#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/07/2012 11:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ζωτική εθνική ανάγκη η ανασυγκρότηση της Γεωργίας



Παρά την έλλειψη χρόνου, αισθάνθηκα ότι πρέπει να γράψω μερικές σκέψεις για το πολύ σημαντικό θέμα της ανασύνταξης της Ελληνικής Γεωργίας, μιας και, μέσα από προηγούμενη ανάρτηση, βγαίνει από το περιθώριο της δημόσιας συζήτησης, προβάλλεται και παίρνει τη θέση που δικαιούται στο δημόσιο διάλογο και προβληματισμό.

Όσοι ξέρουμε ή υπηρετήσαμε πραγματικά την Ελληνική Γεωργία,  έχουμε υποχρέωση να πούμε καθαρά, μερικά πράγματα. Πολύ περισσότερο όταν διαπιστώνουμε ότι η συζήτηση πάει να διολισθήσει στις γνωστές «προτάσεις» των παρατρεχάμενων της εκάστοτε εξουσίας, που έχουν ξεχάσει από πότε έχουν να δουν χωράφι και να συναναστραφούν πραγματικούς παραγωγούς. Και αναμασώνται (και στα σχόλια) γνωστά κλισέ για τεμπέληδες αγρότες που τρώνε τις επιδοτήσεις στα μπαρ με Βουλγάρες, συνεχίζεται απτόητη η επικοινωνιακή προβολή επιστροφής νέων στην ύπαιθρο που ανακαλύπτουν τη γη της επαγγελίας και «λύνουν» το βιοτικό τους πρόβλημα μέσα από τις νέες καλλιέργειες (Ιπποφαές, Γκοτζι Μπέρρυ και δεν συμμαζεύεται).

Έχουμε και λέμε:

1) Πρώτα –πρώτα δεν πρέπει να μαλώνουμε τον Έλληνα παραγωγό που μοχθεί, είναι ικανός και από τους πιο ευπροσάρμοστους. Έκαναν φυσικά τα πάντα οι φαύλες εξουσίες για να τον απαλλοτριώσουν (εκμαυλισμός, διάλυση μέσα από την κομματικοποίηση των συνεταιριστικών του οργανώσεων, μεγάλο φαγοπότι με κονδύλια εκπαιδεύσεων που ποτέ δεν είχαν σχέση με τις πραγματικές ανάγκες και ποτέ δεν απευθύνθηκαν σε πραγματικούς παραγωγούς), αλλά ακόμα αντέχει.

2) Διαπιστωμένο και χιλιοειπωμένο το τραγικό πρόβλημα μιας αγροτικής χώρας που έχει δραματικά αρνητικό αγροτικό ισοζύγιο (δίνουμε για κρέας και γάλα όσα για πετρέλαιο). Και χιλιοειπωμένο το σλόγκαν για το άνοιγμα τιμών «από το χωράφι στο ράφι» (1 προς 5 στη χώρα μας, έναντι 1 προς 2-2,5 στην Ευρώπη).

3) Πως θα λυθεί το πρόβλημα;

Ας πούμε, κατ΄ αρχήν, δυο λόγια για το θέμα της «αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών» που ακούγεται, σαν καραμέλα, παντού τα τελευταία χρόνια. Χρειάζεται πράγματι μια μερική αναδιάρθρωση των καλλιεργειών και πρώτοι τη θέλουν οι παραγωγοί, που με τις υπάρχουσες καλλιέργειες δεν μπορούν να εξασφαλίσουν βιώσιμο εισόδημα. Και «ψάχνονται» για συμπληρωματικό εισόδημα. Και το απέδειξαν, σε πρώτη φάση, με την καλλιέργεια εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων ενεργειακών φυτών και άλλες δυναμικές καλλιέργειες (κρεμμύδια κ.λ.π.) Αντί, όμως, διάφοροι (άσχετοι τις περισσότερες φορές) να ‘μαλώνουν’ αφ’ υψηλού και από καθ’ έδρας τους παραγωγούς μας, γιατί καλλιεργούν σιτάρι, καλαμπόκι, βαμβάκι, το σωστό είναι, αφού δημιουργήσουμε τις υποδομές, να τους παρακινήσουμε: κοντά σ’ αυτές τις καλλιέργειες για τις οποίες έχουν επενδυθεί πολλά σε υποδομές και γνώση, να καλλιεργήσουν ένα μικρό τμήμα της εκμετάλλευσής τους με λαχανικά, φρούτα και άλλες νέες και προσοδοφόρες καλλιέργειες. Δεν μπορούν τα εκατομμύρια αρδευόμενα στρέμματα να γίνουν όλα οπωροκηπευτικά. Και δεν είναι τόσο ασήμαντο να έχουμε επάρκεια σε στρατηγικά τρόφιμα για τον πληθυσμό και την κτηνοτροφία μας. Στις Ηνωμένες πολιτείες, μητέρα της ελεύθερης αγοράς, πέραν των άλλων παραμέτρων (μεγάλες εκτάσεις που προσφέρονται για αροτριαίες καλλιέργειες κ.λ.π.), οι παραγωγοί ενισχύονται για να παράγουν αυτά τα στρατηγικά προϊόντα, προκειμένου να έχουν αυτάρκεια αλλά και να κάνουν με αυτά γεωπολιτικό παιχνίδι. Τελευταία με τα μνημόνια φάνηκε πόσο τραγική είναι η ανεπάρκεια της χώρας σε βασικά είδη: σιτάρι ,ζωοτροφές, κρέατα κ.λ.π. Στη χώρα μας τείνει, όμως, να επικρατήσει ενός είδους ‘καινολαγνεία’, ενθουσιασμός για όποια νέα καλλιέργεια – αρκεί να βάλουμε κάτι άλλο απ΄ αυτό που καλλιεργούμε. Κατ΄ αρχήν για την πιθανή στροφή σε νέες μεγάλες (αροτριαίες) καλλιέργειες, πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν οι επενδύσεις που έχουν γίνει, σε επίπεδο παραγωγού και επιχειρήσεων, για τις υπάρχουσες καλλιέργειες (π.χ. σπαρτικές μηχανές, σκαλιστήρια, συλλεκτικές – αλωνιστικές μηχανές, Εκκοκκιστήρια, Τοματουργεία, Εργοστάσια Ζάχαρης κ.λ.π.). Οι διαφορές, επομένως, στο εισόδημα του παραγωγού από νέες καλλιέργειες πρέπει να είναι σημαντικές, ώστε να δικαιολογούν τη στροφή και το κόστος νέων επενδύσεων.



