18/11/2009 01:12
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Επιστροφή στα Θεμελιώδη



Συνηθίζουμε να λέμε πως η κρίση σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι μια πρωτοφανής και πρωτόγνωρη κατάσταση, για να πάει χαμένη (Crisis is a terrible thing to waste). Είναι όμως η κρίση μια ευκαιρία; Ενδεχομένως. Κυρίως όμως η κρίση είναι κρίση.

Παρόλα αυτά το 1929, όταν το κραχ της WallStreet συγκλόνιζε τον κόσμο, πολλοί οικονομολόγοι, μεταξύ άλλων και ο Ξενοφών Ζολώτας, αναρωτιούνταν αν υπήρχε οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Αργότερα, με την εγκατάλειψη του κανόνα χρυσού από τη Βρετανία το 1932, ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Εμμανουήλ Τσουδερός, δήλωνε ότι η κρίση είχε εισέλθει σε μια νέα, «δυσοίωνη» φάση.

Παρότι οι παρατηρητές της εποχής αντιλαμβάνονταν πως η κρίση του Μεσοπολέμου αποτελούσε καμπή για την οικονομία και το ρόλο του κράτους, ο Μάρκ Μαζάουερ, τους διέψευσε, καταδεικνύοντας πώς η οικονομική κρίση του 1929-1932 δημιούργησε παράλληλα ευκαιρίες για αυτάρκη οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα. Αν και η ιστορία σπάνια δεν επαναλαμβάνεται, ωστόσο, τίθεται το ερώτημα αν η παρούσα κρίση μπορεί να αποτελέσει σημείο μιας νέας εκκίνησης, μετά τις άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο επιτυχημένες προσπάθειες, αναδιοργάνωσης της ελληνικής οικονομίας.

Σε κάθε περίπτωση η χρηματοπιστωτική κρίση έφερε στην επιφάνεια χρόνιες παθογένειες του ελληνικού συστήματος που αγγίζουν τόσο το δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα. Aνέδειξε τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και τις αδυναμίες του τρέχοντος αναπτυξιακού προτύπου, που στηρίχθηκε κυρίως στην τόνωση της εγχώριας ιδιωτικής και δημόσιας κατανάλωσης και των κατοικιών, στην πλούσια τραπεζική χρηματοδότηση και στις αυξήσεις των πραγματικών μισθών, χωρίς αντίκρισμα στην παραγωγικότητα.

Συνολικά, η Ελλάδα χρειάζεται ένα ουσιαστικό σύστημα ανασυγκρότησης και επανεκκίνησης της οικονομίας της, ώστε να είναι μαζί με τις χώρες που θα βρεθούν στη πρωτοπορία της εξόδου από τη κρίση. Βραχυπρόθεσμες πολιτικές ιδίως σε μορφή παροχών μπορεί να λειτουργήσουν ως μπούμεραγκ για την ελληνική οικονομία υποβαθμίζοντας τις δυνατότητες ταχείας ανάκαμψης. Έχει μεγάλη σημασία επομένως για τη χώρα να διαμορφωθεί ένα μακροπρόθεσμο πρόγραμμα διαρθρωτικής, δημοσιονομικής και θεσμικής προσαρμογής που να επικεντρώνεται στα κεφάλαια της ανταγωνιστικότητας και της ενίσχυσης των οικονομικά ασθενέστερων.

Το φαινόμενο της πρόσφατης παγκόσμιας κρίσης είναι ένα προϊόν πολύχρονων διεργασιών, στο οποίο επέδρασαν διαχρονικά, και συνδυαστικά, με διαφορετική ένταση, πολλαπλοί ρυθμιστικοί, εποπτικοί, χρηματοοικονομικοί, ψυχολογικοί και πολιτικοί παράγοντες.

Το ίδιο πολύπλοκές φαίνεται πως είναι και οι διαδικασίες εξόδου από κρίση. Μια έξοδος η οποία αναμένεται με αρκετές «απώλειες», ενώ η χρονική διάρκεια δε μπορεί να προβλεφθεί. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο χρόνος είναι σχετικός όπως επίσης και η έξοδος. Ειδικότερα εδώ στην Ελλάδα, που για πολλούς μελετητές της ελληνικής οικονομίας, οι πραγματικές συνέπειες της ύφεσης δεν έχουν φτάσει ακόμα.

