#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
24/09/2011 22:38
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ζεϊμπέκικο μακρύ και ατελείωτο



Του  Προφήτη

Αρσενικά, και όχι άντρες, που όχι μόνο δέχονται να χορεύει γυναίκα «ζεϊμπέκικο» αλλά της χτυπάνε και παλαμάκια, δεν μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο στον οποίο έζησε ο Νίκος Κοεμτζής.

Η περίπτωση του, τοιχογραφία της Ελλάδας του 20ου Αιώνα.

Γι’ αυτό και πολωμένες οι αντιμετωπίσεις του.

Η μια : μαχαιροβγάλτης.

Η άλλη : Γιάννης Αγιάννης.

To 1973 η Ελλάδα απέχει χρονικά μόνο, περίπου, μια 20ετία από τη λήξη της μεγάλης αιματοχυσίας.

Αιματοχυσία σε πτυχές του δημόσιου βίου δεν είναι καθημερινότητα, αλλά υπάρχει.

Μια κοινωνία ακόμα με κώδικες.

Τιμή, Μπέσα, Φιλότιμο.

Στο ιστορικό μεταίχμιο. Πριν τις μεγάλες εθνικές καταστροφές, πρώτα της Κύπρου, κατόπιν του Ανδρεϊσμού.

Κανένας δεν της έχει πει ακόμα επισήμως ότι ανήκει στη Δύση.

Γέρνει ευδιάκριτα προς την Ανατολή.

Κλίση που είχε ενισχύσει η Καταστροφή του 22.

Το «Αααααχ» του Καζαντζίδη είναι η φωνή των λαϊκών στρωμάτων.

Η αστυφιλία σαρώνει, αλλά υπάρχει ακόμα πληθυσμιακή και πολιτισμική ισορροπία μεταξύ αστικών κέντρων και υπαίθρου.

Την ανάπτυξη τροφοδοτεί η μεταπολεμική αποκατάσταση και η εσωτερική μετανάστευση που θεριεύει την αντιπαροχή.

Πλούσιοι επαρχιώτες μηχανόβιοι δεν υπάρχουν.

Πολλοί, ακόμα τότε, φεύγουν gastarbeiters στη Γερμανία.

Στην Αθήνα, οι αγροτικής προέλευσης εσωτερικοί μετανάστες συνωστίζονται οικιστικά στα πέριξ των σταθμών Λαρίσης και Πελοποννήσου.

Από κει εύκολα πετάγονται στα κλαρίνα της Πλατείας Λαυρίου για να γλεντήσουν. Σωματικά βρίσκονται στην Πρωτεύουσα, ψυχικά στο χωριό τους.

Ένας άλλος κόσμος ενυπάρχει στα αστικά κέντρα, ξέχωρος από δαύτους, με διαφορετικό μουσικό ιδίωμα.



Το προλεταριάτο και τα παρακλάδια του, λούμπεν και μη.

Η ενσωμάτωση των προσφύγων του 22 προσέδωσε ζωτικό δυναμικό στο ελληνικό κράτος-έθνος.

Αλλά, κυρίως από τα εξαθλιωμένα τμήματα της προσφυγιάς, ενσωματώθηκαν οριστικά στην πολιτική και λαϊκή κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας και τρία στοιχεία: κομμουνιστικές ιδέες, χασίσι και μπουζούκι.

Το μπουζούκι (το 73), με τον Χιώτη, έχει καμιά 15αριά χρόνια που μπήκε «στα σαλόνια».

Δηλαδή στον τρόπο διασκέδασης των νεόκοπων, μεταπολεμικών τάξεων.

Τής μικροαστικής, που τροφοδοτείται από την κοινωνική κινητικότητα της μετεξέλιξης των αγροτικών στρωμάτων σε κατοίκους πόλεων.

Και μιας μεγαλοαστικής που καρπούται την μεταπολεμική ανοικοδόμηση.

Όμως επικρατεί αυστηρός διαχωρισμός των χώρων λατρείας του.

Υπάρχει η «Νεράιδα» της Παραλίας όπου πάει ο Ωνάσης, οι «κοσμικοί» εκ των χουντικών (η πλειοψηφία τους ακούει δημοτικά) και οι μεγαλοεπιχειρηματίες.

Υπάρχουν τα οικογενειακά κέντρα με ορχήστρα.

Και υπάρχουν τα καθαρά λαϊκά μπουζουξίδικα, στη Συγγρού, στην Αχαρνών, στην Καβάλας και σε πιο ζόρικα μέρη.

[Παρένθεση 1 : Ο αυθεντικός διαχωρισμός επιβίωνε μέχρι πριν κάποια χρόνια σε σκυλάδικα όπως της Εθνικής Οδού, όπου φρόνιμο ήταν να έμπαινες οπλισμένος ή με παρέα αποδεδειγμένης σκληρότητας].

Σε τέτοια κατέφευγαν από γνήσια λαϊκοί μέχρι λούμπεν.

Κόσμος που αποτύπωσε και ο Ηλίας Πετρόπουλος.

Άλλοι για να δοξάσουν το περιθώριο στο οποίο ανήκαν.

Άλλοι για να διώξουν τον καημό τους, συνοδεία ουσιών.

Εδώ κώδικας έκφρασης είναι το ζεϊμπέκικο.

Χορός, μυσταγωγία, πένθος, ασικλίκι.

Ο πλέον προσφυής ορισμός ανήκει στον Διονύση Χαριτόπουλο: μοναχικός θρήνος.

Αυστηρά για άνδρες. Δερβίσικα. Δίχως παλαμάκια, επίδειξη, γυμναστικές ασκήσεις, φανφάρες.

Με μαγκιά. Που δεν σημαίνει ό,τι σήμερα, δηλαδή ψευτομαγκιά, αλλά έναν πονεμένο που εκδηλώνεται με ήσυχη και καθαρή στάση.

[Παρένθεση 2 : Γυναίκα που χορεύει ζεϊμπέκικο δείχνει στην κοινωνία ότι έχει καημό. Μειώνει αυτόν που τη συνοδεύει, γιατί καημό θεωρείται ότι έχει μια γυναίκα ανικανοποίητη. Επιτρέπεται μόνο σε ηλικιωμένες που έχασαν άνθρωπο].

Οι σημερινοί καραγκιόζηδες, που (σε ζεϊμπέκικο) πλημμυρίζουν την πίστα με πούρα στο στόμα, βηματισμό χιμπατζή και κινήσεις Μελισσανίδη, έχουν εξαερώσει τον κώδικα.

Αλλά τότε υπήρχε.

Σ’ ένα τέτοιο μαγαζί μπήκε ο Κοεμτζής με την παρέα του, το βράδυ της 24ης Φεβρουαρίου του 1973.

Κουβαλώντας, όπως ο ίδιος έγραψε, «το ανθρώπινο κτήνος», τον καημό της φυλακής απ’ όπου είχε μόλις βγει, το μένος του αποβλήτου.

Και τη φαλτσέτα.

Το αν οι αστυνομικοί θέλησαν εκ προθέσεως να τον μειώσουν, «πατώντας» τον κώδικα, δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Καθόλου ιστορία δεν είναι η πολιτική εκμετάλλευση του Κοεμτζή.

Μετά την μετατροπή της ποινής και κυρίως μετά το «Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο» του Σαββόπουλου, τον «αγκάλιασε» μερίδα της πολιτικής κάστας που αδημονούσε για πλιάτσικο με άλλοθι τη δυστυχία της λαϊκής μάζας.

Η ίδια συνομοταξία που αυτό-βαφτίστηκαν «αντιστασιακοί» πίνοντας καφέδες στα παρισινά μπιστρό.

Αυτοί που έκαναν ρεσάλτο στην εξουσία το 1981 με «γαλόνια» ανύπαρκτους αντιδικτατορικούς ηρωισμούς.

Ήταν ή πόζαραν για ταξικοί συγγενείς του Κοεμτζή και «έντυσαν» την πράξη του με δήθεν αντιχουντική χροιά, έγραψαν άρθρα.

Τον επέλεξαν ορισμένοι πασόκοι και αριστεροί για να ενισχύσουν την ευρύτερη αντιδεξιά εκστρατεία που εξυπηρετούσε τους πολιτικούς τους σκοπούς. Με ορατή ομοιότητα με τη σημερινή αποδοχή ληστών ως κοινωνικών αγωνιστών.

Το πιο πιθανό εν αγνοία του.

Γιατί δεν είδε και καμιά προκοπή απ’ αυτούς, δεν μπορούσαν δα και να πατρονάρουν ανοιχτά έναν τρις δολοφόνο.

Ούτε μυστική ενίσχυσή του φαίνεται να υπήρξε, ίσα για να επιβιώνει.

Ο βήχας τα λεφτά και ο έρωτας δεν κρύβονται. Κι ο Κοεμτζής ζούσε στην ανέχεια.

Όποτε τον «τράκαρα» ήταν πάντα αποκαμωμένος, περιμένοντας υπομονετικά μήπως πουλήσει κανένα βιβλίο.

