#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
17/11/2009 01:40
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Βάλτε κι αυτό στο αρχείο σας με τον Σόρρος

H ηγεμονία των ΗΠΑ τελείωσε στην οικονομία - Tζορτζ Σόρος, o θρύλος των αγορών

Ενδέχεται να υπάρξει δεύτερος γύρος χρηματιστηριακού κραχ




Του Αλεξη Παπαχελα

Συνάντησα τον πιο διάσημο δισεκατομμυριούχο-φιλόσοφο-κεντροαριστερό ακτιβιστή για μια συζήτηση εφολης της ύλης, η οποία διεξήχθη με περιπετειώδεις όρους. Συναντηθήκαμε στο Μουσείο της Ακρόπολης όπου ξεναγήθηκε, όπως κάθε VIP που επισκέπτεται την Αθήνα στις μέρες μας. Εντυπωσιάσθηκε από την αρχιτεκτονική του, από τα εκθέματα αλλά και από τον κόσμο που το είχε επισκεφθεί. Ο κ. Σόρος βρισκόταν στην Ελλάδα για λιγότερο από 48 ώρες και μαζί του συνεχώς ήταν ένας από τους ικανότερους Ελληνες networkers, ο Στέλιος Ζαββός.
Kαθίσαμε στο καφέ του Μουσείου με πολλή φασαρία γύρω μας, και Ελληνες επισκέπτες που διέκοπταν ενίοτε την κουβέντα για να εκφράσουν στον υπογράφοντα ενδιαφέρουσες απόψεις, είτε για την νέα κυβέρνηση είτε για τη μάχη διαδοχής στη Ν. Δ. Είμαι σίγουρος πως ορισμένοι εξ αυτών αν γνώριζαν πως ο γηραιός και λίγο απόμακρος κύριος ήταν ο Τζορτζ Σόρος μπορεί να του άνοιγαν μια κουβέντα για το Σκοπιανό ή για την παγκοσμιοποίηση. Δεν το έκαναν, αλλά το ξεκινήσαμε οι δυο μας ύστερα από ένα δεκάλεπτο «αναγνωριστικής» κουβέντας που ήταν κάτι σαν «ζέσταμα» για την υπόλοιπη συζήτηση.
Τον ενδιέφερε πολύ να ακούσει τις πρώτες εντυπώσεις από τον πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου, τον οποίο είχε μόλις συναντήσει και με τον οποίο έχει πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Ο κ. Σόρος δεν μιλάει πολύ, εκφράζεται λιτά και με μια βαριά κεντροευρωπαϊκή προφορά στα αγγλικά του που φέρνει κάτι από Κίσινγκερ και τους άλλους εβραϊκής καταγωγής διανοούμενους, των οποίων οι οικογένειες βρέθηκαν στην Αμερική μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρήγγειλε ένα καπουτσίνο και ένα ποτήρι νερό και περίμενε τις πρώτες ερωτήσεις που είχαν ασφαλώς να κάνουν με τη μεγάλη οικονομική κρίση.
Ο ίδιος θεωρεί ότι ουσιαστικά η κρίση έχει τελειώσει αν και θεωρεί εξαιρετικά πιθανό να υπάρξει ένας δεύτερος γύρος χρηματιστηριακού κραχ. Ομως ο κ. Σόρος πιστεύει ότι θα χρειασθεί πολύς χρόνος για να αντιληφθούμε όλοι μας τις βαθύτερες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της κρίσης, γιατί απλώς δεν εκτιμά ότι «η σκόνη έχει ακόμη κάτσει». Για τον ίδιο όμως δύο πράγματα είναι βέβαια μετά την κρίση: πρώτον πως τελείωσε ο μύθος ότι οι αγορές μπορούν να αυτοδιορθώνονται και να αυτοελέγχονται χωρίς την παρέμβαση του κράτους και δεύτερον πως η ηγεμονία των ΗΠΑ δεν θα διαρκέσει για πάντα.
Για να είμαστε πιο σαφείς ο δισεκατομμυριούχος διανοούμενος κούνησε το χέρι του με έμφαση και εξήγησε πως για τον ίδιο «η ηγεμονία της Αμερικής στην παγκόσμια οικονομία τέλειωσε μια για πάντα. Μπορεί να υπάρξουν προσπάθειες να την ξανακερδίσει, αλλά είμαι βέβαιος πως η Αμερική έχει μπει σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή».
Τον ρωτάω πώς πήγαν οι δικές του επενδύσεις στη διάρκεια της κρίσης και κατά πόσον τελείωσε η προσωρινή του επάνοδος στην ενεργό επενδυτική δράση. Οπως κάθε υπερβολικά ευφυής 79χρονος που σέβεται τον εαυτό του, ο κ. Σόρος μού απαντά -όχι πολύ πειστικά- πως θα επανέλθει στη σύνταξη μόλις είναι βέβαιος ότι έχει τελειώσει οριστικά η οικονομική κρίση. Προσθέτει, όμως, με ιδιαίτερη υπερηφάνεια, πως δεν τα πήγε και τόσο άσχημα, καθώς οι επενδύσεις του εμφάνισαν κέρδη της τάξης του 25% τον τελευταίο χρόνο. «Νομίζω πως προστάτευσα πολύ καλά τα κεφάλαιά μου», τονίζει ο κ. Σόρος, τη θέση του οποίου είχε αναλάβει ο γιος του μέχρι να ξεσπάσει το χρηματιστηριακό και τραπεζικό τσουνάμι.
Οσο για τις γενικότερες γεωπολιτικές του προβλέψεις είναι προφανές ποιος πιστεύει ότι είναι ο μεγάλος κερδισμένος της κρίσης, αλλά και ο «παίκτης» που θα πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις τις επόμενες δεκαετίες. Η Κίνα για τον κ. Σόρος χειρίσθηκε απίστευτα έξυπνα την κρίση, άντεξε η ίδια, έφτιαξε ένα καλό πακέτο αναθέρμανσης της οικονομίας και μπόρεσε να συγκρατήσει την εσωτερική της ανάπτυξη. Δεν πιστεύει το ίδιο για τη Ρωσία, παρά τον πλούτο που έχει σε πρώτες ύλες. Κυρίως γιατί δεν βλέπει τη ρωσική οικονομία να αναπτύσσεται στην παραγωγή καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών και γιατί πολλές από τις δομές εξουσίας του θυμίζουν τη σοβιετική εποχή. Παρ’ όλα αυτά προβλέπει ότι η Ρωσία θα διεκδικήσει να παίξει ρόλο μεγάλης δύναμης, χρησιμοποιώντας κυρίως ως όπλο την ενέργεια.
Για το δολάριο πάντως εκτιμά ότι θα συνεχίσει να είναι το σημείο αναφοράς του διεθνούς συστήματος, παρά το γεγονός ότι έχει εξασθενήσει σημαντικά και έχει εκδηλωθεί μια κρίση εμπιστοσύνης στα νομίσματα. Οσο όμως το κινεζικό νόμισμα είναι συνδεδεμένο με το δολάριο, η εκτίμηση του κ. Σόρος είναι ότι δεν θα υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση. Η δική του επιθυμία, την οποία όπως λέει την προωθεί με κάθε τρόπο, είναι να βρεθούν νέες παγκόσμιες συμφωνίες, ανάλογες με εκείνες του Μπρέτον Γουντς μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έτσι ώστε να αποτυπώνουν καλύτερα τις νέες ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί. Και για να γίνει αυτό πιστεύει ότι ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα πρέπει να βάλει πιο πολύ τους Κινέζους στο παιχνίδι με πιο ενεργό ρόλο στο ΔΝΤ και άλλα φόρα.
O Μπαράκ Ομπάμα δεν τολμά μια γενναία ρήξη με το παρελθόν
H συζήτηση συνεχίζεται με ένα δεύτερο καπουτσίνο, μια χειραψία από τον αρχαιολόγο κ. Μάντη και τον μετρ του εστιατορίου που μας ρωτά αν θα φάμε κάτι. Σε λίγη ώρα όμως περιμένει τον κ. Σόρος ένα γεύμα στην Αθηναϊκή Λέσχη με εκπροσώπους ενός σημαντικού τμήματος του ελληνικού... ΑΕΠ, οπότε μένουμε στον καφέ.
Ο κ. Σόρος ξόδεψε περίπου 15 εκατομμύρια, από τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια που έχει, για να διώξει (κυριολεκτικώς) τον Τζορτζ Μπους το 2004 από τον Λευκό Οίκο. Αισθάνεται ανακουφισμένος που αν και δεν τα κατάφερε τότε, τον Μπους διεδέχθη ο Μπαράκ Ομπάμα. «Ηταν μια μεγάλη ανακούφιση, ήταν μεγάλη επιτυχία δική του και της αμερικανικής κοινωνίας ότι εξελέγη, προσπαθεί να κάνει τα σωστά πράγματα», τονίζει, αλλά προσθέτει «φοβάμαι όμως πως δεν τολμά μια γενναία ρήξη με το παρελθόν».
