18/10/2008 00:50
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Επείγουσα επιστροφή της πολιτικής

Όποιος λέει ότι ο καπιταλισμός καταρρέει και ότι ο σοσιαλισμός αναγεννάται δεν κατάλαβε και πάλι τίποτε, αφού αυτό που δέχεται πίεση δεν είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, αλλά το σύστημα συναλλαγών που χάρη στο Διαδίκτυο υπόσχεται να καταργήσει τον χώρο και τον χρόνο, την ιστορία και τη γεωγραφία. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι μαζί με τις επενδυτικές τράπεζες καταρρέουν και πολλές νεωτεριστικές ιδέες περί οικονομίας και ότι αυτό μας αφορά όλους, όπου κι αν ζούμε, αφού η κρίση της Γουόλ Στριτ δεν πλήττει μόνο την Αμερική.

Το πρόβλημα είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχει βγει από το παιχνίδι η πολιτική όχι μόνο ως τεχνική ή ως δυνατότητα δράσης των θεσμών, αλλά ως κάτι πιο πολύπλοκο. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική επανάσταση έχει εξοστρακίσει την παραδοσιακά νοούμενη εξουσία, τη δύναμη εκείνη των εθνικών κρατών στην οποία απευθύνονται πάντα οι πολίτες σε περιόδους κρίσης. Έχει πλέον δημιουργηθεί όχι μόνον μια παγκόσμια αγορά, αλλά και μια καινούργια νοοτροπία, μια νέα νομιμότητα που δεν γνωρίζει εθνικά σύνορα. Σε αυτή δεν αντιστοιχεί ούτε ένα συγκεκριμένο κράτος ούτε μια συγκεκριμένη κυβέρνηση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στη νέα μας κατηγορία, «Ο Κόσμος των Ιδέων», εδώ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Le canard avatar
    Le canard 18/10/2008 01:16:11

    Ο αεριτζίδικος καπιταλισμός έχει πρόβλημα. Και μάλιστα σοβαρό. Οχι μόνον δεν καταρρέει, αλλά αντίθετα μας βάζει και τον πληρώνουμε από πάνω (εγγύηση κρατών για τα βρωμο-ομόλογα και τις τράπεζες). Δεν καταρρέει, αλλά ούτε και περνάει ευχάριστες ώρες. Και θα συνεχιστεί αυτό. Να δούμε τους επόμενους μήνες έτη όταν θα υφίστανται οι δυτικές κοινωνίες τις συνέπειες της ύφεσης (κυρίως περαιτέρω ανεργία) τι θα κάνουν. Τέλος, είναι άραγε ευχάριστο για τις δυτικές κοινωνίες να δανειστούν (άρα μερική εξάρτηση) από Ρωσία, Κίνα, Ινδία, ΝΑ Ασία, κ.λ.π. Αυτό μπορεί να είναι περισσότερο αδιάφορο για τον ίδιο τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, όχι όμως, απολύτως ούτε για τις ίδιες τις δυτικές ελίτ, ούτε πολύ περισσότερο για τις κοινωνίες της Δύσης.

  2. ernesto avatar
    ernesto 18/10/2008 01:35:40

    H "νέα νομιμότητα που δεν γνωρίζει εθνικά σύνορα" γίνεται πραγματικότητα μόνο όταν οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ και οι νομοθεσίες των 200 κρατών του κόσμου το επιτρέπουν.

    Οταν αποφασίζουμε να πουλήσουμε μετοχές μας σε οποιονδήποτε ξένο επενδυτή.

    Οταν δεχόμαστε να έχει ιδιοκτησία στην Ελλάδα μια offshore.

    Οταν δεν ζητάμε ονομαστικοποίηση των μετοχών για κάποιους κλάδους της οικονομίας.

    Οταν επιτρέπουμε το short shelling (είδατετι καλά το μάζεψαν μέσα σε μια μέρα?)

    Τελικά με όπλο τη νομοθεσία του κάθε κράτος ΜΠΟΡΕΙ να ΕΠΙΛΕΞΕΙ τι θέλει να κάνει.

    Αλλά αυτοί που εκλέγουμε είναι πουλημένοι στους πλούσιους και ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥΣ.

  3. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 18/10/2008 02:14:26

    Υπάρχει σύγχυση μεταξύ της παγκοσμιοποίησης και των κανονισμών της ΕΕ και της ευρωζώνης.
    Για τα περισσότερα κράτη του κόσμου η μόνη υποχρέωση που έχουν λόγω της παγκοσμιοποίησης είναι να ισορροπούν το εμπορικό ισοζύγιο.Τα υπόλοιπα είναι αποκλειστικά δική τους αρμοδιότητα.
    Το έθνος - κράτος έχασε εξουσίες μόνο στην Ευρώπη και πουθενά αλλού.Το ευρώ δεν εγινε λόγω παγκοσμιοποίησης αλλά ήταν απαίτηση της Γαλλίας για να αποδεχθεί την επανένωση της Γερμανίας.
    Στην Ελλάδα μιλούν διάφοροι με αφορισμούς ή γενικεύουν τοπικές καταστάσεις σε παγκόσμιες.
    Η Ρωσία,η Κίνα,η Ινδία,το Ιράν,η Ινδονησία,η Βραζιλία κλπ είναι ανεξάρτητα και πανίσχυρα κράτη και θα συνεχίσουν να είναι.

  4. AAAAAAA avatar
    AAAAAAA 18/10/2008 06:22:40

    Στην Καρδίτσα γίνετε η μεγάλη διαπλοκή και δεν γράφετε τίποτα

    Μόνο εκδότης της εφημερίδας ΑΛΗΘΕΙΑ Αμβροσίου τους ξεμπρόστιασε όλοπυς και μάθαμε για τους εκδότες που διόρισε ο πρόεδρος της βουλής Δημήτρης Σιούφας.
    Ιδού πως έχει η κατάσταση!!!
    1ον Γιώργος Αλεξίου,(ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ) ήταν μέχρι πριν λίγους μήνες στο Δ.Σ. του ΤΑΙΣΥΤ, ως εκπρόσωπος του κράτους. Άραγε ξέρει τίποτα για τα δομημένα ομόλογα;
    2ον Ο Νίκος Αλεξίου, ,(ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ) παραμένει στο Δ.Σ. της ΕΚΟ. Γι' αυτό πάει κατα διαβόλου η εταιρεία!!! Αφού έχασε όλα τα λεφτά του πατέρα του στο χρηματιστήριο, τώρα τον έβαλαν να σώσει την Ελλάδα!!! Αφού δεν τον κρέμασε ο Φώτης τότε!!!
    3ον Χρήστος Τσάβαλος,(ΝΕΟΙ ΚΑΙΡΟΙ) Στο Δ.Σ. της ΕΠΑ - ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ Θεσσαλίας ως αντιπρόεδρος. Παραμένει μέχρι σήμερα.
    4ον Βαγγέλης Λέμμας, (ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ) ήταν στο Δ.Σ. του ΤΕΜΠΕΕ - ΤΑΜΕΙΟ ΕΓΓΥΟΔΟΣΙΑΣ) και τον έδιωξαν κακήν κακώς μετά από καταγγελίες ότι τους Καρδιστιώτες που έδινε δάνεια τους έγδερνε υπό την μορφή διαφημίσεων στην ανύπαρκτη εφημερίδα του.
    5ον Γιώργος Παπαντώνης (ΠΡΩΙΝΟΣ ΤΥΠΟΣ) Σϋμβουλος του Σιούφα μέχρι σήμερα. Μετακόμισε στην Αθήνα μόνιμα. Αφού βούλιαξε όλες τις επιχειρήσεις του πατέρα του πήγε να σώσει και το κράτος.