Κηπευτικά και φρούτα. Κεντρική επιλογή η στροφή προς τις καλλιέργειες αυτές. Έχουμε από την μια μεριά τους καταναλωτές που διαμαρτύρονται για τις ψηλές τιμές (στην καλύτερη περίπτωση οι δραχμές έγιναν λεπτά του ευρώ σε δύο χρόνια), τη δραματική πραγματικότητα της εισαγωγής των περισσότερων σχετικών προϊόντων και από την άλλη έναν ολόκληρο αγροτικό κόσμο που πιέζεται και χρειάζεται συμπληρωματικό εισόδημα. Η στροφή, όμως, προς τις δυναμικές αυτές καλλιέργειες ‘σκοντάφτει’ πάνω στο βασικό πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας. Την απουσία του κρίσιμου ‘κρίκου’ που θα συνδέει την παραγωγή με την κατανάλωση. Στην Ευρώπη, τον κρίκο αυτόν τον αποτελεί ένα υγιές και δυναμικό συνεταιριστικό κίνημα. Εδώ οι συνεταιρισμοί κακοποιήθηκαν σε τέτοιο βαθμό, που είναι τελείως απαξιωμένοι και απωθητικοί για την μέγιστη πλειοψηφία των παραγωγών. Πρέπει να δημιουργηθεί ο ενδιάμεσος κρίκος που λείπει, οι δομές που θα παραλάβουν το προϊόν του παραγωγού (ο δικός του ρόλος εκεί, στην παραγωγή πρέπει να σταματά) και θα αναλάβουν να το διαθέσουν όπου αυτό λείπει και έχει ζήτηση: στην πρωτεύουσα του νομού του, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στο Μόναχο, στη Σόφια, στη Μόσχα κ.λ.π. Χωρίς αυτή την υποδομή, θα συμβεί ότι συνέβη με κάποιες καινούργιες καλλιέργειες, π.χ. κρεμμύδια, στις οποίες στράφηκαν αρκετοί παραγωγοί και πασχίζουν να τα διαθέσουν από μαγαζί σε μαγαζί, σακκί- σακί, όσο -όσο. Και δυσκολεύονται ή τους μένουν αδιάθετα, την ίδια ώρα που λείπουν, π.χ., από τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα κ.λ.π. και εισάγονται από Τουρκία και αλλού. Απαιτούνται, λοιπόν, υποδομές και η σχετική οργάνωση. Πρέπει να δούμε πως θα γίνουν. Πρώτα από το κράτος: Περιφερειακές αγορές, δημοπρατήρια, εμπορευματικά αεροδρόμια, κάθετοι άξονες και οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει τους παραγωγούς να προωθήσουν την παραγωγή τους. Οι σχετικές συζητήσεις διαρκούν 30 χρόνια και δεν γίνεται τίποτα. Προσπαθήσαμε και μέσα από κάποιους διαύλους πέρασε η δημιουργία δημοπρατηρίων στο προεκλογικό πρόγραμμα της Ν.Δ.. Διαπιστώνω, όμως, ότι αναμασάται ανόρεχτα και ρουτινιάρικα και όχι σαν τη ζωτική ανάγκη της σύνδεσης παραγωγής και κατανάλωσης. Από κει και πέρα, υποκαθιστώντας την προαναφερθείσα βασική έλλειψη του συνεταιριστικού κινήματος, νέες μορφές οργάνωσης – δράσης (ΣΔΙΤ, νέες υγιείς ομάδες παραγωγών κ. α.), πρέπει να αναλάβουν την σύνδεση παραγωγής και κατανάλωσης. Την σύνδεση από το χωράφι στο ράφι, όπως συνθηματικά διαπιστώνεται και διαλαλείται, αλλά ουδέποτε πραγματοποιείται. Και το σπάσιμο των πάσης φύσεως καρτέλ. Και πέραν της εσωτερικής αγοράς πρέπει να έχουμε, όπως προαναφέρθηκε και εξαγωγικό προσανατολισμό, για την τροφοδότηση της Ευρώπης (παλαιών και νέων χωρών). Μελέτη – εξέταση αποστάσεων, σχετικών πλεονεκτημάτων σε σχέση με άλλες χώρες (π.χ. Ισραήλ, Ισπανία).