Με την κρίση και την έλευση της εποχής Ομπάμα πάντως θεωρεί ότι ο φονταμενταλισμός των αγορών, όπως τον αποκαλεί, έχει πια σβήσει για τα καλά. Πως δηλαδή ελάχιστοι πια πιστεύουν πραγματικά ότι οι αγορές μπορούν να λύσουν από μόνες τους τα προβλήματα της κοινωνίας. Από την άλλη τον εκνευρίζει πως η αμερικανική κοινωνία δεν έχει καθόλου διάθεση για τέτοιου τύπου φιλοσοφικές ή αφηρημένες συζητήσεις για το μέλλον της παγκοσμιοποίησης ή του καπιταλισμού. «Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα αφηρημένο και δεν καταλαβαίνουν πως ο κόσμος αλλάζει μόνο με τέτοιες συζητήσεις», εξηγεί με παράπονο και διευκρινίζει πως «αυτές τις κουβέντες πολύ πιο εύκολα τις κάνω εδώ στην Ευρώπη».
Η ώρα έχει περάσει και πρέπει να κάνουμε την υπόλοιπη συνέντευξη στο αυτοκίνητο που θα τον μεταφέρει από το Μουσείο στην Αθηναϊκή Λέσχη στην οδό Πανεπιστημίου. Κάποιος μάς κερνάει τους καφέδες, χωρίς να είμαι σίγουρος ποιος, γιατί όλοι άρχιζαν να βιάζονται, περπατάμε και μπαίνουμε στο αυτοκίνητο μιλώντας για την Ελλάδα, για την οποία ομολογεί ότι δεν ξέρει πολλά εκτός μερικές από τις ιδέες του Παπανδρέου, ειδικά αυτές περί ανοιχτής διακυβέρνησης που τον βρίσκουν σύμφωνο. Από την άλλη είναι επιφυλακτικός, γιατί βλέπει ότι η Ελλάδα είναι υπερχρεωμένη και στα όρια της χρεοκοπίας και πως ο κ. Παπανδρέου έχει κληρονομήσει πολλές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίσθηκαν από τους προκατόχους του. Τον θεωρεί άνθρωπο με φρέσκες ιδέες και όρεξη για δουλειά.
Δεν θα μπορούσα βεβαίως να μην τον ρωτήσω για τη σχέση του με τα Σκόπια, αφού μάλιστα κάποιος στην εφημερίδα με είχε ρωτήσει την προηγούμενη μέρα «μα ο Σόρος Σκοπιανός δεν είναι»; Δεν είναι και εξηγεί πως αναμείχθηκε στο θέμα γιατί ήταν αντίθετος με το ελληνικό εμπάργκο και πως έχει ο ίδιος ασκήσει την επιρροή του στην κυβέρνηση των Σκοπίων για να βρεθεί ένας λογικός συμβιβασμός με την Ελλάδα. Εκτιμά ότι ο κ. Παπανδρέου θα κάνει ό, τι μπορεί για να λύσει το πρόβλημα και μέσω Ε. Ε. αν και βρίσκει πολύ υπεραισιόδοξη τη φιλοδοξία του να μπουν όλα τα Βαλκάνια στην Ε. Ε. έως το 2014.
Το αυτοκίνητο κινείται πολύ αργά μέχρι ένα σημείο και μετά, βέβαια, κολλάει. παγώνει. Μια διαδήλωση έχει κόψει το κέντρο της Αθήνας στα δύο και οι τροχονόμοι σταματούν τα αυτοκίνητα στην αρχή της Αμαλίας. Αρχίζει ένας γύρος τηλεφωνημάτων για να βρεθεί τρόπος να τον πάρει ένα αυτοκίνητο αργότερα από το ξενοδοχείο του και να τον πάει στο αεροδρόμιο και εκφράζει ανησυχία για το αν θα καταφέρει να φύγει. «Μα δεν έχετε νέα κυβέρνηση και διαδηλώνουν ήδη»; ρωτά καθώς περιμένουμε υπομονετικά μήπως και ανοίξει ο δρόμος. Του εξηγείται η ελληνική πραγματικότητα και το πρόβλημα των σταζιέρηδων που διαδήλωναν εκείνη την ημέρα.
Τον ρωτάω γιατί αποφάσισε να δώσει τα χρήματα σε φιλανθρωπικά έργα και γιατί ασχολείται τόσο πολύ με την πολιτική επιστήμη, τη φιλοσοφία, τα οικονομικά. Ως προς τη φιλανθρωπία η εξήγηση είναι σχετικά απλή, το γεγονός ότι έχει πολύ περισσότερα λεφτά από όσα θα χρειασθεί ο ίδιος ή πολλές γενιές Σόρος στο μέλλον. «Ξέρετε όταν έχεις τόσα πολλά λεφτά σού γεννιέται και μια αίσθηση υποχρέωσης να δώσεις κάτι πίσω στην κοινωνία», εξηγεί και συνεχίζει «από την άλλη πρέπει να σας πω ότι δεν ήμουν πάντοτε φιλάνθρωπος. Πρέπει να έχεις πάρα, μα πάρα πολλά λεφτά για να είσαι σοβαρός φιλάνθρωπος». Για τα υπόλοιπα «διανοουμενίστικα» ενδιαφέροντά του είναι αφοπλιστικός: «Ξέρετε εγώ πάντοτε είχα ιδέες, απόψεις, αναζητούσα νέα ρεύματα και τάσεις. Απλώς δεν είχα τον χρόνο να ασχοληθώ σοβαρά με αυτά και δεύτερον και σημαντικότερο δεν με άκουγε κανείς, δεν μου έδινε μεγάλη σημασία. Τώρα επειδή έχω τόσα χρήματα και μπορώ να ασχολούμαι πολύ με αυτά τα ζητήματα και το κυριότερο οι άνθρωποι που πρέπει να ακούνε, με ακούνε περισσότερο. Ενδιαφέρον και απλό δεν είναι»;
Ο οδηγός μάς πείθει ότι δεν θα φτάσουμε ποτέ στον προορισμό μας, γιατί η διαδήλωση θα κρατήσει ώρα ακόμη. Βγαίνουμε από το αυτοκίνητο και αρχίζουμε να περπατάμε. Εχω ζήσει αρκετές σουρεαλιστικές καταστάσεις, αλλά ποτέ δεν είχα σχεδιάσει να περπατήσω μαζί με τον Τζορτζ Σόρος στην Πλατεία Συντάγματος, διασχίζοντας ένα πλήθος διαδηλωτών. Ακούω μια φωνή «κάντε κάτι για τα στέιτζ ρε...», βλέπω πρόσωπα νέων ανθρώπων με αγωνία και φόβο, χαίρομαι που δεν ξέρουν ποιος ακριβώς είναι ο 79χρονος με τον οποίο περπατάμε, γιατί δεν ξέρω ποιος θα μπορούσε να τον θεωρήσει εκπρόσωπο της παγκοσμιοποίησης, του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος και ενδεχομένως των Σκοπίων και προτιμώ να ανοίξω το βήμα μου μαζί του για να φτάσει έγκαιρα στο γεύμα του με επιχειρηματίες, άλλους συναδέλφους δημοσιογράφους και πολιτικούς. Οταν φτάνουμε καθυστερημένοι ακούγεται μια φωνή συνδαιτυμόνα «τι γίνεται ρε παιδί μου πάλι τα ίδια άρχισαν»; Επιστρέφω στην ελληνική καθημερινότητα, αλλά χαίρομαι γιατί ήπια καφέ σε μια από τις σπάνιες νησίδες τελειότητας που έχουμε σε αυτή την χώρα, το Μουσείο της Ακρόπολης, και γιατί έκανα μια κουβέντα με καφέ όχι για το τι είπε ο βουλευτής Κουκουλομάτης στον βουλευτή Μπουρδολόγο χθες σε ένα talk show, αλλά για το πώς θα μοιάζει ο κόσμος μας μετά το οικονομικό κραχ...
Οι σταθμοί
1930
Γεννιέται στη Βουδαπέστη ο Γκιόργκι Σβαρτς, υιός Ούγγρων Εβραίων. Αντιμέτωπη με την άνοδο του αντισημιτισμού, το 1936 η οικογένειά του άλλαξε το επώνυμό της σε Σόρος.
1945-1946
Στη διάρκεια του υπερπληθωρισμού, έκανε για πρώτη φορά ανταλλαγές νομισμάτων και κοσμημάτων.
1947
Μετανάστευσε στην Αγγλία, όπου σπούδασε στο London School of Economics, όπου είχε καθηγητή τον φιλόσοφο Καρλ Πόπερ.
1956
Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου εργάσθηκε ως χρηματιστής και αναλυτής σε εταιρείες της Wall Street.
1967
Επεισε την εταιρεία όπου εργαζόταν να ιδρύσει ένα υπεράκτιο επενδυτικό κεφάλαιο, με την ονομασία First Eagle.
1973
Δημιούργησε το δικό του επενδυτικό κεφάλαιο, Quantum Fund, με σκοπό να βγάλει 500.000 δολάρια σε πέντε χρόνια.
1984
Ιδρυσε το πρώτο «Ιδρυμα Σόρος» στην Ουγγαρία.
1992
Στοιχημάτισε περισσότερα από 10 δισ. στερλίνες στην πτώση της στερλίνας, αναγκάζοντας την Τράπεζα της Αγγλίας να υποτιμήσει το βρετανικό νόμισμα. Από τη συναλλαγή κέρδισε 1,1 δισ. δολάρια.
1993
Ιδρυσε το Open Society Institute για την ομαλή μετάβαση των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Εκτοτε η φιλανθρωπική του δράση έχει επεκταθεί σε 60 χώρες σε όλο τον κόσμο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Orestios avatar
    Orestios 17/11/2009 01:57:01