    Ρεντίκολο έγιναν σε όλη την Ελλάδα!!!

  5. ροδίτης avatar
    ροδίτης 18/10/2008 10:18:58

    ΑΠΟ ΤΗ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΟΑΜ ΤΣΟΜΣΚΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

    Βλέπετε οι αμερικανοί να τείνουν προς την αριστερά ως αποτέλεσμα της κρίσης στο άμεσο ή το όχι και τόσο μακρινό μέλλον;

    Οι ιστορικές προβλέψεις σε τέτοια θέματα έχουν πολύ αρνητικά ποσοστά επιτυχίας. Τη δεκαετία του 20, υπήρχε ευφορία για μια ουτοπία των αφεντικών με την καταστροφή των σνδικαλιστικών ενώσεων και την τεράστια ροή πλούτου προς τους ήδη πλούσιους. Έ[πειτα είχαμε το 1930 με τη Μεγάλη Ύφεση. Η ιστορία επαναλήφθηκε το 50, με μεγάλη εμπιστοσύνη σε έαν ‘τέλος της ιδεολογίας’, και την ικανότητα των τεχνοκρατών να διευθύνουν την κρατική καπιταλιστική οικονομία με ελάχιστα εμπόδια. Μετά ειχαμε το 60. Έτσι ήταν πάντα. Στις ανθρώπινες σχέσεις, πολλά εξαρτώνται από την θέληση και την επιλογή. Στις ανθρώπινες σχέσεις, πολλά εξαρτώνται από την θέληση και την επιλογή.

    Οι σπόροι για κοινωνικές αλλαγές μεγάλης κλίμακας είναι πάντα έτοιμοι να εκραγούν. Το εάν και πότε είναι ζήτημα δράσης, όχι εικασίας.

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=41078192

  6. ΔΠ avatar
    ΔΠ 18/10/2008 10:49:07

    αφού δήλωσα ότι δεν έχω σχέση και δεν καταλαβαίνω από "πολιτική" ή την δημιουργία "πολιτικής", ας παρατηρήσω ότι αυτά που ενοχλούν είναι:

    τα αεριτζίδικα, η αδικία του να πληρώνει ο φαινομενικά αθώος τις απάτες τρίτων, η αδικία του να είσαι θύμα εν αγνοία σου ή εν γνώσει σου, η φαινομενική αδικία του να κουνάει την ουρά του το γκόλντεν μπόϋ

    κάπως επίσης η σκέψη καταλήγει σε "ποιό μοντέλο μας αρέσει" ή στο τι είναι "ανεξαρτησία" και ποιος είναι "πανίσχυρος" και κατ' επέκτασι, αν το μοντέλο του είναι το ενδεδειγμένο.

    Να ρωτήσω κάτι για το τελευταίο; Δεν έχω παει ποτέ στο Ιραν ή την Κίνα, αλλά η "ισχύς" τους βασίζεται στην πολιτική του "σκάσε και κολύμπα". Φαινομενικά ανεξάρτητοι από τους διεθνείς αεριτζήδες, αλλά "απαγορεύονται οι κακές σκεψεις".

    Ούτε μένα μου αρέσουν οι αεριτζήδες, ούτε οι απάτες, ούτε η χαλάρωση θεσμών που θεωρώ απόλυτα ακραία "νεοφιλελεύθερους" αλλά απόλυτα συμβατούς τόσο με προσφιλή ιρανικά μοντέλα ή με αυτά της Νέας Υόρκης. Οι θεσμοί στους οποίους αναφέρομαι είναι τόσο απλοί που είναι φαιδροί. Θα δώσω παραδείγματα:

    Απαγορεύεται να πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες

    Απαγορεύεται να αποκρύπτεις πληροφορίες για δημόσια πράγματα που αφορούν δημόσιες τσέπες

    Απαγορέυεται να καταχράσαι εξουσία με την οποία εξυπηρετείς τρίτους για ίδον όφελος

    Απαγορεύεται ο ελέγχων να είναι ελεγχόμενος

    Σε κατάσταση "σύγκρουσης συμφερόντων" ο έχων το πρόβλημα οφείλει να το δηλώσει στους τρίτους που επηρεάζονται

    Αυτά είναι τόσο απλά όσο να λέμε "πλένε τα χέρια σου μετά το Βε Σε"

    Τώρα,κάθε ένας εδώ έχει τις δικές του απόψεις. Τα ιδιαίτερα απλά πράγματα που είπα περι απαγόρευσης αεριτζήδων, υλοποιούνται με δύο τρόπους: (1) με φετφά ελληνικού τύπου, διατυπωμένο με τρόπο να παακαμφθεί οσονούπω, ή (2) με φωτισμένες διαχρονικές ρυθμίσεις. Φυσικά, το (1) δουλέυει σε απολυταρχικά καθεστώτα και το (2) σε δημοκρατίες.

    Η "πολιτική" που, όλοι εδώ νομίζω αναζητούμε, πρέπει απευθυνθεί στο βασικό πρόβλημα: Έχουμε Δημοκρατία; Είμαστε ευχαριστημένοι με την Δημοκρατία μας; Είναι θέμα του Χ ή του Ψ; Είναι θέμα κομμάτων; Νομίζω όχι. Και ποιός θα μας πεί τι και πώς; Δεν ρωτάω ρητορικά, εχω άποψη. Δεν είναι θέμα επιλογής ανθρώπων ή κομμάτων. Είναι θέμα Συντάγματος, βασικό.

  7. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 18/10/2008 11:18:30

    @ ΔΠ
    Όταν γράφω για το που πηγαίνει ο κόσμος δεν σημαίνει ότι συμφωνώ και ενθουσιάζομαι με όσα γίνονται.
    Περιγράφω την κατά τη γνώμη μου αντικειμενική πραγματικότητα.
    Η πραγματικότητα αυτή είναι η άνοδος μη-δυτικών πρώην τριτοκοσμικών χωρών με μεγάλους πληθυσμούς και χωρίς καμμία δημοκρατική παράδοση που απλώς εισήγαγαν το οικονομικό σύστημα της Δύσης με τις αναγκαίες προσαρμογές (όχι ελευθερίες,όχι συνδικάτα,αστυνομικός έλεγχος) στη νοοτροπία τους.
    Η Απω Ανατολή απέδειξε ότι μπορεί να υπάρχει δυτικού τύπου οικονομία χωρίς δυτικούς πολιτικούς θεσμούς και θα αλλάξει τον κόσμο.
    Η σημερινή κρίση οφείλεται και σε αυτό.Με τα φθηνά εργατικά χέρια η Κίνα έγινε το εργοστάσιο του κόσμου με τις μεγαλύτερες εξαγωγές και το περισσότερο συνάλλαγμα.Αγόραζε τα χρεη των Αμερικανών για να μην έλθει σε σύγκρουση μαζί τους και κέρδιζε χρόνο.Ηθελε και να κάνει μία μεγαλειώδη γιορτη στην Ολυμπιάδα του Πεκίνου.
    Οι Αγώνες έληξαν και μαζί με αυτούς η εκεχειρία.
    Ο ρωσοκινεζικός άξονας κινήθηκε.Η Ρωσία έδειξε στη Γεωργία ότι η περίοδος του "ψόφιου κοριού" έληξε και η Κίνα αρνήθηκε να αγοράσει τα χρέη αμερικανικών τραπεζών όπως έκανε ως τους Αγώνες.