Ενδεικτικό είναι ότι ενώ βγήκε από τη φυλακή όταν οι «υποστηρικτές» του ήταν στην εξουσία (1996-2004), δεν έκαναν και τίποτα πρακτικό για να τον βοηθήσουν.

Άδεια μικροπωλητού, για να πουλάει το βιβλίο του, τού έδωσε η «Επάρατη», δια χειρός Νικ. Κακλαμάνη, το 2009.



Τη βραδιά που παρουσιάστηκε το βιβλίο του.

Βλέποντας ποιοι ήταν εκεί και τι είπαν καταλαβαίνεις.

Γιώργος Λιάνης, Παύλος Τσίμας, Ανδρέας Λοβέρδος, Τώνια Αντωνίου.

«Επανεξέτασαν τον τρόπο που η κοινωνία γεννάει Κοεμτζήδες».

Αλλά δεν εξέτασαν τον τρόπο που οι Λοβέρδοι διαλύουν μια κοινωνία.

Ο δε Λιάνης, θιασώτης του Καζαντζίδη και του λαϊκού πόνου που εκείνος εξέφραζε, θα γίνει θύτης του ελληνικού λαού με την πανάκριβη Ολυμπιάδα του.

Αλλά η τεράστια διαφορά ανάμεσα στον Κοεμτζή και στους «πάτρωνές» του ήταν : ο Κοεμτζής πλήρωσε.

Όπως και οι Απριλιανοί.

Ο εθνικός καταστροφέας Ανδρέας Παπανδρέου έζησε και ετάφη με δόξες και τιμές. Οι δε ακόλουθοί του μακροημερεύουν ξεκοκκαλίζοντας τη λεία της πειρατείας.

Για τον Νίκο Κοεμτζή, προσωπικά, το ζεϊμπέκικο ήταν μακρύ.

Για την ελληνική κοινωνία είναι ατελείωτο.

Από τις συνέπειες των πράξεων αυτών που τον «υιοθέτησαν».

Στο πρόσωπο του Κοεμτζή ενσαρκώνεται μια φιλοσοφική και ιδεολογικοπολιτική διαμάχη αιώνων.

Ποιος φταίει για τη φτώχεια, η κοινωνία, το «σύστημα», ή το ίδιο το άτομο;

Ανάλογα με την απάντηση που καθένας δίνει, επιλέγει -συνειδητά ή ασυνείδητα- και πολιτικό στρατόπεδο.

Κοεμτζής : «Αν θα φύγω πικραμένος ποιος θα είναι τάχα ο φταίχτης; Εγώ που κατρακύλησα μες στης βρωμιάς τον βούρκο; Ποιος φταίει, ποιος;»

Επιγραμματικά, ήταν τραγικό πρόσωπο.

Έγινε τραγούδι, ταινία και βιβλίο. Ανεξάρτητα από τις ενστάσεις που υπάρχουν για τα συγκεκριμένα έργα, δεν αγνοείς όσους δίνουν τροφή στην Τέχνη.

Είναι αυτοί που βρέθηκαν στην κόψη, εκεί που συγκρούονται ηθικοί κανόνες, άγραφτοι και γραφτοί νόμοι, διαφορετικοί κόσμοι.

Για τον κόσμο της μέρας προτεραιότητα είναι η ευταξία.

Για τον κόσμο της νύχτας προτεραιότητα είναι η τήρηση της προσωπικής αξιοπρέπειας.

Και των δυο κόσμων ο νόμος, τότε, για να εξυπηρετήσει τις προτεραιότητές του, επέβαλλε την ίδια ποινή : την θανατική.

Ο Κοεμτζής σκορπώντας θάνατο σφράγισε το διαβατήριο για τον δικό του.

Ίσως γι’ αυτό ήταν άβολη φιγούρα στο σκηνικό μιας κοινωνίας που τελικά τον άφησε να ζήσει.

Ιδού το απόσταγμα μιας ζωής που πήγε στα χαμένα, από τον ίδιο:

«Στη φυλακή που ήμουν, πέρασα όλα τα μονοπάτια της άχαρης ζωής και στάθηκα όρθιος. Για να σταθείς όρθιος πρέπει να 'χεις σοφία, γενναιότητα και ευφροσύνη και να χάνεις λίγο από το δίκιο σου. Έτσι μονάχα θα μπορείς να επιβιώσεις. Να δείχνεις κατανόηση σε όλους και να χάνεις και το δίκιο σου».

Επιμύθιο, για την ανθρώπινη πλευρά της υπόθεσης;

Το ρεφραίν

Βιβλία :

- Νίκος Κοεμτζής, Το μακρύ ζεϊμπέκικο

- Ηλίας Πετρόπουλος, Το άγιο χασισάκι, Νεφέλη, 1991

- Ηλίας Πετρόπουλος, Καπανταήδες και μαχαιροβγάλτες, Νεφέλη, 2001

- Διονύσης Χαριτόπουλος, Ημών των ιδίων, Ελλ. Γράμματα, 2003

Δεσμοί :

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=421384

http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4495778

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΥΑ avatar
    ΕΥΑ 24/09/2011 22:04:10

    Φοβερό κείμενο..

  2. Θερσίτης Ομηρίδης avatar
    Θερσίτης Ομηρίδης 24/09/2011 22:49:52

    Σωστός σε γενικές γραμμές .Όμως ο Κοεμτζής ,έστω και αν αποτελεί τύπο μιας ,φθίνουσας ,πραγματικότητας ,δεν είναι πρότυπο.Ένας δολοφόνος ήταν ,προς τον οποίο η πολιτεία επέδειξε την μεγαθυμία της .

    • Red Jones avatar
      Red Jones @ Θερσίτης Ομηρίδης 25/09/2011 05:06:47

      Συμφωνώ.

      Ολα τα υπόλοιπα ειναι ΜΕΛΟΔΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ.

      • lampros avatar
        lampros @ Red Jones 25/09/2011 13:52:38

        Μελοδραματισμός είναι το «δολοφόνος».

        Που μεταφράζεται «πάνω απ' όλα η ζωούλα».

        Όχι. Πάνω από όλα η αξιοπρέπεια.

    • Eπισκέπτης avatar
      Eπισκέπτης @ Θερσίτης Ομηρίδης 26/09/2011 12:19:52

      Εκτός του ότι ήταν κοινός δολοφόνος, αποδείχτηκε και αμετανόητος. Την πρώτη νύχτα της αποφυλάκισής του, ξαναπήγε στο ίδιο κέντρο και χόρεψε το ίδιο (μοιραίο) ζεϊμπέκικο. Τον είχε δείξει και η τηλεόραση και είχαν επισημάνει την ιταμή προκλητικότητά του. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσος ντόρος για έναν αλήτη.

  3. sawas avatar
    sawas 24/09/2011 22:54:00

    Τα σεβη μου Προφητη!

  4. ΝΙΚΟΛΑΣ avatar
    ΝΙΚΟΛΑΣ 24/09/2011 22:54:27

    Προφήτη, χίλια θαυμαστικά από μένα..
    Ευχή δική μου, όπου κι αν βρίσκεται τώρα η ψυχή του, να είναι φιλιωμένους με τις τρεις άλλες ψυχές..

    Άσχετο, κάποτε, παλιά, κι ο Κόντογλου έγραφε με μεγάλη σύνεση και σεβασμό γι' αυτούς, τόσο για αγίους, όσο και για πειρατές.. Ποιός τα διαβάζει τα γραπτά του τώρα ειδικά, στον καιρό πριν τη μεγάλη φτώχεια.. Άσχετο όπως είπα. Συγνώμη, καλή νύχτα..

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ ΝΙΚΟΛΑΣ 25/09/2011 00:13:18

      Ακόμα και να πάθουν όλοι ομαδική κατάθλιψη η ζωή ποτέ δεν τελειώνει.
      Είμαι περίεργος τι πνευματική "τροφή" θα φέρει η υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου. Τι θα μείνει;
      Τι θα σιγοτραγουδάει ο κόσμος;
      Τι θα διαβάζει;
      Τι θα βλέπει;
      Η εύκολη απάντηση είναι "τηλεόραση".
      Η άλλη ότι κάτι γεννιέται τώρα που μιλάμε.
      Έχω ακούσει σπουδαία τραγούδια από συγκροτήματα νέων παιδιών.
      Δυστυχώς όλα σε φόρμα ροκ-ποπ.

      • Μαθηματικός avatar
        Μαθηματικός @ Προφήτης 25/09/2011 01:56:46

        Τα μεγάλα πνευματικά έργα γεννήθηκαν σε περιόδους μεγάλης ανέχειας και διωγμών.
        Βέβαια ήταν διαφορετική και η κουλτούρα ( μπορούμε να πούμε προσανατολισμένη σε σχέσεις κοινωνίας, τουλάχιστον σε ότι αφορά τον τόπο μας) που βοήθησε να αναδειχθούν οι μεγάλοι δημιουργοί, τα μεγάλα πνεύματα.
        Σήμερα, μάλλον μιλάμε για "κουλτούρα" στυγνά ατομοκεντρική.
        Επειδή όμως η ιστορία απεχθάνεται τα κενά, ας ελπίσουμε ότι "κάτι γεννιέται τώρα που μιλάμε"

  5. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 24/09/2011 22:59:34

    Για την παραδοσιακή αριστερά, το λούμπεν προλεταριάτο θεωρούνταν ανέκαθεν αντιδραστικό.

