#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/10/2010 08:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Δυο σχολές σκέψεις περί λιτότητας



Ο πιο τελευταίος αγώνας οικονομικών πολιτικών, διεξάγεται ανάμεσα σε δυο πλευρές. Η μία συμπεριλαμβάνει στις τάξεις της  τον πρόεδρο Ομπάμα, τους νομπελίστες Paul Krugman, και Joseph Stiglitz, το ΔΝΤ, και άλλους όπως οι Ed Balls  και Larry Summers.

Η άλλη πλευρά διαθέτει τον Βρετανό George Osborne, τον πρόεδρο της ΕΚΤ Jean-Claude Trichet, τους οικονομολόγους του Harvard, Alberto Alesina and Silvia Ardagna, και τους ηγέτες της Ισπανίας, Ιρλανδίας και  Ελλάδας.

Οι διαφορές που χωρίζουν τις δυο ομάδες δεν είναι ασήμαντες. Η πρώτη  πιστεύει πως η λιτότητα αποτελεί λάθος, και θα φέρει την ύφεση, ή και κάτι χειρότερο. Όπως λένε, οι μειώσεις των ελλειμμάτων αφαιρούν χρήμα που θα πήγαινε στη κατανάλωση. Καλή η λιτότητα, αλλά όχι για τώρα.

Η άλλη ομάδα  βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Διαφωνώντας με το σύνολο σχεδόν των συναδέλφων του, ο Trichet ισχυρίζεται πως η μείωση των ελλειμμάτων, προσφέρει εμπιστοσύνη στα ομόλογα των σχεδόν χρεοκοπημένων χωρών, ενθαρρύνει την ιδιωτική επένδυση, και επιταχύνει την οικονομική τους ανάκαμψη. Έχει ως σύμμαχό του τον Osborne, ο οποίος θεωρεί πως οι αυστηρές περικοπές και η αύξηση της φορολόγησης είναι η πανάκεια για όλα τα δημοσιονομικά δεινά.

Δεν αποτελεί λοιπόν καθόλου έκπληξη, πως ο μέσος πολίτης δεν ξέρει σε ποιον να πιστέψει. Στην Ελλάδα, στη Γαλλία, καθώς και σε άλλες χώρες που εφαρμόζουν μέτρα λιτότητας, τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα υποστηρίζουν πως δεν είναι η ώρα για περικοπές δαπανών και   μειώσεις μισθών. Δεν μας λένε όμως πότε θα είναι η κατάλληλη ώρα για κάτι τέτοιο. Η μόνη πρόταση που κάνουν, είναι να πληρώσουν τη ζημιά οι τράπεζες.

Στη Βρετανία, η μεσαία τάξη που χάνει αρκετά προνόμια, μπορεί να μη βγαίνει στους δρόμους, όμως ξέρει πολύ καλά πως θα ψηφίσει στο μέλλον. Εν τω μεταξύ, οι τραπεζίτες  και οι πιστωτές, κηρύσσουν τα καλά της δημοσιονομικής λιτότητας, των περικοπών, και της αυξημένης φορολογίας, προκειμένου να αποφευχθούν οι χρεοκοπίες. Η Angela Merkel μάλιστα, μοιάζει να θέλει το δημόσιο μαστίγωμα των σπάταλων κρατών, έτσι ώστε οι Γερμανοί ψηφοφόροι της να μην είναι αυτοί που θα χρειαστεί να πληρώνουν για την Ελλάδα και σία. Ακόμη και αν η μη διάσωση της θα πρόσθετε τεράστια προβλήματα στο ήδη εύθραυστο τραπεζικό σύστημα της Γερμανίας, που κρατάει μεγάλο μέρος των χρεών της Ελλάδας και άλλων ασθενών οικονομιών.

Τα πιο λογικά επιχειρήματα υπέρ της απρόσκοπτης συνέχισης  των δαπανών έρχονται από δυο πηγές: Η πρώτη είναι η οικονομική πραγματικότητα. Η πραγματική ανεργία στις ΗΠΑ, αν συμπεριληφθούν όσοι κουράστηκαν να ψάχνουν για δουλειά, και όσοι εργάζονται με μειωμένα ωράρια, είναι πάνω από 17%. Στην Ισπανία, ο ένας στους πέντε είναι άνεργος. Στην Ιρλανδία η ανάπτυξη πάγωσε, καθώς το έλλειμμα, που συμπεριλαμβάνει διασώσεις τραπεζών, έφτασε το 32% του ΑΕΠ.

