#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
05/12/2011 07:40
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γερμανικό «μαστίγιο» και γαλλικό καρότο…




 Κορυφώνονται τις επόμενες μέρες οι διαβουλεύσεις μεταξύ των εταίρων της ευρωζώνης, εν όψει της καθοριστικής διήμερης σύγκλησης της Συνόδου Κορυφής στις 8 και 9 Δεκεμβρίου, όπου αναμένεται να ληφθούν και οι πρώτες σημαντικές αποφάσεις, ύστερα από μια διετία κωλυσιεργιών.

Σημαντική για τις περαιτέρω εξελίξεις θεωρείται η σημερινή συνάντηση στο Παρίσι μεταξύ του προέδρου Νικολά Σαρκοζί και της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, στη διάρκεια της οποίας θα επιχειρηθεί ο καθορισμός μιας κοινής γαλλογερμανικής πρότασης εν όψει της Συνόδου Κορυφής.

Στην κορυφή των προτεραιοτήτων του Βερολίνου βρίσκεται η προώθηση μιας δημοσιονομικής πειθαρχίας «γερμανικού τύπου» στην ευρωζώνη, ενώ το Παρίσι, το οποίο μέχρι τώρα διατύπωνε σοβαρές επιφυλάξεις σε ορισμένες ακραίες θέσεις της κ. Μέρκελ, φαίνεται ότι υποχωρεί, προφανώς γιατί ελπίζει ότι θα αποσπάσει υποχωρήσεις από τους Γερμανούς στο θέμα της άμυνας της ευρωζώνης έναντι των αγορών.

Το βέβαιο πλέον είναι πως οι δύο χώρες συμφωνούν και θα προτείνουν την αναθεώρηση της Συνθήκης. Η έναρξη της διαδικασίας πρέπει να αποφασιστεί από τα 27 κράτη-μέλη, αλλά στην ουσία οι αλλαγές θα αφορούν τα 17 κράτη της ευρωζώνης και ειδικότερα την τροποποίηση του άρθρου 136 και του πρωτοκόλλου 14, τα οποία αναφέρονται στο ενιαίο νόμισμα και στο συντονισμό των πολιτικών των χωρών που συμμετέχουν σε αυτό.

Αύριο στη συνάντηση με τον κ. Σαρκοζί, η Γερμανίδα καγκελάριος θα ανοίξει τα χαρτιά της σχετικά με αυτό που εννοεί όταν μιλάει για δημοσιονομική ένωση στην ευρωζώνη. Τον τελευταίο καιρό, οι Γερμανοί υπό μορφή επίσημων δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών ή διαρροών προς τον Τύπο έχουν δώσει το περίγραμμα των επιδιώξεών τους, που είναι η δυνατότητα παραπομπής στο δικαστήριο των χωρών που παραβιάζουν τους δημοσιονομικούς κανόνες, η επιβολή χρηματικών κυρώσεων, η αναστολή των χρηματοδοτήσεων από τα διαρθρωτικά ταμεία. Ζητούν επίσης οι κυρώσεις να επιβάλλονται αυτόματα, χωρίς δηλαδή συζήτηση με την ενδιαφερόμενη χώρα. Τέλος, θέλουν κατοχύρωση με νόμο σε κάθε χώρα των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.

Αυτές θα είναι, σε γενικές γραμμές, οι επιδιώξεις του Βερολίνου. Το ερώτημα είναι τι θα δώσουν οι Γερμανοί από την πλευρά τους.

Η Γαλλία και η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών-μελών θέλουν ως αντάλλαγμα τη δέσμευση ότι θα διευρυνθεί και κυρίως θα ενισχυθεί το «οπλοστάσιο» της ευρωζώνης. Αυτό ζητούν και ξένοι εταίροι, όπως ο Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος στέλνει μέσα στην εβδομάδα για μία ακόμη φορά τον υπουργό Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ να ζητήσει από τους Ευρωπαίους να λάβουν δραστικές αποφάσεις «εδώ και τώρα».