Η αυξανόμενη ευαισθησία, τα τελευταία χρόνια, των καταναλωτών γύρω από τη ποιότητα των τροφίμων και οι υψηλές διατροφικές απαιτήσεις (βιολογικά προϊόντα κ.λ.π.), αποτελούν σύμμαχό μας αφού θα προβάλουμε τις φυσικές συνθήκες παραγωγής που προσφέρει το πλεονεκτικό κλίμα της χώρας μας. Είναι τραγικό να τρώμε ψωμί από εισαγόμενα σιτάρια που στις βόρειες χώρες ψεκάζονται 4-5 φορές με μυκητοκτόνα και όχι από δικό μας σιτάρι που δεν χρειάζεται και δεν δέχεται κανένα τέτοιο ψεκασμό. Αδιαφορία για ένα τόσο βασικό τρόφιμο. Που είναι τα ΜΜΕ, τα ΑΕΙ, οι σιτιζόμενες Ενώσεις Καταναλωτών, να αναδείξουν αυτό το τόσο βασικό ζήτημα; Συναφής η ανάγκη, ανάπτυξης και εξυγίανσης των μηχανισμών πιστοποίησης.

Η στροφή αυτή προς τα κηπευτικά δεν πρέπει να αργήσει για να προλάβουμε να αξιοποιήσουμε πριν χαθεί, τη γενιά και τη νοοτροπία της χειρωνακτικής εργασίας (καπνοκαλλιεργητές, κ.α.).

Κτηνοτροφία Ένας άλλος σπουδαίος και ελλειμματικός τομέας που πρέπει να ανασυνταχτεί. Στρεβλή υφιστάμενη κατάσταση : 30% Ζωική και 70% Φυτική παραγωγή - ανάγκη προσαρμογής, ως προς την σχέση ζωικής και φυτικής παραγωγής, στα πρότυπα των αναπτυγμένων ευρωπαϊκών μοντέλων γεωργίας (πάνω από 60% η ζωική παραγωγή – αντίστροφη, περίπου, της δικής μας). Αξιοποίηση ζωοτροφών. Προσοχή μην ξαναγίνουν λάθη και δημιουργήσουμε μια νέα γενιά προβληματικών κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να επουλωθούν τα τραύματα του παρελθόντος, να ξεχαστεί η πικρή προϊστορία της ελληνικής κτηνοτροφίας και μέσα, έστω, από την αναδιάρθρωση που επιβάλει η νέα Κ.Α.Π., να ξαναεμφανιστούν παραγωγοί πρόθυμοι να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία. Τυχόν αποτυχία, πέραν των προσωπικών τραγικών συνεπειών, θα σημάνει τελεσίδικα, ότι η χώρα μας θα παραμείνει εσαεί εισαγωγική και εξαρτώμενη στα ζωικά προϊόντα. Και δυστυχώς υπάρχουν οι πρώτες απογοητεύσεις. Παρά τα σημαντικά βήματα που επιχειρήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση – ανασύνταξη του ΕΛΟΓΑΚ (Οργανισμού Γάλακτος και Κρέατος), απόπειρα εξυγίανσης των σχετικών κυκλωμάτων (ελληνοποιήσεις εισαγομένων κρεάτων και γάλακτος), τα περισσότερα εγκαταλείφθηκαν και η κρίση αφήνει απλήρωτο για μήνες το παραγόμενο γάλα. Στην ίδια κατεύθυνση που αναφέραμε παραπάνω, της ποιότητας των τροφίμων, ένα δυναμικό Μάρκετινγκ θα μπορούσε να απογειώσει την ελληνική κτηνοτροφία, προβάλλοντας τις μοναδικές συνθήκες διατροφής και διαβίωσης των ζώων, σε σχέση με τις συνθήκες ‘αιχμαλωσίας’ που επικρατούν σε άλλες χώρες με ακραία εντατικοποιημένη κτηνοτροφία. Δυστυχώς, το Υπουργείο Γεωργίας αρκείται στο να αλλάζει κάθε λίγο όνομα. Αρκείται σε επικοινωνιακά παιχνίδια με σαλιγκάρια, ιπποφαές, δήθεν διανομή γαιών (ασχολήθηκε κανείς με την τρομακτική γραφειοκρατική επιβάρυνση των υπηρεσιών σε σχέση με το πενιχρό ή ανύπαρκτο αποτέλεσμα;) κ.λ.π., όταν η ζοφερή αγροτική πραγματικότητα απαιτεί ουσιαστική δουλειά για ανασυγκρότηση της Ελληνικής Γεωργίας.

