#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/12/2013 08:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

'Ενα ποδήλατο μάρκας «ΕΣΚΑ»



Τελειώνοντας την πρώτη γυμνασίου, έπιασα την πρώτη μου «κανονική» δουλειά σε μια βιοτεχνία του κάμπου, ένα «τελαράδικο». Το εργοστάσιο δούλευε το καλοκαίρι 7πμ-3μμ  κάθε μέρα (και τις Κυριακές) με δίωρη υποχρεωτική(!) υπερωρία έως τις 5μμ  ώστε να προλαβαίνει τις παραγγελίες των διαλογητηρίων που συσκεύαζαν τα ροδάκινα για το εξωτερικό.

Αυτό το πρώτο μου καλοκαίρι στην δουλειά, κατάφερα να «βγάλω» είκοσι μέρες μονορούφι, παρά το γεγονός πως ήμουν μικρός κι αμάθητος από την σκληρή δουλειά του βιομηχανικού εργάτη. Ωστόσο, ο στόχος μου, που ήταν να μαζέψω τα λεφτά για την αγορά ενός κατακόκκινου ποδηλάτου μάρκας «ΕΣΚΑ» τσέχικης κατασκευής, με βοήθησε να τα καταφέρω. Το μεροκάματο των 180 δραχμών, μου εξασφάλισε τελικά 3.600 δραχμές και καθώς το αντικείμενο του πόθου μου κόστιζε ακριβώς 3.500 δραχμές, την επαύριον κιόλας της οιονεί παραιτήσεώς μου από την εποχιακή μου εργασία, έκανα περιχαρής την πρώτη μου βόλτα στους στενούς δρόμους της μικρής μας πόλης καβάλα στο αστραφτερό κατακαίνουριο απόκτημά μου.

Ήταν ένα κατακόκκινο ποδήλατο με στριφτό τιμόνι (αγωνιστικά τα λέγαμε τότε), δερμάτινη σέλα, σχάρα με δύο δερμάτινες «μπαγκαζιέρες» εκατέρωθεν, μεγάλο φανάρι εμπρός με δυναμό, επιχρωμιωμένα αλουμινένια «φτερά» στις ρόδες και τρεις(!) ταχύτητες στον πίσω άξονα με τον λεβιέ αλλαγής τους στο εμπρός λοξό σίδερο του στιβαρού σκελετού του. Το ποδήλατο αυτό, με συντρόφεψε μέχρι και την Τρίτη λυκείου, όταν φεύγοντας για φοιτητής, το κληροδότησα στον μικρότερο αδερφό μου που πέρασε μαζί του άλλα τέσσερα γεμάτα ποδηλατικά χρόνια. Βέβαια, η τελική μορφή του πόρω απείχε από το αστραφτερό, τσίλικο, κατακόκκινο ποδήλατο που είχα ερωτευτεί όντας μόλις 13 ετών, στην βιτρίνα του ποδηλατάδικου. Όμως ποτέ δεν θα ξεχάσω την περηφάνια και την χαρά που ένιωσα όταν κατάφερα να το αποκτήσω με δικά μου χρήματα, μετά από είκοσι κοπιαστικές μέρες δουλειάς πάνω στην μηχανή που κάρφωνε «τσιτάκια» στα ξύλινα τελάρα των ροδάκινων.

Και δεν ήμουν μονάχα εγώ που εργαζόμουν κάθε καλοκαίρι, στις βιοτεχνίες, τα διαλογητήρια ή τα χωράφια του κάμπου. Ήταν η πλειοψηφία της γενιάς μου, ασχέτως οικονομικής κατάστασης, σχολικής επίδοσης και κοινωνικού στάτους. Ήταν κάτι σαν «στρατιωτικό», σαν κατασκήνωση εργασίας, σαν υποχρέωση, η εποχιακή θερινή απασχόληση για όλα τα παιδιά από ηλικίας 13 χρονών μέχρι και φοιτητές «επί πτυχίω». Ασφαλώς μπορεί για κάποιους, αυτή η εργασία να ήταν πραγματικά απαραίτητη για να συμπληρώνουν τα λιγοστά οικογενειακά εισοδήματα. Για κάποιους άλλους, ίσως αυτή η καλοκαιρινή δουλειά να ήταν τα έξοδα της επόμενης ακαδημαϊκής χρονιάς. Πολλοί επιτυχημένοι δικηγόροι, ιατροί, μηχανικοί, κλπ της πόλης μας, ακόμη στέλνουν με σεβασμό τα χαιρετίσματά τους στα παλιά τους «αφεντικά», που δίνοντάς τους δουλειά τα καλοκαίρια στις βιοτεχνίες και τα εργοστάσιά τους, τους επέτρεψαν να σπουδάσουν και να καλυτερέψουν την ζωή τους.

Ήταν η εποχή της «αθωότητας», όπου ακόμη και ο πιο έξυπνος μαθητής, ο καλύτερος φοιτητής, ο αριστούχος της ιατρικής σχολής, δεν θεωρούσαν καθόλου μειωτικό της αξιοπρέπειάς τους, το γεγονός της απασχόλησής τους σε «παρακατιανές» ή εποχιακές εργασίες όπως το μάζεμα των ροδάκινων και της τομάτας, το ντάνιασμα των τελάρων στις παλέτες, το φόρτωμα ολόκληρων φορτηγών ψυγείων με τα χέρια, το τσάπισμα, το ξεβοτάνισμα, το κουβάλημα της κοπριάς των ζώων, το ξεφόρτωμα του άχυρου και των τριφυλλιών στους στάβλους και τα μαντριά των κτηνοτρόφων. Ήταν αντίθετα η εποχή, όπου μειωτικό θεωρούνταν να μένεις σπίτι, να μην εργάζεσαι καθόλου, να το παίζεις «αγάς» και «μιμόζα», να μην μετέχεις στην θεία μέθεξη της αληθινής εργασίας. Αυτής της ευλογημένης δουλειάς, που σε κάνει να ιδρώνεις, που σε κουράζει, που λύνει τους μυς και βαραίνει τις αρθρώσεις, που σου προσφέρει τον βαθύ και αδιατάρακτο ύπνο του μικρού παιδιού που γυρνά από ολοήμερο παιχνίδι, που σου χαρίζει τέλος την αληθινή αυτοπεποίθηση πως όλα μπορείς να τα καταφέρεις μονάχος σου σε τούτη την ζωή.

Όποιος έχει δουλέψει χειρονακτικά είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνει αυτά που γράφω, όποιος δεν έχει τύχει να το κάνει, απλά του λέω πως έχει χάσει ένα μεγάλο κεφάλαιο από το βιβλίο της ζωής. Προσωπικά, δεν σταμάτησα ποτέ να εργάζομαι με τα χέρια μου, ακόμη και όταν μπορούσα πια να το αποφύγω. Η ενασχόληση με εργασίες που σήμερα θεωρούνται «παρακατιανές» και μη αποδοτικές από το σύνολο σχεδόν των νέων μας, έπαψε όμως με τον καιρό και προϊούσης της «σοσιαλιστικής αλλαγής» να εκτιμάται από τους συμπατριώτες μας. Υπήρξε σταδιακά μια «λειψανδρία» κυρίως στις εποχιακές δουλειές, καθώς ελάχιστοι πλέον μαθητές, φοιτητές και άνεργοι και μονάχα για λόγους ανώτατης οικονομικής βίας  καταδέχονταν να εργαστούν χειρονακτικά στα εργοστάσια, τα χωράφια και τους στάβλους. Ευτυχώς, προτού να υπάρξει σοβαρό πρόβλημα, αρχικά οι ελλείψεις σε εποχιακά εργατικά χέρια αντιμετωπίστηκαν με εσωτερική μετανάστευση ρομά και  μωαμεθανών ελλήνων της Θράκης και αμέσως μετά με εξωτερικούς μετανάστες, πρώτα από τις χώρες του πρώην ανύπαρκτου σοσιαλισμού, κατόπιν από την Αλβανία και αμέσως μετά από τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Παράλληλα, ολόκληρη η ελληνική κοινωνία μεταλλάχθηκε μέχρι μυελού των οστών της και κανέναν δεν παραξένευε πλέον το φαινόμενο, οι αγρότες και οι πρώην εργάτες και νυν αργόμισθοι του δημοσίου, να ξημεροβραδιάζονται στα καφενεία και οι παράνομοι ή νόμιμοι μετανάστες να δουλεύουν στις φάμπρικες, τις βιοτεχνίες, τα χωράφια και τους στάβλους της επικράτειας.

Δεν ξέρω πως καταφέραμε να θεωρούμε την χειρονακτική δουλειά ντροπή, τον μόχθο όνειδος, την βιοπάλη κατάρα. Δεν ξέρω γιατί ακόμη και οι πλούσιοι νέοι της εποχής μου θεωρούσαν υποχρέωση να εργαστούν χειρονακτικά και μαγκιά την απόκτηση άυλων ή υλικών αγαθών με χρήματα που να προέρχονται από τον δικό τους κόπο, παρόλο που θα μπορούσαν να τα απαιτήσουν εύκολα από τους πατεράδες και τις μανάδες τους, ενώ οι σημερινοί μικρομεσαίοι νεαροί και νεαρές της κρίσης ανατριχιάζουν και στην σκέψη ακόμη πως θα μπορούσε να τους ζητηθεί να το πράξουν. Δεν ξέρω γιατί οι σημερινοί γονείς τρέμουμε στην ιδέα πως θα μπορούσε το παιδί μας να δουλέψει δεκάωρο στο εργοστάσιο, στο χωράφι της Μανωλάδας ή στο ορνιθοτροφείο των Μεγάρων, την ώρα που οι δικοί μας πατεράδες το ίδιο πράγμα το θεωρούσαν τιμή και καμάρι τους. Δεν ξέρω γιατί οι σημερινοί πτυχιούχοι του τελευταίου ΑΤΕΙ της κάτω ραχούλας θεωρούν ντροπή την ενασχόληση με χειρονακτικές δουλειές την ώρα που αριστούχοι του Πολυτεχνείου ή της Ιατρικής στην εποχή μας την θεωρούσαν υποχρέωση, δικαίωμα και ταυτόχρονα ευλογία.

Αληθινά, δεν ξέρω γιατί συμβαίνουν όλα αυτά. Ίσως επειδή δεν υπάρχουν πια κόκκινα ποδήλατα «ΕΣΚΑ» που να κρατάνε δεκαπέντε χρόνια. Ίσως επειδή πλέον οι επιθυμίες της νέας γενιάς μετατρέπονται αυθημερόν σε απαιτήσεις. Ίσως από την άλλη επειδή, η εργατικότητα, η απλότητα και η προσήνεια της δικιάς μας γενιάς, μεταμορφώθηκαν με τα χρόνια σε απληστία, σε ξιπασιά, σε ατσιδοσύνη και σε απατεωνιά που υπονόμευσε το μέλλον ολόκληρης της χώρας και κυρίως των νέων μας. Το σίγουρο είναι πως όλοι μας κάτι κάναμε και εξακολουθούμε να κάνουμε λάθος τα τελευταία 30 χρόνια. Είναι καιρός να αλλάξουμε πορεία, να διορθώσουμε τα λάθη μας, να ξεκινήσουμε και πάλι από το μηδέν. Επειδή για να σκαρφαλώσεις  στο ψηλότερο κλαδί του δέντρου, θα πρέπει πρώτα να ανεβείς στο χαμηλότερο. Επειδή στην τελική, το μέλλον δεν ήταν και δεν είναι ποτέ μια βεβαιότητα αλλά αντιθέτως ήταν πάντα και εξακολουθεί να είναι μια μεγάλη πρόκληση.

