#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
05/10/2012 15:16
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Ευρώπη πληρώνει τα σπασμένα της γερμανικής επανένωσης

 Spiegel: Γιατί η επανένωση της Γερμανίας ήταν ένα λάθος



Στις 3 Οκτωβρίου γιορτάστηκε η Επανένωση της Γερμανίας, εθνική επέτειος και εορτή για τους Γερμανούς. Σύμφωνα όμως με τον Γερμανό Wolfgang Münchau από το Spiegel και οικονομικό ανταποκριτή των Financial Times, η επανένωση ήταν ένα λάθος:

Τριάντα χρόνια μετά την αρχή της θητείας του Χέλμουτ Κολ και είκοσι δύο χρόνια μετά την επανένωση της Γερμανίας, ο πρώην καγκελάριος τιμάται ως ο πατέρας της γερμανικής ενότητας. Αλλά η αλήθεια είναι ότι με την βιαστική ένωση της ΛΔΓ στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, ο Κολ φύτεψε τους σπόρους της κρίσης του ευρώ.

Για άλλη μια φορά καθόταν στην αίθουσα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του CDU / CSU στη Βουλή - ένας από τους τελευταίους μεγάλους Ευρωπαίους μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών, περιβαλλόμενος από έναν στρατό ευρωσκεπτικιστών, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο κτίριο του Ράιχσταγκ του αφιέρωσαν απλώς ένα ευγενικό χειροκρότημα. Ο Χέλμουτ Κολ έχει λόγους να φοβάται για το όνειρό του της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Ο Κολ, που πάντοτε χρησιμοποιούσε μεταφορές, μιλούσε πάντα για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος - γερμανική ενότητα και την ενότητα στην Ευρώπη. Αυτό ήταν σίγουρα μια ωραία κουβέντα, και ενδεχομένως την πίστευε ακόμη κι ο ίδιος. Αλλά ο χρόνος έχει αποδείξει ότι έκανε λάθος. Η γερμανική ενοποίηση δεν είναι η άλλη όψη της ευρωπαϊκής ενότητας, αλλά το αντίθετό της. Η επανένωση της Γερμανίας δεν είναι μόνο μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης του ευρώ, είναι επίσης μια από τις αιτίες της αδυναμίας μας να δαμάσουμε την κρίση. Ακριβώς εδώ βρίσκεται η πραγματική τραγωδία του Χέλμουτ Κολ: με το μεγαλύτερο πολιτικό κατόρθωμά του (την επανένωση της Γερμανίας) έσπειρε το σπόρο για την καταστροφή του μεγαλύτερου πολιτικού οράματός του (την ευρωπαϊκή ενότητα).

Η βιαστική επανένωση κόστισε περίπου 2 τρισεκατομμύρια Ευρώ σε μεταβιβάσεις χρημάτων, και αυτό ήταν το μεγαλύτερο παράδειγμα οικονομικής κακοδιαχείρισης στην ιστορία του κόσμου. Ήταν ένα ρεκόρ, το οποίο κινδυνεύει να καταβαραθρωθεί μόνο τώρα με την κρίση του ευρώ. Κανέναν δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός ότι οι (πρώην Δυτικοί) Γερμανοί, οι οποίοι έπρεπε να συμβιβαστούν με τις μεταβιβαστικές πληρωμές προς την Ανατολική Γερμανία (και πρέπει να εξακολουθούν να τις υπομένουν) δεν θέλουν να συμβαίνει ακριβώς το ίδιο με την Ευρώπη.

Ένας ηγετικός ρόλος που η Γερμανία ποτέ δεν επεδίωξε

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι η παλιά Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Δυτικής Γερμανίας θα μπορούσε να είχε χειριστεί την κρίση του ευρώ καλύτερα. Θα είχαμε τώρα δημοσιονομική και τραπεζική Ένωση, και το ελληνικό χρέος θα διεγράφετο. Για την παλιά Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ήταν η έσχατη λύση, η τελευταία λύση κάθε πολιτικής. Η κρίση θα μπορούσε να είχε προσληφθεί ως μια ευκαιρία για τη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αλλά αντί της ευρωπαϊκής ενότητας, η εθνική ενότητα κατέλαβε την πρώτη θέση, και η μεταφορά της πρωτεύουσας στο Βερολίνο έφερε τους πολιτικούς της Δυτικής Γερμανίας σε μια πολιτική κουλτούρα που είναι πιο κοντά στη Μόσχα απ’ ότι στις Βρυξέλλες, το Παρίσι και το Λονδίνο. Θυμάμαι ακόμα μια συνομιλία με έναν ηγετικό μέλος του CDU πριν από λίγα χρόνια, ο οποίος απάντησε σε ερώτησή μου για συντονισμό της οικονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη ως εξής: «Η Γερμανία δεν συντονίζει σε επίπεδο Ευρώ, αλλά μόνο με τους G20» - την ομάδα με τις 20 κορυφαίες βιομηχανικά χώρες. Η Γερμανία δεν βλέπει πλέον τον εαυτό της ως μέρος της ΕΕ, αλλά ως ανεξάρτητη δύναμη στο ίδιο επίπεδο με τους Αμερικανούς, τους Ρώσους και Κινέζους, χωρίς αυτά τα μικρά ευρωπαϊκά κράτη να ενοχλούν με την παρουσία τους.