Αξίζει, τέλος, να αναφερθούν κάποια, συγκριτικά στοιχεία: Προ μνημονίου ο ΕΛΓΑ εισέπραττε ετησίως εισφορές των αγροτών περίπου 100 εκατομμυρίων € και κατέβαλε αποζημιώσεις 500 περίπου εκατομ. €. Δημόσια δαπάνη, δηλαδή, περίπου 400 εκατ. € ετησίως. Η οποία δεν πήγαινε χαμένη – στήριζε, εμμέσως, την αγροτική οικονομία, χωρίς, όμως, να λύνει τα διαρθρωτικά της προβλήματα. Τώρα ο ΕΛΓΑ θα καταβάλλει σε αποζημιώσεις όσα εισπράττει, περίπου 100 εκατομ. €. Ένα από τα καλύτερα διαλογητήρια – δημοπρατήρια της Ευρώπης, στο Βέλγιο (το επισκέφθηκαν επανειλημμένως αντιπροσωπείες αγροτών), στοιχίζει 15 εκατομ. €, περίπου. Δηλαδή, με την δημόσια δαπάνη μιας χρονιάς του ΕΛΓΑ, θα είχαμε κατασκευάσει δημοπρατήρια, σχεδόν, σε κάθε νομό.

Συμπερασματικά:

Η παραγωγική ανασύνταξη της ελληνικής γεωργίας αποτελεί ζωτική εθνική ανάγκη. Για να συμβεί, όμως, αυτό είναι αναγκαίο να δουλέψουμε ουσιαστικά, για να αποκαταστήσουμε ή να δημιουργήσουμε τον απόλυτα απαραίτητο κρίκο που θα συνδέει την παραγωγή με την κατανάλωση. Στη μια πλευρά, έχουμε τον Έλληνα παραγωγό, άξιο και ευπροσάρμοστο (όταν του εξασφαλίστηκε η διάθεση των προϊόντων έκανε τεράστιας κλίμακας αναδιοργάνωση των καλλιεργειών του – τεύτλα, ενεργειακά φυτά). Είναι ανάγκη  να δημιουργήσουμε τη δομή όπου θα παραδίδει τα παραγόμενα προϊόντα του και από εκεί άλλοι θα φροντίζουν για τη διάθεσή τους στην κατανάλωση. Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο.

Αντί αυτού παρατηρούμε επί τριάντα χρόνια (το 1982 άρχισε η μάχη του τελάρου – Υπουργός Μοραΐτης) τη δήθεν ενασχόληση με το πρόβλημα, χωρίς, φυσικά, αποτελέσματα. Και τελευταία, αντί να σκύψουμε στο δραματικό αγροτικό μας πρόβλημα (δεν παράγουμε τα απαραίτητα κρέας, γάλα, πατάτες, ντομάτες, κρεμμύδια, σκόρδα, όσπρια κλπ.), είναι της μόδας να οργανώνουμε ημερίδες για Ιπποφαές, Γκότζι μπέρι, Αρώνια και ότι άλλο παράξενο και εξωτικό. Από κοντά και τα νταβατζοΜΜΕ με σχετικά «αφιερώματα». Αλήθεια, θα λυθεί το δραματικό πρόβλημα του αγροτικού μας ισοζυγίου, αν 4-5 αργόσχολοι ή περίεργοι σε κάθε νομό καλλιεργήσουν κάποια από τα παραπάνω φυτά; Ένας ολόκληρος κόσμος κινείται ακόμα στη γνωστή επικοινωνιακή λογική, οι παρατρεχάμενοι που περιτριγυρίζουν την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ελάχιστα ενδιαφέρονται για ουσιαστικό έργο και  διάφοροι αετονύχηδες ροκανίζουν σχετικές πιστώσεις για  δήθεν «εκπαίδευση» των παραγωγών μας.

Νίκος Α.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Geoponix avatar
    Geoponix 20/07/2012 12:22:30

    Προσυπογράφω. Μακριά από επικοινωνιακές κοινοτυπίες (πάνω στο τρακτέρ και μπροστά στις κάμερες) και εφαρμογή ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Με το φραγγέλιο αν χρειαστεί.

  2. rollin avatar
    rollin 20/07/2012 13:05:07

    Επανω του οτι δεν.εγινε με τα κεντρα αγροτικης αναπτυξης να γινει τωρα ειδικα στην κτηνοτροφια που εχει τεραστιες δυνατοτες κ ειναι απ τους λιγους κλαδους που δεν ειναι "δημοκρατικων κ προοδευτικων δυναμεων" καποτε ξελασπωνε αυτη την χωρα κ τωρα μαραζωνει στον εμπορικο επιχειρημστικο χωρο εχει κυριολεκτικα καταστραφει χανοντε συνεχεια θεσεις εργασιας

  3. ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ avatar
    ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ 20/07/2012 13:57:57

    Και να τονιστεί ότι για την ανασυγκρότηση αυτή δε χρειάζεται η άδεια καμίας τρόικα. Θέληση χρειάζεται, θέληση και μόνο θέληση

  4. xp avatar
    xp 20/07/2012 14:28:35

    Χωρίς να έχω εμπειρία από τον χώρο,απορώ:Ειναι δυνατόν το πρόβατο,το κατσίκι πχ σε ένα ελληνικό νησί ,που τρώει αλμυρό χορταράκι ,τα βότανα ,είναι ελεύθερο κτλ,να συγκρίνεται σε τιμή με τα αντίστοιχα βορείων χωρών που τρώνε ορυκτέλαια κ.τ.λ.?Διαφήμηση,Μάρκετινκ και σύστημα διανομής χρειαζεται!Πιστεύω ότι το προιον θα μπορούσε να έχει διπλάσια αξία!!