Akenaton

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 15/12/2013 08:37:44

    Νόμιζα ότι ήσουν μικρότερος σε ηλικία, δεν φανταζόμουν ότι πρόλαβες τέτοιο ποδήλατο. Κι εγώ απέκτησα το πρώτο κανονικό μου ποδήλατο δουλεύοντας σε εταιρεία δημοσκοπήσεων το 1995 για 2 μήνες. Το έχω ακόμη. Berreta mountain bike.

    Με όλον τον σεβασμό. Δεν τον λέω ειρωνικά:
    ξαναγύρισε στο εργοστάσιο ή τον κάμπο στον οποίο δούλευες ή σε κάποιον παρόμοιο αν αυτός δεν υπάρχει πια.
    Αφού το έκανες τότε και ένιωθες ωραία και τώρα αισθάνεσαι νοσταλγικά. Πάρε μαζί και τους γιατρούς & δικηγόρους φίλους σου.
    Μία τέτοια κινηση θα σήμαινε περισσότερες θέσεις εργασίας για τους υπόλοιπους σε δύο υπερκορεσμένους χώρους.
    Επαναλαμβάνω δεν το λέω ειρωνικά και συμφωνώ ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή. Απλά έχω ένα πρόβλημα αν κάποιος προτείνει κάτι και δεν το κάνει.

    • akenaton avatar
      akenaton @ Γιώργος Αχαιός 15/12/2013 13:46:36

      Επειδή επιμένετε "μικρέ" (και δεν το λέω ειρωνικά, έχουμε κοντά 20 χρόνια διαφορά ηλικίας μάλλον) κι επειδή μάλλον δεν με παρακολουθείτε στα γραπτά μου συχνά, σας λέγω πως εκεί ακριβώς εργάζομαι, στην πρωτογενή παραγωγή. Μονάχα που θα μπορούσα πια να μην δουλεύω χειρονακτικά. Αντί γι αυτό, επιμένω να το κάνω μέχρι σήμερα. Οπότε, αν είστε άνεργος, σας περιμένω με τον βασικό μισθό αρχικά και ασφάλιση. Είναι κρίμα να τα παίρνει ο Αλβανός και ο Βούλγαρος και να τα στέλνει στην χώρα του. Έρχεστε;

      • Γιώργος Αχαιός avatar
        Γιώργος Αχαιός @ akenaton 15/12/2013 18:26:29

        Το μόνο που μπορώ να κάνω για σένα είναι να σχολιάζω με λίγο περισσότερο σεβασμό στα άρθρα που θα γράψετε στο μέλλον, ακόμη κι αν διαφωνώ, που μάλλον θα διαφωνώ.

  2. Μετανάστης avatar
    Μετανάστης 15/12/2013 08:49:01

    Πόσες αλήθειες σε λίγες λέξεις και πόσες αναμνήσεις μου ' φερες ?
    Η πρώτη μου εργασία ήταν το ξεφόρτωμα των φορτηγών που έφερναν τις καρέκλες και τα τραπέζια του Κήπου του Μουσείου , για αποθήκευση στην διάρκεια του χειμώνα κάπου στο Γαλάτσι , με μεροκάματο 2 δραχμές .
    Μέσα σε 6 μέρες , κατάφερα και μάζεψα 12 δραχμές κι έτσι αγόρασα το πρώτο μικρό Matchbox , στις αρχές του '60.
    Νομίζω πως η μεγάλη διαφορά έγκειται στις λέξεις και το νόημά τους ...Τότε είχαμε την "εργασία" κύρια χειρωνακτική ...Αργότερα μάθαμε στην δουλειά , με όσες ερμηνείες δίνουμε ακόμη και σήμερα , αρπαχτές ή μή .
    Η εργασία είναι δημιουργία , η δουλειά είναι καθημερινότητα ...
    Ισως εμείς οι γονείς της γενιάς αυτής δεν διδάξαμε στα παιδιά μας την χαρά της δημιουργίας , την αίσθηση της επίτευξης στόχων , μιάς και τους προσφέραμε τα πάντα με περισσή ευκολία ...
    Ειλικρινά πιστεύω πως κάναμε πολλά λάθη , αν και είχαμε την τύχη να ζήσουμε πιό δημιουργικές στιγμές ....
    Εχοντας ζήσει δημιουργικά την ζωή μου έως τώρα αλλά και βιώσει τα πολιτικά γενόμενα των τελευταίων 45 χρόνων , πιστεύω πως ο έλεγχος χάθηκε κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '70 και αρχές του '80 , οπότε η ισοπέδωση της αξιοκρατίας και η επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας , μας οδήγησε εδώ που είμαστε τώρα ...
    Τολμώ να κάνω μία πρόβλεψη ....
    Φοβάμαι πως το υπάρχον πολιτικό προσωπικό , μη έχοντας εργαστεί ποτέ και μηδέποτε έχοντας υποχρεωθεί να βάλει στόχους , είναι παντελώς αδύναμο να επεξεργαστεί έστω και την απλούστερη λύση και να βάλει έστω κι έναν μικρό αλλά εφικτό στόχο .
    Ετσι , μόνον μια ολική καταστροφή μπορεί να γεννήσει κάτι το καινούριο ...
    Και δεν εννοώ πολιτικούς σχηματισμούς ή ακραίες καταστάσεις , αλλά φεύ εθνική ταπείνωση η περιπέτειες ...Μακάρι να διαψευστώ ...

    • akenaton avatar
      akenaton @ Μετανάστης 15/12/2013 13:48:00

      Πολύ σωστά και πολύ σοφά όσα λέτε. Ελπίζω να τα διαβάζουν οι νέοι μας.

  3. Vee avatar
    Vee 15/12/2013 08:55:17

    Καταπληκτικό άρθρο. Νομίζω ότι οι τελευταίες παράγραφοι δίνουν υπαινίσσονται και το λόγο για την (ηθική κυρίως) κρίση που περνάει η χώρα τα τελευταία χρόνια, και όχι μόνο μετά το ΔΝΤ!

  4. MCA avatar
    MCA 15/12/2013 09:06:03

    Καλημέρα Akenaton.Θα μου επιτρέψετε με όλο το θάρρος, να σας ρωτήσω, γιατί δεν στείλατε τα παιδιά σας να κάνουν το ίδιο τα καλοκαίρια;
    Επίσης, θεωρείτε πως αν δεν ερχόταν οι λαθρομετανάστες, τα χωράφια θα έμεναν ακαλλιέργητα, οι στάβλοι άδειοι και θα έκλειναν τα εργοστάσια;

    • ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
      ΣΟΝ ΠΕΝ @ MCA 15/12/2013 11:57:30

      ΜCA
      Καταρχάς δεν ξέρεις ούτε αν ο Ακενατον έχει παιδιά ούτε αν δουλεύουν χειρονεκτικως.
      Έτσι με το σχόλιο σου εκφράζεις την Ελληνική παθογένεια να απορρίπτουμε εξ'ορισμού, ο,τι ενεργοποιεί τις ενοχές μας και τις προσωπικές μας ευθύνες για τη σημερινή κατασταση αλλά και να αντιδρούμε ενστικτωδώς σε ότι διαταρασει τον Εθνικό μας νιρβάνα.
      Μπράβο Ακενατον!

      • MCA avatar
        MCA @ ΣΟΝ ΠΕΝ 15/12/2013 16:56:56

        Μα το έχει γράψει ο ίδιος εδώ στο antinews, σε ανταλλαγή σχολίων με τον Κ.Κρανιδιώτη, ότι έχει δύο παληκάρια που παρεμπιπτόντως να τα χαίρεται.
        Επίσης μάλλον δεν καταλάβατε το σχόλιο μου ή δεν διαβάσατε προσεκτικά το άρθρο του Akenaton,ο οποίος γράφει για εποχιακή ολιγοήμερη εργασία από την 1η Γυμνασίου, από ανθρώπους που μετέπειτα έγιναν γιατροί,μηχανικοί και δικηγόροι. Οπότε τι σχέση έχει αυτό με το αν γνωρίζω αν τα παιδιά σπουδάζουν ή δουλεύουν και το αντικείμενο της εργασίας τους;
        Εγώ απλώς ρώτησα γιατί δεν προέτρεψε τα παιδιά του να κάνουν τα ίδια που έκανε αυτός στην εφηβική του ηλικία.Να δουλέψει δηλαδή εποχιακά σαν ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ, όχι στην οικογενειακή επιχείρηση εάν υπήρχε, αλλά σε ξένο.
        Άλλο βέβαια εάν έχει δικιά του επιχείρηση τώρα,όπως γράφει παρακάτω. Εάν δεν είχε όμως θα τα προέτρεπε; Ναι ή όχι και γιατί;

        • akenaton avatar
          akenaton @ MCA 15/12/2013 18:18:25

          Ασφαλώς και τα προέτρεψα αγαπητέ MCA. Με σχετική επιτυχία, καθώς προτιμούσαν πάντα την δική μας δουλειά κι ας ήταν πιο ... παρακατιανή. Πάντως το πνεύμα του κειμένου μου επιθυμούσα να είναι γενικότερο και όχι η εποχιακή χειρονακτική εργασία των μαθητών και των φοιτητών. Φυσικά αν δεν το κατάφερα, δεν φταίνε οι αναγνώστες - σχολιαστές αλλά ο συγγραφέας!

        • akenaton avatar
          akenaton @ MCA 15/12/2013 18:29:07

          Και κάτι άλλο: όσοι δεν είχαν σκοπό να σπουδάσουν τότε (ειρήσθω εν παρόδω μονάχα το 25% των υποψηφίων περνούσε στα ΑΕΙ και τα ΚΑΤΕΕ τότε), από την ηλικία το πολύ των 15 ετών είχαν ήδη διαλέξει το επάγγελμά τους ακόμη και αν συνέχιζαν για να τελειώσουν το λύκειο ...

          • MCA avatar
            MCA @ akenaton 15/12/2013 19:33:54

            Θα τα προτρέπατε δηλαδή εάν ζούσατε στην Ηλεία, να μαζέψουν φράουλες στην Μανωλάδα παρέα με τους Πακιστανούς και τους Μπαγκλαντεσιάνους,χωρίς μάλιστα να πρόκειται για δικά σας χωράφια;Εγώ πάντως δεν θα το έκανα, θα φοβόμουν. Θα έτρεμα με την ιδέα, όπως γράφετε στο κείμενο σας.
            Δεν έχει να κάνει με την δυσκολία της εργασίας, απλά με το περιβάλλον που σήμερα είναι πολύ διαφορετικό από την εποχή που ήσασταν εσείς νέος.
            Πιστεύω απλά, ότι προσεγγίζετε το θέμα με τα κριτήρια της δικής σας εποχής και όχι της σημερινής.

