#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
23/04/2010 09:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Από τον Γκρούεζα στην αληθινή ζωή (το τέλος των «επικοινωνιολόγων»)



Τι είναι επικοινωνιολόγος; Αυτός που αναλαμβάνει να «πουλήσει» το «προϊόν» ενός πολιτικού στους εν δυνάμει «πελάτες» του, εμάς δηλαδή.

Ο οποίος για να λειτουργήσει και να αποδώσει  έχει ανάγκη έναν άλλο τύπο που μπαίνει στα σπίτια μας με την τηλεόραση και μας λέει, ότι έχουμε ανάγκη να πάρουμε ένα ψυγείο για να βάζουμε το κρέας μέσα, το γάλα, το τυρί και ενίοτε το χαβιάρι.

Πως ξέρει αυτός τι έχω εγώ ανάγκη στο σπίτι μου; Αφού δεν έχει έρθει ποτέ, ούτε τον ξέρω! Και όμως ξέρει κι εμένα και τις ανάγκες μου και αν δεν τις ξέρει τις διαμορφώνει και στο τέλος σκέφτομαι ότι μάλλον δίκιο έχει για να το λέει, γιατί το τυρί που ήθελα να φάω χθες το μεσημέρι –μύριζε λίγο μούχλα- και το πέταξα.

Κάπως έτσι  φτάσαμε στο απόλυτο «ναρκωτικό» της κοινωνίας μας. Την εξάρτησή μας από την τηλεόραση, τους δημοσιογράφους, τους επικοινωνιολόγους και τους διαφημιστές.

Είναι οι σύγχρονοι Γκρούεζα ή Γκόρτσοι, όπως θέλετε βαφτίστε τους, για να θυμηθούμε και τον Μαυρογιαλούρο.  Είναι οι τύποι που δημιουργούν συνεχώς νέα εργαλεία για να σου λένε τι πρέπει να κάνεις, πως πρέπει να το κάνεις, γιατί πρέπει να το κάνεις, ή να μην το κάνεις.

Αλλά επειδή οι νόμοι της φύσης είναι σκληροί και δίκαιοι –αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη αλλά αγαπάει πιο πολύ το νοικοκύρη - τα εργαλεία τους, αυτά που τους δίνουν δύναμη και εξουσία - μπορεί να γίνουν και ο χειρότερος εφιάλτης τους. Παράδειγμα το Διαδίκτυο.

Γιατί εσείς κι εγώ θα πάρουμε – έχουμε ήδη αρχίσει να παίρνουμε - τα ίδια εργαλεία που αυτοί χρησιμοποιούν για να μας ελέγχουν και θα τα χρησιμοποιήσουμε για να επικοινωνούμε πλέον μεταξύ μας, για να έχουμε τη δική μας φωνή. Για να μπορούμε να μιλάμε εμείς οι ίδιοι απευθείας ο ένας με τον άλλο. Να ανταλλάσσουμε απόψεις, να πουλάμε τα προϊόντα μας, να κάνουμε κριτική ή να επικροτούμε τις πράξεις των πολιτικών μας, για να τους εκλέγουμε ή να μην τους εκλέγουμε. Για να έρθουμε σε απευθείας επικοινωνία μαζί τους, να τους κάνουμε προτάσεις, να τους πούμε τις ανάγκες μας, να τους στείλουμε σπίτια τους, να τους αποθεώσουμε...

Δεν  θα είμαστε πλέον τα άβουλα όντα που μας πηγαίνουν όπου θέλουν, όσοι νομίζουν ότι μπορούν να μας κατευθύνουν.

Η σχέση μέσω του Διαδικτύου γίνεται πλέον προσωπική. Μιλάει ο πολίτης στον πολιτικό κι αυτός του απαντά. Έχουν έτσι τη δυνατότητα να είναι σε άμεση καθημερινή επαφή κι ας βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, ο ένας από τον άλλο. Μπορούν να επικοινωνούν, να μιλάνε, να ανταλλάσσουν ιδέες και απόψεις. Μπορούν και να βρίζονται. Μπορούν να μιλάνε και να ακούγονται χωρίς ...ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ.

