμο να πλησιάζει σε μία κατάσταση κρίσης σχετικά με την ιρανική πυρηνική πρωτοβουλία, τι υποστήριξη θα μπορούσαν να αναμένουν οι ΗΠΑ από την ΕΣΣΔ;

Διαβάστε τι λέει ο Yevgeny Primakov πέρασε από τρεις εκ των κορυφαίων θέσεων στη ρωσική διοίκηση (επικεφαλής των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών (διάδοχη υπηρεσία της KGB), υπουργός εξωτερικών και έπειτα πρωθυπουργός) σε ένα επίκαιρο βιβλίο του  για την Ρωσία και τους Άραβες. Ο κ. Primakov είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος, υπήρξε επικεφαλής δύο ομάδων προβληματισμού (think tank) στην πρώην Σοβιετική Ένωση και είχε και κάποιες θητείες ως ανταποκριτής στη Μέση Ανατολή ως ανταποκριτής της Σοβιετικής Ένωσης - θέσεις που ήταν γνωστό ότι ανήκαν στα καθήκοντα αξιωματικών της KGB. Έτσι όπως ήταν αναμενόμενο, όταν κατέρρευσε η ΕΣΣΔ, αναδύθηκε ως επικεφαλής των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών εξωτερικού, με τα πόστα του υπουργού εξωτερικών και του πρωθυπουργού να ακολουθούν. Ό,τι θέση και αν κατείχε η αλήθεια είναι πως πέρασε τα χρόνια του στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής της Μόσχας.

Καταρχήν σημειώνει ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται στα σοβαρά επαναλαμβανόμενες απειλές από τους ηγέτες του Ιράν «ότι θα σβήσουν από το χάρτη το Ισραήλ», επειδή  «κανείς-συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας- δε θα επέτρεπε να γίνει πραγματικότητα αυτό το μήνυμα».

Είναι επίσης σκεπτικός αναφορικά με την αποτελεσματικότητα των οικονομικών κυρώσεων. «Εάν ο στόχος είναι να παρακινήσουμε άτομα με ρεαλιστικότερο νου να πάρουν το πάνω χέρι στην ιρανική ηγεσία, τότε είναι δύσκολο να καταλάβω πώς οι κυρώσεις-οι οποίες θα χτυπήσουν περισσότερο τους απλούς ανθρώπους- θα βοηθήσουν να ανατραπεί η ισορροπία δυνάμεων απέναντί τους. Αντιθέτως, όπως μας δίδαξε το παράδειγμα του Ιράκ, η ιρανική πολιτική ζωή θα υφίστατο μία ριζοσπαστικοποίηση».

Στη συνέχεια ο Primakov κάνει μία ανασκόπηση των δεκαετιών του στη Μέση Ανατολή παρουσιάζονταν έτσι μια ρωσική ματιά «από τα μέσα» για μερικά από τα γεγονότα που καθόρισαν το σημερινό status της περιοχής:

- Σε αντίθεση με τα όσα πίστευαν οι Δυτικές μυστικές υπηρεσίες, η Σοβιετική Ένωση δε διαδραμάτισε κανένα ρόλο στα εθνικιστικά πραξικοπήματα που ανέτρεψαν τις κυβερνήσεις στην Αίγυπτο, το Ιράκ και τη Συρία στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. «Εγκαθίδρυσε δεσμούς με τους νέους ηγέτες ή καλύτερα οι νέοι ηγέτες εγκαθίδρυσαν δεσμούς με εκείνη, αλλά αυτό συνέβη μετά τις επαναστάσεις τους. Αυτοί οι ηγέτες κατέλαβαν την εξουσία, όχι λόγω ενορχηστρωμένων συνομωσιών της Μόσχας, αλλά λόγω της κατάρρευσης των πολιτικών Βρετανίας και Γαλλίας, που επέβαλαν είτε άμεσα είτε μέσω των διεφθαρμένων αράβων εκπροσώπων τους».

- Οι πολιτικές των πρώην αποικιακών κομμάτων και «αργότερα αυτές των ΗΠΑ», οδήγησαν έναν αριθμό αραβικών κρατών σε συνεργασία με τη Σοβιετική Ένωση. Αναφέρει χαρακτηριστικά τον τρόπο που ένας βρετανός πρέσβης μιλούσε επανειλημμένα στον αιγύπτιο βασιλιά Φαρούκ, αποκαλώντας τον «αγόρι μου».

