#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
26/10/2010 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Δημοσιονομική δημοκρατία



Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Sarkozy στη Γαλλία είναι μια πρόγευση των νέων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν όλες οι δημοκρατίες της Δύσης: Την αδυναμία του να λειτουργούν εύρυθμα, όντας βουτηγμένες στα χρέη.

Δεν πρόκειται για καινούργιο πρόβλημα. Όμως η ριζοσπαστικοποίηση των διαμαρτυριών στη Γαλλία το καθιστούν άμεσο. Με τη πάροδο των δεκαετιών, οι ευρωπαϊκές  κυβερνήσεις συσσώρευσαν πάρα πολλές υποχρεώσεις απέναντι στους λαούς τους, που όμως τώρα πλέον δεν μπορούν να τηρήσουν. Πρόκειται για αυτό που ο Αμερικανός οικονομολόγος Gene Steuerle χαρακτήρισε ω «δημοσιονομική αρτηριοσκλήρυνση» και «δημοσιονομική δημοκρατία». Σύμφωνα με την άποψη αυτή, οι ΗΠΑ πτώχευσαν επειδή οι υποχρεωτικές τους δαπάνες ξόδεψαν ολόκληρο το δημόσιο εισόδημα, με αποτέλεσμα την ανάγκη σύναψης αβάσταχτων δανείων. Κάθε δολάριο που εισπράττεται από φόρους πάει στη πληρωμή παλιών υποχρεώσεων και επιτοκίων. Η «δημοσιονομική δημοκρατία» δεν είναι και πολύ δημοκρατική, αφού οι εκλεγμένοι ηγέτες δεν έχουν χώρο να κινηθούν, μιας και τα χέρια τους είναι δεμένα από τις πολιτικές και τα προγράμματα προηγούμενων ηγετών, και τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει εξαιτίας τους.

Αν και η θεωρία αυτή δεν γράφτηκε για την Ευρώπη, μια πρόσφατη μελέτη του ινστιτούτου Max Planck έδειξε πως τα ίδια ισχύουν και για την ισχυρότερη οικονομία της ΕΕ, την Γερμανία.

Πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα! Πριν από 2-3 χρόνια, όταν η δημοσιονομική και οικονομική κρίση κορυφώθηκε στην Αμερική, κάποιοι Ευρωπαίοι χάρηκαν. Η έγκυρη και γενικά συγκρατημένη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung έγραφε πως «Η Ευρώπη δεν είναι Αμερική». Εν τω μεταξύ, όπως προέκυψε, η Ευρώπη έχει τα ίδια χάλια με την Αμερική, αν όχι και χειρότερα.

Πέραν του δημόσιου χρέους, πολλές ευρωπαϊκές χώρες, πλην της Ιρλανδίας και της Γαλλίας, αντιμετωπίζουν και δημογραφικά προβλήματα που δεν αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες γερνάνε, και τα λιγότερα παιδιά σημαίνουν πως όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι θα μπορούν να συνεισφέρουν στις υποχρεώσεις του κοινωνικού κράτους. Πέραν αυτού, το όλο πολιτικό σύστημα αποδείχτηκε αρτηριοσκληρωτικό, και δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Αν το δούμε από την Αυστραλιανή άποψη, η όλη αναταραχή στη Γαλλία για την αλλαγή της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62, φαντάζει εξωπραγματική. Ακόμη πιο περίεργη είναι η συμμετοχή στις διαμαρτυρίες των μαθητών και φοιτητών, αυτών δηλαδή που στο μέλλον  θα υποστούν τα χειρότερα από το αβάσταχτο χρέος της χώρας τους.

Η Ευρώπη έχει ουσιαστικά «φαλιρίσει». Εδώ και δεκαετίες έχουν αυξηθεί οι υποχρεωτικές δημόσιες δαπάνες, χωρίς να αυξηθεί το εισόδημα του κράτους, με αποτέλεσμα τη μείωση της όποιας δημοσιονομικής ελαστικότητας. Η μόνη λύση είναι η ανάληψη περισσότερων υποχρεώσεων μέσω δανείων.

Παρόλα αυτά, οι Ευρωπαίοι ζουν μέσα στην άρνηση. Και πάσχουν και από έλλειψη στιβαρής ηγεσίας. Οι πολιτικοί της Ευρώπης στερούνται αποδοχής (Γαλλία), θάρρους (Γερμανία), ή και των δυο (Ιταλία). Οι μεγάλες διαδηλώσεις στη Γαλλία περιγράφουν τόσο τη μη αποδοχή του Sarkozy, όσο και την έλλειψη βασικής κατανόησης της κατάστασης της οικονομίας από πλευράς του λαού. Στη Γερμανία, κανένας πολιτικός δεν έχει τολμήσει να ψάξει μια βιώσιμη στρατηγική για να αντιμετωπιστεί η δημογραφική κρίση. Στην Ιταλία, ο Berlusconi ασχολείται με τα προσωπικά του, αντί να ασχοληθεί με την οικονομία. Και οι αρμόδιοι στις Βρυξέλλες, την ίδια ώρα που πιέζουν τα κράτη μέλη της ΕΕ να κάνουν περικοπές, κοιτάνε πώς να αυξήσουν τον δικό τους προϋπολογισμό.

Όποιο και αν είναι τελικά το αποτέλεσμα των παζαριών μεταξύ της ΕΕ και των 27 κρατών μελών, αν ο προϋπολογισμός δηλαδή αυξηθεί κατά 5.9% όπως λέγεται ή 2.9% όπως μάλλον θα γίνει, σίγουρα οι Βρυξέλλες δεν δίνουν το καλό παράδειγμα. Την ίδια ώρα που όλοι οι Ευρωπαίοι δημόσιοι υπάλληλοι υφίστανται αυστηρές  μειώσεις στα εισοδήματα τους, οι αυτόματες μισθολογικές αυξήσεις των γραφειοκρατών της ΕΕ έχουν γίνει νόμος που δύσκολα μπορεί να αλλάξει. Η οικονομική και δημοσιονομική κρίση τείνει να γίνει κρίση δημοκρατίας.