Κύριοι και κυρίες δεν μας ελέγχεται πια. Το πάρτι σας τελείωσε. Και όσοι πολιτικοί και λοιποί διαμορφωτές της ζωής μας το καταλάβουν γρήγορα τόσο καλύτερα γι αυτούς.

Και επειδή οι όροι του παιχνιδιού άλλαξαν και πλέον είμαστε κι εμείς στο κάδρο, καλό θα είναι να καταλάβει και ο Αντώνης Σαμαράς – αν και το ξέρει καλά απ΄ ότι φαίνεται - ότι πρέπει να επικοινωνεί απευθείας με τους πολίτες και όχι μέσω της τηλεόρασης, ή της εφημερίδας και του ραδιοφώνου – όχι γιατί είναι κακά μέσα, αλλά γιατί κάποιοι τα χρησιμοποιούν για να κάνουν κακό σε εμάς, τους απλούς πολίτες τούτης εδώ της χώρας.

Πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει πλέον ανάγκη από κανέναν μιντιάρχη, μεγάλο-δημοσιογράφο, μικρό-δημοσιογράφο, επικοινωνιολόγο, ή διαφημιστή για να κάνει σωστά τη δουλειά του. Είναι η χρυσή του ευκαιρία να κόψει αυτόν τον σάπιο λώρο που υπάρχει μεταξύ του τριγώνου, κοινωνία – πολιτικός - επικοινωνία. Η δύναμη του είναι ο κόσμος του, το διαδύκτιο, και η αμφίπλευρη επικοινωνία με τον πολίτη απευθείας.

Είναι η μοναδική ευκαιρία γι αυτόν να κόψει μια και δια παντός, την άρρωστη σαπίλα που έχουν καλλιεργήσει εδώ και χρόνια κάποιοι για να κερδίζουν χρήματα και εξουσία χωρίς να νοιάζονται για τίποτα και κανέναν.

Η δύναμη του είμαστε εμείς και είμαστε ΕΔΩ.

Τον βλέπουμε, τον παρακολουθούμε, τον ακούμε, και δεν δίνουμε έναν παρά για το τι λένε αυτοί με τα στημένα παιχνιδάκια τους –βλέπε κατευθυνόμενες ειδήσεις ή δημοσκοπήσεις-.

Κυρίες και κύριοι, μέχρι πρότινος διαμορφωτές της ζωής μας, καλώς ήρθατε στο χειρότερο εφιάλτη σας, την ...απομυθοποίησή σας.

Ελεύθερος Πολίτης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Greenhorses avatar
    Greenhorses 23/04/2010 09:44:48

    Αυτά να βλέπει ο Σαμαράς και να κόψει όσο είναι νωρίς τα επικοινωνιακά παπατζιλίκια όπως πιθανόν να του εισηγούνται κάποιοι παλιοί γνώριμοι, ας καθαρίσει το κόμμα να βάλει και ανθρώπους που έχουν γνώσεις είναι τίμιοι και πατριώτες.

  2. TopGunZ avatar
    TopGunZ 23/04/2010 10:40:04

    Κι ὄμως αὐτό που βλέπουμε μονίμως ἐδώ εἴναι συνχολιαστές να ὠρύονται που ο Ἀντώνης δεν κάνει ἀκριβώς αὐτό που ἀπεύχεται το ἄρθρο, δλδ να ἀρχίσει τα μεγαλόστομφα ἐπικοινωνιακά παπατζηλἴκια. Ἐγώ προσωπικά συμφωνώ ὄτι δεν πρέπει να πέσει ο Ἀντώνης στη "λούμπα" της ἐπικοινωνιολογίας: ἔνας ἀξιολογότατος πολιτικός, ο ΚΚ 'Β, εἴναι πρόσφατο και ἐξώφθαλμο παράδειγμα του πόσο στραβά μπορεί να πάει η ἐπανάπαυση σε ἐπικοινωνιακά τεχνάσματα (βλέπε Μεσαίος Χώρος) εἰδικά ὄταν δεν ἔχει προηγηθεί μια κάποια "συμμαχία" (πραγματική, ὄχι ἀπαραίτητα "ἀνίερη") με μέρος του τύπου.