            Υ.Γ. Η δουλειά σας, αν δεν κάνω λάθος έχει να κάνει με την κτηνοτροφία, μια χαρά είναι και καθόλου παρακατιανή. Αυτά ήταν πριν 20 και 30 χρόνια. Πολύ σκληρή μεν, αλλά τουλάχιστον μπορείς να ζήσεις αξιοπρεπώς.

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ MCA 15/12/2013 13:42:19

      Ή ξέρεις τον Ακένατον, ή τσούζει η ουσία αυτών που λέει.

    • akenaton avatar
      akenaton @ MCA 15/12/2013 13:50:27

      @MCA: Έρχονται στην δουλειά μου και εργάζονται. Δε είναι το ίδιο, αλλά από το ολότελα ....
      @ΣΟΝ ΠΕΝ: ευχαριστώ πολύ.

  5. AkriAkri avatar
    AkriAkri 15/12/2013 09:50:45

    Καλημέρα σας Ακενατών. Πολύ τρυφερή και συγκινητική η προσωπική σας εκμυστήρευση σχετικά με την απόκτηση του πρώτου αντικείμενου των εφηβικών πόθων, του ποδηλάτου, που αποτέλεσε κάποτε το όνειρο σχεδόν όλων μας.
    Όμως, είναι άλλο να εργάζεσαι για ένα μεροκάματο-χαρτζιλίκι, περιστασιακά κατά τη διάρκεια των σχολικών ή φοιτητικών σου διακοπών με σκοπό να ικανοποιήσεις μία ''πολυτελή'' επιθυμία και εντελώς διαφορετικό να δουλεύεις σαν ισόβια καταδικασμένος είλωτας (σε χωράφι, σε κατάστημα, σε γραφείο, σε εργοστάσιο ή όπου αλλού), για ένα ξεροκόμματο που δεν σου εξασφαλίζει αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ικανοποίηση. Χωρίς στόχο, ελπίδα και πιθανότητες διαφυγής. Η μάχη της επιβίωσης, είναι ''σκοπός'', για τα αθώα ζωάκια. Η ποιότητα ζωής και η συνεχής βελτίωση, είναι το αδιαπραγμάτευτο ζητούμενο-απαίτηση, όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων.
    Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου το λάθος σας σε όλα τα άρθρα που δημοσιεύετε.
    Προτρέπετε μονίμως την επιστροφή στο παρελθόν ως μέσο ...κάθαρσης, ρεαλιστικής θεώρησης της πραγματικότητας και συμβιβασμού με τα νέα δεδομένα. Η ζωή όμως, ποτέ δε γίνεται να πάει βιαίως προς τα πίσω, χωρίς αυτό να κοστίσει σε δάκρυα και αίμα. Ποτέ χωρίς αντίσταση αυτοί που σέβονται στοιχειωδώς τον εαυτό τους δε γίνεται ν΄αποδεχτούν στωϊκά, τη μετατροπή τους από πολίτες σε τρισάθλιους δούλους.
    Κι όταν σου επιβάλλουν ν΄αντιμετωπίσεις τις επιβεβλημένες βασικές ανάγκες σου με 300-400-500 Ευρώ, αυτό σου λένε. Αποκτηνώσου για να ...σώσουμε την πατρίδα.......
    Τζάμπα σχεδιάζουν, άδικα προτρέπουν, σύντομα θα πληρώσουνε για όλα τους τα εγκλήματα.

    • Valter avatar
      Valter @ AkriAkri 15/12/2013 09:58:23

      "ισόβια καταδικασμένος είλωτας"
      Η ιδέα που έχει ο κάθε τεμπέλης για την δουλειά.

      Σε τρεις λέξεις τα είπες όλα πάλι κούκλα μου , έγραψες .
      Γράψε μας και ένα ποίημα "Ο ισόβια καταδικασμένος είλωτας" να γουστάρουμε ακόμα περισσότερο , να μας φτιάξεις την Κυριακή.

      • ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ avatar
        ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ @ Valter 15/12/2013 14:15:13

        άσε μας ρε Vagner θα μαs δώσεις εσύ τον ορισμό της δουλείας ή εργασίας...... που μου κάθεσαι και ονειροπολείς μανωλάδες.... Να πας εσύ ρε..

      • AkriAkri avatar
        AkriAkri @ Valter 15/12/2013 15:24:01

        Βρε Βγάλτερ ό,τι και να μας πείτε πια, μόνο μας διασκεδάζετε. Δε γίνεται να μας θυμώσετε. Έχετε το ακαταλόγιστο και όλοι σας συμπονάμε. Θέλετε ποίημα; Πολύ ευχαρίστως, αν και δε ....νογάτε εσείς απ΄αυτά....
        Για όλους τους άλλους :
        Ἀρχὴ σοφίας - Κώστας Βάρναλης
        «Φρόνιμα καὶ ταχτικὰ
        πάω μὲ κεῖνον ποὺ νικᾷ».
        Ὁ ἕνας
        Λίγη δροσιά, οὐρανέ μου,
        καὶ χάηδεμα τ᾿ ἀνέμου,
        κελάηδημα πουλιοῦ,
        ξανάνιωμ᾿ Ἀπριλιοῦ!
        Ἀνάσ᾿, ἀνάσα λίγη!
        Χρόνια ἡ θελιὰ μᾶς πνίγει.
        Λίγη χαρὰ σ᾿ ἀφτὰ
        τὰ σκοτεινὰ γραφτά!
        Σοῦ πήρανε, λαέ μου,
        τὸ δίκιο τοῦ πολέμου
        πατριδοκαταλύτες,
        ξένοι καὶ ντόπιοι ἀλῆτες!
        Ὁ ἄλλος
        Ἂν θέλεις νὰ χαρεῖς
        τὴ λευτεριά, νωρὶς
        γίνε προδότης, γίνε!
        Τιμή, ντροπὴ δὲν εἶναι.
        Θά ῾ναι μαζί σου οἱ νόμοι
        κι ἡ πλερωμένη γνώμη!
        Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου
        κι ἀπ᾿ τὸν ἀφέντη πιάσου!
        Κι ἅμα σὲ φτύνει ἀφτός,
        νὰ κάθεσαι σκυφτὸς
        καὶ θά ῾χεις τὰ πρωτεῖα
        στὴ σάπια πολιτεία.
        Ὁ λαός
        Ἔξω τοῦ ἀφέντη ἁρμάδα
        φυλάει, μὲ μπούκα ὀρθή,
        τὸ λείψανό σου, Ἑλλάδα,
        μὴν ξάφνου ἀναστηθεῖ!

      • Λευκό Κοτσίφι avatar
        Λευκό Κοτσίφι @ Valter 15/12/2013 16:04:07

        Βάλτερ είσαι ''αγράμματος'', αλλά έχεις την πλάκα σου.
        Να μην αρχίσουμε από την Α΄Δημοτικού τώρα! Εκτός από το έγκριτο ''Βήμα'', διάβασε και λίγο Μαρξ να ξεστραβωθείς.
        ‘’ Ένα σπίτι μπορεί να είναι μεγάλο ή μικρό. Όσο τα σπίτια που το περιβάλλουν είναι επίσης μικρά, ικανοποιεί όλες τις κοινωνικές απαιτήσεις για μια κατοικία. Όταν όμως πλάι στο μικρό αυτό σπίτι ανυψωθεί ένα μέγαρο, τότε το μικρό σπίτι συρρικνώνεται και γίνεται καλύβα». Οι ανάγκες, με άλλα λόγια -αυτό που προσδιορίζει το κόστος αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης- δεν καθορίζονται από την βιολογία μας αλλά από την κοινωνία. Μπορεί οι εργάτες να έχουν σήμερα τρεχούμενο ζεστό νερό στο σπίτι (ένα τρελό όνειρο ακόμα και για τους βασιλιάδες στα μέσα του 19ου αιώνα) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ζούνε καλύτερα από ότι οι προπαππούδες τους.''
        Υ.Γ : Το ...ζεστό τρεχούμενο νερό ήδη για πολλούς, είναι παρελθόν. Ονειρεύεστε να γίνει για ακόμη περισσότερους εσείς οι φωστήρες οι άσχετοι.

    • akenaton avatar
      akenaton @ AkriAkri 15/12/2013 15:07:18

      Καλησπέρα μεγαλειοτάτη. Δεν προτρέπω σε ... επιστροφή στο παρελθόν, λάθος κάνετε. Προτρέπω σε επιστροφή σε παραγωγικό και όχι καταναλωτικό μοντέλο. Κάποτε το είχαμε, μεταπολιτευτικώς το χάσαμε, κυρίως μετά το 1981 και την "ΑΛΛΑΓΗ"!
      ΥΓ. Παρακολουθώ πάντα με ενδιαφέρον τα ποικιλώνυμα και ρομαντικά έως επαναστατικά σχόλιά σας.

      • AkriAkri avatar
        AkriAkri @ akenaton 16/12/2013 07:34:09

        '' Δεν ξέρω γιατί οι σημερινοί γονείς τρέμουμε στην ιδέα πως θα μπορούσε το παιδί μας να δουλέψει δεκάωρο στο εργοστάσιο, στο χωράφι της Μανωλάδας ή στο ορνιθοτροφείο των Μεγάρων....''
        Αγαπητέ μου Ακενατών, πολύ καλά κατά βάθος γνωρίζετε.....Τρέμουνε όπως θα τρέματε κι εσείς, γιατί η ...απασχόληση που περιγράφετε, δεν αποτελεί περιστασιακή επιλογή αλλά καταναγκαστική κατάληξη-εξ ανεργίας προκληθείσα, αμείβεται αισχρά, δεν εξασφαλίζει την κάλυψη των βασικών αναγκών, συντρίβει την ψυχολογία του εξαθλιωμένου εργάτη, δεν έχει προοπτική εξέλιξης και παραπέμπει σε παρελθόντες χρόνους, όπου οι κολίγοι δούλευαν για ένα κομμάτι ψωμί. Η χειρωνακτική αλλά και κάθε άλλη εργασία, είναι ευλογία κι ελευθερία, όταν αμείβεται ικανοποιητικά κι όταν σου δίνει ευκαιρία να δημιουργήσεις και να χαρείς. Διαφορετικά, είναι κατάντια, εκμετάλλευση και ψυχική φθορά. Καλή σας ημέρα.

        • Ρηνα avatar
          Ρηνα @ AkriAkri 16/12/2013 08:02:12

          Στο ορνιθοτροφειο Μεγαρων εχει εξελιξη: απο καθαριστης κουτσουλιων σε συλλεκτης λειριων.....
          Λιγο τοχετε; η επιτομη της εργασιακης αναβαθμισης!

