12/11/2009 11:52
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Διάσταση απόψεων για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ

Αποστάσεις από τη σπουδή των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ να εκβιάσουν τη σύγκληση της Πανελλαδικής Σύσκεψης χωρίς προετοιμασία πήρε η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ, ενώ πλειοψηφικά δεν ενστερνίστηκε την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για τη μετεξέλιξη του σχήματος σε ενιαίο κόμμα.

Στη χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας ο κ. Τσίπρας επανέλαβε την πρόταση ν ανοίξει η συζήτηση για τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο δημοκρατικό και πολυτασικό κόμμα, θέτοντας ως προϋπόθεση τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό του.

Από τις τοποθετήσεις των μελών της Πολιτικής Γραμματείας διαπιστώθηκε ότι τα περισσότερα μέλη δεν υιοθετούν αυτή την πρόταση, ενώ διιστάμενες απόψεις κατέθεσαν στελέχη που ανήκουν στο «Αριστερό Ρεύμα».

Από τα παρευρισκόμενα μέλη του «Αριστερού Ρεύματος» φάνηκε ότι το σχέδιο του κ. Τσίπρα υιοθετούν ο γραμματέας του κόμματος Δ. Βίτσας, ο Α. Καρίτζης, ο Β. Αποστόλου και ο Τ. Κορωνάκης, ενώ υπέρ του κειμένου του κ. Φλαμπουράρη τάχθηκαν ο Στ. Λεουτσάκος και η Σ. Παπαδόγιαννη.

«Πολιτική συμμαχία»
Τα στελέχη που πρόσκεινται στην Ανανεωτική Πτέρυγα στήριξαν την πρόταση του Σπύρου Λυκούδη - όχι ενιαίο κόμμα και να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ πολιτική συμμαχία.

Πάντως, ανεξάρτητα από τη συζήτηση που έγινε στην Πολιτική Γραμματεία -σε χαμηλούς τόνους- όπως φαίνεται ο κ. Τσίπρας θα παρουσιάσει αναλυτικά την πρότασή του στη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής την Κυριακή.

Δηλαδή ν ανοίξει η συζήτηση για τη μετεξέλιξη του σχήματος και στην περίπτωση που γίνει δεκτή η πρόταση από την ΚΠΕ αλλά και από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, θα εισηγηθεί τη σύσταση ειδικής επιτροπής, που βήμα βήμα θα προετοιμάσει την πορεία επανίδρυσης του σχήματος στην προοπτική του ενιαίου φορέα.

Αυτονόητο είναι ότι μια τέτοια προοπτική προϋποθέτει την έγκριση των μελών του ΣΥΝ και έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ την άνοιξη.

Ωστόσο, χθες το βράδυ, στη συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ διαπιστώθηκαν εκ νέου οι διαφωνίες που υπάρχουν από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ με τον ΣΥΝ -συνέκλιναν στο κείμενο που κατέθεσε η ΑΚΟΑ του Γιάννη Μπανιά- ενώ, όπως όλα δείχνουν, δεν θα υπάρξει αναβολή της πανελλαδικής συνδιάσκεψης στο τέλος του μήνα.

Σημειώνεται ότι ομόφωνα η Πολιτική Γραμματεία αποφάσισε να μην προτείνει στην ΚΠΕ διεύρυνση του οργάνου, ενώ νέος εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος ορίστηκε ο Πάνος Σκουρλέτης.

 ΕΘΝΟΣ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 12/11/2009 12:12:24

    Α ρε Αλέξη! Σε τί διαφωνείς τελοσπάντων με τον πατέρα Αλαβάνο; Μονόπλευρη λοιπόν διεύρυνση με τα γκρουπόυσκουλα! Τίποτε δε μαθαίνεις ... Τίποτε!