    • GreekInLux avatar
      GreekInLux @ xp 20/07/2012 15:19:29

      Καλημέρα! Ας μην υπερβάλλουμε, δεν τρώνε και ορυκτέλαια τα εκτρεφόμενα σε βόρειες χώρες αμνοερίφια ή βοοειδή. Οι ατέλειωτες καταπράσινες εκτάσεις στη κεντρική αλλά και στη βόρεια Ευρώπη αποτελούν ιδανικές συνθήκες για την εκτροφή αλλά (και εδώ πιστεύω είναι ένα τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελληνικής υπαίθρου σε σχέση με τα κράτη αυτά) όπως και εσείς με κάποιο τρόπο αναφέρατε, οι κλιματολογικές συνθήκες στην Ελλάδα είναι τέτοιες που η εξωτερική - ελεύθερη βοσκή να μπορεί να πραγματοποιείτε σχεδόν σε ολόκληρη τη διάρκεια του έτους. Ενώ εκεί το ζώο παραμένει έγκλειστο από Οκτώβρη έως Απρίλη και τρέφεται αποκλειστικά με ζωοτροφές και αποξηραμένο χόρτο. Επιπροσθέτως, υπάρχουν συγκεκριμένες φυλές αμνοεριφίων, χοιρινών και βοοειδών, προστατευόμενης ονομασίας και προέλευσης με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία και δικαιολογούν υψηλές τιμές. Όπως για παράδειγμα στην Ισπανία ο μαύρος Ιβηρικός χοίρος (χαμόν Ιμπέρικο) τα Μπλάκ Άνγκους που εκτρέφονται στη Σκωτία και στις ΗΠΑ ή κάποιες φιλές προβάτων στην Ιρλανδία κ.α.. Έχει ειπωθεί, αν δεν κάνω λάθος, από τον ΑΣ, ότι σε κάποια περιοχή της Ελλάδας, εκτρέφεται συγκεκριμένη φυλή με υψηλά ποσοστά Ω3 στο κρέας τους. Η εκτεταμένη εκτροφή των οποίων μπορείτε να φανταστείτε τι θα μπορούσε ν' αποφέρει και στους εκτροφείς ως χρηματική απολαβή και στην κτηνοτροφία της χώρας ως διαφήμιση. Εμείς βέβαια περιμένουμε τα κοιτάσματα....

  5. ΝΙΚΟΣ Ζ. avatar
    ΝΙΚΟΣ Ζ. 20/07/2012 14:39:24

    Συμφωνώ απόλυτα. Το πρόβλημα της πρωτογενούς παραγωγής λίγοι το γνωρίζουν ή θέλουν να το γνωρίζουν. Στα 30 προηγούμενα χρόνια η μόνη που δεν πληρώνονταν ήταν η παραγωγή. Όλες οι άλλες δουλειές και κυρίως των περιβόητων αεριτζήδων είχαν λεφτά. Όλοι κοίταζαν με το τίποτα "να τα οικονομήσουν". Πόσο θα πήγαινε αυτό το πράγμα; Ήρθε ο λογαριασμός και δυστυχώς τον πληρώνουμε όλοι. Αν λοιπόν θέλουμε να σωθούμε πρέπει οι κυβερνώντες να δουν από την αρχή την αγροτική πολιτική. Με διπλό στόχο: 1. Την αυτάρκεια της χώρας σε αγροτικά προϊόντα για εξοικονόμηση συναλλάγματος και 2. Τις εξαγωγές,για εισαγωγή συναλλάγματος. Έτσι θα βελτιωθεί ή και θα ανατραπεί το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα της οικονομίας μας. Αυτό κατά τη γνώμη μου μπορούν να το κάνουν μόνο οι επαγγελματίες του χώρου οι οποίοι έχουν την τεχνογνωσία και τις υποδομές για το πετύχουν. Από τους άλλους, αυτούς που ακούω και διαβάζω, ότι θα εγκαταλείψουν το "κλεινόν άστυ" και δεν μπορούν να διακρίνουν το σιτάρι από το καλαμπόκι και την κατσίκα από την προβατίνα, δεν έχω έχω και μεγάλες προσδοκίες.