  8. rs avatar
    rs 18/10/2008 11:36:19

    Ζητώ προκαταβολικά συγνώμη για θα ξεφύγω - υπο τη στενή έννοια- απο το θέμα αλλά πιστεύω οτι αξίζει τον κόπο.
    Έβαλα να ψάξει το Google 18 Οκτωβρίου 1981 και στην πρώτη "διεύθυνση" αλίευσα το παρακάτω:

    18 Οκτωβρίου 1981

    "Στις 18 Οκτωβρίου του 1981 με το συντριπτικό ποσοστό 48,7% το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κέρδιζε την εξουσία. Τρεις ημέρες νωρίτερα, μιλώντας στο Σύνταγμα της Αθήνας, ο Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε* χαρακτηριστικά:

    «…μια απ’ τις πρώτες δουλειές της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα είναι ο απολογισμός. Θα πούμε στον ελληνικό λαό ακριβώς τι παραλαμβάνουμε. Και είναι βέβαιο ότι αυτά που παραλαμβάνουμε, τα άδεια ταμεία, θα δυσχεράνουν ασφαλώς τα πρώτα μας βήματα. Είμαστε όμως αισιόδοξοι - βέβαιοι ότι με τη συμπαράσταση του λαού θα χτίσουμε μαζί μιαν ανθηρή ελληνική οικονομία, θα χτίσουμε μια οικονομία ευημερίας του λαού και πλήρης απασχόλησης…».

    «Λαέ των Αθηνών είναι αλήθεια ότι στην πατρίδα μας μόνον οι φτωχοί, οι εργαζόμενοι, οι μισθωτοί πληρώνουν φόρους. Η ολιγαρχία του τόπου, ντόπια και ξένη, λαέ των Αθηνών, δεν πληρώνει φόρους. Στόχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι η φορολογική δικαιοσύνη. Θα παταχθεί η φοροδιαφυγή, νόμιμη και παράνομη και θα αναδιαρθρώσουμε σταδιακά τις δημόσιες δαπάνες. Πρώτα η εθνική άμυνα. Στην ίδια θέση, Λαέ των Αθηνών νιάτα της Ελλάδας, η παιδεία, η υγεία και οι κοινωνικές ασφαλίσεις. Αυτή είναι η έννοια του σοσιαλιστικού κινήματος. Και απευθύνω και προς τον αγρότη της πατρίδας μας μία διαβεβαίωση. Θα στηρίξουμε το αγροτικό του εισόδημα είτε το θέλει η Ε.Ο.Κ., είτε όχι. (γιουχαΐσματα από το πολυπληθές ακροατήριο)»

    «…Επιτέλους κάποτε ψήφος στα 18, ψήφος για τη νεολαία. Και ναι, θα καθιερώσουμε την απλή αναλογική ας μην ανησυχούν τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης και θα καταργήσουμε το σταυρό προτίμησης που είναι η πηγή φαυλότητας του πολιτικού μας συστήματος».


    Υπάρχει άραγε ελπίδα να επιστρέψει Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ σε τέτοιο περιβάλλον όπως αυτό της δικής μας καθημερινότητας;

  9. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 18/10/2008 11:40:36

    @ rs
    O Παπανδρέου μπορεί να παρέλαβε άδεια ταμεία αλλά δεν ήταν χρεωμένα.Ο ίδιος παρέδωσε όχι άδεια αλλά χρεωμένα ταμεία.
    Αυτά ανήκουν σε μία άλλη εποχή.Το τεράστιο δημόσιο χρέος και η συμμετοχή στην ευρωζώνη δεν επιτρέπουν πια παρόμοια κόλπα.

  10. dd avatar
    dd 18/10/2008 11:49:02

    Η διαχείριση του χρήματος είναι η νέα γλώσσα του καπιταλιστικού συστήματος. Αντικατέστησε όλες τις γλώσσες, τους συνεκτικούς δεσμούς των κοινωνιών, που γνωρίζαμε. Τις παλιές γλώσσες αισθητικά, σημειολογικά ιστορικά και εμπειρικά θεμελιωμένες, τις αντικαθιστά η παγκόσμια γλώσσα "διαχείριση του χρήματος". Αυτό που στην Ευρώπη ονομάζαμε "αξίες" το αντικατέστησε το χρήμα. Αυτό που ονομάζεται ιστορική πρόοδος των μελών των κοινωνιών την αντικατέστησε η γραφειοκρατική διαχείριση του χρήματος. Από την ιεραχική αλλαζονεία, την διαφθορά των μμε και την ασυδοσία των νταβατζήδων-κουμπάρων, μέχρι τη φράση "ηθικό είναι το νομότυπο" δεν είναι παρά μερικά απο τα τελευταία προϊόντα της νέας γλώσσας. Τη νέα γλώσσα την κρίνουν και την διαχειρίζονται όχι μόνο οι διαχειριστές χρήματος, μμε και γραφειοκρατιών, όπως φαίνεται στο παραπάνω άρθρο της εφημερίδας, αλλά μαζι με τους διαχειριστές τη διαχειρίζονται κριτικά και οι υπάλληλοι και οι φτωχοί. Το αντίπαλο δέος. Στην οικονομική κρίση που είναι σε εξέλιξη, οι φτωχοί πήραν ενεργό μέρος.
    Αυτή όμως η κριτική συν-διαχείριση του χρήματος απο τους υπαλληλους και τους φτωχούς, προκαλεί τρόμο στους διαχειριστές της νέας γλώσσας. Το κοινωνικό κράτος, όπως το διαφημίζει το "βήμα", δεν είναι στροφή στη κοινωνία ως ιστορική δύναμη, αλλά αντίθετα: θα συνίσταται σε μέτρα διαχείρισης του τρόμου που προκαλούν οι ανώνυμοι υφιστάμενοι: να τους δωθούν παροχές τόσες όσες χρειάζονται εως ότου διαμορφωθεί η νέα εννιαία συνέιδηση: όσο γίνεται περισσότεροι να ενταχθούν στη νέα παγκόσμια γλώσσα. Πειθήνιοι υφιστάμενοι. Τις χρηματικές παροχές θα τις πληρώνουν οι ίδιοι οι υφιστάμενοι με φορολογία.
    Οσοι δεν συμμορφώνονται στη γλώσσα και αποσταθεροποιούν την εμπιστοσύνη στο σύστημα και προκαλούν οικονομή ζημιά, αυτή την αποσταθεροποιητική τους συμπεριφορά θα τη προπληρώνουν οι ίδιοι.

  11. ΔΠ avatar
    ΔΠ 18/10/2008 11:56:01

    γεια σου ψυχραιμία

    Σίγουρα αλλάζουν οι διεθνείς συσχετισμοί και τα πράγματα είναι ρευστά. Μπορεί να κινήθηκε ρωσοκινεζικός άξονας. Ή μπορεί να κινήθηκε σε ορισμένα μέτωπα προς μία κατέυθυνση, και σε άλλα μέτωπα, προς άλλη.