Το να απαιτούμε μεγαλύτερη λιτότητα από αυτά τα κράτη, μπορεί κάλλιστα να πνίξει την όποια ανάπτυξη από την οποία εξαρτάται η οικονομική τους ανάκαμψη. Και πραγματικά, τόσο η Ελλάδα όσο και η Πορτογαλία απέτυχαν να πιάσουν τους στόχους των εσόδων που έβαλαν, επειδή ακριβώς οι οικονομίες τους συρρικνώνονται. Οι «λογιστές» του ΔΝΤ προβλέπουν πως μια μείωση του ελλείμματος κατά 1% του ΑΕΠ, μειώνει  την ανάπτυξη μεταξύ 0.5% - 1%, ενώ αυξάνει και την ανεργία κατά 0.3%.

Η δεύτερη πηγή είναι  ο Larry Summers με το υψηλό IQ και τη χαμηλή εκτίμηση για τους υπόλοιπους θνητούς, δηλαδή τους πάντες. Ο καθηγητής λοιπόν αυτός εκτιμά πως οι δαπάνες στα ασθενή οικονομικά κράτη, δεν είναι ο μοναδικός λόγος για τα συνεχίζομενα ελλείμματα τους. Σε μια πρόσφατη ανάλυση του, υποστηρίζει πως σήμερα είναι η εποχή που θα πρέπει να φτιαχτεί η υποδομή η οποία και είναι απαραίτητη για να υπάρχουν πετυχημένες οικονομίες με υψηλή παραγωγικότητα. Τα  σημερινά επιτόκια είναι χαμηλά, άρα ο δανεισμός για κατασκευή έργων υποδομής (γέφυρες, δρόμοι, κλπ) είναι πιο φτηνός από ποτέ. Τα εργατικά χέρια αφθονούν, ειδικά στις κατασκευές, και η απασχόληση τους θα ελαφρύνει τα βάρη επί του κοινωνικού κράτους, χωρίς να πιέσει προς τα πάνω τα ημερομίσθια. Όποιος επενδύει σήμερα, τονώνει την ανάπτυξη, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Το χάσμα μεταξύ των δυο παραπάνω σχολών σκέψης είναι πολύ μεγάλο για να γεφυρωθεί. Για αυτό και δεν θα πρέπει να περιμένουμε κάποια συναινετική απόφαση λήψης μέτρων από την επερχόμενη σύνοδο των G-20 στη Σεούλ., όσον αφορά στην απειλή του πληθωρισμού, στην παγωμένη ανάπτυξη, και στους εμπορικούς και νομισματικούς πολέμους που έρχονται. Η μόνη συναίνεση θα είναι την ώρα των φωτογραφιών.