  3. elsoto avatar
    elsoto 23/04/2010 10:41:09

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1806701

    ΠΑΣΟΚ: Εκτακτο συνέδριο ζητεί ο Γ. Παναγιωτακόπουλος

    Εκτακτο συνέδριο ζητεί με επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και επικεφαλής της "Αριστερής Πρωτοβουλίας" Γιώργος Παναγιωτακόπουλος.

    Ο κ. Παναγιωτακόπουλος ζητεί την προκήρυξη έκτακτου συνεδρίου με στόχο την αποσαφήνιση της φυσιογνωμίας του Κινήματος, η οποία θεωρεί ότι «θολώνει» από το ενδεχόμενο της προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ

    Το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου τάσσεται κατά της προσφυγής στο ΔΝΤ και αντιπροτείνει την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους της Ελλάδας.

    Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Παναγιωτακόπουλος, η λαϊκή έντολη που έλαβε τον Οκτώβριο ο Πρωθυπουργός δεν δόθηκε για να την καταχραστούν «οι ακραία νεοφιλελεύθεροι συνεργάτες» του, τους οποίους κατηγορεί ότι διασύρουν τη χώρα.

    Στον ίδιο τόνο, το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ παρατηρεί ότι συγκεκριμένοι συνεργάτες του κ. Παπανδρέου γεννήθηκαν στη θερμοκοιτίδα του κεφαλαίου, το οποίο υπηρετούν, παγιδεύουν την πατρίδα σε μηχανισμούς που κερδοσκοπούν ασύστολα από τα αδιέξοδα της χώρας και «είτε είναι ανίκανοι είτε είναι έμμισθοι υπάλληλοί τους».

  4. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 23/04/2010 11:26:34

    Χωρίς προφανώς να αμφισβητώ την τεράστια σημασία του Διαδικτύου στη διαμόρφωση μιας «νέας» δημόσιας σφαίρας, στην οποία καλούνται πλέον όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συμμετάσχουν – και όχι μόνο να «λάβουν υπόψη» τους – θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις σε σχέση με την προβληματική πάνω στα «μέσα».

    Το «μέσο» δεν είναι καθ΄εαυτό ούτε καλό ούτε κακό. Σωστό! Το «αξίωμα» αυτό ισχύει κατά συνέπεια και για το Διαδίκτυο!

    Το «μέσο» καθίσταται καλό ή κακό ανάλογα με τις προθέσεις και τη στοχοθεσία αυτού που το «κατέχει» και το χρησιμοποιεί. Μερικά σωστό! Γιατί αυτή η αποκλειστικά εργαλειακή αντίληψη του «μέσου» δε λαμβάνει υπόψη της ούτε το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται το «μέσο», ούτε τις φυγόκεντρες τάσεις που αναπτύσσονται κατά τη λειτουργία του μετατρέποντάς το σε «πεδίο» διαμόρφωσης συσχετισμών δύναμης:

    1. Το «μέσο» ως επιχείρηση στοχεύει στο κέρδος. Υπακούει έτσι στους «κανόνες» του, καθιστάμενο εξ ορισμού μια δραστηριότητα, στην οποία η ηθική διάσταση (και κατά συνέπεια το δίπολο Καλό – Κακό) υποβαθμίζεται σε δευτερεύουσα.

    2. Το «μέσο» ως διπλός διαμεσολαβητής συνδιαμορφώνεται και το ίδιο από τους δύο παράγοντες τους οποίους διαμεσολαβεί: την εξουσία και τους υπηκόους της.

    3. Το «μέσο» ως διαμορφωτής της κοινής γνώμης αποκτά δύο αντικρουόμενα αυτόνομα χαρακτηριστικά: αφενός αυτονομείται το ίδιο ως «νέα» εξουσία που επιδιώκει την επιτυχή αναπαραγωγή της ως τέτοιας και αφετέρου επηρεάζεται αντιστρόφως από το «υποκείμενο», το οποίο ακριβώς επιχειρεί να διαμορφώσει και το οποίο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ομοιόμορφα παθητικό.