    Προσπαθώ να διαβάσω το φλυτζάνι του καφέ στις συντόνισμένες ή μη κινήσεις διαχέιρισης της κρίσης διατραπεζικής ρευστότητας: προς στιμγήν μου φάνηκε ότι είδα συμφωνία ή αποδοχή από τους Κινέζους στους χειρισμούς των Αμερικανών. Όπως επίσης και στιγμιαία αποστασιοποίηση των Γερμανών από τις Αγγλικές πρωτοβουλίες ή το Αμερικανικό πρόβλημα. Σήμερα, Σάββατο πρωί, θα έλεγα ότι όλοι είναι περίπου στι ίδιο μήκος κύματος, εκτός Ρωσίας (που δεν ξέρω τι κάνει ή αν έχει πρόβλημα)

    Βλέποντας την υδρόγειο, το μεγαλύτερο ερωτηματικό, και η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν πάντα η Κίνα. Κουνιόταν η Κίνα, ξεχυνόταν οι Μογγόλοι ή οι Τούρκοι δυτικά. Αγόραζε η Κίνα σίδερο, εκτιναζόταν η τιμή του. Η Κίνα σαφώς ζει τον τελευταίο καιρό από τον Αμερικανό καταναλωτή και η Αμερική από τον Κινεζο δανειοδότη (και όλο και περισσότερο επιχειρηματία). Χώρια ρατσιστικές μισαλλοδοξίες, οι Αμερικάνοι δεν το έχουν σε τίποτα να πουλήσουν την ...GM σε Κινέζους και να έχουν Κινέζους στην Wall Street. Οι Κινέζοι είναι πολύ πιο πολύ του άκρατου καπιταλισμού από ότι δείχνει ο κεντρικός σχεδιασμός τους. Τους Ρώσους δεν τους καταλαβαίνω, αλλά βλέπω πολύ περισσότερο "αυτοκρατορία" από "αγορά"

    To ερώτημα είναι πόσο εξωστρέφεια θα επιτρέψουν οι ίδιοι οι Κινέζοι (που μεταξύ μας είναι πιο αμέιλικτοι καπιταλιστές από τους άλλους). Δεύτερο ερώτημα είναι τι θα κάνει η "Κίνα" τώρα που πολλοί Κινέζοι αφ' ενός χόρτασαν φαϊ, και αφ ετέρου γεύτηκαν "κατανάλωση".

    Υπάχει Κινεζοαμερικανική συνεννόηση και λυκοφιλία. Ωστόσο η Αμερική κάνει και ανοίγματα στην Ινδία που νομίζω είναι αντίπαλο δέος.

    Η προκατάληψή μου, με σπρώχνει να θέλω διεθνείς ελεύθερες αγορές και όχι κλειστές πόρτες. Η Κίνα είναι μία μεγάλη χώρα από κάθε άποψη. Το ερώτημα είναι αν θα κρατήσει τις πόρτες της ανοιχτές ή θα τις κλείσει, όπως έχει κάνει και στο παρελθόν. Η Ρωσία έχει ενέργεια, αλλά δεν βλέπω να φτιάχνει θεσμούς ούτε έχει τον Κονφούκιο για υπόβαθρο.

    Τα γράφω αυτά σε μηχανάκι φτιαγμένο από την Κινέζικη συνέχεια της ΙΒΜ, την ώρα που η Αθήνα θερμαίνεται μάλλον με ρωσικό αέριο

  12. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 18/10/2008 12:41:26

    Το άρθρο του κυρίου Ιταλού καθηγητού αποτελεί φτηνή απολογητική και οι εντοπισμοί του έχουν επικίνδυνες νοηματικές προεκτάσεις για το μέλλον.
    Ενώ είχα βαρεθεί τα ξεπερασμένα μαρξιστικά στερεότυπα σκέψης, η ασυδοσία στην αποδόμηση των νοημάτων, που κλιμακώνεται και ο μαζοποιητικός υποβιβασμός της μέσης νοημοσύνης, που επιχειρείται, θα με οδηγήσουν στην κατάντια να γίνω Κνίτης στο γηροκομείο, πράγμα που απέφυγα όταν είχα μπιμπίκια στα μάγουλα.
    Η στροφή του Ανατολικού Μπλοκ και η μετατροπή της Κίνας από δικτατορία του πολιτικού γραφείου του κομμουνιστικού κόμματος σε δικτατορία πωρωμένων αληταμπουράδων συνέβαλε να ξεχαστούν, να θεωρηθούν ξεπερασμένες, ή και απλοϊκές ή ανόητες κάποιες στοιχειώδεις διαπιστώσεις του Μαρξιστικού Κινήματος, που συγκρότησαν εκατοντάδες προοδευτικοί διανοούμενοι, με εργασία και ενασχόληση (μια ενασχόληση που συχνά βάφτηκε με το αίμα τους) πολλών δεκαετιών. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρξ. Και για να το εκφράσω χωρίς περιστροφές: Όσο και εάν τον θεωρώ παρωχημένο, μια στοιχειώδη ανάλυση, που να αναιρεί με συγκεκριμένα επιχειρήματα τις αρχές και τους μηχανισμούς που αυτός ανέλυσε στο "Κεφάλαιο", δεν είδα μέχρι σήμερα. Διότι αυτό δεν είναι δυνατό, καθότι σε αυτό το έργο δεν αναλύονται κάποιες θολές σοσιαλιστικές ουτοπίες, αλλά οι "σιδερένιοι νόμοι του καπιταλισμού", με βάση τις αναλύσεις και τους εντοπισμούς της μέχρι τότε οικονομικής επιστήμης. Βεβαίως η ζωή ενδιάμεσα προχώρησε. Όμως όπως πολύ σωστά διατύπωσε ο Μαρξ, το νέο βγαίνει μέσα από το παλιό. Πενήντα χρόνια μετά το "Κεφάλαιο" ο Χίλφερντιγκ και ο Λένιν συνέγραψαν αναλύσεις, που στηριζόμενοι στις βασικές αρχές του "Κεφαλαίου", προέκτειναν την προβληματική, ως προς τα δεδομένα της εποχής τους. Αλλά και στη δεκαετία του 70, αφού ψόφησε ο Στάλιν και κατάφερε η κριτική μαρξιστική σκέψη να αναρρώσει από τη μπόχα της σταλινικής μπότας, εμφανίστηκαν διαπρεπείς μαρξιστές αναλυτές, που, κατά την άποψη μου, έβαλαν σημαντικά δεδομένα σε νοηματική σειρά, όπως οι Sweezy, Baran, Dobb, Mandel, Εμμανουήλ, Amin κ.α., που κανείς αστός απολογητής δεν είχε τα κότσια να βγεί και να επιχειρήσει να τους ανατρέψει.
    Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Η γενιά στην οποία ανήκω, είναι αυτή, που με μεγαλύτερο ενθουσιασμό από κάθε άλλη, ακολούθησε το μαρξιστικό κίνημα. Με μηδενική προσφορά όμως στο θεωρητικό του οικοδόμημα. Λεβέντες της σκέψης, όπως ο Νίκος Πουλατζάς και ο Κορνήλιος Καστοριάδης προτίμησαν την καθηγητική ιδιότητα, από το να στραφούν στο οργανωμένο πεδίο και να διαμορφώσουν πνευματικά την τότε νεολαία. Έτσι επέπλευσαν τα στελεχάρια που "μελέταγαν" Σουσλόφ και λαϊκή ημερήσια του πεκίνου, για να καταλήξει η αριστερή σκέψη, εκεί που κατάντησε. Στην πορεία η ιδεολογική έρημος οδήγησε πολλούς προς τους "Νεοορθοδόξους", που με τον τρόπο τους αμφισβητούσαν την πνευματική κυριαρχία της Δύσης, οδηγώντας πλέον την προβληματική σε κανάλια της μεταφυσικής (την οποία ουδόλως εχθρεύομαι, ως οπαδός του Πλατωνισμού). Αλλά ακόμη και αυτή η ιδεολογική κατεύθυνση, με τις πιο ανοιχτές διάνοιες από αυτές που διέθετε, είχε τα κότσια να αμφισβητήσει ακόμη και στο επίπεδο της οικονομίας τα αστικά μυθεύματα που επικρατούσαν, όπως ο Χρήστος Γιανναράς με το βιβλίο του "Το πραγματικό και το φαντασιώδες στην πολιτική οικονομία".

