#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
14/04/2010 15:11
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί η υπόθεση Φούντα θυμίζει όλο και πιο πολύ την υπόθεση Τσουτσουβή;

Ανήμερα την Πρωταπριλιά του 1985 έκανε την εμφάνισή της η οργάνωση «Αντικρατική Πάλη» του Χρήστου Τσουτσουβή, αναλαμβάνοντας την  ευθύνη για τη δολοφονία του εισαγγελέα Θεοφανόπουλου, με προκηρύξεις που πέταξε κάτω από το αυτοκίνητό του.

Ύστερα μόνο από ενάμιση μηνά, στις 15 Μαΐου 1985, ο Τσουτσουβής σκοτώνεται σε μάχη με αστυνομικούς.

Οι συνθήκες του θανάτου είναι πολύ περίεργες. Για παράδειγμα οι τρεις αστυνομικοί είχαν εντοπίσει από καιρό στην οδό Αμφίκλειας 18 στου Γκύζη μια κλεμμένη μοτοσυκλέτα και την είχαν στήσει για να συλλάβουν τους ενόχους . Έβγαλαν λοιπόν το “μπουζί” για να μην μπορεί να κινηθεί η  μοτοσυκλέτα και περίμεναν σε ένα αυτοκίνητο. Την κλεμμένη μοτοσυκλέτα πήγαν να παραλάβουν  δυο άνδρες, ενώ επισήμως ελέχθη τότε ότι ήταν ο Τσουτσουβής ήταν μόνος τους. Μόλις αντιλήφθηκαν τους αστυνομικούς χωρίς να διστάσουν  άρχισαν να τους πυροβολούν με ένα 9αρι και ένα 38αρι. Οι αστυνομικοί ανταπέδωσαν  τα πυρά και έμειναν στον τόπο ο Τσουτσουβής και ο αστυφύλακας Βασίλης Μπουρας. Οι δυο άλλοι αστυνομικοί τραυματίσθηκαν θανάσιμα.

Από την πρώτη στιγμή η αστυνομία υποστήριξε ότι ο Τσουτσουβής σκοτώθηκε από σφαίρες των αστυνομικών, αλλά είναι κάπως δύσκολα να πιστέψουμε ότι μπόρεσε και έκανε τόση ζημιά στους αντιπάλους του. Τρεις αστυνομικοί νεκροί !!!. Ούτε ο Κάρλος δεν είχε καταφέρει παρόμοιο «επίτευγμα».

Τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα από τότε; Ποιος «εκτέλεσε» τον Τσουτσουβή; Ο σύντροφος που ήταν μαζί του , σύμφωνα με «μάρτυρες», για να μην έπεφτε τραυματισμένος  στα χέρια της αστυνομίας;  Έπεσε νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών; Συνέβη κάτι άλλο;



Το επεισόδιο στου Γκύζη είναι μπορεί κανείς να πει «καρμπόν» ενός άλλου: Τη νύκτα της 19ης προς την 20η Οκτωβρίου 1977 – δηλαδή στα γενέθλια της «20 Οκτώβρη» - μια ομάδα του ΕΛΑ αποπειράται να βάλει βόμβα στο εργοστάσιο της AEG,  στο Ρέντη . Στην απόπειρα πήραν μέρος τέσσερα μέλη του ΕΛΑ με επικεφαλής τον 34χρονο τότε οικονομολόγο Χρήστο-Στέφανο Κασσίμη και δυο αυτοκίνητα .  Σκοπός της επιχείρησης ήταν να βάλουν εκρηκτικό μηχανισμό σε μια αποθήκη της AEG σε ένδειξη συμπαράστασης προς τους εργαζόμενους που είχαν κηρύξει τότε πολυήμερη απεργία. Τους εντοπίζουν όμως  δυο αστυνομικοί που περιπολούσαν με πολιτική ενδυμασία, ακολουθεί ανταλλαγή πυρών και ο Κασσίμης πέφτει νεκρός με μια σφαίρα στο κεφάλι.  Οι άλλοι καταφέρνουν να το σκάσουν.

Όπως και ο Τσουτσουβής, έτσι και ο Κασσίμης εθεωρείτο από τους «πατέρες» της ελληνικής τρομοκρατίας.

