09/08/2008 02:28
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γιατί είμαστε υπέρ της Κίνας

Η απέραντη υποκρισία των ΜΜΕ της Δύσης φαίνεται, για παράδειγμα, στο θέμα της ρύπανσης στην Κίνα, με το οποίο μας έχουν ζαλίσει. Τώρα το ανακάλυψαν; Τόσα χρόνια δεν είχε πάει κανείς τους στην Κίνα για να δει ότι οι άνθρωποι κυκλοφορούν με μαντήλια στο πρόσωπο ή μάσκες; Χάρις όμως σε αυτή τη βρωμιά των φουγάρων της, αποτέλεσμα της οποίας είναι να πεθαίνουν σαν τις μύγες οι φτωχοί Κινέζοι, η χώρα έχει γίνει η μεγαλύτερη αντιπληθωριστική μηχανή του κόσμου. Αλλά ποιος νοιάζεται; Οι Κινέζοι είναι σχεδόν δύο δισεκατομμύρια. Μερικές χιλιάδες θάνατοι παραπάνω δεν μετράνε, λοιπόν, προκειμένου το σύστημα στη Δύση να πάρει μερικές ακόμα ανάσες ζωής.

Με αυτή την έννοια, η Δύση πρέπει ν΄ ανάβει –κι ανάβει- λαμπάδες στην Κίνα. Από την άλλη μεριά όμως, τώρα που το ξανασκέφτομαι, μάλλον κι’ εμείς πρέπει να είμαστε υπέρ της. Γιατί στην πραγματικότητα, λειτουργώντας ως δεκανίκι του καπιταλισμού, επιταχύνει τα αδιέξοδα των εργαζομένων στη Δύση και βοηθάει στην χειροτέρευση της θέσης τους. Σας φαίνεται παραδοξολογία αυτό; Λέτε να «προκαλώ» πάλι όπως με κατηγορούν συχνά, τους αριστερούληδες σωτήρες μας;

Προσέξτε τι έλεγε ο Μάρξ στο «Λόγο Πάνω στο Ζήτημα της Ελευθερίας του Εμπορίου» που εκφώνησε στο δημοκρατικό συνέδριο Βρυξελλών την 7η Ιανουαρίου 1848. Μιλώντας για την «παγκοσμιοποίηση» της εποχής είπε, μεταξύ άλλων: «Γενικά, στις μέρες μας το σύστημα της ελευθερίας του εμπορίου (σ.σ. σήμερα της παγκοσμιοποίησης) είναι καταστροφικό. Διαλύει τις παλιές εθνικότητες και σπρώχνει στο έπακρο τον ανταγωνισμό ανάμεσα στην αστική τάξη και στο προλεταριάτο. Με μια λέξη το σύστημα της εμπορικής ελευθερίας επιταχύνει την κοινωνική επανάσταση. Μονάχα με τούτη την επαναστατική έννοια, κύριοι, ψηφίζω υπέρ της ελευθερίας του εμπορίου».

Με αυτή την έννοια και τηρουμένων των αναλογιών, είμαστε κι’ εμείς υπερ της Κίνας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. xazouliakas avatar
    xazouliakas 09/08/2008 02:58:35

    Καταρχην, η Κινα δεν λειτουργει σαν "δεκανικι του καπιταλισμου". Η Κινα ειναι η ατμομηχανη του παγκοσμιου καπιταλισμου, αφου ειναι κατ'ουσια η παραγωγικη του βαση. Καθε αλλη προσεγγιση ειναι απλα βλακωδης προσκολληση σε ιδεολογηματα του παρελθοντος.

    Ομως, το σημαντικοτερο που προσφερει αυτη τη στιγμη η Κινα στον παγκοσμιο καπιταλισμο δεν ειναι τιποτα απο ολα αυτα. Η σημαντικοτερη προσφορα της Κινας ειναι στο καθαρα ιδεολογικο πεδιο: μεχρι τωρα οι νεοφιλελευθεροι σαν τον Φριντμαν κτλ κυρητταν πως ο καπιταλισμος φερνει και τη δημοκρατια, πως αυτα τα δυο ηταν δεμενα μεταξυ τους. Στην αναλυση τους, ηταν η φιλελευθεροποιηση της οικονομιας στην Χιλη πουεφερε τελικα την πτωση του Πινοσετ και αλλα τετοια.