    "Once a bitch, always a bitch" λένε στο Αμέρικα.

  2. Υ. avatar
    Υ. 17/11/2009 02:00:35

    Η επόμενη φούσκα (παγκόσμια κρίση ρευστότητας, και κατ’ επέκταση οικονομική), το ’11, ’12, με τα αμερικάνικα κρατικά ομόλογα. Πενήντα σεντς, στο δολάριο.

  3. Πολυβώτης avatar
    Πολυβώτης 17/11/2009 05:11:29

    Το ότι αναγκάστηκαν ο Σόρος και ο Παπαχελάς (κυρίως ο Παπαχελάς!) να περπατήσουν για να πάνε στη Λέσχη είναι, νομίζω, επαρκής λόγος για να καταργηθούν μια για πάντα οι διαδηλώσεις.

  4. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 17/11/2009 10:10:11

    "Τελείωσε ο μύθος ότι οι αγορές μπορούν να αυτοδιορθώνονται και να αυτοελέγχονται χωρίς την παρέμβαση του κράτους".
    «Η ηγεμονία της Αμερικής στην παγκόσμια οικονομία τέλειωσε μια για πάντα. Μπορεί να υπάρξουν προσπάθειες να την ξανακερδίσει, αλλά είμαι βέβαιος πως η Αμερική έχει μπει σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή".
    "Η Κίνα βγήκε κερδισμένη από την οικονομική κρίση".
    Ιδού τρείς μεγάλεςαλήθειες που πρέπει να τις γράψουμε με κεφαλαία γράμματα στο μυαλό μας. Ο κόσμος αλλάζει, φύγαμε από τον 20ό αιώνα.
    Επίσης, η σωστή διαπίστωσή του ότι "η αμερικανική κοινωνία δεν έχει καθόλου διάθεση για φιλοσοφικές ή αφηρημένες συζητήσεις για το μέλλον της παγκοσμιοποίησης ή του καπιταλισμού", ενισχύει την υποψία ότι η οικονομική παρακμή των ΗΠΑ συμβαδίζει με μια ευρύτερη πνευματική - ηθική παρακμή.
    Ευκαιρία, εκτός της Κίνας, και για την Ενωμένη Ευρώπη; Ίδωμεν.

    • Μάρκο Τ avatar
      Μάρκο Τ @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 12:23:56

      Η Κίνα έχει οπωσδήποτε έναν δυναμισμό, δεν ξέρω πόσο θα διαρκέσει και τί έκταση θα έχει. Ο δυναμισμός αυτός, πέρα από το οικονομικό, αρχίζει να εκδηλώνεται και στο πολιτιστικό πεδίο (άπειροι πλέον οι ταλαντούχοι νέοι κινέζοι μουσικοί που κάνουν διεθνή καριέρα, για παράδειγμα). Φυσικά, υπάρχει πάντα η σκιά του ΚΚΚ από πάνω. Ίδωμεν.

      Για την Ευρώπη παλιότερα ήμουν πολύ αισιόδοξος, τώρα μάλλον απαισιόδοξος. Ο αριστερός φιλελευθερισμός έχει διαβρώσει τα πάντα μέσω της επιβολής του "πολιτικώς ορθού". Πόσο θα κρατήσει αυτό, δεν ξέρω, πάντως ήδη η σκιά του Ισλάμ πέφτει βαριά πάνω στις ευρωπαϊκές πόλεις, με τη συνδρομή των "χρήσιμων ηλίθιων" αριστεροφιλελεύθερων (της ιδεολογίας Σόρος δηλαδή). Αρχίζει ήδη να διαφαίνεται κάποια αντίδραση στο πεδίο των ιδεών, αλλά τα κύρια ΜΜΕ είναι στην υπηρεσία αυτής της ιδεολογίας. Η "άλλη" φωνή πνίγεται και στιγματίζεται. Δεν είναι τυχαίο που ούτε καν ήθελαν να βάλουν τον χριστιανισμό στην προμετωπίδα του Ευρωσυντάγματος, ως ένα από τα πολιτισμικά θεμέλια της Ευρώπης.

      Συνιστώ στους αγγλομαθείς δύο εξαιρετικές συλλογές δοκιμίων του Theodore Dalrymple, "Our Culture, what's left of it" και "Not with a Bang but with a Whimper". Μπορείτε να τα βρείτε από το amazon.co.uk ή παρόμοιες ιστοσελίδες. Εξαιρετικά τεκμηριωμένη κριτική της "πολιτικής ορθότητας" και της αριστεροφιλελεύθερης κρατούσας ιδεολογίας σε διάφορους τομείς. Ο συγγραφέας: Άγγλος ψυχίατρος, με πολλά χρόνια εργασίας στον Τρίτο Κόσμο και στις αγγλικές φυλακές, γόνος μεταναστών στην Αγγλία και (πιθανολογώ) Εβραίος. Εξαιρετικά διεισδυτική ματιά και απολαυστικό βρεττανικό χιούμορ. Μακαρι να μεταφράζονταν στα ελληνικά.

      • Sic transit gloria mundi avatar
        Sic transit gloria mundi @ Μάρκο Τ 17/11/2009 12:45:07

        Την Δυτική κουλτούρα, όπως κληρονομήθηκε από την Αναγέννηση και τις κληρονομιές της (κλασικισμός + ρομαντισμός) την καταστρέφει ο ίδιος ο καπιταλισμός και το εμπόρευμα ως απόλυτη αξία. Ο "σύμβουλος" και απολογητής υπέρ της καταστροφής είναι λοιπόν η κλασική δεξιά: Αυτή αναγορεύει σε μέτρο των πάντων των ιδιώτη ως οικονομικό όν (o idiot δεν είναι μακριά). Το σύστημα αποικιοποιεί τον βιοτικό κόσμο (βλ. Habermas), αλλά οι άνθρωποι δεν αντιδρούν, επειδή μαθαίνουν να σέβονται τις αξίες που αυτό τους υποβάλλει.
        Η mainstream Αριστερά, επενδύοντας σε εγωιστικές και ναρκισσιστικές αξίες, και αποδεχόμενη τον τεχνικό - οικονομικό ουτοπισμό ("πρόοδος") απλώς έδωσε χείρα βοηθείας.
        Βλ. τα βιβλία του Αμερικανού "αριστερού εναντίον της προόδου" Christopher Lasch (μερικά υπάρχουν σε Ελληνική μετάφραση) και του επίσης Αμερικανού (εβραικής καταγωγής) Daniel Bell. Επίσης το έργο της Σχολής της Φραγκφούρτης (Adorno, Horkheimer, Marcuse, ειδικά το βιβλίο Διαλεκτική του Διαφωτισμού - σε Ελληνική μετάφραση, και φυσικά το νεότερο έργο του Habermas).

        • antiathlitikos avatar
          antiathlitikos @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 13:36:22

          Γι αυτό σε γουστάρω stgm. Γιατί στο Lebenswelt μας φαίνεται ότι ακόμη αντιστεκόμαστε.

          Και επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε και τη φιλελεύθερη αντιδεξιά γεννεαλογία, συνιστώ ανεπιφύλακτα τη "Γοητεία του ανορθολογισμού", του Richard Wolin. Για να προσεγγίσουν ορισμένοι σημερινοί δεξιοί κι αριστεροί αντι-διαφωτιστές τις ... ρίζες τους.

        • Μάρκο Τ avatar
          Μάρκο Τ @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 13:36:30

          Η Σχολή της Φραγκφούρτης έκανε ουσιώδη κριτική στον Διαφωτισμό και τουλάχιστον δεν συμμεριζόταν την υπέρμετρη αισιοδοξία του. Άρα, καλό είναι να μην τα βάζουμε όλα μαζί. Ούτε συμφωνώ με τον ορισμό της κλασικής δεξιάς που προτείνεις. Αν διαβάσει κανείς τον Τοcqueville, έναν κλασικό συντηρητικό-φιλελεύθερο στοχαστή, βλέπει τη σημασία που δίνεται στην παράδοση και την πνευματική διάσταση. Αντίθετα, ο άνθρωπος ως οικονομικό και μόνο ον είναι μαρξιστικό εφεύρημα. Ο σοσιαλφιλελευθερισμός έχει βαθιές ρίζες μέσα στον μαρξισμό.

          Είναι καιρός όμως να πάψουμε να ορίζουμε χρονικά την Ευρώπη από την Αναγέννηση και εντεύθεν. Υπάρχει και ο Μεσαίωνας, που δεν ήταν τόσο απαίσιος και σκοτεινός όσο απλοϊκά πιστεύει ο πολύς κόσμος. Για μία επαναξιολόγηση της πολιτισμικής βάσης της Ευρώπης θα πρότεινα το βιβλίο του Philippe Nemo, "Τί είναι η Δύση"(εκδ. Εστία). Ο Νemo, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι ούτε αριστερός, ούτε αριστεροφιλελεύθερος.

        • Sic transit gloria mundi avatar
          Sic transit gloria mundi @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 14:19:22

          @ antiathlitikos
          Ευχαριστώ. Για την αντι - διαφωτιστική Δεξιά και Αριστερά και τις ρίζες της, συμφωνώ και επαυξάνω. Άλλωστε ο Habermas είναι, εκτος των άλλων, ένα είδος αντι - Heidegger.

          @Μάρκο Τ
          Σωστοί οι Φραγκφουρτιανοί που δεν συμμερίστηκαν την υπέρμετρη αισιοδοξία για το Διαφωτισμό. Σχετικά γράφει και ο C. Lasch.
          Σωστά επίσης και τα περί Μεσαίωνα, εκεί έχει άλλωστε ρίζες η Αναγέννηση (υψηλή Χριστιανική τέχνη, Δάντης, τροβαδούροι, αυλικός έρωτας).
          Επίσης, οι ολοκληρωτικές τάσεις του 19ου και 20ού αιώνα (πολεμικό κράτος τύπου Μπίσμαρκ, ναζισμός, σταλινισμός, εθνικισμός) είναι φαινόμενα νεωτερικά του ανεπτυγμένου καπιταλισμού, όχι μεσαιωνικά κατάλοιπα.
          Αλλά και ο Τοcqueville, όντως πρώιμος συντηρητικός - φιλελεύθερος στοχαστής που δίνει σημασία στο πνεύμα, παραγκωνίστηκε εντελώς από τους ωφελιμιστές - υλιστές αστούς του 19ου αιώνα. Αυτοί, και οι λοιποί αστοί υλιστές (θετικιστές, κοινωνικοί δαρβινιστές, λοιποί συνεχιστές του Hobbes και του Adam Smith), έκαναν "νέο θεό" το οικονομικό όν άνθρωπος. Απ' αυτούς επηρεάστηκε ακόμη και ο σύγχρονός τους Μάρξ, όχι το αντίστροφο.