    Μετά από τη μακρυά εισαγωγή, σχετικά με την κακοδαιμονία που επικράτησε στη σκέψη, παραθέτω κάποιες στοιχειώδεις αρχές της προοδευτικής κριτικής σκέψης, που επικράτησαν στην εποχή "μου" και σφράγισαν την προσωπικότητα μου:
    1. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
    Δεν μπορεί να διαμορφωθεί πολιτική, που να μην ανταποκρίνεται στους συγκεκριμένους ΤΑΞΙΚΟΥΣ συσχετισμούς των δυνάμεων. Η αναφορά σε στόχους, ρυθμίσεις και συγκεκριμένο καθεστώς στα οικονομικά δεδομένα, που δεν ανταποκρίνεται στους συγκεκριμένους συσχετισμούς των δυνάμεων σε επίπεδο εξουσίας, χωρίς να θέτει παράλληλα την αναγκαιότητα ανατροπής αυτών των συσχετισμών, στερείται της όποιας νοηματικής βάσης.
    2. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ ΚΥΡΙΑ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΧΩΡΕΣ ΜΕ ΝΕΟΑΠΟΙΚΙΑΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ.
    Για την Αριστερά αποτελούσε κοινότυπη διαπίστωση επί δεκαετίες, ότι η Ελλάδα είναι νεοαποικιακή χώρα και ότι την πολιτική της επιβάλει η λούμπεν ξενόδουλη μεγαλοαστική τάξη κατ΄εντολή των ξένων. Ξαφνικά βγήκαν οι Κύρκοι και λέγανε "ναι" στην ΕΟΚ. Αλλά και ο πατέρας της δημαγωγίας Α. Παπανδρέου δούλευε τον κοσμάκη με το "έξω από την ΕΟΚ που μένουμε μέσα". Έτσι ο κάθε μπάρμπα-Κώτσος αιστάνθηκε "Ευρωπαίος", ανεξάρτητος και μάγκας και ότι συγκαθορίζουμε στην ΕΕ. τις τύχες της υφηλίου. Χαρακτηριστική, για την άγνοια που μας διακρίνει και τις παρανοήσεις που έχουν έντεχνα επικρατήσει, είναι η άποψη που διατυπώθηκε στα σχόλια αυτής της ανάρτησης, που ισχυρίζεται ότι στο μόνο σημείο, που επηρεάζεται η ελλαδική πολιτική από την ΕΕ. είναι το σύμφωνο σταθερότητας, ενώ όλα τα άλλα αποφασίζονται σε εθνικό επίπεδο.
    3. ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Ο ΑΞΟΝΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
    Επόμενο είναι αυτές να μετατρέπουν την οικονομία σε καζίνο - με την έννοια που έχει ο όρος στα ιταλικά - και τον πολίτη σε κορόιδο της τράπουλας. Για ποια παραγωγική οικονομία μπορούμε να μιλάμε μετά τη φάση του ύστερου καπιταλισμού, δηλαδή της σημερινής σούπερ ρομποτοποιημένης βιομηχανικής παραγωγής; Μπείτε σε μια μονάδα της βαριάς βιομηχανίας να δείτε τι γίνεται.
    Η μεταφορά της παραγωγής σε Κίνα και Ινδία είχε σα στόχο την αποψίλωση του παραδοσιακού παραγωγικού κέντρου για να επιβληθούν οι αλλοιώσεις, που είναι απαραίτητες για την επιβολή παγκόσμιας δικτατορίας. Η σειρά της Κίνας και της Ινδίας ακολουθούν.
    Το σύστημα υποβάλει μια υποτιθέμενη τεχνητή νόσο στα άκρα, για να μαζέψει το παραδάκι, ενώ η ανίατη νόσος του βρίσκεται στον εγκέφαλο.

    Και όσο αφορά το κύριο καθηγητή:
    Αφού τα μαζέψουνε όλα, με την ασυδοσία της χρηματιστικής ζούγκλας που επιβάλανε, ζητάνε και περισσότερο κράτος, δηλαδή ολοκληρωτισμό, δηλαδή μάντρωμα των πτωχευμένων.
    Δεν σας φτάνει ο χονδροειδής τρόπος, που μέσα στην "κρίση" τα ακουμπάει το κράτος στις τράπεζες; Ποιανού είναι αυτά τα λεφτά; Μήπως είναι τα λεφτά ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ, δηλαδή η μελλοντική σας υπερχρέωση;
    Να το χαίρεται ο "καθηγητής" το κράτος του. Προτιμώ τον Αλ Καπόνε.

  13. Σπύρος avatar
    Σπύρος 18/10/2008 19:21:18

    Πάντως πέραν τών περισπούδαστων αναλύσεων υπάρχουν και μερικά απλά πραγματάκια όπως το ότι μέσα σε ένα μήνα τά καπιταλιστικά τερατάκια ΄καταβρόχθισαν΄3 τρίς δολλαριάκια..
    Ο δόλιος ο λεγόμενος και Τρίτος Κόσμος πού οι Δυτικοί τόν ΄καθαρίζουν΄στην ψύχρα, γιά να ορθοποδήσει χρειάζεται-λενε κάποιοι υπολογισμοί-μόλις 150 δίς δολλαριάκια..
    Μεγάλη μερίδα πληθυσμού τών ΄πολιτισμένων κρατών επίσης ζεί κάτω από τό όριο τής φτώχειας ήδη και πιθανότατα βασει τής Καπιταλιστικής Αλητείας τής τελευταίας ΄κρίσης΄αυτή η μερίδα πληθυσμού θά αυξηθεί.
    Λαϊκισμός θα πούν μερικοί ,βεβαίως-βεβαίως.
    Μόνον που ξεχνάμε πολλά αυτονόητα εστιάζοντας στον μικρόκοσμο τού Δυτικού κόσμου τον οποίον θεωρούν ορισμένοι Δημοκρατικό ,σάν απόλυτο αξίωμα..
    Η Τωρινή κρίση σέ συνδυασμό μέ την 11η Σεπτεμβρίου τών Διδύμων Πύργων αποτελούν την Νέα Τρομοκρατία πού κυριολεκτικά αλυσοδένει τούς Πολίτες όλου τού Κόσμου..
    Και όμως γι΄αυτά ελάχιστοι μιλάνε..
    Και η Αριστερά ,η μόνη δυνητικά Δύναμη πού θα ώφειλε να ξυπνήσει τούς πολίτες κοιμάται.
    Οι μέν ασχολούνται με την Τήλο και οι δέ μέ την αναστήλωση τού Στάλιν.
    Η Επιστροφή στην Πολιτική σημαίνει επανυπενθύμιση ΄ξεπερασμένων΄ όρων όπως Ταξική Πάλη ,Ιμπεριαλισμός,Ανακατανομή των Εισοδημάτων,Εθνική Ανεξαρτησία.
    Και φυσικά δημιουργία κινημάτων εναντίον τής Παγκοσμιοποίησης(και δεν πά να λέει ο Χόμπσμπάουμ περί ύπαρξης καί ΄καλής΄δήθεν)..
    Η πολιτική πρέπει να ξεκινήσει απο το μηδέν...
    Η Δεξιά και Δεξιά Σοσιαλδημοκρατία απέδειξαν τί προκάλεσαν στον κόσμο...Eδώ οι Γαλλοι ΄σοσιαλιστές΄τής Σεγκολέν τού Μεγάρου Μουσικής εκδίωξαν την έννοια τής Ταξικής Πάλης ως μπανάλ.
    Εναλλακτικές προτάσεις βλέπει κανείς ή θα μάς ειπωθεί πάλι πώς πρέπει να επιλέξουμε από τά ήδη υπάρχοντα δεδομένα???

