#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/01/2013 11:20
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Για το νέο «κούρεμα»,το «οικονομικό ΝΑΤΟ» και τας ...πρεσβείας του ΓΑΠ του Μεγαλοπρεπούς...



Οι συντριπτικά περισσότεροι συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι  όταν τελειώσει η ιστορία με τις γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2013, πιθανώτατα θα προκύψει ένα μείζον κούρεμα του χρέους της Ελλάδας, δίνοντας μια πραγματική λύση και διέξοδο στους στρωματείς των κρίσεών της. Διότι αλλιώς «δεν βγαίνει», και η Καγκελάριος το γνωρίζει.

Κάπως λιγώτεροι διαπιστώνουν και τα «ψιλά γράμματα», ειδικά τώρα που οι ΗΠΑ πέτυχαν «κάπως» στις εξετάσεις του fiscal cliff: ότι αυτό το «κούρεμα» θα έρθει με υπερατλαντική ντιρεκτίβα και ισχύ για όλον τον ευρωπαϊκό νότο. Την παρέμβαση αυτήν την προανείγγειλε ήδη ο Πωλ Γκλάστρις, τονίζοντας μάλιστα τον χαρακτήρα της ως πίεσης/νουθεσίας της αμερικανικής Προεδρίας αυτοπροσώπως: «ο πρόεδρος Ομπάμα θα προσπαθήσει περισσότερο συστηματικά να πείσει τη Γερμανία ότι η σωστή αντιμετώπιση μιας κρίσης χρέους είναι η διαγραφή χρέους».

Όχι όμως μόνον στα πλαίσια μιας «λύσης για την Ευρώπη», αλλά στα πλαίσια της δόμησης ενός «οικονομικού ΝΑΤΟ» όπως μας ενημερώνει ο David Ignatius της Washington Post. Με ένα «φθηνότερο ευρώ» και μια περισσότερο σαφή «συγκυβέρνηση ΗΠΑ-Γερμανίας» στην Ευρώπη, όπως έχει αναλυθεί.

Μια λοιπόν που είναι και η «εποχή του Καζαμία», ας γίνουμε μάντεις όχι μόνο καλών αλλά και κακών… Καλό και άξιο το κούρεμα. Αλλά μπορεί να έχει και δράκο η ιστορία…

Αν όλα αυτά προσφερθούν με την μορφή της υπερατλαντικής ελεημοσύνης, καθώς και το ενδεχόμενο μακροπρόθεσμο comeback ΓΑΠ ως ηγέτη πάντων και πασών, ο οποίος επιτυγχάνει ταυτοχρόνως να κρύβεται και να αποκαλύπτεται εν δόξη στις ιδιότητες του «διδάσκοντος στο Harvard» και του «συμβούλου του Obama», καθιστούν το ερώτημα αν ο Παπανδρέου θα αντιμετωπίσει ποτέ την Δικαιοσύνη ή όχι (για λόγους γνωστούς και χιλιοειπωμένους) ερώτημα με ιστορικές προεκτάσεις και διακυβεύματα.

Η άποψη ότι θα επιχειρηθεί «οικονομικό ΝΑΤΟ» χωρίς την προσπάθεια τουλάχιστον να διοικεί τότε ή κατόπιν την Ελλάδα μια ηγεσία απολύτως ελεγχόμενη χωρίς καθόλου «απρόβλεπτο» παράγοντα είναι, απλώς, αφελής. Αν και εφ’ όσον έρθει εκείνη η ώρα του λογαριασμού, ο ΓΑΠ θα είναι «αξιοποιήσιμος» ή εκ των πραγμάτων όχι;

Εκτιμούμε ότι η πιθανότητα αθώωσης του Παπανδρέου από μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη για τις κατηγορίες που έχουν πλειστάκις διατυπωθεί προσεγγίζει το μηδέν, αν της δοθεί η δυνατότητα: δεν αναφερόμαστε μόνον στις ευθύνες για τον μη δανεισμό όταν δεν υπήρχε ακόμα κρίση δανεισμού, ούτε μόνον στις… εξαιρετικά πρώιμες συνομιλίες του με τον Στρως Καν και το ΔΝΤ ενώ εψεύδετο σκαιώς στον ελληνικό λαό, αλλά και σε κάτι οικογενειακά CDS στο Λονδίνο και άλλα τινά.