  2. Ανανεωτικός avatar
    Ανανεωτικός 12/11/2009 13:07:47

    Όσο καθυστερούν οι ανανεωτικοί να φύγουν από κει μέσα τόσο ξεφτιλίζονται. Ας αφήσουν επιτέλους τον Αλέξη και την παρέα του, μαζί με το Αριστερό Ρεύμα, το οποίο θα καλοπεράσει με τους λοπούς ψυχοπαθείς των "συνιστωσών", ας μαζέψουν όσο κουράγιo τους έχει απομείνει και ας προχωρήσουν σε νέα πολιτική πρωτοβουλία.
    Αν πάλι δεν υπάρχει κουράγιο, κάλιο η ιδιώτευση παρά η ξεφτίλα, έτσι σύντροφε Κουβέλη;
    Παρεμπιπτόντως, εκείνη η διαδήλωση κατά της τρομοκρατίας τι απέγινε;

  3. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 12/11/2009 13:11:57

    Τι να περιμένεις φίλε ανανεωτικέ από τον Αβραμόπουλο της Αριστεράς;

  4. "οπαδός" του ΣΥΡΙΖΑ avatar
    "οπαδός" του ΣΥΡΙΖΑ 12/11/2009 15:15:13

    Πολλές από τις προτάσεις για το οργανωτικό του ΣΥΡΙΖΑ έχουν περισσότερες ομοιότητες με τις καταστατικές αρχές στρατιωτικών συνασπισμών, όπως το ΝΑΤΟ, που κατοχυρώνουν το δικαίωμα veto στις υπερδυνάμεις, παρά με τις καταστατικές αρχές που λειτουργούν σύγχρονα δημοκρατικά κόμματα της αριστεράς...

    η συνέχεια εδώ: http://enosy.blogspot.com/2009/11/blog-post_12.html

  5. PANOS avatar
    PANOS 12/11/2009 18:41:30

    ΑΣ ΠΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΟΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΝ ,
    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΣΧΟΛΙΑ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΥΠΟΥ ΜΑΥΡΟΤΡΥΠΑΣ
    ΝΤΕΜΟΝΤΕ ΤΕΛΙΚΑ...

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ PANOS 12/11/2009 19:02:52

      Εμείς "ησυχάσαμε" σπίτι μας, φίλε Πάνο. Εδώ και καιρό. Κι αν ασχολούμαι με τον Συν - Σύριζα είναι γιατί πονάω λίγο ακόμη παρ' ό,τι δεν περιμένω τίποτε από κεί. "Ας πάνε στο ΠΑΣΟΚ να ησυχάσουν" ή να ησυχάσεις; Γι αυτό μιλάω σύντροφε για γκρουπούσκουλα.

      Όταν είχαν μπροστά τους την κοινωνία όλο αυτιά, ένα ΠΑΣΟΚ διαλυμένο και ανύπαρκτους οικολόγους έκαναν αριστερή(;) διεύρυνση, κυνηγώντας αλλοπρόσαλλες μεταξύ τους περιθωριοποιούμενες αντι-συστημικές ομάδες. Χωρίς να γνωρίζουν το στοιχειώδες, ότι χωρίς συμμαχίες και εκπροσώπηση συστημικών κοινωνικών στρωμάτων όχι ρήξη, όχι μεταρρύθμιση αλλά ούτε σοβαρή διαμαρτυρία δε μπορείς να κάνεις. Αυτά δε τάξερε ούτε ο Αλέξης αλλά ούτε κι ο μπαμπάς του που τον αποκλήρωσε. Κι ο ένας μίλησε για Διάκους κι ο άλλος πρόσφατα για Γάζες. Και γίναν έτσι αυτοί η μαυρη τρύπα του εαυτού τους και της αριστεράς. Όχι εμείς.

      Γι αυτό μιλάω σύντροφε για γκρουπούσκουλα ...