          • AkriAkri avatar
            AkriAkri @ Ρηνα 16/12/2013 09:27:14

            Σωστά. Μην είμαστε κι αγνώμονες. Αυτά είναι τα μεγαλεία! Ζήτω η ανάπτυξη, η ανάκαμψη και η ανέλπιστη ιστορική μας επιτυχία.

  6. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 15/12/2013 09:57:43

    Απλά εξαιρετικό, Ακενατών.Καλημέρα.

    • akenaton avatar
      akenaton @ Νίκος Αργεάδης 15/12/2013 14:09:37

      Καλησπέρα φίλε Αργεάδη!

  7. Κωστας avatar
    Κωστας 15/12/2013 10:06:57

    Φιλε ακενατον ολοι μιας καποιας ηλικιας τα περασαμε αυτα.Εγω εμεινα ορφανος απο πατερα στα 13 μου λογω του καταραμενου καρκινου και με μια μανα χηρα και αδελφη μικροτερη και δανειο για το σπιτι αναγκαζομουν καθε καλοκαιρι να δουλευω.Στις δεη τα συνεργεια να περναμε στυλους σε λοφακια γυρω απο τον βολο, στην λαχαναγορα να ξεφορτωνουμε καρπουζια, στο τσιμενταδικο σε εργολαβους, στα πλακακια 15 χρονων να σηκωνω ντενεκε για να χτιζονται βιλλες στο πηλιο μετα 2 καλοκαιρια στο HOTEL DIVANHS στην σκιαθο στις κουκουναριες ολοι καναμε εποχιακες δουλειες εκεινες τις εποχες.Και το πρωτο ποδηλατο ενα PUCH 10 ταχυτητων κοκκινο που το εβαλα και κοντερ το πηρα οταν επιασα στα 14 μου 13αρι στο προπο και κερδισα 14.000 το 1976.Τρελλαθηκα απο την χαρα μου γιατι τα λεφτα απο τις δουλειες πηγαιναν ολα σπιτι.Πολυ ωραιες εποχες για μας αλλα αυτο θελουμε για τα παιδια μας ? Τοτε μας παρακαλουσαν να παμε για δουλεια, τωρα ?

    • akenaton avatar
      akenaton @ Κωστας 15/12/2013 13:54:47

      Είναι λογικό να θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας. Και το καλύτερο είναι να μάθουν να πατούν στα πόδια τους μόνα τους το συντομότερο δυνατόν. Τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου. Αν χρειστεί να λασπωθούν, να κουραστούν και να ιδρώσουν γι αυτό, τόσο το καλύτερο!
      ΥΓ. Είμαστε συνομήλικοι. Τα PUCH ήταν το αντίπαλλο δέος των ΕΣΚΑ!

      • Aλχημιστής avatar
        Aλχημιστής @ akenaton 15/12/2013 20:24:55

        Όπως είπε και ο Αχαιος πάντα θα διαφωνώ μαζί σου γιατί παρελθοντολογείς θεωρητικά, αλλά σε σέβομαι γιατί δεν "φαίνεται " να είσαι εργαζόμενος του κόμματος.
        Θα ήθελα να πώ οτι όλα ωραία και καλά φαινόταν τότε απλά αυτό ηταν "τότε''.
        Αυτή όλη η μιζέρια που βγάζουν τα κείμενα σου για τους νέους (είμαι 45) μου θυμίζουν κάτι παλαίμαχους ποδοσφαιριστές που σχολιάζουν τους νέους , ενθυμούμενοι οτι αυτοί έπαιζαν μπάλα με σκισμένα παπούτσια κλπ κλπ.
        Δυστυχώς αυτά που λές γινόταν το 70-80 αλλά όχι σήμερα.Σήμερα θα πάρεις αλβανούς να δουλέψουν και όχι έλληνες οτι και να λές και εσύ και ο Φαήλος, άσε που δουλειές δε βρίσκει κανένας.
        Εγώ πάλι θα προτιμούσα αντί να δουλέυουν στα χωράφια για να πάρουν ποδήλατο puch η eska , να κατασκευάσουν οι ίδιοι , οι μορφωμένοι νέοι μας, το ποδήλατο αυτό και να το πουλήσουν στους Τσέχους.
        Πλέον πρέπει να δούμε τι κάνουν οι προηγμένες χώρες της Ευρώπης .Κατασκευάζουν και Πουλάνε ακριβά , ποιοτικά προιόντα, σε απαιτητικούς αγοραστές.
        Τα φθηνά προιόντα τα πουλάνε οι κινέζοι και ακόμη και αν δουλεύουμε τζάμπα δεν μπορούμε να τους συναγωνιστούμε σε τιμές.
        Προτρέπω λοιπόν τους νέους να δουλέψουν, να δουλέψουν σκληρά , αλλά όχι στη θέση των αλβανών αλλά στη θέση των Φιλανδών, Σουηδών κλπ εμπορευόμενοι ελλην ικά ποιοτικά προιόντα σε ακριβές πολυτελείς συσκευασίες, κατασκευάζοντας ποιοτικά προιόντα κλπ.
        Μορφωμένα παιδιά έχουμε, έξυπνος λαός είμαστε, ας αφήσουμε τους γελοίους που μας κυβερνάνε στη μιζέρια τους και ως γονείς ας προτρέψουμε τα παιδιά μας να ονειρευτούν τη χώρα μας ως Ελβετία και όχι ως Λιθουανία .Στο λάτω κάτω εμείς κάναμε αυτό το κράτος ας ωθήσουμε τα παιδιά μας να το αλλάξουν .Αλλαγή δεν είναι να γυρίσουμε στο '70 αλλά στο 2050.

  8. Κούκος avatar
    Κούκος 15/12/2013 10:35:04

    ...Όλοι πίσω λοιπόν στα χωριά μας ,αλέτρι,σπορά κτλ. Αρκεί να αφήσουμε εδώ τους υιούς Σιούφα, τους επιγόνους του Χατζηγάκη, ή τον υιό Αναγνωστόπουλο ο οποίος λόγω καλής επίδοσης στο μπιλιάρδο εισήχθη στη Νομική και τώρα καθορίζει τρομάρα μας το μέλλον των παιδιών μας...
    Πάντως ευχαριστούμε για την ανάκληση ωραίων αναμνήσεων. Η μυρωδιά δε του καμένου ξύλου που μας έχει πνίξει, συμπληρώνει το νοσταλγικό εορταστικό τοπίο, υπενθυμίζοντας τη χαμένη νεανική μας αθωότητα...Τι να πεις

  9. Mariana avatar
    Mariana 15/12/2013 10:42:50

    "Ο έξυπνος παραδέχεται, ο πονηρός δικαιολογείται, ο βλάκας επιμένει."

    • ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
      ΣΟΝ ΠΕΝ @ Mariana 15/12/2013 12:06:02

      Το καλύτερο Μαριάνα.

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ Mariana 15/12/2013 13:43:08

      Αιώνιο

    • akenaton avatar
      akenaton @ Mariana 15/12/2013 13:55:40

      Νάστε καλά, το προσπερνάω ....

  10. Ραβινος avatar
    Ραβινος 15/12/2013 10:50:29

    Akenaton!Οποια πορτα και να ανοιξεις με το αρθρο σου θα βρεις την προσωπικη ιστορια του καθενος & καθεμιας απο την πραγματικη αντιμετωπιση και επιλυση προβληματων και αντικειμενων ποθου μεχρι την απαιτηση για την ικανοποιηση τους να φροντισει το κρατος και οι αλλοι οχι οι ιδιοι.Φτασαμε στο σημειο να θεωρειται ''ισοβια καταδικασμενος ειλωτας '' οποιος παιρνει την τυχη του στα χερια του παιδιοθεν με τα χωραφια ,τις φορτοεκφορτωσεις ,τα αιγοπροβατα ,το εργοστασιο ως φοιτητης μεχρι και το στρατιωτικο ακομη {για 3ο μηνες λογω Κυπριακου }.Ειρηστω εν παροδω γιατι δεν στρατευονται ακομα και τωρα οι γυναικες ετσι για να δουν τι εστι βερυκοκκο αλλα και να μειωθει η ανεργια τους ακομη και για να παψουν να λαλουν για δικαιωματα μονο χωρις εκπληρωση καμιας απο τις υποχρεωσεις τους .Για αλλες εποχες η μη στρατευση τους οχι για τις τρεχουσες .Οσο για την νεα γεννηα καθολου δεν με κοφτει η ανεργια τους γιατι οπως εγω και τοσοι αλλοι να ριξουν την ψευτουπερηφανεια τους και τον κουφιοεγωισμο τους και να πανε να δουλεψουν οπου βρουν χειρωνακτικα η πνευματικα παρα να αναθεματιζουν την μοιρα τους ξημερωβραδιαζοντας στα καφε και τα νυκτομαγαζα με το χαρτζιλικι των γονεων τους και των παππουδογιαγιαδων εξαγοραζοντας την αγαπη τους με την δηθεν προσοχη που τους δειχνουν .Αλλο βεβαια οτι περιμενουν απο το συριζοσυμφερτο να οτυς διορισει στο δημοσιο της λουφας και παραλλαγης.Με κοφτει η ανεργια του μεσηλικα γονιου με τα οικογενειακα βαρη να τον συνθλιβουν .Σ'αυτον οφειλουμε συμπαρασταση και συμπαραταξη οπου βρεθουμε για να τον βοηθησουμε .Εδω θελω να πω ενα οργισμενο και βροντερο ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΤΟΝ ΟΑΕΔ γιατι τα προγραμματα που βγαζει εδω και χρονια αλλα και τωρα με τον φαρμακοποιο διοικητη του ειναι για τα μπαζα .Βαζουν ενα σωρο προυποθεσεις για απορροφηση ανεργων απο τις επιχειρησεις λες και βρισκονται στην Δανια ,Σουηδια ,Νορβηγια και οχι στην Ελλαδα που πεθαινει εργασιακα.Διωξτε τους ειναι αχρηστοι .

    • AkriAkri avatar
      AkriAkri @ Ραβινος 15/12/2013 19:42:54

      ”ισοβια καταδικασμενος ειλωτας ” είναι ο εργαζόμενος στα χωράφια, στα καταστήματα, στα μαγαζιά, στα γραφεία, στα εργοστάσια και οπουδήποτε αλλού, όταν αμοίβεται με εξευτελιστικό μισθό πείνας. Είναι τόσο απλό για όοολους, εκτός από αυτούς που σκόπιμα και συστηματικά υποκρίνονται πως δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει γύρω τους!
      '' Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ὑποκριταί ...''
      Παρτάκηδες, αναίσθητοι, εγωπαθείς, αλαζόνες, βολεμένοι και κρίνοντες τους συνανθρώπους σας, με την αισχρότητα και τον κυνισμό, που αποτελεί την κοινή σας ταυτότητα. Η νέα γενιά, για ένα μόνο φταίει. Που δεν ξεσηκώνεται να σας πετάξει στον Καιάδα, όλους εσάς τους υπαίτιους της καταστροφής, τους θρασείς εκ του άμβωνος αθλιολογούντες.