  6. Kakofonix avatar
    Kakofonix 24/09/2011 23:01:24

    Οι σημερινοί καραγκιόζηδες, που (σε ζεϊμπέκικο) πλημμυρίζουν την πίστα με πούρα στο στόμα, βηματισμό χιμπατζή και κινήσεις Μελισσανίδη, έχουν εξαερώσει τον κώδικα.

    Τα ρέστα μου!

  7. donaE avatar
    donaE 24/09/2011 23:01:28

    Μπραβο Προφητη. Πρεπει να γραψεις και αλλα για αυτη την περιοδο .Και για το πως δοθηκε απ μερικους η πασα για τον δικαιολογημενο -κατ΄εμε-κυνισμο της δεκαετιας του 80.

  8. Wolf avatar
    Wolf 24/09/2011 23:21:34

    Προφήτη, υποκλίνομαι!!!

  9. danaos avatar
    danaos 24/09/2011 23:24:30

    Μια και το ανέφερες Προφήτη ας το γράψουμε ολόκληρο.Του Διονύση Χαριτόπουλου:
    "Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα• είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται.
    Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.
    Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη. Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε.
    Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής:
    Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι,
    ρίξε μια γλυκιά πενιά,
    σαν γεμίσω το κεφάλι,
    γύρνα το στη ζεϊμπεκιά.
    (Τσέτσης)
    Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του• αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι' αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο ταπεινά και με αξιοπρέπεια. Δεν σαλτάρει ασύστολα δεξιά κι αριστερά• βρίσκεται σε κατάνυξη. Η πιο κατάλληλη στιγμή για να φέρει μια μαύρη βόλτα είναι η στιγμή της μουσικής γέφυρας, εκεί που και ο τραγουδιστής ανασαίνει.
    Ο σωστός χορεύει άπαξ• δεν μονοπωλεί την πίστα. Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.
    Τα μεγάλα ζεϊμπέκικα είναι βαριά, θανατερά:
    Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα
    του θανάτου η καμπάνα και για μένα.
    (Τσιτσάνης)
    Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου,
    όλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατό μου.
    (Βαμβακάρης)
    Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*• πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.
    Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι• απάδει προς το πνεύμα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα.
    Είναι χορός μοναχικός.
    Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα• αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
    Το ζεϊμπέκικο δεν είναι γυναικείος χορός.
    Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων• είναι προσβολή γι' αυτόν που τη συνοδεύει. Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί.
    Και στο μάτι δεν κολλάει.
    Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας• είναι θηλυκό ή τίποτα. Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μετά όλα τ' άλλα. Αυτό είναι το αρχέτυπο. Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη. Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά.
    (Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες• τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός• και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ' όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.)
    Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί. Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα• προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη. Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά• έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. Γι' αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
    Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
    Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. Δεν απευθύνεται στους άλλους. Ο χορευτής δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν' ανοίξει η γη να μπει».
    Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει.
    Πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο.
    Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. Να πιούνε στην υγειά του• δηλαδή να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει.
    Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει.
    Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο• δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες.
    Μπορεί και να γίνει έτσι.
    Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος• αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο.
    Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο."
    ---------
    * Ο μάγκας είναι άντρας σεμνός, καλοντυμένος και μοναχικός. Δεν είναι επιδεικτικό κουτσαβάκι και αλανιάρης. Όπως αναφέρεται και στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «μάγκας: έξυπνος και με συμπεριφορά που ταιριάζει σε άντρα».

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ danaos 25/09/2011 00:00:41

      Ευχαριστώ, δεν το 'χα ψηφιακά.

    • TED avatar
      TED @ danaos 26/09/2011 15:12:44

      + 1000

  10. Φακ Κωστας avatar
    Φακ Κωστας 24/09/2011 23:30:00

    Προφήτη, δωρικό κείμενο λίγων γραμμών με νοήματα χιλιάδων σελίδων...
    Είσαι "καταδικασμένος" να γράφεις..

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Φακ Κωστας 25/09/2011 00:01:41

      Φοβάμαι ναι ...

  11. Vlachos Theocharis avatar
    Vlachos Theocharis 24/09/2011 23:32:52

    Εύγε. Τα είπες όλα. Καθαρά και ευδιάκριτα. Ας τον συγχωρέσει το λάθος του και καλή δύναμη να πει τη συγγνώμη του στη παρεξήγηση του 73.

  12. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 24/09/2011 23:33:35

    Ο Κοεμτζής δεν ξέρω αν είναι ή όχι πρότυπο είναι η εικόνα όμως μιας άλλης εποχής μιας εποχής που χάθηκε.

    Μια εποχή μαγκιάς (όχι ψευτομαγκιάς), λεβεντιάς, ειλικρίνειας και φιλότιμου, στην Ελλάδα χάνεται γιατί η κοινωνία μας «φράγγεψε» από τη μιά, ενώ από την άλλη κατάλαβε ότι δεν είναι ανταγωνιστική γιατί μετράν τα φράγκα από το κούτελο.

    Το κούτελο μπορεί να έκανε λάθος ή όχι ανάλογα με τα βιώματα, την παιδεία και το μυαλό που κουβαλούσε, αλλά ήταν μια εποχή που το κούτελο ο λόγος η φιλία και η χειραψία ήταν κώδικες συμπεριφοράς και στάσεις ζωής.

    Λάθος ή όχι, ανάλογα με τη θέση και την οπτική γωνία του καθενός αλλά σίγουρα ξεκάθαρη και ξάστερη χωρίς σκοπιμότητες φρου φρου και αρώματα.

    Ο Κοεμτζής αδιαμφισβήτητα δεν μπορεί να είναι πρότυπο γιατί είναι δολοφόνος; Ναι αλλά είναι πρότυπο γιατί δεν πουλήθηκε και δεν εξαργύρωσε τα βήματά του όπως άλλοι αλλά από πάνω πλήρωσε ότι του αναλογούσε.

    ΥΓ

    Οποιος μπορεί ας δει την ταινία Ο Ιχνηλάτης "Tracker" και ας δει το ψυχογράφημα τις αρχές και το κούτελο του καθενός...

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ο Ιθαγενής 25/09/2011 00:40:13

      Ο Κοεμτζής δεν εξετάζεται σαν πρότυπο αλλά σαν πραγματικότητα εντός συγκεκριμένης ιστορική εποχής, που έχει συνέχεια τη σημερινή.

      Κάποια από τα στοιχεία του έχουν ιστορικά απαλειφθεί.
      Το "κούτελο".

      Κάποια είναι διαχρονικά.
      Ο φόνος, για οποιαδήποτε αφορμή, συνοδεύει το ανθρώπινο είδος.

  13. Κατερίνα avatar
    Κατερίνα 24/09/2011 23:35:41

    Γιώργος Λιάνης, Παύλος Τσίμας, Ανδρέας Λοβέρδος, Τώνια Αντωνίου.
    «Επανεξέτασαν τον τρόπο που η κοινωνία γεννάει Κοεμτζήδες».
    Αλλά δεν εξέτασαν τον τρόπο που οι Λοβέρδοι διαλύουν μια κοινωνία.
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ισως δεν ειμαστε λιγοι τελικά.
    ή τελος παντων, κάποιοι που θα υπάρχουμε the day after......

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Κατερίνα 25/09/2011 00:25:10

      "ή τελος παντων, κάποιοι που θα υπάρχουμε the day after……"
      να υπάρχουμε όπως είμαστε .

  14. NEOTERA avatar
    NEOTERA 24/09/2011 23:36:53

    Πολύ καλό κείμενο γενικου περιεχομένου. Βεβαίως απουσιάζει η εθνικοφροσύνη, που είναι άλλο μεγάλο έγκλημα του πολιτικού προσωπικού και ταλαιπώρησε διχάζοντας τον τόπο μας μέχρι το 74 όταν ο Καραμανλής νομιμοποίησε το ΚΚΕ (γνωμη μας, πολύ καθυστερημένα). Αλλά γι αυτό το μακρύ ζεϊμπέκικο μιλάει η εμβληματική μπαλάντα του Σαββόπουλου.
    Σημ. Ως προς τα "λούμπεν", σήμερα με την επικράτηση των "νέων μορφων εργασίας" έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τους εργαζόμενους. Αυτό κυρίως ισχύει στα επαγγέλματα της επικοινωνίας, απ΄ όπου αναπαράγεται και διαχέεται η λούμπεν ιδεολογία που κυριαρχεί παντού.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ NEOTERA 25/09/2011 00:30:46

      Το κυνήγι των δημοσίων υπαλλήλων έχει σκοπό να εξαλειφθεί από την κοινωνία στρώμα που έχει μια συγκροτημένη ζωή και εργασιακά προνόμια. Να μην υπάρχει για να μην βλέπουν οι άλλοι, ιδίως οι μικροί, ότι υπάρχει και άλλη ζωή, άλλο πρότυπο, από αυτό του
      - έρμαιου
      - ανασφάλιστου
      - φοβισμένου
      - ελεγχόμενου
      για ένα εισόδημα οριακής επιβίωσης.

