#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/07/2010 12:54
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Κεντροδεξιά σε κρίση ταυτότητας



 

Οι ιδεολογικές αναζητήσεις της συντηρητικής παράταξης σε Ευρώπη και Αμερική στο μείζον ζήτημα της σχέσης κράτους - αγοράς

Μολονότι θα συμπληρωθούν σύντομα τρία χρόνια από τότε που άρχισαν να εκδηλώνονται τα πρώτα σημάδια της κρίσης, οι δύο μεγάλες παρατάξεις της Ευρώπης αναζητούν ακόμη το ιδεολογικό τους στίγμα, στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Μεγαλύτερα προβλήματα αντιμετωπίζει η Κεντροαριστερά, λόγω της προφανούς αναντιστοιχίας μεταξύ ρητορικής και πολιτικής πρακτικής. Ωστόσο και η Κεντροδεξιά συνεχίζει να συμπεριφέρεται αμήχανα, καθώς δυσκολεύεται να υιοθετήσει μια ξεκάθαρη θέση στο μείζον ζήτημα της σχέσης κράτους - αγοράς. Δεδομένων των καταιγιστικών εξελίξεων, η αμηχανία αυτή ήταν αναμενόμενη, ενδεχομένως δε να αποδειχθεί και γόνιμη, καθώς στις ιδεολογικές ζυμώσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, διατυπώνονται νέες και ενδιαφέρουσες ιδέες. Χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα είναι η Βρετανία, όπου η κυβέρνηση προσπαθεί να συνδυάσει τη φιλελεύθερη παράδοση της διεύρυνσης των ατομικών δικαιωμάτων με τη σιδηρά πειθαρχία στα δημόσια οικονομικά. Ειδικότερα, ο Βρετανός πρωθυπουργός, Ντέιβιντ Κάμερον, προτείνει τη μεταφορά σημαντικών αρμοδιοτήτων που μέχρι σήμερα ασκεί το κράτος, όπως π. χ. η διαχείριση σχολικών μονάδων, κέντρων υγείας κ. λπ., στην κοινωνία των πολιτών. Αν και το λεγόμενο όραμα της «μεγάλης κοινωνίας» παραμένει ακόμη νεφελώδες, οι πρώτες αντιδράσεις είναι θετικές. Μια άλλη ιδεολογική αναζήτηση της ευρωπαϊκής Kεντροδεξιάς φέρει τον γενικό τίτλο «φιλεύσπλαχνος συντηρητισμός». Υπό μία έννοια, πρόκειται για απάντηση στον Τρίτο Δρόμο. Ετσι, η παραδοσιακή θεματολογία του συντηρητισμού διατηρείται (επίκληση των δεσμών του έθνους, μηδενική ανοχή στην εγκληματικότητα κ. λπ.), εμπλουτισμένη με ιδέες της Kεντροαριστεράς, όπως η κοινότητα και η αλληλεγγύη. Τον δρόμο αυτό αποπειράθηκε να βαδίσει ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, με ανάμεικτα μέχρι στιγμής αποτελέσματα. Ανάμεσα στη «μεγάλη κοινωνία» και τον «φιλεύσπλαχνο συντηρητισμό» προσπαθεί να ισορροπήσει και η Αγκελα Μέρκελ, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Τέλος, ισχυρή παραμένει και η λαϊκιστική συνιστώσα της Κεντροδεξιάς, της οποίας οι θέσεις αλλάζουν ανάλογα με τις συγκυρίες και τις ενίοτε αλλοπρόσαλλες διαθέσεις των ηγετών της.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΣXETIKA ΘEMATA:

Αλλαγές εκ βάθρων στη Βρετανία από τον Τζέιμς Κάμερον_(...KOΣMOΣ...)

Η Μέρκελ ελπίζει ακόμα σε ένα καλύτερο αύριο_(...KOΣMOΣ..