  11. ΣΤΕΛΙΟΣ avatar
    ΣΤΕΛΙΟΣ 15/12/2013 11:36:01

    Αν και η ουσία της ανάρτησης είναι η εργασία ,όχι τα ποδήλατα , με κάνατε να θυμηθώ το πρώτο μου Raleigh, κάπου γύρω στο 1965.

    Τα αισθήματα και η χαρά μου ήταν ακριβώς όπως τα περιγράφετε , κάτι που με συγκίνησε. Βέβαια διαβάζοντας για το "τελαράδικο" , σχεδόν ντρέπομαι που εμένα απλά μου το αγόρασαν οι γονείς μου. Φαντάζομαι την ικανοποίηση του να το έχεις αγοράσει με τον ιδρώτα σου.

  12. Φελίζα avatar
    Φελίζα 15/12/2013 11:47:27

    Νοσταλγικό το άρθρο Akenaton και διδακτικό αλλά, η εποχή που ζούμε είναι εντελώς διαφορετική και άλλες οι απαιτήσεις της. Όλοι λίγο πολύ , στην ηλικία των 50-60 τώρα , κάναμε αυτά που έκανες και εσύ. Σήμερα αυτό θεωρείται μαύρη εργασία. Η πολιτεία πρώτη και μετά εμείς οι γονείς δεν μάθαμε στους νέους-όχι όλους , μην γενικεύουμε- να αγωνίζονται. Η δικιά μας γενιά φταίει που έδωσε στείρες γνώσεις, αλλά όχι παιδεία, στα παιδιά της και μην μας ξενίσει αν το αύριο της χώρας μας σε τίποτα δεν θα μοιάζει με το δικό μας όνειρο. Ίσως είναι πια αργά για να αλλάξουμε κατεύθυνση...

  13. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 15/12/2013 12:01:52

    Καλημέρα φίλε ακένατον,ἔλειψες ἀρκετά,ἀσυγχώρητος!
    Ἡ προσωπική σου ἰστορία θυμίζει σέ ὅλους μας λίγο πολύ προσωπικά του βιώματα πού μέ συγκίνηση βοήθησες νά ἐπανέλθουν στή μνήμη μας..
    Ἀπό τή δική μου πλευρά,ἐγῶ μεγάλωσα μέσα στήν οἰκοδομή,ὁ πατέρας μου ἀπό δώδεκα χρονῶν μ' ἔπαιρνε κοντά τά καλοκαίρια,γιά νά μαθαίνω πώς βγαίνει τό ψωμί μοῦ ἔλεγε. Νά πῶ τήν ἀλήθεια δέν τό πολυκαταλάβαινα αὐτό,θές γιατί ζήλευα τούς κολλητούς πού τσαλαβουτοῦσαν ὅλο τό πρωϊνό στό κύμα,θές πού μ' ἄρεσε-καί σέ ποιό παιδί δέν ἀρέσει-ὁ πρωϊνός ὕπνος,τό σήκωνα τό μπαϊράκι μου ἀραιά καί πού.Μά τί στό καλό,ἔλεγα,ἀπό τό θρανίο κατευθεῖαν στό γιαπί; Δέ μ'ἔπαιρνε βέβαια,γιατί ὁ πατέρας μου δέ χαμπάριαζε ἀπό τέτοιες εὐαισθησίες..
    Ἀπλά,ἔπρεπε νά καταλάβω πώς βγαίνει τό ψωμί...Καί ξέρεις κάτι; Μέ τόν καιρό τό κατάλαβα,κι ὄχι μόνο τό κατάλαβα,ἀλλά τό ἐκτίμησα καί ἄρχισα νά σέβομαι καί νά ἐκτιμῶ πολύ περισσότερο τόν πατέρα μου,πού μέ τή ''σκληρότητά του'' αὐτή,μέ ἔμαθε νά ἐκτιμῶ τόν κόπο του,καί νά σέβομαι κι ἐγῶ καί νά ἐκτιμῶ στή ζωή μου,τόν κόπο καί ὅ,τι κερδίζω ἀπ'αὐτόν,καί τό ἴδιο προσπαθῶ νά μεταδώσω κι ἐγῶ στά παιδιά μου.
    Γιατί ἔκανα ὅλον αὐτό τόν κουραστικό πρόλογο;
    Ἀναρωτιέσαι στή τελευταία σου παράγραφο καί δικαίως,γιατί φτάσαμε ὡς ἐδῶ, νά θεωρεῖται ὄνειδος ἡ χειρωνακτική ἐργασία ἀπό τή σημερινή νεολαῖα.
    Μά,νομίζω,ἀκριβῶς αὐτό,γιατί μεγάλωσαν τά παιδιά μόνο μέ δικαιώματα καί πώς θά πρέπει νά τά διεκδικοῦν.
    Ὅταν ἀπό τό Δημοτικό ἀκόμη,σέ κάθε ἀταξία τους καί ἐπίπληξη ἀπό τό δάσκαλο,ὁ γονιός ἔπαιρνε πάντα ἄκριτα τό μέρος τοῦ παιδιοῦ του,ἀπειλῶντας τό δάσκαλο,τό παιδί δέν μαθαίνει ποτέ ὅτι ἔχει καί ὑποχρεώσεις.
    Ὅταν ἀπό μικρό,τοῦ χαρίζουν μέ κάθε παράλογη ἐπιθυμία του,τόν οὐρανό με τ' ἄστρα,τό παιδί μαθαίνει ἀπλά νά τά ἔχει ὅλα χωρίς νά κουράζεται.Ἀκριβῶς τό ἀντίθετο δηλαδή μ' ἐσένα καί τό ποδήλατό σου.
    Τέλος, τό παιδί,ὁ νέος,δέν ἔμαθε νά σέβεται. Ἀφοῦ δέν ἔχει σεβασμό στόν κόπο τοῦ ἄλλου καί ἔχει μόνο ἀπαιτήσεις,μήν ἀποροῦμε λοιπόν γιατί φτάσαμε ἐδῶ πού φτάσαμε...
    Ἴσως ἡ κρίση νά μᾶς βοηθήσει νά ἐπανεκτιμήσουμε κάποια πράγματα καί νά ἀλλάξουμε πορεία,μόνο τότε θά ἔχουμε ἐλπίδες...

    • akenaton avatar
      akenaton @ Κυθήριος 15/12/2013 13:58:42

      Προσυπογράφω φίλε μου Κυθηριε! Την καλησπέρα μου από την παγωμένη Μακεδονία.

  14. Αντίθεσις avatar
    Αντίθεσις 15/12/2013 15:15:18

    Σήμερα, όσα ρομαντικά ανασύρει το άρθρο από το παρελθόν δύσκολα μπορούν να επιστρέψουν. Όχι μόνον για λόγους ιδεολογικούς ή κοσμοθεωρίας, αλλά και για καθαρά πρακτικούς.

    Έστω ότι έχει κάποιος την ανάγκη για επιπλέον εργατικά χέρια. Θα διαλέξει α) έναν Πακιστανό χωρίς ασφάλεια, με άδεια παραμονής (ληφθείσα συνήθως με πέτσινα δικαιολογητικά) που τελειώνει σε ένα εξάμηνο και άρα είναι εκβιάσιμος, β) έναν Αλβανό (πρώην ασχολούμενο σε οικοδομικές εργασίες και νυν άνεργο) που απαιτεί όμως και κάποια ένσημα (συνήθως όχι για όλες τις ημέρες/ώρες) για την ασφάλιση των παιδιών του που πηγαίνουν σχολείο στην Ελλάδα, γ) έναν Έλληνα που αν εργασθεί χωρίς ασφάλιση θα μπορεί να εκβιάζει με καταγγελία στο Ι.Κ.Α. και το συνοδό πρόστιμο των 10.500 ευρώ, ή θα ζητά αμοιβή υπερωριακής απασχόλησης, ή δ) να μην προσλάβει κανέναν;

    Στην περίπτωση που επιλέξει Έλληνα ή Αλβανό θα πρέπει να κάνει εγγραφή/διαγραφή του στα μητρώα του Ι.Κ.Α./Ο.Α.Ε.Δ. (διαχειριστικό κόστος), ακόμη και για τις αλλαγές ωρών/ημερών εργασίας του, ή να πηγαίνει στην τράπεζα για να αγοράζει εργόσημα (επιπλέον διαχειριστικό κόστος και χαμένες εργατώρες). Και το κυριώτερο: αυξάνοντας τον επισήμως δηλωμένο αριθμό (έστω και εποχικώς) εργαζομένων στην επιχείρησή του αυξάνονται: α) οι κατά κεφαλήν (και όχι κατά μήνες εργασίας) έκτακτες εισφορές του Ι.Κ.Α. (π.χ. επίδομα κατασκήνωσης), β) το τεκμήριο τζίρου για τον υπολογισμό (τεκμαρτών φυσικά) κερδών, γ) οι πιθανότητες για έκτακτο φορολογικό έλεγχο, αφού συνυπολογίζεται ο αριθμός απασχολουμένων, ανεξαρτήτως διάρκειας απασχόλησης στην επιχείρηση.

    Βλέπει κανείς πραγματικά φως στη σήραγγα;

    Το πυκνό και συχνά μεταβαλλόμενο κανονιστικό πλαίσιο στον χώρο της οικονομίας και της αγοράς εργασίας δεν ταιριάζει σε χώρα με ύφεση και ανεργία ανάλογη με αυτές περιόδων πολέμου. Οι πολιτικοί μας δεν το βλέπουν, επειδή όπως έγραψε και άλλος συσχολιαστής ενωρίτερα αρκετοί εξ αυτών δεν έχουν πραγματικά εργασθεί ή επιχειρήσει. Τα αποτελέσματα τών επιλογών μας και των επιλογών των είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού.

    Συμφωνώ πάντως εν μέρει με το άρθρο, ότι δεν έχουμε πεινάσει αρκετά. Όχι μόνον για να αναζητήσουμε εργασία που ως σήμερα περιφρονούμε, αλλά και για να αλλάξουμε πρώτα τρόπο σκέψης και στη συνέχεια τις παθογένειες τού χθες. Πενήντα τόσα χρόνια από το 1961 που πρωτοπαρουσιάσθηκε, το "Αλίμονο στους νέους" του Αλέκου Σακελλάριου ηχεί σήμερα όλο και πιο έντονα στα αυτιά μας.