- Οι σχέσεις των Σοβιετικών με αυτές τις εθνικιστικές κυβερνήσεις «δεν ήταν σοσιαλιστικές ιδεολογικά, αναπτύχθηκαν με αργούς ρυθμούς και δεν ήταν καθόλου εύκολο να διατηρηθούν».

- Ο διχασμός των Σοβιετικών με το Ισραήλ, μετά την άμεση αναγνώριση της ανεξαρτησίας του το 1948, ήρθε λόγω της αποφασιστικότητας των Σιωνιστών «να προκαλέσουν μαζική μετανάστευση Εβραίων προς το Ισραήλ από τις χώρες στις οποίες είχαν σκορπιστεί με ιδιαίτερη έμφαση στη Σοβιετική Ένωση». Ο Ιωσήφ Στάλιν ήταν έτοιμος να επιτρέψει ένα μικρό ρεύμα μετανάστευσης «ως επένδυση σε ένα σοσιαλιστικό ξεκίνημα του Ισραήλ», αλλά η εκροή γρήγορα έγινε μία «επιζήμια διαρροή εγκεφάλων».

- Και φυσικά οι Σοβιετικοί δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στην ενθάρρυνση της βίας από τους υποστηρικτές του Γιάσερ Αραφάτ ή άλλους ηγέτες της Μέσης Ανατολής που προσπαθούσαν να ανατρέψουν το Ισραήλ.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πάντως ένα σημαντικό ισχυρισμό του Primakov, δηλαδή πως η υποστήριξη που προσέφεραν τόσο η ΕΣΣΔ όσο και οι ΗΠΑ προς τα «κράτη-πελάτες» τους δεν ήταν απεριόριστη. Όπως γράφει, «ούτε η Σοβιετική Ένωση, αλλά ούτε και οι ΗΠΑ ήταν πρόθυμες να επιτρέψουν να αναπτυχθεί μία κατάσταση με την οποία θα παρασύρονταν σε άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση ανάμεσά τους».

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια, έχει να κάνει με τον Σαντάμ Χουσεΐν, τον ιρακινό δικτάτορα, τον οποίο ο Primakov απεικονίζει ως «ειδικό» στις λανθασμένες εκτιμήσεις και ο οποίος τελικά βρέθηκε σε άσχημη κατάσταση επειδή αγνόησε τις συμβουλές των Σοβιετικών.

Κατά την άποψη του Primakov, ο Σαντάμ πήρε την εξουσία με τη βοήθεια των ΗΠΑ (υποστηρίζει, χωρίς όμως να παρέχει αποδείξεις, ότι η CIA συνεργάστηκε σε μία απόπειρα δολοφονίας ενός εκ των πρώιμων αντιπάλων του) και έλαβε αμερικανική βοήθεια στον παρατεταμένο πόλεμο που έκανε με το Ιράν. Με αυτά τα δεδομένα, ο Σαντάμ έφτασε να πιστεύει ότι «οι αμερικανοί θα ανέχονταν τις περιπέτειές του επ' αόριστον, εφόσον δεν προσβάλλονταν άμεσα αμερικανικά συμφέροντα».

Μετά την ιρακινή εισβολή του 1998 στο Κουβέιτ, ο Primakov συναντήθηκε 3 φορές με τον Σαντάμ προκειμένου να τον πείσει να αποσυρθεί. Ο Σαντάμ χλεύασε και λίγο μετά έκανε τρεις μεγάλες εσφαλμένες κρίσεις: υποστήριξε στον Primakov ότι η Ουάσιγκτον μπλοφάρει. Δε θα βομβάρδιζε ποτέ το Ιράκ. Και ποτέ δεν επρόκειτο να εισβάλει και να καταστρέψει το στρατό. Ήταν λάθος σε κάθε εκτίμησή του και τα γεγονότα το απέδειξαν.