    Αυτο ειναι το βασικο ιδεολογημα με το οποιο επιβαλλεται ο καπιταλισμος με αστυνομικο τροπο απο τις ΗΠΑ παγκοσμιως, απο την Λατινικη Αμερικη, μεχρι την Αφρικη και την ΝΑ Ασια. Μεχρι σημερα.

    Γιατι πλεον η Κινα μας παρεχει ενα ωραιοτατο παραδειγμα πως μπορεις να εχεις καπιταλισμο χωρις δημοκρατια, χωρις ανθρωπινα δικαιωματα κτλ. Η Κινα αυτη τη στιγμη ειναι ενα μοντελο για την πορεια που μπορει να ακολουθησει παγκοσμια ο καπιταλισμος στο μελλον, οταν θα ερθει επιτελους αντιμετωπος με τις μεγαλυτερες αντιφασεις που προς το παρον αρνειται να αντιμετωπισει (οικολογικη καταστροφη, βιοτεχνολογια, πνευματικη ιδιοκτησια κτλ). Αυτος ειναι ο κινεζικος εφιαλτης.

    Και ειναι αποριας αξιο πώς ενα "σκληροπυρηνικο" κομμουνιστικο κομμα οπως το ΚΚΕ, με παγκοσμια ακτινοβολια μεταξυ των ΚΚ, δεχεται ακομα και σημερα να συνομιλει με το ΚΚΚ, να το προσκαλει σε συνεδρια κτλ. (Και την ιδια στιγμη να εχει κοψει καθε επαφη με την υπολοιπη ελληνικη αριστερα: το ΚΚΕ συνομιλει με το φασιστικο ΚΚΚ, αλλα οχι με τον ΣΥΡΙΖΑ... )

  2. xazouliakas avatar
    xazouliakas 09/08/2008 03:00:13

    Η τελευταια παραγραφος παραπανω ειναι απλα υστερογραφο. Σε καμια περιπτωση δεν ειναι το ζουμι του σχολιου (εδω ο κοσμος καιγεται δεν ειναι το ΚΚΕ το προβλημα).

  3. ataktos avatar
    ataktos 09/08/2008 09:25:00

    pantos ego ime iper tis Kinas ohi dioti me ton simiti ke kara.. dialisame to emborio mas ke tin biotehnia poulontas me avta ta iperkerdi ta limania mas alla oti to 1974 stamatise o Tsu En Lai ton Kissinger ke tin Tourkiki sfagi ke dialisi stin Kipro (etsi gia na thimunte ta pedia mas ke tin simboli se avto tou aimnistou Karamouzi)

