#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/09/2010 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Για κάποιους, η κρίση είναι κερδοφόρα



Ένα από τα πλέον αξιοπερίεργα του τοπίου που διαμορφώνεται μετά την οικονομική κρίση στην Αμερική, είναι η αναισθησία των πιο πλούσιων Αμερικανών, στην οργή που έχει καταλάβει τη κοινή γνώμη για τις εξωπραγματικές αμοιβές τους. Το βραβείο της απόλυτης αναισθησίας το κερδίζει ο συνιδρυτής της Blackstone, Stephen Schwarzman, ο οποίος νωρίτερα φέτος είχε συγκρίνει τη φορολόγηση των μεγαλοεπενδυτών, όπως ο ίδιος, με τη ναζιστική εισβολή στη Πολωνία!


Τα δεύτερα βραβεία, θα πρέπει να απονεμηθούν σε όλους εκείνους τους κεφαλαιοκράτες, δικηγόρους εταιριών κλπ. που αντέδρασαν με μανία εναντίον ενός νέου νομοσχεδίου, που απαιτεί από τις επιχειρήσεις να ανακοινώνουν τη μισθολογική διαφορά μεταξύ του κορυφαίου στελέχους τους και των πιο χαμηλά αμειβομένων υπαλλήλων τους. Πρόκειται για «λογιστικό εφιάλτη», ισχυρίζονται οι τιτάνες της οικονομίας, επικαλούμενες αδυναμία εφαρμογής του νόμου.


Ο πραγματικός εφιάλτης όμως θα φανεί μόλις δημοσιοποιηθούν αυτά τα στοιχεία, και τα δει ο λαός. Σύμφωνα με μελέτες του φιλελεύθερου Institute for Policy Studies, ο μέσος διευθύνων σύμβουλος κερδίζει 263 φορές παραπάνω από αυτά που κερδίζει ο πιο χαμηλά αμειβόμενος υφιστάμενος του. Αν και οι αμοιβές των μεγάλων στελεχών έχουν μειωθεί σε σχέση με αυτές που ήταν προ της κρίσης (2007), εντούτοις παραμένουν διπλάσιες αυτών της δεκαετίας του 1990, και οκταπλάσιες αυτών της δεκαετίας του 1950. Την ίδια ώρα, που ο μέσος Αμερικανός εργαζόμενος βγάζει λιγότερα (αναλογικά) από όσα έβγαζε τη δεκαετία του 1970. Έτσι, τίθεται τέρμα στο μύθο που ήθελε την κρίση να λειτουργεί εις βάρος του «χάρτινου» πλούτου των πλουτοκρατών.

Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι: Τα αξίζουν αυτά τα λεφτά; Αν και ο επιχειρηματικός κόσμος έχει γίνει πολύ πιο σύνθετος από τη δεκαετία του `50, δεν μπορούμε να πούμε πως τα υψηλόβαθμα στελέχη έχουν γίνει πιο έξυπνα, ή πως οι μέτοχοι κρίνουν αλλιώς σήμερα την αξία του διευθυντικού στελέχους. Οι διευθυντές των 50 εταιριών που απέλυσαν τους περισσότερους υπαλλήλους από την αρχή της κρίσης, εισέπραξαν το 2009 42% περισσότερα χρήματα από τους συναδέλφους τους, κυρίως διότι η μείωση προσωπικού αυξάνει τα βραχυπρόθεσμα κέρδη, οπότε ανεβαίνουν τα μπόνους τους. Η αλήθεια όμως είναι, πως η μείωση προσωπικού δεν οδηγεί πάντα σε σταθερή κερδοφορία. Πολλές φορές συμβαίνει το αντίθετο, για διάφορους λόγους.

Ο γκουρού του μάνατζμεντ Peter Drucker, είχε κάποτε πει πως: όταν η αναλογία μισθών μεταξύ κορυφής και βάσης είναι μεγαλύτερη του 1/25, αρχίζουν να μπαίνουν ηθικά ζητήματα. Δεν μπορείς να πείσεις τον εργαζόμενο ότι «όλοι είμαστε ένα», μόλις διαπιστωθεί η τεράστια διαφορά αμοιβών.

