29/11/2009 23:59
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Είναι παράξενη αυτή η βραδιά…



Είναι παράξενη ετούτη εδώ η βραδιά, διαφορετική…

Νύχτα Νοεμβρίου είναι και όμως θα μπορούσα να ορκιστώ ότι έξω μυρίζει άνοιξη, ελπίδα και προσμονή. Ξημερώνει μέρα μοναδική, η ήμερα εκείνη που χρόνια τώρα την είχαμε στην καρδιά μας. Μέρα που πάντα ελπίζαμε να έλθει, αλλά ποτέ δεν την βλέπαμε να ζυγώνει γιατί μάλλον φταίξαμε και εμείς.

Τι και αν είμαστε Έλληνες και τούτο τον τόπο εδώ τον πονάμε. Ήμασταν απόντες από αυτό που λέμε πολιτική. Για Ελλάδα δεν μιλάγαμε γιατί ακραίους θα μας έλεγαν. Εθνικιστές δεν ήμασταν ποτέ, αλλά γαμώτο μου, αυτόν εδώ τον τόπο τον νοιαζόμαστε, και ας είναι η σχέση αγάπης μαζοχιστική, μιας και αυτή η ριμάδα η πατρίδα σε πονάει τόσο.

Άλλοι μιλάγανε και αποφάσιζαν για μας αυτά τα χρόνια βλέπεις. Ο γιος και η κόρη ενός συνταξιούχου βουλευτή που στην γυναίκα του άφησε οικόπεδα και σπιτικά, και στους γόνους του, άφησε όλους εμάς. Κάτι χιλιάδες  ψηφαλάκια.

Και εμείς εκεί, ψηφίζαμε για να διορίσουμε το παιδί μας -και ας είχε τρία πτυχία-, για να κάνουμε καλύτερο στρατό -και ας δικαιούμαστε κατ εξαίρεση μετάθεση-, για να βρούμε ένα δωμάτιο σε ένα βρώμικο νοσοκομείο, για ένα αξιοπρεπή θάνατο ενός ανθρώπου που πλήρωνε τούτο εδώ το κράτος μια ζωή.

Πουλάγαμε όνειρα και ιδανικά για τα αυτονόητα. Μα πιο πολύ, πουλάγαμε την ψυχή μας και το μέλλον μας τόσα φτηνά, σε μια ”οικογενειακή δημοκρατία”. Και το κεφάλι κάτω…

Ο πατέρας μου –θεός σχορέστον –  με είχε φάει θυμάμαι από τότε που τελείωσα το λύκειο να με ΄΄βάλει΄΄ στο δημόσιο. Τον ‘’θάνατο’’ αυτόν δεν  τον επέλεξα τότε, και ακόμα και τώρα, που ζω στο πετσί μου την παραλογία του διεστραμμένου μας κράτους και παλεύω μέρα με την μέρα για τα αυτονόητα, δηλώνω καθαρός.

Δεν θα βρείτε λοιπόν, το όνομα μου σε καμία αίτηση πρόσληψης, σε κανένα διαγωνισμό βολέματος. Εδώ στην μάχη της ζωής, έχοντας μείνει σταθερός στο όνειρο ότι μια δουλεία πρέπει να είναι δημιουργική για να σου γεμίζει την καρδία, την ψυχή, και μετά την τσέπη.

Στο τοίχο του σπιτιού μου θα βρείτε πτυχία και μεταπτυχιακά σε υπέροχες χρυσές κορνίζες. Κατάντησαν ντεκόρ ενός τοίχου που χρωστάω σε μια τράπεζα και περηφάνια μιας μάνας.

Ξέρω δεν είμαι μόνος, αλλά αυτό παρηγοριά δεν είναι.

Και όμως. Ετούτη εδώ την νύχτα μετά από πάρα πολύ καιρό νιώθω ελπίδα για το αύριο. Νιώθω ότι κάτι αλλάζει. Ξέρω πως δρόμος ακόμα πολύς υπάρχει, αλλά απόψε είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ένα ταξίδι ξεκινά. Το τελευταίο ταξίδι της ελπίδας μου.

Τελικά την ριμάδα την Ιστορία οι μάζες την γράφουν και όχι τα τζάκια.