  4. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 09/08/2008 10:04:15

    Η μαρξιστική θεωρία της "απόλυτης εξαθλίωσης της εργατικής τάξης", που θα οδηγούσε νομοτελειακά στην κοινωνική ανατροπή δεν πραγματοποιήθηκε. Αυτή την εμμονή του Μαρξ στον "αυτοματισμό" των αντικειμενικών συνθηκών, προσπάθησε να προσαρμόση ο Λένιν με τον τονισμό του "υποκειμενικού" παράγοντα, που συμπυκνώνεται στο παραινετικό συμπέρασμα: "Χωρίς επαναστατικό κόμμα δεν υπάρχει επαναστατικό κίνημα". Ο Μάο Τσε Τουνγκ απάλυνε ακόμη περισσότερο αυτές τις διαπιστώσεις, τη σχηματικότητα των οποίων απέδειξε η ίδια η ζωή, με το πιο γενικόλογο: "Όπου υπάρχει καταπίεση, υπάρχει αντίσταση".
    Η ιστορία απέδειξε ότι η ανάγκη για χειραφέτηση της ανθρωπότητας και κοινωνική πρόοδο δεν μπορεί να στηρίζεται σε σλόγκαν και αφαιρετικά σχήματα. Απαιτείται μια συνεχής, επίπονη αναλυτική διαδικασία, που πρέπει να στηρίζεται και από μια μεταστροφή του κοινωνικού ήθους και των αξιακών επιλογών. Με αυτή την έννοια, επειδή είμαι περισσότερο υπαρξιστής παρά μαρξιστής, πιστεύω στην ανάγκη και το καθήκον μιας πνευματικής πρωτοπορίας. Η διακήρυξη του Σαρτρ στο "Τι είναι λογοτεχνία;", ότι τον κόσμο θα τον αλλάξουν οι λογοτέχνες, αποτελεί σχηματική υπερβολή. Κατά την άποψή μου στην πνευματική πρωτοπορία συγκαταλέγεται κάθε άνθρωπος που "λογίζεται λεύτερα" σε συστηματική βάση, ανεξάρτητα σε ποια κοινωνική τάξη ή επαγγελματικό κλάδο ανήκει, ανεξάρτητα ποια κοσμοθεωρία ασπάζεται, στο ποσοστό που έχει ξεπεράσει τα εγωιστικά σύνδρομα και επιδιώκει να συνεργαστή με τον καθένα, στο όποιο συγκεκριμένο ζήτημα υπάρχει η ελάχιστη συμφωνία. Η επεξεργασία μιας λαϊκής απελευθερωτικής στρατηγικής, δεν μπορεί να είναι κύρια αποτέλεσμα βιβλιακής μελέτης, ή πόνημα γραφείου. Μπορεί να προκύψη μόνο από το συγκερασμό πολυδιάστατων πρωτοβουλιών και κινητοποιήσεων, που έχουν άξονα αναφοράς τα μύρια ζητήματα που μας ταλανίζουν. Όσο καθόμαστε στους καναπέδες και μεμψιμοιρούμε, αυτό δε θα ξεκινήσει ποτέ. Πάρτε την πρωτοβουλία και καλέστε τους φίλους σας σε μια συζήτηση. Επιλέξτε ένα συγκεκριμένο θέμα που "καίει" και προτείνετε σχέδιο δράσης. Ηγέτης είναι αυτός που "όταν πάει να γύρη η βάρκα, πιάνει το πηδάλιο". Αν θέλετε να φτάσετε κάπου μη στρέφετε το πηδάλιο ακατάσχετα κατά βούληση, γιατί δε θα φτάσετε πουθενά. Ενεργοποιήστε όσους τραβάνε κουπί στη λήψη αποφάσεων και πετάξτε τα παλιοτόμαρα στη θάλασσα. Αποκλείεται να χάσετε τον προορισμό σας, εάν κατανοήσετε ότι για την πλοήγηση έχετε στη διάθεσή σας ένα ολόκληρο ουρανό.
    Όσο αφορά το κατά πόσο άλλαξε πολιτικά η Κίνα στην εποχή μετά το Μάο, θα αποφύγω να συγγράψω το πόνημα "Κοινωνικοί αγώνες στην Κίνα" στα καλά του καθουμένου, παρόλο που εκτός από ροκάς, παλιοημερολογίτης και βουδιστής, διατελώ και ένθερμος οπαδός του μεγάλου επαναστάτη Λιν Πιάο.

  5. Ζαγκάλο avatar
    Ζαγκάλο 09/08/2008 10:19:10

    Ε τώρα θα ήταν άδικο να σου πούμε ότι έχεις άδικο ρε φάκτορα...

  6. μανώλης avatar
    μανώλης 09/08/2008 10:46:25

    Σε πολλούς σίγουρα δεν αρέσει αυτή η φοβερή ανάπτυξη της Κίνας, σε όλους τους τομείς.
    Θα την προτιμούσαν μια φτωχή και υποανάπτυχτη χώρα, με ήρεμους και ταλαίπωρους ανθρώπους.
    (οι Βρετανοί το 18ο αιώνα είχαν λύσει το πρόβλημα πουλώντας όπιο στους Κινέζους με την "Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών", για να καλύψουν το έλλειματικό τους ισοζύγιο στο εμπόριο με την Κίνα.)
    Βλέπωντας τη δυναμικότητα που βγαίνει, απο ένα λαό που τον είχαν συνηθίσει πάντα υποταγμένο, δεν μπορουν να το επεξεργαστούν εύκολα. Και ανακαλύπτουν το νέφος του Πεκίνου, ανακαλύπτουν οτι η Κίνα ρυπαίνει το περιβάλλον, μέχρι και ο πλανητάρχης του Γκουαντάναμο ανακάλυψε καταπάτηση ελευθεριών στην Κίνα."ουαί υμίν.......υποκριτές".
    Ας το πάρουν λοιπόν απόφαση οιπρονομιούχοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη (η αναπτυγμένη Δύση)ότι ηρθε ο καιρός να παραχωρήσουν ένα κομάτι απο την πίτα και στους υπόλοιπους.