    Δεν έχω καλύτερη (δυστυχώς) πρόταση από την παρακάτω: εισαγωγή νέας μορφής εργόσημου για όλες τις μη μόνιμες εργασίες, π.χ. με διάρκεια μέχρι τρεις μήνες. Ο εργοδότης και ο απασχολούμενος (ο οποίος δεν μπορεί να είναι λήπτης επιδόματος ανεργίας από τον Ο.Α.Ε.Δ.) συνυπογράφουν ιδιωτικό συμφωνητικό με τους όρους εργασίας και την προσφερόμενη αμοιβή, με θεώρηση του γνησίου της υπογραφής των στα Κ.Ε.Π. Σε περίπτωση ανηλίκου, απαιτείται η συγκατάθεση του κηδεμόνα του. Ο εργοδότης για αμοιβή Χ ευρώ, αγοράζει ανώνυμο εργόσημο Χ+15% ευρώ (με το επιπλέον 15% να καλύπτει πλήρως τις φορολογικές υποχρεώσεις του εργαζομένου - για το συγκεκριμένο εισόδημα, χωρίς ουδεμία συμμετοχή του εργοδότη στην ασφαλιστική κάλυψη του εργαζομένου, η οποία μπορεί να μην υπάρχει ή να υπάρχει μέσω γονέων ή ως φοιτητού). Τυχόν ατυχήματα εν ώρα εργασίας δεν καλύπτονται από τον τυχόν προηγούμενο φορέα ασφάλισης του εργαζομένου, άρα η αποζημίωση βαρύνει τον εργοδότη. Ο εργοδότης δεν υποχρεούται σε καμμία επιπλέον δήλωση τής εργασίας τού εργαζομένου και ταυτόχρονα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την δαπάνη ως επιχειρηματικό έξοδο. Ο εργαζόμενος δεν υποχρεούται σε δήλωση του παραπάνω εισοδήματος. Αν και τα δυο μέρη δεν συμφωνούν με τα παραπάνω μπορούν να επιλέξουν την ασφάλιση μέσω Ι.Κ.Α. ως ισχύει σήμερα.

    Η πρόταση δεν προσποιείται ότι είναι δίκαια, λογική, ή ιδανική. Προσπαθεί απλώς να αφαιρέσει απώλειες τριβής από μια διαδικασία, ώστε να καταστήσει την επιλογή ελλήνων εργαζομένων προτιμητέα. Ενέχει κέρδη και ρίσκα για αμφότερα τα μέρη. Ως υπεύθυνοι ενήλικες (ο κηδεμόνας στην περίπτωση ανηλίκου), ας τα ζυγίσουν και ας αποφασίσουν.

  15. Αντίθεσις avatar
    Αντίθεσις 15/12/2013 15:31:09

    Σήμερα, όσα ρομαντικά ανασύρει το άρθρο από το παρελθόν δύσκολα μπορούν να επιστρέψουν. Όχι μόνον για λόγους ιδεολογικούς ή κοσμοθεωρίας, αλλά και για καθαρά πρακτικούς.

    Έστω ότι έχει κάποιος την ανάγκη για επιπλέον εργατικά χέρια. Θα διαλέξει α) έναν Πακιστανό χωρίς ασφάλεια, με άδεια παραμονής (ληφθείσα συνήθως με πέτσινα δικαιολογητικά) που τελειώνει σε ένα εξάμηνο και άρα είναι εκβιάσιμος, β) έναν Αλβανό (πρώην ασχολούμενο σε οικοδομικές εργασίες και νυν άνεργο) που απαιτεί όμως και κάποια ένσημα (συνήθως όχι για όλες τις ημέρες/ώρες) για την ασφάλιση των παιδιών του που πηγαίνουν σχολείο στην Ελλάδα, γ) έναν Έλληνα που αν εργασθεί χωρίς ασφάλιση θα μπορεί να εκβιάζει με καταγγελία στο Ι.Κ.Α. και το συνοδό πρόστιμο των 10.500 ευρώ, ή θα ζητά αμοιβή υπερωριακής απασχόλησης, ή δ) να μην προσλάβει κανέναν;

    Στην περίπτωση που επιλέξει Έλληνα ή Αλβανό θα πρέπει να κάνει εγγραφή/διαγραφή του στα μητρώα του Ι.Κ.Α./Ο.Α.Ε.Δ. (διαχειριστικό κόστος), ακόμη και για τις αλλαγές ωρών/ημερών εργασίας του, ή να πηγαίνει στην τράπεζα για να αγοράζει εργόσημα (επιπλέον διαχειριστικό κόστος και χαμένες εργατώρες). Και το κυριώτερο: αυξάνοντας τον επισήμως δηλωμένο αριθμό (έστω και εποχικώς) εργαζομένων στην επιχείρησή του αυξάνονται: α) οι κατά κεφαλήν (και όχι κατά μήνες εργασίας) έκτακτες εισφορές του Ι.Κ.Α. (π.χ. επίδομα κατασκήνωσης), β) το τεκμήριο τζίρου για τον υπολογισμό (τεκμαρτών φυσικά) κερδών, γ) οι πιθανότητες για έκτακτο φορολογικό έλεγχο, αφού συνυπολογίζεται ο αριθμός απασχολουμένων, ανεξαρτήτως διάρκειας απασχόλησης στην επιχείρηση.

    Βλέπει κανείς πραγματικά φως στη σήραγγα;

    Το πυκνό και συχνά μεταβαλλόμενο κανονιστικό πλαίσιο στον χώρο της οικονομίας και της αγοράς εργασίας δεν ταιριάζει σε χώρα με ύφεση και ανεργία ανάλογη με αυτές περιόδων πολέμου. Οι πολιτικοί μας δεν το βλέπουν, επειδή όπως έγραψε και άλλος συσχολιαστής ενωρίτερα αρκετοί εξ αυτών δεν έχουν πραγματικά εργασθεί ή επιχειρήσει. Τα αποτελέσματα τών επιλογών μας και των επιλογών των είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού.

    Συμφωνώ πάντως εν μέρει με το άρθρο, ότι δεν έχουμε πεινάσει αρκετά. Όχι μόνον για να αναζητήσουμε εργασία που ως σήμερα περιφρονούμε, αλλά και για να αλλάξουμε πρώτα τρόπο σκέψης και στη συνέχεια τις παθογένειες τού χθες. Πενήντα τόσα χρόνια από το 1961 που πρωτοπαρουσιάσθηκε, το "Αλίμονο στους νέους" του Αλέκου Σακελλάριου ηχεί σήμερα όλο και πιο έντονα στα αυτιά μας.

    Δεν έχω καλύτερη (δυστυχώς) πρόταση από την παρακάτω: εισαγωγή νέας μορφής εργόσημου για όλες τις μη μόνιμες εργασίες, π.χ. με διάρκεια μέχρι τρεις μήνες. Ο εργοδότης και ο απασχολούμενος (ο οποίος δεν μπορεί να είναι λήπτης επιδόματος ανεργίας από τον Ο.Α.Ε.Δ.) συνυπογράφουν ιδιωτικό συμφωνητικό με τους όρους εργασίας και την προσφερόμενη αμοιβή, με θεώρηση του γνησίου της υπογραφής των στα Κ.Ε.Π. Σε περίπτωση ανηλίκου, απαιτείται η συγκατάθεση του κηδεμόνα του. Ο εργοδότης για αμοιβή Χ ευρώ, αγοράζει ανώνυμο εργόσημο Χ+15% ευρώ (με το επιπλέον 15% να καλύπτει πλήρως τις φορολογικές υποχρεώσεις του εργαζομένου - για το συγκεκριμένο εισόδημα, χωρίς ουδεμία συμμετοχή του εργοδότη στην ασφαλιστική κάλυψη του εργαζομένου, η οποία μπορεί να μην υπάρχει ή να υπάρχει μέσω γονέων ή ως φοιτητού). Τυχόν ατυχήματα εν ώρα εργασίας δεν καλύπτονται από τον τυχόν προηγούμενο φορέα ασφάλισης του εργαζομένου, άρα η αποζημίωση βαρύνει τον εργοδότη. Ο εργοδότης δεν υποχρεούται σε καμμία επιπλέον δήλωση τής εργασίας τού εργαζομένου και ταυτόχρονα δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την δαπάνη ως επιχειρηματικό έξοδο. Ο εργαζόμενος δεν υποχρεούται σε δήλωση του παραπάνω εισοδήματος. Αν και τα δυο μέρη δεν συμφωνούν με τα παραπάνω μπορούν να επιλέξουν την ασφάλιση μέσω Ι.Κ.Α. ως ισχύει σήμερα.

    Η πρόταση δεν προσποιείται ότι είναι δίκαια, λογική, ή ιδανική. Προσπαθεί απλώς να αφαιρέσει απώλειες τριβής από μια διαδικασία, ώστε να καταστήσει την επιλογή ελλήνων εργαζομένων προτιμητέα. Ενέχει κέρδη και ρίσκα για αμφότερα τα μέρη. Ως υπεύθυνοι ενήλικες (ο κηδεμόνας στην περίπτωση ανηλίκου), ας τα ζυγίσουν και ας αποφασίσουν.

  16. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 15/12/2013 16:06:59

    Ο Τζακ είναι ένα παλληκάρι γύρω στα εικοσιδύο από το Νιούκασλ. Άμα δει κανείς το χάρτη, η κομητεία του Νιούκασλ είναι στο βορειονατολική Αγγλία. Κάθε Παρασκευή πρωί λοιπόν ο Τζακ παίρνει το τρένο και κατεβαίνει στις ακτές της Μάγχης στο εργοστάσιο που δουλεύω κοντά στο Σαουθάμπτον. Κάνει γύρω στις 7 ώρες ταξίδι διασχίζοντας το μισό νησί. Δουλεύει στη βάρδια του Σαββατοκύριακου, 12 ώρες κάθε βράδι μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας. Το Σ/Κ μένει σε ένα πανδοχείο κοντά στο εργοστάσιο και Δευτέρα χαράματα ξαναπαίρνει το τρένο για να πάει σπίτι του, εκτός αν μείνει για υπερωρία κανά δυο μέρες ακόμα. Νεαρός μηχανουργός είναι το παλληκάρι. Ένα βράδι τον ρώτησα, δείχνοντάς του μερικά «κόλπα» στη φρέζα, γιατί το κάνει αυτό. (Ανάθεμαβέβαια κι αν καταλαβαίνω τα μισά από αυτά που λέει γιατί στο Στρατηγάκη δε σε μαθαίνουν τις τοπικές εγγλέζικες διαλέκτους!) Γιατί «σκοτώνεται» να κάνει τόσες ώρες ταξίδι για να δουλεύει τόσο μακριά από το σπίτι του. Ξέρω ότι κι εκεί υπάρχουν ευκαιρίες και μάλιστα με καλά λεφτά. Δε μου έδωσε κάποια «λογική» απάντηση. Απλά τα λεφτά είναι πολύ καλά γι’ αυτόν. Ήθελε να δουλέψει σε μια μεγάλη εταιρία του κλάδου για το βιογραφικό του. Ήθελε να ξεφύγει λίγο από τη βάση του. Η Σκωτία που είναι κοντά στο σπίτι του, αν κι εκεί έχει καλά μεροκάματα, του φαίνεται πολύ κρύα το χειμώνα. Τέλος πάντων, κέφι του. Μπορεί και να φταίει και καμιά πιτσιρίκα της περιοχής· δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι ο Τζακ δε θα μείνει ποτέ από δουλειά. Σε αντίθεση με κάτι άλλους τελειωμένους που βλέπω και στο Νησί (το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό. Είναι μάλλον ενδημικό της καλοζωισμένης Δύσης). Αλλά ο Τζακ έχει ένα πλεονέκτημα. Έχει επιλογές. Υπάρχουν εργασιακές ευκαιρίες και μάλιστα πολλές αυτή την περίοδο. Και όταν θα έρθει η αναδουλειά, μάλλον θα τα καταφέρει καλύτερα από τους άλλους γιατί έχει μάθει από μικρός να μην είναι στατικός.
    Όταν όμως δεν έχεις ευκαιρίες όμως, τα πράγματα είναι σκούρα. Και όταν δεν έχεις μάθει να είσαι κινητικός, ευέλικτος, να προσαρμόζεσαι δηλαδή στις μεταβαλλόμενες εργασιακές συνθήκες, έχεις ακόμα μεγαλύτερο μειονέκτημα. Δεν ξέρω αν κάποιος θα παράταγε τη θαλπωρή του σπιτιού του στην Αθήνα για να πάει στα Γιάννενα να δουλέψει. Κάποιοι ενδεχομένως θα το έκαναν αν είχαν την ευκαιρία. Ας είμαστε δίκαιοι με την ελληνική νεολαία. Αυστηροί αλλά δίκαιοι. Αυτοί που χρειάζονται τον λίθο του αναθέματος είναι μάλλον κάποιοι γονείς.