Πώς έχουμε φτάσει σε αυτή την αλλαγή πορείας; Με την ενοποίηση της Γερμανίας, ένα βασικό στοιχείο της ευρωπαϊκής δυναμικής, η οποία βασιζόταν στην ισορροπία των πέντε μεγαλύτερων κρατών μελών - Δυτική Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία και Ισπανία - έχει σπάσει. Δεν είναι τυχαίο ότι με την ενοποίηση της Γερμανίας, το ενδιαφέρον της Βρετανίας για την ΕΕ εξαφανίστηκε. Και με την σταδιακή αποχώρηση των Βρετανών, η ανισορροπία δύναμης μεγάλωσε ακόμη περισσότερο.

Η Γερμανία αντιπροσωπεύει σήμερα περισσότερο από το ένα τέταρτο της οικονομίας ολόκληρης της ευρωζώνης, αλλά η χώρα το βρίσκει δύσκολο να διαχειριστεί έναν ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη, τον οποίον ποτέ δεν ήθελε. Η παλιά Ομοσπονδιακή Δημοκρατία, ισότιμος εταίρος μεταξύ των πέντε, θα έπρεπε να συμπεριφέρεται σήμερα όπως η Ολλανδία. Επικριτικά, αλλά και εποικοδομητικά.

Η Γερμανία εισήλθε στο Ευρώ με φουσκωμένη συναλλαγματική ισοτιμία

Εγώ προσωπικά, οφείλω να ομολογήσω, ήμουν μεταξύ εκείνων που πίστευαν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην μεταφορά του Κολ για τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η Γερμανία θα μπορούσε ποτέ να αποκλίνει από την φιλοευρωπαϊκή συναίνεση. Αυτό συνέβη, εν μέρει, λόγω ανατολικογερμανών πολιτικών όπως η Άνγκελα Μέρκελ, οι οποίοι δεν είχαν καμία προσωπική σχέση με την ΕΕ και αισθάνθηκαν ξένοι ως προς την ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Η αποξένωση, όμως, δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από τον παράγοντα «ανατολή». Ακόμα και στη Δύση, οι προτεραιότητες άλλαζαν. Ένας από τους λόγους είναι οικονομικός. Λόγω του κόστους της επανένωσης, η Γερμανία εισήχθη στο Ευρώ με μια φουσκωμένη συναλλαγματική ισοτιμία. Το αποτέλεσμα ήταν ότι για μια ολόκληρη δεκαετία η γερμανική οικονομική πολιτική επικεντρώθηκε στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Γερμανίας έναντι τρίτων, αντί για την ενίσχυση των οικονομικών επιδόσεων της ευρωζώνης στο σύνολό της. Και αυτό ήταν μία από τις κύριες αιτίες της κρίσης που θα ερχόταν αργότερα.

Η Γερμανική και ευρωπαϊκή ενοποίηση ως εκ τούτου δεν μπορούν να συμβιβαστούν σε μεγάλο βαθμό, διότι και οι δύο αποδείχθηκαν βλαβερές οικονομικά. Πιστεύω ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα λάβουν μια επικριτική στάση έναντι της γερμανικής ενοποίησης και της αξίας του Κολ...

 Απόδοση: Σωτήρης Μητραλέξης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 05/10/2012 15:21:49

    Χτυπάει κέντρο. Μπράβο Σωτήρη.

    • thΘymios avatar
      thΘymios @ Γιάννης Φαίλτωρ 06/10/2012 02:10:51

      Κάπου μας χρειάζεται, ο “ιμπεριαλισμός”. Δεν είν’ και “κακό” να ’σαι “χρήσιμος”! Και το -89 έτσι ήμασταν, και χρειαστήκαμε, στο Ν.Α.Τ.Ο., για την “Γιουγκοσλαβία”! ...Ε!!! “αυτή είναι η Ελλάδα” (Σημίτης). Τα “χρέη! μας”!! φυσικά, τότε, ξεχάστηκαν!