  14. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 18/10/2008 20:27:36

    Νομίζω ότι στο πλαίσιο ανάγκης επιστροφής στην πολιτική, καλό θα ήταν να καταλάβουμε εμείς ή η "αριστερά" τι είναι "αριστερά".

    Σίγουρα ο κρατισμός δεν είναι "αριστερά". Η Κίνα ή η Ρωσία σίγουρα δεν είναι "αριστερές". Εάν "αριστερά" είναι κοινός νους και τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη, θα δηλώσω αριστερός. Αν αριστερά είναι μόνο η αντίδραση στα αρνητικά της δεξιάς, συγνώμη δεν με φτάνει.

    Γενικά, συμφωνώ απόλυτα με τον Σπύρο, κάτι λείπει από αυτά που ξέραμε σαν εναλλακτικές λύσεις.

  15. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 18/10/2008 21:39:33

    θέλω να εκφράσω την άποψη μου στο θέμα που θέτει ο Σπύρος, συμφωνώντας και με τον εντοπισμό που έκανε ο archaeopteryx.
    Η εποχή μας χαρακτηρίζεται και από γενικότερη κρίση, αλλά και από κρίση των ιδεολογιών. Ενώ η προκλήσεις είναι τεράστιες, οι κοινωνία στο σύνολο της αδυνατεί να διαμορφώσει συγκεκριμένες προτάσεις διεξόδου. Η κριτική σκέψη, στο βαθμό που αναπτύσσεται, περιορίζεται στον εντοπισμό κάποιων κακώς κειμένων καταστάσεων, παραμένουσα πεσιμιστική ή ρομαντική, στο βαθμό, που ο λόγος της διαμαρτυρίας που προβαίνει, δεν συγκροτεί μια συστηματική επεξεργασία των υπαρχόντων προβλημάτων, στην προοπτική της εξαγωγής συμπερασμάτων, για να συγκροτηθούν προτάσεις για το μέλλον.
    Ο Σπύρος θέτει το ερώτημα εάν "βλέπει" κανείς εναλλακτικές προτάσεις. Το ρήμα "βλέπω", που χρησιμοποιεί, είναι πολύ εύστοχο, διότι ανάγει τόσο στη ΘΕΩΡΙΑ όσο και στο ΟΡΑΜΑ. Και οι δύο αυτές διαδικασίες έχουν μεγάλη σημασία στον καθορισμό στόχων. Για την Νεοπλατωνική φιλοσοφία ταυτίζονται, δεδομένου ότι, σύμφωνα με αυτή, η θεωρία διαμορφώνει αναπόφευγα οράματα, που χαρακτηρίζονται από μια ιδιοδυναμική, ως ευρισκόμενα μεταξύ ενέργειας και ύλης. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ανέπτυξε στη "Φαντασιακή Θέσμιση Της Κοινωνίας" μια αντίστοιχη προβληματική, που νομίζω ότι αποτελεί συγκερασμό μαρξιανής θεώρησης και μεταφυσικής.
    Κατ΄αρχήν οφείλω να τονίσω την παγιωμένη άποψη μου, ότι το δικαίωμα στη θεωρία και στο όραμα είναι απαράγραπτο δικαίωμα του κάθε ευαίσθητου και σκεπτόμενου ανθρώπου. Αυτά δεν μπορούν, αλλά και δεν επιτρέπεται η αξίωση, να αποτελούν μονοπώλιο, αποκλειστικότητα της κάθε αριστεράς ή της όποιας κοινωνικής ομάδας, ή ομίλου.
    Η αποκλειστική αντίληψη κατοχής της αλήθειας, οδηγεί σε δόγματα, συγκροτεί διευθυντικές ελίτ, δημιουργεί κρυστάλλωση της ρέουσας νοητικής ενέργειας και σε τελευταία ανάλυση, όπως αναλύει ο Βίλχελμ Ράιχ στη "Βιοπάθεια Του Καρκίνου", οδηγεί το σώμα και την ψυχή μας σε συμπλέγματα και νόσους.
    Οι όροι "αριστερά" και "δεξιά" είναι σήμερα ξεπερασμένοι και δεσμεύουν τη σκέψη μας σε στερεότυπα του παρελθόντος. Κατά συνέπεια προτείνω να καταργηθούν. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αρνηθούμε την ιστορία. Διότι η ιστορική ποιότητα των όρων δεν μπορεί παρά να παραμένει αυταπόδεικτα. Με την έννοια όχι της ανοχής, αλλά της πρόκλησης. Διότι μόνο η άνευ όρων και κατά το δυνατόν χωρίς προκατάληψη, συστηματική αξιολόγηση τους, μπορεί να μας οδηγήσει στα απαραίτητα συμπεράσματα, που θα στηριχτούν οι μελλοντικές στοχεύσεις.
    Πρεσβεύω μια ανοιχτή κοινωνία. Ριζικά διαφορετική όμως από αυτή των Πόπερ και Σόρος, για τον απλό λόγο, ότι το δικό τους πρόθεμα είναι μόνο όσο αφορά το όνομα ανοικτό, αλλά η ουσία του είναι σκληρά και χυδαία ολοκληρωτική.
    Ανοιχτή κοινωνία δεν σημαίνει ασυδοσία. Αλλά η επιβολή, πρέπει να επιβάλλεται, όπως όρισε η Κλασσική Ελληνική Σκέψη, κύρια από την πειθώ του πνεύματος και όχι από διοικητικά μέτρα. Υπεροχή του πνεύματος δεν σημαίνει δημιουργία φανατισμού, ή έντεχνη πλύση εγκεφάλου. Δεν σημαίνει εύστοχη κοινωνική μηχανική, αλλά κατάργηση της. Η συνειδητή πειθαρχία προϋποθέτει πριν απ΄όλα εξαντλητικά επιχειρήματα, που σφραγίζονται από την προσωπική μαρτυρία, αλλά και εξαντλητικό διάλογο και εξαντλητικό έλεγχο.
    Η διαπίστωση του Σωκράτους "ουδείς εκών κακός", είναι η φωτεινότερη διαπίστωση που γνώρισα. Θέλω να με εμπνέουν και οι φίλοι και οι εχθροί. Αυτοί που γνωρίζω και αυτοί που αγνοώ. Θέλω να αντλώ δύναμη από αυτούς που προηγήθηκαν και να την κατευθύνω σε αυτούς που έπονται.
    Οι ιστορία δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Οι κατηγορίες που αναφέρει ο Σπύρος, όπως η ταξική πάλη και η εθνική ανεξαρτησία χαρακτηρίζονται από υψηλή ιστορική αξία και συμβολή στους αγώνες των κοινωνιών για πρόοδο και χειραφέτηση. Στο μέλλον όμως μπορούν να αποβούν αντιπαραγωγικές, ή ακόμη και αντιδραστικές.
    Γιατί να το κρύψω; Δεν μπορώ παρά να είμαι, ως πρώην αριστερός, υπέρ της παγκοσμιοποίησης. Μήπως δεν ήταν ο Μαρξ, αυτός που μίλησε για κατάργηση των συνόρων, όταν οι ιμπεριαλιστές έστελναν τους λαούς στις εκατόμβες των πολέμων; Η δική μας παγκοσμιοποίηση όμως δεν μπορεί να είναι η δική τους. Εκεί οφείλουμε με συνέπεια να δημιουργήσουμε το αντίπαλο πρόθεμα.
    Αλλά και η εργατική τάξη έπαψε να υπάρχει με την παραδοσιακή έννοια. Ο Αντόνιο Νέγκρι ανέπτυξε τη θεωρία για το "Κοινωνικό Εργοστάσιο". Σ΄αυτό χωράει όλη η κοινωνία, πλην της σαπίλας.
    Είμαστε πολλοί. Αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε. Μπορεί να γίνουμε ακόμη περισσότεροι.
    Η κοινωνία αναζητά εδώ και αιώνες την οδό της αρμονίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή η οδός δεν είναι οδός πάλης. Ο πραγματικός αντίπαλος αυτή τη στιγμή αναζητείται. Αύριο θα καταζητείται. Και ο τερατοκτόνος αποτελεί ζητούμενο. Αυτά τα έλυναν οι αρχαίοι με τη γλώσσα του μύθου. Ίσως, ενδιάμεσα, η κοινωνία να ωρίμασε και να είναι σε θέση να αποδώσει συγκεκριμένα ονόματα.
    Θα το δείξει η πορεία. Σ΄αυτή δεν μπορεί να υπάρχουν επαϊόντες και μη. Διότι φάρος είναι ο διάλογος. Ακόμη και τα λάθη, τα σφάλματα οι αδυναμίες, όταν εντάσσονται σε αυτόν, μετατρέπονται σε χρήσιμα οικοδομικά υλικά.