      Αν έτσι γουστάρουν με γειά τους με χαρά τους. Έχουν και δέκα βουλευτές, τι άλλο θέλουν;

  6. ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ avatar
    ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 13/11/2009 07:46:53

    Φίλε μου και σύντροφε η συζήτηση δεν είναι τεχνική αλλά πολιτική και εξηγούμε, οι λεγόμενοι ανανεωτικοί είναι δογματικοί κολλημένοι στην δεκαετία
    του 70 και τα στερεοτυπά της.Σήμερα μέσα στην καπιταλιστική κρίση που
    αποδομεί την "ενιαία σκέψη" και το "τέλος της ιστορίας" η Αριστερά μπορεί
    και πρέπει να δώσει ελπίδα ξαναβρίσκοντας στις σημερινές βέβαια συνθήκες
    την "ψυχη" της μέσα στην φωνή των απελπισμένων και των "ευαίσθητων" και όχο κολακεύοντας πότε τα μπάχαλα και πότε τους ντεμοντέ "συμβιβασμένους".

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 13/11/2009 11:42:39

      Μακάρι φίλε Πάνο, οι «ανανεωτικοί» να ήταν μόνο τέτοιοι που λες. Είναι πολύ χειρότεροι: είναι παντελώς άτολμοι κι ανίκανοι για ο,τιδήποτε. Ούτε δεξιούς δε μπορείς πια να τους ονομάσεις. Γι αυτό μίλησα παραπάνω για τον Αβραμόπουλο της Αριστεράς.

      Επειδή όμως - όπως πολύ σωστά επισημαίνεις – η συζήτηση είναι (ήταν π ά ν τ α) πολιτική δε μπορεί να την περιορίζουμε μόνο στην ψυχή της αριστεράς. Τα σημερινά συστημικά στρώματα για τα οποία μίλησα, δεν έχουν ασφαλώς καμμία σχέση με ντεμοντέ συμβιβασμένους. Είναι τα παραγωγικά εργαζόμενα και τα συντεθλιμμένα μεσοαστικά στρώματα που ασφυκτιούν ανάμεσα στην αφόρητη πίεση του συστήματος και την ανεπάρκεια της πολιτικής τους εκπροσώπησης. Αυτά που θέλουν να βρουν τον τρόπο, τη δύναμη και τις συμμαχίες για να εισέλθουν στη σκηνή και να το παλέψουν. Το ότι σήμερα δέχονται να εκφράζονται από το ΠΑΣΟΚ (ή και τη ΝΔ) θα πρέπει να προβληματίζει κι όχι να αναπαράγει με ανιαρό τρόπο τα κόμπλεξ.

      Για τα «κινήματα» τώρα. Νεολαιϊστικο δεν υπάρχει: το έφαγε η Σκύλλα της αφελούς, φοβικής, μητρικής αγκαλιάς της Αγίας ελληνικής οικογένειας που κρατάει τα παιδιά στο σπίτι μέχρι τα 35 και του δίνει καθημερινά σφαλιάρες η Χάριβδη των ανερμάτιστων και αγράμματων αντιεξουσιαστών της συμφοράς. Γυναικείο; Μετά την απορρόφηση όλων σχεδόν των αιτημάτων του από το σύστημα αγκομαχάει με τα απομεινάρια του να ταλαντεύονται ανάμεσα σε «κάποιον» ακραίο φεμινισμό, το φλερτ με κινήσεις ομοφυλοφίλων και στην αγωνιώδη αναζήτηση νέων αιτημάτων. Και οι οικολόγοι – εκτός που είναι αλλού – καθηλωμένοι στην ρομαντική τους αφέλεια βλέπουν τα φυντάνια τους να λοξοκοιτάζουν προς τα φράγκα της πράσινης ανάπτυξης.

      Ως εκ τούτου και για να είμαστε δίκαιοι το όποιο εγχείρημα είναι τερατωδώς δύσκολο. Αλλά από την αίσθηση αυτής της δυσκολίας μέχρι τη μάταιη αναμονή της παρόξυνσης της κρίσης του συστήματος, προκειμένου να προσεταιρισθούμε το περιθώριό του έχει τεράστια διαφορά. Κι εγώ με τη ματαιότητα και τον καιροσκοπισμό που θυμίζει αριστερισμό του 19ου αιώνα δεν παγαίνω.

