#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
16/07/2012 13:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αυτήν την επαναδιαπραγμάτευση πρέπει να κάνει η κυβέρνηση



Έγραφε τις προάλλες ο However, σε ένα άρθρο που τόνιζε τον κίνδυνο από την όποια περιθωριοποίηση της χώρας μας ως "ειδικής περίπτωσης" στον απόηχο της μη περίληψης της Ελλάδας στο νέο άμεσο τρόπο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, εκτός σφαίρας δημοσίου χρέους: είτε άρχισε ή πρόκειται να αρχίσει σύντομα η επαναδιαπραγμάτευση, πριν ή μετά από κάποια ανεπίσημη προδιαπραγματευτική, αλλά ουσιαστική προεργασία - η εθνική στρατηγική πρέπει να “θυμάται” ότι δεν πρέπει να “αφήνει” την Ελλάδα για πολύ χρόνο σε προθάλαμο “ειδικής περίπτωσης”.

 

Και αυτό γιατί ο κίνδυνος της “απομόνωσης” μας από τους κεντρικούς ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς είναι:

α) υπαρκτός, καθώς υπάρχουν ενεργά σενάρια που θεωρούν οτι το κόστος εξόδου μας είναι συγκρίσιμο – πλέον – με το κόστος διάσωσης μας,

β) απρόβλεπτος, καθώς η σημερινή ευρωπαϊκή οικονομία είναι de facto απρόβλεπτη διαδικασία πολλών παραμέτρων και περισσότερων παγίδων,

γ) ύπουλος, καθώς οι δυναμικές σε μία ευρωζώνη που ισορροπεί – ακόμα – οριακά μεταξύ της γερμανικής προσέγγισης και της γαλλοΊταλικής υπέρβασης θα εναλάσσονται επιταχυνόμενα και,

δ) στοχευμένος, καθώς οι Γερμανοί μάλλον θα προτιμούν να αντιμετωπίζουν – έως ότου διασφαλίσουν την ενοποίηση όπως την αντιλαμβάνονται – ad hoc τα προβλήματα είτε των ισπανικών τραπεζών ή των ιταλικών ομολόγων, κλπ, παρά να πρέπει να αντιμετωπίσουν μία συνολική λύση που “επιβάλλει” ένα μπλόκ του Νότου. Και για να γίνει αυτό – μεταξύ άλλων – είναι λογικό να προτιμούν να αντιμετωπίζεται (από όλους ή έστω τους περισσότερους) η Ελλάδα ως μία ειδική περίπτωση, παρά ως αναπόσπαστο μέρος μίας συνολικότερης κρίσης.

Σε ότι αφορά το στυλ ή το ύφος της επαναδιαπραγμάτευσης οι εταίροι μας δεν θα προσαρμόσουν τη στάση τους με την ένταση της φωνής μας. Η επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού προγράμματος δεν είναι – και δεν πρέπει να είναι –  διαδικασία μπρα ντε φερ αλλά ούτε και συζήτηση ιεραρχίας. Είναι συζήτηση ισορροπίας και κοινού συμφέροντος της Ελλάδας και των δανειστών της. Όσο η Ελλάδα ανακάμπτει τόσο πιο διασφαλισμένη είναι η αποπληρωμή των δανείων της και τόσο γρηγορότερα θα αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές, ώστε να μην χρειάζεται δάνεια και μνημόνια. Αυτή η απλή πρόταση αρκεί για να ξανα-παίξει η ταινία, αυτή τη φορά όμως, στο κανάλι της ανάπτυξης.

Για αυτό το λόγο, από οποιοδήποτε "στυλ", πιο σημαντική είναι  η κατανόηση και η προσεκτική ανάλυση του ισχύοντος προγράμματος, η τεκμηριωμένη αποδόμηση συγκεκριμένων παραμέτρων που μας οδήγησαν στην οικονομική αγχόνη και η – επίσης πιο τεκμηριωμένη – αντικατάστασή τους με άλλες που θα βγάλουν τη χώρα οριστικά από τον βρόγχο της ύφεσης. Καλή η επιμήκυνση για να απαλύνει τον πόνο, αλλά όχι αρκετή για να θεραπεύσει την ασθένεια που είναι η σπατάλη του ελληνικού ΑΕΠ... Για αυτό χρειάζεται επαναρρύθμιση του ελληνικού προγράμματος και άμεση έναρξη αποκρατικοποιήσεων και κυριότερο νέων μεγάλων έργων που θα κινήσουν την πραγματική οικονομία και θα μεταδώσουν ρευστότητα στις φλέβες της.