Αντώνη σε ευχαριστούμε που μας το υπενθύμισες και μην μας προδώσεις …

AM

http://www.spindoc.gr/archives/1646

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 30/11/2009 00:18:06

    Σωστό.
    Μην προδοθούν πάλι, αύριο το πρωί αρχίζει η αληθινή δουλειά.
    Σήμερα ψήφισαν άτομα που ήταν απογοητευμένοι και έλειπαν στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.
    Άνθρωποι που γράφτηκαν μέλη για να ψηφίσουν και μέχρι εχθές έβρισκαν κλειστές πόρτες στις πιασμένες καρέκλες των οργανώσεων.
    Άνθρωποι που ακόμα και σήμερα που μερικοί δεν μπορούσαν να οργανώσουν ούτε μια απλή ψηφοφορία περίμεναν ώρες για να καταθέσουν την άποψή τους για την χώρα που θέλουν.
    Ολοι οι εκπρόσωποί μας (και οι τρεις υποψήφιοι συμπεριλαμβανόμενου) μας οφείλουν μία συγνώμη για όσα μας πίκραναν.
    Μιλήσαμε το καλοκαίρι και μας αγνόησαν.
    Φωνάξαμε τον Οκτώβρη και δεν μας άκουσαν.
    Ελπίζω τώρα να μας υπολογίσουν, πολλοί από από εμάς δεν ζητούμε τίποτα, ούτε καρέκλες ούτε θέσεις, απλά συνέπεια και συνέχεια.
    Όχι άλλα προδομένα όνειρα, είναι κρίμα η παράταξή μας να έχει καταντήσει σε αντιγραφή του συστήματος ΠΑΣΟΚ σε κυβερνητικές πρακτικές.

    ΥΓ

    -σε όσους συγκρίνουν νούμερα να θυμίσω ότι σήμερα ψήφισαν όσοι επιθυμούν να είναι μέλη και όχι φίλοι
    -σε όσους πανηγυρίζουν να θυμίσω ότι Πρόεδρο της ΝΔ επιλέξαμε
    -σε όσους λυπούνται να θυμίσω ότι Πρόεδρο της ΝΔ επιλέξαμε
    Ούτε αυλές ούτε μηχανισμούς, η αναγκαστική συμβίωση και συνεργασία όλων των στελεχών είναι η απαίτηση της βάσης.
    Οποιος από τους βαρόνους, βουλευτές, συνδικαλιστές, τοπικούς άρχοντες διαφωνούν δεν διαφωνούν με τον Πρόεδρο της ΝΔ.
    Διαφωνούν με τις προσδοκίες της βάσης που σήμερα σε ένα απλό φάκελο εκφράστηκαν και κατατέθηκαν στην κάλπη.

  2. wanderer avatar
    wanderer 30/11/2009 00:32:51

    Φίλε ΑΜ μίλησες μέσα στην καρδιά μου. Ευχαριστώ.

  3. andreas avatar
    andreas 30/11/2009 03:11:46

    Έτσι και εγο φίλε μαζίσου! ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΑΞΙΖΕΙ ΕΝΑ ΜΠΡΑΒΟ ! ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΡΕ ΓΑΜΟΤΟ ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΛΛΟΣ ΠΑΤΟΣ!

  4. Φωτεινή avatar
    Φωτεινή 30/11/2009 07:00:54

    Μα το Θεο, τουτο το κειμενο μου εφερε δακρυα στα ματια--ειναι απο καρδιας ετσι οπως και ο Αντωνης μας μας μιλησε απο καρδιας και εφερε παλι την ελπιδα και ο χαμογελο στα προσωπα μας.

    Απο ΗΠΑ στελνω την αγαπη μου στην πατριδα γιατι τα ξενα δεν γινονται πατριδα. . .

    • B.K.Σ. avatar
      B.K.Σ. @ Φωτεινή 30/11/2009 19:50:45

      κι εμένα πριν που το διάβασα στην Ολυμπία, Φωτεινή.
      (μέσα από το λόγο σου μιλάει η ψυχή όλων μας. Νά ΄σαι καλά ΑΜ. Επιτέλους ΚΑΙ με το κεφάλι ψηλά ΚΑΙ με θάρρος στη καρδιά!)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.