Το ενδεχόμενο μια διψήφιας ύφεσης, το οποίο αναμένουν κάποιοι οικονομολόγοι, δεν θα είναι απλά ένα χτύπημα στο ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος, αλλά μπορεί κάλλιστα να απειλήσει και την ίδια την δημοκρατία της Ευρώπης.

Τέλος φόρμας

S.A. -The Australian

ΣΧΟΛΙΑ

  1. βαγόνι avatar
    βαγόνι 26/10/2010 07:50:32

    ...το γνωστό "αριστερό" γλωσσικό ιδίωμα...ίδιο,ακόμη,απο τη
    δεκαετία του '70...σαν να μην έχει τίποτε αλλάξει...τέτοιο,
    που επιτρέπει στο status quo να συνεχίζει..απτόητο!

    • Misha avatar
      Misha @ βαγόνι 26/10/2010 09:23:34

      το πρόβλημα δεν είναι το «αριστερό» γλωσσικό ιδίωμα αλλά το ότι ο χυδαίος , αγοραίος «μητσοτακισμός» (δλδ ο καιροσκοπικός, φιλοχρήματος αμοραλισμός) , επικράτησε ως λογική και πρακτική ακ΄μα και των λεγόμενων «αριστερών».

      Δεν είναι τυχαία η ταύτιση απόψεων Μητσοτάκη -ΓΑΠ-Ντόρας -Κουβέλη-Tατούληδων-Μάνων-Μπυτάρηδων...

    • Nεφέλη avatar
      Nεφέλη @ βαγόνι 26/10/2010 11:21:14

      @ Misha
      Το πρόβλημα,μ'αυτό το ιδίωμα και τις ονειρώξεις του,
      βρίσκεται στο γεγονός,ότι φαντασιώνεται μονίμως
      "Δεκέμβρηδες του '08-(δηλ.διαρκή επικαιροποίηση της
      κατάληψης των Χειμερινών Ανακτόρων)και δεν μπαίνει
      στον κόπο να κατεβάσει εναλλακτικές προτάσεις
      συσπείρωσης του κόσμου..με κάποια διέξοδο, επιτρέποντας
      στα εκάστοτε κατεστημένα ένα πολύ... άνετο βάδην!

      Τώρα,στην ονοματολογία που παραθέτεις,μπορούν να γίνουν
      προσθαφαιρέσεις αλλά δεν έχει νόημα...άσε που θυμίζουν
      τακτική Μωρίς Τορέζ, λίγο μετά τον πόλεμο:"πρέπει να
      καταδείξουμε τον αντίπαλο" - "il faut désigner l'adversaire" ...είναι να μήν έχει περάσει κανείς απο
      κάποια μαγαζιά,του μένουν τα χούγια τους μιά ζωή!

    • ΒΙΣ avatar
      ΒΙΣ @ βαγόνι 26/10/2010 12:26:38

      Δεν καταλάβατε καθόλου, μα καθόλου, οι αριστεροί σχολιαστές εδώ μέσα ότι το άρθρο του αυστραλού δημοσιογράφου έλεγε ότι το μέγα πρόβλημα και η βάση του ασφαλιστικού προβλήματος είναι το ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ.
      Το εννοήσατε;
      Ναι ωραία, ο καζινοκαπιταλισμός φέρει μεγάλη ευθύνη, συμφωνώ.
      Αλλά, όποιο σύστημα και να εφαρμόσεις, ακόμα και ένα γερό προστατευτισμό, χωρίς υγιή δημογραφική βάση, η κοινωνική συνοχή πάει περίπατο.
      Εκτός και αν αρχίσουμε να περικόβουμε συντάξεις και να στέλνουμε τους ηλικιωμένους γονείς μας στην εξαθλίωση...
      ΠΟΤΕ δεν είδα η Αριστερά στην Ελλάδα να μιλήσει για το δημογραφικό!
      Ποτέ!
      Ούτε είδα την ΑΔΕΔΥ και τη ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ να ζητήσουν να εξαιρεθούν από τις περικοπές τουλάχιστον τα τρίτεκνα και τα πολύτεκνα ζευγάρια.
      Κατά τα άλλα, από τσιτάτα, καλά πάτε. Και πάντα τα ίδια, εδώ και 150 χρόνια...Εχετε πάψει να σκέφτεστε προ πολλού.

    • Misha avatar
      Misha @ βαγόνι 27/10/2010 00:11:10

      Κανεις λάθος ,ΒΙΣ.
      Ίσως ο μοναδικός , πλην των Ενώσεων Πολυτέκνων , που μιλά εδώ και τρεις δεκαετίες για το δημογραφικό και τον άμεσο εξ αυτού κινδυνο εθνικής εξαφάνισης , είναι ο καθηγητής και πρωην υπουργός στις κυβερνήσεις του Αντρέα, Μανώλης Δρεττάκης.

  2. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 26/10/2010 10:11:30

    Διακαρναβαλική

  3. 11888 avatar
    11888 26/10/2010 14:19:25

    Για να στηριζουν τραπεζες παντως μια χαρα βρισκουν τα τρις.

  4. Orestios avatar
    Orestios 26/10/2010 16:59:21

    Ευρωπαϊκή δυστοπία. Λίγο πριν το τέλος της θέλει να εξαθλιώσει τους λαούς που την δημιούργησαν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.