Υπενθυμίζουμε εξάλλου όσα πρότεινε για τους άξονες της  επαναδιαπραγμάτευσης μια ανάλυση του Κώστα Νικολόπουλου ενός ανθρώπου με εμπειρία στο χώρο των συνεργασιών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και της που δημοσιεύσαμε πρόσφατα:

Ως προς τη δομή του προγράμματος.

 

Αναδιατύπωση της Συνθήκης Βιωσιμότητας, με αποσύνδεση από την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου χρέους προς ΑΕΠ σε μια καθορισμένη ημερομηνία και εστίαση στην αξιόπιστη αναστροφή της πορείας της καμπύλης χρέους, με τη δημιουργία βιώσιμων πλεονασμάτων – αυτή η γραμμή θα αδρανοποιήσει την έννοια του χρηματοδοτικού κενού, του ισοδύναμου μέτρου και θα άρει την ανελέητη πίεση επί της οικονομίας για εξεύρεση πρόσθετων ποσών σε κάθε αναθεώρηση. Θα ομαλοποιήσει τις εντάσεις με τους δανειστές μας και θα βοηθήσει στη δημιουργία θετικής εικόνας και ψυχολογίας.

Επιμήκυνση της περιόδου προσαρμογής (όσο περισσότερο μπορούμε να επιτύχουμε).

 

Συμβατικός επαναπροσδιορισμός της διαδικασίας συγγραφής ή/και επιλογής συγκεκριμένων μέτρων και πολιτικών (ποιος προτείνει, πώς συμφωνούνται κ.λπ.) με σύνδεση της διαδικασίας αυτής με τους μηχανισμούς επιμερισμού της ευθύνης αποτυχίας (parties’ risk allocation).

Εισαγωγή συμβατικών ασφαλιστικών δικλείδων αντιστάθμισης της «ευθύνης συγγραφής» (authorship risk), της αναγνώρισης «απρόβλεπτων καταστάσεων» (unforeseen events) και καταστάσεων «εκτάκτου ανάγκης» (force majeure). Επιμήκυνση της διάρκειας της περιόδου προσαρμογής, περαιτέρω προσαρμογή των όρων δανεισμού από τον επίσημο τομέα (επιτόκια, αύξηση περιόδου χάριτος -περιόδου αποπληρωμής), συμβολή περαιτέρω «φθηνής ή/και δωρεάν» χρηματοδότησης (π.χ. κούρεμα κρατικών δανείων, κούρεμα ομολόγων εις χείρας ΕΚΤ / Official Sector Bond Swap), έκτακτη απελευθέρωση αναπτυξιακών κεφαλαίων, αλλαγή λειτουργίας του λογαριασμού εξυπηρέτησης χρέους με αλλαγή προτεραιότητας χρήσης κεφαλαίων (use of funds) κ.λπ.

Ως προς το περιεχόμενο του προγράμματος

 

Αξιολόγηση των μέτρων που έχουν υιοθετηθεί σε κλίμακα «υφεσιακής επίδρασης» και «κοινωνικής πίεσης» και άμεση αντικατάσταση οριζόντιων μέτρων σε ευαίσθητες ομάδες (όχι στη λογική του ισοδύναμου μέτρου, εφόσον έχει επιτευχθεί η αναδιατύπωση της συνθήκης βιωσιμότητας).

Αποσαφήνιση των εθνικών περιουσιακών στοιχείων που υπόκεινται στην αρμοδιότητα του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων και εξαίρεση των δικαιωμάτων που αφορούν στρατηγικούς τομείς (ορυκτός πλούτος, ενέργεια κ.λπ.).

Αναδιοργάνωση της διαδικασίας και στόχευσης αποκρατικοποιήσεων από τη λογική των fire sales στη λογική της εισόδου νέων παικτών και αύξησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Ως προς τη λειτουργία του προγράμματος

 

Επανεξέταση του μηχανισμού και της λειτουργίας της διαδικασίας επιθεώρησης της πορείας του προγράμματος με στόχο την ελαχιστοποίηση των επισκέψεων της τρόικας και την επέκταση συστημάτων online communication. Αλλαγή ομάδας τρόικας από νέα πρόσωπα χωρίς επιβαρυμένο ιστορικό στο πρόγραμμα. Συμφωνία τρόπου επικοινωνίας, δημοσιοποίησης και πολιτικής νομιμοποίησης των μέτρων κατά την περίοδο προσαρμογής με στόχο την πολιτική προστασία των ελληνικών αρχών.