      Εκτός από την εθνικοφροσύνη εξετάζεις και την αφροσύνη του Ζαχαριάδη.

  15. usound avatar
    usound 24/09/2011 23:39:08

    Να συνεισφέρω τον οβολόν μου;

    -Λοιπόν, μάγκες και μαγκίτισσες! Ξαναματαλέω. Οδός Παλαιάς Καβάλας, αριθμός….. Παρασκευή και ώρα 10. Το μαγαζί λέγεται Απτάλικο. Ο αδυνατών να παραστεί, ας ειδοποιήσει εγκαίρως. Κοπάνες της τελευταίας στιγμής απαγορεύονται αυστηρώς.
    Ο μορφωμένος της υπό εκκόλαψη παρέας τσίνισε.
    -Τί πα να πει απτάλικο;
    -Δε με χέζεις, ρε Τζάρτζανε! Μπουζουκάδικο είναι!
    -Δεν υπάρχει!
    -Τί δεν υπάρχει; Το μαγαζί; Σε βάρεσε η ετυμολογία κατακέφαλα!
    -Απτάλικο, δεν υπάρχει. Απτάλικος υπάρχει.. Χορός είναι.
    -Και γιατί λέμε ζεϊμπέκικο, ρε Αχιλλεύ;
    -Λάθος! Ζεϊμπέκικος!

    -Καλά, τραγούδα εσύ! Θα ‘ρθεις;
    -Θα ‘ρθω.
    Εκ των κληθέντων κατέφθασαν τα 2/3. Οι λοιποί απουσίασαν αδικαιολογήτως. Το ασθενές φύλο παρέστη σύσσωμον.
    «Τους είπες, ρε μουλιάπα, πως κερνάς;», ρώτησε ο κολλητός.
    -Όχι. Το ξέχασα!
    -Ε, κι αυτοί το ξέχασαν!
    -Κι οι γκόμενες, πώς ήρθαν όλες;
    -Αυτές το θεωρούν αυτονόητο πως ,όταν τις καλείς, πλερώνεις! Μάπα!
    Ο Αχιλλεύς, άμα τη εισόδω του, έκανε τη σχετική υπόδειξη στο μαγαζάτορα .
    -Να βάλεις το σίγμα!
    -Τι λέτε, κύριε; Μια χιλιαρού κάνει η ταμπέλα. Για έξοδα είμαστε;
    -Οποία κατάπτωσις!
    Μερικοί μάγειροι και ψήστες έχουν παρεξηγήσει την έννοια τού άλατος. Δεν αλατίζουν το κρέας. Κρεατώνουν τ’ αλάτι.
    Ο Αχιλλεύς εξηγέρθη εκ νέου.
    -Ρε μάστορη, μας λύσσαξες!
    -Το άλας της ζωής, κύριε!
    -Να σε πλακώσω στις μάπες τώρα, να σε κάνω τ’ αλατιού;
    Η συμπλοκή απεφεύχθη, διότι ταυτοχρόνως στην πίστα ανήλθε καλλίπυγος τσιφτετελιτζού. Τάλαντον η μικρά. Οι γοφοί εκινούντο κυκλοτερώς, ενώ οι μαστοί κατακορύφως. Δύσκολη, τω όντι, η πραγμάτωση τοιαύτης συνδυασμένης κινήσεως, διό και τα επιφωνήματα θαυμασμού σκέπασαν τη λογομαχία Αχιλλέως και μαγείρου. Ο ήρως της Ιλιάδος επέστρεψε ταχύτατα στη θέση του, γιατί μια κολώνα του έκρυβε τη θέα.
    Ο οίνος έρρεε άφθονος σε ερυθρό και λευκό χρωματισμό. Για την υπερβολική του κατανάλωση πιθανόν και να ευθύνοντο και τα παστά παϊδάκια τού ψήστη. Συντόμως η κατάσταση διέφυγε παντός ελέγχου.
    Οι νεώτερες της παρέας προσεπάθησαν να μιμηθούν την προηγηθείσα κουνίστρα. Περιέργως, οι πλείστες επιτυχώς.
    -Ωρέ, μάνα μου!
    Τα βλέμματα όλων εστράφησαν στον Αχιλλέα , όστις εξεστόμισε ,στεντορεία τη φωνή, την ανωτέρω φράση.
    «Φουλμούν!», συνέχισε ακάθεκτος αυτός.
    -Μαζέψου, ρε!
    -Γιατί; Έχει πανσέληνο απόψε κι είν’ ωραία!
    -Άντε, πάλι σ’ έσωσε η ετοιμολογία σου!
    Ο οίνος ευφραίνει καρδίας, γενικώς. Εξαίρεση δεν αποτελούν οι γκιόσες. Αίτινες, αναμημνισκόμενες τη χαμένη νεότητά τους , θέλησαν να συμμετάσχουν στην τσιφτετελιά. Κι αιφνιδίως ο σπουδαίος αυτός χορός μετετράπη σε γύρο τού θανάτου.
    «Ο Χάρος βγήκε παγανιά!», ανέκραξεν ο Αχιλλεύς.
    -Σκάσε, ρε! Ρεζίλι μας έκανες!
    -Διαμαρτύρομαι εντόνως! Μετά τ’ αλάτια ,μου πασσάρετε και ξύγκια! Τρίβει τα χέρια του ο άγγελος του θανάτου!
    Κάτι η ευθυμία, κάτι ο θόρυβος των εγχόρδων, και οι λόγοι του Αχιλλέως ηκούσθησαν μόνον εν στενώ κύκλω. Ευτυχώς, διότι οι πλείστες των γκιοσών είχαν κάτι μούσκουλα σαν τού Ζανίνο.
    Στην πίστα εκείνη την ώρα ελικνείτο υπερτραφής κυράτσα. Το πειραχτήρι της παρέας φώναξε τον σερβιτόρο.
    -Άνοιξέ της δυό σαμπάνιες! Από τον κύριο.
    Κι έδειξε τον Αχιλλέα.
    Τί το ήθελε ο μπαγάσας! Η κυράτσα εις ένδειξιν ευχαριστίας κατευθύνθηκε προς τον Αχιλλέα, ανεπαύθη στα γόνατά του κι άρχισε να σείει τους μαστούς της, στους ρυθμούς τού άσματος, και εις απόστασιν αναπνοής απ’ τους έντρομους οφθαλμούς του.
    Ευτυχώς ,ο μάγειρας γνώριζε από μαλάξεις κι η χοντρέλω από φιλιά της ζωής……

    http://www.youtube.com/watch?v=Vv14QVtUtjw&feature=player_embedded#!

  16. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 24/09/2011 23:43:29

    Για τον Κοεμτζή ομολογώ δεν ξέρω. Όμως το κείμενο σου Προφήτη, (και η φωτογραφία του ασίκη του λεβέντη του καραμπουζουκλή) με έβαλε σε σκέψεις... Μήπως όταν οι κλέφτες έχουν καταφέρει να είναι ή να ελέγχουν την πλειοψηφία είναι και νόμιμοι, και όταν ελέγχουν (ή ελέγχονται από) τα ΜΜΕ είναι και ηθικοί;

  17. Aggelos avatar
    Aggelos 24/09/2011 23:49:03

    ανδρας δεν σημαινει φονιας και μαχαιροβγαλτης..
    απο τετοια διαστρεμενα παρακμιακα "προτυπα" φτασαμε στο αλλο ακρο των σημερινων φλωρων..

    απο φυλακη σε φυλακη ηταν,,φατσα φονια,,τα ματια του ουτε που φαινονται..

    μονο τα χαρακτηριστικα του φονια επιστημονων να δειτε,,θα τα εχει ολα..

    • ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ avatar
      ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ @ Aggelos 25/09/2011 11:22:27

      Συμφωνώ. Εμένα ο πατέρας μου υπήρξε ο μεγαλύτερος γλεντζες της Αθήνας και των περιχώρων. Ποτέ του δεν ήπιε, ποτέ του δεν έκανε
      καυγάδες για χορούς, πάντα με τη συμβία του, πάντα με το χαμόγελο και πάντοτε θα σήκωνεγια χορό όποια κοπέλλα από την παρέα ήταν μοναχική χωρίς ταίρι, ή άσχημη ή τέλος πάντων κάποια που να μην ενδιαφερόταν κανείςγιαυτήν. Κι έτσι έδινε χαρά στον συνάνθρωπο και γλεντούσε κιόλας.

      Αν μου επιτρέπεται ας πω ότι είχε μια πατερική θεωρία για το γλέντι.
      Αυτός ήταν άνδρας και μάγκας.