    4. Το «μέσο» ως ελεγκτής των άλλων εξουσιών εισέρχεται από μιας αρχής συνειδητά ή ασυνείδητα στον ανταγωνισμό και το «δια-λογο» με τις άλλες εξουσίες. Η διαπλοκή αυτή συνέχεται από συμφέροντα τα οποία ανταγωνίζονται, συγκρούονται, συμβιβάζονται ή επιβάλλονται πάνω στα άλλα, διαμορφώνοντας ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο πεδίο συσχετισμού δυνάμεων, το οποίο καθορίζει αποφασιστικά τη λειτουργία, τον προσανατολισμό και τη «νέα» στοχοθεσία του «μέσου». Εδώ συγκυρία και κατανομή ισχύος διαδραματίζουν «μαζί» καθοριστικό ρόλο στη φυσιογνωμία του.

    5. Έχοντας όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά το «μέσο» παύει να «είναι» ένα απλό εργαλείο στα χέρια κάποιου (εν προκειμένω του ιδιοκτήτη του) και μεταπίπτει σε ένα «πεδίο» αντιπαραθέσεων, όπου η έκβαση των συγκρούσεων είναι αβέβαιη. Υπ΄αυτή την έννοια η πρόσληψή του ως εργαλείου καλού ή κακού είναι εντέλει, ακριβώς ως μερικώς ορθή, λαθεμένη.

    Αλλά το μεγάλο πρόβλημα πέρα από τον «ορισμό» του μέσου ως εργαλείου ή ως πεδίου είναι αν ένα «μέσο» (εν προκειμένω το Διαδίκτυο) μπορεί να αποκαταστήσει μια «νέα» αμεσότητα. Η απάντησή μου είναι ΟΧΙ. Γιατί εκτός της καταστατικής αντίφασης των ίδιων των εννοιών (μέσο – αμεσότητα), η λειτουργία του ως πεδίου συγκρούσεων, όπως αναλύθηκε παραπάνω, δημιουργεί μια νέα εμμεσότητα: μέσα από την λειτουργία των υποκειμένων που διαλέγονται «εντός» του το «μέσο» αποκτά μια δική του ζωή που «θέλει» κι αυτή να αναπαραχθεί.

  5. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ avatar
    ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ 23/04/2010 12:05:28

    Εξαιρετικό άρθρο,πιάνει τον σύγχρονο παλμό της ανταλλαγής απόψεων και της επικοινωνίας γενικότερα.Αλλά οι επικοινωνιολόγοι , κατά την πολύ ταπεινή μου άποψη,είναι το μικρότερο κακό.Αλλού βρίσκονται οι Αρμαγεδώνες,οι Μινώταυροι και οι Λεβιάθαν,στη χώρα μας.Σ'αυτούς πρέπει να δημιουργήσουμε τον χειρότερο εφιάλτη.Και θα τους τον δημιουργήσουμε.Στον τύπο ειδικά και στα ΜΜΕ γενικώτερα. Οσο πιό γρήγορα αντιληφθούν οι 'διαβαστές ειδήσεων και παρουσιαστές γεγονότων'(δεν τους χαλαλίζω τον όρο δημοσιογράφος,γιατί οι λέξεις θα χάσουν ολότελα το νόημά τους),ότι ο ομφάλιος λώρος που τους συνδέει με συγκροτήματα ,κανάλια,εργολάβους και μιζαδόρους,τους πνίγει στο δηλητήριο,τόσο και περισσότερες ευκαιρίες θ'άχουν να γλυτώσουν το γιαούρτωμα.Ας μην ισχυρισθούν πως, 'ειναι πολλά τα λεφτά Αρη'. Αν δεν μπορούν ν'αποκοπούν, τότε τον λώρο ,θα τον κόψει η ίδια η ζωή.Η πραγματικότητα. Εφθασε πλέον η ώρα της κάθαρσης,της απολύμανσης.Ας διαλέξουν ανάμεσα στο Life style με τις Cayenne και τις βίλες και στην αξιοπρέπεια.Η τελευταία,καλλιεργείται.Δεν αγοράζεται στις boutiques των βορείων Προαστείων.Στο τέλος,τέλος, τ'αφεντικά τους,την δουλειά τους κάνουν.Ξόδεψαν λεφτά και λεφτά προσδοκούν να κερδίσουν.