    «Το 20% του πληθυσμού του πλανήτη εισπράττει το 80% των συνολικών εισοδημάτων. H Κίνα και η Ινδία δεν είναι δυνατόν να μείνουν και άλλο στο περιθώριο. Αλλωστε συγκεντρώνουν το 40% της νεολαίας του πλανήτη» (καθηγητής Γιαγκντίς Μπαγκβάτι του Πανεπιστημίου Κολούμπια.)

  7. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 09/08/2008 10:52:53

    «στις μέρες μας το σύστημα της ελευθερίας του εμπορίου είναι καταστροφικό».

    Φυσικά και είναι καταστροφικό. Καταστρέφει ολοκληρωτικά καθεστώτα. Σιγά μην δέχονται οι Ρώσοι δικτατορίες στον τόπο τους αν έχουν χορτάσει φαγητό. Το ίδιο και οι Κινέζοι. Αν τους ξεφύγει και βελτιωθεί τόσο δα το βιωτικό επίπεδο και εκει θα καταστραφεί η δικτατορία του ΚΚΚ. Προσδοκίες...

    Βέβαι καταστρέφει και άλλα: Ο εισαγώμενος κινέζικος ντοματοχυμός, συσκευασμένος, είναι φθηνότερος από την ντομάτα στο ελληνικό χωράφι. Το εισαγώμενο κινέζικο συσκευασμένο αλουμινόχαρτο είναι φτηνότερο από την ευρωπαϊκή πρώτη ύλη που φτιάχνεται το αλουμινόχαρτο. κλπ κλπ.

    Συγνώμη αν αμπελοφιλοσοφώ, αυγουστιάτικα, αλλά όλες οι παγκόσμιες εξελίξεις από την Κίνα δεν ξεκίνησαν (π.χ. η μετακίνηση δυτικά των ινδοευρωπαίων ή των ...Τούρκων;)

  8. Ο Χαζος του χωριου avatar
    Ο Χαζος του χωριου 09/08/2008 11:14:41

    Αν οι ελληνες πολιτικοι ειχαν ταξιδεψει στην Κινα,αν οι ελληνες πολιτικοι γνωριζαν το δεος που νοιωθουν οι κινεζοι (οχι μονο οι πιο μορφωμενοι)για την Ελλαδα και οτι συμβολιζει γι αυτους,θα ειχαμε κανει τεραστια προοδο ΚΑΙ στην παγκοσμια πολιτικη σκακιερα!

    Εχω την τυχη να εχω ταξιδεψει στην Κινα το 1975 το 1989 το 1997 και φετος και οχι μονο στις αστικες περιοχες.

    Ειναι φοβερο το ποσο εμεινε αναλλοιωτο το κυτταρο τους απο την οικονομικη εξελιξη. Σε αντιθεση με την Ρωσσια π.χ. (με τις ΗΠΑ εξυπακουεται) ο νεοπλουτος ειναι δακτυλοδεικτουμενος!

    Βαθεια στα γονιδια τους υπαρχει χαραγμενη η εννοια της αλληλεγγυης συμπεριφορας.

    Εχουν τρομερη προσαρμοστικοτητα (αναλογισθειτε τις δυσκολιες των ελληνων του 50 να προσαρμοσθουν σε ΗΠΑ και Γερμανια χωρες με σαφως λιγοτερες διαφορες απο την Κινα)και τους καθιστα κυριους παραγοντες των επομενων δεκαετιων.

    ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ οι κυβερνησεις τους βασισμενοι στην ιστορια που την σεβονται απεριοριστα.

    Μπορει αυτα να φαινονται απλα εως και απλοικα ομως ειναι αληθινα και ουσιαστικα για το μελλον.