        • antiathlitikos avatar
          antiathlitikos @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 14:28:01

          Σωστά, Μάρκο, η κριτική θεωρία μίλησε εκτενέστατα για τη Διαλεκτική του Διαφωτισμού και δε τον θεοποίησε, γιατί δεν είχε σα στόχο της να τον απαλλάξει από την ολιστική του προδιάθεση. Γι αυτό και δεν μπορούμε ούτε να "τα βάζουμε όλα μαζί" ούτε όμως και να εξυπονοούμε ότι η "Σχολή" ήταν αντι-διαφωτιστική. Πόσο μάλλον όταν ομιλούμε για τον Habermas.

          Όταν όμως λες ότι ο "σοσιαλφιλελευθερισμός" έχει βαθιές ρίζες στο μαρξισμό κάνεις δύο ταυτόχρονα αλχημείες. Μετονομάζεις τη σοσιαλδημοκρατία σε σοσιαλφιλελευθερισμό κ α ι δαιμονοποιείς ένα ρεύμα σκέψης που ακόμη επηρεάζει όλα τ'άλλα - θες δε θες, διαφωνείς δε διαφωνείς. Η μονοδιάστατη θεώρηση του ανθρώπου από το Μαρξ όχι βέβαια ως οικονομικού αλλά ως παραγωγικού όντος έχει υποστεί "εντός των τειχών" τόσο αδυσώπητη κριτική (και από τον Habermas), που δε χρειάζεται να καταφύγουμε στον Τοcqueville για να την αποκαθηλώσουμε.

          Αλλά τελικά αποκαλύπτεται ότι για να κριτικάρει κανείς το διαφωτισμό πρέπει να καταφύγει στην ανατροπή της ιστορίας των ιδεών και να απενοχοποιήσει τον ... Μεσαίωνα, που δεν ήτο και τόσο σκοτεινός. Να τον επαναφέρει κιόλας ίσως; Ή απλώς να δανειστεί τα "φώτα" του. Ποια αριβώς;

        • Μάρκο Τ avatar
          Μάρκο Τ @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 14:36:08

          @antiathlitikos: Δεν υπονόησα ότι η Σχολή της Φραγκφούρτης ήταν κατά του Διαφωτισμού, δεν σήμαινε όμως και ολική αποδοχή του. Διευκρίνιση έκανα.
          Για τον Μεσαίωνα, σου συνιστώ πρώτα να διαβάσεις το βιβλίο του Nemo που προανέφερα.

        • Μάρκο Τ avatar
          Μάρκο Τ @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 14:39:29

          Και κάτι άλλο ακόμα: Απαγορεύεις όχι απλά την απόρριψη, αλλά ακόμα και το "κριτικάρισμα" του Διαφωτισμού. Μήπως είσαι τελικά δογματικός; Δεν έχει ο Διαφωτισμός την αποκλειστικότητα της φιλοσοφικής ορθότητας. Θα πρέπει λίγο να τα ξεπεράσουμε αυτά, γιατί τέτοιες δογματικές θεωρήσεις συσσώρευσαν πολλά ερείπια και πτώματα κατά τον 20ό αιώνα.

        • antiathlitikos avatar
          antiathlitikos @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 14:42:27

          Όχι βέβαια! Όταν γράφω περί "ολιστικής προδιάθεσης" όχι μόνο δεν απαγορεύω την κριτική αλλά την προκαλώ!

        • nik avatar
          nik @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 15:23:53

          Η "κλασική δεξιά" είναι ο κατεξοχήν υποστηρικτής της Δυτικής κληρονομιάς και είναι εν μέρει, η ίδια, κριτική προς τον καπιταλισμό, ακριβώς λόγω του υλιστικού του προσανατολισμού, κάτι που αντανακλάται στην παλαιά διαμάχη συντηρητικών-φιλελευθέρων.

          Η σχολή της Φρανκφούρτης είναι νεο-μαρξιστική: εδράζεται και προεκτείνει την γκραμσιανή θεωρία περί "πολιτισμικής ηγεμονίας" της άρχουσας αστικής τάξης, εξ ου και η προσπάθεια να την υπονομεύσει πολεμώντας τα ερείσματά της στις κατώτερες τάξεις όπως η (χριστιανική) θρησκεία, η συμβατική σεξουαλική ηθική κλπ.

          Εκείνο που έχει συμβεί βέβαια είναι ένα τμήμα της αστικής τάξης να είναι αυτό που έχει υιοθετήσει μεγάλο μέρος αυτής της φιλοσοφίας καθώς και τη συνοδευτική της κριτική προς τον καπιταλισμό, δηλ.μίξη οικονομικής και πολιτισμικής κριτικής. Αυτό είναι πλέον η mainstream Αριστερά, στη Δύση τουλάχιστον.

        • Κοντη Λιζα avatar
          Κοντη Λιζα @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 03:31:08

          Σχολη της Φρανκφουρτης; Οχι δεν θα παρω. Αληθεια τι ειναι η σχολη της Φρανκφουρτης; Ξερετε; Αν οχι διαβαστε και αυτο:

          "Γιατί ο μαρξισμός επιζεί; Μέρος της απάντησης βρίσκεται στη Σχολή της Φρανκφούρτης. Η κληρονομιά αυτού του ιδρύματος είναι μια που πραγματοποιεί καταστρεπτικές θεμελιώδεις αλλαγές στην Αμερική επί συνεχούς βάσεως. Για να καταλάβει καλύτερα κανείς την καταστρεπτική επιρροή αυτής της "Σχολής" και τα τεχνητά μαργαριτάρια της σοφίας που διένειμε στον κόσμο, είναι απαραίτητο να ερευνήσει κανείς τους συνειδητούς υπονομευτές που διανοήθηκαν το ίδρυμα, και να επισκοπήσει το σκοπό του, την παραγωγή και επακόλουθη κίνηση του στο δυτικό κόσμο ....

          ”To 1922, στoν Κουρτ Αλμπερτ Γκέρλαχ (Kurt Albert Gerlach), στενό φίλο του Ριτσαρντ Σόργκε (Richard Sorge--αργότερα σοβιετικός κατάσκοπος) και ομο-συμμετέχων με τον Βέϊλ (Weil), στην Εβδομάδα μαρξιστικής μελέτης (/ών), προσφέρθηκε μια θέση πανεπιστημιακού καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης μαζί με μια ευκαιρία να ιδρύσει, μαζί με τον Βέϊλ, ένα ινστιτούτο που θα εστίαζε στον "επιστημονικό μαρξισμό."

          O Γκέρλαχ, ο ίδιος ένας αριστερός σοσιαλδημοκράτης, ανέλαβε ο ίδιος το έργο της παρουσίασης στο πανεπιστήμιο του μαρξιστικού χαπιού που αυτός και o Βέϊλ ήθελαν να του δώσουν να καταπιεί. Σε μια επιστολή στο πανεπιστήμιο, o Γκέρλαχ μόνο περιστασιακά αναφέρει το μαρξισμό, θαμμένο στα πλαίσια "... της κοινωνικής ζωής υπό την ευρύτερη έννοιά της."

          Μέσω της μεσολάβησης αυτής της επιστολής, ο Γκέρλαχ μεταφράζει τις αρχές και τη μεθοδολογία του μαρξισμού σε όρους που ηχούν "δημοκρατικοί" και πετυχαίνει την εξαπάτηση του πανεπιστήμιου να αποδεχτεί την πρότασή του. Εντούτοις, ο κρίσιμος παράγοντας για την εξασφάλιση στον Βέϊλ και τον Γκέρλαχ της επιτυχίας και της ανεξαρτησίας που αυτοί ορεγόντουσαν ήταν η μόχλευση που τους προσφερόταν από τον πατέρα του Βέϊλ με τη χρηματοδότηση του πανεπιστήμιου με τα απαραίτητα κεφάλαια για μια τέτοια επιχείρηση.

          Αυτοί οι πρωτοπόροι της "επιστημονικής" έρευνας επιδίωξαν όχι μόνο το γόητρο της επιρροής του πανεπιστημίου για την εργασία που θα έρρεε από ένα ίδρυμα συνδεδεμένο με αυτό, οι ίδιοι επιδίωξαν να είναι άμοιροι ευθυνών απέναντί του συγχρόνως.

          ...Σε μία εποχή που το γερμανικό μάρκο πλησίαζε γρήγορα τα τέσσερα τρισεκατομμύρια στο δολάριο, ο Χέρμαν (Hermann) Βέϊλ συμφώνησε να χρηματοδοτήσει την οικοδόμηση και τον εξοπλισμό του Ιδρύματος. Επιπλέον, θα εξασφάλιζε μία ουσιαστική ετήσια επιχορήγηση σ’αυτό, παροχή ενός χαμηλότερου ορόφου στην Σχολή Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών και θα χρηματοδοτούσε την έδρα που ο διευθυντής του ιδρύματος θα κατείχε. Έτσι ενσωματώθηκε η Εταιρεία για την Κοινωνική Έρευνα...

          "Αυτό που ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού δεν συνειδητοποιεί είναι ότι ένα σημαντικό συστατικό στα έργα του μαρξισμού είναι "τι θα προωθήσει την επανάσταση." Ακόμη και προγράμματα, πολιτικές ή άτομα που αποτυγχάνουν, ή που έχουν περιορισμένη μόνο χρήση μπορεί ακόμα εξυπηρετήσει αυτό το ρητό. Η αποτυχία δεν είναι το πρόβλημα. Η μετριότητα δεν είναι το πρόβλημα. Ακόμα κι αν ένα σχέδιο αποτυγχάνει ή ένα πρόσωπο είναι περιορισμένης χρήσης, είτε μπορεί να αντικατασταθεί είτε να ανακατασκευαστεί για την παρουσίαση ενός άλλου σχεδίου που είναι πιο κοντά στο μαρξιστικό ιδανικό από την αντίθετη οντότητα. Αυτό είναι η μαρξιστική αρχή του συμβιβασμού.