  18. Wraia ta leme avatar
    Wraia ta leme 25/09/2011 00:17:05

    Aμα αναζητείτε πρότυπα σε τελειωμένους και απόκληρους όπως ο μακαρίτης, που "καθάρισε" με τη φαλτσέτα επειδή δεν τον αφήσαν να χορέψει και του έθιξαν τον...ανδρισμό, καλά κρασιά. Υπάρχει και ο Φούκας στο Αγρίνιο, που έφαγε πέντε ως άλλο Ράμπο, επειδή του πατήσαν το τριφύλλι. Ημαρτον ρε παιδιά.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Wraia ta leme 25/09/2011 00:45:36

      Αναζητούμε πρότυπα ;;
      Διαβάζεις βιαστικά.

  19. Προφήτης avatar
    Προφήτης 25/09/2011 00:20:20

    Η καταστροφή των '80ς έχει δυο σκέλη : την ληστρική, οικονομική λογική και την εγγενή φαυλότητα του Ανδρέα.

    • anideos avatar
      anideos @ Προφήτης 26/09/2011 15:50:22

      Δεν ειναι δυνατον να πιστευεις αυτα που γραφεις.
      Μα ο Ανδρεας να κανει κακο στην Ελλαδα;
      Εδω με τον Ανδρεα ειδαμε καλυτερες ημερες.
      Χωρτασε ο κοσμακης° ψωμι.
      Διωξαμε τις βασεις του θανατου.
      Βγηκαμε απο την ΕΟΚ.
      Ειδε η Λιανη χαρα στα σκελια της.

      °Η λεξη κοσμακης που εγραψα εσκεμενα πιο πανω ειναι η πιο φαλτσα και κακογουστη ελληνηκη λεξη.
      Δεν ειμαι καλος στην ορθογραφια το γνωριζω, και ξερω και τα αιτια του προβληματος.
      Ομως δεν νομιζω να υπαρχει αυτος ο ορος στην ελληνικη γραμματικη δεν ξερω ποτε και ποιος ειχε αυτη τη μεγαλη εμπνευση να αναφερει για πρωτη φορα αυτον τον απεχθη ορο, πιστευω ομως πως θα ηταν καλο να πει καποιος στον Σαμαρα οτι αυτοι οι οροι ειναι για τυπους ΓΑΠ. Για Γιωργακηδες δηλαδη.

  20. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 25/09/2011 00:24:15

    Tρεις φόνοι είναι βαρύς κι' ασήκωτος σταυρός...
    Δεν γνωρίζω πως αντιπαρήλθε ο ίδιος, αν αντιπαρήλθε...

    Στα νυχτερινά μαγαζιά, μοιραία σκηνικά σαν κι'αυτό δεν έχουν γίνει λίγα, κώδικες τιμής, προκλήσεις αρσενικών προς άλλα αρσενικά, "γιατί δε χαμήλωσε τα μάτια" κυρίως...

    Όχι σπάνια τα "ξεκαθαρίσματα λογαριασμών μεταξύ ανθρώπων της νύχτας" -όπως έχει επικρατήσει να λέγεται- γίνονται για "έναν εγωϊσμό" και όχι πάντα για "το μοίρασμα της πίτας της νύχτας" -όπως πάλι έχει επικρατήσει να λέγεται-...
    Οι άνθρωποι αυτοί άλλωστε έχουν "χίλιους τρόπους να βρουν λεφτά"..., όταν είναι στην "άνοδό" τους.

    Οι πράξεις τους όμως αυτές (ο φόνος ενός ανταγωνιστή π.χ. στην ίδια "περιοχή") δεν αποκτούν ιδεολογική "υπεραξία"...
    Έτσι ίσως ο Κοεμτζής έγινε -ή τον έφτιαξαν έτσι ώστε να γίνει- το ανομολόγητο είδωλο πολλών... με προεκτάσεις εκτεινόμενες χρονικά ως σήμερα...

    Και επίσης νομίζω, χωρίς να είμαι σίγουρη, ότι ένα πραγματικό ντόμπρο αρσενικό με κώδικα τιμής της νύχτας θα "γκρινιάξει" και σοβαρά... αν τον αποκαλέσουν "μάγκα".
    Προτιμούν το χαρακτηρισμό "αρσενικό".
    Εκεί αυτοπροσδιορίζονται και έτσι είναι...

    Οι άνθρωποι της μέρας, της πόλης οι χλωμοί λυμφατικοί, έχουν προσδώσει στην έννοια "μάγκας" ιδιότητες που μάλλον δεν έχει.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ αλλενάκι 25/09/2011 00:56:36

      Οι πολιτικοί θέλουν να βγάλουν από τη συζήτηση κάποιες δυσάρεστες αλλά υπαρκτές ανθρώπινες εκδηλώσεις. Γιατί δουλεύουν με ένα "υπόδειγμα" ανθρώπου που δεν υπάρχει, είναι ιδεατός.

      Το ίδιο και όσοι οικονομολόγοι δουλεύουν με ιδανικά μοντέλα που δεν έχουν καμμία σχέση με την ζώσα οικονομία.

      Η πραγματικότητα διαψεύδει αμφοτέρους.
      Όπως έλεγε ο Παν. Κονδύλης "ανθρώπινο είναι αυτό για το οποίο είναι ικανός ο άνθρωπος".

      Για την έννοια "μάγκας" δες παραπάνω το κείμενο του Χαριτόπουλου που ανέβασε ο Δαναός. Καμμία σχέση.

  21. Χρήστος Δημάρης avatar
    Χρήστος Δημάρης 25/09/2011 00:40:49

    ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΚΩΔΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; Τον Κοεμτζή θα τον κρίνει ο Θεός. Πρέπει όμως να πάρουμε σαν αφορμή το πρόσωπο του Κοεμτζή για να μιλήσουμε γι αυτά που γράφει ο Προφήτης; Δεν υπάρχουν άλλα πρόσωπα; Και τον κώδικα της παραγγελιάς και όλους τους παρόμοιους κώδικες γιατί πρέπει να τους θαυμάζουμε; Τι είδους κώδικες είναι αυτοί ρε παιδιά; Μήπως μπορεί κανείς να μου πεί;

  22. Agrofylakas avatar
    Agrofylakas 25/09/2011 00:53:44

    Επί τέλους! Η ομοφωνία των σχολιαστών κόντεψε να μας φέρει στον παράδεισο (γη της επαγκελειας) του υπαρκτού σοσιαλισμού. Ούτε μια κουβέντα για τους 'μπασκινες' που έσφαξε το 'παλικάρι', λες και δεν είχαν και αυτοί μάνα και ψυχή. Μάλλον ‘κολόπαιδα’ του Ωνάση και της Φρειδερίκης θα ήταν, από τη Ματαράγκα Αιτωλοακαρνανίας. Και να ήταν οι μόνοι που τους έφαγε η μαρμάγκα! Ο Χαρυ Κλυν έλεγε: Τα πρώτα πενήντα χρόνια είναι δύσκολα. Μάλλον τα ‘εκατό πρώτα χρόνια’ θα πρέπει να λέμε εις το μέλλον.
    Πράγματι όμως η ανάρτηση έχει λογοτεχνική αξία. Τα σωστά να λέγονται.

    • ΝΙΚΟΛΑΣ avatar
      ΝΙΚΟΛΑΣ @ Agrofylakas 25/09/2011 01:46:44

      Από σχόλιο μου παραπάνω: Ευχή δική μου, όπου κι αν βρίσκεται τώρα η ψυχή του, να είναι φιλιωμένους με τις τρεις άλλες ψυχές..

      Δεν ξέρω αν σε ικανοποιεί..

      • Agrofylakas avatar
        Agrofylakas @ ΝΙΚΟΛΑΣ 25/09/2011 07:03:03

        Φίλε Νικόλας,
        Ρώτα καλλίτερα τις οικογένειες, ιδιαίτερα τις μανάδες αν ζουν ακόμη, των τριών Ελλήνων που χαθήκανε, και να ήμασταν και πολλοί!

        • Strange Attractor avatar
          Strange Attractor @ Agrofylakas 25/09/2011 09:02:23

          +1000

  23. Aris. A avatar
    Aris. A 25/09/2011 01:03:50

    Προφήτη

    Mεγάλες κουφάλες όσοι αναφέρεις που την έπεσαν στον Κοεμτζή.

    Κοράκια ψήφων όπου έβρισκαν κάποιον που μπορεί να συγκινήσει τον κόσμο και να τους προσδώσει την αυθεντικότητα που τους έλειπε από δίπλα και αυτοί για να πάρουν λίγο από το λούστρο του.

    Λοβέρδος ο γκομεναίος, Λιάνης ο σχέδιο κορόιβος φέρτε ελληνοποιημένους και φορτώστε τους στην ντόπα για να χτίσουμε μαζί με το χρηματιστήριο του 99 την ισχυρή Ελλάδα του Σημίτη, Αντωνίου διορισμένη με αξιοκρατικές διαδικασίες στον ΟΤΕ από μαθήτρια το πουλέν του Τσοχατζόπουλου στην νεολαία Πασόκ.