Ως προς τη διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης

 

Η διαπραγμάτευση οφείλει να είναι διαδικασία κοινού συμφέροντας (common interest) και όχι θέσεων (positioning). Τα κύρια επιχειρήματα αφορούν στην επίτευξη ηρεμίας και την άρση της περαιτέρω αβεβαιότητας (κύριο ακροατήριο Ευρωζώνη), τη διασφάλιση της επιτυχίας (legacy) του προγράμματος (κύριο ακροατήριο ΔΝΤ) και την ελαχιστοποίηση της συνολικής χρηματοδότησης για την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος (ακροατήριο Ευρωζώνη και ΔΝΤ)».

Αυτές οι σκέψεις δεν διεκδικούν ούτε ορθότητα ανάλυσης ούτε ακρίβεια στόχευσης. Αποτελούν όμως μια σύντομη διαπιστωτική αποτύπωση κάποιων παραμέτρων που είτε λείπουν από το ελληνικό πρόγραμμα είτε δεν διατυπώθηκαν με τρόπο που θα πρόσδιδε άμυνες απέναντι  στη σφοδρή επίθεση που δέχτηκε το ελληνικό ΑΕΠ τα δύο τελευταία χρόνια από τα μέτρα που υιοθετήθηκαν.

 FactorX

ΣΧΟΛΙΑ

  1. No Way avatar
    No Way 16/07/2012 13:29:58

    Η εικονα που βαλατε δεν ειναι ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ , αλλα διωχνω τον αλλον με τις κλωτσιες , τετοιες ενεργειες ανηκουν στους ηγετες της λατινικης αμερικης , οπως του ισημερινου

  2. Morelo avatar
    Morelo 16/07/2012 13:32:59

    Εσείς εδώ στο antinews πάντα αξιόλογες και ρεαλιστικές προτάσεις δίνεται αλλά νομίζω ότι μάταια τα γράφετε, υπό την έννοια του ότι τίποτα απο όσα έχετε γράψει δεν υλοποιείται απο κάποιο πολιτικό όργανο της κυβέρνησης... Ποια επαναδιαπραγμάτευση ρε παιδιά; Που είναι η πυγμή που πρέπει να έχει ένας πρωθυπουργός μια χώρας;; Η κατάσχεση ακινήτων αν δεν πληρώσεις χαράτσι;

  3. Nik avatar
    Nik 16/07/2012 13:33:03

    Φάκτορα,

    Στοχευμέο άρθρο, δεν λέω, αλλά από την αρχή της κρίσης αποδειχτηκε ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει. Η οικονομολογία αποδείχτηκε ανεπαρκής ως επιστήμη και οι οικονομολόγοι ανίκανοι να προβλέψουν οτιδήποτε. Προφανώς είχαμε περάσει σε χαώδη κατάσταση και το κύμα δεν έχει κοπάσει. Οι Γερμανοί νομίζουν ότι μπορούν να ελέγξουν το χάος και δεν βλέπουν το οξύμωρο.

    Ασε τους να δούμε αν μπορούν.

  4. gio avatar
    gio 16/07/2012 14:04:14

    To antinews προτεινει αλλα μου φαινεται η κυβερνηση κανει τα ακριβως αντιθετα, ζηλευω την επιμονη και την υπομονη σας που στηριζεται ακομα Σαμαρα

  5. Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης avatar
    Ἀστυάναξ Καυσοκαλυβίτης 16/07/2012 14:13:02

    Τέτοιες (σωστὲς) στρατηγικὲς ἢ θὰ υἱοθετηθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου ἢ ἄσ'το καλύτερα. Πρέπει ὅλοι νὰ καταλάβουν "εκεῖ πάνω" ὅτι τίποτα δὲν γίνεται μὲ μισὲς δουλειὲς στὶς παροῦσες συνθῆκες.

  6. johnny avatar
    johnny 16/07/2012 14:33:38

    Δυστυχως τετοιες προτασεις δεν εφαρμοζονται απο πολιτικους διεκπεραιωτες.

  7. blue nile avatar
    blue nile 16/07/2012 14:57:52

    Εξαιρετική ανάρτηση.

    Η σύνδεση της αποπληρωμής χρεών με την δημιουργία πλεονασμάτων καθώς και ο καθορισμός ευθύνων συγγραφής και καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης έπρεπε να είχαν μπει στο τραπέζι από την υπογραφή του πρώτου μνημονίοι. Ο τότε σύμβουλος του ΓΑΠ και νυν συριζαίος Νίκος Κοτζιάς είχε διατυπώσει παρόμοιες θέσεις αλλά δεν εισακούσθηκε.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.