          Όταν η εισαγωγή ενός ατόμου είναι ανεφάρμοστη μπορεί ακόμη να εξυπηρετήσει για να επιτρέψει σε άλλους να την αναθεωρήσουν έτσι ώστε να μοιάζει περισσότερο με την ιδεολογία που είναι η κρυμμένη υπόγεια κατευθυντήρια δύναμη.

          Σε αντιδιαστολή προς την Δήλωση του ανώτατου δικαστικού του ανώτατου δικαστηρίου, Oliver Wendell Holmes ότι: "Οι επαναστάσεις δεν γίνονται από άτομα με γυαλιά," [ο διευθυντής του ιδρύματος], Χορκχάϊμερ (Horkheimer), ήξερε καλύτερα και ήταν στο στάδιο της απόδειξής του. Αυτός και οι συνάδελφοί του δεν ήταν αναρχικοί που ρίχνουν βόμβες. Ο καλός ανώτατος δικαστικός, επίσης, είχε ξεχάσει τον Λεβ Νταβίντοβιτς Μπρονστάϊν (Lev Davidovich Bronstein’; αλλιώς Λέον Τρότσκι).

          Κάτοχος διδακτορικού στη λογοτεχνία, [παλαιός Απόφοιτος ιδρύματος και διανοητικός γκουρού της Νέας Αριστεράς] ο Χέρμπερτ Μαρκούζε (Herbert Marcuse) θα ήταν αποφασιστικού ρόλου δύναμη στην προσαρμογή μαρξιστικών διαστρεβλώσεων σχεδόν στα πάντα που υπάρχουν στη δυτική λογοτεχνία. Εγκαταστάθηκε το ίδρυμα το 1933.

          Σε μια από τις πιό χιουμοριστικές ιστορικές ειρωνίες, ο Μαρκούζε, Εβραίος, υπήρξε βοηθός του Μάρτιν Χάϊντεγκερ (Martin Heidegger), ο οποίος αποκαλύφθηκε αργότερα να είναι στενός υποστηρικτής των Εθνικοσοσιαλιστών. Ο Μαρκούζε, προαγμένος από τον Τύπο ως "ο γίγαντας" της "διανόησης" ήταν προορισμένος για να μολύνει την ακαδημαϊκή, διανοητική δεξαμενή των γονιδίων στις ΗΠΑ σε ένα αρνητικό βαθμό που ξεπεράστηκε μόνο από το ύψος της αληθινής του ασημαντότητας. Η αριστερά έχει μια αλλόκοτη δυνατότητα για την απαθανάτιση του βλακώδους."

          Καθώς διαβάζετε αυτήν την σε βάθος έκθεση των εσωτερικών έργων των συνειδητών υπονομευτών της διανοητικής ακεραιότητας και των φιλολογικών παραδόσεων της Δύσης, θα μπορέσετε να καταλάβετε ότι, οποιοιδήποτε οι πολιτικές συγγένειες και οι παραλλαγές τους, κάτω από όλα είναι μια εθνική συνείδηση και μια αλληλεγγύη, το αίσθημα της εσωτερικής-ταυτότητας η όποια μας έχει δώσει την εβραϊκή Ιδεολογία Υπεροχής (supremacism).

          Η ίδια εθνική συνείδηση που μας έδωσε τη μαρξιστική κριτική της παλαιάς Αμερικής και υπονόμευσε τα βιολογικά και διανοητικά της θεμέλια είναι η ίδια εθνική συνείδηση που κάνει τη νέα Αμερική που έχουν χτίσει, τον κατακτητή των υπόδουλων λαών κάτω το έμβλημα του Νεοσυντηρητισμού. Θυμηθείτε τις Αριστερές και ακόμα και ανοικτά Τροτσκιστικές ρίζες των νεοσυντηρητικών που κινούν τώρα την Ουάσιγκτον. Τα κοινά νήματα μεταξύ ενός Χέρμπερτ Μαρκούζε και ενός Πωλ Γουλφοβιτς (Paul Wolfowitz) είναι εκεί για όλους να τα βλέπουνε...

        • Sic transit gloria mundi avatar
          Sic transit gloria mundi @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 13:16:20

          Αγαπητή Λίζα, επειδή στην ιστορία παρθενογένεση δεν υπάρχει, εγώ πάω πολύ πιό πίσω και σκέφτομαι, άραγε φταίει για όλα ο Κάρολος Μάρξ, ή μήπως τον παρέσυραν ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης; Φυσικά, δεν είναι μόνον δική μου απορία, το ίδιο αναρωτιέται (και μάλλον το πιστεύει) ο Karl Popper.
          Πολύ μακριά πήγαμε, άς όψεται όμως ο τρισκατάρατος ο Σόρος.

        • αχαβαχ avatar
          αχαβαχ @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 13:35:49

          Ο κριτικός ορθολογισμός της σχολής της Φραγκφούρτης δομήθηκε για την υπεράσπιση του Διαφωτισμού όχι την άσκηση κριτικής εναντίον του (έλεος δηλαδή...). Ήταν κριτικός ακριβώς για να συνεχίσει να υπάρχει ως ορθολογισμός. Αλλά αυτές οι στρεψοδικίες είναι συνήθεις στα μεταμοντέρνα γιγανταιωρήματα. Άσε που παρασύρουν και τον μελλοντικό πρόεδρο Αντώνη σε συναγωγές περί της αναγκαιότητας του πατριωτισμού με... επιστημολογικά επιχειρήματα της δεκαετίας του 70 (που μεταξύ μας, είναι αυτά που έχει υπόψη του και ο διάολος Σόρος).

        • antiathlitikos avatar
          antiathlitikos @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 13:36:54

          Και θα πάρεις δηλαδή, φιλτάτη Λίζα, απ' αυτό το ανερμάτιστο, φανατικό συνοθύλευμα αντισημιτισμού, αγραμματοσύνης, φοβικότητας, ταχυδακτυλουργιών κι εθνοκαθαρτηρίων υπονούμενων; Πού το βρήκες αυτό το κακομεταφρασένο μαργαριτάρι;

        • antiathlitikos avatar
          antiathlitikos @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 13:45:01

          Λες ρε θηρίο αχαβαχ, να μετέλθει μετα-νεωτεριστικών επιχειρημάτων ο Αντώνης; Ποιος ακόμη επιβιώνει - ιδεολογικά και βιολογικά - των μεταμοντέρνων να προλάβουμε να τον καλέσουμε στο Μέγαρο ...

        • αχαβαχ avatar
          αχαβαχ @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 13:47:58

          Πρέπει να είναι ψυχροπολεμικός λίβελλος. Απολαυστικός, μου θύμισε χουντικά κείμενα για τον κουμμουνισμό.

      • Sic transit gloria mundi avatar
        Sic transit gloria mundi @ Μάρκο Τ 18/11/2009 12:46:44

        This is the way the world ends
        Not with a bang but a whimper.

        Έτσι τελειώνει ο κόσμος
        Όχι μ' ένα πάταγο αλλά μ' ένα λυγμό

        (από το ποίημα του Τ.S. Eliot, The Hollow Men, 1925).

        Ο Τόμας Έλιοτ, στο περίφημο αυτό ποίημα του μετά το τέλος του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, μάλλον συνδυάζει το μυθιστόρημα "The Hollow Land" του σοσιαλιστή Βικτωριανού William Morris με το ποίημα "The Broken Men" του Rudyard Kipling.
        Ένα ποίημα της κρίσης, όπως και η πιό γνωστή Έρημη Χώρα, του ιδίου.

  5. ss_sk avatar
    ss_sk 17/11/2009 11:48:38

    Άξια τα μισθά του Παπαχελά!

  6. giankoulas avatar
    giankoulas 17/11/2009 12:29:23

    edo stin psorokostaina pou zei se ena bathu pigadi, to mono pou kanoume einai na xleuazoume, epeidi zileuoume kai meionektoume, autous pou exoun kanei kati sti zoi tous (me tin endomuxi idea oti oloi oi alloi kleboune kai gi auto einai kapou kalutera apo oti emeis..). Opoios parakaolouthei tis skepsi tou Soros mporei na katalabei. Na sas po episis oti o papachelas einai enas eksairetikos dimosiografos sti xora ton gnoston ekbiaston dimosiografon pou zoun apo to blackmail kai to extortion.

    • Factorx avatar
      Factorx @ giankoulas 17/11/2009 12:54:11

      κ. Γιανγκούλα θα μάθετε επιτέλους να γράφετε ελληνικα; Γιατι άμα σας κόψω θα διμαρτύρεσθε. Φιλάκια

  7. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 17/11/2009 12:33:31

    Άλλο ένα ναρκισσευόμενο και ακκιζόμενο κείμενο.
    Αν ο ίδιος ο Σόρος, ο οποίος αν μη τι άλλο είναι ευφυής, ήταν σε θέση να πιάσει το "άρωμα" των γραφομένων θα είχε βάλει τον αρθρογράφο κατάλληλα στη θέση του.
    Μεγάλη περιπέτεια πράγματι η συνέντευξη στο καφέ του μουσείου και διάνυση 500 μέτρων στο κέντρο της Αθήνας μέχρι την αθηναϊκή λέσχη μέσα σε θωρακισμένες λιμουζίνες.

    Τύφλα νάχει η Καμπούλ.

  8. double trouble avatar
    double trouble 17/11/2009 13:18:40

    O Σορρος ειναι ο συνεχιστης του δογματος Κισσινγγερ...για την Ελλαδα...οποιος δε..δεν το γνωριζει...το εξηγω..ευχαριστως..

    • Blimblomblim avatar
      Blimblomblim @ double trouble 17/11/2009 13:55:29

      Ίσως πρέπει να εξηγήσεις. Δεν το είχα υπόψη μου.