Σήμερα η ευρωζώνη προσπαθεί με... ψίχουλα να φοβίσει τις αγορές και τους κερδοσκόπους. Για το λόγο αυτό φτάσαμε και στο αδιέξοδο, δηλαδή να απειλούνται οι περισσότερες χώρες με κατάρρευση. Το υφιστάμενο αμυντικό εργαλείο, δηλαδή το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, έχει μόνο 260 δισ. ευρώ διαθέσιμα και δεν μπορεί να τα αυξήσει γιατί, εξαιτίας της κρίσης, οι ιδιώτες επενδυτές δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν τα ομόλογα που εκδίδει. Ο στόχος που είχε τεθεί στις 27 Οκτωβρίου, να συγκεντρώσει 1.000 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του χρόνου, φαίνεται ανέφικτος με τα σημερινά δεδομένα.

Οι άλλες δύο σοβαρές εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν και έχουν τεθεί από τους εταίρους στη Γερμανία είναι η κοινή έκδοση ευρωομολόγων που θα εγγυάται την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους των χωρών της ευρωζώνης ή μέρους αυτού, καθώς επίσης η περαιτέρω ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Υπέρ των ευρωομολόγων τάσσονται οι περισσότερες χώρες, η Ευρωβουλή και η Κομισιόν. Ωστόσο, η Γαλλία και η Γερμανία, για διαφορετικούς λόγους, δεν τα θεωρούν ως την ενδεδειγμένη λύση. Η Γαλλία γιατί πιστεύει πως πρόκειται για μια διαδικασία που θα πάρει χρόνο και η Γερμανία διότι θεωρεί πως μέσω των ευρωομολόγων επιχειρείται να «φορτωθεί» η διαχείριση του χρέους από τις «προβληματικές» χώρες σε εκείνες που έχουν υγιείς οικονομίες. Κατά των ευρωομολόγων τάσσονται και άλλες χώρες, όπως η Φινλανδία και η Ολλανδία.

Αναφορικά με την ΕΚΤ, για όλες τις χώρες της ευρωζώνης, πλην της Γερμανίας, η ενεργοποίησή της αποτελεί και την πλέον αποτελεσματική λύση, που θα καθησύχαζε τις αγορές. Η κεντρική τράπεζα θα μπορούσε είτε να δανείσει το ΔΝΤ, ώστε αυτό με τη σειρά του να συνδράμει τις χώρες της ευρωζώνης ή να προχωρήσει σε μαζικές αγορές κρατικών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, στέλνοντας το μήνυμα σε θεσμικούς επενδυτές και κερδοσκόπους ότι δεν πρόκειται να αφεθεί σε χρεοκοπία καμία χώρα της ευρωζώνης.

Προς το παρόν, η Γερμανίδα καγκελάριος αρνείται για πολλούς λόγους, που δεν τους λέει δημόσια, αλλά είναι προφανείς. Ο πρώτος είναι πολιτικός και έχει να κάνει με τις αρνητικές αντιδράσεις που θα προκαλούσε στη γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού, αλλά και στους βουλευτές των κομμάτων που την απαρτίζουν. Ο δεύτερος είναι ιστορικός, φοβούνται ότι η «κοπή» χρήματος από την ΕΚΤ θα φέρει άνοδο πληθωρισμού και στη μνήμη τους έρχεται η δεκαετία του 1930 με το μεγάλο πληθωρισμό που οδήγησε και στην κατάρρευση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το μόνο που λένε δημόσια είναι ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν ενεργοποίηση της ΕΚΤ γιατί δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη. Φυσικά, αυτό δεν ευσταθεί γιατί υπάρχουν πολλοί τρόποι για παράκαμψη της Συνθήκης.

Στις Βρυξέλλες θεωρούν ότι εάν οι Γερμανοί θέλουν να πάρουν τη δημοσιονομική ένωση θα πρέπει να δώσουν κάτι στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής, διαφορετικά θα υπάρξει αδιέξοδο, κι αυτή τη φορά δεν υπάρχει χρόνος, διότι η ευρωζώνη απειλείται περισσότερο από ποτέ με κατάρρευση.

 

Βρυξέλλες, ανταπόκριση για τον Ελεύθερο Τύπο του Νίκου Μπέλλου

 

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.