29/11/2007 22:25
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί επιτυγχάνει ο Σαρκοζί;

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία τα Σαρκοζί, ήταν το 2005, οπότε, ως υπουργός Εσωτερικών, επί Προεδρίας Σιράκ, είχε αντιμετωπίσει με βίαιο τρόπο τις γενικευμένες αντιδράσεις του «τέταρτου κόσμου» των παρισινών γκέτο, στα προάστια του Παρισιού. Τώρα, για δεύτερη φορά μέσα σε τρία χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπος με τις ταραχές που ξέσπασαν στο προάστιο Βιλιέ-λε-Μπελ της γαλλικής πρωτεύουσας, μετά το θάνατο δύο νεαρών μεταναστών που είχαν κλέψει ένα μικρό μοτοποδήλατο και το περιπολικό που τους κυνηγούσε, προφανώς τους «εμβόλισε». Και οι πρόσφατες ταραχές και αυτές του 2005, «ξεφούσκωσαν» ουσιαστικά. Και ο λόγος κάθε άλλο παρά βρίσκεται στην «επιτυχημένη» τάχα κατασταλτική πολιτική του Σαρκοζί. Βρίσκεται στην συντηριτικοποίηση της γαλλικής κοινωνίας, η οποία στα σοβαρότατα επεισόδια του 2005, αποστασιοποιήθηκε πλήρως από τους «Άθλιους» των προαστίων. Η ευαίσθητη γαλλική κοινωνία των κινημάτων, των δυναμικών συνδικάτων, της αλληλεγγύης στην αλγερινή αντι-αποικιακή επανάσταση προ τεσσάρων δεκαετιών, της στήριξης των τριτοκοσμικών κατοίκων των προαστίων, η προοδευτική Γαλλία του Μάη του ’68, αποτελεί πια παρελθόν. Βρίσκεται σε τροχιά συντηριτικοποίησης, εξαιτίας των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων, της ανεργίας, της εγκληματικότητας και της «απειλής» που νοιώθει από τους μετανάστες. Ποιος Γάλλος λοιπόν, υπό αυτές τις συνθήκες θα σταθεί στο πλάι των γκετοποιημένων  μεταναστών που ζουν σε άθλιες συνθήκες φτώχειας και περιθωριοποίησης;
Αυτό που πετυχαίνουν τελικά οι Γάλλοι και ο κ. Σαρκοζί, είναι η περαιτέρω περιθωριοποίηση ενός πληθυσμού 7-8 εκατομμυρίων ανθρώπων που προέρχονται κυρίως από βορειοαφρικανικές χώρες και αντί να αφομοιώνονται στη δυτική κοινωνία, ξαναγυρίζουν στο «ασφαλές» καταφύγιο του συντηρητικού ισλαμισμού. Έτσι όμως, το πρόβλημα διαιωνίζεται και παγιώνεται ένα τριτοκοσμικό γκέτο εντός της Γαλλίας. Το 2005 πολλοί Αριστεροί ήθελαν να δουν στις ταραχές των προαστίων μια «εξέγερση». Γρήγορα διαψεύσθηκαν. Το σύγχρονο «λούμπεν προλεταριάτο» -όπως πάντα άλλωστε- είναι ικανό μόνο για παροδικά και αδιέξοδα ξεσπάσματα, όχι όμως, για εξεγέρσεις. Αναζητώντας σανίδα σωτηρίας στο «περιθώριο», η Αριστερά  είναι απλά από χέρι χαμένη. Κι αυτό ισχύει και για την ελληνική.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εξάκτινος avatar
    Εξάκτινος 29/11/2007 23:51:35

    Η Γαλλία ποτέ δεν ήταν προοδευτική κοινωνία. Είναι η χώρα της Ευρώπης με τα χειρότερα γκέτο. Δεν είναι προοδευτικοί. Κάτι ζώα είναι.

  2. Nada avatar
    Nada 30/11/2007 12:51:17

    Πάντα όμως, υπήρχε ένα δυναμικό προοδευτικό κομμάτι στη Γαλλία που, πολλές φορές, άναβε το φυτίλι των πολιτικών εξελίξεων σε όλη τη Δυτική Ευρώπη. Ας μην υποτιμούμε τη συμβολή της γαλλικής κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, και της διανόησης στον πόλεμο ανεξαρτησίας της Αλγερίας από τον γαλλικό αποικιακό ζυγό. Ναι, ανέκαθεν υπήρχε πρόβλημα με τα "προάστια" των μεταναστών. Ιδιαίτερα από το μέσον της δεκαετίας του 1980, οπότε άρχισε η μεγάλη εσωστρέφεια της γαλλικής κοινωνίας και η εχθρική στάση των κυβερνήσεων (βλέπε υπουργός Εσωτερικών, Πασκουά) απέναντι, όχι μόνο στους τριτοκοσμικούς μετανάστες, αλλά ακόμα και σε αυτούς από άλλες χώρες της Ευρώπης και της Ευρ.Ενωσης. Σήμερα, παρ'ότι υπάρχει ακόμη ένα δυναμικό -αλλά μικρό κομμάτι προοδευτικών- που θέλει να αλλάξει την κατάσταση στα γκέτο, έχει γενικευτεί το φαινόμενο της ξενοφοβίας στη χώρα. Κάτι "φυσιολογικό" σε περίοδο οικονομικής κρίσης και μεγάλων οικονομικών προβλημάτων του πληθυσμού. Οπως και να'χει, η Γαλλία, ακόμα και σε επίπεδο επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής, βρίσκεται αρκετά πίσω από την Αγγλία και τη Γερμανία. Να μην διαφεύγει όμως και το άλλο: Τα "προάστια" είναι "νησίδες ασφαλείας" για το οργανωμένο έγκλημα στη χώρα. Υπό αυτή την έννοια, υπάρχει άραγε κυβέρνηση, η οποία δεν θα ήθελε να τα ελέγξει;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.