Μην ξεχνάμε ότι «αν αγγίξει κανείς τον Γιώργο θα γίνει μακελειό»: είναι λάθος εκτίμηση ότι αυτός ο χρησμός αφορούσε τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ . Διότι ο τρόπος για την μεταβολή μεσοπρόθεσμων ευρωατλαντικών δωρημάτων στην Ελλάδα σε εισιτήριο για ακραίο ετεροπροσδιορισμό και μόνιμη πολιτική δουλεία της χώρας είναι, προσωποπαγώς, η ανταλλαγή τους με την επανενθρόνιση του ΓΑΠ σε έναν ορίζοντα ολίγων ετών (αδύνατον να βρεθεί βολικώτερος, ειδικά δε όταν ο Σαμαράς προειδοποιεί για την μελλοντική στάση του), ως «πρωτομάρτυρα της κρίσης» με «διεθνές προφίλ, συμμαχίες και εμπειρία» που «τα έλεγε» και «θυσιάστηκε νωρίς».

Σε αυτά τα πλαίσια, τα βοώντα αιτήματα στον Πρωθυπουργό για δημιουργία νέας πολιτικής τάξης και κατάστασης στην Ελλάδα με ρήξη των ουσιαστικών και συμβολικών δεσμών με το παλιό, για δυναμική πολυγαμική εξωτερική πολιτική με την Ελλάδα στην θέση του ισότιμου εταίρου με αξιώσεις, για εκπυρσοκρότηση απόδοσης Δικαιοσύνης χωρίς ασυλίες κάθε είδους από την ανεξάρτητη δικαστική εξουσία και αναγέννηση της πατρίδας πάνω σε άλλες νοοτροπίες αποκτούν τελείως διαφορετικές διαστάσεις από την ικανοποίηση του λαϊκού αισθήματος ή την έκβαση των επομένων εκλογών.

Υπήρξαν προσφάτως και άλλοι Πρωθυπουργοί ιστορικής εύνοιας: ο ένας κλώτσησε λόγω ραθυμίας μια ευκαιρία επανίδρυσης του κράτους που θα τον κατέγραφε αγλαώς στην Ιστορία, και ο άλλος ασχολήθηκε τόσο πολύ με τα διεθνή και ευρωπαϊκά που άφησε την χώρα άντρο της πιο εξωνημένης παρακμής και διαφθοράς. Ας μην τριτώσει το κακό, διότι αν έχουν στάλα ρεαλισμού τα παραπάνω κασσανδρολογήματα (υπενθυμίζουμε ότι η Κασσάνδρα… είχε δίκιο), η τρίτη θά’ναι η φαρμακερή…

Σωτήρης Μητραλέξης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Σωτ Μητραλ avatar
    Σωτ Μητραλ 09/01/2013 12:45:50

    Ο οποιος ΓΑΠ παρεμπιπτοντως μολις ξαναδημοσιευσε αρθρο στο Foreign Policy καλωντας την Αμερικη να σωσει την Ελλαδα... Παθος για την πατριδα ακομα και στη συνταξιοδοτηση (;) αυτος ο ανθρωπος.

  2. ειδωλοκλάστης avatar
    ειδωλοκλάστης 09/01/2013 12:46:03

    Τώρα, πού καί τό ΚΚΕ θά ψηφίσει τήν δίωξη τεσσάρων αντί γιά δυό, θά πρέπει καί οι βουλευτές τών υπολοίπων κομμάτων(συριζαίοι καί τριμερείς) νά σκεφτούν καλά τί θά πράξουν σχετικά καθώς τό θέμα έχει πλέον ξεφύγει κάθε επιχείρησης συσκότισης καί οι ψηφοφόροι βράζουν. Οσοι βουλευτές επιμείνουν νά μήν διωχθούν οι λαόπτυστοι...θά χάσουν.