Στις 5 Ιουλίου1985, με προκήρυξη του ο ΕΛΑ υποστήριξε ότι ο Τσουτσουβής ήταν μέλος του από το 1976 ώς το 1980, και ότι έφυγε «για να ακολουθήσει τις δικές του ιδιαίτερες επιλογές, που ο πολιτικός χαρακτήρας τους δεν συμβάδιζε με την ιδεολογική και πολιτική αντίληψη και πρακτική του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα». Στη συνέχεια ξεσπά δημόσια ιδεολογική πάλη μεταξύ του ΕΛΑ και άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων («Χρήστος Κασσίμης» κλπ) που όπως αποδείχθηκε αργότερα οδήγησαν σε μεγάλες ανακατατάξεις στο χώρο και την εμφάνιση νέων οργανώσεων και μορφών τρομοκρατίας. Αργότερα, μετά το καλοκαίρι του 2002 δημοσιεύτηκαν πληροφορικές ότι  ο Tσουτσουβής είχε σχέσεις  και με τον Δημήτρη Kουφοντίνα, τον αποκαλούμενο και «φαρμακοχέρη»  της 17Ν .

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 14/04/2010 22:03:28

    Εύγε για την ανάρτηση και το θάρρος να αποκαθίσταται ο βίαιος υποβιβασμός της νοημοσύνης μας, σε θέματα που άπτονται του κύρους των υποτιθέμενων "προστατών" του κοινωνικού συνόλου.
    Τα γεγονότα του θανάτου του Χρήστου Τσουτσουβή μιλάνε από μόνα τους: Σε συμπλοκή σκοτώνονται δήθεν όλοι οι εμπλεκόμενοι αμοιβαία. Έτσι μάρτυρες σχετικά με την συμπλοκή δεν υπάρχουν. Αυτά μπορούν να συμβούν μόνο σε καουμπόικα φιλμς, και κάθε αστυνομικός επιθεωρητής θα έψαχνε αμέσως να βρει την ομάδα των εκτελεστών, που δολοφόνησαν τέσσερις ανθρώπους σε μια σκηνοθετημένη μάχη. Αυτός ο τρόπος συσκοτισμού εφαρμόζεται συχνότατα και αποτελεί μια από τις πάγιες μεθόδους συγκάλυψης της πραγματικής τρομοκρατίας, απέναντι στην κοινή γνώμη και τις οικογένειες αρκετών αδικοσκοτωμένων θυμάτων της. Το ίδιο έγινε και στο Bad Kleinen της Γερμανίας, όπου ο φόνος ενός αστυνομικού αποδόθηκε στον φερόμενο ως τρομοκράτη Grams, που υποτίθεται ότι πυροβόλησε το θύμα στην κορυφή σκάλας σταθμού των τραίνων, ευρισκόμενος στο κάτω μέρος. Το κανάλι του βλήματος ήταν όμως από πάνω προς τα κάτω, που αποδεικνύει ότι ο δολοφόνος πυροβόλησε από ψηλότερα. Όταν έφτασε ο εισαγγελέας στο μέρος της συμπλοκής για να διεξάγει έρευνα, δεν βρήκε τίποτε, διότι τα ίχνη είχε σβήσει η "(αντι)τρομοκρατική" (ίδε και Gerhard Wisnewski "Das RAF Phantom", Teil 2).
    Πολλά, μα πάρα πολλά ερωτηματικά αφήνει αυτή η "μάχη του Γκύζη", που αφορούν πολλές καιδιάφορες κατευθύνσεις. Όχι μόνο όσο αφορά τις δήθεν διωκτικές αρχές, αλλά και τα καταγώγια της τρομοκρατίας, που έδρασαν στην συγκεκριμένη περίπτωση για μια ακόμη φορά προβοκατόρικα.