  17. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 15/12/2013 16:11:16

    Αγαπητέ Ακένατον,
    δυστυχώς, αυτό είναι γενικότερο πρόβλημα όλης της Ευρώπης.
    Είναι, πάντως, γεγονός πως η πορνογραφική αισθητική της μετά το 1981 εποχής έκανε συνώνυμες τις έννοιες δουλειά και δουλεία.

    • akenaton avatar
      akenaton @ Μανιάτης 15/12/2013 18:23:25

      Εξαιρετικός!

  18. MAYRO XABIARI avatar
    MAYRO XABIARI 15/12/2013 16:46:16

    Και σε μένα άγγιξε κάποιες βαθιές χορδές αυτό το άρθρο Akenaton, νομίζω ότι έχεις δίκιο σε όσα λες και συ κι ο Μετανάστης για το πότε και πως "χάλασε" αυτή η εικόνα και η αντιμετώπιση της εργασίας από τον Έλληνα. Συγχαρητήρια!

    ΥΓ άσχετο με το θέμα: Σου χρωστώ μια απάντηση σε κάτι που με ρώτησες πριν αρκετούς μήνες, σε σχολιασμό ενός άρθρου σχετικά με σημαντική δίκη στη Θεσσαλονίκη, ("τι έχει η σύνθεση του δικαστηρίου;") δεν ξέρω αν το θυμάσαι. Κάποιες καταγγελίες προ ολίγων ημερών σε εκπομπή του Τριανταφυλλόπουλου (που απλά επιβεβαιώνουν γνωστά πράγματα σε όσους έστω και εμμέσως είναι εμπλεκόμενοι) , σε συνδυασμό με το πως βοά ο νομικός κόσμος σχετικά με αυτές, δίνουν την απάντηση.

    • akenaton avatar
      akenaton @ MAYRO XABIARI 15/12/2013 18:22:29

      Ναι, το θυμάμαι. Ευχαριστώ και για τα καλά λόγια και για την οφειλόμενη απάντηση.

  19. martios avatar
    martios 15/12/2013 19:34:24

    akenaton,συγχαρητήρια πλήρης ανατομία της σημερινής παθογένειας.

  20. Billxan avatar
    Billxan 16/12/2013 18:47:27

    Αφού είναι τέτοια ευκαιρία η εργασία στην κάθε Μανωλάδα γιατί δεν πάτε βρε παιδιά, όσοι δεν είστε τεμπέληδες; Πηγαίνετε και μην το πείτε πουθενά, μην σας προλάβουν την θέση. Οι θέσεις δεν είναι απεριοριστες εξάλλου. Τι το συζητάτε εδώ μέσα και το λέτε σε άλλους που θα σας φάνε την θέση. Πάρτε το ποδηλατάκι, ή το πατίνι και βουρ.

  21. Δήμητρα Μ. avatar
    Δήμητρα Μ. 26/08/2015 23:06:18

    15,000,000+ είναι τα δηλωμένα θύματα ληστείας ποδηλάτων, ετησίως. Juan J. Monsalve, Andre Roi και Christobal Cabello, 3 ποδηλάτες-ιδρυτές, νεαροί επιστήμονες και συνεργάτες-επιχειρηματίες, με ανοιχτά, καινοτόμα μυαλά: βρήκαν τη λύση στο χρόνιο πρόβλημα της κλοπής ποδηλάτων το οποίο, πλήττει κυρίως, νεαρά άτομα με περιορισμένο βαλάντιο. Το Yerka, είναι το πρώτο στον κόσμο ποδήλατο τεχνολογίας αιχμής. Το πρώτο στον κόσμο, "Αλήστευτο Ποδήλατο". Το Yerka, εξωτερικά, μοιάζει με οποιοδήποτε άλλο ποδήλατο. Όμως, το εσωτερικό του κάνει τη μεγάλη διαφορά, γι αυτό όπου και αν το αφήσετε, εκεί ακριβώς θα το ξαναβρείτε. Με ενσωματωμένη στο ποδήλατο κλειδαριά, με άριστα υλικά κατασκευής, με ασφάλεια, με άνεση, με άριστο σχεδιασμό, με Yerka εφαρμογές, με Bluetooth σύνδεση. Και με πρόβλεψη, οι ρόδες του ποδηλάτου Υerka, να είναι και αυτές 'κλειδωμένες' και ασφαλισμένες από τις κλοπές. Αυτό, είναι ένα ολοκληρωμένο ποδήλατο. Αυτό, είναι "Το Μέλλον των Ποδηλάτων". Βγαίνει στη μαζική παραγωγή 300 Yerka ποδηλάτων: με 200 πωλήσεις στη Χιλή και με άλλες 100 πωλήσεις ήδη διασφαλισμένες. Οι νεαροί επιχειρηματίες, χρειάζεται να συγκεντρώσουν ένα εκατομμύριο δολλάρια ΗΠΑ επένδυση (crowd-funded), για τη παγκόσμια παραγωγή του Yerka, από το 2017. (πηγή: CNN Tech) http://tinyurl.com/qg2ccch (YT-vid)

  22. tt avatar
    tt 27/08/2015 09:14:35

    Η τραφικοκρατια, το πολίτευμα της ελλαδας. Οι Κολομβιανοί ονομάζουν τις πρόσφατες δεκαετίες-εφιάλτη με ενα περίεργο ονομα : narcocracia, ναρκωκρατία δηλαδή, γιατι αναγνωρίζουν οτι το κρατος είχε ηττηθεί ή μαλλον είχε αλωθεί απο τα καρτέλ της κόκας. Χαρακτηριστική η περιπτωση του Εσκομπαρ και του καρτέλ του Μεντεγιν , ο οποίος πολέμησε ανοιχτά το κρατος και νικούσε, επι χρόνια ολόκληρα, την αστυνομία, τον στρατό, τους δικαστές, τα ΜΜΕ κτλ. Το δίλλημα που έθετε ο Escobar ηταν απλό: plata o plomo, μίζα η μολύβι. Εδω ακριβώς φαίνεται η υγεία της Κολομβίας και η ΣΑΠΙΛΑ της ελλαδας: Μονο το 1991, δολοφονήθηκαν 6.349 Κολομβιανοί ήρωες. Αστυνομικοί και στρατιώτες (κυρίως) αλλα και δικαστές, εισαγγελείς, βουλευτές, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ΜΚΟ, μάρτυρες εγκλημάτων θα μπορούσαν να είχαν διαλέξει τη μίζα. Αλλα δεν το εκαναν. Η αληθεια ειναι βεβαια πως δεν ηταν όλοι τοσο ήρωες. Σε καποια φάση η χώρα, αναγνωρίζοντας πως δεν θα βρισκόταν δικαστές, δεσμοφύλακες κλπ που θα μπορούσαν να καταδικάσουν και να φυλακίσουν τον Εσκομπαρ, συμφώνησε με τις ΗΠΑ να τον εκδώσει αμέσως μόλις συλληφθεί. Υπήρχε βεβαια η μικρή λεπτομέρεια της σύλληψης... Ο Εσκομπαρ, σε μια σουρεαλιστική δημοσια διαπραγμάτευση με το κρατος, προσφέρθηκε να ξοφλήσει το εξωτερικό χρέος της χώρας (!!!) με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Όταν αυτό δεν έπιασε, ξανάρχισε της δολοφονίες, μέχρι που οι πολιτικοί έπιασαν το υπονοούμενο και άλλαξαν το Σύνταγμα της Κολομβίας, απαγορεύοντας την έκδοση κολομβιανών σε άλλες χώρες... Με το που άλλαξε το Σύνταγμα ο Εσκομπαρ παραδόθηκε κι έμενε σε μια "φυλακή" που έχτισε ο ίδιος σε μια ωραιότατη συνοικία του Μεντεγιν. Βεβαιως επρόκειτο περί μιας βίλας , με ντίσκο, με καθημερινή προσέλευση γυναικών, κτλ. Ουσιαστικά ηταν ενας κατ'οικον περιορισμός, και οχι πολυ αυστηρός. Μετά απο ενα χρόνο, εξευτελισμένη, η κυβερνηση της Κολομβίας προσπάθησε να τον μεταφέρει σε φυλακή. Ο Πάμπλο απέδρασε... Βεβαιως υπήρχε και η πτυχή της φιλανθρωπίας : Οταν μια χωματερή-φαβέλα του Μεντεγιν πήρε φωτιά, ο Εσκομπαρ έχτισε 400 κανονικά σπίτια στην θέση της και τα χάρισε στους κατοίκους. Ακομα και σήμερα οι κάτοικοι ονομάζουν την περιοχή barrio Pablo Escobar. Μιλάμε για τον ίδιο που σκότωνε ανθρώπους σαν μυρμήγκια. Τον βιομήχανο κόκας... Τι σχέση εχουν αυτά με την Ελλάδα; Ειναι προφανές νομίζω πως απο όταν ανέλαβε ο Ερντογαν την εξουσία, η χώρα μας αλώθηκε, πρώτα σε επίπεδο θεσμών και μετά κυριολεκτικά, απο τους τραφικερ. Σαν την Κολομβια, αλλα με σαφώς λιγότερες αντιστάσεις και ήρωες. Κανεις δεν χρειάζεται να απειλήσει με σφαίρες όταν όλοι δέχονται την μίζα. 500.000 άτομα επι 10.000 δολάρια (μετριοπαθείς υπολογισμοί) μας κάνουν εναν τζίρο 5.000.000.000 $. Μονο σε ενα ετος αυτος ο τζίρος. Μονο η είσοδος (υπαρχει η παραμονή, η νομιμοποίηση, η διαφήμιση/προπαγάνδα και για όσους το επιθυμούν η έξοδος. Άλλες εταιρείες του ομίλου αυτές, αλλα εξίσου κερδοφόρες). Μιλάμε για μονάδες του ΑΕΠ... ΧΑΛΑΡΑ ο μεγαλύτερος όμιλος επιχειρήσεων της χώρας λοιπόν, κάπως σαν το καρτέλ του Μεντεγιν. Μεγαλύτερος απο τις τράπεζες, τα ΜΜΕ, την ΔΕΗ κτλ. Το λεω για να γινει αντιληπτό το μέγεθος του τράφικιν. Τα αποτελεσματα τα βλέπουμε. Δεν θα κουράσω με το ποιος κάνει τι, πως γράφονται οι νόμοι κτλ. Μια λεπτομέρεια μονο: στον τελευταίο λάθρονόμο της Τασίας ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΘΗΚΕ το τράφικιν. Το ανήγγειλε το υπουργείο με καμάρι, δεν εγινε στα μουλωχτά. Η Κολομβια έζησε. Η Ελλάδα πεθαίνει. 2 failed states. Θα εχουν ίδια αποτελεσματα; Κάτω η τραφικοκρατια!