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Στέργιος avatar
    Στέργιος 25/07/2010 12:59:37

    Ενώ η "κεντροαριστερά", που από εκεί που υποστήριζε κρατικοποιήσεις και τρομοκρατικές οργανώσεις τώρα κάνει τον λακέ των μεγαλοεργολάβων, δεν έχει κρίση ταυτότητας;

  2. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 25/07/2010 13:16:52

    Το μείζον ζήτημα που προκαλεί πολιτική και ιδεολογική κρίση είναι οντως η σχέση κράτους – αγοράς. Η ιστορική - πολιτική φάση που εγκαινιάστηκε από τη Μάργκαρετ Θάτσερ, ετελεύτησε το 2008, πλακωμένη στα ερείπια της αγοράς κατοικίας των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ είναι τώρα ένα πιθάρι όπου συμβαίνουν πολιτικές ζυμώσεις, που μπορεί να βγάλουν κρασί ή ξύδι.
    Στη Βρετανία, η υπερβολικά μακροχρόνια διακυβέρνηση των Εργατικών έληξε με όχι καλό "τελικό άθροισμα". Ένας "συνασπισμός ανάγκης", δύο πολύ διαφορετικών μεταξύ τους εταίρων, ανέλαβε φυσιολογικά να κάνει διορθώσεις.
    Της Μέρκελ και του (φιλικού μας) Σαρκοζύ ο χρόνος τελειώνει. Του Μπερλουσκόνι επίσης. Στη μέν Γαλλία, το πολιτικό σύστημα είναι έτσι φτιαγμένο, ώστε μάλλον σίγουρα, έρχονται οι Σοσιαλιστές. Στη Γερμανία έχουν δύο διεξόδους διαδοχής: Εκλογές (ίσως πρόωρες) και διάδοχη κυβέρνηση SPD/Die Grünen ή "αντιστροφή συμμαχιών" πρίν τις εκλογές και "μεγάλο συνασπισμό" CDU/SPD, όπως άλλοτε.
    Η Ιταλία είναι πιό ομιχλώδης, ο Μπερλούσκας τά σπασε με τον Φίνι (και η Βόρεια Λέγκα είναι απρόβλεπτη), αλλά οι αντίπαλοι τους της Εληάς καθυστερούν να "συλλέξουν τον καρπό στον ελαιώνα".
    Ρίχνοντας ένα ψυχρό βλέμμα, βασιλεία του Ευρωπαικού Λαικού κόμματος δεν φαίνεται πιθανό να συνεχισθεί για πολύ. Το ερώτημα είναι άν θα επικρατήσει πνεύμα για διάδοχη δυναστεία από τους Σοσιαλιστές, συμμαχικές λύσεις πολλυκομματικών εταίρων και συμπέθερων ή πρόσκαιρο συμπεθέριασμα των δύο μεγάλων πολιτικών οικογενειών της Ευρώπης, με σκοπό "να σώσουν το κοινό ταμείο".

  3. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 25/07/2010 13:34:13

    Η τροαμακτική ρευστότητα του εκλογικού σώματος στη Γερμανία (εκεί πάντα ήταν μεγάλη, αλλά μετατοπίσεις τέτοιας κλίμακας, 10% σε 8 - 10 μήνες μετά τις Βουλευτικές εκλογές), επειδή η χώρα αυτή είναι κεντρικο σημείο αναφοράς για όλες τις Ευρωπαικές πολιτικές οικογένειες, είναι ενδεικτικές πολύ μεγάλης ζύμωσης στην όλη Ευρωπαική εκλογική βάση.
    Εκλογές Σεπτ. 2009 Ιούλιος 2010 (Δημοσκ.)
    CDU/CSU 33,8 % 30 %
    SPD 25 % 26 %
    Die Grünen 10,7 % 19 %
    FDP 14,6 % 4 %
    Linkspartei 11,9 % 11 %

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ Sic transit gloria mundi 25/07/2010 13:35:22

      SPD 28 % σήμερα, συγγνώμη.

  4. anonymous avatar
    anonymous 25/07/2010 13:48:11

    Η υπογραφή το 1994 της GATT, η οριστική ταφόπλακα στο κράτος έθνος με την παγκοσμιοποίηση, και η μετατροπή των εργαζομένων διεθνώς σε κιμά, με το επιχείρημα ότι η Κίνα παράγει φτηνά και συνεπώς πρέπει να ζουν στην ανασφάλεια, να έχουν κακή ποιότητα ζωής και γενικότερα να δεχτούν μια μεγάλη χειροτέρευση της ζωής τους προκάλεσε την κρίση σε όλο το πολιτικό φάσμα.