      το Ν.Α.Τ.Ο., ή Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δυτικο-Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρω-Ζώνη, & η Ο.Α.Σ.Ε./Δ.Α.Σ.Ε. (O.S.C.E.), είναι μερικοί απ’ τους θεσμούς των “νικητών”, απ’ τους οποίους η “ρεβανσιστική” Γερμανία θέλει να ’απαλλαγεί. Εκτός απ’ την Ευρω-Ζώνη, που μπορεί να μετατραπεί σε “Λατινική Ευρώπη”, οι άλλοι θεσμοί πρέπει, (ή θα πρέπει), να αλληλοϋποστηριχτούν για να επιβάλουν στην Γερμανία -την “ρεβανσιστική”- την παρουσία τους & να της αμφισβητήσουν την νέο-αποκτημένη ανεξαρτησία της ή και την ενότητά της.
      -=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

      μήπως πρέπει να τον αντικαταστήσομε με ένα “όραμα” “ευρύτερο”, τον Ευρωπαϊσμό;

      ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ, ΟΥΤΕ (μόνον) ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΜΗΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΕ ΚΑΙ ΛΙΓΗ Ο.Α.Σ.Ε./Δ.Α.Σ.Ε. (O.S.C.E.) και (ίσως) i. η “Συνεργασία Ρωσίας - Ν.Α.Τ.Ο.”, ii. αλλά και η “Δυτικο-Ευρωπαΐκή Ένωση”.
      -=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
      Θέλω να πώ, πως αν δεν μας κάνει, ή (αν) δεν μας αρκεί πλέον ο “Ευρωπαϊσμός”, μήπως πρέπει να τον αντικαταστήσομε με ένα “όραμα” “ευρύτερο”. “Όραμα” που να παρακάμπτει την “παγκοσμιοποίηση”, αλλά να μην αφήνει περιθώρια, “αντιαμερικανισμού” ή & “αντιαντλαντισμού”, για την “νέα μας ρωσοφιλία”.
      .-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-.
      i.
      Το καλύτερο, για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό, θα ’ταν να ενωθεί η Ρωσία με την Αμερική, μ’ έδρα την Κωνσταντινούπολη & ενδιάμεσο την “B.P.” (και την Shell)*
      Όλα τα ενδιάμεσα ας γίνουν “σάντουιτς”.

      ΑμερικανοΡωσική Ένωση vs ΓερμανοΓαλλικής Ένωσης

  2. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 05/10/2012 15:46:07

    Είναι εκπληκτικό και έξω από τα καθιερωμένα άρθρο.
    Ο Wolfgang Münchau βλέπει χάσμα ανάμεσα στην παλιά (Δυτική) Ομοσπονδιακή Γερμανία της Βόννης και την σημερινή Ομοσπονδιακή Γερμανία του Βερολίνου.
    Η σημερινή "είναι πιο κοντά στη Μόσχα απ’ ότι στις Βρυξέλλες, το Παρίσι και το Λονδίνο": Είναι μια εκτίμηση με πολύ ρίσκο, αλλά βαρυσήμαντη και κομβική: Πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα, να ζυγισθεί και να ελέγχεται συνεχώς τα επόμενα χρόνια, με τα δεδομένα της πραγματικότητας.
    Άν ισχύσει, σημάινει ότι η μετά το 1989 (επαν)ενωμένη Ευρώπη, κινδυνεύει να επαναδιαιρεθεί και μάλιστα σε καταστάσεις Ιεράς Συμμαχίας.
    Η Γερμανία δεν μπορεί μόνη της να είναι πραγματική δύναμη. Μπορεί είτε να συμμετέχει στην ΕΕ - και να μετέχει έτσι μιας πραγματικής δύναμης, είτε να επιδιώξει ένα "δίδυμο δυνάμεων" μαζί με την Ρωσία. Ενώνοντας την δική της οικονομική - βιομηχανική ισχύ με την πολιτική-στρατιωτική ισχύ και τις πρώτες ύλες της Ρωσίας.
    Αλλά η δεύτερη επιλογή θα καταστήσει και τις 2 συνεργάτριες αντιπάλους της ΕΕ. Αντιπάλους της Δύσης.