  6. Δαναός avatar
    Δαναός 23/04/2010 12:34:25

    1. Το διαδίκτυο ως "μέσο" στοχεύει μεν στο κέρδος, αλλά αυτό κατανέμεται σε τόσους πολλούς, ώστε να μην έχει πλέον σημασία.
    2. Το διαδίκτυο είναι το μοναδικό "μέσο" που δια-μεσολαβεί γιατί μόνο εδώ μπορεί να υπάρξει αμφίδρομη επικοινωνία.
    3. Το διαδίκτυο δεν μπορεί να γίνει "εξουσία" γιατί δεν ελέγχεται συγκεντρωτικά από κανένα. Δηλαδή η εξουσία τελικά κατανέμεται στο κοινωνικό σύνολο.
    4. Το διαδίκτυο αποτελεί ένα ΑΝΟΙΚΤΟ πεδίο αντιπαράθεσης με ΙΣΟΥΣ όρους.
    5. ...Και τελευταίο. Αντί να ασκούμαστε σε νοητικά γυμνάσματα ας φροντίσουμε να διαδώσουμε χώρους συζήτησης όπως αυτός που μας φιλοξενεί σε όσο το δυνατό περισσότερους πολίτες.
    Φιλικά.

    • antiathlitikos avatar
      antiathlitikos @ Δαναός 23/04/2010 13:37:02

      Αγαπητέ Δαναέ,

      Σ΄ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου.

      Μια γενική δική μου, πρώτα: στο πώς διαμορφώνονται οι όροι λειτουργίας του διαδικτύου, αν και είναι πολύ πρόωρο να αναλυθεί και να βγουν συμπεράσματα, καταδεικνύεται ότι αυτό είναι το κατ΄εξοχήν «μέσο» όπου η έννοια του "πεδίου σύγκρουσης" γίνεται άμεσα ορατή και κατανοητή.

      Για τις επιμέρους, τώρα:

      1. Η κατανομή του κέρδους δεν αναιρεί τη σημασία του ως διαμορφωτή της φυσιογνωμίας του «μέσου». Το κέρδος ακόμη και αυτοδιαχεόμενο – όπως υποστηρίζεις – δεν παύει να έχει τους δικούς του κανόνες όπου το καλό και το κακό δεν είναι πρωτεύοντα κριτήρια.

      2. Το «μέσο» διαμεσολαβεί πάντα ανάμεσα σε δύο «υποκείμενα». Αλλιώς πρέπει ν΄αλλάξουμε τη χρήση του όρου ή να βρούμε κάποιον άλλον, π.χ. τοίχος, μονόπατο σύστημα. Αλλά για να βρούμε την ιδιαιτερότητα του «αμφίδρομου» της επικοινωνίας στο διαδίκτυο δεν πρέπει να μένουμε στην επικοινωνία ισοδύναμων παικτών. Η ερώτηση συνεπώς είναι αν το διαδίκτυο ως «μέσο» επιτρέπει και αναπτύσσει την αμφίδρομη επικοινωνία εξουσίας και πολιτών. Εκεί θα παιχθεί και θα κριθεί το αμφίδρομο. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ «επιτρέπουν» αυτό το αμφίδρομο. Δεν εννοώ φυσικά το «διάλογο» με τους αναγνώστες, αλλά την έμμεση δυνατότητα επιρρεασμού της κοινής γνώμης που προσμετράται με τις κυκλοφορίες, τις ακροαματικότητες, τις θεαματικότητες και τα γκάλοπ. Το ότι όλα αυτά είναι π.χ. «στημένα» δε σημαίνει ότι αίρεται το αμφίδρομο αλλά ότι αυτό είναι παραμορφωμένο και ελεγχόμενο.