    Επαναλαμβανω,η Ελλαδα εχει ανευ προηγουμενου ευκαιρια να οικοδομησει πολιτικη αναπτυξης οικονομικη και εξωτερικη με χωρα που ΞΕΡΕΙ γιατι θελει την Ελλαδα διπλα της και οχι αποκλειστικα για κοντοφθαλμους ωφελιμιστικους σκοπους.

  9. Ξένος Δάκτυλος avatar
    Ξένος Δάκτυλος 09/08/2008 11:32:02

    Με την ίδια λογική και τηρουμένων των αναλογιών, θα μπορούσαμε να είμαστε και υπερ της Αμερικής και γενικά υπερ οποιουδήποτε

  10. Σίβυλλα avatar
    Σίβυλλα 09/08/2008 11:42:37

    http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2008/08/blog-post_712.html

  11. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 09/08/2008 13:05:36

    Θα ήταν φρόνιμο να κατανοήσουμε, ότι σήμερα με την παγκοσμιοποίηση ο τρόπος αναπαραγωγής του συστήματος είναι διαφορετικός απ΄ότι παλαιότερα. Η συσσώρευση του κεφαλαίου συντελείτο στα πλαίσια της κλειστής (εθνικής) οικονομίας με τον λεγόμενο μηχανισμό σχηματισμού του μέσου ποσοστού κέρδους. Αυτό συνέβαινε με τη μεταφορά αξίας από τους κλάδους που χαρακτηριζόντουσαν από ισχνή οργανική σύνθεση του κεφαλαίου (ο λόγος του παγίου κεφαλαίου προς το μεταβλητό) προς τους κλάδους με ισχυρή οργανική σύνθεση. Για να το πούμε πιο απλά, η ανταλλακτική αξία κάποιων τόνων δημητριακών που ισοδυναμούσε με αυτή ενός τρακτέρ, συνεπάγετο πολύ μεγαλύτερο αριθμό εργάσιμων ορών, απ΄ότι χρειαζόταν η κατασκευή του τρακτέρ. Αυτή η φάση στηρίχθηκε στη μεταφορά αξίας από την αγροτική παραγωγή στη βιομηχανία.
    Στη συνέχεια η αναπαραγωγή στα πλαίσια του ιμπεριαλισμού στηρίχθηκε στην εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης των υπανάπτυκτων (και σε στρεβλή βάση αναπτυσσόμενων) χωρών και την καταλήστευση του φυσικού πλούτου τους, μέσω της εξαγωγής του κεφαλαίου. Αυτή η φάση χαρακτηρίστηκε από την επιβολή του τραπεζικού κεφαλαίου πάνω στο βιομηχανικό (χρηματιστικό κεφάλαιο).
    Η αναπαραγωγή στα πλαίσια του λεγόμενου "ύστερου καπιταλισμού" στηρίχθηκε στην διόγκωση της πολεμικής βιομηχανίας και το επιβεβλημένο πλασάρισμα της σκουριάς σε χώρες με "πατριωτισμό". Η μεταφορά αξίας από τους φτωχούς στους πλούσιους έγινε με τη λεγόμενη "άνιση ανταλλαγή" (Αργύρης Εμμανουήλ, Σαμίρ Αμίν) καθώς οι "ανεπτυγμένοι" πέρασαν στην όπως-όπως εκβιομηχάνιση των τριτοκοσμικών, κρατώντας για τον εαυτό τους την υψηλή τεχνολογία αιχμής. Σ΄αυτή τη φάση δημιουργήθηκαν και οι "ασιατικοί γίγαντες" που αποτέλασαν τον παράδεισο του αμερικάνικου κεφαλαίου.
    Στην φάση της παγκοσμιοποίησης η αναπαραγωγή γίνεται με την υπερκοστολόγηση της ενέργειας. Σ΄αυτό το αλυσσιβερίσι έχουν ενταχθεί πλήρως η Ρωσία και η Κίνα. Η υπερκοστολόγηση της ενέργειας γίνεται με τη υπερδιόγκωση της αμερικάνικης πολεμικής βιομηαχανίας - που αποτελεί όμως κακοήθη όγκο τρίτου βαθμού για την αναπαραγωγή του συστήματος. Συμπληρωματικά χαρακτηρηστικά είναι οι χρηματιστηριακές φούσκες από τους πάτρωνες του πέτσινου νομίσματος των αμερικάνων και η επιβολή του κόστους των πολέμων γκραν γκινιόλ από τους αμερικάνους στους "συμμάχους" του ΝΑΤΟ.
    Αναφορικά με την ευρωστία ενός οικονομικού συστήματος ισχύουν δύο παράγοντες: Η ισορροπία στη διαδικασία αναπαραγωγής και ο ισολογισμός εσόδων-εξόδων. Όσο αφορά την ισορροπία το σημερινό σύστημα θυμίζει άλμα εις μήκος με δεκανίκι. Και ο ισολογισμός είναι καταστροφικός. Γιατί τα έξοδα που κοστίζει ο κάθε κερατάς, που στηρίζει την αμερικάνικη πολιτική είναι τεράστια, με αποτέλεσμα να έχουν πάει περίπατο όλα τα αποθέματα του ΔΝΤ.
    Ο Μάο διακήρυξε ότι "ο ιμπεριαλισμός είναι χάρτινη τίγρης". Ακόμη και τα έξυπνα καταστήματα ειδών υγειινής γνωρίζουν ότι το χαρτί της είναι πλέον κωλόχαρτο.