  6. Thomas avatar
    Thomas 20/07/2012 15:11:20

    Πέρα από όσα ορθά και τεκμηριωμένα αναφέρθηκαν στο άρθρο, μεγάλο και δυσεπίλυτο αναδεικνύεται το ζήτημα της τεχνικής στήριξης του αγροτκού κόσμου.
    Το ΥΠΑΑΤ έχει μεταλλαχθεί σε έναν αργοκίνητο γραφειοκρατικό μηχανισμό που ελάχιστη σχέση έχει με την Περιφέρεια και τα προβλήματά της, ενώ και οι περιφερειακές Υπηρεσίες αρκούνται στην τυπική και ανόρεχτη - τις περισσότερες φορές - διεκπεραίωση των εργασιών που τους ανατίθενται. Το ανθρώπινο δυναμικό - με εμπειρία και τυπικά προσόντα - αφού δέχθηκε ηθικές - οικονομικές υποβαθμίσεις και επωμίσθηκε πολύ μεγαλύτερο βάρος από αυτό που του αναλογούσε σε όρους περικοπών και περιορισμών απλά "παρίσταται" ενώ οι όποιες φωτεινές εξαιρέσεις απλά επαφίενται στον πατριωτισμό κάποιων. Το δε πείραμα του "Καλλικράτη", εάν δεν τροποποιηθεί θα αφανίσει τα πάντα.

    Η ουσιαστική διαχείριση των αγροτικών ζητημάτων έχει περιέλθει στον ΟΠΕΚΕΠΕ που φαίνεται ότι εξελίσσεται σε υδροκέφαλο οργανισμό που λίγο έχει να κάνει με την στήριξη της υπαίθρου. Κάθε προσπάθεια αγροτικής ανάπτυξης χωρίς να τεθούν οι στόχοι από την πλευρά του ΥΠΑΑΤ, οι οποίοι θα υπηρετηθούν από ένα ευέλικτο σχήμα που θα προκύψει, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Τα πειράματα πολλά, και η κατάληξή του γνωστή, τόσα που να μη σηκώνουν ακόμη ένα ξύσιμο στη γνωστή "καμπούρα" .

    Για να μη μακρυγορώ, ενσωμάτωση των υπηρεσιών σε ένα ενιαίο σημείο εξυπηρετησης του αγροτικού πληθυσμού, σαφής διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, αυστηρός έλεγχος της ποιότητας των τροφίμων και της περιβαλλοντικής διαχείρισης, αλληλεπίδραση με τον αγρότη ώστε να ξαναγνωρίσουμε αυτόν τον άγνωστο, μέσα από δρόμους που θα οδηγήσουν στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων και θα δώσουν ώθηση στην παραγωγική μηχανή που λέγεται γεωργία.

  7. Nik avatar
    Nik 20/07/2012 15:34:07

    Poulet de Bresse, το πιο ακριβό κοτόπουλο του κόσμου είναι ενδεικτικό της κουλτούρας και ανεπτυγμένης εμπορικής διαχείρισης ενός πόρου που εφαρμόζουν οι Γάλλοι. Είναι ένα από τα πολλά "ταπεινά" προϊόντα που ανέδειξαν σε διεθνείς εμπορικές επιτυχίες. Ο τρόπος που το έκαναν είναι γνωστός. Αυτό που ίσως δεν είναι κατανοητό είναι η συμβολή του κράτους στην ανάπτυξη και διατήρηση διεθνών αγορών. Και να αρχίσουμε με ένα πολύ απλό: όταν κάποιος στέλνει επιστολή στον εμπορικό ακόλουθο της όποιας γαλλικής πρεσβείας, παίρνει απάντηση!!!!

    Αυτό δεν είναι αυτονόητο στους δικούς μας εμπορικούς ακολούθους. Μην το γελάτε καθόλου. Είναι τραγικό να στέλνει μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ επιστολή ζητώντας λεπτομέρειες για το ελληνικό καρπούζι και ο υπερήφανος ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ακόλουθος να μην απαντά, ούτε καν για την αβρότητα του θέματος. Οι γνώστες που θέλουν πληροφορίες δεν ρωτούν την ελληνική διοίκηση, ρωτούν ξένες πρεσβείες στην Αθήνα, αυτές έχουν πληροφορίες και το βασικότερο: απαντούν τις επιστολές και τα τηλέφωνα.

    Αύριο το πρωί πάρτε τον τηλεφωνικό κατάλογο, δείτε Υπουργείο Γεωργίας, και αρχίστε να παίρνετε τηλέφωνα. Δείτε πόσοι αριθμοί θα απαντήσουν και αν είναι πάνω από 50 τοις εκατό αγοράστε λαχείο.

  8. Β. Γεωργόπουλος avatar
    Β. Γεωργόπουλος 20/07/2012 16:33:17

    Διαβάστε Ξενοφώντα! 2500 χρόνια πρίν τα έλεγε ο Έλληνας.

  9. neos agrotis avatar
    neos agrotis 20/07/2012 16:45:25

    Πριν απο δυο και πλέον χρόνια ανάλογη πρόταση για την ανασυγκρότηση της υπαιθρου.
    http://www.antinews.gr/2010/01/21/31762/