  7. ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ avatar
    ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 13/11/2009 12:28:41

    Σύντροφε μου η δυσκολία σήμερα βρίσκεται στον κατακερματισμό
    της εργατικής τάξης μέσα στην νέα οργάνωση της παραγωγής και τις
    νέες εργασιακές σχέσεις, η εκμετάλευση έχει αυξήθει και
    δικαιώματα κατακτημένα με αγώνες έχουν καταργηθεί.
    Η αστική τάξη μπροστά στην μείωση του μέσου ποσοστού κέρδους και την κατά
    κράτος υποχώρηση του εργατικού κινήματος επελαύνει ακάθεκτη έχοντας
    κατακτήσει και την ηγεμόνια στο επικοδόμημα.
    Φτού και από την αρχή λοιπόν? πιστεύω πως όχι, απλώς ο ιστορικός χρόνος
    είναι άλλης κλίμακας σε σχέση με τον βιολογικό και βέβαια η ανάγκη
    που σημαίνει ότι η επικράτηση σε πλανητική σχεδόν κλίμακα του καπιταλισμού
    και η καπιταλιστική κρίση βάζει στην ημερήσια διάταξη το δίλημμα
    "σοσιαλισμός η' βαρβαρότητα" όχι βέβαια αλα ΓΑΠ.
    Πείρα απο τις πρώτες απόπειρες ΄υπάρχει, δογματισμοί και προσκολήσεις στο παληό παντώς είδους είναι εμπόδια .
    Όταν λοιπόν λέμε ψυχή εννοούμε όλο αυτόν τον κόσμο της επισφάλειας της ανασφάλιστης εργασίας , των stage ,των εξοντωτικων ωραρίων, της ανεργείας,
    των γηρασμένων παιδιών που ζούν με τους γονείς τους γιατί αυτοί ως οι τελευταίοι του παληών κατακτήσεων προσφέρουν κάποια ασφάλεια(το υλικο προηγείται),του υποβαθμισμένου περιβάλλοντος στις πόλεις αλλά και της μόλυνσης,των πολέμων όπου πάλι οι απο κάτω πληρώνουν για να ευημερούν οι απο πάνω..κλπ κλπ..κακός ο αριστερισμός σύντροφε αλλά σήμερα δεν κινδυνεύουμε τόσο απο αυτόν όσο απο την παραίτηση και τον συμβιβασμό.
    -------------------------------------------
    Το ποίημα γράφτηκε πέντε χρόνια μετά την κατάπνιξη της Παρισινής Κομμούνας, στις 30 του Νοέμβρη 1876 από τον κομμουνάρο Ζιλ Βαλέ. Τον φλογερό επαναστάτη, τον συγγραφέα και δημοσιογράφο, που συμμετείχε στην εξέγερση της Κομμούνας ως μέλος της Επιτροπής Παιδείας κι εξέδιδε την εφημερίδα «Ο δρόμος».
    Οι στίχοι του Βαλέ είναι μια ακτινογραφία των ασπάλαγκων υποτακτικών του καιρού του. Και όλων των καιρών.
    *