Τι πήγε στραβά και ποιος είναι ο δρόμος της εξόδου;

Οι Milton Friedman & Anna Schwartz, στο σημαντικό βιβλίου τους “Η Νομισματική Ιστορία των ΗΠΑ”, απέδωσαν την κρίση του ’29, κυρίως, στη λανθασμένη περιοριστική νομισματική πολιτική, που εφαρμόσθηκε εκείνη την περίοδο.

Αλλά και ο σημερινός Πρόεδρος του Federal Reserve System, Ben Bernanke έλεγε στις 8 Νοεμβρίου του 2002 απευθυνόμενος στους Friedman & Schwartz τα ακόλουθα: «Θα ήθελα να πω στον Milton και την Anna αναφορικά με την κρίση του 1929 ότι έχετε δίκιο, εμείς (δηλαδή η Fed.) τη δημιουργήσαμε, λυπούμεθα για αυτό και δεν θα το ξανακάνουμε».

Η ιστορία ως γνωστόν επαναλαμβάνεται δύο φορές. Μία ως φάρσα και μία ως τραγωδία.

Συμπερασματικά, η κρίση είναι η κατάρρευση του προφανούς, του δεδομένου. Ό,τι λειτουργούσε μέχρι χθες, σήμερα παύει λειτουργεί.

Η κρίση όμως πάνω από όλα μας «γύρισε πίσω» στα βασικά στοιχεία της τραπεζικής λειτουργίας,  εμπλουτισμένη με γνώσεις, εμπειρίες και νέα προϊόντα. Με αυτό το τρόπο επαναπροσδιοριζεται το μοντέλο αντιμετώπισης των πελατών, απλοποιούνται οι διαδικασίες και οι δραστηριότητές , προσαρμοσμένες στις νέες απαιτήσεις. Φυσικά, αυτό δε σημαίνει ότι θα λειτουργούμε όπως πριν από 50 χρόνια.

Απλά έχει έρθει η ώρα να εγκαταλείψουμε συλλήβδην τον ευχολογικό μαξιμαλισμό και να ξανασυστηθούμε με τα βασικά και θεμελιώδη ζητήματα. Back to Basics, λοιπόν!

Θ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 18/11/2009 01:15:55

    Crisis, what crisis?

  2. Ψάλτης απορών avatar
    Ψάλτης απορών 18/11/2009 09:13:48

    Κάπως έτσι μιλούν και οι πολιτικοί: χρειάζεται μια... νέα πορεία (ποια;;) πρέπει να... αλλάξουμε αντιλήψεις (να αφήσουμε τι και να σκεφτόμαστε πώς;;) απαιτείται να χαράξουμε νέους δρόμους (ποιους;;).

    Οπότε όλο το κείμενο καταρρέει εάν δεν θεωρηθεί απλώς εισαγωγή!
    Άρα εάν ο αρθρογρλαφος μπορεί να εξηγήσει τι εννοεί με τις δύο τελευταίες παραγράφους υπάρχει έδαφος συζήτησης, αλλιώς και πολύ χώρο έπιασε

  3. yannidakis avatar
    yannidakis 18/11/2009 10:16:38

    θα προσθεσω πως ειναι καιρος (και νομιζω ηρθε αυτος ο καιρος) να αναλαβουν τις τυχες της οικονομιες μας οικονομολογοι με γνωσεις πολιτικες κι οχι το αντιθετο.. πες με υπεραισιοδοξο, αλλα νομιζω πως στο Υπουργειο Οικονομιας σημερα κατι τετοιο συμβαινει & ελπιζω να δω τα αποτελεσματα.
    Καλο επισης ειναι να αντιληφθει ο κοσμος πως δε μιλαμε για μια κυβερνηση που ηρθε να μας κανει πλουσιους. Ολοι αντιλαμβανονται τις πιεσεις που ασκουνται απ' την ΕΕ & οτι καλυτερο μπορει να συμβει ας εκτιμηθει αναλογα :[

  4. Θ avatar
    Θ 18/11/2009 10:20:47

    Ψάλτη...σόρρυ...αλλά σε 700 λέξεις δε μπορώ να αναλύσω τη στρατηγική Back του Basics.
    Γενικότερα, ως στέλεχος μεγάλου χρηματοοικονομικού οργανισμού μπορώ να σου πω πως υπάρχει γενικότερα μια τάση "να γινονται λίγα και καλά"...ετσι απλοικά για μη μπω σε περίεργους όρους.

  5. yannidakis avatar
    yannidakis 19/11/2009 14:01:22

    "καταχωρηση τσι μερας" για την Τεταρτη συμφωνα με την ομωνυμη λιστα του yannidakis live, η καταχωρηση τουτη.
    Καληνωρίσματα :[

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.