    • Νίκος Α avatar
      Νίκος Α @ neos agrotis 20/07/2012 19:13:42

      Αγαπητοί φίλοι
      Επειδή κατά την ανάρτηση χάνεται, εν μέρει, η δομή και οι επισημάνσεις του κειμένου (παράγραφοι, κενά, υπογραμμίσεις), εκείνο που θέλησα να πω και αποτελεί την βασική προυπόθεση για να την ανασυγκρότηση της Ελληνικής γεωργίας είναι τούτο:
      Πρέπει να δουλέψουμε ουσιαστικά, για να αποκαταστήσουμε ή να δημιουργήσουμε τον απόλυτα απαραίτητο κρίκο που θα συνδέει την παραγωγή με την κατανάλωση. Είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε τη δομή όπου ο παραγωγός θα παραδίδει τα παραγόμενα προϊόντα του και από εκεί άλλοι θα φροντίζουν για τη διάθεσή τους στην κατανάλωση. Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο.
      Αν λύσουμε αυτό το βασικό πρόβλημα, όλα τα άλλα θα έλθουν μόνα τους.
      Όσο δεν κινούμαστε σ΄αυτή την κατεύθυνση, θα γίνονται επιτροπές, ημερίδες, διαβουλεύσεις, "κινήματα της πατάτας", αλλά το αγροτικό ισοζύγιο θα είναι εδώ που είναι (χειρότερα δεν γίνεται). Και θα γκρινιάζουμε γιατί στα καταστήματα μιάς αγροτικής χώρας, ευλογημένης από άποψη κλίματος, όλα, σχεδόν, τα αγροτικά προιόντα είναι εισαγόμενα.

  10. xp avatar
    xp 20/07/2012 18:17:09

    οι ποσοστώσεις πόσο επιρεάζουν την γεωργία και κτηνοτροφία μας?

  11. Σπορέας avatar
    Σπορέας 20/07/2012 23:20:12

    Φίλε Νίκο Α.
    Κανένας δεν θα βοηθήσει τον Έλληνα αγρότη παρά μόνο ο ίδιος.
    Ο εαυτός του είναι και ο χειρότερος εχθρός του.
    Μια σχετικά μικρή γεωργική εκμετάλλευση έχει αξία (κεφάλαιο) μεγαλύτερο από μια μεσαία εμπορική ή παραγωγική επιχείρηση.
    Μόνο 'κολλήματα" νοοτροπίας αναγκάζουν τον αγρότη ή τον κτηνοτρόφο να θεωρεί τον εαυτό του ξωμάχο ή κολίγα και όχι επιχειρηματία.
    Γράφεις ότι απέτυχαν οι συνεταιρισμοί.
    Πράγματι απέτυχαν και πάνω από όλους φταίνε οι ίδιοι οι αγρότες γιαυτό.
    Όμως και στα αστικά κέντρα απέτυχαν διάφοροι συνεταιρισμοί, οι συνεταίροι όμως δεν τα παράτησαν, μόνος του ο καθένας ή λίγοι ή και περισσότεροι έφτιαξαν διάφορα επιχειρηματικά σχήματα ατομικών ή προσωπικών εταιρειών μέχρι ΕΠΕ και ΑΕ και συνέχισαν με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία την δουλειά τους.
    Ποιός εμποδίζει τους αγρότες να συστήσουν επιχειρηματικά σχήματα ή ομάδες αγροτών ή και νέους συνεταιρισμούς και να διεκδικήσουν έτσι το μερίδιό τους στην αγορά;
    Κανένας, μόνο η λανθασμένη νοοτροπία του ξωμάχου ή πιο καθαρά η μιζέρια.
    Ουσιαστικά και εσύ στην βασική σου ανάρτηση πέφτεις στο ίδιο λάθος γράφεις :
    "...Πρέπει να δημιουργηθεί ο ενδιάμεσος κρίκος που λείπει, οι δομές που θα παραλάβουν το προϊόν του παραγωγού (ο δικός του ρόλος εκεί, στην παραγωγή πρέπει να σταματά) και θα αναλάβουν να το διαθέσουν όπου αυτό λείπει και έχει ζήτηση: στην πρωτεύουσα του νομού του, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στο Μόναχο, στη Σόφια, στη Μόσχα κ.λ.π. ..."
    Τόλμησε να πείς το ίδιο σε έναν βιοτέχνη που παράγει καρέκλες πχ, ότι δηλαδή ο ρόλος του πρέπει να σταματά στην παραγωγή μόνο και άλλος να αναλάβει τη διάθεσή τους είτε στην εσωτερική είτε στην εξωτερική αγορά.
    Αν προτείνεις κάτι τέτοιο επαγγελματικά σαν σύμβουλος μάλλον θα σου δώσει τα παπούτσια στο χέρι.
    Συμφωνώ μαζί σου σε πολλά, κυρίως οτι πρέπει επιτέλους το κράτος να κινηθεί υπέρ των αγροτών, μόνο που, κατά την δική μου άποψη, υπάρχουν δύο βασικοί άξονες μιας τέτοιας κρατικής παρέμβασης.
    Α.- Η επιδίωξη της συνειδητοποίησης της επιχειρηματικότητας.
    Β.- Η απαλοιφή κάθε εμποδίου της επιχειρηματικότητας.

    Συγνώμη για την ένταση ορισμένων φράσεων αλλά βλέπεις το θέμα με απασχολεί έντονα και προσωπικά.