      3. Για το ότι το διαδίκτυο δεν μπορεί να γίνει εξουσία επίτρεψέ μου να αμφιβάλω. Ο κεντρικός έλεγχος δεν είναι κατά τη γνώμη μου η μόνη προϋπόθεση των εξουσιών. Σε κάθε σχέση το εξουσιαστικό στοιχείο ενυπάρχει (Φουκώ). Και στο Διαδίτυο αναπτύσσονται σήμερα σχέσεις εξουσίας, όπως δέχεσαι. Αυτό φυσικά και δεν οδηγεί αναγκαστικά στην μετάπτωση του διαδικτύου σε εξουσία, στο βαθμό όμως που θα αποδεικνύεται η ενίσχυση της επιρροής του στη δημόσια σφαίρα θα αυξάνεται και ο ρόλος του στους συσχετισμούς των εξουσιών.

      4. Οι όροι είναι υπό διαμόρφωση. Δες τη σχετική με την ανωνυμία ανάρτηση του antinews (http://www.antinews.gr/?p=41738), καθώς και το άρθρο των ΝΥΤ στην "Κ" (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_23/04/2010_398525). Τα περί ισότητας είναι μια μεγάλη κουβέντα που πάντως δεν έχει να κάνει με δεδομένα, αλλά με διαρκή μάχη για την επιβεβαίωσή της.

      5. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο, φίλε Δαναέ ...

  7. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ avatar
    ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ 23/04/2010 13:50:34

    Νόμιζα ότι νόμιζες,πως και γώ νόμιζα πως νομίζω το ίδιο.Τους φιλικούς μου χαιρετισμούς και καλήν αντάμωση στον υπεσχημένο παράδεισο του ΔΝΤ. Χάριτας οφείλομεν ,στον prefere σου,τον Γεώργιο τον Β τον Ολίγιστο.
    ΥΓ: Η σκυφτή γριά που κλαίει στο σκοτάδι,δεν είναι η Σοφία Μινέικο.Είναι η Ιστορία.

  8. wolf avatar
    wolf 23/04/2010 14:18:52

    Φαντάζομαι ότι ο στόχος του αρθρου, είναι να πει σε όλους, όπου κι αν βρίσκονται, όποια συμφεροντα και να εξηπηρετούν, ότι μπορεί ο καθένας απο εμάς να έχει πια λόγο και οτι ο λόγος του μπορεί να ακουστεί.

    Σίγουρα δεν μπορούμε να δαιμονοποιήσουμε, ούτε να ποινικοποιήσουμε την επιχειρηματικότητα, αλλά πρέπει να καταλάβουν όλοι πως δεν μπορούν πια να παιζουν τα όποια παιχνιδια τους στην πλάτη μας.

  9. ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ avatar
    ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ 23/04/2010 14:20:19

    L'ami du peuple,όχι μόνον κλαίει σήμερα η Ιστορία,αλλά στηθοκοπιέται κιόλας.Δεν τες ακούς τες οιμωγές της;Στα υπόλοιπα που γράφεις,περιμένεις να διαφωνήσω ;;;;

  10. next step avatar
    next step 23/04/2010 22:27:11

    ειναι ενδιαφέρουσα η θεωρία. Να δούμε πώς παίζεται το παιγνίδι στη πράξη. Αυτη τη στιγμή η πολιτικη ηγεσία του Υπουργείου Παιδειας εχει επιστρατευσει τους επικοινωνιολογους της για να κουκουλώσουν το γεγονός ότι θα ψηφίσει ένα νομοσχέδιο που φέρνει απολύσεις. Ναι, το υπουργείο της σοσιαλιστικης κυβέρνησης θα επιτρέψει τις απολύσεις στα ιδιωτικά σχολεία κατι που δεν τόλμησε επι 5,5 χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Για να δουμε λοιπον τη δυναμη των επικοινωνιολογων. Μπορει να ειναι πιο ισχυρή απόσο λεει το άρθρο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.