  12. Τακτικός Αναγνώστης avatar
    Τακτικός Αναγνώστης 09/08/2008 15:46:41

    Ο Φάκτορας κατάφερε με το συγκεκριμένο και ολίγον προκλητικό ποστ να δημιουργήσει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων. Τα ζητήματα είναι προφανώς εξαιρετικά περίπλοκα και δεν μπορούν να παρουσιαστούν σε δέκα γραμμές. Αλλά θα είχε ενδιαφέρον να δούμε μια αλληλουχία απλών (απλοϊκών ίσως) ερωτημάτων που προκύπτουν από την παγκόσμια ιστορία των εκατό τελευταίων ετών. Παραθέτω κάποια πολύ περιληπτικά και χωρίς ιδιαίτερες αναφορές γιατί πιστεύω ότι είναι γνωστά σε όλους σας: Ο μέσος εργαζόμενος στις καπιταλιστικές μητροπόλεις εξακολουθεί να συμμετέχει λίγο ως πολύ στην διανομή της υπεραξίας που αντλείται (με τον όποιον τρόπο) από τον τρίτο κόσμο; Μάλλον ναι. Η «άνιση ανταλλαγή» οδήγησε στην δημιουργία ισχυρών επαναστατικών κινημάτων στον τρίτο κόσμο ικανών να απειλήσουν τις μητροπόλεις; Μάλλον όχι. Έσπασε η αλυσίδα στους αδύνατους κρίκους της; Έσπασε αλλά ανασυγκολλήθηκε τόσο ισχυρά που τρίβουμε τα μάτια μας. Η ύπαιθρος κατάφερε να πολιορκήσει τις πόλεις; Το κατάφερε κοντοπρόθεσμα σε πολεμικές περιόδους χωρίς όμως ουσιαστικά μακροχρόνια αποτελέσματα. κλπ. κλπ. Λυπάμαι λοιπόν που τελικά θα προβάλλω μια παλιομοδίτικη και απαισιόδοξη άποψη που πολέμησα με πάθος στην πρώτη νεότητα μου. Αν επιθυμούμε μια ουσιαστική και βιώσιμη αναδιάρθρωση του συστήματος (επανάσταση;) αυτή μπορεί να γίνει μόνο στις καπιταλιστικές μητροπόλεις (από εμάς), δεν μπορεί να γίνει πουθενά αλλού (από άλλους). Ας ξαναεπισκεφτούμε λοιπόν τον Κάρολο να θυμηθούμε ότι διευκολύνει βέβαια η όξυνση των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών μεταξύ των τάξεων αλλά χρειάζονται και πιο ουσιώδη όπως η δημιουργία νέων παραγωγικών σχέσεων που βέβαια δεν συντελείται επειδή κινέζοι δουλεύουν για μια κούπα ρύζι παράγοντας φθηνά.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.