      • double trouble avatar
        double trouble @ Blimblomblim 17/11/2009 20:28:52

        to 1974 ο Χενρυ ειπε οτι... ο ατιθασος και ανυπακουος αυτος λαος πρεπει να πολεμηθει εκ των εσω..δηλ. αμορφωτη νεολαια....υπερχρεωση νοικοκυριων...απαξιωση της θρησκειας...φουλ ναρκωτικα..και ειδικα..ηρωινη....εισροη 3-4.000.000 μεταναστων...και εγκληματικοτητα στα υψη....ετσι ροκανιζεις... ενα κρατιδιο...κατ'αυτον...και το σαλαγας...σιγα σιγα προς την νεα ταξη πραγματων...διοτι ενα φαληρημενο εθνος δεν εχει αντιστασεις....

  9. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 17/11/2009 13:22:02

    Συμφωνω με το Μαρκο Τ.Ο συνδυασμος αριστερης παραδοσης και μουσουλμανικης μεταναστευσης δεν προιωνιζει τιποτε καλο για την Ευρωπη που θα χανει συνεχεια εδαφος.
    Ο Σορος φυσικα ειναι απο τους εκατομμυριουχους του Δημοκρατικου Κομματος που θελουν να κανουν την Αμερικη ευρωπαικη.Αλλα δεν πιστευω οτι θα του γινει το χατηρι,οι Ρεπουμπλικανοι θα επιστρεψουν.Εαν αποφυγουν τους πολεμους η αποσταση ΗΠΑ και υπολοιπου κοσμου θα αρχισει και παλι να μεγαλωνει.

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ ψυχραιμια 17/11/2009 13:53:53

      Είναι λοιπόν αλήθεια αυτό που υπέθετα, ότι οι συντηρητικοί Έλληνες (όχι φυσικά οι Ελληνοαμερικανοί), προτιμούν συνήθως τους Ρεπουμπλικανούς;
      Κάτι άλλο τώρα: Μόλις έγινε Πρόεδρος εν τω μέσω της κρίσης, ο Δημοκρατικός Φραγκλίνος Ρούσβελτ, ακούστηκε η προφητεία ότι αυτός ο "σοσιαλιστής" (ίσως και "κομμουνιστής"), θα έχει προεδρικόν βίον βραχύν. Άντεξε και έγινε ο πιό μακροχρόνιος (κατ' εξαίρεση, και λόγω πολέμου) Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο πιό αγαπητός μετά τον Γεώργιο Ουάσιγκτων και τον Αβραάμ Λίνκολν.
      Η Αμερικανική κοινωνία είναι πιό πολυσύνθετη απ' ότι νομίζουμε εμείς. Το τραύμα του Εμφυλίου είναι και εκεί ζωντανό, όπως εδώ, παρά τη μεγαλύτερη χρονική απόσταση, και σε μεγάλο βαθμό καθορίζει τον κομματικό χάρτη: Δημοκρατικός Βορράς, Ρεπουμπλικανικός Νότος. Και ευτυχώς που υπάρχουν πάντοτε πολλά ευρωπαικά στοιχεία στον πολιτισμό τους. Το μεγάλο πρόβλημά τους είναι να χαλιναγωγήσουν τον καταστροφικό American way of business (καπιταλισμός της φούσκας) και τον καταναλωτισμό τους. Επίσης, ν' αποδεχθούν επιτέλους το κρατικό μονοπώλιο στην έννομη χρήση της βίας (οπλοφορία). Και ν' αποκτήσουν πιό πολλή πλανητική υπευθυνότητα (π.χ. περιβάλλον, βλέπε Al Gore). Αυτά τα τρία θα ήταν ένας περαιτέρω εξευρωπαισμός, ευεργετικός για όλο τον κόσμο.
      Δυστυχώς οι δικοί μας συντηρητικοί νομίζουν ακόμη ότι ο καπιταλισμός της γραμμής Θάτσερ - Ρέηγκαν - Μπούς είναι εφικτή και προτιμητέα εναλλακτική λύση. Και είναι ακόμη επιφυλακτικοί απέναντι σε κατεξοχήν ευρωπαικές αξίες (π.χ οικολογία), που είναι πιό κοντά στο Αμερικανικό κόμμα του "Γαιδάρου" και όχι του "Ελέφαντα". Μάλλον, έτσι εξηγούνται οι προτιμήσεις.

      • ψυχραιμια avatar
        ψυχραιμια @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 14:32:33

        Εγω τους προτιμω ΤΩΡΑ και οχι αλλοτε γιατι ειναι οι μονοι που εχουν συνειδητοποιησει την ισλαμικη απειλη στην Ευρωπη ενω οι Δημοκρατικοι τη διευκολυνουν.
        Τωρα για τους αλλους Ελληνες συντηρητικους δεν ξερω.Απλως υπαρχει η αισθηση οτι η Ντορα ειναι πιο κοντα με τους Ρεπ.
        Στον οικονομικο τομεα μη συζηταμε.Η ΝΔ ακομη και η Ντορα ειναι πιο αριστερα και απο τους Δημοκρατικους.Δεν υπαρχει πραγματικος νεοφιλελευθερισμος στην Ελλαδα με την εννοια των Θατσερ - Ρηγκαν και ας λεμε οτι θελουμε.
        Η προτιμηση μου τωρα εχει να κανει με τον ισλαμικο πραγοντα.

      • nik avatar
        nik @ Sic transit gloria mundi 17/11/2009 15:48:37

        Ο Δημοκρατικός Ρούσβελτ βαρύνεται για πολιτικές που επεξέτειναν την κρίση και τη μετέτρεψαν σε ύφεση από την οποία η οικονομία συνήλθε 15 χρόνια μετά, μόλις μετά το Β'ΠΠ.

        Υπάρχει βέβαια μια παρανόηση σε σχέση με τον εμφύλιο: Ο πρόεδρος Λίνκολν που κατήργησε τη δουλεία ήταν Ρεπουμπλικάνος, ο δε Νότος ήταν Δημοκρατικός την περίοδο που ίσχυε η δουλεία και για πολύ καιρό αργότερα.
        Ο λόγος ήταν ότι οι Δημοκρατικοί ήταν το κόμμα του Τζέφερσον που έδινε έμφαση στα δικαιώματα των πολιτειών (states' rights) σε αντιδιαστολή με την εξουσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Μια λογική που εκμεταλλεύονταν οι δουλοκτήτες μεγαλογαιοκτήμονες του Νότου ώστε να μην θέλουν να τους επιβληθεί η απελευθέρωση των δούλων.
        Μόνο μετά το 1964 και την υπογραφή από τον Δημοκρατικό Τζόνσον του Civil Rights Act που έθετε τέρμα στους φυλετικούς διαχωρισμούς αντιστρέφεται η αναλογία, και πλέον ο Νότος δυσαρεστημένος από τους Δημοκρατικούς ψηφίζει κατά κανόνα το Ρεπουμπλικανικό κόμμα.

        Το american way of business πλέον αντιγράφουν όλοι ανά τον κόσμο και ευημερούν, δες τι γίνεται στην Ασία. Η πλανητική υπευθυνότητα είναι πλέον αρμοδιότητα του μείζονος ρυπαντή: της Κίνας.

        Οι δικοί μας συντηρητικοί θαυμάζουν κι αυτοί το Ρούζβελτ και τον Κέννεντι, ποια Θάτσερ και ποιος Ρήγκαν. Ο καπιταλισμός που υποστηρίζουν είναι ο "κοινωνικός φιλελευθερισμός".

        • Μάρκο Τ avatar
          Μάρκο Τ @ nik 17/11/2009 18:13:28

          Στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αμερική, πριν δηλ. τον Εμφύλιο, οι Νότιες πολιτείες (δουλοκτητικές) προέβαλλαν ιδιαίτερα την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία, ως λαμπρό παράδειγμα συνδυασμού δημοκρατίας και δουλοκτησίας. Η νεοκλασική αρχιτεκτονική στον αμερικανικό νότο συνδέεται και με αυτό το ρεύμα σκέψης. Πολύ διαφωτιστικό το βιβλίο της Jennifer Tolbert Roberts, "Η Αθήνα στο εδώλιο".

    • Blimblomblim avatar
      Blimblomblim @ ψυχραιμια 17/11/2009 13:58:16

      Σημαντική η τελευταία σου υπόθεση. Δεν θα τους αποφύγουν, διότι δεν έχουν και άλλο σημείο υπεροχής αυτή τη στιγμή έναντι του υπόλοιπου πλανήτη. Δες τις αναλύσεις που συνόδευσαν την επίσκεψη Ομπάμα στην Κίνα.

      Το Αφγανιστάν θα είναι ή συνέχιση της αιμορραγίας (οικονομικής και ηθικής) ή μια γερή εφάπαξ δόση ολοκληρωτικής ταπείνωσης, με παράλληλη άνδρωση του κέντρου της τρομοκρατίας. Στο Αφγανιστάν οι ΗΠΑ, σε αντίθεση με το Βιετνάμ, δεν μάχονται για την περιφερειακή επιρροή τους σε κάποιο σημείο του πλανήτη, αλλά για την εσωτερική τους ασφάλεια, για να ξεπαστρέψουν άντρα τρομοκρατών. Δεν έχουν την πολυτέλεια να χάσουν αυτόν τον πόλεμο. Πρόκειται για αυτοκαταστροφικό δίλημμα.

  10. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 17/11/2009 13:31:11

    Συμφωνω με το Μαρκο Τ.Ο συνδυασμος αριστερης παραδοσης και μουσουλμανικης μεταναστευσης δεν προιωνιζει τιποτε καλο για την Ευρωπη που θα χανει συνεχεια εδαφος.
    Ο Σορος φυσικα ειναι απο τους εκατομμυριουχους του Δημοκρατικου Κομματος που θελουν να κανουν την Αμερικη ευρωπαικη.Αλλα δεν πιστευω οτι θα του γινει το χατηρι,οι Ρεπουμπλικανοι θα επιστρεψουν.Εαν αποφυγουν τους πολεμους η αποσταση ΗΠΑ και υπολοιπου κοσμου θα αρχισει και παλι να μεγαλωνει..