  3. Σωτ Μητραλ avatar
    Σωτ Μητραλ 05/10/2012 16:36:50

    Νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ ἀρθρογράφος Wolfgang Münchau δὲν εἶναι τυχαῖος, ἡ ὑπογραφή του φέρει εἰδικὸ βάρος.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ Σωτ Μητραλ 05/10/2012 16:44:39

      Τον παρακολουθώ συστηματικά από το 2009 σε FT και Spiegel.
      Έχει επιβεβαιωθεί στις πιό πολλές οικονομικές του εκτιμήσεις για την Ευρώπη και την Ελλάδα (εκτιμήσεις που αρχικά φαινόταν σε πολλούς πολύ αιρετικές).
      Αλλά έχει επίσης εξαιρετικά κοφτερό πολιτικό μυαλό - πράγμα όχι σύνηθες για οικονομικό αναλυτή.

  4. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 05/10/2012 16:53:03

    Και εξαιρετική επιλογή "οικοδεσπότη" (άν το επιδίωξε και δεν προσκλήθηκε).
    Το Handelsblatt (μαζί με τους FT Deutschland) είναι το πιό έγκυρο εξειδικευμένο οικονομική φύλλο της Γερμανίας και εκφράζει κυρίως την εξαγωγικό της δυναμικό (βιομηχανικό και εμπορικό).
    Σε αντίθεση με τον λαικίστικο Γερμανικό τύπο, έχει κρατήσει γενικά καλή στάση προς την Ελλάδα. Κατά καιρούς έχει επισημάνει με αρθρογραφία το άδικο και αναποτελεσματικό της πολιτικής που εφαρμόζεται για την Ελληνική και γενικά Ευρωπαική οικονομική κρίση.

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ Ο Θείος 05/10/2012 16:54:38

      Ωπ, λάθος, συγγνώμη.
      Για αλλού είναι αυτό το σχόλιο (για τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στο Handelsblatt).

      • Σωτ Μητραλ avatar
        Σωτ Μητραλ @ Ο Θείος 05/10/2012 17:42:33

        Ἐπὶ τῇ εὐκαιρία νὰ σημειωθεῖ ὅτι ΟΝΤΩΣ ἡ Handelsblatt ἔχει «ξηγηθεῖ καλά», ἐν συγκρίσει πάντα.

  5. Στέφανος avatar
    Στέφανος 06/10/2012 12:31:07

    Αγαπητέ Σωτήρη, υπάρχει και μία παρόμοια άποψη που λέει το εξής:" Μια συμμορία πολιτικών και τραπεζιτών έφερε εις πέρας το εξής σχέδιο. Με χρήματα της αμερικανικής FED "φόρτωσαν" τη Γερμανία με χρέος για την "ένωση" της υποσχόμενοι σ' αυτήν να την απαλλάξουν απ΄αυτό με την "ένωση" της Ευρώπης. Την "φόρτωσαν" με "πέτσινα" χρήματα , για να τη βάλουν να τα "ξεφορτώσει" πάνω σε άλλους. Την έκαναν "ναρκομανή" με τα τεράστια χρέη της ενοποίησης και στη συνέχεια την έβαλαν να σκορπίσει τεράστια χρέη στους λαούς της Ευρώπης. Την έβαλαν σε δύσκολη θέση , δίνοντας την ως μοναδική επιλογή σωτηρίας της την καταστροφή των άλλων." Αυτά έγραφε σε ιστολόγιο του αναλυτής ονόματι Π. Τραϊανού τον περασμένο Μάιο και για να είμαι ειλικρινής τα θυμήθηκα διαβάζοντας αυτήν την ανάλυση. Έχω όμως την εξής ένσταση. Γιατί αυτή η κρίση χρέους εμφανίστηκε 20 χρόνια μετά τη Γερμανική ενοποίηση. Μήπως αυτό αδυνατίζει το επιχείρημα ότι για την κρίση χρέους φταίει η γερμανική ενοποίηση; Ποια η άποψη σου;

  6. Γιάννης avatar
    Γιάννης 06/10/2012 12:45:06

    Ποια επανένωση τής Γερμανίας;
    Λάθος ήταν η ένωση των τριών τομέων που δημιούργησαν τη Δυτική Γερμανία.
    Θα έπρεπε αυτή τη στιγμή να υπάρχουν τέσσερα γερμανικά κράτη, ή μάλλον οχτώ, αφού και η Αυστρία είχε χωριστεί στις τέσσερις νικήτριες μεγάλες δυνάμεις. Οχτώ αδύναμα κρατίδια που εξασφάλιζαν στους Ευρωπαίους ότι η οχιά του γερμανικού ηγεμονισμού δεν θα ξανασήκωνε κεφάλι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.