  3. blue nile avatar
    blue nile 09/01/2013 13:00:25

    Χαίρομαι που έστω παραδέχεστε ότι οι ΗΠΑ πέτυχαν κάπως στο fiscal cliff.
    Νομίζω ότι όχι απλώς πέτυχαν αλλά παραπέτυχαν αν αναλογιστεί κανείς το τι γίνεται στην γερμανοκρατούμενη Ευρώπη.
    Δείτε που ήταν οι ΗΠΑ το 2008 και που βρίσκονται τώρα.
    Σε πρώτο χρόνο άσκησαν μια περιορισμένη επκτατική δημοσιονομική πολιτική (που είναι και ο σωστότερος τρόπος αντιμετώπισης της Κρίσης) όμως μετά την πλειοψηφία των ρεπουμπλικάνων στη γερουσία αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν λόγω της επιχειρηματολογίας που προερχόταν κυρίως από TEA party μεριά ότι οι κρατικές παρεμβάσεις είναι ανώφελες .
    Τότε τα κάστανα από τη φωτιά ανέλαβε να τα βγάλει η FED και ο Μπερνάνκι που με επεκτατική νομισματική πολιτική ( όχι με κόψιμο νέου χρήματος όπως αφελώς λένε πολύ αλλά κυρίως με ποσοτική χαλάρωση) έδωσε και συνεχίζει να δίνει τονωτικές ενέσεις στην αμερικάνικη οικονομία.
    Υπάρχει βέβαια μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ της FED και της ECB.
    Η ΕΚΤ έχει ως αποκλειστικό στόχο την πάταξη του πληθωρισμού. Δηλαδή περιορίζεται στο να είναι φρουρός και παραγωγός του χρήματος στην ευρωζώνη.
    Από την άλλη η FED παράλληλα με την πάταξη του πληθωρισμού έχει και δεύτερο εγγεγραμένο στόχο: την καταπολέμηση της φτώχειας μέσω της αντιμετώπισης της. Τα συμπεράσματα δικά σας για να καταλαβαίνουμε γιατί η Ευρώπη πεινάει...
    Εν ολίγοις οι ΗΠΑ που η ασυδοσία του χρηματοπιστωτικού της τομέα μάλλον ήταν η κυριότερη αιτία της Κρίσης του 2008, για να αντιμετωπίσουν την Κρίση προσπάθησαν να προσωμοιάσουν στους new dealers του Ρούζβελτ.
    Η Μέρκελ μάλλον ζήλεψε τη δόξα του Χέρμπερτ Χούβερ στο τευτονικότερο.
    Με τη μόνη διαφορά ότι ο Χούβερ με τις λιτότητες και τις περιοριστικές πολιτικές έφτασε τις ΗΠΑ στο χείλος του γκρεμού ενώ η Μέρκελ εφαρμόζοντας ακριβώς τα ίδια οδηγεί στην καταστροφή τις ευρωζωνικές χώρες ενώ η χώρα της επωφελείται από την Κρίση.
    Δείτε τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας από τα οποία με δικές τους ομολογίες έχουν κερδίσει 60 δις. Ή σκεφτείτε το ότι το κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων μιας χώρας αντανακλά το κόστος δανεισμού των κρατών που ανήκουν. Έτσι οι ισπανικές οι γαλλικές οι ιταλικές επιχειρήσεις δανείζονται με πολύ ψηλότερα επιτόκια από τις αντίστοιχες γερμανικές!!!
    Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ και να είστε σίγουροι ότι παρά την αδιαφιλονίκητη ιδεολογική κυριαρχία του ευρώ καμιά χωρά δεν θέλει ν'αυτοκτονήσει.
    Μιλάτε για γερμανικές εκλογές.
    Εύχομαι και ελπίζω να έχετε δίκιο και να φτάσουμε μέχρι εκεί έστω και κουτσοί.
    Είστε σίγουροι όμως ότι με τα μέτρα ύψους 11,5 δις που ήδη επιβλήθηκαν και τα νέα μέτρα που έρχονται (λόγω της κακώς υπολογισμένης ύφεσης για το 2013, είπαν θα είναι 4,5% πάμε για τουλάχιστον 7,5% άρα η διαφορά αυτή θα καλυφτεί με νέα μέτρα που δεν χρειάζονται πλέον κύρωση από το κοινοβούλιο) θα φτάσουμε μέχρι το Σεπτέμβρη;
    Και πως μπορείτε να προεξοφλείτε τη μελλοντική γερμανική στάση;
    Ίσως αυτά θα έπρεπε να μας απασχολούν περισσότερο από το τι θα γίνει μετά το φθινόπωρο του 2013...

  4. yannis d. avatar
    yannis d. 09/01/2013 14:34:36

    Θα συνιστουσα στους εθνικα περηφανους να διαβασουν το βιβλιο του Ζμπιγκιεφ Μπρεζινσκι, συμβουλου εθνικης ασφαλειας του Καρτερ, η μεγαλη σκακιερα.
    Γραφτηκε το 1997 και περιγραφει με σαφηνεια τις σχεσεις της παγκοσμιας αυτοκρατοριας με τους φορου υποτελεις και τους βαρβαρους.
    Μετα την αναγνωση μπορουν να γυρισουν πλευρο και να συνεχισουν το ονειρο.

  5. Τιμορος avatar
    Τιμορος 10/01/2013 15:35:14

    Να πάει ισόβια μπας και γλυτώσουμε

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.