Ο Primakov στη συνέχεια αναφέρει λεπτομερώς μια αποτυχημένη αποστολή που ανέλαβε με εντολή του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, σε μία προσπάθεια να αποτρέψει την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003. Ο Πούτιν ζήτησε από τον Primakov να προτείνει στον Σαντάμ να παραιτηθεί από την προεδρία (αλλά να κρατήσει τις κομματικές του θέσεις) και να καλέσει σε ελεύθερες κοινοβουλευτικές εκλογές. Ο Σαντάμ αρνήθηκε κατηγορηματικά.

Ο Primakov του υπενθύμισε τι συνέβη το 1998 όταν αγνόησε τις σοβιετικές προειδοποιήσεις για το Κουβέιτ. « Ο Σαντάμ δεν είπε τίποτα παρά μου χτύπησε τον ώμο και έφυγε από το δωμάτιο». Ο υπουργός του των Εξωτερικών, Tariq Aziz, είπε-αρκετά δυνατά ώστε να ακούσει και ο Σαντάμ- «Σε δέκα χρόνια από τώρα θα δούμε ποιος είχε δίκιο, ο αγαπημένος μας πρόεδρος ή ο Primakov.»

Για τον Primakov ο Σαντάμ δεν είχε καμία αίσθηση της πραγματικότητας. Στο αποκορύφωμα της κρίσης του Κουβέιτ το 1998, «με διαβεβαίωνε (και νομίζω ότι ειλικρινά το πίστευε) πως οι άραβες σε όλο τον κόσμο χαιρέτιζαν την ιρακινή εισβολή στο Κουβέιτ...» και οδεύοντας προς τον πόλεμο του 2003, αρνήθηκε να αφήσει τους επιθεωρητές ατομικής ενέργειας του ΟΗΕ να μπουν στο Ιράκ, παρόλο που γνώριζε ότι τα υποτιθέμενα πυρηνικά υλικά δεν υπήρχαν.

Εν ολίγοις, η αδιαλλαξία του -και η αδυναμία του να αναγνωρίσει την πραγματικότητα- του πρόσφεραν ένα ταξίδι...στην κρεμάλα. Βρίσκεται η τωρινή  ηγεσία του Ιράν στον ίδιο δρόμο;

http://www.washingtontimes.com/news/2009/sep/30/how-russia-sees-itself-in-middle-east/

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 02/10/2009 05:21:07

    Παιρνουν μαθηματα απο τη Ντορα και το Jefrey.... κ εμεις τπτ. Στουρναρια ειμαστανε.

    ΠΠ

  2. Le canard avatar
    Le canard 02/10/2009 12:55:31

    Πριμακώφ. Από τα μεγάλα πολιτικά μυαλά της ΕΣΣΔ και της σημερινής Ρωσίας. Από τα "παιδιά" της μεγάλης σχολής της εξωτερικής πολιτικής της "αλεπούς" του Γκρομύκο. Από τους λίγους -παγκοσμίως- τέλειους γνώστες της Μέσης Ανατολής, με πάρα πολύ στενές σχέσεις με όλους τους μεγάλους πολιτικούς και ηγέτες της περιοχής. Επανειλημμένως είχε αναλάβει το ρόλο του απεσταλμένου του Κρεμλίνου στη Μ.Ανατολή, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και πολέμων (με την ευκαιρία, ειδικός απεσταλμένος σε Ισραήλ-Παλαιστίνη ήταν και ο προηγούμενος ρώσος πρέσβης στην Αθήνα).

    Βγαλμένος μέσα από τη μεγάλη σχολή του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων της ΕΣΣΔ, χρημάτισε επικεφαλής της υπηρεσίας εξωτερικής κατασκοπείας της Ρωσίας (διαφορετική υπηρεσία από την ΚαΓκεΜπε-ΦεΕςΜπε) σήμερα είναι πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Μόσχας. Μεγάλος φίλος της Ελλάδας (θυμάστε προ ετών όταν ήλθε στην Αθήνα, προτού καν πάει στο ξενοδοχείο του από το αεροδρόμιο, πέρασε απο το νοσοκομείο για να δεί τον Μολυβιάτη όπου νοσηλευόταν εκεί).

  3. Χρονικο λαθος avatar
    Χρονικο λαθος 02/10/2009 20:23:15

    Η εισβολη στο Κουβειτ εγινε το 1990, οχι το 1998..

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.