    «Ξεπουλημένα γουρούνια!
    Δεν ανήκουν σε αυτόν το στάβλο, όλοι εκείνοι που για κάποια χρήματα ή λίγη δόξα, για ένα πορτοφόλι, μια σάρπα, μια κορδέλα, μετατρέπουν τις πεποιθήσεις τους σε άχυρα κάτω από τα πόδια των μεγάλων;/
    Εκείνοι, ακόμη πιο αξιολύπητοι, που για να απολαμβάνουν τη χαρά να μη δουλεύουν καθόλου ή να λάμπουν λίγο, μετατρέπονται σε αυλικούς, βαλέδες και παράσιτα στις αντικάμαρες των υπουργών ή τις τραπεζαρίες των πλούσιων;/
    Εκείνος ο δημοσιογράφος που πουλάει την πένα του σε όποιον πληρώνει πιότερο, κείνος ο χρονογράφος που γλείφει τις μπότες και διηγείται πώς τις γυαλίζουν, ο προαγωγός γυναικών, ο πολυπράγμων, ξερόλας γραφιάς, όλοι αυτοί ξεπουλημένα γουρούνια;/
    Ξεπουλημένο γουρούνι
    εκείνος ο γελωτοποιός που διατηρεί το κύρος του και κερδίζει το ψωμί του κάνοντας τον παλιάτσο μπροστά στο πλήθος, ξεπουλημένο γουρούνι, εκείνος ο κλαψιάρης ποιητής που ζητιανεύει τι θα φάει - όχι τι θα πιει - στις επιτροπές και τα υπουργεία!/
    Ξεπουλημένα γουρούνια,
    εκείνα τα ανθρωπάκια που κάποτε το έπαιζαν ενθουσιώδεις ή σκληροί και άκαμπτοι, που επιδείκνυαν την ανεξαρτησία και την εκκεντρικότητά τους, και ένα ωραίο πρωινό αδειασμένοι, τόσο φτωχό στομάχι είχαν, σβησμένοι, αποκαμωμένοι, τελειωμένοι, κρέμασαν σφιχτά ένα κόκκινο μεταξωτό φουλάρι στο λαιμό, έβαλαν στη μουσούδα τους ένα τετράγωνο καπελίνο, όπως τα αδέλφια τους τα γουρούνια των πανηγυριών, και που στριφογυρίζοντας και γρυλίζοντας, κατέληξαν με τη μουσούδα και τα πόδια τους στο ζωοτροφείο της μετριότητας./
    Ξεπουλημένο γουρούνι
    οποιοσδήποτε ζει από τις κολακείες στην εξουσία ή τη συγκατάβαση στην αντιπολίτευση, κάνει τα θελήματα της μιας ή της άλλης και ζητάει σαν αντάλλαγμα για τα θελήματά του μια μικρή υποψηφιότητα σε κάποια περιοχή, που θα μπορούσε να αγοράσει αν ήταν πλούσιος./
    Ονομάζονται προστατευόμενοι κάποιου υπουργού, εθελοντές μιας σπουδαίας υπόθεσης! Εθελοντές όχι! Ξεπουλημένα γουρούνια! Δε διατρέχουν άλλο ρίσκο παρά να λιπανθούν από τη βροχή των φτυσιμάτων ή την ανουσιότητα του λιβανίσματος!».

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 13/11/2009 15:28:38

      Αχ ρε σύντροφε, μη με βάζεις να διαλέξω αν θα παραμείνω γουρούνι ή αν θα συμμετάσχω στη νέα Κομμούνα. Δε θα διαλέξω, εκτός κι αν κάποιος μου βάλει το μαχαίρι στο λαιμό ή το πιστόλι στον κρόταφο. Και τότε ή θα κυλισθώ κι άλλο στη λάσπη ή θα μπώ στην Κομμούνα. Θα εξαρτηθεί από τον απειλούντα.

      Στα σοβαρά τώρα. Είναι όλα αυτά που καταγράφεις ως κοινωνικά στρώματα, τα οποία πρέπει να εκφράσει η αριστερά που οραματίζεσαι, συστημικά ή όχι; Προφανώς το συστημικά δε σημαίνει ότι είναι «υπέρ» αλλά ότι ανήκουν σ’ αυτό, λειτουργούν «εντός» του συστήματος. Αν δεν τα θεωρείς συστημικά αλλά περιθώριο, τότε πάσσο, γιατί η κουβέντα σταματάει εδώ κι ο καθείς το δρόμο του. Αν όμως είναι και μπορούμε να συνεννοηθούμε επ’ αυτού πάμε παρακάτω για να εξετάσουμε πώς τα «κερδίζει» ένα αριστερό κόμμα σήμερα: γι αυτό έχει σημασία το μέτωπο με τα γκρουπούσκουλα. Τους προδότες και τους ξεπουλημένους δε τους έχεις και δε τους χρειάζεσαι, άρα δε μπορεί να είναι το θέμα σου.