    Τα γράφει και ο ΠΖ πριν δεν έφτασε η στιγμή ακόμα για να κακοφορμίσει η πράσινη γάγγραινα για να καταλάβει ο κόσμος το κολπέτο που έίχαν στήσει.

    Ναναι καλά που εξαιτίας της αλαζονείας τους δεν κρατάνε τα προσχήματα και γίνονται τόσο αντιπαθητικοί όσο τελικά είναι.

  24. Κοντη Λιζα avatar
    Κοντη Λιζα 25/09/2011 01:04:12

    Αποπνέει πολύ αυτοσεβασμό και ασκητισμό η δεύτερη φωτογραφία. Και αν θυμάμαι καλά γιατί ήμουν πετούμενο πουλί τότε μεσολάβησε για να ηρεμήσουν κάποια πολύ σοβαρά επεισόδεια στις φυλακές.

    Συν το γεγονός ότι τον κατέτρεχε ένα ολόκληρο σώμα αυτό που έχει γίνει σήμερα πραιτωριανή πασοκοσκυλέα. Δεν μπορώ να τον κρίνω γιατί στο μυαλό μου στριφογυρνάνε οι στίχοι του Νιόνιου: "λοιπόν μολύβι και χαρτί η απόγνωση άνοιξε λαγούμι...".
    Αγαπητέ Προφήτη (μου το επιτρέπεις ελπίζω) άλλη μια φορά εύγε για την επιλογή του θέματος σου αλλά και τη γραφή σου.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Κοντη Λιζα 25/09/2011 09:36:49

      Σε ευχαριστώ. Έχεις αποδεδειγμένα καταπληκτική ιστορική μνήμη πολιτικών γεγονότων. Ναι, κάπου είχε μεσολαβήσει σε μια εξέγερση φυλακισμένων.
      Να τον κρίνουμε; Ο Θεός.
      Εμείς καταγράφουμε.

      • ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ avatar
        ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ @ Προφήτης 25/09/2011 11:28:09

        Πάντως τελευταία σε συνέντευξή του που τον άκουσα,
        με αυτοκριτική θεώρηση των πεπραγμένων μιας ολόκληρης ζωής, είπε ότι από τότε που έκανε το έγκλημα, γι αυτόν τελείωσε η επίγεια και άρχισε η άνω ζωή, δείχνοντας μάλιστα τον ουρανό. Μετανόησε;

  25. Φίλος avatar
    Φίλος 25/09/2011 01:28:32

    Ξέρω ελάχιστα την υπόθεση Κοεμτζή. Τα πιό πολλά γι' αυτήν τα έμαθα ακούγοντας ξανά και ξανά το τραγούδι του Σαββόπουλου.
    Σε μιά προσπάθεια να μπώ στο πετσί του Νίκου.
    Να αισθανθώ το ηφαίστιο του θυμού μέσα του, που ήταν έτοιμο να εκραγεί, ανα πάσα στιγμή του δίνονταν η ευκαιρία.
    Και η ευκαιρία... δόθηκε.

    Κατάφωρη αδικία στα μάτια του, η πρόκληση εκ μέρους των αστυνομικών, εις βάρος του μικρού και αθώου αδερφού του.

    Όσο το σκέπτομαι τόσο μου έρχεται στο νου μιά ταινία με τον σερ Άντονυ Χόπκινς. Instinct.

    Τελικά, όσο το πολυσκέφτομαι, βλέπω πως θα μπορούσα να είμαι κι εγώ στην θέση του Κοεμτζή.
    Όπως και στην θέση του Dr. Ethan Powell.

    Και στις δύο περιπτώσεις, πιθανόν να αντιδρούσα το ίδιο.

    Ο Κοεμτζής (είπε πως) το μετάνοιωσε.
    Ο Dr. Ethan Powell ... όχι.
    Συντάσομαι με τον δόκτωρα. Το γιατί, το εξηγεί ο ίδιος στην ταινία.

    • Φίλος avatar
      Φίλος @ Φίλος 25/09/2011 01:51:58

      Instinct (film)

      h++p://www.youtube.com/watch?v=9TSb7_s3CKI&feature=related

  26. Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
    Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 25/09/2011 02:02:06

    Ἀπὸ τὰ πιὸ πολιτικὰ κείμενα τοῦ Antinews. Μπράβο.


    (ΥΓ: Ἡ φωτογραφία τοῦ Ἄκη Τζοχατζόπουλου σὲ ἀκροβατικὲς πιρουέτες βάλατε μιὰ "πειραγμένη" ἐκδοχή, ποὺ ἔχει στὰ ἀριστερὰ τὸν... Γιάννη Ἀγγελάκα ἀπὸ τὶς Τρύπες νὰ βαράει παλαμάκια.Δὲ βάζετε τὴν κανονική;)

  27. ammos-mpaliagaios avatar
    ammos-mpaliagaios 25/09/2011 02:16:40

    Ο άγραφος νόμος της ηθικής νύχτας αυτο προσπάθηςε ο Κοεμτζής να βγάλλει απο τα εσώψυχα του.Η ζωή ρεί και ο άγραφος νόμος ρεί.

  28. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 25/09/2011 02:58:17

    Το ζεϋμπέκικο είναι ένας πολεμικός χορός, με μαχαίρια (με πολλές παραλλαγές σε Θράκη αλλά και Ανατολία). Κάποιοι λένε ότι αναπαριστά το πέταγμα των αετών και των γερακιών, αλλά κατά βάση όλοι συμφωνούν ότι ανεξάρτητα από την αρχική ιδέα του, είναι ένας πολεμικός χορός.

    Η καταγωγή του ερίζεται από τη Θράκη ή από την Περσία ή και από την κοιλάδα των ποταμών Ευφράτη-Τίγρη. Χοροί με μαχαίρια υπάρχουν σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά για κάποιον ιδιαίτερο λόγο το ζεϋμπέκικο ενδημεί σε... συγκεκριμένες περιοχές και κοινότητες.

    Η ιδιατερότητα του ζεϋμπέκικου είναι ότι πρόκειται για μονομαχία, προφανώς τελετουργική, οπότε ο χορευτής έχει διαλέξει τον αντίπαλό του είτε φανταστικό είτε παρόντα και αν δεν είσαι άξιος, μην τον προσβάλλεις ζητώντας να χορέψεις εκεί που χορεύει. Ε, άμα θυμώσει/θυμώσουν οι χορευτές, είναι με δική σου ευθύνη (είπαμε, είναι χορός πολεμικός).

    Επομένως, ο χορός δεν είναι μοναχικός από τη φύση του - δεν κάνεις πόλεμο μόνος. Μπορεί να φαίνεται μοναχικός στους γύρω θεατές εάν ο χορευτής δεν έχει αντάξιο αντίπαλο στο χώρο που χορεύει, ή αν έχει αντίπαλο τις μεγάλες δυνάμεις, την αγάπη, τον πόνο, το θάνατο, το Θεό τον ίδιο. Αλλά δεν είναι μοναχικός χορός.

    Επίσης δεν είναι χορός που δεν χορεύεται από γυναίκες - ιδίως στη Θράκη και στα παράλια της Μικράς Ασίας, όπου από πολλούς θεωρείται ότι κατάγεται και αναπτύχθηκε ο χορός αυτός, χορεύεται από άνδρες και γυναίκες. Ατύχησαν όσοι παλιοελλαδίτες δεν κατανοούν ότι αυτές οι κοινωνίες είναι παραδοσιακά μητριαρχικές ή τέλος πάντων χωρίς τις πατριαρχικές δομές που έχει η νότια Ελλάδα. Μην ξεχνάτε ότι σε αυτές τις περιοχές πολεμούσαν και οι γυναίκες - άντε μετά να τους αρνηθείς να χορέψουν...

    Επίσης ατύχησαν όσοι ξέχασαν πώς αυτός ο χορός αγκαλιάστηκε από τους αντάρτες-παράνομους ζεϋμπέκηδες επί οθωμανικής αυτοκρατορίας, και πόσο έγινε σύμβολο της πάλης κατά της αδικίας, κατά της φτώχειας και κατά της καταπίεσης. Για αυτό, το ζεϊμπέκικο χορεύεται από όλους και όλες εναγκαλίζονται αυτές τις αξίες, τις αξίες της δικαιοσύνης και της συμπαράστασης στους αδικημένους. Η σύνδεση με το ρεμπέτικο κίνημα στην τέχνη ένθεν κακείθεν του Αιγαίου ήταν μάλλον αυτονόητη για λόγους που όλοι και όλες γνωρίζετε.