S.A. – Hudson Institute

ΣΧΟΛΙΑ

  1. klausevitz avatar
    klausevitz 15/10/2010 09:26:17

    Σε περιόδους που η εφηρμοσμένη πολιτική σήμαινε ακόμη κάτι,
    οι μαζικές δημόσιες επενδύσεις ήταν το αδιαμφισβήτητο άλογο
    που έσερνε την άμαξα. Είμαστε,δυστυχώς,σε άλλη συγκυρία!
    Μετά την πτώση των Σοβιετικών-το υπέδαφος,όμως, έτρεμε μετά
    την πετρελαική κρίση του '73-η απώλεια πραγματικής εξουσίας
    απο τους πολιτικούς πήρε πρωτόφαντες διαστάσεις. Το μαστίγιο
    πέρασε στα χέρια των πραγματικών entrepreneurs ή.. undertakers
    καλύτερα. Για να μήν μακρυγορούμε η διαδρομή και τα πρώτα...
    αποτελέσματα είναι γνωστά: ο "ύστερος" καπιταλισμός-καζίνο
    κάνει πόλεμο,αφού δεν μπορεί να κάνει τίποτε καλύτερο. Στην
    αρχή κάνοντας χρήση συμβατικών όπλων: φιλελεύθερων,νεο- και
    σοσιαλφιλελεύθερων...ακόμη και παραδοσιακές δυνάμεις της αριστεράς-
    με ή χωρίς τη θέληση τους-εντάσσονταιστο παιγνίδι,ως καταμετρημένη
    σταθερά-όταν επι δεκαετίες αυτοευνουχίζεσαι αυτά παθαίνεις!
    'Οταν το πράγμα δεν αποδώσει υπάρχουν και μη συμβατικά όπλα: η
    αγανάκτηση της "μεσαίας τάξης" και οι περιφερειακοί εθνικισμοί
    μπορούν να ενταχθούν σε νέου τύπου..."παγκόσμιο" μοντέλο συσσώρευσης
    κεφαλαίου...!
    'Αν κάπως έτσι έχουν τα πράγματα,οι παλιές διαμάχες ανάμεσα στις
    σχολές των περιοριστικών μέτρων και της επενδυτικής επέκτασης
    χάνουν το νόημα τους...μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλάξ, χωρίς
    τίποτε να αλλάζει επι της ουσίας!
    Ποιάς ουσίας; Μετά απο τόσους οριακούς αιώνες,τίθεται πλέον ανοικτά
    το θέμα της γενικευμένης δημοκρατίας στην πολιτική,την κοινωνική
    την οικονομική ζωή...! Αυτό είναι το στοίχημα των δεκαετιών που
    έρχονται. Τα υπόλοιπα είναι χάσιμο χρόνου και clivages des écoles!

  2. Katsis avatar
    Katsis 15/10/2010 11:39:39

    Πολύ ωραία φωτογραφία πίνακας

  3. victoria avatar
    victoria 15/10/2010 12:11:31

    Δεν καταλαβαίνω πώς ανήκει το ΔΝΤ στην πρώτη σχολή σκέψης, ενώ στην Ελλάδα (και αλλού φαντάζομαι) πρεσβεύει όχι απλώς μείωση, αλλά μαχαίρι στα δημοσιονομικά και λιτότητα σαν να μην υπάρχει αύριο.

    ?

  4. Νεφέλη avatar
    Νεφέλη 15/10/2010 14:44:03

    SLAVERS THROWING OVERBOARD THE DEAD AND DYING,
    a Joseph Mallord William Turner painting.

    • Νεφέλη avatar
      Νεφέλη @ Νεφέλη 15/10/2010 14:47:09

      Εξαιρετικός πίνακας...
      Ακόμη μία ενδιαφέρουσα εικαστική παρουσίαση, στoν παρόντα ιστότοπο.

  5. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 15/10/2010 16:27:20

    @ klausevitz
    Παρακαλώ διευκρινίσατε την "γενικευμένη δημοκρατία" (γιατί κάθε "δημοκρατία" ισχυρίζεται ότι είναι γενικευμένη, ακόμα και η Λ.Δ. της Β.Κορέας, που τύφλα νάχει η βασιλεία). Αν μπορείται και να την σκιαγραφήσετε στα πλαίσια της ψωροκώσταινας, τόσο το καλύτερο.
    Ο πίνακας: Πραγματικά υπέροχος. Νόμιζα ότι τιτλοφορείται "The slave ship".

    • νεφέλη avatar
      νεφέλη @ ΠΗΛΕΑΣ 16/10/2010 00:17:14

      λίγο αργά γύρισα σπίτι,έστω;

      άν σας θυμίζει-το "γενικευμένη"- Β.Κορέα,αφαιρέστε το...και μένει το..."δημοκρατία στην πολιτική,κοινωνική και οικονομική ζωή.."
      Οι σημερινοί αντιπροσωπευτικοί θεσμοί είναι υπο διαρκή επιτήρηση
      και έκπτωση ...άρα!
      Η ελληνική εξειδίκευση δεν ήταν στο κυρίως θέμα του post...
      θά'χουμε άλλη ευκαιρία!

      • Νεφέλη avatar
        Νεφέλη @ νεφέλη 16/10/2010 07:55:35

        από klausevitz η απάντηση!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.