      Αν είναι να περιμένουμε η όποια μαγιά να γίνει κομμούνα για να κάνει τη ρήξη και μέχρι τότε να κάνουμε ζύμωση στη «βάση» χωρίς πολιτικό λόγο και προσπάθεια ανακατάλυψης αυτού που ακόμη ονομάζεις εποικοδόμημα – φέξε μου και γλύστρισα. Γιατί δεν είμαστε στα 1876. Ούτε στο 1968, ούτε καν στο 2000. Δεν είναι θέμα ιστορικού ή βιολογικού χρόνου. Είναι θέμα κατανόησης του τι συμβαίνει με νέους όρους και νέες έννοιες. Αν νομίζει κάποιος ότι αρκεί το εννοιολογικό οπλοστάσιο του Μαρξ και του Λένιν για να κατανοήσει και να ανατρέψει το σημερινό σύστημα τότε είτε βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου είτε αναμένει την ιστορική παλινδρόμηση στον 19ο αιώνα για να ταιριάξουν οι συνθήκες.

      Εκτός κι αν γουστάρεις κομμούνα για να περάσουμε καλά και νάχουμε εμπειρίες. Μαζί σου.

      Κι ευχαριστώ για το ποίημα, ε!

  8. Giorgos_T avatar
    Giorgos_T 13/11/2009 16:07:45

    Fast Food κινηματα ή αληθινα κινηματα;

    Μηπως ειναι λιγο σκληρη η κριτικη σου; (αν και εχει ρεαλιστικες βασεις το ομολογω, οκ (= απο το ολα καλα των ασυρματιστων , για να μην ξεχναμε τα ελληνικα μας)


    "Νεολαιϊστικο δεν υπάρχει: το έφαγε η Σκύλλα της αφελούς, φοβικής, μητρικής αγκαλιάς της Αγίας ελληνικής οικογένειας που κρατάει τα παιδιά στο σπίτι μέχρι τα 35 και του δίνει καθημερινά σφαλιάρες η Χάριβδη των ανερμάτιστων και αγράμματων αντιεξουσιαστών της συμφοράς. Γυναικείο; Μετά την απορρόφηση όλων σχεδόν των αιτημάτων του από το σύστημα αγκομαχάει με τα απομεινάρια του να ταλαντεύονται ανάμεσα σε «κάποιον» ακραίο φεμινισμό, το φλερτ με κινήσεις ομοφυλοφίλων και στην αγωνιώδη αναζήτηση νέων αιτημάτων".

    ναι, υπαρχει και αυτο. Η μοδα ηταν παντα δυνατη.

    Ας μην ξεχναμε εκεινα τα πληθη απο 18-24 -χρονα που ανεμιζαν, στο κεντρο του παρισιου , τις σκεψεις του Μαο...

    κι αυτο μια ετοιμη ζωη δεν ηταν; οχι μια ακροτητα οσο μια μιμητικη παραφιλολογια;

    καποιοι απο αυτους σημερα, αδιδακτοι μαλλον απο ολο αυτο, ειναι μετα-μετα-μετα- κατι σε καποια ελληνικα ιδρυματα (για τα ΑΕΙ εννοω οχι τα Ιδρυματα Ψυχικης Υγειας)...

    Υπαρχει ομως και η αλλη πλευρα, οτι ακριβως η νεολαια δεν χρειαζεται ετοιμα κινηματα, fast food κινηματα για εκτονωση. Ειμαστε στην εποχη που πρεπει Να ξαναεφευρεθουν -εστω και με τα ηδη υπαρχοντα υλικα- οι ιδεες και τα κινηματα

    Κι αυτο θελει χρονο, και ο καταλυτης που λεγεται πιεση δεν ειναι αναγκαια γονιμος;...