    Πολύ φοβάμαι ότι πλέον τα συστήματα δε θα είναι ελεύθερη οικονομία και κοινωνία κατά σοσιαλδημοκρατίας αλλά εθνικό κράτος και αυξημένη ασφάλεια, κυρίως οικονομική και κοινωνική, κατά παγκοσμιοποιητικής διάλυσης. Πέραν των οικονομικών μοντέλων δημιουργούν νομικά συστήματα που να εξυπηρετούν την παγκοσμιοποίηση τα οποία τα γράφουν μερικοί γραφειοκράτες που δεν έχουν επαφή με την κοινωνία. Το αποτέλεσμα είναι να βγαίνει ένας νόμος και να μην ξέρεις το πως το που και το γιατί βγήκε.

    Είμαι περίεργος να δω που θα πάει αυτό το πράγμα.

    Από τους 3 της φωτό μόνο ο Μπερλουσκόνι παρ όλη την ιδιορρυθμία του είναι φυσιολογικός. Ο Κάμερον είναι Εβραίος, ο Σαρκοζύ το ίδιο, η Μέρκελ είναι στον κόσμο της.

    • Ορθολογιστής avatar
      Ορθολογιστής @ anonymous 25/07/2010 14:48:53

      Καί είναι ό μόνος (ό Μπερλουσκόνι) ό οποίος έχει ταράξει στήν καρπαζιά τούς "εργαζομένους" στήν Ιταλία, πού τό φυσάνε καί δέν κρυώνει.

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ anonymous 26/07/2010 11:27:54

      Δεν πειράζει, χαιδεύει τουλάχιστον τις "κυρίες". Παρά την "ιδιορρυθμία" του ίναι "φυσιολογικός", τι να κάνουμε;
      Τέτοια μυαλά έχουμε και μας πππδάνε κάτι τέτοιοι "φυσιολογικοί" (πληρώνουμε και τα κερατιάτικα)! Ύστερα, αυτοί, οι "φυσιολογικοί" φταίνε ή ο Κάμερον και οι άλλοι "Εβραίοι";

  5. Σοσιαληστής avatar
    Σοσιαληστής 25/07/2010 14:27:10

    Τέτοια διαβάζει ο Γιωργάκης και ξυπνάει μέσα του ο Σοσιαλιστής. Όπως ό άλλος ο μεγαλοσοσιαληστής στρος σκαν που διαδεχθεί την Σεγκολέν;

  6. Χαμενος avatar
    Χαμενος 26/07/2010 00:08:01

    Από τους τέσσερις ο πιο πιστός και συνεπής νεοταξιτης είναι αναμφισβήτητα η Μερκελ. Στην πρώτη της προεκλογική εκστρατεία για την καγκελαρία υποστήριζε ανοιχτά και αταλάντευτα όλες της θέσεις του Μπους, και μετά την εκλογή της οι σχέσεις τους ήταν ειδυλλιακές με συχνές ανταλλαγές επισκέψεων και κοινές διακοπές. Η πώρωση της Μερκελ ήταν τέτοια που κατά την καμπάνια Μπους-Ομπαμα δεν έδωσε άδεια στον Ομπαμα για μια δημόσια εκδήλωση στο Βερολίνο κατά την διάρκεια της προεκλογικής του περιοδείας στην Ευρώπη.
    Μετά την εκλογή του Ομπαμα, η Μερκελ απόρριψε αρκετές προσκλήσεις να επισκεφτεί τις ΗΠΑ, και η πρώτη επίσημη επίσκεψη της στον λευκό οίκο ήταν πριν δυο μήνες για το G20 (νομίζω).

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ Χαμενος 26/07/2010 11:30:26

      Ε αφού αυτή είναι "νεοταξίτης", ποιόν θα υποστήριζε; Ως γνωστόν την οικογενειακή πατέντα αυτού του όρου την έχουν οι Μπούς. Άλλοι έχουν αναλάβει τη διάδοση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.