    Τα αισθητικά σχόλια για το ζεϋμπέκικο που χορεύουν διάφοροι και διάφορες, είναι νομίζω ακριβή. Οι πολιτικές και κοινωνικές σημασίες του χορού αυτού δεν μπορούν να χαθούν, απλώς γελοιοποιούν ως λυδίες λίθοι όσους δεν έχουν τίποτε να πουν με τον ζεϋμπέκικο χορό τους. Αλλά μπορεί να γελοιοποιήσουν και όσους "διανοούμενους" βλέπουν στον χορό αυτόν σημασίες πέραν των κοινωνικών συνθηκών που τον δημιούργησαν (άκου "λούμπεν προλεταριάτο" οι φτωχοί ζεϋμπέκηδες!) ή αποκλείουν τον μισό πληθυσμό γιατί λέει είναι γυναίκες. Διότι εξακολουθεί να είναι ένας χορός που δεν είναι δυνατόν διδάσκεται, δεν βρίσκεται στο φύλο του χορευτή (αλλιώς δεν θα γίνονταν τόσα σχόλια για το ποιος το χορεύει, πόσο μάγκας/άνδρας είναι κλπ), δεν μπορείς να τον μάθεις με βηματολόγιο. Είσαι ή δεν είσαι ζεϋμπέκης και ζεϋμπέκισσα. Είσαι ή δεν είσαι πολεμιστής και πολεμίστρια. Έχεις ή δεν έχεις πολιτική θέση.

    Παρεμπιπτόντως: σε Θράκη και Μικρά Ασία, κανείς συνοδός δεν προσβάλλεται αν η κυρία την οποία συνοδεύει, χορέψει ζεϋμπέκικο. Πολλές φορές χορεύουν και μαζί (είπαμε, είναι μονομαχία). Προφανώς και δεν φοβούνται οι άνδρες της περιοχής αυτής, ότι μπορεί η συνοδός τους ή η...αντίπαλός τους να είναι καλύτερη...

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ανώνυμος 25/09/2011 10:25:35

      Ανώνυμε
      Το βίωμα δεν υποκαθίσταται από στεγνή ακαδημαϊκή γνώση .

      1. Στην Ελλάδα του 70, του 80, ακόμα και του 90, ας πήγαινες να χορέψεις δηλωμένη παραγγελιά άλλου.

      2. Δεν γνωρίζω τι γινόταν στο Εσκη Σεχίρ, αλλά τι γινόταν στην Καλαμάτα, στην Αθήνα, στα Τρίκαλα, στη Θεσσαλονίκη.

      3.Η ιστορική καταγωγή μιας κοινωνικής εκδήλωσης δεν συνεπάγεται την παρούσα έκφανσή της. Το ζεϊμπέκικο γεννήθηκε στη Θράκη, πέρασε στη Μικρά Ασία, και ξαναήρθε στην Ελλάδα με την προσφυγιά και τα μπουζούκια.
      Έγινε ιδίωμα για νόμιμους και παράνομους λαϊκούς. Βλάχοι δεν το χόρευαν.

      4. Απλώθηκε πολύ με την μπουζουκοποπ κουλτούρα που έφερε η δανεική κι επίπλαστη ευμάρειας στα 90ς. Τότε άρχισαν τα μπουλούκια στην πίστα.

      5. Οι γυναίκες ασχολούνται (μαζικά) με το ζεϊμπέκικο όταν χειραφετούνται οικονομικά και συνεπώς κοινωνικά, ενώ το ανδρικό φύλο υποχωρεί από την πρωτοκαθεδρία στην κοινωνία. Και το κάνουν για να κατακτήσουν άλλο ένα αντρικό οχυρό, όπως στο οικονομικό/εργασιακό πεδίο, και για να σπάσουν τον τσαμπουκά στους άντρες. Για αποσπάσουν έναν κώδικα του μέχρι πρότινος κυρίαρχου φύλου.

      Η γυναίκα έχει τόση σχέση με το ζεϊμπέκικο, όπως ο χορός λειτουργούσε στην Ελλάδα του 20ου Αιώνα, όση σχέση έχει ένας μη θηλυπρεπής άντρας με τον χορό της κοιλιάς.

  29. NEOTERA avatar
    NEOTERA 25/09/2011 04:22:58

    Σωστά ! Αλλά και την επιδεικτική τώρα αποκατάστασή του απ' το ΚΚΕ .
    Γενικώς δεν πάμε καθόλου καλά από καμμία μεριά.

  30. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 25/09/2011 09:44:31

    Να δείτε τον Βασίλειο Κωστέτσο να χορεύει ζεμπεκιά, πάνω σε μπάρα της Μυκόνου, να σας φύγει η μαγκιά, παλιοφιρφιρίκοι!

  31. firiki2010 avatar
    firiki2010 25/09/2011 10:30:38

    Προφήτη
    Η γραφή είναι εξαιρετική αλλά όταν γράφεις " Για τον κόσμο της νύχτας προτεραιότητα είναι η τήρηση της προσωπικής αξιοπρέπειας" ή " Στο πρόσωπο του Κοεμτζή ενσαρκώνεται μια φιλοσοφική και ιδεολογικοπολιτική διαμάχη αιώνων" (και κάποια άλλα) φοβάμαι ότι απλά είσαι εκτός πραγματκότηας.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ firiki2010 25/09/2011 13:34:09

      Α. Την ημέρα το άτομο λειτουργεί ως "κοινωνικό εγώ", ως μέλος συλλογικότητας, και υπόκειται στις δεσμεύσεις αλλά και στην προστασία της κοινωνίας.
      Γι' αυτό έχει πρωτεύουσα σημασία η τήρηση των νόμων, που προστατεύουν τα μέλη της συλλογικότητας. Μιλώντας πάντα για ευνομούμενες κοινωνίες.

      Τη νύχτα ο άνθρωπος είναι μονάδα, "εγώ", ατομικότητα.

      Είτε γλεντάει είτε ψωμίζεται στα σκοτάδια, προστατεύεται μόνο από την φυσική ρώμη αλλά κυρίως από τον σεβασμό που καταφέρνει να εμπνέει.

      Και ο σεβασμός εμπνέεται από το προσωπικό κύρος.
      Γι' αυτό υπερασπίζεται το κύρος του με τρόπους ακόμα και αρχέγονους.

      Β. Υπάρχουν δυο φιλοσοφικές σχολές σκέψης. Από τη χαραυγή της κοινωνικής οργάνωσης.

      Για τη μία, για όλα φταίει η "κακούργα κοινωνία". Κοντολογίς, οι άλλοι.
      Την έχουν υιοθετήσει οι απόβλητοι. Το σκεπτικό, ακόμα και καλά να είσαι σε στέλνει στο περιθώριο.

      Για την άλλη, ο άνθρωπος, αν δεν κρατάει τη "μοίρα" στα χέρια του, που είναι υπερβολικό, τουλάχιστον την συνδιαμορφώνει, μαζί με τους εξωγενείς παράγοντες.

      Αυτές οι δυο σχολές έχουν εξελιχθεί σε αντίπαλες ιδεολογικές κατευθύνσεις που υπαγορεύουν αντίστοιχες πολιτικές δράσεις και μορφές κοινωνικής οργάνωσης.

  32. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 25/09/2011 11:59:44

    Έξοχο πολιτικό κείμενο.
    Η συναρμολόγηση τού ασυνείδητου είναι η πολιτική βάση μιάς κοινωνίας

  33. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 25/09/2011 18:06:14

    Προφήτη,
    Δεν διαφωνούμε καθόλου με την ουσία του κειμένου σου, αλλά να δεις που θα διαφωνήσουμε για τα σχόλια!
    «Το βίωμα δεν υποκαθίσταται από στεγνή ακαδημαϊκή γνώση» συμφωνούμε περισσότερο από όσο νομίζεις!
    «1. Στην Ελλάδα του 70, του 80, ακόμα και του 90, ας πήγαινες να χορέψεις δηλωμένη παραγγελιά άλλου.» Συμφωνούμε! Και σήμερα ακόμη, σε χώρους όπου υπάρχει (ο) πολιτισμός (αυτός), η παραγγελιά γίνεται σεβαστή ακόμη και σε άλλους χορούς, όχι μόνο στο ζεϋμπέκικο.
    «2. Δεν γνωρίζω τι γινόταν στο Εσκη Σεχίρ, αλλά τι γινόταν στην Καλαμάτα, στην Αθήνα, στα Τρίκαλα, στη Θεσσαλονίκη.» Γνωρίζουμε τελικά αυτά που έχουμε μάθει από ιδία αντίληψη. Αλλά αυτό σημαίνει ότι μαθαίνουμε μόνο όσα μας μαθαίνουν οι κοινότητες στις οποίες ανήκουμε. Και μάλιστα, πολλές φορές υιοθετούμε πολιτισμικά στοιχεία από άλλες κοινότητες χωρίς το κοινωνικό τους πλαίσιο και τα εντάσσουμε και τα ερμηνεύουμε όπως ήδη ξέρουμε, με τις αντιλήψεις που ήδη έχουμε. Αυτό όμως δεν μας κάνει ειδήμονες στον πολιτισμό από τον οποίο προέρχονται τα στοιχεία που υιοθετήσαμε, ούτε κάνει τις αντιλήψεις της δικής μας κοινότητας για αυτά, ισχυρότερες από τις αντιλήψεις των κοινοτήτων από τις οποίες προέρχονται τα πολιτισμικά στοιχεία.
    «3.Η ιστορική καταγωγή μιας κοινωνικής εκδήλωσης δεν συνεπάγεται την παρούσα έκφανσή της. Το ζεϊμπέκικο γεννήθηκε στη Θράκη, πέρασε στη Μικρά Ασία, και ξαναήρθε στην Ελλάδα με την προσφυγιά και τα μπουζούκια.
    Έγινε ιδίωμα για νόμιμους και παράνομους λαϊκούς. Βλάχοι δεν το χόρευαν.»
    Συμφωνούμε, ιδίως στην πρώτη πρόταση!! Η παρούσα έκφανση μιας τέχνης σε συγκεκριμένο χώρο, όπως είναι ο ζεϋμπέκικος χορός π.χ. στην Αθήνα, καθορίζεται από την κοινωνία στην οποία αυτός ο χορός εκτελείται. Αν π.χ. μια κοινότητα έχει μια κακώς εννοουμένη αντίληψη για το «αντριλίκι» [εγώ θα το έλεγα, αντριλίκι γεμάτο ανασφάλειες], θα δει στο ζεϋμπέκικο μια επιβεβαίωση αυτής της αντίληψης. Αν πιστεύεις ότι ο άντρας ο πολλά βαρύς κάνει ό,τι θέλει, ανεξάρτητα από δίκαιο και άδικο, τότε θα δεις στην παραγγελιά ή στο ζεϋμπέκικο την επιβεβαίωση αυτής της αντίληψης.