  11. Μάρκο Τ avatar
    Μάρκο Τ 17/11/2009 13:46:45

    Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να έκανε κανείς έναν πλήρη κατάλογο των ανανεωτικών αριστερών-αριστεροφιλελεύθερων δημοσιογράφων και των ΜΜΕ που διευθύνουν ή που εργάζονται. Θα έμενε κανείς έκπληκτος από τις δυνατότητες που έχουν ως προς τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Α. Παπαχελάς, Τ. Καμπύλης, Μ. Κατσουνάκη, Σ. Κασιμάτης, Β. Αγγελικόπουλος, Λ. Κεζά, Ξ. Κουναλάκη, Τ. Καραϊσκάκη, Ρ. Μασούρα, Α. Καρκαγιάννης, Δ. Ψυχογιός, Σ. Κούλογλου, Θ. Λάλας, όλοι της Athens Voice και της Lifo, διάφοροι τακτικοί ή λιγότερο τακτικοί αρθρογράφοι της "Καθημερινής" και του "Βήματος"...
    Σχεδόν μονόδρομος η διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ Μάρκο Τ 17/11/2009 14:09:34

      Δεν είναι και τόσο "απαισιόδοξα" τα πράγματα Μάρκο μου. Υπάρχουν τα φιντάνια της TV που διαμορφώνουν την "υπόλοιπη' κοινή γνώμη. Ακόμη κι αν όλοι οι "αριστεροφιλελεύθεροι" διαμορφωτές παρα-μορφώσουν τους εγγράμματους που αναγιγνώσκουν, θα έχουν μείνει οι Λαζόπουλοι, οι Θέμηδες, οι Τράγκες, οι Κακαουνάκηδες, οι Ευαγγελάτοι, οι Τριανταφυλόπουλοι και τόσοι ακόμη "διαφωτιστές" που τυφλώνουν με τη λάμψη τους, κουφαίνουν με τις κραυγές τους και καθηλώνουν βίαια έμπροσθεν του κυτίου.

      • Sic transit gloria mundi avatar
        Sic transit gloria mundi @ antiathlitikos 17/11/2009 14:31:43

        Και στον έντυπο τομέα: Δεν μας έφθανε το Πρώτο Θέμα, υπάρχει πιά και Veto.
        Ο πολυμήχανος αστός όλο φιγούρα...
        Κι όλα μοιάζουν μαγικά, είναι μαζικά
        και προπαντός....

      • Μάρκο Τ avatar
        Μάρκο Τ @ antiathlitikos 17/11/2009 18:20:47

        Μην ξεχνάς ότι η κρατούσα ιδεολογία από τους "εγγράμματους" όπως σωστά λες διαμορφώνεται και διαχέεται στη "μάζα", οπότε μετά γίνεται κυρίαρχη ιδεολογία και στην κοινωνία. Το διάβασα στον Tocqueville ("Το παλαιό καθεστώς και η Επανάσταση") και το βρήκα πολύ εύστοχο. Στην προεπαναστατική Γαλλία έτσι εξελίχθηκαν τα πράγματα.
        Είναι τυχαίο ότι τουλάχιστον δύο βασικά έντυπα του αριστεροφιλελευθερισμού κυκλοφορούν τζάμπα κάθε εβδομάδα στους αθηναϊκούς δρόμους; Δεν χρειάζεται καν να πληρώσεις για να "εμβολιαστείς" με άφθονες δόσεις πολιτικής ορθότητας και "ελευθεριακότητας".

  12. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 17/11/2009 15:11:32

    Π.χ. 1974, Τουρκική εισβολή στην Κύπρο;

  13. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 17/11/2009 15:25:43

    Δηλαδή, για όσους δεν κατάλαβαν, ο Νίξον και ο αντιπρόεδρός του Φόρντ, που τον διαδέχθηκε στην Προεδρία των ΗΠΑ όταν ξέσπασε το σκάνδαλο Γουώτεγκέητ (1974), ήταν του Δημοκρατικού Κόμματος;
    Όχι φυσικά.
    Και πότε άραγε, είχαμε το μεγαλύτερο πρόβλημα με τις ΗΠΑ, άν δεν το είχαμε με την Τουρκική εισβολή;
    Γιατί ξεχνάμε ότι δεν μας συμφέρει;

  14. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 17/11/2009 15:32:06

    Μα ακριβώς γιατί "είμαστε" ανιδιοτελείς stgm. Γιατί είμαστε ανιδιοτελείς. Συμφέρον; Τί είναι αυτό;

  15. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 17/11/2009 19:37:20

    Γιατι μιλαμε για τωρα φιλε μου.Ποιος σου ειπε οτι το 1976 η κυβερνωσα τοτε ΝΔ δεν ηταν με το Δημκρατικο Καρτερ για να φυγει ο Φορντ και ο Κισσινγκερ;
    Εδω βαλανε τις καμπανες των εκκλησιων να χτυπανε οταν βγηκε ο Καρτερ.
    Αλλο η Τουρκια και αλλο η ισλαμικη μεταναστευση.Απεναντι στην Τουρκια και τα δυο αμερικανικα κομματα ειναι μετα τον Ψυχρο Πολεμο ιδια.Απεναντι στον ισλαμικο φανατισμο υπαρχει διαφορα σημερα που ισως να επηρεασει και το θεμα Τουρκιας(πχ. τουρκοφιλια Ομπαμα).

  16. Νίκος avatar
    Νίκος 17/11/2009 19:38:24

    Εξαιρετική συζήτηση. Σκετη απολαυση. Σας ευχαριστω. Και προς Θεου,μη με παρεξηγειτε, δεν ειμαι σαρκαστικος.

    • B.K.Σ. avatar
      B.K.Σ. @ Νίκος 17/11/2009 19:58:20

      Ki εγώ σας ευχαριστώ. είχε χρόνια να με απορροφήσει έτσι μια διαδικτυακή συζήτηση. Καταντώ να γίνομαι μονότονη, αλλά ως σχολιαστές του ελληνικού διαδικτύου γράφετε ιστορία στο Αντινέα.

  17. Νίκος avatar
    Νίκος 17/11/2009 19:40:23

    Α!, κατι ξεχασα. Ο Σορος δεν παραγει ΤΙΠΟΤΑ, απλα διακινει χρηματα και επενδυει στις μεταβολες ισοτιμιας διαφορετικων νομισματων για κερδοσκοπια. ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ.

  18. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 17/11/2009 20:00:07

    εμένα να μου επιτρέψετε να χλευάσω και τον Σόρος και τον κονφερασιέ του )καλά, μιλάμε για μεγάλη μαϊμού) και τις απόψεις τους. Περιπλανόμενα λαμόγια. Το ότι έκαναν και καμιά μπάζα που και που δεν μου λέει τίποτα εμένα. Προτιμώ τον ...Τόνυ Σοπράνο.

    • αλλενάκι avatar
      αλλενάκι @ archaeopteryx 17/11/2009 20:05:47

      φοβερός ο τύπος!

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ archaeopteryx 18/11/2009 13:53:27

      Αρχαίε, δικό σου:

      http://www.mineweb.com/mineweb/view/mineweb/en/page67?oid=93220&sn=Detail

      Ο Σώρος επενδύει σε λιπάσματα (και ... χρυσό βεβαίως).

  19. Υ. avatar
    Υ. 17/11/2009 20:02:55

    Σόρος. Καζίνο καπιταλισμός (της υφέρπουσας παγκοσμιοποίησης)

  20. alone avatar
    alone 17/11/2009 21:21:56

    ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, καζινο κτλ. Μα αυτο ειναι κυριως η ελευθερη
    αγορα και η οικονομια....απο παντα ηταν... απλως τα "μοντερνα" χρηματοπιστωτικα προιοντα παραγουν πολυυυυ περισσοτερα κερδη
    που πρεπει νε περαδεχτειτε οτι στηριζουν την πραγματικη οικονομια, την
    καταναλωση, αρα την αναπτυξη κα παραλληλα ετοιμαζουν τις νεες φουσκες
    ενω πολλαπλασιαζουν τα χρεη.

    Οταν βρειτε χρονο δειτε εδω πως ο τζιροι απο ολα αυτα ειναι πολλαπλασιοι του παγκοσμιου ΑΕΠ.

    http://www.epicurus2day.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=168:fed-weather-update&catid=41:goldstandard&Itemid=55

    Και αφου παραδεχεστε οτι δεν γουσταρετε τον καπιταλισμο καζινο...πως συμβιβαζεται τουτο με την φιλελευθερη συγχρονη , ευρωπαικη κτλ κεντροδεξια; Με την ευρωπαικη ενοποιηση κα την και παγκοσμια οικονομια.Πως συμβιβαζεται με την εθνικη ανεξαρτησια (η λαικη ειναι για την αριστερα..κυριως) Εχετε απαντησεις;

    Δεν εχω δει ποτε μια ουσιαστικη συζητηση για τις αντιφασεις της δεξιας.
    Γιατι εγω διακρινω πολλες. Τουλαχιστο η αριστερα βρισκεται σε μονιμη αναζητηση και εσωτερικη συγκρουση ... απο την ιδια τη φυση της.