  16. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 19/10/2008 01:37:19

    @Μποτίλια: μπορείς να μου πεις, φίλε, πού μπορώ να διαβάσω την ανάλυση που κάνει ο Μαρξ για τον αρχαίο ελλ. κόσμο; Εννοώ σε ποιο βιβλίο, κεφ. κλπ. Θα σου ήμουν υπόχρεος.

    Διάβασα ένα καλό βιβλίο τελευταία: "Ο ταξικός αγώνας στον αρχαίο ελληνικό κόσμο", (Κέδρος), ενός ιστορικού της Οξφόρδης και μαρξιστή (!), G. E. M. De Ste. Croix λέγεται. Ήταν η πρώτη φορά που διάβασα κάτι ανάλογο και επειδή μ' ενδιαφέρει η αρχαία Ελλάδα, θέλω να δω τι λέει και ο Μαρξ.

  17. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 19/10/2008 04:10:38

    @νήπιος γέρων
    Αγαπητέ e-φίλε:
    Δυστυχώς δεν είμαι ειδικός αναφορικά με το ερώτημα που θέτεις. Προέρχομαι από τεχνικό κλάδο και τα λίγα που γνωρίζω έχουν εξωακαδημαϊκή προέλευση. Τη μελέτη του Μαρξισμού σταμάτησα το 1978, όταν αποχώρησα από τον Μαοϊκό χώρο. Επανήλθα σε περιορισμένη μελέτη λιγοστών βιβλίων του Μαρξισμού το 2006, με αφορμή κάποια ειδικά θέματα, που με απασχολούν.
    Ζητώ ακόμη συγνώμη, για την ψευδή και ίσως ξιπασμένη αύρα πολυμάθειας, που έντεχνα καλλιεργώ στα σχόλια μου, με στόχο, όχι κύρια να κάνω επίδειξη γνώσεων, αλλά να δώσω πειστικότερη ισχύ στο περιεχόμενο τους. Σαν άνθρωπος της δράσης, η θεωρία αποτελεί για μένα βοήθημα και όχι κεντρικό ζητούμενο, πέρα από την αγάπη μου για μελέτη.
    Έτσι αυτά που θα αναφέρω στη συνέχεια έχουν πολύ περιορισμένη ισχύ.
    Πιστεύω ότι ο Μαρξ έχει επηρεαστεί αποφασιστικά από τους Έλληνες Κλασσικούς, έστω και εάν αυτό δεν το ομολογεί άμεσα και ούτε αφήνει σκόπιμα να διαφαίνεται. Η διδακτορική του διατριβή με θέμα "Η διαφορά ανάμεσα στην Δημοκρίτια και Επικούρια φιλοσοφία" δείχνει την έγκαιρη ενασχόληση του με αυτή τη θεματολογία. Δεν έχω διαβάσει αυτή τη μελέτη και δεν γνωρίζω κατά πόσο είναι προσιτή. Τουναντίον υπάρχει μια έντονη τάση απόκρυψης και καταστροφής βιβλίων, που αποτελούν σημαντικές πηγές. Ίσως, εάν μπορέσεις να προμηθευτείς το έργο, θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα μια παρουσίαση του από εσένα στον "Κόσμο των Ιδεών". Εάν θέλεις να το προμηθευτείς και δεν βρεις άκρη στα μέρη που έχεις πρόσβαση, ευχαρίστως μπορώ να βοηθήσω στην αναζήτηση.
    Γενικά, η ενασχόληση του Μαρξ με την ιστορία έχει ως εκκίνηση την φεουδαρχική κοινωνία και μάλιστα αφηρημένα, χωρίς επεξεργασία συγκεκριμένων ιστορικών θεμάτων. Ο Μαρξισμός αποτελεί, όσο αφορά τον κορμό του, κύρια μια οικονομική θεωρία, που διαμορφώνει μια κοινωνική ουτοπία. Η θεμελίωση του "οργάνου" επιχειρείται, όπως είναι φυσικό, στον τομέα της φιλοσοφίας, με έργα όπως το "Αντιντίριγκ" και η "Κριτική της Κριτικής Κριτικής". Η ιστορικές μονογραφίες του Μαρξ αποτελούν πραγματείες κάποιων συγκεκριμένων δεδομένων της πρόσφατης με τη δική του εποχής.
    Είναι γνωστή η περιφρόνηση, που διαπνέει τα Μαρξιστικά έργα για τον "Ανατολικό Δεσποτισμό (Orientalischer Despotismus)" ως το κατ΄εξοχήν καθεστώς της υπανάπτυξης. Κάπου εκεί μέσα αφήνει να θάβεται με την αποσιώπηση που επιχειρεί και η Ελλάδα, χωρίς κάποια συγκεκριμένη αναφορά χρονικής περιόδου.
    Στα πλαίσια της συλλογικής μελέτης των "Πολιτικών" του Αριστοτέλους, που κάναμε με εργάτες και φοιτητές το 2005 στο Βερολίνο, διαπίστωσα ότι ο εντοπισμός της έννοιας της αξίας, σε ανταλλακτική αξία και αξία χρήσης, που αποτελεί βασική αρχή της πολιτικής οικονομίας και αποτελεί τον άξονα της μπροσούρας για αγκιτάτσια με τίτλο "Μισθός, τιμή και κέρδος", είναι παρμένος από εκεί.
    Εκτενείς αναφορές στην αρχαία Ελλάδα κάνει και ο Φ. Έγκελς στο έργο "Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους". Το βιβλίο αυτό το ξαναδιάβασα στη δεκαετία του 90, όταν ασχολήθηκα κάπως πιο διεξοδικά με την εθνολογία και τη θρησκειολογία. Έτυχε να έχω μελετήσει προηγουμένως και τις βασικές μελέτες, που στηρίζει την ανάλυση του ο Έγκελς, που είναι η "Αρχαία Κοινωνία" του Μόργκαν και το "Μητρικό Δίκαιο" του Μπάχοφεν (που μάλλον γνωρίζεις). Οι αναφορές του Έγκελς σε αυτό το βιβλίο με ψύχραναν, γιατί συχνά έχουν υποτιμητικό χαρακτήρα για τους Έλληνες, ως έντονους θιασώτες της Πατριαρχίας, σε αντίθεση με τον Μπάχοφεν, που προσεγγίζει τα θέματα ουδέτερα.