Το όλο ερώτημα της ανισότητας που επικρατεί στις αμοιβές των στελεχών σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο είναι ένα πραγματικό αγκάθι, και δύσκολα απαντιέται. Οι δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης που οδήγησαν στο πάγωμα των ημερομισθίων, δεν πρόκειται να εξαφανιστούν. Το σύστημα αμοιβών όμως των μεγάλων στελεχών, θα μπορούσε να γίνει πιο δίκαιο και πιο διαφανές. Η Αμερική θα μπορούσε κάλλιστα να μιμηθεί την Ευρώπη. Σε χώρες όπως η Γερμανία, που διαθέτει μερικές από τις πιο αποδοτικές και ανταγωνιστικές επιχειρήσεις, οι εκπρόσωποι των εργαζομένων πολύ συχνά παρευρίσκονται ως μέλη στα διοικητικά συμβούλια, ελέγχοντας τις τυχόν φουσκωμένες αμοιβές. Από την άλλη, στα αμερικανικά συμβούλια, οι παρευρισκόμενοι είναι συνήθως όλοι πάμπλουτοι, οι οποίοι και δεν έχουν κανένα κίνητρο να αντιδράσουν για τις αμοιβές, ο ένας του άλλου. Για αυτό και θα πρέπει οι πολιτικοί να αναθεωρήσουν την ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, που επιτρέπει να εκπίπτουν οι τεράστιες αποζημιώσεις που οι εταιρίες δίνουν στα στελέχη τους.

Μια καλή αρχή είναι και αυτή με τον νέο νόμο που θα επιβάλλει τη δημοσίευση των αμοιβών όλων των υπαλλήλων μιας επιχείρησης. Αν μη τι άλλο, θα βοηθήσει στο να ανοίξει επιτέλους μια χρήσιμη συζήτηση, μέσα από την οποία ίσως κάποτε μας εξηγήσουν κάποιοι, γιατί ακριβώς χρειάζονται τόσο τεράστιους μισθούς, για να κάνουν τη δουλειά τους.


Newsweek.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. GALA avatar
    GALA 06/09/2010 07:54:33

    ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ.

  2. straydog avatar
    straydog 06/09/2010 10:45:53

    Παρακαλουνται οι φτωχοι να οργανωθουν και να αναλαβουν τη διακυβερνηση
    της κοινωνιας.Οσο επαναπαυονται στου πλουσιους για την ικανοποιηση
    αληθινων και πλαστων αναγκων τους με τα προιοντα που τους πασαρουν,ειναι
    καταδικασμενοι να ειναι υποχειρια και το μονο που μπορου να κανουν
    ειναι να κλαιγονται σαν μωρα παιδια(στην πραγματικοτητα αυτο μονο κανουν
    οταν το ``γλυφιτζουρι`` που τους δινεται αρχιζει και μικραινει)

  3. Los Lostrellos avatar
    Los Lostrellos 07/09/2010 00:45:28

    Κρίμα είναι, πενθώ για την πατρίδα μου. Αλλά το δυσώδες σαρκίο του καπιταλισμού θα κάνει πολύ ευχάριστο πάταγο όταν με το καλό σωριαστεί καταγής. Αν δεν προλάβει να φιμώσει και βάλει λουκέτο πλήρως στις συνειδήσεις παγκοσμίως εννοώ..

    • rage avatar
      rage @ Los Lostrellos 07/09/2010 09:37:54

      μόνο που πέφτοντας θα συμπαρασύρει και τα πάντα, εκτός από όσους σήμερα ζουν αυτάρκεις σε κάποια κοινότητα ή ατομικά στην ύπαιθρο (κάποιους ήδη ευτυχισμένους δηλαδή...)

  4. ΜΕΡΜΙΓΚΑΣ avatar
    ΜΕΡΜΙΓΚΑΣ 07/09/2010 09:28:31

    O mon dieux λε μπολσεβίκ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.