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ alone 17/11/2009 21:39:24

      Ας απαντησω σε μερικα.
      Αλλο ευρωπαικη ενοποιηση και αλλο παγκοσμιοποιηση.Η ευρωπαικη ενοποιηση ξεκινησε σαν πολιτικο κινημα ενω η παγκοσμιοποιηση ειναι η αυθορμητη και αναποτρεπτη κινηση του κοσμου μετα την αποτυχια του κομμουνισμου και την αποφαση των ΚΚ Ρωσιας και Κινας να αποδεχθουν την οικονομια της αγορας.
      Η ευρωπαικη ενοποιηση ειναι παλιο ονειρο της ελληνικης δεξιας που ουσιαστικα οργανωσε το ελληνικο κρατος με στοχο να φυγει απο την οθωμανικη παρακμη και να γινει εφαμιλλο των ευρωπαικων.Απο κει και περα εντος των θεσμων της ΕΕ η ΝΔ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ στην πρωτοπορια του νεοφιλελευθρισμου.Επιδιωκει τη δημιουργια μιας Ευρωπαικης Ομοσπονδιας οπου το ευρωπαικο κρατος θα ρυθμιζει τον καπιταλισμο καζινο αλλα βεβαια δεν ειναι η Ελλαδα που ειναι ο κυριος αποφασιζων.
      Η ΝΔ εχει αποδεχθει τους περιορισμους της εθνικης ανεξαρτησιας που προκυπτουν απο τη συμμετοχη στην ΕΕ και αυτο ηταν μεγαλο σημειο αντιπαραθεσης με το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ που εβγαιναν πιο "πατριωτικα" τα πρωτα χρονια της μεταπολιτευσης.Ο λογος ειναι οτι η ΕΕ ειναι ενωση ισοτιμων χωρων-αν δεν εισαι ισος οφειλεται κυριως στον εαυτο σου και παντως ειναι ο οργανισμος εκεινος οπου οι μικρες χωρες εχουν το μεγαλυτερο δυνατο λογο.

    • Υ. avatar
      Υ. @ alone 17/11/2009 21:50:19

      Αγαπητέ alone
      Θα μπορούσαμε πολλά να πούμε στη βάση σύγχρονων μοντέλων πολιτικής οικονομίας. Μόνο δυό λέξεις επί του παρόντος. Laissez-faire. Όθεν μεθερμηνευόμενον, γα@@με και δέρνουμε. Τούτο δε εστίν, το δόγμα των σύγχρονων, παγκοσμιοποιημένων ραντιέριδων, Soros-style!

      ΥΓ. Στο μεταξύ να σου συστήσω, έναν πολύ καλό τίτλο. Casino Capitalism της Susan Strange. Ψάχτο. Τα λέι, όλα.

  21. alone avatar
    alone 17/11/2009 22:56:51

    Ψυχραιμια για την Ελλαδα ειναι γνωστα αυτα. Ομως η ευρωπαικη ενοποιηση πρωτιστα ειναι οικονομικη...αλλωστε σαν οικον.συνεργασια ξεκινησε (Εοκ).
    Η πολιτικη ενοποιηση παραμενει μονο ως ευχη...
    Αυτα τα περι ρυθμισης...δεν αποτελουν παρα μια τεχνικη υποσημειωση.... που ψελιζουν οι πολιτικοι-υπαλληλοι-διαμεσολαβητες στις πραγματικες υπερεξουσιες των πλανητικων ελιτ.

    Ειναι αφελης ή εθελοτυφλει ή υποκρινεται οποιος νομιζει οτι κομιζει κατι νεο με συνταγες τοσο παλιες στις σημερινες συνθηκες.

    Η παγκοσμιοποιηση δεν ειναι αυτο που λες. Οι βασεις μπηκαν ουσιαστικα απο τη νεοφιλελευθερη εποχη των Ρηγκαν και Θατσερ και αποτελεσε
    φυσιολογικη και αναγκαια εξελιξη του καπιταλισμου .Υπερσυγκεντρωση κεφαλαιων που δεν αρκουνταν στις εθνικες αγορες, των οποιων οι δυνατοτητες εφτασαν σε κορεσμο. (Η αναπτυξη στις ηδη αναπτυγμενες χωρες
    ακολουθει παντα φθινοντες ρυθμους)Οι περιορισμοι επρεπε να καταργηθουν νεες παρθενες αγορες να κατακτηθουν . Ολος ο πλανητης μια ανοιχτη αγορα.

    Προφανως το ολο εγχειρημα επιτυγχανεται καλυτερα με την πολιτισμικη συγκλιση. Και ερχονται οι εθνοκεντρικοι-δεξιοι να ξιφουλκουν κατα της νεας ταξης ....το μονο που βλεπουν ειναι η απειλη απωλειας εθνικης ταυτοτητας...υπερασπιζομενοι απο την αλλη τις αγορες...ενταξι με κρατικο διαιτητη ειπαμε...αλλα με κανονες παιχνιδιου που δεν αλλαζουν την ιστορικα επιβεβαιωμενη ταση της παγκοσμιας οικονομικης ενοποιησης και αρα ταυτοχρονης απωλειας της εθνικης και λαικης ανεξαρτησιας.
    Αυτο ειναι το αδιεξοδο της δεξιας.


    Μομιζω ειναι οι πιο α

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ alone 18/11/2009 12:32:12

      Εαν συνεβαινε αυτο πραγματι η εθνοκεντρικη δεξια θα ηταν σε αδιεξοδο.
      Οχι ομως η φιλελευθερη δεξια που ψηφιζω εγω και εκφραζεται απο τη Μπακογιαννη.Αλλα δεν συμβαινει καν αυτο.
      Εκεινο που συμβαινει ειναι η επιστροφη στη φιλελευθερη δομη του κοσμου που υπηρχε πριν το 1914 με νεους πρωταγωνιστες.Στη θεση της αυτοκρατορικης Βρεταννιας θα ειναι οι ΗΠΑ και στη θεση των ηπειρωτικων ευρωπαικων Δυναμεων (Γαλλια,Γερμανια,Ρωσια) του 19ου αιωνα οι ασιατικες Δυναμεις (Ρωσια,Κινα,Ινδια).Ολα τα κρατη αναγκαστικα θα εχουν καπιταλιστικη δομη αλλα αυτο δε σημαινει καθολου οτι θα σταματησουν οι ανταγωνισμοι ή και οι πολεμοι μεταξυ τους ή οτι θα υπαρξει παγκοσμιο κρατος.Αυτα ειναι τρελλα πραγματα ανευ σοβαροτητος.
      Για μια μικρη χωρα λοιπον υπαρχει ζητημα εναρμονισης της αναγκης προσαρμογης στη παγκοσμια αγορα και διατηρησης καποιας αυτονομιας κινησεων αφου θα συνεχισουν να υπαρχουν ανεξαρτητα κρατη ως διεθνεις δρωντες.

  22. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 18/11/2009 10:46:01

    Η επιτομή όλης της συζήτησης θα μπορούσε να είναι η εξής:
    Οι ΗΠΑ, ο καταλύτης και κινητήρια δύναμη της παγκοσμιοποίησης όπως την είδαμε στο τέλος του 20ου αιώνα, εκφυλίζεται πιά σε μια φθίνουσα υπερδύναμη, a declining power. Κυρίως εξαιτίας διαδικασιών που ενεργοποίησε η ίδια η "δική της" παγκοσμιοποίηση (μεγάλη συζήτηση, άν μπούμε σε λεπτομέρειες).
    Άραγε, είναι η κλασική διαλεκτική, Εγελιανού και Μαρξικού τύπου, η πανουργία της Ιστορίας εν δράσει; Ο απαλλοτριωτής που απαλλοτριώνεται, ο νικητής που ηττάται εξ αιτίας της νίκης του; Ή τα μακροπερίοδα σχήματα ακμής και παρακμής των πολιτισμών, αλά Spengler και Arnold Toynbee;

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ Sic transit gloria mundi 18/11/2009 11:19:12

      Έξοχο, για μιαν ακόμη φορά stgm. Έξοχο!

      Για όλους (εμάς) τους απ’ έξω, τους δυτικόστροφους παρατηρητές (και σ’ αυτούς συμπεριλαμβάνω και όλους όσοι επιμένουν σ’ έναν κριτικό – αν όχι ενοχικό - αντιδυτικισμό) η επιλογή ερμηνευτικής οπτικής ανάγεται όντως σ’ αυτό το δίλημμα.

      Υπάρχουν όμως και οι δρώντες, αυτοί που όπως ψελίζει ο καταραμένος Soros, δε νοιάζονται για αυτοστοχασμούς και αποστασιοποιήσεις προκειμένου να κατανοήσουν «τί πράττουν». Όλο αυτό το επίσης ανισόρροπο και ετερογενές ρεύμα «σκέψης» δε πρέπει να το υποτιμούμε. Γιατί εκτός από τις εκλεκτικές του συγγένειες με τον άλλο κορυφαίο, τον Καντ, εκτός από τις θετικιστικές εκπτώσεις του, βασίζεται σ’ έναν απτόητο ρεαλισμό του πράττειν «εδώ και τώρα» που μπορεί να μην έχει τον μακροπρόθεσμο ορθολογικό ορίζοντα, αλλά στηριγμένο στη βεβαιότητα της παρούσας ορθότητας και «γαία πυρί μειχθήτω», διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων.

      Και μπορεί τελικά αυτό το ρεύμα να μη «νικήσει». Επειδή όμως είναι κυρίαρχο διαμορφώνει κατά προτεραιότητα τις αυριανές συνθήκες και τους όρους του παιγνίου δύναμης που έπεται.

      • Sic transit gloria mundi avatar
        Sic transit gloria mundi @ antiathlitikos 18/11/2009 11:24:50

        Πίσω και πάνω απ' όλους βέβαια, ο Κάντ, ο μέγιστος των νεωτερικών φιλοσόφων, αυτός που "γέννησε" Χέγκελ, Μάρξ και Νίτσε:
        "Τί μπορώ να γνωρίζω, τι οφείλω να πράττω, σε τί μου επιτρέπεται να ελπίζω".
        Διαχρονικά, άφθαρτα ερωτήματα, ζητούν ακόμα τις απαντήσεις. Ενώ η πράξη συνεχίζει τον (τυφλό, αλλά αναγκαίο) δρόμο της.
        Ευχαριστώ και πάλι.

  23. Υ. avatar
    Υ. 18/11/2009 12:11:43

    Πολλά σχόλια (άμεσα ή έμμεσα) αναφερόμενα στο Μαρξισμό. Ανεξάρτητα αν ο Μ αποτελεί το θεωρητικό υπόβαθρο για τους δογματικούς υποστηρικτές του, η πραγματική του αξία έγκειται στη χρήση του ως ένα από τα μοναδικά εργαλεία ανάλυσης, στη παγκόσμια διανόηση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.