  23. tt avatar
    tt 27/08/2015 09:42:07

    Απο τη μια θυμάστε την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, με νάρκες σε ολα τα συνορα μας (θετικό) χωρις μετανάστευση απο το παραπέτασμα (θετικό ), με φυλακή για τους τυχόν παράνομους μετανάστες (αυτονόητο, τότε) κι απο την άλλη κατηγορείτε τους νέους γιατι δεν ανταγωνίζονται τους Μπενγκάληδες που ζούσανε στη χώρα τους σε σπηλιές ή καταχαμα , οποτε 30 άτομα σε ενα σπίτι, ή στάβλο τους φαίνεται πολυτέλεια. Κάναμε εισαγωγή των συνθηκών του Μπαγκλαντές , της ελονοσίας και του φόνου για 5 ευρω. Αυτό ειναι κατάντια, δεν ειναι παγκοσμιοποίηση. Θα προτιμούσα μετανάστευση με κριτήρια Σιγκαπουρης, μονο μηχανικούς και γιατρούς, μονο κατόπιν προσκλήσεων απο εταιρείες, αφου αποδείξουν οτι δεν υπαρχει ικανός ντόπιος...Δεν αναρωτιέστε γιατι δεν πνίγονται οι πάμπτωχοι Ινδονήσιοι καθ'οδον προς την Πάμπλουτη Σιγκαπούρη; Ειναι γιατι ξέρουν οτι πριν απελαθούν θα λάβουν και βουρδουλιές για σουβενίρ . Μιλάμε στο failed state, στη χώρα χωρις συνορα, σαν να ηταν κανονικό κρατος. Δυστυχώς με τα μυαλά μας η οικονομική καταστροφή θα ακολουθηθεί απο τζιχαντ. Να σας ρωτήσω κατι αλλο. Αν είχατε ανήλικη κόρη (εγώ εχω) θα την αφήνατε να παει για δουλειά με αθηναϊκό λεωφορείο; Εγώ, ειλικρινά σας λεω, οχι. Υγ. Η δικη μου ανάλογη εμπειρία ηταν σε ρεκτιφιέ και αποθήκη ανταλλακτικών στον Βοτανικό, όταν είχε μηχανουργεία, οχι μπουζούκια. Επειδη ήμουν άσχετος με το αντικείμενο , κουβαλούσα επι δεκάωρο έμβολα και χιτώνια σε αποθήκη τεσσάρων ορόφων. Τις υπόλοιπες 14 ώρες της ημέρας κοιμόμουν.

  24. Σόλοικος avatar
    Σόλοικος 27/08/2015 10:58:45

    Υπέροχα νοσταλγικό το κείμενο για την εποχή της χαμένης παιδικής μας αθωότητας. Ήταν λύσεις ανάγκης αυτές οι περιστασιακές απασχολήσεις μας τα καλοκαίρια είτε στα χωράφια μαζεύοντας και δένοντας τριφύλλια είτε στην διάνοιξη δρόμων στην επαρχία, που μας έδιναν την αίσθηση της δημιουργικότητας. Το ποδήλατό μου τύπου Rally, με κόκκινο χρώμα δώρο των μεταναστών γονέων μου στη Γερμανία, όνειρο ζωής για την εποχή, μου το έκλεψαν τον Μάϊο του 1975 όταν είχαμε πάει την πενθήμερη εκδρομή του σχολείου και πριν τελειώσουμε το Λύκειο. Γνώριζα τον κλέφτη που ήταν από διπλανό χωριό, αλλά ποιός ήξερε τότε και ποιός ήθελε να μπλέξει διεκδικώντας το δίκαιο του; Άλλωστε ο κλέφτης ποδηλάτων το κινηματογραφικό έργο του Μάριο Ντε Σίκα θεωρείται το αριστούργημα της έβδομης τέχνης. Αργότερα δούλεψα μέχρι να εξοικονομήσω χρήματα για να αγοράσω ένα κουστούμι, αξίας τότε 3.600 δραχμές και μετά γκαρσόνι μέχρι και να ασκήσω επάγγελμα για την εξοικονόμηση των προς το ζην. Τότε οι δουλειές ήταν ευκολότερες και η προσφορά στην αγορά εργασίας μεγαλύτερη. Καμία όμως απ' αυτές τις εργασίες μας δεν ήταν αυτοσκοπός μας, αλλά μεταβατικό στάδιο για να δημιουργήσουμε κάτι σημαντικότερο και αποδοτικότερο. Οι εποχές όμως άλλαξαν. Τα παιδιά μας δεν είναι καλομαθημένα ή δεν έμαθαν να βιοπορίζονται με καθημερινό αγώνα, αλλά έχουν άλλες προσλαμβάνουσες και δεν τα απασχολεί να περιμένουν να γεννήσει η κότα το αυγό, για να μπορέσουν να το φάνε και να επιζήσουν, γιατί αυτό που θεωρούν αυτονόητο και για εμάς ήταν τότε σημαντικό, αποτελεί γι' αυτά και για όλους μας οπισθοδρόμηση σήμερα. Εμείς ευθυνόμαστε για την κατάσταση της κοινωνίας μας σήμερα, που πεινασμένοι για καλοπέραση και ματαιόδοξοι στους στόχους μας, δημιουργήσαμε μη συμβατά με τις οικονομικές μας δυνάμεις καταναλωτικά πρότυπα. Τα παιδιά μας και καλλίτερα σκέπτονται και καλλίτερα ενεργούν. Δεν τα διακρίνει καμία έπαρση όσες επιτυχίες και αν έχουν, αντίθετα με την γενεά μας, που και από επιδειξιομανία διακατεχόταν και από μεγαλοστομίες δεν φειδόταν......

  25. ΝΙΚΟΣ Π. avatar
    ΝΙΚΟΣ Π. 27/08/2015 12:15:28

    Η ιστορία σου αγαπητέ Ακενατών είναι παρόμοια με εκείνην της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού. Την έζησα ακριβώς και εγώ, όπως την περιγράφεις, όταν ήμουν πολύ νέος. Αλλά αυτή ήταν πολύ ευχάριστη και ξεκούραστη εργασία. Η σκληρή εργασία που έζησα απο τα 12-13 μου ήταν το φύτεμα καπνού με ξύλινο σουφλί σε ξερικό χωράφι, και ποτίστρα στο χέρι για να πιάνει το φυντάνι, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ... Σήμερα, δουλειά σαν την δική σου, την ζουν και τα δύο παιδιά μου, που αν και μεταπτυχιακοί φοιτητές έκαναν εδω και χρόνια τέτοιες χειρωνακτικές δουλειές, πωλητές σε λαχαναγορά-ταμίες σε σουπερμάρκετ, γκαρσόνια και ιδιαίτερα Αγγλικά και Γαλλικά σε παιδάκια, και έχουν ήδη πραγματοποιήσει τα πρώτα τους όνειρα με δικά τους λεφτά. (Αλλωστε , λόγω ανεργίας, εγώ πλέον δεν έχω να τους δώσω...)Σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των νέων μας οχι μόνο δεν θεωρεί τις χειρωνακτικές εργασίες υποτιμητικές, αλλά δυσεύρετες, σπάνιες και σπεύδουν να τις αρπάξουν και με το 1/4 της αμοιβής, αρκει να τις βρούν...Εκείνο λοιπόν που με εξοργίζει αφάνταστα είναι να ακούω Γερμανούς, παιδιά και εγγόνια των φασιστών που εκτέλεσαν 1.000.000 άοπλους!!! Έλληνες, να μας θεωρουν τεμπέληδες και συλλήβδην δημόσιους υπαλλήλους πουλημένους στους νταβατζήδες και τους πολιτικούς-πόρνες τους. Δεν με αγανακτεί τόσο το γεγονός οτι μέσα σε ένα μήνα το 2009, ό,τι φτιάξαμε με τόσο ιδρώτα και αίμα, αποφάσισαν και διέταξαν και μας το υποτίμησαν κατά 75% τουλάχιστο, επειδή αυτοί με τους Τσοχαντζαραίους μας χρέωναν εν αγνοία μας όσα ήθελαν, και όταν έσκασαν οι Leehman Brothers τους, επειδή αυτοί ήταν χωμένοι στην απληστία τους και δεν το περίμεναν, όπως και το τωρινό με την Κίνα, όρμησαν να μας φάνε σαν γουρουνόπουλα... Βεβαίως και δεν μας φταίνε οι ξένοι, (ποιός τους χ@ζει άλλωστε) αλλά δεν προκάλεσαν την Παγκόσμια κρίση , ούτε χρεωκόπησαν τις "τίγρεις του Βορρά" Ισλανδία και Ιρλανδία οι πλεονάζοντες Δ.Υ. της Ελλάδας που ανέκαθεν μοιράζονται έναν μισθό Βρυξελλώς στα δύο και αισθάνονται και πουλημένοι στους πολιτικούς λες και τους πλήρωσαν το μισθό απο την τσέπη τους. *Ποδήλατο ΕΣΚΑ πράσινο (το έχω ακόμα) αγόρασα απο τη δουλειά που έκανα τα απογεύματα, όταν ήμουνα στο στρατό, το 1981 και γύρισα μ' αυτό όλη την Κρήτη.

  26. ΓΡΗΓΟΡΗΣ avatar
    ΓΡΗΓΟΡΗΣ 27/08/2015 13:04:03

    Ας δωσουν πρωτοι οι πολιτικοι το παραδειγμα τους στην κοινωνια,στελνοντας τα δικα τους παιδια στις εποχιακες/χειρονακτικες εργασιες... Μα τι λεω ,εδω δεν τα στελνουν ουτε στον Ιδιωτικο τομεα να δουλεψουν παρα τα βαρυγδουπα πτυχια τους.Ολοι σιτιζονται απο το Δημοσιο, μεταπτυχιακο στην Αμερικη & μετα Βουλευτες κατευθειαν...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.