    • Νίκος Α avatar
      Νίκος Α @ Σπορέας 21/07/2012 02:01:03

      Φίλε σπορέα δεν είναι κακό αλλά δεν ξέρεις το χώρο.
      Γράφω:
      Είναι ανάγκη να δημιουργήσουμε τη δομή όπου ο παραγωγός θα παραδίδει τα παραγόμενα προϊόντα του και από εκεί άλλοι θα φροντίζουν για τη διάθεσή τους στην κατανάλωση. Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο.
      Η απάντησή γιατί να γίνει κάτι τέτοιο με τους αγρότες, όταν ουδείς το διανοείται για τους βιοτέχνες, υπάρχει στην παραπάνω τελευταία φράση:
      Έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο.
      Το επιβάλλουν οι ιδιαιτερότητες της αγροτικής παραγωγής.

  12. ΘΟΔΩΡΟΣ Κ avatar
    ΘΟΔΩΡΟΣ Κ 20/07/2012 23:28:32

    Αγαπητοί Νίκο Α. & Thomas
    Είναι ανώφελο ίσως να πω πόσο και γιατί συμφωνώ με αυτά που γράφονται τόσο στο κύριο μέρος του άρθρου (μικρό σχόλιο είχα κάνει πριν μερικές μέρες σε σχετική ανάρτηση) ,όσο και για την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών (αρκετά σχόλια επανειλημμένα ), καθώς μάλλον το συγκεκριμένο blog δεν είναι ίσως το κατάλληλο forum για κάτι τέτοιο.
    Το λέω αυτό με καλή πίστη καθώς μάλλον ότι πείτε (πούμε ) ή γράψετε (-ουμε) θα είναι είτε πολύ εξειδικευμένο (και άρα δυσκολονόητο) ή εντελώς απλοποιημένο.
    Την τελευταία φορά που προσπάθησα να απαντήσω (προ διμήνου πάνω - κάτω) σε κάποιους μάλλον κακόπιστους (στο άρθρο για τη ΄΄σαλιγκαροτροφία΄΄ ) εισέπραξα άγνοια και εξυπνακισμούς.
    Επειδή μάλλον κινούμαστε στο ίδιο μήκος κύματος καλό θα είναι είναι αυτά να ειπωθούν εκεί που πρέπει και σε αυτούς που πρέπει.
    Η ευκαιρία το φθινόπωρο θα υπάρχει(ή πρέπει να υπάρξει), αρχής γενομένης από την ετήσια συνάντηση που δεν έγινε τον Ιούνιο, αλλά και με τις επαφές που πρέπει να υπάρξουν τόσο με τη νέα πολιτική ηγεσία του ΥπΑΑΤ, όσο και με το πολύπαθο ΓΕΩΤΕΕ.
    Μέσα από το φορέα που εργάζομαι και το Π.Σ του νομού μου θεωρώ ότι μικρά βήματα και αρκετές προτάσεις έχουμε κάνει. Με τη βοήθεια όλων μας ίσως τώρα που όλα έχουν πιάσει πάτο, να είναι ευκαιρία να κάνουμε το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός .
    Κλείνοντας θέλω να πω στο Νίκο Α. ότι η μόνη σοβαρή ένσταση που έχω για το νέο Γ.Γ (τον Κορασίδη) είναι αυτό που λέει και ο Thomas και αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εάν αυτό που θα φέρει στο Υπουργείο είναι η ενδυνάμωση αυτού του διεφθαρμένου από την ίδρυσή του οργανισμού, τότε την κάτσαμε τη βάρκα.

    • Νίκος Α avatar
      Νίκος Α @ ΘΟΔΩΡΟΣ Κ 21/07/2012 02:03:54

      Θα εννοείς ένσταση για την "φωτεινή" πλευρά του.

      • ΘΟΔΩΡΟΣ Κ avatar
        ΘΟΔΩΡΟΣ Κ @ Νίκος Α 21/07/2012 13:39:01

        Δυστυχώς αυτό εννοώ.

  13. Nik avatar
    Nik 21/07/2012 00:29:29

    Ισως να μην καταλαβαίνω το νόημα του διαχωρισμού του παραγωγού από την αγορά. Ομως δεν είναι βασικό συστατικό της επιτυχίας ενός παραγωγού η άμεση γνώση του τι ζητά η αγορά και η ευελιξία να το παράξει και να το προσφέρει; Αυτό λένε μονότονα όσα βιβλία μάρκετινγκ έτυχε να διαβάσω.

    Το άλλο που παρατηρώ σε επαφές με αγρότες είναι η παντελής έλλειψη λογιστικής γνώσης. Σχεδόν κανένας δεν ξέρει το ακριβές κόστος του προϊόντος του. Ισως ένα ενιαίο λογιστικό σύστημα, φτιαγμένο για αγρότες, να βοηθούσε τόσο στην οργάνωση της ατομικής τους επιχείρησης όσο και στην παρακολούθηση του πραγματικού κόστους παραγωγή των προϊόντων τους.

  14. Δεξιόχειρας avatar
    Δεξιόχειρας 23/07/2012 16:15:30

    Τις τελευταίες ημέρες το πετρέλαιο εφτασε την τιμή 1,50 € / lit εκ των οποίων περίπου 1€ είναι φόροι. Η τιμή του πετρελαίου σχετίζεται άμεσα με το κόστος παραγωγής. Εάν δεν υποχωρήσει κάτω από 0,80 €/ lit δεν γίνεται τίποτα όσες αράδες και αν γράψουμε.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.