    Η αντιτρομοκρατική ισχυρίστηκε ότι μέχρι τον θάνατο του Τσουτσουβή δεν τον γνώριζε. Μετά από δημοσίευση της φωτογραφίας του πληροφορήθηκε το διαμέρισμα όπου αυτός διέμενε, όπου βρέθηκαν "μάλλινες κουκούλες διαφόρων χρωμάτων", γάντια, ένα εκτυπωτικό μηχάνημα, κύλινδρος επιστρώσεως μελάνης και πυροκροτητές. Η όλη ενοχή στηρίχθηκε ότι βρέθηκαν αποτυπώματά του στην προκήρυξη που αφέθηκε στον τόπο της δολοφονίας. (Βλακώδης ερώτηση του γράφοντος: Τα γάντια τότε και τις κουκούλες τι τις ήθελε, αφού ήταν μανιώδης δημιουργός πειστηρίων ενοχής;)
    Τι έγραφε όμως αυτή η προκήρυξη, που άφησαν μετά την δολοφονία κάτω από το αυτοκίνητο του θαρραλέου αυτού και ευσυνείδητου εισαγγελέως, σχετικά με τους λόγους στοχοποίησης του; ΤΙΠΟΤΑ!
    Γράφανε χαρακτηριστικά τα τομάρια:
    "Η εκτέλεσή του ήταν γι ' αυτόν το θλιβερό τέλος μιας ακόμα πιο θλιβερής και απαίσχυντης επιλογής, που ο ίδιος είχε κάνει, αποφασίζοντας έτσι για το τέλος του. Δεν ήταν σε καμιά περίπτωση ένας τυχαίος εισαγγελέας".
    Το ίδιο ακριβώς χωρίο ΑΥΤΟΛΕΞΙ περιέχει και η προκήρυξη των γουρουνιών της "Σέχτας" αληταμπουράδων, που κυκλοφόρησαν μετά την δολοφονία του αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα (σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ, Σαβ 18.06.2009). Εκεί ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ Η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΙΤΙΑ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ενός κρατικού λειτουργού, αντιγράφουν οι τεχνικοί της αντιλαϊκής πρόκλησης από τα ίδια κιτάπια των μυστικών υπηρεσιών.
    Ποιο ήταν όμως το χαρακτηριστικό του Θεοφανόπουλου, που τον έκανε να ξεχωρίζει από τους άλλους; Αυτός είχε διακηρύξει δημόσια ότι στοχοποιούσε υψηλά ιστάμενα πολιτικά πρόσωπα, που ενέχοντο στον φάκελο της Κυπριακής προδοσίας και δεν θα δίσταζε να προβεί σε καταγγελία.
    Ενώ, πέρα από ένα ισχυρισμό για αποτυπώματα, ο οποίος θα μπορούσε να ήταν χαλκευμένος, τίποτε δεν υπήρχε που να στηριχθεί η απόδοση της δολοφονίας του Θεοφανόπουλου στον Τσουτσουβή, βγήκε με προκύρηξη ο ΕΛΑ μετά την δολοφονία του, για να πιστοποιήσει τα χαλκεύματα, που έγραφε:
    "Ο Χρήστος Τσουτσουβής μετείχε σε όλες τις δραστηριότητες του ΕΛΑ από το 1976 ως το 1980. Πήρε ενεργά μέρος στην απόπειρα για ανατίναξη της AEG στου Ρέντη, την νύχτα στις 19 Οκτωβρίου 1977, κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκε ο Χρ. Κασίμης σε ένοπλη σύγκρουση με αστυνομικούς".
    Από πότε είθισται να καρφώνει μια τρομοκρατική οργάνωση τα μέλη της, έστω και μετά θάνατον; Πως όμως θα έδενε διαφορετικά η σάλτσα περί μεγάλου μπιστολά;
    Από τότε κυκλοφόρησε μια ολόκληρη παραμυθολογία για τον "τρομερό" ρόλο που έπαιξε ο "εγκέφαλος" Τσουτσουβής στην εγχώρια τρομοκρατία. Η "αντιτρομοκρατικές" υπηρεσίες επιχείρησαν να παρουσιάσουν επανειλημμένα στην συνέχεια και άλλα πειστήρια, τα οποία όμως αποδείχθηκαν στην πορεία φούσκες.