    • redteam avatar
      redteam @ Giorgos_T 13/11/2009 16:20:47

      Ο συνδυασμός της κριτικής από τον antiathlitiko και τον ΠΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ δίνει με μέγιστη πληρότητα το σημερινό πρόβλημα της Αριστεράς. Η επιστροφή στις ρίζες της με πολιτικό και όχι ηθικοπλαστικό χαρακτήρα αποτελεί σήμερα αναγκαιότητα και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Ευτυχώς που υπάρχει και η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ (όποια γνώμη κι αν έχει κάποιος γι' αυτόν) για να μπορεί ο καθένας μας μέσα κι έξω από αυτόν να τοποθετείται, να θυμώνει, να οργίζεται, να απογοητεύεται, αλλά προπαντός να συζητά πολιτικά. Κάτι είναι κι αυτό στη σημερινή πλήρη κατάπτωση του πολιτικού λόγου.

  9. PANOS avatar
    PANOS 13/11/2009 19:15:12

    ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ Κ.ΠΡΕΒΕ
    "ΑΣΙΓΑΣΤΟ ΠΑΘΟΣ" 10. Συμπεράσματα

    Οι συλλογικές πολιτικές και πολιτιστικές εμπειρίες κάθε γενιάς τελειώνουν με το τέλος της γενιάς που τις έζησε. Οι εμπειρίες, σε αντίθεση με τις φιλοσοφικές ιδέες και με τα πειράματα και τις επιστημονικές θεωρίες δεν μπορούν να μεταδοθούν, γιατί δεν μπορούν να γραφούν σε χαρτί ή σε επιστημονικές γραφικές παραστάσεις. Τα λογοτεχνικά έργα είναι επί του προκειμένου πιο αποτελεσματικά από τα ίδια τα ιστορικά έργα, γιατί μέσα από τα λογοτεχνικά έργα μπορεί συχνά να συνεχίσουμε μα «αναπνέουμε» το κλίμα μιας εποχής.

    Διαβάζω συχνά ελληνική ποίηση και λογοτεχνία, αρχαία, βυζαντινή και σύγχρονη. Δεν γνωρίζω τίποτα που να καταφέρνει να με κάνει να επικοινωνήσω με την αρχαιότητα όσο η αποκαλούμενη Παλατινή Ανθολογία. Πρέπει να παραδεχτώ πως η Παλατινή Ανθολογία με εντυπωσιάζει πολύ περισσότερο από την Ιλιάδα, την Οδύσσεια και από την ίδια την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Μεταξύ των ελλήνων σύγχρονων ποιητών διαβάζω φυσικά Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη και Ρίτσο, αλλά κανένας σύγχρονος έλληνας ποιητής δεν με αγγίζει και δεν με συγκινεί τόσο όσο ο Μανόλης Αναγνωστάκης. Γνωρίζω πως πολλοί τον κατατάσσουν μεταξύ των ποιητών της ήττας, όμως αυτή δεν είναι η δική μου γνώμη. Ποτέ δεν είσαι νικημένος αν κατορθώνεις να διατηρείς την ανθρωπιά, την διαύγεια και την κατανόηση της ιστορικής και πολιτικής φύσης του παρόντος που ζούμε.

    Η στάση μου απέναντι στο παρόν που ζω είναι με πολλούς τρόπους όμοια με αυτήν που μπορεί να βρεθεί στους στίχους του Μανόλη Αναγνωστάκη. Τα πράγματα στον εξωτερικό κόσμο δεν βαδίζουν σίγουρα προς την κατεύθυνση που ευχόμουν στη νιότη μου. Αλλά ο νικητής δεν νίκησε στην συνείδησή μου. Και στην νοητική μου κατανόηση του κόσμου συνεχίζω να σκέφτομαι πως ο σημερινός νικητής είναι προσωρινός.

    Ναι, αυτό είναι το συμπέρασμά μου: σίγουρα ο νικητής νίκησε, η νίκη του όμως είναι προσωρινή.
    --------------------------
    ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΕ ΕΧΩ ΑΝΗΨΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΓΑΛΕΡΑΣ .ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΟΝΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΕΣ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΘΑ ΜΟΙΑΖΟΥΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.