    Με αφορμή την ερώτηση σου έψαξα την πολύ εκτεταμένη βιβλιογραφία (140 Σελίδες) στο βιβλίο "Πατριαρχία" του Μπόρνεμαν, που είναι γερμανόφωνος και πάρα πολύ ενημερωμένος. Εκεί παρατίθεται ως μόνη αναφορά το βιβλίο του Μαρξ:
    "Προκαπιταλιστικοί οικονομικοί σχηματισμοί", εκδόσεις Κάλβος, 1983.
    Καθώς και οι μελέτες πάνω στο προαναφερθέν έργο:
    Hobsbaum, E., "Karl Marx on Pre-Capitalist Formations", Λονδίνο 1964
    Dobb, M., "Marx on Pre-Capitalist Economic Formations", Sciens and Society 30, 1966.
    Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, για τη συγκρότηση των σύγχρονων κοινωνικών συστημάτων, θεωρώ τη Ρωμαϊκή περίοδο. Μεγάλη αίσθηση μου προξένησαν τα στοιχεία που παρέχει για τις πολιτικές συγκρούσεις της πρώιμης Ρωμαϊκής περιόδου ο ιστορικός Λίβιος.
    Ο Κορνήλιος Καστοριάδης στην σύντομη μπροσούρα για την Αθηναϊκή Δημοκρατία, δεν έχει αναφορές στον Μαρξ και συμπεραίνω, ότι οι αναφορές του Μαρξ στην Αρχαία Ελλάδα δεν πρέπει να είναι πολλές, σε αντιδιαστολή με την αναμφίβολη επιρροή που μπορούμε να διακρίνουμε.
    Προφανώς αδυνατώ να απαντήσω διεξοδικά στην ερώτηση σου. Ίσως όμως, κάτι από αυτά που ανέφερα, να μπορεί να συμβάλει στην έρευνα και τις αναζητήσεις σου. Θα χαρώ αν μπορώ να συνδράμω κάπου, γιατί συμμερίζομαι την σημασία που αποδίδεις στο θέμα, που φυσικά είναι τεράστια.
    Εύχομαι επιτυχία στην προσπάθεια και με το καλό να γευτούμε τους καρπούς. Στην Αλήθεια φτάνουν όσοι την αναζητούν.

  18. "νήπιος γέρων" avatar
    "νήπιος γέρων" 19/10/2008 12:13:12

    @μποτίλια στο πέλαγος: χίλια "ευχαριστώ"! Με εξέπληξε η αναλυτική ανταπόκρισή σου! Χρήσιμες πολύ οι πληροφορίες σου. Ερευνώ αυτό το θέμα και ήταν βοήθεια οι επισημάνσεις σου.

    Βιάζομαι, γιατί πρέπει να φύγω, τώρα, (μετακομίζω), αλλά θα σου πω σχετικά άλλη φορά, με την ησυχία μας.

    "Στην Αλήθεια φτάνουν όσοι την αναζητούν". Σχετικό: "ΚΑΝΕΙς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ, ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ", -Βίνσεντ φαν Γκονγκ (!!!)

    Να είσαι καλά, e-φίλε!

  19. Μποτίλια στο πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο πέλαγος 19/10/2008 15:58:51

    @νήπιος γέρων
    Αγαπητέ e-φίλε:
    Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου.
    Βρήκα κατά τύχη σε ένα βιβλίο που προμηθεύτηκα πριν από μια εβδομάδα σε κάποιο παλαιοπωλείο - και που δεν είχα προλάβει να κοιτάξω - τη διδακτορική διατριβή του Μαρξ (στα γερμανικά). Κατά συνέπεια είναι προσιτή, και πιστεύω ότι εύκολα θα την βρεις, σε και σε Ελληνική ή Αγγλική μετάφραση. (Φυσικά εάν θέλεις μπορώ να σου στείλω φωτοτυπία, εάν επιθυμείς σε ανώνυμη βάση).
    Το βιβλίο αποτελεί συλλογή κειμένων των Μαρξ και Έγκελς σχετικά με την ιστορία της φιλοσοφίας. Είναι σε έκδοση του οίκου Reclam της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (από το 1983) και περιέχει κεφάλαιο για την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία, με πληθώρα αποσπασμάτων από τα έργα τους. Υποθέτω ότι πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρον για σένα, αλλά πρέπει να υπάρχουν αρκετές παρόμοιες εκδόσεις στην Ελλάδα.
    Οι ενότητες του κεφαλαίου (PHILOSOPHIE DER ANTIKE)είναι:
    1. Γενική αξιολόγηση της αρχαίας φιλοσοφίας
    2. Σημαντικές περίοδοι
    3. Σοφιστές, Σωκράτης, Πλάτων
    4. Αριστοτέλης
    5. Πλάτων, Ξενοφών, Απόψεις του Αριστοτέκους πάνω σε οικονομικά θέματα (καταμερισμός της εργασίας, ανταλλαγή προϊόντων)
    6. Ελληνιστική φιλοσοφία
    7. Διδακτορική διατριβή του Μαρξ

    Τα χορεία είναι από:
    Αντντίρινγκ
    Ημερήσια της Κολονίας
    Επικούρεια Φιλοσοφία
    Διαλεκτική της Φύσης (Ένγκελς)
    Επιστολή του Μαρξ στον Λασάλ (1862)
    Το Κεφάλαιο, τόμος Ι, και ΙΙΙ
    Βασικές αρχές της πολιτικής οικονομίας
    Κριτική της πολιτικής οικονομίας
    Θεωρίες για την υπεραξία
    Γερμανική Ιδεολογία
    Ιστορία του Πρωτοχριστιανισμού (Έγκελς)

    Καλή ξεκούραση από τη μετακόμιση και καλή εβδομάδα.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.