    συνεχίζεται

  2. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 15/04/2010 00:10:54

    Διαφορετικά ήταν τα ευρήματα, από αυτά που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα του Χρήστου Τσουτσουβή, στον "εντοπισμό" της "γιάφκας" της οδού Καλαμά στα Σεπόλια. Επρόκειτο για μια υπόγεια γκαρσονιέρια, που υποτίθεται ότι ο ένοικος της είχε εγκαταλείψει. Αφού αυτή πλημμύρισε, έλαβε κλήση η πυροσβεστική υπηρεσία το Νοέμβριο του 1986. Εκεί ανακαλύφθηκε ολόκληρο οπλοστάσιο με πιστόλια, περίστροφα, αυτόματα, καραμπίνες, νάρκες, επιθετικές χειροβομβίδες, 2000 σφαίρες και 34 πυροκροτητές. Εκεί "ανακαλύφθηκε" και ένα κλειδί που άνοιγε το αυτοκίνητο που είχε χρησιμοποιήσει η 17 Ν. στην εκτέλεση του Γουέλς. Η 17 Ν. είχε όμως κοινοποιήσει ότι έβαζε εμπρός το αυτοκίνητο ενώνοντας τα καλώδια κάτω από τιμόνι. Σε άλλη θήκη κλειδιών που βρέθηκε ανεγράφετο ο αριθμός αυτοκινήτου, που χρησιμοποιήθηκε στην δολοφονική ενέργεια κατά των αστυνομικών Πέτρου και Σταμούλη τον Ιανουάριο του 1980. Οι γραφολόγοι "αναγνώρισαν" την γραφή του Τσουτσουβή και με αυτό τον τρόπο του αποδόθηκε συμμετοχή και σε αυτήν την ενέργεια.
    Τα λογικά άλματα είναι προφανή. Το να κυκλοφορεί ένας ανυπότακτος εσωτερικού, που υποτίθεται ότι ζούσε σε συνθήκες βαριάς παρανομίας, με ένα κλειδί κλεμμένου αυτοκινήτου, στην θήκη του οποίου έχει αναγράψει τον αριθμό της άδειας, σαν να μην υπάρχει άλλος τρόπος σημαδέματος, είναι τουλάχιστον αφελές. Όπως και η εγκατάλειψη ενός οπλοστασίου στην τύχη του, που ήταν σε θέση να εξοπλίσει διμοιρίες. Γτάφει η Ελευθεροτυπία στις 12.07.2002 χαρακτηριστικά:
    "Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή οι χειρισμοί από πλευράς αρχών ασφαλείας χαρακτηρίσθηκαν από όλες τις πλευρές εξαιρετικά αμφιλεγόμενοι, κάτι που φυσικά αποδεικνυόταν και στις δικαστικές αίθουσες".
    Ότι η αντιτρομοκρατική επιχειρούσε με χαλκευμένα στοιχεία αποδείχθηκε με τρόπο την ρεζίλευσε κυριολεκτικά στην περίπτωση του Γιώργου Μπαλάφα, τον οποίον αυτή ενοχοποίησε για συμμετοχή στην Αντικρατική Πάλη μετά την έρευνα στο διαμέρισμα του Χρήστου Τσουτσουβή, ισχυριζόμενη ότι βρήκε δακτυλικά του αποτυπώματα σε ένα κουτί μπισκότα. Η ενοικίαση της γκαρσονιέρας στην Καλαμά φορτώθηκε επίσης στον Μπαλάφα. Μετά από ένα δαιδαλώδες δικαστικό κυνηγητό δώδεκα ετών ο Μπαλάφας αθωώθηκε πανηγυρικά. Στο τέλος αφού δεν μπορούσαν να τον κατηγορήσουν για κάτι άλλο, τον δίκασαν για κατοχή χασίς. Ο δικαστής στην ανακοίνωση της αθώωσης είπε: "Το πολιτικό ποιόν του κατηγορούμενου δεν αφήνει περιθώριο για τέτοιου είδους καταγγελίες".
    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Χρήστος Τσουτσουβής ανήκε στον λεγόμενο "χώρο". Όμως το προφίλ του ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό του Φούντα, ο οποίος ήταν ενταγμένος σε ένα εξωτερικά νορμάλ τρόπο ζωής. Ως ανυπότακτος εσωτερικού ήταν ιδιαίτερα ευάλωτος στους όποιους ελέγχους και ως εκ τούτου άμεσα επικίνδυνος για να εκθέσει μια ολιγομελή και ερμητικά κλεισμένη συνωμοτική οργάνωση.
    Εάν πράγματι στην κορυφή των τρομοκρατικών οργανώσεων αιχμής, που κόβουν την ανάσα των κοινωνιών επί δεκαετίες, ανήκουν οι συνήθεις ύποπτοι, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, μόνον μια εκδοχή υφίσταται: Τόσο οι τρομοκράτες, όσο και οι διώκτες τους αποτελούν το άκρον άωτον της ανικανότητος και της αφελείας.
    Το αίμα όμως του αδικοχαμένου παλικαριού της αλήθειας Γιώργου Θεοφανόπουλου ζητάει εκδίκηση των πραγματικών δολοφόνων.
    Γιώργο δεν σε ξεχνάμε. Οι στόχοι που έθεσες βαραίνουν στις πλάτες κάθε ανθρώπου με συνείδηση.

    • Factorx avatar
      Factorx @ Μποτίλια στο Πέλαγος 15/04/2010 11:22:40

      Φίλε Μοτίλια βρες στην Γερμανία και διάβασε το "Carlos - Komplize Weinrich" των Fritz Schmaldiest και Κlaus-Dietere Matschke

  3. Rasta avatar
    Rasta 15/04/2010 11:15:35

    Δυστυχώς Μποτίλια, αυτή την "ένδοξη" παράδοση, συνεχίζει σήμερα ο ΠΡΟΠΟτζής υπουργός.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.