    «4. Απλώθηκε πολύ με την μπουζουκοποπ κουλτούρα που έφερε η δανεική κι επίπλαστη ευμάρειας στα 90ς. Τότε άρχισαν τα μπουλούκια στην πίστα.» Άσ’ τα, μην τα συζητάς! Ο μόνος λόγος για να μην ξεχαστεί αυτή η κουλτούρα είναι για να μην επανέλθει.

    «5. Οι γυναίκες ασχολούνται (μαζικά) με το ζεϊμπέκικο όταν χειραφετούνται οικονομικά και συνεπώς κοινωνικά, ενώ το ανδρικό φύλο υποχωρεί από την πρωτοκαθεδρία στην κοινωνία. Και το κάνουν για να κατακτήσουν άλλο ένα αντρικό οχυρό, όπως στο οικονομικό/εργασιακό πεδίο, και για να σπάσουν τον τσαμπουκά στους άντρες. Για αποσπάσουν έναν κώδικα του μέχρι πρότινος κυρίαρχου φύλου.» Σε μια κοινωνία που περιφρονεί τις γυναίκες και χτίζει οχυρά ανδρικά, χμ, και μάλιστα χρησιμοποιεί το ζεϋμπέκικο για αυτό (!!), είναι λογικό, αφού οι άντρες βλέπουν τον χορόν αυτόν ως δικό τους οχυρό, οι γυναίκες να το δουν επίσης έτσι. Προσωπικά, δεν με ενοχλεί η ανταγωνιστικότητα των γυναικών καθ’ αυτή προς τους άντρες (να μην είχαμε πατριαρχία, να μην ανταγωνίζονταν κι αυτές!). Μπορώ βέβαια να σου πω ότι σε κάποιες ή σε πολλές δεν πάει αυτός ο χορός, λόγω προσωπικότητας και όχι λόγω φύλου. Με ενοχλεί όμως πολύ που πολλές γυναίκες που χορεύουν ζεϋμπέκικο αντιγράφουν τον χορό των ανδρών, οι οποίοι τον χορεύουν ανεξάρτητα από το αν ταιριάζει στην προσωπικότητά τους (λυπάμαι, αλλά είναι εξίσου λίγοι αυτοί που χορεύουν ζεϋμπέκικο της προκοπής) – και τους αντιγράφουν οι γυναίκες λοιπόν, χορεύοντας όπως αυτοί, δηλαδή, χάλια.

    «Η γυναίκα έχει τόση σχέση με το ζεϊμπέκικο, όπως ο χορός λειτουργούσε στην Ελλάδα του 20ου Αιώνα, όση σχέση έχει ένας μη θηλυπρεπής άντρας με τον χορό της κοιλιάς.» Η αντιστοιχία αντιλήψεων και γνώσεων για το χορό της κοιλιάς και το ζεϋμπέκικο, είναι θαυμαστή, αλλά αναμενόμενη. Πρώτα από όλα, ο χορός της κοιλιάς δεν υπάρχει ως όρος στην καθ΄ημάς και στη Μέση Ανατολή, ή είναι ξενόφερτος, γιατί είναι ένας όρος οριενταλιστικός, δηλαδή καθαρά δυτικο-ευρωπαϊκός και νεωτερίστικος.
    Δεύτερον, πολλές χορευτικές κινήσεις οι οποίες στην Ελλάδα ή στην Αγγλία μπορεί να θεωρούνται «θυληπρεπείς», στη Μέση Ανατολή δεν θεωρούνται καθόλου έτσι. Άρα, ένας «ανδροπρεπής» άνδρας στη Μέση Ανατολή δεν χάνει την ανδροπρέπειά του χορεύοντας με αυτές τις κινήσεις, αλλά θα τον παρεξηγήσουν στην Ελλάδα ή στηνΑγγλία, επειδή εκεί οι ίδιες κινήσεις είναι «γυναικείες».

    Τρίτον, σε όλην την Ανατολική Μεσόγειο, όπως και στην Ελλάδα, οι περισσότεροι χοροί είναι κοινοί για άνδρες και γυναίκες, ακόμη και οι πολεμικοί χοροί. Προφανώς και στη Μέση Ανατολή όταν χορεύουν τον ίδιο χορό, άνδρες και γυναίκες, τον χορεύουν διαφορετικά, όχι μόνο λόγω κοινωνικού φύλου, αλλά και λόγω σωματικής κατασκευής, αν μη τι άλλο! Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνδρες γίνονται θηλυπρεπείς ή ότι οι γυναίκες χάνουν τη θηλυκότητά τους! Υπάρχουν και χοροί μόνο για άνδρες και χοροί μόνο για γυναίκες, αλλά κατά βάση η πλειοψηφία των χορών που «εμείς» αντιλαμβανόμαστε ως «χορό της κοιλιάς» δεν θεωρούνται χοροί μόνο των γυναικών.
    Ντόπιο παράδειγμα είναι ότι στη Β. Ελλάδα και στη Θράκη, τσιφτετέλι χορεύουν άνδρες και γυναίκες, φυσικά, με διαφορετικό στυλ, αλλά αυτό δεν θίγει το κοινωνικό τους φύλο, μην πω ότι το ενισχύει, αφού θεωρείται φυσιολογικό να χορεύουν όλοι! Και είναι μαγκιά να είσαι άντρας και να ξέρεις να χορεύεις γιατί έτσι θα συνοδεύεις και την κυρία σου στο χορό!

    Μην λησμονούμε ότι ο πολιτισμός μας, εδώ, ο Ελλαδικός, φαινόταν στα μάτια των περιηγητών εξ Εσπερίας, ότι ήταν γεμάτος «θηλυπρεπή» στοιχεία ή γεμάτος ιδιαιτερότητες αγροίκων, αμόρφωτων, φτωχών και απείθαρχων, δηλαδή επροκειτο για κλασικές περιγραφές «εξωτικού» και «οριενταλιστικού» τύπου [δηλαδή, είναι η γνωστή περιγραφή που κάνουμε σήμερα για ζεϋμπέκικο, τσιφτετέλι κλπ]. Τόσα ήξεραν οι εξ Εσπερίας, τόσα έλεγαν. Εμείς γιατί κάνουμε το ίδιο λάθος σήμερα, όταν μπορούμε ακόμη να ρωτήσουμε κανέναν ζεϋμπέκη παππού να μας πει τη γνώμη του;

  34. πανος σομπολος avatar
    πανος σομπολος 20/02/2012 23:56:02

    Προφητη
    Μαφιοζος εχεις διατεελεσει ?
    Μονο μαφιοζος η κρητικος πιστευει οτι η αξιπρεπεια ειναι ανωτερο απο τη ζωη
    Ντροπη ! Ντροπη !
    Για τοοτι ξαναχορεψε χεμπεκια στο ιδιο μερος τι λες ?
    θανατικη ΠΟΝΙΗ ρεεεεε επρεπε να υπαρχει
    Η μανες των αστυνωμικων δεν ειχαν προσωπικη αξιοπρεπεια ??
    Ειναι τχαμπα μαγκας ο ΚΟΕΜΤΖης γιατι σκοτωσε ενω ηξερε οτι δε θα τον σκοτωσει το κρατος
    Γεια χαρα

  35. ρεφενε avatar
    ρεφενε 20/02/2012 23:58:46

    KAi na xereiw επειδη ειμαι στυβομικος

    οτι ΟΛΟΙ Σπανε , Μαγκες η τζαμπα μαγκες
    Κατω απο καποιες συνθηκες χημικης ανακρισης , ολοι σπανε !
    Γεια

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.